Αριθμός 753/2025
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Τμήμα Ναυτικό
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Μαρία Παπαδογρηγοράκου, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διευθύνσεως του Εφετείου Πειραιώς, και από τη Γραμματέα Σ.Φ..
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ………….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των :
ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ-ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ: …………………. ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του δικηγόρο Μαρία ΣΤΑΜΟΥΛΗ (με δήλωση κατ΄ άρθρο 242 παρ 2 ΚΠολΔ).
ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ-ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ: Ναυτικής εταιρείας με την επωνυμία «…………..», η οποία εδρεύει στη …….. (………..) και διατηρεί γραφεία στη Βάρη Αττικής (οδός …………..) (ΑΦΜ ………..) και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από την πληρεξούσιά της δικηγόρο Δέσποινα ΛΟΥΚΑ (με δήλωση κατ΄ άρθρο 242 παρ 2 ΚΠολΔ).
Ο εκκαλών-εφεσίβλητος άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 6.11.2023 (ΓΑΚ/ΕΑΚ …………../2023) αγωγή, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ΄ αριθμ 3748/2024 απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου, που δέχθηκε εν μέρει την αγωγή.
Την απόφαση αυτή προσέβαλαν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ο ενάγων και ήδη εκκαλών-εφεσίβλητος με την από 8.4.2025 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ΠΡΩΤ …………/2025-ΓΑΚ/ΕΑΚ ΕΦΕΤ ………/2025) έφεσή του και η εναγόμενη και ήδη εφεσίβλητη-εκκαλούσα με την από 20.5.2025 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ΠΡΩΤ …………/2025- ΓΑΚ/ΕΑΚ ΕΦΕΤ …………../2025) έφεσή της. Δικάσιμος των ως άνω εφέσεων ορίσθηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε.
Οι πληρεξούσιες δικηγόροι των διαδίκων, οι οποίες παραστάθηκαν με δήλωση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους με τις έγγραφες προτάσεις που προκατέθεσαν.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Οι κρινόμενες από 8.4.2025 και 20.5.2025 και με αριθμούς κατάθεσης ………../2025 και …………./2025 και προσδιορισμού …………../2025 και …………/2025 εφέσεις κατά της οριστικής με αριθμό 3748/2024 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που εκδόθηκε, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (άρθρα 621επ. του ΚΠολΔ), επί της από 6.11.2024 με αριθμό κατάθεσης …………../6.11.2023 αγωγής, έχουν ασκηθεί σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις με κατάθεση αυτής στη Γραμματεία του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, αρμοδίως (άρθρο 19 του ΚΠολΔ όπως ισχύει μετά το άρθρο 7 του ν. 5134/2024) και εμπροθέσμως, αφού αφενός δεν προκύπτει ότι έγινε επίδοση της εκκαλουμένης ούτε οι διάδικοι επικαλούνται επίδοση, ενώ δεν έχει παρέλθει διετία από την έκδοση της εκκαλουμένης την (άρθρα 495 παρ. 1 και 4, 511, 513 παρ. 1 περ. β, 516 παρ. 1, 517, 518 παρ. 2 και 591 παρ. 1 του ΚΠολΔ). Ακολούθως οι προαναφερόμενες εφέσεις πρέπει να γίνουν δεκτές κατά το τυπικό τους μέρος και να ερευνηθούν περαιτέρω κατ’ ουσίαν κατά την ίδια παραπάνω ειδική διαδικασία (άρθρο 533 παρ. 1 ΚΠολΔ), δεδομένου ότι ως προς τις διαφορές αυτές υπάρχει απαλλαγή από το παράβολο εφέσεως του άρθρου 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά το ν. 4055/2012, συνεκδικαζόμενες, λόγω της προφανούς συνάφειας αυτών αφού πλήττουν την ίδια απόφαση (άρθρα 246, 524 και 591 ΚΠολΔ).
Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 6.11.2024 με αριθμό κατάθεσης ………./6.11.2023 ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου αγωγή του ο ενάγων εξέθετε ότι ναυτολογήθηκε διαδοχικά δύο φορές µε την ειδικότητα της οικονομικού αξιωματικού Β’ και απασχολήθηκε κατά τα αναφερόµενα στην αγωγή χρονικά διαστήµατα εντός της χρονικής περιόδου από 15.12.2021 έως 20.4.2023 στο υπό ελληνική σηµαία επιβατηγό – οχηµαταγωγό [Ε/Γ – ο/η πλοίο “ΨΓΚ” ολικής χωρητικότητας 717,43 κόρων (Δ.Δ.Σ. …………..), πλοιοκτησίας της εναγοµένης ναυτικής εταιρίας με έδρα τη …….., αντί των προβλεπόµενων από την οικεία Συλλογική Σύµβαση Ναυτικής Εργασίας (στο εξης ΣΣΝΕ) Πληρωµάτων Επιβατηγών Ακτοπλοϊκών Πλοίων των ετών 2022 και 2023, αντίστοιχα, αποδοχών, και παρείχε τις υπηρεσίες του στο προαναφερόμενο πλοίο, που εκτελούσε καθηµερινά τα αναφερόµενα στην αγωγή δροµολόγια στη γραµµή Χίος – Ψαρά, εργαζόµενος ηµερησίως, κατά περίπτωση, επί δώδεκα (12) ώρες µέχρι την λύση της τελευταίας συµβάσεώς του µε την εναγοµένη. Με βάση το ιστορικό αυτό και επικαλούµενος ότι απασχολήθηκε χωρίς να λάβει το σύνολο των αποδοχών του που αντιστοιχούσαν στο νόµιµο βασικό µισθό και το επίδοµα Κυριακής, στις ώρες υπερωριακής εργασίας της κατά τις καθηµερινές, τις Κυριακές, τα Σάββατα και τις αργίες και χωρίς να συνυπολογιστούν αυτές στο σύνολό τους για τον προσδιορισµό και την καταβολή της αναλογίας των επιδοµάτων δώρων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα των ετών, την αμοιβή για τα εξπρές δρομολόγια που εκτελούσε το πλοίο, ενώ αν και η δεύτερη σύμβαση του λύθηκε επειδή ασθένησε, η εναγομένη δεν του κατάβαλε ούτε το σύνολο των οφειλόμενων μισθών ασθενείας. Μετά τα ανωτέρω και ενώ περιόρισε το καταψηφιστικό αίτημα της αγωγής στις αξιώσεις υπερωριακής απασχόλησης των ετών 2022 και 2023 και στις διαφορές επιδομάτων εορτών 2022 κα 2023 και μετέτρεψε σε έντοκα αναγνωριστικά τα αιτήματα περί δεδουλευμένων βασικών αποδοχών 2022 και 2023, την αμοιβή δρομολογίων εξπρές και μισθών ασθενείς, αιτήθηκε : Α] να υποχρεωθεί η εναγοµένη, µε απόφαση προσωρινά εκτελεστή και µε καταδίκη της στα δικαστικά της έξοδα, να του καταβάλει το συνολικό χρηµατικό ποσό των 19.755,46 ευρώ δηλαδή για υπερωρίες έτους 2022 10.148,80 ευρώ, για υπερωρίες 2023 4.512,56 ευρώ, για επίδομα εορτών Πάσχα 2022 809,25 και επίδομα εορτών Χριστουγέννων 2.821,86 και επίδομα εορτών Πάσχα 2023 1462,99 και Β] να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγοµένης να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 28912,79 ευρώ, που ανέλυε ως εξής: α) ευρώ 9.033,70 για διαφορά βασικών αποδοχών, 13.193,40 ευρώ για δρομολόγια εξπρές και 2.728,82 ευρώ για διαφορά μισθών ασθενείας και όλα τα παραπάνω εντόκως από την αποναυτολόγηση του λόγω ασθενείας και επικουρικά αφότου επιδόθηκε η αγωγή. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έκρινε ότι έχει υλική και τοπική αρμοδιότητα προς εκδίκαση της υπόθεσης σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 16§1 περ, 2 και 33 Κ.Πολ.Δ. άρθρο 51 παρ. 3α του ν. 2172/1993, λόγω του ναυτικού χαρακτήρα της διαφοράς και εφήρμοσε την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών και ειδικότερα, των εργατικών διαφορών (άρθρα 614 αρ. 3 στοιχ. α και 621 επ. ΚΠολΔ). Αφού διαπίστωσε ότι για το παραδεκτό της συζήτησης είχε προσκομιστεί υπογεγραµµένο από τον ενάγοντα και την πληρεξούσιο δικηγόρο του το µε ηµεροµηνία 3.11.2023 έντυπο ενηµέρωσης για τη δυνατότητα επίλυσης της διαφοράς µε διαµεσολάβηση σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 3 του Ν. 4640/2019, όπως αυτή αντικαταστάθηκε µε το άρθρο 65 του Ν. 4647/2019 (ΦΕΚ τ. Α’ 204/16.12.2019), και ότι μετά τον περιορισμό μέρους του καταψηφιστικού αιτήματος σε έντοκο αναγνωριστικό δεν απαιτείτο καταβολή δικαστικού ενσήμου, διότι αυτό δεν υπερέβαινε το ποσό αρμοδιότητας του Ειρηνοδικείου σύμφωνα με το άρθρο 71 ΕισΝΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 6 παρ. 17 Ν. 2479/1997, σε συνδυασµό µε το άρθρο 14 παρ. 1α ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε µε το άρθρο 2 Ν.3994/2011 (ΦΕΚ Α 165/25-7-2011), έκρινε ορισμένη και νόμιμη την αγωγή με έρεισμα στις διατάξεις των άρθρων 53, 54 και 60 66, 76, 82 και 84 του προϊσχύοντος ΚΙΝΔ και όχι αυτού που ίσχυε κατά τη δημοσίευση της εκκαλουμένης, 648, 649, 653, 655, 341 και 346 ΑΚ, 70 ΚΠολΔ άρθρο µόνο της Υ.Α. 70109/8008 (Εµπορικής Ναυτιλίας) της 14.12.81/7.1.82. «Προϋποθέσεις χορηγήσεως επιδοµάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα στους δικαιουµένους ναυτικούς» (ΦΕΚ Β’ 1/1982), σε συνδυασμό με τις ΣΣΝΕ πληρωµάτων επιβατηγών ακτοπλοϊκών πλοίων έτους 2022 που κυρώθηκε με την υα 2242.5/8785/2022 (φεκ β’ 663/15.2.2022) και της ΣΣΝΕ πληρωμάτων ακτοπλοϊκών επιβατηγών πλοίων του έτους 2023 που κυρώθηκε με την Υα 2242.5-1.5/51894/2023 (φεκ 4621/19.7.2023). Στη συνέχεια δέχθηκε και κατ’ουσίαν κατά ένα μέρος την αγωγή και αφενός αναγνώρισε την υποχρέωση της πλοιοκτήτριας να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 10805,60 ευρώ (ως διαφορά αποδοχών του έτους 2022, διαφορά για εξπρές δρομολόγια και για υπόλοιπο μισθών ασθενείας) και επίσης την υποχρέωσε να της καταβάλει επιπλέον το ποσό των 2.088,86 ευρώ ως διαφορά επιδομάτων εορτών και αδείας 2022 και 2023 εντόκως από την τελευταία αποναυτολόγηση του. Κατά της απόφασης αυτής παραπονούνται τώρα ο ναυτικός (πλήττοντας τα κεφάλαια περί βασικών αποδοχών επικαλούμενος μαθηματικά λάθη, υπερωριακής απασχόλησης, υπολογισμού επιδομάτων εορτών, μισθών ασθενείας και δρομολογίων εξπρές) και η πλοιοκτήτρια του πλοίου (πλήττοντας τα κεφάλαια περί τροφής σε χρήμα που επιδικάστηκε με τις βασικές αποδοχές και το κεφάλαιο περί δρομολογίων εξπρές) παραπονούμενη διότι απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί της για εσφαλμένη εφαρμογή νόμου και κακή εκτίμηση αποδείξεων και ζητούν ο ναυτικός τη μεταρρύθμιση της ώστε να γίνει δεκτή η αγωγή του στο σύνολο της και η εργοδότρια την εξαφάνιση της προκειμένου να απορριφθεί η αγωγή, άλλως τη μεταρρύθμιση της.
Από τη διάταξη του άρθρου 14 των προαναφερθεισών Σ.Σ.Ν.Ε. Ακτοπλοϊκών Επιβατηγών πλοίων σε συνδυασμό προς εκείνες των §§ 1, 2, 3 και 7 της με αριθμό 70109/8008/14.12.1982 Αποφάσεως του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας «Περί των προϋποθέσεων χορηγήσεως επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα προς τους δικαιούμενους ναυτικούς» (ΦΕΚ Β 1/7.1.1982), με τις οποίες εφαρμόζεται η όμοια με αυτήν με αριθμό 19040/1981 Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας «Χορήγηση επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα στους μισθωτούς όλης της Χώρας που απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου» (ΦΕΚ Β 742/9.12.1981), προκύπτει ότι οι ναυτικοί δικαιούνται επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα. Να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι το επίδομα εορτών Χριστουγέννων καταβάλλεται ακέραιο εφόσον η σχέση εργασίας διήρκεσε από 1.5 έως 31.12 και σε διαφορετική περίπτωση καταβάλλονται τα 2/25 του μισθού ή δύο ημερομίσθια για κάθε 19ημερο εργασίας ενώ αναφορικά με το επίδομα εορτών Πάσχα οι ναυτικοί δικαιούνται μισθό 15 μερών, εάν η σχέση εργασίας διήρκεσε καθ’ όλο το διάστημα από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 30ής Απριλίου αντιστοίχως, ή 1/15 ημίσεος μηνιαίου μισθού ανά έκαστο οκταήμερο χρονικό διάστημα αντιστοίχως ή ανάλογο κλάσμα επί χρονικού διαστήματος μικρότερου του οκταημέρου, εάν η σχέση εργασίας δεν διήρκεσε καθ’ όλο το διάστημα και από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 30ής Απριλίου. Επιπλέον να λεχθεί ότι λαμβάνεται υπόψη ο μισθός που καταβαλλόταν την 15η ημέρα προ του Πάσχα και κάθε άλλη παροχή, εφόσον καταβαλλόταν ή έπρεπε να καταβληθεί από την εργοδότρια ως συμβατικό ή νόμιμο αντάλλαγμα της παρεχόμενης εργασίας τακτικά κάθε μήνα ή κατ’ επανάληψη περιοδικά σε ορισμένα χρονικά διαστήματα, δηλαδή το επίδομα Κυριακών, το επίδομα βαρείας και ανθυγιεινής εργασίας, η υπερωριακή αμοιβή, το επίδομα αδείας, η αποζημίωση μη πραγματοποιήσεως αδείας, καθώς και οι λοιπές τακτικές παροχές μεταξύ των οποίων είναι και η τροφοδοσία είτε παρέχεται σε χρήμα είτε αυτουσίως. Τακτικές αποδοχές για την εφαρμογή των διατάξεων της εν λόγω Υπουργικής Απόφασης θεωρούνται ο μισθός καθώς και κάθε άλλη παροχή εφόσον καταβάλλεται από τον εργοδότη σαν συμβατικό ή νόμιμο αντάλλαγμα της παρεχόμενης από το μισθωτό εργασίας, τακτικά κάθε μήνα ή κατ’ επανάληψη περιοδικά, κατά ορισμένα χρονικά διαστήματα του χρόνου. Ως τέτοιες αποδοχές προσδιορίζονται ενδεικτικά στην ανωτέρω Υπουργική Απόφαση : α) η προσαύξηση της νόμιμης και τακτικής εργασίας κατά τις Κυριακές, εφόσον δίνεται στο μισθωτό σταθερά και μόνιμα σαν τακτικό αντάλλαγμα για την παροχή εργασίας κατά τις ανωτέρω ημέρες τακτικά κάθε μήνα, β) η αμοιβή που καταβάλλεται από τον εργοδότη στο μισθωτό για νόμιμη υπερωριακή εργασία. Εφόσον η υπερωριακή αμοιβή για παροχή υπερωριακής εργασίας δεν καταβάλλεται υπό μορφή επιδόματος πάγια και τακτικά ανά μήνα, υπολογίζεται κατά μέσο όρο, αν κατά τα κρίσιμα χρονικά διαστήματα καταβάλλεται τακτικά, γ) οι λοιπές, τακτικά και πάγια, καταβαλλόμενες παροχές στις οποίες συμπεριλαμβάνονται, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, το επίδομα βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας (ΜΕφΠειρ. 647/2014, 412/2014, τνπ ΝΟΜΟΣ), η τροφοδοσία, είτε παρέχεται σε χρήμα είτε αυτούσια και η αποζημίωση μη πραγματοποιήσεως αδείας (ΜΕφΠειρ. 18/2016, 19/2016, 371/2016, 73/2016, 160/2014, 36/2014, 71/2014, όλες σε τνπ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ 506/2011, ΕΝαυτΔ 2011/387), και το επίδομα άγονης γραμμής του άρθρου 7 της σσνε (ΜΕφΠ 442/2023 δημ. σε ιστοσελίδα Εφετείου Πειραιώς).
Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 33 της οικείας σσνε πληρωμάτων ακτοπλοικών επιβατηγών πλοίων του έτους 2019 που κυρώθηκε με τη με αριθμό 2242.5-1.5/56040/2019 υπουργική απόφαση, το οποίο άρθρο τιτλοφορείται “Δρομολόγια Εξπρές”, ορίζεται ότι, σε κάθε περίπτωση κατά τον καθορισμό, την έγκριση και την εκτέλεση των δρομολογίων, πρέπει να προνοείται, από την αρμόδια υπηρεσία του ΥΕΝ και από τους πλοιοκτήτες, η παραμονή των πλοίων στο λιμάνι αφετηρίας τουλάχιστον έξι (6) ώρες πριν από τον απόπλου για το επόμενο δρομολόγιο, προκειμένου να παρασχεθεί στον πλοίαρχο και το πλήρωμα ο αναγκαίος χρόνος ανάπαυσης καθώς και προετοιμασίας του πλοίου για το επόμενο δρομολόγιο (παρ. 1). Αν κατ` εξαίρεση αυτό δεν καθίσταται δυνατόν ή αποφασίζεται και εκτελείται έκτακτο δρομολόγιο, καταβάλλεται στον πλοίαρχο και το πλήρωμα πρόσθετη αμοιβή, όπως καθορίζεται στις επόμενες παραγράφους αυτού του άρθρου (παρ. 2). Κατά δε την παρ. 3 του ίδιου άρθρου τέτοια δρομολόγια (Express) για τα οποία καταβάλλεται στον πλοίαρχο και το πλήρωμα του πλοίου, η κατά τη παρ. 7 πρόσθετη αμοιβή, θεωρούνται εκείνα για την εκτέλεση των οποίων το πλοίο αποπλέει από το λιμάνι αφετηρίας ή προορισμού, κατά περίπτωση, πριν περάσουν τουλάχιστον έξι (6) ώρες από τον κατάπλου του πλοίου στο αντίστοιχο λιμάνι αφετηρίας ή προορισμού. Για τον υπολογισμό της πρόσθετης αυτής αμοιβής, αθροίζονται οι ώρες πρόωρης αναχώρησης του πλοίου εβδομαδιαίως, δηλαδή προ της συμπληρώσεως 6 ωρών από της αφίξεως στο λιμάνι και το άθροισμα διαιρείται διά του αριθμού 8, το δε πηλίκον αποτελεί τον αριθμό των δρομολογίων, για τα οποία καταβάλλεται πρόσθετη αμοιβή. ‘Ομως, σύμφωνα με τη παρ. 5 του ίδιου άρθρου, ειδικά προκειμένου περί πλοίων τα οποία έχουν τακτικές καθημερινές αναχωρήσεις από το λιμάνι αφετηρίας καταβάλλεται πρόσθετη αμοιβή για τα πέραν των 5 δρομολογίων κάθε εβδομάδα, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, του, κατά την προαναφερθείσα παρ. 2 προσδιορισμού. Για την πρόσθετη αυτή απασχόληση καταβάλλεται στον πλοίαρχο και το πλήρωμα αμοιβή υπολογιζόμενη ως εξής: Εφόσον η διάρκεια του κυκλικού ταξιδιού (δηλαδή μετάβαση στο λιμάνι ή τους λιμένας προορισμού και επιστροφή στο λιμένα αφετηρίας) είναι μεγαλύτερη των 12 ωρών, η αμοιβή είναι ίση προς το 1/30 των συνολικών μηνιαίων αποδοχών (παρ. 7α). Εάν είναι μικρότερη των 12 ωρών είναι ίση προς το ήμισυ της, ως άνω προβλεπόμενης (παρ. 7β). Από τις διατάξεις αυτές, προκύπτει, καθόσον αφορά την προβλεπόμενη απ` αυτές πρόσθετη αμοιβή, ότι αυτή καταβάλλεται εφόσον σε κάθε δρομολόγιο το πλοίο δεν παραμείνει τουλάχιστον έξι ώρες στο λιμάνι αφετηρίας πριν από τον απόπλου για το επόμενο δρομολόγιο. Κατά τη σαφή δε έννοια της παρ. 1 του άρθρου αυτού, δρομολόγιο νοείται το ταξίδι του πλοίου προς εξυπηρέτηση δρομολογιακής γραμμής, δηλαδή το δρομολόγιο αρχίζει με τον απόπλου του πλοίου από το λιμάνι αφετηρίας προς το λιμάνι (ή τα λιμάνια) προορισμού και λήγει με τον κατάπλου στο λιμάνι αφετηρίας. Η υποχρέωση δε εξάωρης παραμονής του πλοίου στο λιμάνι αφετηρίας ορίζεται σαφώς ότι πρέπει να γίνεται “πριν από τον απόπλου για το επόμενο δρομολόγιο”. Με τη διάταξη δε της παρ. 3 του ίδιου άρθρου δίδεται δυνατότητα παραμονής του πλοίου, στο λιμένα προορισμού, για τους σκοπούς που αναφέρονται στην παρ. 1 αυτού, οπότε στην περίπτωση αυτή δρομολόγιο για το οποίο θα καταβληθεί η πρόσθετη αμοιβή της παρ. 7 θεωρείται εκείνο, για την εκτέλεση του οποίου το πλοίο αποπλέει από το λιμάνι προορισμού πριν περάσουν έξι τουλάχιστον ώρες από τον κατάπλου στο λιμάνι αυτό. Εξ άλλου, όπως προκύπτει από την παρ. 5 του ίδιου άρθρου, πρόσθετη επίσης αμοιβή καταβάλλεται για τα πέραν των πέντε δρομολογίων κάθε εβδομάδα, προκειμένου περί πλοίων, τα οποία έχουν τακτικές καθημερινές αναχωρήσεις από το λιμάνι αφετηρίας, “ανεξάρτητα από το αποτέλεσμά του, κατά την παρ. 2 προσδιορισμού”. Δηλαδή, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, οι ναυτικοί που εργάζονται σε πλοία που εκτελούν καθημερινώς και περισσότερα από πέντε (5) (κυκλικά) δρομολόγια την εβδομάδα (δηλαδή 6, 7 …) είτε παραμένουν στο λιμάνι 6 ώρες, είτε όχι, λαμβάνουν την πρόσθετη αμοιβή που προβλέπεται στην παρ. 7, για τον καθορισμό της οποίας, δεν γίνεται ο υπολογισμός που προβλέπεται από την προαναφερθείσα παρ. 4 του άρθρου αυτού, αλλά εφόσον η διάρκεια του κάθε δρομολογίου (κυκλικού ταξιδιού) είναι μεγαλύτερη των 12 ωρών, η πρόσθετη αυτή αμοιβή είναι ίση προς το 1/30 των συνολικών μηνιαίων αποδοχών για κάθε δρομολόγιο, εφόσον δε είναι μικρότερη των 12 ωρών, είναι ίση προς το ήμισυ αυτής, κατά τα προεκτεθέντα. Δηλαδή, αν εκτελούν 6 τακτικά δρομολόγια την εβδομάδα διάρκειας μεγαλύτερης των 12 ωρών το καθένα, λαμβάνουν ως πρόσθετη αμοιβή το 1/30 των ως άνω αποδοχών, αν δε εκτελούν 7 τακτικά δρομολόγια τα 2/30 αυτών. Αν όμως εβδομαδιαίως εκτελούν μόνο πέντε (5) δρομολόγια Express ή λιγότερα των πέντε, τότε έχει εφαρμογή η παρ. 4 του ως άνω άρθρου, οπότε η δικαιουμένη για την εκτέλεση δρομολογίων “Express” πρόσθετη αμοιβή υπολογίζεται κατά το διαγραφόμενο από την παράγραφο αυτή τρόπο, κατά τον οποίον το προκύπτον πηλίκον από τη διαίρεση του αθροίσματος των ωρών πρόωρης αναχωρήσεως του πλοίου, δια του αριθμού 8, αποτελεί τον αριθμό των δρομολογίων αυτών. Τακτικά θεωρούνται τα δρομολόγια εκείνα, κατά τα οποία, το πλοίο αποπλέει από το λιμάνι αφετηρίας σε προκαθορισμένη για κάθε ημέρα ώρα, σε εκτέλεση τακτικού δρομολογίου, χωρίς να ασκεί επιρροή, για το χαρακτηρισμό του δρομολογίου ως τακτικού, η ύπαρξη τυχόν καθυστερήσεων, κατά την εκτέλεσή του. Εξάλλου, κατά τη σαφή έννοια της παρ. 1 του πιο πάνω άρθρου, ως δρομολόγιο νοείται το ταξίδι του πλοίου προς εξυπηρέτηση δρομολογιακής γραμμής. Δηλαδή το δρομολόγιο αρχίζει με τον απόπλου του πλοίου από το λιμάνι αφετηρίας προς το λιμάνι (ή τα λιμάνια) προορισμού και λήγει με τον κατάπλου στο λιμάνι αφετηρίας. Η υποχρέωση εξάωρης παραμονής του πλοίου στο λιμάνι αφετηρίας ορίζεται σαφώς ότι πρέπει να γίνεται μία και μοναδική φορά σε κάθε δρομολόγιο και συγκεκριμένα στο λιμάνι αφετηρίας “πριν από τον απόπλου για το επόμενο δρομολόγιο”. Η παραπάνω έννοια του δρομολογίου ταυτίζεται με εκείνη η οποία δίδεται και με το άρθρο 1 του Π.Δ. 814/1974 “περί καθορισμού κατηγοριών δρομολογιακών γραμμών και αρμοδιότητος δρομολογήσεως”, στο οποίο, το μεν δρομολόγιο νοείται ως “το κατά ημέρα και ώρα ιδιαίτερο ταξίδι προς εξυπηρέτηση δρομολογιακής γραμμής”, ο δε λιμένας αφετηρίας ως “ο λιμήν ή το σημείο εκκινήσεως και επανόδου του επιβατηγού πλοίου κατά την εκτέλεση του δρομολογίου του”. Η διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 33 της πιο πάνω Σ.Σ.Ν.Ε. δεν εισάγει διαφορετική ρύθμιση από εκείνη της παρ. 1, με την έννοια ότι το πλοίο πρέπει να παραμείνει 6 ώρες τόσο στο λιμάνι αφετηρίας όσο και στο λιμάνι προορισμού. Δίδεται, όμως, η δυνατότητα, με τη διάταξη αυτή, παραμονής του πλοίου επί εξάωρο για τους σκοπούς που αναφέρονται στην παρ. 1, είτε στο λιμάνι αφετηρίας είτε στο λιμάνι προορισμού, οπότε, στη δεύτερη περίπτωση, δρομολόγιο, για το οποίο θα καταβληθεί η πρόσθετη αμοιβή της παρ. 7, θεωρείται εκείνο για την εκτέλεση του οποίου το πλοίο αποπλέει από το λιμάνι προορισμού πριν περάσουν 6 τουλάχιστον ώρες από τον κατάπλου στο λιμάνι αυτό. Το ότι η αμοιβή που προβλέπεται στο άρθρο αυτό καταβάλλεται μόνο στην περίπτωση κατά την οποία το πλοίο δεν παρέμεινε στο λιμάνι επί 6 ώρες σε κάθε πλήρες ταξίδι του προκύπτει και από τον αναφερόμενο στην παρ. 7 τρόπο υπολογισμού της αμοιβής, όπου ο υπολογισμός γίνεται ανάλογα με την πλήρη διάρκεια του ταξιδιού, δηλαδή από την αναχώρηση του πλοίου έως την επιστροφή του (Εφ.Πειρ.716/2011 ΕΝΔ 2012.107, Εφ.Πειρ.34/2008 Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ, Εφ.Πειρ.768/2005 αδημ. σε νομικό τύπο). Τέλος, με τη διάταξη της παρ. 6 του ίδιου άρθρου 33 ορίζεται ότι οι προαναφερθείσες διατάξεις δεν ισχύουν και δεν εφαρμόζονται σε ημερόπλοια, καθώς και σε πλοία δευτερευουσών και τοπικών γραμμών, εκτός εάν τα πλοία αυτά εκτελούν δρομολόγια ή επεκτείνουν τα δρομολόγιά τους τις νυχτερινές ώρες, δηλαδή 23.00 μέχρι 7.00 ώρας. Από το περιεχόμενο της διατάξεως αυτής, προκύπτει σαφώς, ότι μ` αυτήν εισάγεται, κατ` αρχή, εξαίρεση, όσον αφορά τα ημερόπλοια, επί των οποίων, συμφωνήθηκε με την ως άνω ΣΣΝΕ να μην ισχύουν και να μην εφαρμόζονται οι προαναφερθείσες διατάξεις για καταβολή πρόσθετης αμοιβής, σε περίπτωση εκτελέσεως δρομολογίων “Express”. Ως ημερόπλοια νοούνται τα πλοία, που εκτελούν ημερινούς πλόες. Σύμφωνα δε με το άρθρο 1 του Κανονισμού “περί ενδιαιτήσεως και καθορισμού αριθμού επιβατών των επιβατηγών πλοίων”, ως ημερινοί πλόες νοούνται οι εκτελούμενοι μεταξύ των ωρών 05.00 έως 22.00 κατά τη θερινή περίοδο και των οποίων η συνολική διάρκεια δεν υπερβαίνει τις 12 ώρες. ‘Ομως, και για τα ημερόπλοια, κατά το τελευταίο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 33 εισάγεται εξαίρεση της ως άνω εξαιρέσεως, σύμφωνα με την οποία και επί των πλοίων αυτών έχουν εφαρμογή όλες οι προαναφερθείσες διατάξεις, εφόσον όμως τα πλοία αυτά εκτελούν δρομολόγια ή επεκτείνουν τα δρομολόγιά τους τις νυκτερινές ώρες, δηλαδή από 23.00 μμ μέχρι 07.00 ημ, όπως ειδικότερα ορίζεται με τη ΣΣΝΕ αυτή. Επομένως, καταβάλλεται πρόσθετη αμοιβή και στους απασχολουμένους στα ημερόπλοια, τα οποία όμως εκτελούν τα παραπάνω δρομολόγια (Express) μόνον τις νυκτερινές ώρες ή επεκτείνουν τα δρομολόγια τους αυτά, τις ώρες αυτές δηλαδή 23.00 μέχρι 07.00 ώρας (βλ. σχετ. ΕφΠειρ 1056/1997 Νομολ. Ναυτ. Τμήματος ΕφΠειρ 1996-1997, σελ. 27, ΕφΠειρ 1055/2000, ΕφΠειρ 1056/ 2000, ΕφΠειρ 1206/2000, ΕφΠειρ 207/2001 αδημ).
Τέλος κατά το άρθρο 66 ΚΙΝΔ: «Ο ναυτικός ασθενήσας δικαιούται εις μισθόν και νοσηλεύεται δαπάναις του πλοίου, εάν δε η σύμβασις ναυτολογήσεως λυθή λόγω της ασθενείας και νοσηλεύεται ούτος εκτός του πλοίου, δικαιούται εις τα νοσήλια και εις μισθόν, εφόσον διαρκεί η ασθένεια, ουχί όμως πέραν των τεσσάρων μηνών (§ 1) Αι ανωτέρω διατάξεις εφαρμόζονται και επί ατυχημάτων εκ βιαίου συμβάντος, εάν δε ο ναυτικός υπέστη εξ αυτών ανικανότητα προς εργασίαν, ως και εν περιπτώσει θανάτου αυτού, εφαρμόζονται και αι ειδικαί διατάξεις περί αποζημιώσεως των εξ ατυχημάτων εν τη εργασία παθόντων (§ 2). Προς υπολογισμόν των εκ του παρόντος άρθρου απαιτήσεων επιτρέπεται να συνομολογήται ειδικός μισθός (§ 3)». Ο μισθός ασθενείας έχει χαρακτήρα αποδοχών και δεν είναι αποζημιωτικός, παρά την, μάλλον από παραδρομή, εσφαλμένη διατύπωση του άρθρου μόνου του π.δ. 1212/1981. Συνίσταται σε ό,τι ο ναυτικός αποκόμιζε στο πλοίο από την εργασία του πριν από την ασθένεια, δηλαδή στο βασικό μισθό, στα επιδόματα, στο αντίτιμο τροφής, στα δώρα εορτών, ακόμη και στα φιλοδωρήματα, που τυχόν του κατέβαλε ο πλοιοκτήτης, δηλαδή υπολογίζεται με βάση την ισχύουσα ΣΣΝΕ, εκτός αν υπάρχει κλειστός μισθός (ΕΠειρ 648/2008 ΕΝΔ 36. 388, ΕΠειρ. 984/2001 ΠειρΝ 2002. 277). Εάν δε αμειβόταν με δύο μισθούς, σε περίπτωση πρόσθετης απασχόλησης και με καθήκοντα άλλης ειδικότητας, περιλαμβάνονται και οι δύο στο μισθό ασθενείας. Ανώτατο όριο των οφειλόμενων μισθών ασθενείας και λοιπών εξ αυτής (ασθενείας ) παροχών είναι το τετράμηνο από της απολύσεως λόγω της ασθενείας (ΜΕφΠειρ 163/2023, ΜΕφΠειρ 544/2022, ΜΕφΠειρ 109/2019 προσκομιζόμενες και δημοσιευμένες σε ιστοσελίδα Εφετείου Πειραιώς, ΜΕφΠειρ 951/2013 δημ. νόμος, ΕφΠειρ 333/2003 ΕΝΔ 2003. 270, Ι. Κοροτζή τ. 1, έκδοση 2004, σ. 350-351). Ήδη με τη διάταξη 186 παρ. 1 του νέου ΚΙΝΔ (ν. 5020/2023) που εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση: “1. Ο ναυτικός που ασθενεί δικαιούται πλήρη μισθό και νοσηλεύεται με δαπάνη του πλοιοκτήτη. Εάν η σύμβαση ναυτολόγησης λυθεί λόγω της ασθένειας και ο ναυτικός νοσηλεύεται εκτός του πλοίου, δικαιούται νοσήλια και πλήρη μισθό όσο διαρκεί η ασθένεια, όχι όμως πέραν των τεσσάρων (4) μηνών από τη λύση της σύμβασης ναυτολόγησης.”
Στην παρούσα δίκη επανεκτιμάται η κατάθεση του µάρτυρα, που εξετάστηκε στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου µε την επιµέλεια της εναγομένης κατά τη συνεδρίαση της 14.3.2024, η οποία περιέχεται στα άνευ αριθµού αποµαγνητοφωνηµένα πρακτικά δηµόσιας συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που νόµιµα επικαλούνται και προσκοµίζουν οι διάδικοι και λαµβάνονται υπόψη είτε προς άµεση είτε προς έµµεση απόδειξη για τη συναγωγή δικαστικών τεκµηρίων (άρθρα 336 παρ. 3, 339 και 395 ΚΠολΔ) μεταξύ των οποίων και οι φωτογραφίες, ενώ θα ληφθούν υπόψη όλες οι προσκομιζόμενες ένορκες βεβαιώσεις δηλαδή η με αριθμό ………/20.12.2023 ενώπιον της συμβολαιογράφου Χίου …….., οι με αριθμούς …, … και …../29.2.2024 ενώπιον της συμβολαιογράφου Χίου . …… ένορκες βεβαιώσεις, η με αριθμό …../7.9.2020 ενώπιον του συμβολαιογράφου Ικαρίας …………. ένορκη βεβαίωση, και η με αριθμό ……../2012.2023 ενώπιον της Ειρηνοδίκου Πειραιώς ένορκη βεβαίωση που δόθηκε καν σύμφωνα με τις διατυπώσεις των άρθρων 421επ του ΚΠολΔ και μετά από προηγούμενη κλήτευση του άλλου διάδικου μέρους σύμφωνα με τη με αριθμό …./15.12.2023 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών …….. και τη με αριθμό …………./26.2.2024 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών …………. Από όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με τα αυτεπαγγέλτως λαμβανόμενα υπόψη διδάγματα της κοινής πείρας (άρθρο 336 παρ. 4 του ΚΠολΔ), πλήρως αποδείχθηκαν κατά την κρίση του δικαστηρίου τούτου τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης: Με δυο διαδοχικές συµβάσεις εξαρτηµένης ναυτικής εργασίας αορίστου χρόνου, που καταρτίστηκαν στο Πέραμα Αττικής μεταξύ του ενάγοντος απογεγραµµένου ναυτικού, κατόχου ναυτικού φυλλαδίου, και των νοµίµων εκπροσώπων της εναγόµενης ανώνυµης ναυτικής εταιρίας, πλοιοκτήτριας του υπό ελληνική σηµαία επιβατηνού – οχηµαταγωγού (Ε/Γ – Ο/Γ) ακτοπλοϊκού πλοίου “ΨΓ” ολικής χωρητικότητας 717,43 κόρων, νηολογηµένου στο λιµένα του Πειραιά µε αύξοντα αριθµό …., υπό το διεθνές διακριτικό σήµα ….., ο ενάγων ναυτολογήθηκε µε την ειδικότητα του Οικονομικού αξιωματικού β’ από 15.12.2021 έως 8.2.2022, οπότε απολύθηκε αµοιβαία συναινέσει και από 5.4.2022 έως 20.4.2023 οπότε απολύθηκε λόγω ασθενείας. Εφαρμοστέα σύμφωνα με τη σχετική συμφωνία στην ατομική σύμβαση ναυτικής εργασίας, όπως ορθά έκρινε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ήταν από 1-1-2022 έως 31-12-2022 η ΣΣΝΕ πληρωµάτων επιβατηγών ακτοπλοϊκών πλοίων έτους 2022, που κυρώθηκε µε την υα 2242.5/8785/2022 (φεκ β’ 663/15.2.2022), ενώ από 1-1-2023 µέχρι 20.4.2023 η ΣΣΝΕ Πληρωµάτων Ακτοπλοϊκών Επιβατηγών Πλοίων του έτους 2023, που κυρώθηκε µε την Υα 2242.5-1.5/51894/2023 (φεκ 4621/19.7.2023) απόφαση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και δηµοσιεύθηκε στην Εφηµερίδα της Κυβερνήσεως. Επομένως οι αποδοχές του ήδη εκκαλούντος ναυτικού ήταν οι εξής: Για το έτος 2022 έπρεπε να λαμβάνει µηνιαίως: Ως µισθό ενεργείας το ποσό των 1.577,64 ευρώ, ως επίδοµα Κυριακών σε ποσοστό 22% επί του µισθού ενεργείας το ποσό των 347,08 ευρώ, ως επίδοµα βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας το ποσό των 37,74 ευρώ, ως αντίτιµο της σε είδος παρεχόµενης τροφοδοσίας το ποσό των 20,58 ευρώ την ηµέρα και µηνιαίως το ποσό των 617,40 ευρώ (20,58 ευρώ χ 30), ως αποδοχές αδείας µετά τροφοδοσίας το ποσό των 540,34 ευρώ [(µισθός ενεργείας 1.577,64 ευρώ + επίδοµα Κυριακών 347,08 ευρώ:22)= ευρώ +20,58 ευρώ =) ευρώ χ 5 ηµέρες = ευρώ], ως επίδομα διαχειριστικών λαθών οικονομικού αξιωματικού 34,90 ευρώ και ως επίδοµα άγονης γραµµής, δεδοµένου ότι το πλοίο δραστηριοποιείτο σε γραµµή για την οποία έχει συναφθεί Σύµβαση Δηµόσιας Υπηρεσίας (αγόνων), ποσοστό 7% επί του µισθού ενεργείας επί 30 ηµέρες απασχόλησης, ήτοι ποσό ευρώ 110,43 µηνιαίως, άλλως, για λιγότερες από 30 µέρες απασχόλησης, αναλογία του επιδόµατος αυτού και συνολικά 3.265,53 ευρώ. Με την ίδια ΣΣΝΕ το ωροµίσθιό του καθορίσθηκε στο χρηµατικό ποσό των 9,12 ευρώ και µε τις προσαυξήσεις 25% και 50% σε 11,40 ευρώ και σε 13,68 ευρώ, αντίστοιχα. Κατά το έτος 2023, βάσει της εφαρµοστέας ΣΣΝΕ έτους 2023, ο ενάγων έπρεπε να λαµβάνει µηνιαίως: Ως µισθό ενεργείας το ποσό των 1.672,30 ευρώ, ως επίδοµα Κυριακών σε ποσοστό 22% επί του µισθού ενεργείας το ποσό των 367,91 ευρώ, ως επίδοµα βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας το ποσό των 40 ευρώ, ως αντίτιµο της σε είδος παρεχόµενης τροφοδοσίας το ποσό των 21,81 ευρώ την ηµέρα και µηνιαίως το ποσό των 654,30 ευρώ (21,81 ευρώ χ 30), ως αποδοχές αδείας µετά τροφοδοσίας το ποσό των 572,73 ευρώ [(µισθός ενεργείας 1.672,30 ευρώ + επίδοµα Κυριακών 367,91 ευρώ:22)= ευρώ +21,81 ευρώ =) ευρώ χ 5 ηµέρες = ευρώ], ως επίδομα διαχειριστικών λαθών οικονομικού αξιωματικού 36,99 ευρώ και ως επίδοµα άγονης γραµµής, δεδοµένου ότι το πλοίο δραστηριοποιείτο σε γραµµή για την οποία έχει συναφθεί Σύµβαση Δηµόσιας Υπηρεσίας (αγόνων), ποσοστό 7% επί του µισθού ενεργείας επί 30 ηµέρες απασχόλησης, ήτοι ποσό 117,60 ευρώ µηνιαίως, άλλως, για λιγότερες από 30 µέρες απασχόλησης, αναλογία του επιδόµατος αυτού και συνολικά 3.461,29 ευρώ. Με την ίδια ΣΣΝΕ το ωροµίσθιό του καθορίσθηκε στο χρηµατικό ποσό των 9,67 ευρώ και µε τις προσαυξήσεις 25% και 50% σε 12,09 ευρώ και σε 14,51 ευρώ, αντίστοιχα. Aπό τις προσκομιζόμενες μετ’επικλήσεως αποδείξεις που είτε φέρουν την υπογραφή του ναυτικού είτε αφορούν καταθέσεις στον τραπεζικό του λογαριασμό αποδεικνύεται ότι αυτός έλαβε ως μικτές αποδοχές (που επιδικάζονται) για το μήνα Ιανουάριο του 2022 το ποσό των 3.392,55 ευρώ, για το μήνα Φεβρουάριο του 2022 το ποσό των 714,57 ευρώ, τον Απρίλιο του 2022 το ποσό των 2.940,22 ευρώ, το Μάιο του 2022 το ποσό των 3.392,55 ευρώ, τον Ιούνιο του 2022 το ποσό των 3.392,55 ευρώ, τον Ιούλιο του 2022 το ποσό των 3.392,55 ευρώ, τον Αύγουστο του 2022 το ποσό των 3.392,55 ευρώ, το Σεπτέμβριο του 2022 το ποσό τω 3.392,76 ευρώ, τον Οκτώβριο του 2022 το ποσό των 3.392,76 ευρώ, το Νοέμβριο του 2022 το ποσό των 3.392,76 ευρώ και το Δεκέμβριο του 2022 το ποσό των 3.392,76 ευρώ και συνολικά το ποσό των 34.188,58 ευρώ. Αντίστοιχα το έτος 2023 έλαβε για το μήνα Ιανουάριο 2023 το ποσό των 3.394,46 ευρώ, το Φεβρουάριο του 2023 το ποσό των 3.394,46 ευρώ, το Μάρτιο του 2023 το ποσό των 3.394,46 ευρώ, τον Απρίλιο του 2023 το ποσό των 2.262,98 ευρώ και αναδρομικά τον Οκτώβριο του 2023 824,44 ευρώ συνολικά το ποσό των 13.270,80 ευρώ. Το αγωγικό αίτημα αφορούσε απασχόληση 10 μηνών το έτος 2022 δηλαδή μικτές αποδοχές ύψους 32.655,30 ευρώ και 3,6 μηνών το έτος 2023, δηλαδή νόμιμες αποδοχές ύψους 12.460,64 ευρώ και συνεπώς οποιαδήποτε αξίωση εκ των νομίμων αποδοχών έχει εξοφληθεί, και συνεπώς αλυσιτελώς ο εκκαλών ναυτικός παραπονείται με τον πρώτο λόγο εφέσεως του για εσφαλμένους υπολογισμούς, ενώ η εκκαλούσα πλοιοκτήτρια δεν παραπονείται για το γεγονός ότι με την εκκαλουμένη κρίθηκε ότι πρέπει να του καταβληθεί επιπλέον το ποσό των 4.585,49 ευρώ ως διαφορά αποδοχών για το έτος 2022 αφού με τους δύο συναφείς πρώτους λόγους εφέσεως παραπονείται για το γεγονός ότι κρίθηκε πως στον ενάγοντα οφείλεται μηνιαίο επίδομα τροφής. Ο πρώτος λόγος εφέσεως του ναυτικού κρίνεται απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω της αλυσιτέλειας του. Αναφορικά με το επίδομα τροφής θα πρέπει να αναφερθούν τα ακόλουθα: Η εκκαλούσα πλοιοκτήτρια προσκομίζει μετ’επικλήσεως τιμολόγια προμήθειας σάντουιτς, καφέδων και γενικώς παρασκευασμένων τροφίμων και ισχυρίζεται ότι πρέπει να μην επιβαρύνεται από το προβλεπόμενο στο νόμο επίδομα τροφοδοσίας. Επιπλέον η μάρτυρας που εξετάστηκε στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου με επιμέλεια της, δηλαδή η ιδιωτική υπάλληλος εργαζόμενη στην πλοιοκτήτρια …………. καταθέτει ότι η πλοιοκτήτρια είχε συνάψει σύμβαση με συνεργαζόμενα εστιατόρια από τη Χίο και τα Ψαρά για την προμήθεια τροφής των ναυτικών. Όμως κατά την κρίση του παρόντος δικαστηρίου η συσκευασμένη παροχή τροφής (σάντουιτς) και η εκ των προτέρων προμήθεια συγκεκριμένου αριθμού γευμάτων για το σύνολο του πληρώματος είναι αμφίβολο ότι καλύπτει το σκοπό του νομοθέτη που θέλει την παροχή γευμάτων μέσα στο πλοίο που έχει οργανωμένη κουζίνα, ώστε να δίνεται και μικρή δυνατότητα επιλογής του γεύματος του ναυτικού. Επιπλέον δεν προκύπτει ότι τα παραπάνω τιμολόγια αφορούσαν τροφοδοσία μόνο του πληρώματος αφού όπως θα αναφερθεί και παρακάτω στο πλοίο λειτουργούσε μπαρ προκειμένου να χορηγεί στους επιβάτες συσκευασμένη τροφή. Κρίνοντας επομένως το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ότι η μικρή ναυτιλιακή εταιρία που εκτελεί ένα τοπικό δρομολόγιο μεταξύ Χίου και Ψαρών και δεν διαθέτει οργανωμένη κουζίνα στο πλοίο της δεν απαλλάσσεται του επιδόματος τροφής επειδή προμηθεύεται η ίδια συσκευασμένα γεύματα και ότι πρέπει να καταβάλει σε χρήμα το προβλεπόμενο από τη σχετική συλλογικής σύμβαση ναυτικής εργασίας επίδομα τροφής στο ναυτικό και συνεπώς οι δύο πρώτοι συναφείς περί του αντιθέτου λόγοι έφεσης της πλοιοκτήτριας είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. Επιπλέον κρίνεται απορριπτέος και ο πέμπτος λόγος εφέσεως σύμφωνα με τον οποίο κατά την πλοιοκτήτρια δεν έπρεπε να συνυπολογιστεί η τροφοδοσία στα επιδόματα εορτών διότι καταβαλλόταν σε χρήμα, πρωτίστως διότι όπως προαναφέρθηκε η τροφοδοσία περιλαμβάνεται στο συνυπολογισμό των επιδομάτων εορτών είτε παρέχεται σε χρήμα είτε αυτούσια. Τέλος κρίνεται απορριπτέος ως αβάσιμος ο έκτος λόγος εφέσεως με τον οποίο η πλοιοκτήτρια παραπονείται διότι επιδικάσθηκαν πλήρεις αποδοχές και μάλιστα με το επίδομα τροφής στο μισθό ασθενείας ισχυριζόμενη ότι θα έπρεπε να κριθεί ότι ο νόμος προβλέπει επιδικαστέο μόνο το μισθό ενεργείας στην περίπτωση ασθενείας. Και τούτο διότι όπως προαναφέρθηκε ο προβλεπόμενος στο άρθρο 66 του ΚΙΝΔ μισθός δεν είναι αποζημιωτικός και κατά τη νομολογία περιλάμβανε πλήρεις αποδοχές. Ήδη το κενό της νομοθεσίας κάλυψε ο νέος ΚΙΝΔ (άρθρο 186) που εφαρμόζεται στη συγκεκριμένη περίπτωση που προβλέπει επιδικαστέες πλήρεις αποδοχές στις οποίες φυσικά συμπεριλαμβάνεται και το επίδομα τροφής και συνεπώς τα όσα περί του αντιθέτου αναφέρονται στον έκτο λόγο εφέσεως της πλοιοκτήτριας είναι απορριπτέα ως αβάσιμα.
Περαιτέρω από το αποδεικτικό υλικό αποδείχθηκε ότι το πλοίο είχε συνάψει Σύμβαση Δημόσιας Υπηρεσίας με το Υπουργείο Αιγαίου & Νησιωτικής Πολιτικής για την εξυπηρέτηση των γραμμών «ΨΑΡΑ-ΧΙΟΣ και επιστροφή» και «ΨΑΡΑ – ΒΟΛΙΣΟΣ – ΨΑΡΑ» από το 2012. Το εγκεκριμένο από το Υπουργείο πρόγραμμα των δρομολογίων είχε ως εξής: Για το χρονικό διάστημα από 1-1-2022 έως 8-2-2022, απὀ 5-4-2022 έως 14-6-2022 και από 14-9-2022 έως 31-12-2022, και για το έτος 2023 από 1-1-2023 ἕως 20-4-0023: κάθε Δευτέρᾳ και Τετάρτη αναχωρούσε από τα Ψαρά στις 08:00 και κατέπλεε στη Xιo στις 09:40, απ’ όπου αναχωρούσε στις 16:00 με προορισμό τα Ψαρά, που επέστρεφε στις 18.45, κάθε Τρίτη και Πέμπτη αναχωρούσε από τα Ψαρά στις 07.00 και κατέπλεε στη Χίο στις 10:45, από όπου αναχωρούσε στις 15:00 με προορισμό τα Ψαρά, όπου έφτανε στις 18:45. Τέλος κάθε Παρασκευή και Κυριακή αναχωρούσε από τα Ψαρά στις 14:30 με προορισμό τη Χίο, όπου κατέπλεε στις 18.15 και απέπλεε στις 19:00 για να επιστρέψει στα Ψαρά με ώρα ἀφιξῃς στις 22:45, ενώ τα Σάββατα δεν πραγματοποιούσε κανένα δρομολόγιο, εκτός εάν δεν εκτελούσε κάποιο δρομολόγιο εντός της εβδομάδας, οπότε αυτό αναπληρωνόταν το Σάββατο. Τη θερινὴ περίοδο και ειδικότερα το χρονικό διάστημα που εδώ ενδιαφέρει δηλαδή το διάστημα ναυτολόγησης του ενάγοντος από 15.6.2022 έως 13.9.2022 κάθε Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη αναχωρούσε από τα Ψαρά στις 05:00 και κατέπλεε στη Χίο στις 09.45 από όπου αναχωρούσε στις 15.00 με προορισμό τα Ψαρά, όπου κατέπλεε στις 16:45, κάθε Παρασκευή αναχωρούσε απὀ τα Ψαρά στις 07:00 με προορισμό τη Xio, όπου κατέπλεε στις 10:48, ακολούθως δε απέπλεε από τη Χίο στια 19.00 για να επιστρέψει στα Ψαρά με ώρα άφιξης στις 22:45, κάθε Τετάρτη, Σάββατο και Κυριακή αναχωρούσε από τα Ψαρά στις 07.00 και κατέπλεε στη Βολισσό στις 08:30, απ’όπου αναχωρούσε στις 09:00 για τα Ψαρά εκεί κατέπλεε στις 10:30, απ όπου και πάλι αναχωρούσε στις 18:30 για τη Βολισσό, όπου κατέπλεε στις 2000 και αναχωρούσε στις 20:15 με προορισμό τα Ψαρά με ἀφιξῃ στις 21:45. Το απογευματινό δρομολόγιο Ψαρά – Βολισσός, από τα μέσα Αυγούστου 2022, μετατέθηκε μία ώρα νωρίτερα, δηλαδή το πλοίο αναχωρούσε στις 17:30 από Ψαρά, κατέπλεε στη Βολισσό στις 19:00, απ’ όπου απέπλεε στις 19:15 και έφθανε στα Ψαρά στις 21:00. Να σημειωθεί ότι όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα, κάθε δεκαπέντε (15) ημέρες (δύο φορὲς το μήνα) το πλοίο εκτελούσε δρομολόγια για μεταφορά καυσίμων είτε ημέρα Τρίτη είτε Παρασκευή, οπότε το πλοῖο αναχωρούσε από τα Ψαρά στις 06:00, κατέπλεε στη Xίo στις 09.45 και από εκεί αναχωρούσε στις 10:30 φθάνοντας στα Ψαρά στις 14:15, απ’ ὀπου αναχωρούσε στις 15:30 με επιβάτες με προορισμό τη Χίο με ώρα άφιξης 18.45, από όπου και αναχωρούσε στις 19:30 με τελικό προορισμό τα Ψαρά, όπου κατέπλεε στις 24:00. Η πλοιοκτήτρια με τον τρίτο λόγο εφέσεως υποβάλλει παράπονο αναφορικά με τα δρομολόγια που έκρινε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ότι πραγματοποιούσε το πλοίο ισχυριζόμενη μάλιστα ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα εγκεκριμένα από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας δρομολόγια από τα οποία ισχυρίζεται ότι αποδεικνύεται ότι το χρονικό διάστημα από 15.6.2022 έως 13.9.2022 κάθε Τρίτη το πλοίο αναχωρούσε από τα Ψαρά στις 07.00 και όχι στις 06.00 όπως εσφαλμένα αναγράφεται στην εκκαλουμένη και ότι ομοίως το διάστημα από 5.9.2022 έως 13.9.2022 τι πλοίο αναχωρούσε από τα Ψαρά στις 07.00 και όχι στις 06.00 όπως κρίθηκε με την εκκαλουμένη απόφαση. Πέραν του ότι η συγκεκριμένη αιτίαση προβάλλεται αορίστως διότι η εκκαλούσα πλοιοκτήτρια δεν εξηγεί για ποιο λόγο η συγκεκριμένη αιτιολογία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου την βλάπτει, η πλοιοκτήτρια παραπονείται αβασίμως διότι ο ισχυρισμός της δεν αποδεικνύεται από το ημερολόγιο του πλοίου που η ίδια προσκομίζει, καθώς από τις εγγραφές του ημερολογίου αντίθετα αποδεικνύεται ότι τα δρομολόγια τελέστηκαν, όπως αναγράφονται στην εκκαλουμένη απόφαση, δεδομένου ότι το πλοίο τις επίδικες ημερομηνίες αναχωρούσε στις 06.00 το πρωί από τα Ψαρά για τη Χίο και όχι στις 07.00, όπως αβασίμως ισχυρίζεται η πλοιοκτήτρια με τον τρίτο λόγο εφέσεως της που κρίνεται αβάσιμος και απορριπτέος.
Περαιτέρω από το αποδεικτικό υλικό αποδεικνύονται οι συνθήκες εργασίας του ενάγοντος που απασχολείται ως οικονομικός αξιωματικός β’ και συνεπώς δεν εργαζόταν όταν υπήρχε απαγορευτικό και όταν στο πλοίο πραγματοποιούνταν επισκευές. Και τούτο διότι σύμφωνα με την ένορκη κατάθεση του ναυτικού και κατοίκου Χίου …………… η βασική εργασία του ήταν να βρίσκεται στην είσοδο του πλοίου πριν την αναχώρηση και να ελέγχει την εγκυρότητα των εισιτηρίων των επιβατών και οχημάτων και να ενημερώνει μετά την επιβίβαση τον αξιωματικό της γέφυρας για το συνολικό αριθμό επιβατών και οχημάτων. Επίσης παραλάμβανε το “Ζήτα” της ταμειακής μηχανής που υπήρχε στο μπαρ του πλοίου και καταχωρούσε το ποσό που εισπράχθηκε. Επομένως από τις συνθήκες εργασίας του λόγω της ειδικότητας του σε συνδυασμό με το ότι το συγκεκριμένο πλοίο εκτελούσε ένα συγκεκριμένο τοπικό δρομολόγιο αποδεικνύεται ότι δεν υφίστατο ανάγκη αυτός να απασχολείται υπερωριακά, όπως ορθά κρίθηκε από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο. Και ναι μεν η οικιακά και κάτοικος Ψαρών ………….. αναφέρει στην ένορκη κατάθεση της ότι αυτός εργαζόταν 12 ώρες τη μέρα, αλλά και ο γεωπόνος και κάτοικος Χίου ……….. στην ένορκη κατάθεση του αναφέρει ότι ο ενάγων του παραπονιόταν για τις πολλές ώρες που δούλευε, όμως οι δύο προαναφερόμενοι μάρτυρες δεν έχουν σχέση με το ναυτικό επάγγελμα και τις συνθήκες εργασίας στο συγκεκριμένο πλοίο, αλλά έχουν πηγή γνώσης τον ίδιο τον ενάγοντα. Επιπλέον δεν επιβεβαιώνονται από τις ένορκες βεβαιώσεις των ναυτικών και εργαζόμενων στο πλοίο ναύτη ……….. και θαλαμηπόλου …………… που αναφέρουν ότι η επιβατική κίνηση στο συγκεκριμένο πλοίο ήταν ιδιαίτερα μικρή όλο το χρόνο, με εξαίρεση τους καλοκαιρινούς μήνες, ότι ο ενάγων δεν χρειαζόταν να απασχολείται υπερωριακώς, αφού δεν μετέφερε εμπορεύματα διότι αυτό αποτελούσε εργασία των ναυτολογημένων ναυτών, ούτε ασχολείτο με το μπαρ του πλοίου, καθώς υπήρχαν θαλαμηπόλοι για την ενασχόληση αυτή, και ότι είχε αποχωρήσει από το πλοίο πριν την αποβίβαση των οχημάτων που διαρκούσε συνήθως μισή ώρα. Η εναγομένη πλοιοκτήτρια του κατέβαλε ως υπερωριακή αμοιβή για το μήνα Ιανουάριο του 2022 το ποσό των 620,06 ευρώ, τον Απρίλιο του 2022 το ποσό των 537,37 ευρώ, το Μάιο του 2022 το ποσό των 620,06 ευρώ, τον Ιούνιο του 2022 το ποσό των 620,06 ευρώ, τον Ιούλιο του 2022 το ποσό των 620,06 ευρώ, τον Αύγουστο του 2022 το ποσό των 620,06 ευρώ, το Σεπτέμβριο του 2022 το ποσό των 620,06 ευρώ, τον Οκτώβριο του 2022 το ποσό των 620,06 ευρώ, το Νοέμβριο του 2022 το ποσό των 620,06 ευρώ και το Δεκέμβριο του 2022 το ποσό των 620,06 ευρώ και το έτος 2023 έλαβε για το μήνα Ιανουάριο 2023 το ποσό των 620,06 ευρώ, το Φεβρουάριο του 2023 το ποσό των 620,06 ευρώ, το Μάρτιο του 2023 το ποσό των 620,06 ευρώ, τον Απρίλιο του 2023 το ποσό των 413,37 ευρώ και αναδρομικά τον Οκτώβριο του 2023 155,43 ευρώ. Και τούτο διότι πολλά από τα Σάββατα και τις αργίες του έτους λόγω απαγορευτικού, ενώ το πλοίο κανονικά δεν εκτελούσε δρομολόγιο, υπήρξε ανάγκη να εκτελέσει το δρομολόγιο που δεν πραγματοποιήθηκε εντός της εβδομάδας. Για το λόγο αυτό η εναγομένη κατέβαλε σταθερά υπερωριακή αμοιβή συγκεκριμένου ποσού όπως προκύπτει από τις παραπάνω καταβολές, προκειμένου να καλύπτει εκ των προτέρων την τυχόν υπερωριακή απασχόληση των ναυτικών το προαναφερόμενο διάστημα και συνεπώς η τυχόν απασχόληση του ενάγοντος πέραν του ωραρίου του. Επομένως με δεδομένο ότι το δρομολόγιο του Σαββάτου δεν υπερέβαινε τις 8 ώρες και συνεπώς το μήνα η υπερωριακή απασχόληση τις 8 χ 4,33 εβδομάδες = 34,64 ώρες και συνεπώς η αμοιβή με βάση την υπερωρία της ΣΣΝΕ του έτους 2022 χ 13,68 =473,88 ευρώ, το ποσό των 620,06 ευρώ που κατέβαλε η εναγομένη έχει καλύψει την επιπλέον αμοιβή που σύμφωνα με το νόμο θα έπρεπε να λάβει ο ενάγων λόγω της απασχόλησης του το Σάββατο. Ο ναυτικός ισχυρίζεται παραπονούμενος ότι τους 10 μήνες απασχόλησης του το έτος 2022 απασχολήθηκε σύμφωνα με το ημερολόγιο του πλοίου 23 Σάββατα και 11 αργίες δηλαδή 34 ημέρες για τις οποίες θα έπρεπε να λάβει υπερωριακή αμοιβή. Η εναγομένη όμως με τις καταβολές της έχει καλύψει τις 3,4 ημέρες το μήνα που ο ενάγων ισχυρίζεται ότι με βάση το ημερολόγιο του πλοίου απασχολήθηκε υπερωριακά. Ομοίως για το έτος 2023 ο ενάγων ισχυρίζεται ότι τους 3,6 μήνες απασχόλησης του απασχολήθηκε 15 Σάββατα και 5 αργίες δηλαδή 20 ημέρες για τις οποίες έπρεπε να λάβει υπερωριακή αμοιβή και συνεπώς για 5,5 ημέρες το μήνα και συνεπώς για 5,5 χ 8 = 44 ώρες χ 14,51 = 638,44 ευρώ χ 3,6 μηνες = 2.298,38 ευρώ. Όμως όπως προαναφέρθηκε η εναγομένη κατέβαλε το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα του 2023 με τα αναδρομικά το ποσό των 2.428,98 ευρώ και συνεπώς έχει εξοφλήσει την αξίωση αυτή. Κρίνοντας συνεπώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ότι ο ενάγων έχει εξοφληθεί διότι δεν υφίστατο ανάγκη να απασχολείται υπερωριακά καθημερινά με άλλη αιτιολογία που συμπληρώνεται (άρθρο 534 του ΚΠολΔ) ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και ο σχετικός δεύτερος λόγος εφέσεως του ναυτικού κρίνεται αβάσιμος και απορριπτέος. Με βάση αυτή τη μέση υπερωριακή αμοιβή η εκκαλουμένη απόφαση ορθά προσδιόρισε τα επιδόματα εορτών των ετών 2022 και 2023 με μηνιαίες αποδοχές ύψους 3.857,58 ευρώ για το έτος 2022 και 4.081,34 ευρώ για το έτος 2023 και συνεπώς ο σχετικός περί του αντιθέτου τρίτος λόγος έφεσης του ναυτικού κρίνεται αβάσιμος και απορριπτέος. Για τον ίδιο λόγο κρίνεται απορριπτέος και ο πέμπτος λόγος έφεσης με τον οποίο ο ναυτικός παραπονείται ότι το υπόλοιπο των μισθών ασθενείας που του οφείλονται, καθώς όπως κρίθηκε πρωτοδίκως και δεν προσβλήθηκε με λόγο εφέσεως αυτός στις 20.4.2023 απολύθηκε στο λιμάνι της Χίου λόγω ασθενείας, διότι έπασχε από κολπική μαρμαρυγή. Ο ναυτικός δηλαδή αβασίμως παραπονείται ισχυριζόμενος έπρεπε να υπολογιστούν οι μισθοί ασθενείας με ύψος μέσης υπερωριακής αμοιβής 1.912,51 ευρώ και με μηνιαία αναλογία δώρων (που επίσης έπρεπε να προσδιοριστούν σε αυτή τη μέση υπερωριακή αμοιβή) ύψους 671,72 ευρώ, καθώς σύμφωνα με τα προαναφερόμενα ορθά υπολογίστηκε το υπόλοιπο των μισθών ασθενείας με μηνιαίες αποδοχές ύψους 4.081,34 ευρώ.
Αμφότερα τα διάδικα μέρη παραπονούνται για την κρίση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου αναφορικά με τα εξπρές δρομολόγια κατά το διάστημα απασχόλησης του το έτος 2022. Η πλοιοκτήτρια ισχυρίζεται ότι το πλοίο ήταν αφενός ημερόπλοιο και εκτελούσε τοπική γραμμή και μόνο κατ’εξαίρεση εξέτεινε τις ώρες των ταξιδιών του μετά τις 11 το βράδυ και πριν τις 7 το πρωί και ειδικότερα το διάστημα από 15.6.2022 έως 13.9.2022 εκκινούσε το δρομολόγιο του πριν τις 7 μόνο δύο φορές την εβδομάδα και όχι τρεις όπως αναφέρει η εκκαλουμένη απόφαση, ότι από τις 24.1.2022 έως τις 15.2.2022 το πλοίο βρισκόταν σε ακινησία λόγω βλάβης και δεν εκτελέστηκαν καθόλου δρομολόγια και ότι επομένως το αγωγικό αίτημα περί πρόσθετης αμοιβής λόγω εξπρές δρομολογίων θα έπρεπε να είχε απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμο. O δε ναυτικός ισχυρίζεται ότι η εκκαλουμένη αν και δέχθηκε ότι δύο φορές το μήνα το πλοίο εκτελούσε δρομολόγια για μεταφορά καυσίμων είτε ημέρα Τρίτη είτε Παρασκευή οπότε το πλοίο αναχωρούσε από τα Ψαρά στις 06.00, κατέπλεε στη Χίο στις 09.45 και από εκεί αναχωρούσε στις 10.30 φθάνοντας στα Ψαρά στις 14.15 από όπου αναχωρούσε στις 15.30 με επιβάτες με προορισμό τη Χίο με ώρα άφιξης 18.45 από όπου και πάλι αναχωρούσε στις 19.30 με τελικό προορισμό τα Ψαρά όπου κατέπλεε στις 24.00. Διευκρινίζει μάλιστα στην υποσημείωση του σχετικού λόγου εφέσεως ότι η διάρκεια κάθε σκέλους του δρομολογίου ήταν κατά ένα τέταρτο της ώρας μεγαλύτερη από τη δηλωθείσα με το πρόγραμμα δρομολογίων του πλοίου και ότι επομένως το κάθε δρομολόγιο τις ημέρες αυτές είχε διάρκεια 8 ώρες και ότι η συνολική διάρκεια του πλου κατά τις μέρες μεταφοράς καυσίμων ήταν 16 ώρες. Όμως αφενός ο ισχυρισμός της εργοδότριας ότι το γεγονός ότι το πλοίο εξέτεινε τα δρομολόγια του μόνο δύο φορές τη βδομάδα και όχι τρεις και ότι για το λόγο αυτό οι ναυτικοί δεν δικαιούνται αμοιβή για εξπρές δρομολόγια έρχεται σε αντίθεση με τους κανόνες της λογικής και αφετέρου με την εκκαλουμένη κρίθηκε ότι δεν θα εφαρμοστούν οι παράγραφοι 1 έως 4 του άρθρου 33 αλλά η παράγραφος 5 γιατί επρόκειτο περί πλοίου με τακτικές καθημερινές αναχωρήσεις από το λιμάνι αφετηρίας και ως τέτοιο έκρινε το λιμάνι των Ψαρών. Επιπλέον έκρινε ότι θα εφαρμοστεί και η παράγραφος 6 του άρθρου 33 διότι το πλοίο απασχόλησης του ενάγοντος και πλοιοκτησίας της εναγομένης που πραγματοποιούσε τοπικό δρομολόγιο επεξέτεινε τα δρομολόγια του κατά τις νυχτερινές ώρες είτε μετά τις 11 το βράδυ και είτε πριν τις 7 το πρωί, δηλαδή οι πλόες του δεν περιορίζονταν μόνο μεταξύ 05.00 και 20.00 κατά τη θερινή περίοδο και ότι η επιπλέον αμοιβή θα αφορούσε ένα δρομολόγιο τη χειμερινή περίοδο που κατά τις ορθές παραδοχές τις εκκαλουμένης το πλοίο εκτελούσε έξι κυκλικά δρομολόγια διάρκειας μικρότερη των 12 αλλά μεγαλύτερη των 6 ωρών, και σε δύο δρομολόγια τη θερινή περίοδο που το πλοίο εκτελούσε 7 κυκλικά δρομολόγια διάρκειας μικρότερη των 12 αλλά μεγαλύτερη των 6 ωρών. Όπως προαναφέρθηκε οι παραδοχές της εκκαλουμένης αποδεικνύεται από την επισκόπηση του προσκομιζόμενου ημερολογίου του πλοίου οι μέρες αναχώρησης στις 6 το πρωί ήταν τρείς, και η αμοιβή που δόθηκε θα οφειλόταν ακόμη και αν ήταν δύο, διότι το πλοίο εξέτεινε τα δρομολόγια του τις νυχτερινές ώρες χωρίς να ενδιαφέρει μόνο τι ώρα αναχωρούσε. Επιπλέον ο ναυτικός πλήττει αορίστως κατά ένα μέρος το σχετικό κεφάλαιο της εκκαλουμένης διότι δεν αναφέρει πόσα ήταν τελικά τα κυκλικά εβδομαδιαία δρομολόγια του πλοίου και για ποιο λόγο του οφείλεται μεγαλύτερη αμοιβή από εκείνη που του επιδικάστηκε με την εκκαλουμένη απόφαση δηλαδή του δόθηκε για το έτος 2022 1.960,94 ευρώ, δεδομένο ότι ορθά κρίθηκε ότι είχε μηνιαίες αποδοχές ύψους 3.857,58 ευρώ για 30,5 δρομολόγια δηλαδή και ένα κάθε βδομάδα το διάστημα των 30,5 εβδομάδων από 1.1.2022 έως 8.2.2022, 5.4.2022 έως 14.6.2022 και από 14.9.2022 έως 31.12.2022 και 1.671,54 ευρώ, για 26 δρομολόγια το διάστημα των 13 εβδομάδων από 15.6.2022 έως 13.9.2022, στιγμή που συνομολογεί ότι δρομολόγιο το Σάββατο εκτελέστηκε μόνο τις αναφερόμενες στις σελίδες 9 και 10 της εφέσεως του ημερομηνίες δηλαδή όχι όλα τα Σάββατα αλλά μόνο στις 15.1.22, 5.2.22, 4.6.2022, 18.6.2022 (εκ παραδρομής αναγράφεται 17.6), 25.6.22, 2.7.2022, 9.7.2022, 16.7.2022, 23.7.2022, 30.7.2022, 6.8.2022, 12.8.2022, 20.8.2022, 27.8.2022, 3.9.2022, 10.9.2022, 1.10.2022, 8.10.2022, 22.10.2022, 19.11.2022, 26.11.2022 και 31.12.2022. Κατά το μέρος της διάρκειας του δρομολογίου ο λόγος εκτιμάται και κρίνεται ορισμένος και πρέπει να γίνει δεκτός ως προς τη διάρκεια των δρομολογίων καθώς από την επισκόπηση του ημερολογίου αποδεικνύεται ότι 7 από τα 26 κυκλικά δρομολόγια για τα οποία επιδικάστηκε αμοιβή για το διάστημα από 15.6.2022 έως 13.9.2022 και τα 8 από τα 30,5 το διάστημα από 1.1.2022 έως 8.2.2022, 5.4.2022 έως 14.6.2022 και από 14.9.2022 έως 31.12.2022 υπερέβαιναν τις 12 ώρες, και συνεπώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο επιδικάζοντας αμοιβή για δρομολόγια εξπρές διάρκειας μέχρι έξι ωρών για το προαναφερόμενο διάστημα, διότι έκρινε ότι και αυτά υπερέβαιναν μόνο τις 6 και όχι τις 12 ώρες εσφαλμένα εκτίμησε τις αποδείξεις κατά εν μέρει μόνο παραδοχή του τετάρτου λόγου της με αριθμό 9595/319/2025 εφέσεως. Ακολούθως θα πρέπει να προσδιοριστεί η οφειλόμενη αμοιβή λόγω δρομολογίων εξπρές σε 3.857,58 χ 1/30 χ 8 δρομολόγια = 1028,69 ευρώ και σε 3857,58 χ 1/30:2 = 64,20 χ 22,5 δρομολόγια = 1.446,59 ευρώ για το διάστημα από 1.1.2022 έως 8.2.2022, 5.4.2022 έως 14.6.2022 και από 14.9.2022 έως 31.12.2022 και σε 3.857,58 χ 1/30 χ 7 δρομολόγια = 900,10 ευρώ και σε 3857,58 χ 1/30:2 = 64,20 χ 19 δρομολόγια = 1221,57 ευρώ για το διάστημα από 15.6.2022 έως 13.9.2022 και συνολικά η οφειλόμενη αμοιβή λόγω δρομολογίων εξπρές για το έτος 2022 σε 4.596,95 ευρώ και συνολικά για το διάστημα απασχόληση του ναυτικού σε 4596,95 + 1067,95 = 5.664,90 ευρώ.
Ακολούθως των ανωτέρω και εφόσον δεν υφίσταται άλλος λόγος προς έρευνα πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η με αριθμό ………./2025 έφεση και να γίνει κατά ένα μέρος δεκτή (ως προς τον τέταρτο λόγο κατά ένα μόνο μέρος) η με αριθμό ……………/2025 έφεση. Στη συνέχεια θα πρέπει να εξαφανιστεί στο σύνολο της για το ενιαίο της εκτέλεσης η εκκαλουμένη με αριθμό 3748/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς και τούτο διότι εφόσον όταν εξαφανίζεται ολικά ή εν μέρει η εκκαλούμενη απόφαση, εξαφανίζεται και το κεφάλαιο των δικαστικών εξόδων, ολικά και στις δύο περιπτώσεις, στην μεν πρώτη ως αναγκαίο επακόλουθο της εξαφανίσεως της αποφάσεως, στη δε δεύτερη εν όψει της αναγκαιότητος ενιαίου καθορισμού των δικαστικών εξόδων ως προς όλα τα κεφάλαια της αποφάσεως (ΑΠ 192/1998 ΕλΔ 39.825, ΕφΑθ 44/2006 ΕλλΔνη 48,1507, Σ.Σαμουήλ «Η έφεση» έκδ. Ε΄σελ. 430-431 παρ. 1143), και το παρόν δικαστήριο θα κρατήσει την υπόθεση και θα δικάσει στην ουσία της (άρθρο 535 παρ.1 του ΚΠολΔ) τη με αριθμό 12073/6001/6.11.2023 αγωγή. Αυτή αρμοδίως (άρθρα 16, 25 παρ. 2, 33 Κ.Πολ.Δ., 51 Ν. 2172/1993) και παραδεκτώς εισήχθη στο Δικαστήριο, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, και έχει νόμιμο έρεισμα σε όλες τις προαναφερόμενες διατάξεις και επιπλέον σε εκείνες των άρθρων 361, 648 επ. 340, 341 εδ. α’, 345 εδ. α’, 346 ΑΚ, 59, 63, 165επ., 292 και 293 του ν. 5020/2023. Η αγωγή θα πρέπει να γίνει δεκτή κατά ένα μέρος ως ουσιαστικά βάσιμη και να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 2088,86 ευρώ ως υπόλοιπο επιδομάτων εορτών των ετών 2022-2023 εντόκως όπως πρωτοδίκως αφού το κεφάλαιο περί τοκοδοσίας δεν επλήγη με λόγο εφέσεως. Επιπλέον και σύμφωνα με το αναγνωριστικό αίτημα της αγωγής θα πρέπει να αναγνωριστεί ότι η εναγομένη οφείλει να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 4.585,49 ευρώ ως διαφορά αποδοχών του έτους 2022 + 5.664,90 για εξπρές δρομολόγια + 1.420,68 ευρώ ως υπόλοιπο μισθών ασθενείας και συνολικά το ποσό των 11.671,07 ευρώ εντόκως όπως και πρωτοδίκως σύμφωνα με τα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας. Μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας βαρύνουν, μετά την υποβολή σχετικού αιτήματος, εις ολόκληρον αμφότερες τις εναγόμενες λόγω της εν μέρει ήττας τους κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό (άρθρα 178 παρ. 1, 191 παρ. 2 και 183 του ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Συνεκδικάζει με τη δικονομική παρουσία των διαδίκων τις από 8.4.2025 και 20.5.2025 και με αριθμούς κατάθεσης …./2025 και …………/2025 και προσδιορισμού ………../2025 και …./2025 εφέσεις κατά της οριστικής με αριθμό 3748/2024 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που εκδόθηκε, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών επί της από 6.11.2024 με αριθμό κατάθεσης ………../6.11.2023 αγωγής,
Απορρίπτει ό,τι έκρινε ως απορριπτέο στο σκεπτικό
Δέχεται τυπικά τις εφέσεις
Απορρίπτει τη με αριθμό ………/2025 έφεση και ό,τι άλλο έκρινε ως απορριπτέο στο σκεπτικό
Δέχεται εν μέρει τη με αριθμό ………./2025 έφεση
Εξαφανίζει τη με αριθμό 3748/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς
Κρατεί και αναδικάζει την υπόθεση επί της με αριθμό ………./6.11.2023 αγωγής
Δέχεται κατά ένα μέρος τη με αριθμό …………/6.11.2023 αγωγή
Υποχρεώνει την εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των δύο χιλιάδων ογδόντα οκτώ ευρώ και ογδόντα έξι λεπτών (2.088,86) του ευρώ εντόκως από τις 21.4.023 και μέχρι την εξόφληση
Αναγνωρίζει ότι η εναγομένη οφείλει επιπλέον να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των έντεκα χιλιάδων εξακοσίων εβδομήντα ενός ευρώ και επτά λεπτών (11.671,07) του ευρώ εντόκως από τις 21.4.023 και μέχρι την εξόφληση
Επιβάλει στην εκκαλούσα εφεσίβλητη εναγομένη ένα μέρος των δικαστικών εξόδων του εκκαλούντος εφεσιβλήτου ενάγοντος και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, δηλαδή συνολικά το ποσό των επτακοσίων πενήντα (750) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στον Πειραιά σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριό του συνεδρίαση, στις 22 Δεκεμβρίου 2025, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ