Αριθμός απόφασης 655/2025

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Αριθμός   655/2025

Συγκροτήθηκε από το Δικαστή Σωκράτη Γαβαλά, Εφέτη, ο οποίος ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Εφετείου Πειραιώς, και από τη Γραμματέα E.Δ.

Συνεδρίασε δημόσια, στο ακροατήριό του, την ………………., προκειμένου να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

(Ι) Της Εκκαλούσας: Της Εταιρείας, με την επωνυμία «………………», (Α.Φ.Μ. ………..- Δ.Ο.Υ. Πλοίων), εδρεύουσας στην ………… Αττικής στη συμβολή των οδών ………….., που παραστάθηκε δια της πληρεξούσιου Δικηγόρου της Μαρίας Αρβανίτη (A.M.Δ.Σ.Π. ……..), (βλ. το υπ’ αριθμόν Α …………. /17-.09-2025 γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών του Δ.Σ.Π. – άρθρο 61 Ν. 4194/2013), η οποία κατέθεσε δήλωση, προκειμένου να εκδικαστεί η υπόθεση, χωρίς η ίδια να παραστεί, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Του Εφεσίβλητου:  ……….. ο οποίος παραστάθηκε δια της πληρεξούσιου Δικηγόρου του Ειρήνης Ανδρουλάκη (A.M.Δ.Σ.Π. ……….), (βλ. το υπ’ αριθμόν  Α ………../17-09-2025 γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών του Δ.Σ.Π. – άρθρο 61 Ν. 4194/2013), η οποία ομοίως κατέθεσε δήλωση, προκειμένου να εκδικαστεί η υπόθεση, χωρίς η ίδια να παραστεί, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

(ΙΙ) Του Εκκαλούντος: ……….. ο οποίος παραστάθηκε δια της ίδιας ως άνω πληρεξούσιου Δικηγόρου του Ειρήνης Ανδρουλάκη (A.M.Δ.Σ.Π. 003919), κατά τα προεκτεθέντα.

Της Εφεσίβλητης: Της Εταιρείας, με την επωνυμία «……………..», (Α.Φ.Μ.  ………- Δ.Ο.Υ. Πλοίων), εδρεύουσας στην ………. Αττικής στη συμβολή των οδών ………….., που παρα στάθηκε δια της ίδιας ως άνω πληρεξούσιου Δικηγόρου της Μαρίας Αρβανίτη.

Ο εφεσίβλητος-εκκαλών ………. άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς σε βάρος της εκκαλούσας- εφεσίβλητης εναγόμενης εταιρείας την από 24-11-2.023 αγωγή του, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του ως άνω Δικαστηρίου, με γενικό αριθμό έκθεσης κατάθεσης (Γ.Α.Κ.) ………./13-12-2023 και ειδικό αριθμό κατάθεσης δικογράφου (Ε.Α.Κ.Δ.) ………../13-12-2023.

Επί της αγωγής αυτής, εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν 2823/2024  (οριστική) απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (Διαδικασία Περιουσιακών Διαφορών- Ναυτεργατικών Διαφορών άρθρα 614, 621, 622 Κ.Πολ.Δ. και 82 Κ.Ι.Ν.Δ., με την οποία η ένδικη αγωγή έγινε δεκτή, ως κατ’ ουσία βάσιμη, κατά ένα μέρος αυτής, σύμφωνα με όσα ορίζονται ειδικότερα σε αυτήν.

Κατά της απόφασης αυτής η εναγόμενη εταιρεία άσκησε την από  16 Οκτωβρίου 2024 έφεσή της, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του εκδόσαντος αυτήν Δικαστηρίου, με γενικό αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενδίκου μέσου (Γ.Α.Κ.) ……../2024 και ειδικό αριθμό κατάθεσης δικογράφου (Ε.Α.Κ.Δ) ……../2024 και ακολούθως στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου, με γενικό αριθμό έκθεσης κατάθεσης (Γ.Α.Κ.) …../2024 και ειδικό αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου (Ε.Α.Κ.Δ.) …./2024, δικάσιμος δε ορίστηκε αυτή, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Ακολούθως, κατά της ίδιας ως άνω αποφάσεως και  ο ενάγων άσκησε την από 27.06.2025 έφεσή του ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (= Εφετείου Πειραιώς), που κατατέθηκε στη Γραμματεία του εκδόσαντος την εκκαλούμενη Δικαστηρίου, με γενικό αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενδίκου μέσου (Γ.Α.Κ.) ……………./07-07-2025 και ειδικό αριθμό κατάθεσης δικογράφου (Ε.Α.Κ.Δ) …../07-07-2025 και ακολούθως στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου, με γενικό αριθμό έκθεσης κατάθεσης (Γ.Α.Κ.) …../09-07-2025 και ειδικό αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου (Ε.Α.Κ.Δ.) …./09-07-2025, δικάσιμος δε ορίστηκε αυτή, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και εκδικάστηκε αντιμωλία των διαδίκων.

Οι πληρεξούσιοι Δικηγόροι των διαδίκων, που παραστάθηκαν, όπως ανωτέρω, ανέπτυξαν τις απόψεις τους με τις έγγραφες προτάσεις, τις οποίες προκατέθεσαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ 

(Ι) Οι κρινόμενες από: (Α) 16/10/2024 και με αριθμό καταθέσεως δικογράφου (Γ.Α.Κ.) …./(Ε.Α.Κ.Δ.) …./2024 έφεση της εναγόμενης εταιρείας «………..» και (Β) 27.06.2025 και με αριθμό καταθέσεως δικογράφου (Γ.Α.Κ.)…../(Ε.Α.Κ.Δ.)…./2025 έφεση του ενάγοντος  ….. . κατά της υπ’ αριθμόν 2823/2024 (οριστικής) απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (Τμήμα Ναυτικών Διαφορών), εκδοθείσας αντιμωλία των διαδίκων, αρμοδίως φερόμενες ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (άρθρο 19 Κ.Πολ.Δ.), έχουν ασκηθεί, σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις και εμπρόθεσμα, δεδομένου ότι δεν παρήλθε η καταχρηστική προθεσμία των δύο (2) ετών από το χρόνο έκδοσης αυτής, την 30/08/2024 κατ’ άρθρο 518 παρ. 2 Κ. Πολ.Δ., όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 (Φ.Ε.Κ. Α΄87/23.07.2015) σε συνδυασμό με τη μη επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης σε οποιονδήποτε διάδικο για γνώση του και για τις νόμιμες συνέπειες, αφού δεν προσκομίζεται είτε έκθεση επίδοσης της εκκαλούμενης απόφασης είτε αντίγραφο αυτής με σχετική επισημείωση Δικαστικού Επιμελητή για επίδοση αυτής, ενώ παράλληλα δεν προτείνεται ισχυρισμός για εκπρόθεσμη άσκηση των ενδίκων εφέσεων, με αποτέλεσμα να μην έχει αρχίσει να διαδράμει η προθεσμία του άρθρου 518 παρ. 1 εδ. Β Κ.Πολ.Δ., το δε δικόγραφο της υπό στοιχεία (Ι) εφέσεως κατατέθηκε στη Γραμματεία του εκδόσαντος πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, την 18^η Οκτωβρίου 2024, ενώ το δικόγραφο της υπό στοιχεία (ΙΙ) εφέσεως την 07^η Ιουλίου 2025, αντίστοιχα, (άρθρα 495 παρ. 1, 2, 498, 499, 511, 513 παρ. 1β, 516 παρ. 1, 517 και 518 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), καθώς για το παραδεκτό αυτών αφενός δεν απαιτείται η καταβολή παραβόλου λόγω του ότι πρόκειται για (ναυτ)εργατική διαφορά (άρθρο 495 §4 εδ. τελευταίο και 614 §3 ΚΠολΔ, όπως αυτά ισχύουν μετά τις τροποποιήσεις του Ν. 4335/2015 – σχ. Κ. Ρίζο σε Ν. Λεοντή, Ειδικές Διαδικασίες κατά τον ΚΠολΔ, 2018, σσ. 239), αφετέρου δε έχουν κατατεθεί από τις υπόχρεες προς τούτο πληρεξούσιους Δικηγόρους των διαδίκων τα παράβολα προκαταβολής εισφορών και ενσήμων (άρθ. 61 παρ. 1 και 4 Ν. 4139/2013), (βλ. σχετ. το υπ’ αριθ. Α ……………./16-10-2024 γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών και ενσήμων του Δ.Σ. Πειραιώς). Επομένως, αυτές πρέπει να γίνουν τυπικά δεκτές και να ερευνηθούν περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγου τους (άρθρο 533 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ), κατά την ίδια διαδικασία, κατά την οποία εκδόθηκε η εκκαλούμενη απόφαση. Οι παραπάνω εφέσεις πρέπει να συνεκδικαστούν  λόγω της πρόδηλης μεταξύ τους συνάφειάς τους, καθώς με αυτές προσβάλλεται η ίδια απόφαση, εκδοθείσα ανάμεσα στους ίδιους διαδίκους, σε δίκη με ταυτότητα νομικής και ιστορικής βάσης, ενώ υπάγονται στην ίδια διαδικασία και κατ’ αυτό τον τρόπο διευκολύνεται η διεξαγωγή της δίκης, δεδομένου ότι από τη συνεκδίκαση επέρχεται μείωση των εξόδων.

(ΙΙ) Με την ένδικη αγωγή του ο ενάγων εκθέτει ότι με προσύμφωνο ναυτικής εργασίας αορίστου χρόνου, που κατήρτισε στον Πειραιά την 01-12-2021, με την εναγόμενη, πλοιοκτήτρια του υπό ελληνική σημαία, Ε/Γ – Ο/Γ πλοίου «Blue Star 2», με αριθμό νηολογίου Πειραιά 10764, κ.ο.χ. 16172, ναυτολογήθηκε αυθημερόν στο ως άνω πλοίο με την ειδικότητα του θαλαμηπόλου, σύμφωνα με τους όρους και τις συμφωνίες της Σ.Σ.Ν.Ε. Πληρωμάτων Ακτοπλοϊκών Επιβατηγών πλοίων του έτους 2019 και μετέπειτα 2022, την ισχύ των οποίων συμφώνησαν ρητά, εργάσθηκε δε μέχρι την 10-01-2022, οπότε απολύθηκε στο λιμάνι του Πειραιώς λόγω ασθενείας. Ότι στη συνέχεια με προσύμφωνο ναυτικής εργασίας αορίστου χρόνου, που κατήρτισε στον Πειραιά, την 17-01-2022, με την εναγόμενη εταιρεία, ναυτολογήθηκε αυθημερόν στο ίδιο ως άνω πλοίο και πάλι με την ίδια ειδικότητα, όρους και συμφωνίες, και εργάσθηκε μέχρι την 02-03-2022, οπότε απολύθηκε στο λιμάνι του Πειραιά λόγω αδείας ενός μηνός. Ότι ακολούθως με νέο προσύμφωνο ναυτικής εργασίας αορίστου χρόνου, που κατήρτισε στον Πειραιά, την 14-03-2022, με την εναγόμενη εταιρεία, ναυτολογήθηκε αυθημερόν στο ίδιο ως άνω πλοίο με την ίδια ειδικότητα, όρους και συμφωνίες, και εργάσθηκε μέχρι την 25-11-2022, οπότε απολύθηκε στο λιμάνι του Πειραιώς κατόπιν αμοιβαίας συναίνεσης. Ότι τέλος με προσύμφωνο ναυτικής εργασίας αορίστου χρόνου, που κατήρτισε στον Πειραιά την 16-01-2023, με την εναγόμενη εταιρεία, ναυτολογήθηκε αυθημερόν στο ίδιο ως άνω πλοίο με την ίδια ειδικότητα, όρους και συμφωνίες, και εργάσθηκε μέχρι την 17.07-2023, οπότε απολύθηκε στο λιμάνι του Πειραιώς τυπικά κατόπιν αμοιβαίας συναίνεσης στην πραγματικότητα όμως, λόγω καταγγελίας της σύμβασής του από τον πλοίαρχο, χωρίς υπαιτιότητά του. Ότι κατά τα διαστήματα των ναυτολογήσεων του στο εν λόγω πλοίο παρείχε μετά από σχετική εντολή του πλοιάρχου και των ανωτέρων του, υπερωριακή απασχόληση, καθώς εργαζόταν επί δεκατέσσερις (14) ώρες ημερησίως ήτοι, κατά έξι (6) ώρες κατά μέσο όρο καθ’ υπέρβαση του νόμιμου ωραρίου απασχόλησης, ενώ καθ’ όλα τα παραπάνω χρονικά διαστήματα, δεν του παρεχόταν διανυκτέρευση είτε στο λιμάνι αφετηρίας είτε στο λιμάνι προορισμού του δρομολογίου του πλοίου. Ότι ακόμη κατά τη διάρκεια των ναυτολογήσεων του το εν λόγω πλοίο εκτελούσε τα ειδικότερα αναφερόμενα σε αυτήν δρομολόγια εξπρές. Επικαλούμενος τις συμβάσεις ναυτολόγησης του, καθώς και τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού ζητούσε να υποχρεωθεί η εναγόμενη να του καταβάλει το συνολικό χρηματικό ποσό των 38.744,20 Ευρώ για διαφορές αμοιβής υπερωριακής απασχόλησης, όπως τα επιμέρους κονδύλια εξειδικεύονται σε αυτήν και κατόπιν νομότυπου περιορισμού του αρχικά καταψηφιστικού αιτήματος σε εν μέρει έντοκο αναγνωριστικό, με το νόμιμο τόκο επιδικίας από την απόλυσή του, διαφορετικά από την επίδοση της ένδικης αγωγής, καθώς επίσης και να καταδικαστεί  στη δικαστική δαπάνη του.  Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ’ αριθμό 2823/2024 απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, με την οποία, αφού κρίθηκε νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 53 επ., 84 Κ.Ι.Ν.Δ. (Ν. 3816/ 1958), 176, 180 και 185 Κ.Ι.Ν.Δ. (Ν. 5020/2023), ενόψει του χρόνου των ναυτολογήσεων του ενάγοντος, 340, 341, 345, 346, 361, 648, 653, 655, 680 ΑΚ, 68, 70, 176, 907 και 908 § 1 περ. ε’ ΚΠολΔ, της από 13-12-2021 Συλλογικής Σύμβασης Πληρωμάτων Ακτοπλοϊκών Επιβατηγών Πλοίων, που κυρώθηκε με την υπ’ αριθμό 2242.5-1.5/8785/9-2-2022 απόφαση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής (ΦΕΚ Β’ 663/15-2-2022), της από 10-03-2023 Συλλογικής Σύμβασης Πληρωμάτων Ακτοπλοϊκών Επιβατηγών Πλοίων, που κυρώθηκε με την υπ’ αριθμό 2242.5-1.5/51894/17-07-2023 απόφαση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής (ΦΕΚ Β 4621/19-7-2023), και του άρθρου μόνου της Υ.Α. 70109/8008 (Εμπορικής Ναυτιλίας) της 14.12.81/7.1.82 «Προϋποθέσεις χορηγήσεως επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα στους δικαιούμενους ναυτικούς» (ΦΕΚ Β’ 1/1982), με εξαίρεση την αγωγική βάση του αδικαιολόγητου πλουτισμού, η οποία κρίθηκε απορριπτέα για όσους λόγους εκτίθενται στην εκκαλούμενη απόφαση.

Κατά της απόφασης αυτής τόσο η εναγόμενη Εταιρεία όσο και ο ενάγων, έχοντες αμφότεροι έννομο συμφέρον, ως ηττηθέντες στον πρώτο βαθμό διάδικοι, κατά το μέτρο, που απορρίφθηκαν τα ένδικα αιτήματά τους, άσκησαν τις υπό κρίση εφέσεις τους, παραπονούμενοι για τους λόγους, που ειδικότερα εκτίθενται στα εφετήρια και συνιστούν αιτιάσεις, οι οποίες στο σύνολό τους εκτιμώμενες, ανάγονται σε πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ζητώντας την παραδοχή αυτών, ως βάσιμων, και στη συνέχεια την εξαφάνιση της εκκαλουμένης, έτσι ώστε, αφού κρατηθεί και εκδικασθεί εξαρχής η ένδικη υπόθεση, η μεν εναγόμενη εταιρεία να απορριφθεί η σε βάρος της ασκηθείσα αγωγή ο δε ενάγων αντίθετα να γίνει αυτή καθ’ ολοκληρίαν δεκτή στο σύνολο του αιτητικού της. Πλέον συγκεκριμένα,  με τον πρώτο (1^ο)  κατά σειρά λόγο της υπό στοιχεία (Α) εφέσεως της η εναγόμενη εταιρεία διατείνεται για εσφαλμένη και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων, με αποτέλεσμα το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο να επιδικάσει στον εφεσίβλητο-ενάγοντα, δεχόμενο ότι αυτός για την εκτέλεση των καθηκόντων του, ως θαλαμηπόλος, απασχολείτο επί τέσσερις (4) ώρες καθ’ υπέρβαση του νομίμου ωραρίου του, δηλαδή εργαζόταν κατά τα έτη 2022 και 2023 καθημερινά κατά μέσο όρο επί δώδεκα (12) ώρες, ενώ ο εκκαλών-ενάγων με την υπό στοιχεία (Β) έφεση του διατείνεται αντίστοιχα για πλημμέλεια της εκκαλουμένης συνιστάμενη σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του Νόμου αλλά και εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, που προσκομίστηκαν ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου αναφορικά με το χρόνο της πρόσθετης υπερωριακής απασχόλησης του, συνιστάμενου τούτου κατά τους αγωγικούς ισχυρισμούς σε δεκατέσσερις (14) ώρες, ενώ  για τον υπολογισμό των επιδομάτων των εορτών Πάσχα και Χριστουγέννων δεν συνυπολογίστηκε η πρόσθετη αμοιβή αναφορικά με τα δρομολόγια εξπρές, προσέτι δε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εσφαλμένα απέρριψε το αγωγικό κονδύλι για αμοιβή διανυκτερεύσεων. Οι λόγοι αυτοί, που τυγχάνουν επαρκώς ορισμένοι, δεκτικοί δικαστικής αξιολόγησης και ως εκ τούτου παραδεκτά προβάλλονται, πρέπει να εξεταστούν ως προς τη βασιμότητά τους, κατά την ίδια διαδικασία, κατά την οποία εκδόθηκε η εκκαλούμενη απόφαση.

Από το σύνολο το σύνολο των εγγράφων, που οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητείται από οποιοδήποτε διάδικο, όπως αυτά κατονομάζονται και διαριθμούνται στις προτάσεις τους, νόμιμα, (Ολ. ΑΠ 23/2008, ΑΠ 87/2013, ΑΠ 179/2013, ΑΠ 168/2014), χωρίς όμως η ρητή αναφορά ορισμένων από τα παραπάνω εγγράφων να προσδίδει σε αυτά αυξημένη αποδεικτική δύναμη σε σχέση με τα υπόλοιπα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, για τα οποία δεν γίνεται ειδική για το καθένα μνεία, που είναι όμως ισοδύναμα και όλα συνεκτιμώνται για την ουσιαστική διάγνωση της ένδικης διαφοράς (ΑΠ 561/2008, ΑΠ 655/ 2005, δημοσιευμένες αμφότερες στην Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ») είτε προς άμεση απόδειξη είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εφόσον επιτρέπεται η εμμάρτυρη απόδειξη στην παρούσα δίκη, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 395 Κ. Πολ.Δ, (ΑΠ 154/1992, ΕλλΔνη 33-814, ΑΠ 796/1983, ΕλλΔνη 1983. 1398, ΕφΑθ 9440/1986, ΕλλΔνη 1986,869), από τις με αριθμούς …… και …/6-3-2024 ένορκες βεβαιώσεις των ………… και ………….. αντίστοιχα, που λήφθηκαν με επιμέλεια του ενάγοντος ενώπιον της Ειρηνοδίκη Πειραιώς, μετά από προηγούμενη νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της εναγόμενης, όπως προκύπτει από την υπ’ αριθμό ………/29-2-2024 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή του Εφετείου Αθηνών με έδρα στο Πρωτοδικείο Αθηνών ……….., σε συνδυασμό με την από 29-2-2024 κλήση γνωστοποίησης εξέτασης μαρτύρων, από την υπ’ αριθμόν …………./6-3-2024 ένορκη βεβαίωση του …………., που λήφθηκε με επιμέλεια της εναγόμενης εταιρείας ενώπιον της Ειρηνοδίκη Πειραιώς, μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του ενάγοντος, όπως προκύπτει από την υπ’ αριθμόν …………/29-02-2024 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή στο Εφετείο Πειραιώς με έδρα στο Πρωτοδικείο Πειραιώς ……………, που επικαλείται και προσκομίζει η εκκαλούσα-εφεσίβλητη και εναγόμενη εταιρεία, ως επισπεύδοντες τη συγκεκριμένη διαδικαστική ενέργεια της λήψης ενόρκων βεβαιώσεων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 106 και 107 Κ.Πολ.Δ., σταθμιζόμενες αυτές κατά το μέτρο της γνώσης και το βαθμό της αξιοπιστίας τους, χωρίς το γεγονός ότι οι εξετασθέντες με επιμέλεια του ενάγοντος μάρτυρες . …………. και …………… τυγχάνουν αντίδικοι της εναγόμενης εταιρείας, επειδή έχουν ασκήσει άλλη δική τους αγωγή, με το ίδιο αντικείμενο, να αποκλείει μόνο αυτό την αποδεικτική αξία των όσων βεβαιώνουν ενόρκως (Εφ.Πειρ. 196/ 2020, Εφ.Αθ. 3879/2012 Δημοσιευμένη στην Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ» Εφ.Πειρ. 149/2022, Εφ.Αθ. 3879/2012 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, Εφ.Πατρ 698/2003 Αχ. Νομ 2004. 266), από, από τις ομολογίες των διαδίκων, όπως αυτές συνάγονται από τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς τους, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 261 Κ.Πολ.Δ, κατά το μέτρο, που δεν αμφισβητήθηκε η αλήθεια αυτών, όπως πρόκειται να εκτεθεί παρακάτω, καθώς και από τα διδάγματα της κοινής πείρας, τα οποία λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο αυτεπαγγέλτως και χωρίς απόδειξη (άρθρα 336 παρ. 4 σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 591 παρ. 1 ΚΠολΔ) {Ν. Παισίδου: Τα δικαστικά τεκμήρια, 1991, σελ. 230 κα σημ. 86, πρβλ. Στ. Κουσούλη στην Ερμηνεία Κ. Πολ.Δ. Κεραμέως/Κονδύλη/ Νίκα, Ι (2000) άρθρο 231, αριθ. 5), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:  Με βάση τις από 01-12-2021, 17-01-2022, 14-03-2022, 16-01-2023, 01-3-2023 και 15-03-2023 συμβάσεις ναυτικής εργασίας αορίστου χρόνου, που καταρτίσθηκαν εγγράφως στον Πειραιά, μεταξύ του ενάγοντος ……………. και της εναγόμενης εταιρείας «……………..», ο ενάγων ναυτολογήθηκε με την ιδιότητα του θαλαμηπόλου, στο υπό Ελληνική σημαία Ε/Γ-Ο/Γ πλοίο «BS2», με αριθμό νηολογίου Πειραιά ………., κ.ο.χ. 16.172,24, πλοιοκτησίας της εναγόμενης. Ειδικότερα: (α) ο ενάγων και ήδη εκκαλών στην υπό στοιχεία (ΙΙ) έφεση ναυτολογήθηκε την 01^η-12-2021 και παρείχε την εργασία του στο συγκεκριμένο πλοίο μέχρι την 10-01-2022, οπότε απολύθηκε στον Πειραιά λόγω ασθενείας, (β) στη συνέχεια, ναυτολογήθηκε την 17^η-01-2022 και εργάσθηκε στο ίδιο ως άνω πλοίο μέχρι την 02-03-2022, οπότε απολύθηκε στο λιμάνι του Πειραιώς λόγω αδείας ενός μηνός, (γ) ακολούθως, ναυτολογήθηκε και πάλι την 14-03-2022 και υπηρέτησε στο ως άνω πλοίο μέχρι την 25-11-2022, οπότε απολύθηκε στο ίδιο ως άνω λιμάνι κατόπιν αμοιβαίας συναίνεσης και (δ) τέλος, ναυτολογήθηκε την 16-01-2023 και προσέφερε την υπηρεσία του στο ίδιο ως άνω πλοίο μέχρι την 14-07-2023, οπότε απολύθηκε στο ως άνω λιμάνι κατόπιν αμοιβαίας συναίνεσης. Με τις παραπάνω συμβάσεις εργασίας, ο μηνιαίος μισθός του ενάγοντος και ήδη εκκαλούντος στην υπό στοιχεία (ΙΙ) έφεση δικαιοπρακτικά ορίστηκε να είναι κλειστός, ανερχόμενος στο χρηματικό ποσό (μικτό) των 3.027,70 ευρώ, πλην της πρώτης, από 01-12-2021, σύμβασης, που ανερχόταν στο χρηματικό ποσό των 2. 939,52 ευρώ και της πέμπτης, από 01-03-2023, σύμβασης, που ανερχόταν στο χρηματικό ποσό των 2.785,61 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων, όπως ρητά διευκρινίσθηκε, του βασικού μισθού (οριζόμενου από την εκάστοτε ισχύουσα Σ.Σ..Ε της κατηγορίας, που υπάγεται το πλοίο), επιδομάτων Κυριακών, Σαββάτων και  αργιών, αδείας και τροφοδοσίας, υπερωριών, τυχόν επιδόματος της εταιρείας και όλων των διάφορων προβλεπόμενων επιδομάτων από την εκάστοτε ισχύουσα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (Σ.Σ.Ε.), καθώς, επίσης, συμφωνήθηκε ότι εφαρμοστέα τυγχάνει η εκάστοτε Συλλογική Σύμβαση Εργασίας Πληρωμάτων των Ακτοπλοϊκών επιβατηγών πλοίων. Κατά τα τρία πρώτα ένδικα χρονικά διαστήματα της ναυτολόγησής του, ήτοι από 01-12-2021 έως 10-01-2022, 17-01-2022 μέχρι την 02-03-2022 και από 14-03-2022 μέχρι την 25-11-2022, ίσχυσε αποκλειστικά η Σ.Σ.Ν.Ε. Πληρωμάτων Ακτοπλοϊκών Επιβατηγών Πλοίων του έτους 2021, που κυρώθηκε την 09-02-2022 με την υπ’ αριθμό 2242.5-1.5/8785/2022 απόφαση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, οπότε κατέστη γενικά υποχρεωτική (μέχρι τη λήξη της χρονικής διάρκειάς της), και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης την 15-02-2022 (ΦΕΚ Β’ 663/2022), όπως η τελευταία ισχύσασα, ενώ για το τελευταίο ένδικο χρονικό διάστημα, ήτοι από την 16-01-2023 μέχρι την 14-07-2023, ίσχυσε αποκλειστικά η Σ.Σ.Ν.Ε. Πληρωμάτων Ακτοπλοϊκών Επιβατηγών Πλοίων του έτους 2023, που κυρώθηκε την 17-07-2022 με την υπ’ αριθμό 2242.5-1.5/51894/17-7-2023 απόφαση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, την 19-07-2023 (ΦΕΚ Β 4621/2023), ομοίως, ως η τελευταία ισχύσασα, δεδομένου ότι με τις συμβάσεις εργασίας είχε συμφωνηθεί ρητά να καταστούν περιεχόμενό τους οι όροι της ισχύουσας Σ.Σ.Ν.Ε. κάθε φορά. Τα παραπάνω κεφάλαια της εκκαλουμένης δεν έχουν προσβληθεί από οποιονδήποτε διάδικο με τις ένδικες εφέσεις και ως εκ τούτου δεν καταλαμβάνονται από το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα των εφέσεων, με συνέπεια να έχουν καταστεί απρόσβλητες, δεσμεύοντας συνακόλουθα το Δικαστήριο τούτο, ως προς τις παραδοχές του. Ομοίως, δεν έχει προσβληθεί με τις ένδικες εφέσεις το κεφάλαιο της εκκαλούμενης αναφορικά με τα εκτελεσθέντα δρομολόγια, τα οποία έχουν ως ακολούθως: Το πλοίο, στο οποίο είχε ναυτολογηθεί ο ενάγων και ήδη εκκαλών στην υπό στοιχεία (ΙΙ) έφεση εκτελούσε τα ακόλουθα δρομολόγια: (α) κατά τη μεν χειμερινή περίοδο έκανε ακτοπλοϊκά δρομολόγια από τον Πειραιά προς τις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα και ειδικότερα, τρεις φορές την συνήθως απόγευμα, περί τις 18:00 με 19:00 μ.μ. για Σύρο, Πάτμο, Λέρο, Κάλυμνο, Κω, Ρόδο, όπου κατέπλεε το πρωί της επόμενης ημέρας περί πμ 10:30 π.μ. και από εκεί αναχωρούσε στις 17:00 μ.μ., με στάσεις στους ίδιους ως άνω λιμένες για Πειραιά, όπου κατέπλεε το πρωί της επόμενης ημέρας και από όπου αναχωρούσε το απόγευμα της ίδιας ημέρας κατά τις 18:00 μ.μ. για τους ίδιους λιμένες, ενώ το Σάββατο το πρωί, που κατέπλεε στο λιμάνι της Ρόδου απέπλεε για Πειραιά ξανά την Κυριακή το απόγευμα, και (β) τη δε θερινή περίοδο εκτελούσε τα ίδια δρομολόγια, με τη διαφορά ότι κάθε Παρασκευή αναχωρούσε από Πειραιά στις 18:00 μ.μ. για Σύρο, Κάλυμνο, Κω και Ρόδο, όπου έφθανε το πρωί του Σαββάτου στις 7:00 π.μ. και αναχωρούσε πάλι στις 9:00 π.μ. από Ρόδο για Κω, Κατάπολα και Πειραιά, όπου έφθανε στις 21:30 μ.μ. της ίδιας ημέρας (βράδυ Σαββάτου) και από όπου απέπλεε στις 23:55 μ.μ. για Κατάπολα, Πάτμο, Λέρο, Κω, Ρόδο, Κω, Κάλυμνο, Λέρο, Πάτμο, Σύρο και Πειραιά, όπου έφθανε γύρω στις 8:10 π.μ. της επομένης, ημέρα Δευτέρα, και από όπου αναχωρούσε στις 18:00 μ.μ. της ίδιας ημέρας. Περαιτέρω, προέκυψε ότι ο ενάγων και ήδη εκκαλών στην υπό στοιχεία (ΙΙ) έφεση παρείχε την εργασία του, ως σερβιτόρος- σαλονιέρης κατά κύριο λόγο στο μεσαίο μπαρ, αλλά και στο πρίμα – πίσω μπαρ και στο μπροστινό μπαρ σαν μπάρμαν για ένα μικρό διάστημα, γεγονός, που συνομολογείται από την εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα στην υπό στοιχεία (Ι) έφεση (β. σχετ. τρίτη σελίδα αυτής)  Το μεσαίο μπαρ, ήταν το κύριο μπαρ και μεγαλύτερο του πλοίου, λειτουργούσε καθ’ όλο το 24ωρο, σε δύο βάρδιες ημερήσια και νυχτερινή, και εξυπηρετούσε μεγάλο αριθμό πελατών με ημερήσιο τζίρο 3.500,00 έως 4000,00 Ευρώ (Ε) την ημέρα. Το πρίμα – πίσω μπαρ και το μπροστινό μπαρ ήταν ημερησία με ωράριο από την 05.30 πμ μέχρι την 01.00πμ. Καθ’ όλη τη διάρκεια των δρομολογίων, ως σερβιτόρος- σαλονιέρης λάμβανε παραγγελίες από τους επιβάτες και σερβίριζε καφέδες, ροφήματα, σάντουιτς, αναψυκτικά κ.λ.π., τα οποία παρασκευάζονταν μέσα στο μπαρ. Στο μπροστινό και πίσω μπαρ, όταν παρείχε την εργασία του ως μπάρμαν, παρασκεύαζε καφέδες, ροφήματα, σάντουιτς για τους επιβάτες και χειριζόταν την ταμειακή μηχανή. Ωστόσο, ο ενάγων δεν απασχολείτο αποκλειστικά και μόνο στη συγκεκριμένη θέση, όπως διατείνεται η εναγόμενη εταιρεία και επιβεβαιώνει σχετικά τους ισχυρισμούς της ο εξετασθείς με επιμέλεια μάρτυράς της ……………., Αρχιθαλαμηπολος στο επίδικο πλοίο. Επιπλέον, αυτός απασχολείτο στην υποδοχή και εξυπηρέτηση επιβατών κατά τις αποβιβάσεις, παρέχοντας τη συνδρομή του σε αυτούς κατά τις αποβιβάσεις στον ανελκυστήρα και στις σκάλες, όταν το πλοίο προσέγγιζε στο λιμάνι. Επίσης,  μετείχε σε εργασίες καθαρισμού των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων του μπαρ, σε ημερήσιους καθημερινούς καθαρισμούς των κοινόχρηστων χώρων του πλοίου και προσθέτως σε γενικούς καθαρισμούς σε όλα τα σαλόνια, στις αεροπορικές θέσεις, στους διαδρόμους, στα κλιμακοστάσια και όλων των εσωτερικών κοινόχρηστων χώρων του πλοίου και μάλιστα σε συστηματική βάση. Ακόμα, επί δύο φορές την εβδομάδα ο ενάγων εκτελούσε υποχρεωτικά 48ωρη βάρδια πυρασφάλειας στην ρεσεψιόν του πλοίου. Μετά την άφιξη του πλοίου στο λιμάνι του Πειραιώς είτε της Ρόδου και μετά την αποβίβαση των επιβατών, αυτός εκτελούσα παραγγελίες υλικών και τροφίμων για τον εφοδιασμό του μπαρ, προέβαινε σε παραλαβές τροφίμων, νερών, αναψυκτικών και λοιπές συναφείς εργασίες, σε τακτοποίηση αυτών στα ψυγεία και λοιπές συναφείς εργασίες, κάτι, που δεν αποδέχθηκε η εκκαλούσα στην υπό στοιχεία (Ι) έφεση, αμφισβητώντας το εύρος των εργασιών και καθηκόντων του ενάγοντος- εκκαλούντος. Στη συνέχεια, μεριμνούσε για την καθαριότητα των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων του μπαρ, εργαζόμενος σε αυτό μέχρι την 10:00 π.μ. και έπειτα για τον καθαρισμό του μέχρι τις 11:00 πμ.. Επιπλέον, αυτός παρείχε την εργασία του και μετά την άφιξη του πλοίου στο λιμάνι, εκτελώντας τις εν λόγω εργασίες, καθαριότητες ή πυρασφάλεια, οι οποίες δεν ήταν εφικτό να διενεργηθούν κατά την διάρκεια των δρομολογίων και ενόσω στο πλοίο επέβαιναν, σύμφωνα με τους κανόνες της κοινής λογικής και εμπειρίας. Έπειτα, αυτός ξεκινούσε πάλι περί την 15.00 μμ, όταν άρχιζε  η επιβίβαση των επιβατών στον Πειραιά ή στη Ρόδο και σταματούσα αργά το βράδυ και μέχρι τις 23.00 μμ κατά το δρομολόγιο από Πειραιά προς Ρόδο, καθόσον λάμβαναν χώρα επιβιβάσεις επιβατών και από Σύρο, όπου το πλοίο έφτανε περί 22.00μμ με 23.00μμ για Πάτμο, Λέρο, Κάλυμνο, Κω Ρόδο. Κατά το δρομολόγιο της επιστροφής από Ρόδο προς Πειραιά παρείχε πρόσθετη εργασία στο επίδικο πλοίο, καθώς μετά τη Ρόδο λάμβαναν χώρα επιβιβάσεις επιβατών και από Κω, Κάλυμνο, όπου έφτανε το  πλοίο κατά τις 20.30 ή 21.15 μμ, Λέρο, όπου έφτανε κατά τις 21.55μμ ή 22.30μμ,  Πάτμο, όπου έφτανε κατά τις 23.25μμ ή 23.45μμ, για Πειραιά.  Όπως προκύπτει από το ναυτολόγιο του πλοίου, κατά τη χειμερινή περίοδο από 1/11 έως 30/3, ο αριθμός των θαλαμηπόλων μειωνόταν κατά ποσοστό 1/3, άρα, ήτοι, κατά επτά (7) άτομα, δηλαδή από είκοσι (20) άτομα, που ήταν η νόμιμη σύνθεση, οι θαλαμηπόλοι μειώνονταν σε δεκατρείς (13). Αντίθετα, κατά τη θερινή περίοδο αυξανόταν κατά δύο (2) άτομα και ήταν συνολικά είκοσι δύο (22) θαλαμηπόλοι. Κατά συνέπεια των παραπάνω, δεκατρείς (13) θαλαμηπόλοι, που ήταν ναυτολογημένοι κατά τη χειμερινή περίοδο και είκοσι δύο (22) θαλαμηπόλοι, που ήταν ναυτολογημένοι κατά τη θερινή περίοδο, εξυπηρετούσαν μεγάλο αριθμό  επιβατών  και πλήρωμα ενενήντα (90 ) ατόμων.  Έτσι, κατά κανόνα, η πρωινή βάρδιά του ξεκινούσε από τις 6:00 π.μ. μέχρι τις 11:00 π.μ. περίπου, και άρχιζε εκ νέου εργασία στις 15:00 μ.μ. (οπότε άρχιζε η επιβίβαση των επιβατών για το δρομολόγιο από Πειραιά προς Ρόδο, ή αντίστροφα) μέχρι τις 10:00 μ.μ. περίπου, με ενδιάμεσα μικροδιαλείμματα για αναψυχή. Η καθημερινή διάρκεια της απασχόλησης του ενάγοντος δεν ήταν εκ των προτέρων ακριβώς καθορισμένη, ενόψει της συνάρτησης αυτής με την ιδιαιτερότητα εξωγενών παραγόντων, συνδεόμενων με τη φύση της ναυτικής αποστολής του πλοίου, της εξυπηρέτησης της συγκεκριμένης ακτοπλοϊκής γραμμής και της κίνησης των επιβατών. Για να ανταποκριθεί στα προαναφερόμενα καθήκοντα του εργαζόταν. κατ’ εντολή του αρχιθαλαμηπόλου της θέσης στην οποία ανήκε και εντός πλαισίων της καλύτερης λειτουργίας των υπηρεσιών του πλοίου, πέραν του νόμιμου ωραρίου του. Όλα τα παραπάνω αναφορικά με τις συνθήκες εργασίας του ενάγοντος και δη την ανάγκη υπερωριακής απασχόλησης, επιβεβαιώνονται τόσο από την ένορκη κατάθεση των μαρτύρων απόδειξης ………………. και ………………….., οι οποίοι είχαν εργασθεί στο πλοίο, συνυπηρετώντας με τον ενάγοντα τα επίδικα έτη με την ίδια ειδικότητα. Χαρακτηριστικά, ο πρώτος (1^ος) από αυτούς κατέθεσε τα ακόλουθα: <<…Το πλοίο έχει τέσσερα μπαρ, δύο εστιατόρια για τους επιβάτες το σελφ σέρβις και το α λα καρτ, τρεις αίθουσες με αεροπορικά καθίσματα, τρία σαλόνια με αεροπορικά καθίσματα  για τους επιβάτες, 180 καμπίνες επιβατών περίπου, καμπίνες και εστιατόρια για το πλήρωμα, κοινόχρηστες τουαλέτες, διαδρόμους κυλιόμενες κλίμακες. Επίσης, μεταφέραμε περί τους 1800 επιβάτες την θερινή περίοδο αλλά και την χειμερινή περίοδο είχε αυξημένη επιβατική κίνηση λόγω των πολλών λιμανιών, που έπιανε …. Ενώ όσο ήταν σαλονιέρης  εργαζόταν και στις αποβιβάσεις των επιβατών στα ασανσέρ, στις σκάλες κ.λ.π. Μετά την άφιξη του πλοίου στο λιμάνι του Πειραιά είτε της Ρόδου και την αποβίβαση τω επιβατών έκανε καθημερινά καθαρισμούς στους χώρους του μπαρ, εσωτερικά και εξωτερικά, καθαρισμούς στους κοινόχρηστους χώρους, σαλόνια στα κλιμακοστάσια κ.λ.π. δηλαδή όσες δουλειές δεν μπορούσαν να γίνουν όταν στο πλοίο είναι επιβάτες. Επιπλέον, δύο φορές την εβδομάδα έκανε 48ωρη βάρδια πυρασφάλειας. Πρέπει να προσθέσω ότι ειδικά την χειμερινή περίοδο τα Σάββατα, που το πλοίο έμενε στη Ρόδο, ο …………. συμμετείχε σε αγγαρείες, δηλαδή εργαζόταν σε γενικούς καθαρισμούς κοινοχρήστων χώρων, πλύσιμο μοκετών με καρπέξ, καθαρισμούς σαλονιών, τραπεζαριών, καμπινών, καθαρισμούς μπουλμέδων, κλιμακοστάσια κ.λ.π. Έτσι, ο …………….. ξεκινούσε την δουλειά του από το πρωί ώρα 5:30 έως ώρα 12:00 το μεσημέρι και ξαναέπιανε το μεσημέρι κατά τις 15:00, όταν ξεκινούσε η επιβίβαση των επιβατών για το δρομολόγιο από Πειραιά για Ρόδο, είτε για το δρομολόγιο επιστροφής από Ρόδο για Πειραιά η εργασία σταματούσε κατά τα μεσάνυχτα και ειδικά όταν το πλοίο αναχωρούσε από την Ρόδο. Την θερινή περίοδο τα Σάββατα και τις Κυριακές της θερινής περιόδου, που κάναμε εξπρές δρομολόγια, η εργασία του ήταν συνεχής από το πρωί στις 5:30 έως το βράδυ με μικρή ενδιάμεση διακοπή. Έτσι, με εντολή των ανωτέρων του η υπερωριακή εργασία του διαρκούσε κατά μέσο όρο επί 6 ώρες πάνω από το οκτάωρο καθημερινές και Σαββατοκύριακα και αργίες τόσο την θερινή όσο και την χειμερινή περίοδο, διότι είχαμε μείωση στη σύνθεση των θαλαμηπόλων>>. Παρόμοια περιστατικά, κατέθεσε και η άλλη μάρτυς ……., η οποία κατέθεσε τα ακόλουθα: <<Ναυτολογήθηκα στο Ακτοπλοϊκό πλοίο BS2  ως θαλαμηπόλος το έτος 2022 και 2023, καθώς και παλαιότερα χρόνια και συνυπηρετούσα με τον ……., ο οποίος ναυτολογήθηκε με την ίδια ειδικότητα…Το πλοίο μετέφερε περίπου 1800 επιβάτες την θερινή περίοδο αλλά και την χειμερινή περίοδο η επιβατική κίνηση δεν μειωνόταν, καθώς το πλοίο έπιανε πολλά λιμάνια…. Ο ……. εργαζόταν κατά κύριο λόγο ως σερβιτόρος-σαλονιέρης στο μεσαίο 24ωρο μπαρ, όπως επίσης και στο πίσω και στο μπροστινό μπαρ. Δούλευε από το πρωί στις 5:30 έως 12:00 το μεσημέρι και ξαναέπιανε το μεσημέρι κατά τις 15:00, όταν ξεκινούσε η επιβίβαση επιβατών για ο δρομολόγιο από Πειραιά για Ρόδο. Η δουλειά του σταματούσε κατά τα μεσάνυχτα και ειδικά όταν το πλοίο αναχωρούσε από την Ρόδο. Την θερινή περίοδο τα Σάββατα και τις Κυριακές της θερινής περιόδου, που κάναμε εξπρές δρομολόγια, η εργασία του ήταν συνεχής από το πρωί στις 5:300 έως το βράδυ με μικρή ενδιάμεση διακοπή. … Πρέπει να πω ότι το μεσαίο μπαρ του πλοίου λειτουργούσε συνεχώς καθ’ όλο το 24ωρο, σε δύο βάρδιες ημερήσια και νυχτερινή και είχε πολύ κίνηση και δουλειά, με τζίρο 3.500 έως 4.000 ευρώ την ημέρα. Τα άλλα δύο ήταν ημερήσια και λειτουργούσαν από το πρωί στα 05:30 έως το βράδυ αργά κατά την 01:00 π.μ….. Μετά την άφιξη του πλοίου στο λιμάνι του Πειραιά είτε της Ρόδου και την αποβίβαση των επιβατών  ο ………… έκανε τις δουλειές, που δεν μπορούσαν να γίνουν όσο υπήρχαν επιβάτες στο πλοίο, δηλαδή έκανε καθημερινά καθαρισμούς στους χώρους των μπαρ, εσωτερικά και εξωτερικά, καθαρισμούς στους κοινόχρηστους χώρους σαλόνια, στα κλιμακοστάσια κ.λ.π. Τα Σάββατα της χειμερινής περιόδου, που το πλοίο καθόταν στην Ρόδο, ο ………. δεν καθόταν αλλά δούλευε συγκεκραμένα συμμετείχε σε γενικούς καθαρισμούς κοινόχρηστων χώρων, πλύσιμο μοκετών με καρπέξ, καθαρισμούς σαλονιών, τραπεζαριών, καμπινών, καθαρισμούς μπουλμέδων, κλιμακοστάσια κ.λ.π. Επιπλέον, των άνω εργασιών δύο φορές την εβδομάδα έκανε 48ωρη βάρδια πυρασφάλειας στην ρεσεψιόν. Έτσι, με εντολή των ανωτέρων του η υπερωριακή εργασία του διαρκούσε κατά μέσον όρο επί 6 ώρες πάνω από το οκτάωρο καθημερινές και Σαββατοκύριακα και αργίες τόσο την θερινή όσο και την χειμερινή περίοδο, διότι είχαμε μείωση στη σύνθεση των θαλαμηπόλων. Οι καταστάσεις με τις ώρες και οι λογαριασμοί μισθοδοσίας, που μας έδιναν να υπογράφουμε ποτέ δεν έγραφαν τις πραγματικές ώρες εργασίας αλλά πολύ λιγότερες από τις πραγματικές, που δουλεύαμε, όμως εμείς όλοι, όπως και ο  ……….. αναγκαζόμασταν να υπογράφουμε, γιατί όποιος δεν υπογράφει φεύγει, όπως μας έλεγαν και όλοι είχαμε ανάγκη από την δουλειά>>. Αντίθετα με τους παραπάνω εξετασθέντες με επιμέλεια του ενάγοντος μάρτυρες ο  εξετασθείς με επιμέλεια της εναγόμενης εταιρείας μάρτυς ………. κατέθεσε τα ακόλουθα: <<Ο ….. ήταν θαλαμηπόλος- σαλονιέρης. Έτσι, η απασχόληση του ήταν πάντα μόνο σε μπαρ και μάλιστα είτε στο πίσω είτε στο μεσαίο μπαρ καφετέρια του πλοίου σερβίροντας τους επιβάτες. Ο ….. δεν ασχολήθηκε ποτέ με καθαρισμό καμπινών, με γενική καθαριότητα ή ακόμη κατά την υποδοχή των επιβατών. Όσον αφορά το ωράριο απασχόλησής του αυτό ήταν το ακόλουθο. Όταν το πλοίο αναχωρούσε από τον Πειραιά στις 06:00 μ.μ. με τελικό προορισμό τη Ρόδο, ο ……. αναλάμβανε υπηρεσία στο μπαρ κατά την επιβίβαση των επιβατών από τις 3 το απόγευμα μέχρι τις 6:30 το απόγευμα, μετά που έφευγε το πλοίο. Μετά τις 6:30 μ.μ. ήταν ελεύθερος  για φαγητό και ανάπαυση μέχρι τις 08:00 μ.μ. .Τότε αναλάμβανε πάλι υπηρεσία στο ίδιο μπαρ μέχρι τις 10:00 μ.μ. Μετά τις 10:00 μ.μ. ήταν ελεύθερος για ξεκούραση μέχρι τις 06:00  π.μ. της επόμενης ημέρας, που αναλάμβανε υπηρεσία στο μπαρ μέχρι τις 07:30 π.μ., που αποχωρούσε για φαγητό μέχρι τις 08:00 π.μ. Στις 08:00 π.μ. επέστρεφε στο μπαρ και εργαζόταν μέχρι τις 10:00 π.μ., που το πλοίο έφτανε στη Ρόδο. Τότε για μία ώρα δηλ. μέχρι τις 11:00 π.μ. φρόντιζε την καθαριότητα του χώρου εργασίας του δηλαδή του μπαρ. Μετά τις 11.00 π.μ. ήταν ελεύθερος στη Ρόδο μέχρι τις 3:00 το απόγευμα, που αναλάμβανε πάλι υπηρεσία στο μπαρ επί ένα δίωρο, δηλαδή μέχρι τις 5 το απόγευμα, που παρέδιδε το πόστο του σε ένα επίκουρο. Μετά τις 5 μ.μ. είχε ελεύθερο χρόνο έως τις 8 το βράδυ, που το πλοίο έφτανε στην κω. Αναλάμβανε πάλι υπηρεσία στις 08:00 μ.μ. μέχρι τις 10:00 μ.μ. οπότε και έφευγε για α ξεκουραστεί μέχρι τις 06:00 π.μ. της επόμενης ημέρας. Οι βάρδιες των θαλαμηπόλων και των επίκουρων καθορίζονταν από εμένα και επειδή ήταν κυκλικές δεν επηρεάζονταν από τις προσεγγίσεις στα ενδιάμεσα λιμάνια του δρομολογίου. Έτσι, η συνολική ημερήσια απασχόληση του ………… δεν ξεπερνούσε σε καμία περίπτωση τις 9 ώρες κατά  μέσο όρο>>.  Η κατάθεση του ……….. ωστόσο προσκρούει στα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής και σε όσα επικρατούν αναφορικά με τις συνθήκες της παροχής ναυτικής εργασίας ιδιαίτερα σε πλοία, όπως το επίδικο BS2, με το οποίο μετακινείται μεγάλος αριθμός επιβατών ιδιαίτερα κατά την περίοδο των θερινών μηνών και στη συγκεκριμένη γραμμή- δρομολόγια, όπου πολλές φορές διενεργούνται δρομολόγια εξπρές, προκειμένου να εξυπηρετήσουν την αυξημένη επιβατική κίνηση, και συνακόλουθα η αναλογία των μελών του πληρώματος κατά κύριο λόγο των θαλαμηπόλων προς τους επιβάτες είναι πολύ μικρή και ανεπαρκής να ικανοποιήσει τις αυξημένες ανάγκες του επιβατικού κοινού. Συνεπώς, κατά την κρίση του Δικαστηρίου του, ως πλέον πειστικές κρίνονται οι ένορκες καταθέσεις των ……………… και ………… Επομένως, από τα προαναφερθέντα, που αφορούν τις συνθήκες, οι οποίες επικρατούσαν κατά την απασχόληση του ενάγοντος στο εν λόγω πλοίο, της φύσης και του αντικειμένου της απασχόλησης του σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας και το γεγονός της σταθερής καταβολής κάθε μήνα προς αυτόν χρηματικών ποσών για αμοιβή υπερωριακής εργασίας, η διάρκεια της οποίας, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ήταν μεγαλύτερη κατά τη θερινή περίοδο, λόγω της αυξημένης τουριστικής κίνησης, πλην όμως δεν μειώνονταν σημαντικά τη χειμερινή, λαμβανομένης υπόψη της μείωσης της σύνθεσης των θαλαμηπόλων την τελευταία αυτή περίοδο κατά το 1/3, συνάγεται ότι ο μέσος όρος της συνολικής ημερήσιας απασχόλησης του ενάγοντος κατά το ως άνω χρονικό διάστημα της ναυτολόγησής του ήταν δώδεκα (12)  ώρες και όχι δεκατέσσερις (14),  όπως αυτός αβάσιμα ισχυρίζεται με τον πρώτο (1^ο) κατά σειρά λόγο της υπό στοιχεία (ΙΙ) εφέσεως του. Κατά συνέπεια και σύμφωνα με την οικεία Σ.Σ.Ε, ο ενάγων παρείχε, κατά τις καθημερινές και Κυριακές τέσσερις (4) ώρες υπερωριακής εργασίας και κατά τα Σάββατα και τις αργίες δώδεκα (12) ώρες τέτοιας εργασίας. Το γεγονός ότι η άνω υπερωριακή εργασία του δεν αναγραφόταν στο βιβλίο υπερωριών και ιδιαίτερων αμοιβών του πληρώματος, το οποίο τηρούσε η εναγόμενη εταιρεία, δια του προεστημένου οργάνου της, σύμφωνα με τον Κανονισμό εσωτερικής υπηρεσίας Ακτοπλοϊκών Επιβατηγών πλοίων και του άρθρου 11 της Σ.Σ.Ν.Ε. πληρωμάτων μεσογειακών και τουριστικών επιβατηγών πλοίων έτους 2022, καθώς και το γεγονός ότι ο ενάγων υπέγραφε το εν λόγω βιβλίο χωρίς επιφύλαξη, δεν μπορούν να αποτελέσουν δικαστικό τεκμήριο σε βάρος των συναφών αντίθετων ισχυρισμών τούτου (Εφ. Πειρ. 54/2022, 34/2022, www. Efeteio -peir.gr, Εφ.Πειρ. 452/2010, Εφ.Πειρ. 768/2003, αδημ.). Ούτε ο ισχυρισμός, που προβλήθηκε πρωτόδικα από την εναγόμενη και εκκαλούσα στην υπό στοιχεία (Ι) έφεση εταιρεία και επαναφέρεται με το πρώτο λόγο της έφεσής της,  ότι καθ’ όλη τη διάρκεια ναυτολόγησής του στο ανωτέρω πλοίο ο ενάγων ουδέποτε εξέφρασε παράπονο σχετικά με την εργασία του, λαμβάνοντας τις μηνιαίες αποδοχές του χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη, δεν αναιρεί το αποδεικνυόμενο γεγονός ότι ο ενάγων απασχολείτο υπερωριακά πέραν των υπερωριών, που πληρωνόταν με την κατ’ αποκοπή συμφωνημένη αμοιβή, η δε ανεπιφύλακτη προσυπογραφή των μισθοδοτικών λογαριασμών λάμβανε χώρα αναγκαστικά υπό τον φόβο της απόλυσής του αν διαμαρτυρόταν.  Άλλωστε, αυτή δεν  συνιστά, ούτε συνεπάγεται παραίτηση από τις επίδικες αξιώσεις του και σε κάθε περίπτωση είναι χωρίς έννομη επιρροή, αφού κάθε παραίτηση του εργαζομένου από τα νόμιμα δικαιώματά του, που πηγάζουν  είτε από το νόμο είτε από συλλογικές συμβάσεις εργασίας και καθορίζουν τα κατώτερα όρια προστασίας είναι άκυρη (Α.Π. 1569/2017, Α.Π. 1635/2012, Α.Π. 1554/2011, Α.Π. 587/2006, Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ, Εφ.Πειρ. 48/2021, Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ, Εφ. Πειρ. 397/2020,  www.efeteio-peir.gr). Κατά συνέπεια, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που δέχθηκε ότι ο ενάγων εργαζόταν καθημερινά, καθώς και τα Σάββατα, τις Κυριακές και τις αργίες της επίδικης περιόδου κατά μέσο όρο επί δώδεκα (12) ώρες στο  συγκεκριμένο πλοίο, δεν έσφαλε, ως προς την εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων και οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί, που διαλαμβάνονται στο πρώτο (1^ο) λόγο της έφεσης του ενάγοντος (με τον οποίο αυτός ισχυρίζεται ότι εργαζόταν επί δεκατέσσερις (14) ώρες ημερησίως) και στον πρώτο (1^ο)  λόγο της έφεσης της εναγόμενης εταιρείας, με τον οποίον αυτή ισχυρίζεται ότι ο ενάγων εργαζόταν οκτώ και κατ’ εξαίρεση εννέα ώρες ημερησίως), πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι κατ’ ουσία. Συνακόλουθα, απορριπτέοι τυγχάνουν και υπόλοιποι λόγοι της υπό στοιχεία (Ι) εφέσεως, με τους οποίους η εναγόμενη εταιρεία διατείνεται για εσφαλμένο υπολογισμό των αποδοχών του ενάγοντος, με βάση υπολογισμού πρόσθετη εργασία δώδεκα (12) ώρες και όχι οκτώ (8) ή εννέα (9) ώρες.  Εξάλλου, δεν προσάπτεται οποιαδήποτε άλλη αιτίαση ως προς τον αριθμητικό υπολογισμό των λοιπών αποδοχών και επιδομάτων του ενάγοντος. Περαιτέρω, με τον τρίτο (3^ο) κατά σειρά λόγο της υπό στοιχεία (ΙΙ) εφέσεως του, ο εκκαλών – ενάγων διατείνεται για πλημμέλεια της εκκαλουμένης, συνιστάμενη σε εσφαλμένη εφαρμογή του Νόμου και μη προσήκουσα εκτίμηση των αποδείξεων, καθώς απέρριψε το αγωγικό κονδύλιο των 1.009,92 Ευρώ (Ε), που αφορά αποζημίωση για τη μη χορήγηση διανυκτερεύσεων αναφορικά με τις εκτιθέμενες στην ένδικη αγωγή 19 διανυκτερεύσεις κατά το έτος 2022 και για 13 διανυκτερεύσεις κατά το έτος 2023, αντίστοιχα, πρέπει να σημειωθούν τα ακόλουθα: Στο υπό τον τίτλο «Διανυκτέρευση εις λιμένα» άρθρο 16 της ως άνω ΣΣΝΕ ορίζεται ότι: «Κάθε πλοιοκτήτης υποχρεούται να ρυθμίζει τα της υπηρεσίας των πλοίων του κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται μία φορά τον μήνα κατά τους μήνας Ιούλιο έως και Σεπτέμβριο και δύο φορές το μήνα κατά τους λοιπούς μήνες, η διανυκτέρευση των μελών του πληρώματος στο λιμάνι αφετηρίας ή στο λιμάνι προορισμού του δρομολογίου του πλοίου, κατά την επιθυμία του ναυτικού και εφόσον τούτο είναι δυνατόν (§ 1). Σε περίπτωση, που για λόγους ασφαλείας του πλοίου ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο δεν καθίσταται δυνατή η διανυκτέρευση, καταβάλλεται στο ναυτικό για κάθε μη παρεχομένη διανυκτέρευση αποζημίωση ίση με ένα ημερομίσθιο ήτοι το 1/22 του υπό της Συλλογικής Συμβάσεως προβλεπομένου μισθού ενεργείας της παρ. 1 του άρθρου 1 (§ 2). Για την παρεχομένη ως άνω άδεια διανυκτερεύσεως θα γίνεται από τον Πλοίαρχο μνεία στο ημερολόγιο του πλοίου, που θα επικυρώνεται από την Λιμενική Αρχή (§ 3)». Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι ο νόμιμος λόγος παραγωγής ευθύνης του πλοιοκτήτη προς αποζημίωση του ναυτικού που στερήθηκε της δυνατότητας διανυκτέρευσης εκτός του πλοίου συνίσταται μόνον στο ότι αυτός δεν έχει ρυθμίσει τα της υπηρεσίας του πλοίου του κατά τρόπο που να εξασφαλίζει την παροχή τέτοιας δυνατότητας. Αντιθέτως, η αποζημίωση αυτή δεν οφείλεται όταν η μη διανυκτέρευση του ναυτικού στο λιμένα αφετηρίας ή προορισμού του δρομολογίου του πλοίου δεν προκαλείται από γεγονός αναγόμενο στη σφαίρα ευθύνης του πλοιοκτήτη αλλά συνιστά επιλογή του ίδιου του ναυτικού. Πράγματι, κατά την έννοια των ίδιων διατάξεων ο τελευταίος δεν έχει δικαίωμα επιλογής (επιθυμία την ονομάζει η ΣΣΝΕ) μόνον του λιμένα, στον οποίο θα διανυκτερεύσει, από τους δύο εκάστου δρομολογίου (αφετηρίας ή προορισμού) κατά το συμφέρον του (χωρική εγγύτητα του τόπου διανυκτέρευσης με τον τόπο της μόνιμης κατοικίας του) αλλά και του αν θα διανυκτερεύσει εκτός του πλοίου ή όχι. Αν, μολονότι ελεύθερος υπηρεσίας σε οποιοδήποτε λιμάνι, δεν επιθυμεί να υποβληθεί σε δαπάνες για την ανεύρεση νυκτερινού καταλύματος, δεν μπορεί να υποχρεωθεί σε παραμονή εκτός πλοίου από τον πλοιοκτήτη, προκειμένου αυτός να απαλλαγεί από την υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης, επειδή ο ναυτικός δεν άσκησε το δικαίωμά του να διανυκτερεύσει εκτός πλοίου. Για την ταυτότητα του νομικού λόγου δεν μπορεί αντίστοιχα ο πλοιοκτήτης να υποχρεωθεί σε καταβολή αποζημίωσης, επειδή ο ναυτικός δεν ζήτησε τη χορήγηση διανυκτέρευσης, μολονότι οι υπηρεσίες στο πλοίο είχαν ρυθμιστεί με τέτοιον τρόπο, ώστε να έχει αυτή την δυνατότητα (Μον.Εφ.Πειρ. 245/2025, ΜονΕφΠειρ. 161/ 2024, ΜονΕφΠειρ. 259/2022, διαθέσιμες στην ιστοσελίδα του Δικαστηρίου στο Διαδίκτυο). Εν προκειμένω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα προκύπτει ότι ο ενάγων ουδέποτε ζήτησε να διανυκτερεύσει εκτός πλοίου στο λιμάνι αφετηρίας ή προορισμού, τα οποία άλλωστε, δεν εμφάνιζαν εγγύτητα με τον τόπο της μόνιμης κατοικίας του, δηλαδή το Πέραμα του νομού Αττικής. Σχετικό αίτημα ούτε ο ίδιος επικαλείται, αφού κατά την επιθυμία του θα ελάμβανε την σχετική άδεια, ούτε από οποιοδήποτε στοιχείο της δικογραφίας προκύπτει ότι υπήρχε λόγος να μην του χορηγηθεί άδεια διανυκτέρευσης, δεδομένου ότι κανείς από τους μάρτυρες απόδειξης δεν αναφέρει ότι ο ενάγων ήταν υποχρεωμένος να παραμένει στο πλοίο ως προσωπικό ασφαλείας ή για άλλη αιτία αναγόμενη στη σφαίρα ευθύνης του πλοιοκτήτη, ενώ κατά τη διάρκεια της νύχτας ούτε ο ενάγων ισχυρίζεται ότι ασκούσε τα καθήκοντα της ειδικότητάς του και επομένως τυγχάνει αβάσιμος ο ισχυρισμός του, που περιέχεται στον τρίτο (3^ο ) λόγο της έφεσής του ότι δεν λάμβανε τις σχετικές άδειες διανυκτέρευσης. Ούτε η άδεια διανυκτέρευσης είναι 24ωρη, όπως εσφαλμένα υπολαμβάνει ο ενάγων, δεδομένου ότι και από τη γραμματική διατύπωση του άρθρου 16 της Σ.Σ.Ν.Ε ευχερώς συνάγεται ότι διανυκτέρευση θεωρείται η εκτός του πλοίου απουσία του ναυτικού κατά τη διάρκεια της νύκτας και μόνο. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που απέρριψε το σχετικό κονδύλιο ποσού 1.009,92 € ως κατ’ ουσία αβάσιμο ορθά το νόμο εφάρμοσε και τις αποδείξεις εκτίμησε και πρέπει να απορριφθεί ο σχετικός λόγος της έφεσης του ενάγοντος. Τέλος, με τον τέταρτο (4^ο) κατά σειρά λόγο της υπό στοιχεία (ΙΙ) εφέσεως του ενάγοντος ………………, συνιστάμενος αυτός σε κακή ερμηνεία του Νόμου και εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, καθώς στην εκκαλούμενη απόφαση δεν συνυπολογίζεται στις τακτικές αποδοχές και η αμοιβή των δρομολογίων εξπρές προς εξεύρεση των επιδομάτων των εορτών, πρέπει να επισημανθούν τα ακόλουθα: Από τη διάταξη του άρθρου 14 της προαναφερθείσας ΣΣΝΕ 2019, σε συνδυασμό προς εκείνες των §§ 1, 2, 3 και 7 της με αριθμό 70109/8008/14.12.1982 Αποφάσεως του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας «Περί των προϋποθέσεων χορηγήσεως επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα προς τους δικαιούμενους ναυτικούς» (ΦΕΚ Β 1/7.1.1982), με τις οποίες εφαρμόζεται η όμοια με αυτήν με αριθμό 19040/1981 Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας «Χορήγηση επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα στους μισθωτούς όλης της Χώρας που απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου» (ΦΕΚ Β 742/9.12.1981), προκύπτει ότι οι ναυτικοί, τις ατομικές συμβάσεις εργασίας των οποίων αυτή διέπει, δικαιούνται επιδόματος εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα ίσων προς ένα [1] μηνιαίο μισθό και προς μισθό δεκαπέντε [15] ημερών αντιστοίχως, εάν η σχέση εργασίας διήρκεσε καθ’ όλο το χρονικό διάστημα από 1ης Μαΐου μέχρι 31ης Δεκεμβρίου και από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 30ης Απριλίου αντιστοίχως ή, εάν η σχέση εργασίας δεν διήρκεσε ολόκληρα τα αντίστοιχα ως άνω χρονικά διαστήματα, αναλογία 2/25 του μηνιαίου μισθού ανά έκαστο δεκαεννεαήμερο χρονικό διάστημα και 1/15 του ημίσεως του μηνιαίου μισθού ανά έκαστο οκταήμερο χρονικό διάστημα αντιστοίχως ή, επί χρονικού διαστήματος μικρότερου του δεκαεννεαημέρου ή του οκταημέρου, ανάλογο κλάσμα. Επιπλέον, για τον υπολογισμό των προαναφερόμενων επιδομάτων λαμβάνεται υπόψη ο πραγματικά καταβαλλόμενος μισθός την 10η Δεκεμβρίου και την 15η ημέρα πριν από το Πάσχα, αντιστοίχως, δηλαδή το σύνολο των τακτικών αποδοχών του ναυτικού, στις οποίες περιλαμβάνονται ο μισθός και κάθε άλλη παροχή, εφόσον καταβάλλεται από τον εργοδότη ως συμβατικό ή νόμιμο αντάλλαγμα της εργασίας που παρέχει ο ναυτικός τακτικώς, κάθε μήνα ή περιοδικώς, κατ’ επανά ληψη και καθ’ ορισμένα διαστήματα χρόνου (ΜονΕφΠειρ. 603/2015, Μον. Εφ. Πειρ. 86/2014, ΜονΕφΠειρ. 23/2014, όλες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Μάλιστα, ως τέτοιες αποδοχές προσδιορίζονται ενδεικτικά στην πιο πάνω Υπουργική Απόφαση: (α) η προσαύξηση της νόμιμης και τακτικής αμοιβής της εργασίας κατά τις Κυριακές, εφόσον δίδεται στο μισθωτό σταθερά και μόνιμα ως αντάλλαγμα για την παροχή της εργασίας του κατά τις ημέρες αυτές τακτικά κάθε μήνα, (β) η αμοιβή, που καταβάλλεται από τον εργοδότη στον μισθωτό για νόμιμη υπερωριακή εργασία. Εφόσον η πρόσθετη αυτή αμοιβή για την παροχή υπερωριακής εργασίας δεν καταβάλλεται υπό μορφή επιδόματος παγίως και τακτικώς κατά μήνα, υπολογίζεται κατά μέσο όρο, αν κατά τα κρίσιμα χρονικά διαστήματα καταβάλλεται τακτικά, (γ) το επίδομα αδείας και το αντίτιμο τροφής είτε παρέχεται σε χρήμα είτε αυτουσίως, διότι αποτελεί συμβατικό αντάλλαγμα των υπηρεσιών του ναυτικού, λόγω του είδους και της φύσης της εργασίας του πάνω στο πλοίο (ΑΠ 1013/2003, ΔΕΕ 2004/212 = ΕΝαυτΔ 2003/345, ΜονΕφΠειρ. 430/2014, ΜονΕφΠειρ. 361/2014, ΜονΕφΠειρ. 56/2014, ΜονΕφΠειρ. 83/2014, όλες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 587/2011, ΕΝαυτΔ 2012/19, ΕφΠειρ. 521/2009, ΕΝαυτΔ 2009/273), καθώς και οι λοιπές τακτικές παροχές, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται το επίδομα βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας (ΜονΕφΠειρ. 647/2014, ΜονΕφΠειρ. 412/2014, αμφότερες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ) και η αποζημίωση μη πραγματοποιήσεως αδείας (ΜονΕφΠειρ. 18/2016, ΜονΕφΠειρ. 19/2016, ΜονΕφΠειρ. 371/2016, ΜονΕφΠειρ. 73/2016, ΜονΕφΠειρ. 160/2014, ΜονΕφΠειρ. 36/2014, ΜονΕφΠειρ. 71/2014, όλες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 506/2011, ΕΝαυτΔ 2011/387), όπως και το επίδομα άγονης γραμμής του άρθρου 7 της ως άνω ΣΣΝΕ (ΜονΕφΠειρ. 496/2015, ο.π., ΜονΕφΠειρ. 861/2014, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 500/2012, αδημ., ΕφΠειρ. 46/2011, ΕΝαυτΔ 2011/97, ΕφΠειρ. 343/2009, αδημ.). Συνυπολογιστέα δεν είναι καταρχήν η πρόσθετη αμοιβή για τα δρομολόγια εξπρές, αφού αυτή, όταν δεν καταβάλλεται σταθερά και μόνιμα, δεν έχει το χαρακτήρα τακτικής παροχής (ΜονΕφΠειρ. 496/2015, ο.π., Μον. Εφ. Πειρ. 164/2014, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΕφΠειρ. 328/2014, ο.π., ΕφΠειρ. 177/2012, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 517/2011, αδημ.) και συνυπο λογίζεται, μόνον εάν πραγματοποιούνται τακτικά δρομολόγια εξπρές και η αντίστοιχη προς αυτά πρόσθετη αμοιβή καταβάλλεται αδιαλείπτως (ΤριμΕφΠειρ. 66/2013, ΜονΕφΠειρ. 590/2014, ο.π., Μον. ΕφΠειρ. 364/2012, αδημ.). Αντιθέτως, το κατά τις διατάξεις των άρθρων 5 § 1 και 20 της ως άνω ΣΣΝΕ μηνιαίως καταβαλλόμενο στα μέλη του κατώτερου πληρώματος των επιβατηγών ακτοπλοϊκών πλοίων, επίδομα ιματισμού τους για την αντιμετώπιση των δαπανών προμήθειας της καθιερωμένης στολής του Εμπορικού Ναυτικού, την οποία υποχρεούνται να φέρουν δεν λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό των επιδομάτων δώρων εορτών (ΜονΕφΠειρ. 676/2014,  ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΕφΠειρ. 434/2013, ΕΝαυτΔ 2013/204, Μον. Εφ. Πειρ. 377/2011, ΕΝαυτΔ 2011/262), για το λόγο ότι δεν αποτελεί παροχή καταβαλλόμενη ως συμβατικό αντάλλαγμα της παρεχό μενης εργασίας, αφού, όπως σαφώς από τις προαναφερόμενες διατάξεις συνάγεται, αιτία της χορηγήσεώς του αποτελεί η εξυπηρέτηση των λειτουργικών αναγκών του πλοίου (ΑΠ 774/2003, ΕΕΔ 2005/237 = ΔΕΝ 59/1300 = Δνη 2005/123, ΑΠ 226/2003, ΕΕΔ 2004/790 = ΔΕΝ 59/1138, ΤριμΕφΠειρ. 177/2012, ΠειρΝ 2012/354, ΤριμΕφΠειρ. 377/2011, ΕΝαυτΔ 2011/262, ΕφΠειρ. 283/2009, ΕΝαυτΔ 2009/102, ΜονΕφΠειρ. 347/2016, αδημ., ΜονΕφΠειρ. 671/2015, ΜονΕφΠειρ. 647/2014, ΜονΕφΠειρ. 605/2014, όλες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΕφΠειρ. 434/2013, ΕΝαυτΔ 2013/204). Ακόμη, δεν συνυπολογίζονται τα εορταστικά επιδόματα (δώρα), καθόσον αυτά δεν περιλαμβάνονται στην έννοια των μηνιαίων αποδοχών, αφού κατά το άρθρο 14 της ως άνω ΣΣΝΕ δεν καταβάλλονται τακτικά κάθε μήνα ως αντάλλαγμα για την παροχή εργασίας που προσφέρεται, αλλά «επ’ ευκαιρία των εορτών Χριστουγέννων, Νέου έτους και Πάσχα» (Μον. Εφ. Πειρ. 397/2024, Εφ.Πειρ. 569/2022, Εφ. Πειρ. 194/2022, Εφ.Πειρ. 423/2021, Εφ.Πειρ. 397/2020, www. efeteio-peir.gr), ούτε η αμοιβή για εκτέλεση έξτρα εργασιών, εάν δεν καταβάλλεται σταθερά και μόνιμα (Εφ.Πειρ. 237/2016, Εφ.Πειρ. 164/2014, Εφ.Πειρ. 434/2013, Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ, π.ρ.β.λ. και Εφ.Πειρ. 569/2022, Εφ.Πειρ. 543/2022, δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα του Εφετείου Πειραιώς). Κατ’ ακολουθία των παραπάνω, αφενός μεν τα εορταστικά επιδόματα (δώρα) δεν περιλαμβάνονται στην έννοια των μηνιαίων αποδοχών, αφού κατά το άρθρο 14 της ως άνω ΣΣΝΕ δεν καταβάλλονται τακτικά κάθε μήνα, ως αντάλλαγμα για την παροχή εργασίας, που προσφέρεται, αλλά «επ’ ευκαιρία των εορτών Χριστουγέννων, Νέου έτους και Πάσχα», αφετέρου δε για τον υπολογισμό των δώρων των εορτών δεν συνυπολογίζεται η αμοιβή για τα δρομολόγια εξπρές, καθότι αυτή δεν καταβάλλεται σταθερά και αδιάλειπτα. Συνεπώς, ο σχετικός λόγος της υπό στοιχεία (ΙΙ) εφέσεως του ενάγοντος τυγχάνει αβάσιμος και ως εκ τούτου απορριπτέος. Κατόπιν τούτων, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα και έκανε δεκτή εν μέρει την ένδικη αγωγή, εκτίμησε τις αποδείξεις, οι οποίες προσκομίστηκαν ενώπιον του, κατά τον προσήκοντα τρόπο τα δε περί του αντιθέτου υποστηριζόμενα στους σχετικούς λόγους των εφέσεων κρίνονται, ως αβάσιμα και απορριπτέα. Μετά από αυτά και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος εφέσεως προς εξέταση, πρέπει οι υπό κρίση εφέσεις να απορριφθούν στο σύνολό τους, ως κατ’ ουσία αβάσιμες, και να καταδικαστεί ο κάθε εκκαλών διάδικος στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του εφεσίβλητου διαδίκου για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, για την επιδίκαση των οποίων έχει υποβληθεί αντίστοιχο αίτημα σε βάρος του κάθε εκκαλούντος, λόγω της ήττας του τελευταίου (άρθρα 176, 178 αρ. 1, 183 και 191 § 2 ΚΠολΔ, 63 § 1 περ. γ΄, 68 § 1 και 69 § 1 εδ. α΄ του Ν. 4194/2013), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.

-ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ τις από: (Α) 16/10/2024 και με αριθμό καταθέσεως δικογράφου (Γ.Α.Κ.) …./(Ε.Α.Κ.Δ.) …../2024 έφεση της εναγόμενης εταιρείας «…………..» και (Β) 27.06.2025 και με αριθμό καταθέσεως δικογράφου (Γ.Α.Κ.)…./(Ε.Α.Κ.Δ.)……/2025 έφεση του ενάγοντος  …………… κατά της υπ’ αριθμόν 2823/2024 (οριστικής) απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (Τμήμα Ναυτικών Διαφορών), εκδοθείσας αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών- Ναυτεργατκών διαφορών.

-ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά τις εφέσεις.

-ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ αυτές κατ’ ουσία.

-ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος του κάθε εκκαλούντος διαδίκου τα δικαστικά έξοδα του κάθε εφεσίβλητου διαδίκου, αντίστοιχα, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, τα οποία καθορίζει στο χρηματικό ποσό των  πεντακοσίων (500,00) Ευρώ (Ε).

-ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίασή του στο ακροατήριο του, με απόντες τους διαδίκους και τους πληρεξούσιους Δικηγόρους τους, στον Πειραιά, την 5^η  Νοεμβρίου 2025.

      Ο  ΔΙΚΑΣΤΗΣ                            Η   ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ