ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αριθμός απόφασης 8/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
4ο Τμήμα
Αποτελούμενο από τον δικαστή, Ηλία Σταυρόπουλο, εφέτη, τον οποίο όρισε η πρόεδρος του τριμελούς συμβουλίου διοίκησης του Εφετείου Πειραιώς και τη γραμματέα, Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ………… για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του εκκαλούντος – αιτούντος: ………………. ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο, Άντζη – Ιωάννα Μανώλη με δήλωση (ΚΠολΔ 242 παρ. 2).
Της εφεσίβλητης – καθ’ ης η αίτηση: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «………………» (ΑΦΜ …………), με έδρα τη …………. Αττικής, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο, Ελένη Πολυχρονοπούλου.
Η εκκαλούσα άσκησε την με αρ. κατ. …………../2023 ανακοπή προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς, το οποίο με την με αρ. 3625/2023 απόφαση την απέρριψε.
Την οριστική αυτή απόφαση προσέβαλε o ανακόπτων με την με αρ. κατ. …………../2024 έφεση προς το δικαστήριο τούτο, η οποία ορίστηκε (με την με αρ. …………/2024 έκθ. κατ. Εφετείου Πειραιώς) να συζητηθεί αρχικά στις 6.3.2025 και μετ’ αναβολή τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων αναφέρθηκαν στις προτάσεις που κατέθεσαν και ζήτησαν να γίνουν δεκτές.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η υπό κρίση έφεση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (ΚΠολΔ 518 παρ. 2) και κατατέθηκε και το σχετικό παράβολο (ηλεκτρ. παράβολο …………/2024). Είναι συνεπώς τυπικά δεκτή και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν.
Με την πρωτοδίκως κριθείσα ανακοπή ο εκκαλών (ανακόπτων) ζήτησε να ακυρωθεί η με αρ. …………./24.4.2023 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτου του δικαστικού επιμελητή ……….. που επιβλήθηκε με εντολή της εφεσίβλητης (καθ’ ης) για την είσπραξη απαίτησης επιδικασθείσας με την ……/2023 διαταγή πληρωμής της δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την εκκαλουμένη απέρριψε την ανακοπή. Εναντίον αυτής της απόφασης παραπονείται ο εκκαλών με την έφεση για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί την εξαφάνισή της προκειμένου να γίνει δεκτή η ανακοπή και να ακυρωθεί η ως άνω πράξη εκτέλεσης. Επίσης με το δικόγραφο της έφεσης ζητεί την αναστολή της αναγκαστικής εκτέλεσης μέχρι την έκδοση απόφασης επί του ενδίκου μέσου, επειδή διαφορετικά θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη (ΚΠολΔ 938 παρ. 2).
Με σχετικό λόγο έφεσης ο εκκαλών ισχυρίζεται ότι από το χρόνο επίδοσης της επιταγής (13.2.2023) έως το χρόνο διενέργειας του πλειστηριασμού του ακινήτου (6.9.2024) που ορίστηκε με την προσβαλλόμενη έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης, παρήλθε έτος και επομένως η τελευταία πρέπει να ακυρωθεί, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 926 παρ.2 του ΚΠολΔ. Ο ισχυρισμός αυτός είναι μη νόμιμος και απορριπτέος, γιατί μόνο η πρώτη μετά την επιταγή πράξη εκτέλεσης, που στην έμμεση εκτέλεση είναι η αναγκαστική κατάσχεση, δεν μπορεί να γίνει μετά την πάροδο του έτους, αν δε αυτή πραγματοποιηθεί εντός του έτους, τότε συνεχίζεται η παραπέρα πορεία της εκτέλεσης και πέρα από το έτος, χωρίς την ανάγκη κοινοποίησης νέας επιταγής (ΑΠ 1455/2021, ΑΠ 1996/2014 δημ ΝΟΜΟS).
Με τον πρώτο λόγο της ανακοπής του, ο εκκαλών ισχυρίστηκε ότι ο υπογράφων την επιταγή προς εκτέλεση και την εντολή προς εκτέλεση δικηγόρος, …………….., δεν είχε σχετική πληρεξουσιότητα από την καθ’ ης εφεσίβλητη προς τούτο. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την εκκαλουμένη απέρριψε τον σχετικό λόγο γιατί η καθ’ ης προσκόμισε και επικαλέστηκε με τις προτάσεις της το με αρ. …../29.6.2021 πληρεξούσιο του συμβ/φου Αθηνών, …………., την ισχύ του οποίου δεν αμφισβήτησε ο εκκαλών, με το οποίο η ειδικά εξουσιοδοτημένη από το δ.σ της εφεσίβλητης νόμιμη εκπρόσωπός της, …. ., διόρισε τον ως άνω δικηγόρο να προβεί στην προσβαλλόμενη πράξη εκτέλεσης. Με τον πρώτο λόγο της έφεσης ο εκκαλών παραπονείται γιατί, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, το εν λόγω πληρεξούσιο είχε πάψει να ισχύει μετά τις με αρ. …/21.4.2022 και …./15.12.2023 ανακοινώσεις στο ΓΕΜΗ περί μεταβολών στο δ.σ. της εφεσίβλητης, με τις οποίες ανακλήθηκε η εξουσιοδότηση που είχε δοθεί προς την ……….., πλην όμως, ενόψει του ότι δεν προσκομίστηκαν οι εν λόγω ανακοινώσεις ούτε και τις επικαλείται με τις προτάσεις του ο εκκαλών, ο σχετικός λόγος πρέπει να απορριφθεί κατ’ ουσίαν.
Με σχετικό λόγο ανακοπής, που επαναφέρει με σχετικό λόγο έφεσης, ο εκκαλών ισχυρίστηκε ότι η από 15.3.2023 εντολή προς εκτέλεση της εφεσίβλητης στον δικαστικό επιμελητή …………….. για επιβολή αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτου ήταν άκυρη γιατί δεν είχε δοθεί επάνω στο πρώτο εκτελεστό απόγραφο της ένδικης διαταγής πληρωμής, αλλά σε ξεχωριστό απλό ιδιωτικό έγγραφο (ΚΠολΔ 927). Ο ισχυρισμός αυτός ήταν αβάσιμος και απορριπτέος, αφού όπως προκύπτει από τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν με τις προτάσεις τους οι διάδικοι, η επίμαχη εντολή στον ως άνω δικαστικό επιμελητή προς εκτέλεση και κατάσχεση ακινήτου δόθηκε επί σελίδας φύλλου χαρτιού συνημμένου σε αντίγραφο του με αρ. ……/2023 πρώτου απογράφου της ένδικης διαταγής πληρωμής που αποτελεί ενιαίο σώμα με αυτό, ώστε σε καμία περίπτωση δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι η ως άνω εντολή αφορά την εκτέλεση του με αρ. ……./2023 απογράφου.
Με τον έκτο λόγο της ανακοπής, που επαναφέρει με τον τρίτο λόγο της έφεσης, ο εκκαλών ισχυρίστηκε ότι η επιβολή σε βάρος του αναγκαστικής κατάσχεσης των αναφερομένων σ’ αυτή ακινήτων ήταν καταχρηστική, γιατί η αξία τούτων (689.000 ευρώ) ήταν φανερά δυσανάλογη της απαίτησης (300.000 ευρώ), επιβλήθηκε δε χωρίς προηγουμένως η εφεσίβλητη να έχει κινήσει διαδικασία εκτέλεσης εναντίον οποιουδήποτε άλλου οφειλέτη και χωρίς να έχει εξαντλήσει άλλα αναγκαστικά μέτρα σε βάρος του. Ο ισχυρισμός αυτός ήταν αόριστος, αφού δεν αναφέρονται άλλα πράγματα κινητά ή ακίνητα ανάλογης με την προς ικανοποίηση απαίτηση αξίας, τα οποία θα μπορούσαν να κατασχεθούν. Ο δε ισχυρισμός του περί μη κίνησης διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης εναντίον οποιουδήποτε άλλου οφειλέτη και περί μη εξάντλησης άλλων, πλην της κατάσχεσης των ακινήτων, αναγκαστικών μέτρων σε βάρος του, είναι επίσης αόριστος, αφού δεν εξειδικεύονται τα άλλα πρόσωπα των οφειλετών εναντίον των οποίων θα μπορούσε να επιχειρηθεί αναγκαστική εκτέλεση με επιτυχία, ούτε ποια άλλα πλην της εκτέλεσης αναγκαστικά μέτρα θα μπορούσαν να επιχειρηθούν σε βάρος του εκκαλούντος επιτυχώς. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που έκρινε τον ισχυρισμό επίσης ως αόριστο και τον απέρριψε γι’ αυτό το λόγο ως απαράδεκτο δεν έσφαλε στην εφαρμογή του νόμου, γι’ αυτό και ο σχετικός λόγος έφεσης πρέπει να απορριφθεί.
Κατόπιν των ανωτέρω πρέπει η έφεση να απορριφθεί κατ’ ουσίαν, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου της έφεσης στο δημόσιο ταμείο και να καταδικαστεί ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης αυτού του βαθμού δικαιοδοσίας λόγω της ήττας του (ΚΠολΔ 176, 183). Σε σχέση με το αίτημα για αναστολή της εκτέλεσης της επίδικης αναγκαστικής κατάσχεσης λόγω ανεπανόρθωτης βλάβης που θα υποστεί ο εκκαλών, αν αυτή συνεχιστεί, που υποβλήθηκε με το δικόγραφο της έφεσης, μέχρις εκδόσεως οριστικής απόφασης επ’ αυτής, αυτό, ενόψει της έκδοσης αυτής της οριστικής απόφασης για την κύρια υπόθεση της έφεσης, είναι αλυσιτελές και παρέλκει η εξέτασή του.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει κατ’ αντιμωλία των διαδίκων.
Απορρίπτει την έφεση.
Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου της έφεσης στο δημόσιο ταμείο.
Καταδικάζει τον εκκαλούντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της εφεσίβλητης αυτού του βαθμού δικαιοδοσίας, που καθορίζει σε 500 ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε, με απόντες τους διαδίκους και τους πληρεξουσίους δικηγόρους, στον Πειραιά, στις 8 Ιανουαρίου 2026.
Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ