ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αριθμός απόφασης 10/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
4ο Τμήμα
Αποτελούμενο από τον δικαστή, Ηλία Σταυρόπουλο, εφέτη, τον οποίο όρισε η πρόεδρος του τριμελούς συμβουλίου διοίκησης του Εφετείου Πειραιώς και τη γραμματέα, Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ………….. για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της εκκαλούσας: Της μονοπρόσωπης κεφαλαιουχικής εταιρείας με την επωνυμία «…………..» (ΑΦΜ …………..) με έδρα το …… Κυθήρων, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο, Αντώνιο Σεμιτέκολο.
Του εφεσίβλητου: …………….. ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο, Γεώργιο Καραχάλιο (Δ.Ε. ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ) με δήλωση (ΚΠολΔ 242 παρ. 2).
Η εκκαλούσα άσκησε την με αρ. κατ. …………/2024 ανακοπή κατά της εκτέλεσης και τον με αρ. κατ. ……../2025 πρόσθετο λόγο προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς, το οποίο με την με αρ. 2356/2025 απόφαση τους απέρριψε.
Την οριστική αυτή απόφαση προσέβαλε o ανακόπτουσα με την με αρ. κατ. ………../2025 έφεση προς το δικαστήριο τούτο, η οποία ορίστηκε (με την με αρ. ……………./2025 έκθ. κατ. Εφετείου Πειραιώς) να συζητηθεί στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων αναφέρθηκαν στις προτάσεις που κατέθεσαν και ζήτησαν να γίνουν δεκτές.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η υπό κρίση έφεση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (ΚΠολΔ 518 παρ. 1) και κατατέθηκε το σχετικό παράβολο (ηλεκτρ. παράβολο ……………/2025). Είναι συνεπώς τυπικά δεκτή και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν.
Με την πρωτοδίκως κριθείσα ανακοπή και τον πρόσθετο λόγο η εκκαλούσα ανακόπτουσα ζήτησε να ακυρωθεί η από 12.12.2023 επιταγή προς εκτέλεση του πρώτου απογράφου της με αρ. ……../2023 διαταγής πληρωμής της δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία εκδόθηκε με βάση έγγραφη σύμβαση αιτιώδους αναγνώρισης χρέους από χρηματικό δάνειο που έλαβε η εκκαλούσα από τον καθ’ ου εφεσίβλητο. Επικουρικώς, με τον πρόσθετο λόγο ανακοπής, ζήτησε να επιτραπεί η συνέχιση της εκτέλεσης υπό τον όρο παροχής λογοδοσίας και των αναφερομένων εγγράφων εκ μέρους του εφεσιβλήτου, προτείνοντας ένσταση επίσχεσης με βάση την αξίωσή της έναντι του καθ’ ου εφεσίβλητου για λογοδοσία και την παράδοση όλων των εκδοθέντων στο όνομά της παραστατικών (τιμολογίων αγοράς κλπ.) από την εκτέλεση της μεταξύ τους συναφθείσας σύμβασης εντολής εκτέλεσης του έργου ανέγερσης οικοδομής επί οικοπέδου ιδιοκτησίας της και διαχείρισης των χρημάτων που έλαβε με το δάνειο που αυτός της χορήγησε για το σκοπό αυτό. Διαφορετικά, ζήτησε με τον πρόσθετο λόγο να ακυρωθεί η επιταγή για το ποσό των 53.170,67 ευρώ, που αποσβέστηκε με συμψηφισμό, που πρότεινε με ένταση, ανταπαίτησης της εκκαλούσας έναντι του εφεσιβλήτου από ισόποση αποζημίωση που της οφείλει από την μη παράδοση σ’ αυτήν των τιμολογίων που εκδόθηκαν στο όνομά της, που είχε υποχρέωση να της παραδώσει από την ως άνω σύμβαση εντολής, συνολικής αξίας 221.544,46 ευρώ, στην οποία αντιστοιχεί φπα ποσού 53.107,67 ευρώ, το οποίο ένεκα της παράλειψης ζημιώθηκε η εκκαλούσα από τη μη πίστωση του εν λόγω ποσού (εισροή) στη φορολογικής της υποχρέωση περί απόδοσης φπα. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την εκκαλουμένη απέρριψε την ανακοπή και τον πρόσθετο λόγο. Εναντίον αυτής της απόφασης παραπονείται η εκκαλούσα με την έφεση για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και ζητεί την εξαφάνισή της προκειμένου να γίνει δεκτός ο πρόσθετος λόγος ανακοπής και να επιτραπεί η συνέχιση της εκτέλεσης υπό όρο (επίσχεση) άλλως να ακυρωθεί εν μέρει η επιταγή προς εκτέλεση λόγω μερικής εξόφλησης (συμψηφισμός).
Σε σχέση με την εναντίον της επιχειρούμενης εκτέλεσης ένσταση επίσχεσης που πρότεινε η εκκαλούσα με βάση την εκ της σύμβασης εντολής απαίτησή της για λογοδοσία και παράδοση των ζητουμένων εγγράφων, αυτή, αν και συναφής με την αξίωση εκ του χορηγηθέντος από τον εφεσίβλητο δανείου, ενόψει του ότι, κατά τους ισχυρισμούς της εκκαλούσας, η σύμβαση εντολής αφορούσε την ανέγερση της οικοδομής επί οικοπέδου της και τη διαχείριση των χρημάτων που της είχε δανείσει ο εφεσίβλητος, δηλαδή απαίτηση εξ αφορμής της ένδικης σύμβασης δανείου (ΑΠ 1676/2025, ΑΠ 1011/2023, ΑΠ 1431/2022 δημ NOMOS), τυγχάνει απορριπτέα ως απαράδεκτη, αφού, ως ένσταση που πρέπει να αποδεικνύεται άμεσα (ΚΠολΔ 933 παρ. 5, ΑΠ 753/1994 δημ. NOMOS), δεν αποδείχθηκε από τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι ή από ομολογία του εφεσιβλήτου, ρητή ή σιωπηρή, αφού τέτοια δεν προέκυψε από το σύνολο των ως άνω εγγράφων (ΚΠολΔ 933 παρ. 5 ΟλΑΠ 12/2009, ΟλΑΠ 49/2005, δημ. NOMOS). Η περιεχόμενη στις προτάσεις του εφεσίβλητου στον πρώτο βαθμό απλή αναφορά στο περιεχόμενο της με αρ. 3345/2025 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που απέρριψε την προγενεστέρως ασκηθείσα ανακοπή της εκκαλούσας κατά της ένδικης διαταγής πληρωμής (ΚΠολΔ 632), σχετικά με όσα έγιναν δεκτά με αυτήν την απόφαση, δεν αποτελούν και ισχυρισμούς που υιοθέτησε ο εφεσίβλητος. Ούτε, επίσης η αναφορά στις ίδιες προτάσεις του εφεσιβλήτου του περιεχομένου του ιδιωτικού συμφωνητικού δανείου στο οποίο αναγράφεται ότι το χρηματικό ποσό του δανείου ελήφθη μεταξύ άλλων σκοπών και για την ανέγερση επαγγελματικού χώρου της εκκαλούσας στο Λιβάδι Κυθήρων, συνάγουν ομολογία, ούτε καν έμμεση, του εφεσιβλήτου περί της κατάρτισης σύμβασης εντολής μεταξύ των διαδίκων για την ανέγερση οικοδομής και τη διαχείριση του δανείσματος με εντολοδόχο τον ίδιο τον εφεσίβλητο, ούτε της υποχρέωσής του για λογοδοσία και της παράδοσης των εγγράφων που ζητεί η εκκαλούσα με τον πρόσθετο λόγο ανακοπής της. Τα ίδια δεχόμενο το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφαση δεν έσφαλε ως προς την εφαρμογή του νόμου.
Σε σχέση με τον επικουρικώς προβληθέντα πρόσθετο λόγο περί συμψηφισμού ανταπαίτησης της εκκαλούσας εναντίον του εφεσιβλήτου, αυτός αν και νόμιμος έπρεπε επίσης να απορριφθεί ως απαράδεκτος, αφού, ως ένσταση που πρέπει να αποδεικνύεται άμεσα (ΚΠολΔ 933 παρ. 5, ΑΠ 253/2002, ΑΠ 622/1999 δημ. NOMOS), δεν αποδείχθηκε από τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι ή από ομολογία του εφεσιβλήτου, ρητή ή σιωπηρή, αφού τέτοια δεν προέκυψε από το σύνολο των ως άνω εγγράφων (ΚΠολΔ 933 παρ. 5 ΟλΑΠ 12/2009, ΟλΑΠ 49/2005, δημ. NOMOS), ούτε συνήχθη με βάσει τις αναφορές στις πρωτόδικες προτάσεις του εφεσιβλήτου, όπως αναλυτικά εκτέθηκε ως άνω. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απέρριψε αυτόν ως μη νόμιμο έσφαλε στην ορθή νομική υπαγωγή του, ήτοι στην εφαρμογή του νόμου και γι’ αυτό πρέπει να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη ως προς το κεφάλαιο αυτό, εν μέρει δεκτής γενομένης της έφεσης, και στη συνέχεια να απορριφθεί ο επικουρικώς πρόσθετος λόγος ως απαράδεκτος, ως μη αποδεικνυόμενος από έγγραφα ή ομολογία. Τέλος πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου της έφεσης στον καταθέσαντα και ο συμψηφισμός του συνόλου της δικαστικής δαπάνης και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας λόγω της δυσχερούς ερμηνείας των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν (ΚΠολΔ 183, 179).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει κατ’ αντιμωλία των διαδίκων.
Δέχεται εν μέρει την έφεση.
Εξαφανίζει την 2356/2025 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς μόνο ως προς το κεφάλαιο με το οποίο απορρίπτεται ο επικουρικός πρόσθετος λόγος ανακοπής περί συμψηφισμού.
Δικάζει το ως άνω επικουρικό πρόσθετο λόγο ανακοπής και απορρίπτει αυτόν.
Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου της έφεσης στον καταθέσαντα.
Συμψηφίζει το σύνολο των δικαστικών εξόδων και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας μεταξύ των διαδίκων.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε, με απόντες τους διαδίκους και τους πληρεξουσίους δικηγόρους, στον Πειραιά, στις 8 Ιανουαρίου 2026.
Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ