ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΤΜΗΜΑ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Αριθμός Απόφασης 6/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Γεωργία Παναγιωτοπούλου, Εφέτη, την οποία όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιώς και τη Γραμματέα Σ.Φ..
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στον Πειραιά, στις ……………., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του εκκαλούντος: ……………., ο οποίος εκπροσωπήθηκε στην παρούσα δίκη από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέφανο Λύρα (ΑΜ ΔΣΠ …………., που κατέθεσε την από 19.11.2025 έγγραφη δήλωση (άρθρ. 242 παρ.2 ΚΠολΔ).
Της εφεσίβλητης: Της εταιρείας με την επωνυμία <<……………..>>, που εδρεύει στο …………. Κρήτης, οδός ……… και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε στην παρούσα δίκη από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ευαγγελία Μηλολιδάκη (ΑΜ ΔΣΗ ……), που κατέθεσε την από 14.11.2025 έγγραφη δήλωση (άρθρ. 242 παρ.2 ΚΠολΔ).
Ο εκκαλών άσκησε σε βάρος της εφεσίβλητης, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, την από 30.9.2023 (με γεν.αριθ.κατάθ. ……/2023 και αριθ.καταθ. δικογρ. ……/2023) αγωγή, με την οποία ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σε αυτήν. Το Δικαστήριο εκείνο εξέδωσε την υπ’αριθ. 2787/2024 οριστική απόφαση, με την οποία έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή, διατάσσοντας τα σε αυτήν αναφερόμενα.
Την απόφαση αυτή προσέβαλε ο ενάγων και ήδη εκκαλών με την από 5.3.2025 (στο εκδόν δικαστήριο με γεν.αριθ.καταθ. …./2025 και ειδ.αριθ.καταθ. …../2025 και στο Εφετείο με γεν.αριθ.καταθ. …../2025 και ειδ.αριθ.καταθ. …./2025) έφεση, η οποία προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε αντιμωλία των διαδίκων.
Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν όπως αναφέρεται ανωτέρω, αναφέρθηκαν στις προτάσεις τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτοί οι ισχυρισμοί τους.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η κρινόμενη έφεση, στρεφόμενη κατά της υπ’αριθ. 2787/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών – εργατικών διαφορών (άρθρ. 82 ΚΙΝΔ σε συνδ. με άρθρ. 591, 614, 621, 622 ΚΠολΔ), κατ’αντιμωλία των διαδίκων και έκανε δεκτή εν μέρει την αγωγή, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα κατ’ άρθρα 495, 511, 513, 516 § 1, 517 εδαφ. α, 518 § 2 και 520 § 1 ΚΠολΔ, με κατάθεση του δικογράφου της στη γραμματεία του Δικαστηρίου που εξέδωσε την εκκαλουμένη απόφαση την 12.3.2025, δεδομένου ότι από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν προκύπτει, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται, επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως ούτε παρήλθε η νόμιμη καταχρηστική προθεσμία από την δημοσίευσή της στις 20.8.2024, ενώ για το παραδεκτό της, μολονότι ασκήθηκε μετά την ισχύ του άρθρου 12 § 2 του Ν. 4055/2012, δεν απαιτείται η κατάθεση του παραβόλου της § 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, που προστέθηκε με τον ανωτέρω Νόμο, λόγω της φύσεως της διαφοράς ως εργατικής (Εφ.Πειρ. 315/2023, Εφ.Πειρ. 2632/2023, www.efeteio-peir.gr). Εφόσον δε η ένδικη έφεση αρμοδίως φέρεται προς εκδίκαση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (άρθρο 19 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 4 § 2 του Ν. 3994/2011), πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξεταστεί περαιτέρω κατά την αυτή ως άνω ειδική διαδικασία, για να ελεγχθούν το παραδεκτό και η βασιμότητα των λόγων της, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 532, 533 § 1 και 591 § 1 εδαφ. α ΚΠολΔ.
Ο ενάγων με την αγωγή του εξέθετε ότι δυνάμει συμβάσεων ναυτικής εργασίας αορίστου χρόνου, που καταρτίστηκαν μεταξύ αυτού και της εναγομένης, πλοιοκτήτριας του υπό ελληνική σημαία και με αριθμό νηολογίου Ηρακλείου …….., επιβατηγού – οχηματαγωγού πλοίου <<ΚΠ>>, κοχ 24003,92, ναυτολογήθηκε τις αναλυτικά αναφερόμενες ημερομηνίες ως ναύτης στο ανωτέρω πλοίο, το οποίο εκτελούσε καθημερινά τα αναφερόμενα στην αγωγή δρομολόγια, με μηνιαίες αποδοχές τις προβλεπόμενες από την οικεία και κάθε φορά ισχύουσα και τελευταία δημοσιευθείσα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας των Πληρωμάτων Ακτοπλοϊκών – Επιβατηγών Πλοίων. ‘Οτι κατά τα αναλυτικά εκτιθέμενα στην αγωγή χρονικά διαστήματα, εργαζόταν καθημερινά πέραν του νομίμου ωραρίου, ενώ το ως άνω πλοίο εκτελούσε και τα αναφερόμενα στην αγωγή δρομολόγια εξπρές. ‘Οτι από τις ένδικες ναυτολογήσεις του στο ανωτέρω πλοίο της εναγομένης, διατηρεί σε βάρος της, απαιτήσεις για πρόσθετη αμοιβή λόγω υπερωριακής απασχόλησης και λόγω δρομολογίων εξπρές, για διαφορά επιδομάτων εορτών έτους 2022 και για αποζημίωση λόγω μη λήψης άδειας διανυκτέρευσης, όπως οι επιμέρους απαιτήσεις εξειδικεύονται κατ’είδος και ποσό στο δικόγραφο της αγωγής. Με βάση το ιστορικό αυτό ζητούσε, κατόπιν παραδεκτού μερικού περιορισμού του καταψηφιστικού αιτήματος της αγωγής σε εν μέρει αναγνωριστικό, με προφορική δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου του στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που καταχωρήθηκε στα πρακτικά και περιελήφθηκε στις προτάσεις που κατέθεσε νόμιμα, να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει το ποσό των 18.030,06 ευρώ και να αναγνωρισθεί η υποχρέωσή της να του καταβάλει το ποσό των 4.563,48 ευρώ για δώρο Χριστουγέννων 2022, νομιμοτόκως από την τελευταία απόλυσή του (5.12.2022) άλλως από την επίδοση της αγωγής, να κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή η εκδοθησομένη απόφαση και να καταδικαστεί η εναγομένη στην καταβολή της δικαστικής του δαπάνης. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφασή του, αφού έκρινε ορισμένη και νόμιμη την αγωγή, έκανε αυτήν εν μέρει δεκτή και υποχρέωσε την εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 3.216,34 ευρώ ως αμοιβή για την εκτέλεση εξπρές δρομολογίων και ως αναλογία δώρου Πάσχα 2022, αναγνωριζομένης της υποχρέωσής της να του καταβάλει το ποσό των 729,75 ευρώ ως δώρο Χριστουγέννων 2022, ενώ απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμο το αιτούμενο κονδύλιο της αποζημίωσης λόγω μη λήψης άδειας διανυκτέρευσης. Κατά της απόφασης αυτής, παραπονείται ο ενάγων, ήδη εκκαλών, με την κρινόμενη έφεσή του και με τους διαλαμβανόμενους σε αυτήν λόγους, οι οποίοι, κατά τη συνολική τους εκτίμηση, ανάγονται σε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί την εξαφάνισή της, με σκοπό να γίνει δεκτή καθ’ολοκληρία η ανωτέρω αγωγή του και να καταδικαστεί η αντίδικός του στη δικαστική του δαπάνη αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
Ι. Με τα άρθρα 11, 12 παρ. 1, 13 παρ.1, 2 & 5 και 18 παρ. 1 της ΥΑ 2242.5-1.5/8785/2022 (ΦΕΚ Β’ 663/15.2.2022)», του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, που εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση, ορίζονται τα ακόλουθα: οι ώρες υποχρεωτικής εβδομαδιαίας εργασίας εν πλω και στο λιμένα ορίζονται σε σαράντα (40) εβδομαδιαίως, δηλαδή οκτώ (8) ώρες ημερησίως από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή, ενώ, σύμφωνα με το άρθρο 6, για τις διανυόμενες μηνιαίως Κυριακές εν πλω και στο λιμένα καταβάλλεται ιδιαίτερη αμοιβή, υπό τύπο επιδόματος, για τις μέχρι οκταώρου εργασίες κατά Κυριακή, ανερχόμενη μηνιαίως σε ποσοστό 22% επί του βασικού μισθού. Όπως διευκρινίζεται δε με την § 2 του ίδιου άρθρου, το επίδομα αυτό θα καταβάλλεται σε όλο το πλήρωμα και για όλες τις Κυριακές, ανεξαρτήτως παροχής υπηρεσίας εκ μέρους του. Η διευκρίνιση αυτή έχει προδήλως την έννοια ότι, εάν παρασχεθεί παρά ταύτα εργασία εντός του οκταώρου, αυτή δεν θεωρείται υπερωριακή, αλλά εμπίπτει στην αμοιβή του 22% του βασικού μισθού, που καλύπτει το επίδομα αυτό, ενώ υπερωριακή είναι η πέραν του οκταώρου εργασία της Κυριακής (ΜονΕφΠειρ. 328/2014, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΕφΠειρ. 626/2014, Δνη 2015/508), αμειβομένη, όμως, με προσαύξηση 25% και όχι 50% (ΕφΠειρ 630/2014, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 735/2006, ΕΝαυτΔ 34/351, ΕφΠειρ. 567/2005, ΕΝαυτΔ 33/345). Επίσης, εξ ολοκλήρου υπερωριακά αμείβεται και η εργασία που παρέχεται κατά τα Σάββατα και τις αργίες, δηλαδή την 1η του έτους, την εορτή των Θεοφανίων, την Καθαρά Δευτέρα, την 25η Μαρτίου, τη Μεγάλη Παρασκευή, την Δευτέρα του Πάσχα, την εορτή του Αγίου Γεωργίου, την 1η Μαΐου, την εορτή της Αναλήψεως, την 15η Αυγούστου, την 14η Σεπτεμβρίου, την 28η Οκτωβρίου, την εορτή του Αγίου Νικολάου, την εορτή των Χριστουγέννων, την 26η Δεκεμβρίου και τις καθορισμένες ως ημέρες αργίας τοπικές εορτές ελληνικών λιμένων ναυλοχίας του πλοίου, όπως προκύπτει από το σχετικό άρθρο 18 της ως άνω ΣΣΝΕ. Εξάλλου, από τον περιλαμβανόμενο στην ανωτέρω υπουργική απόφαση πίνακα αμοιβών κατά βαθμό και ειδικότητα και τις σχετικές διατάξεις περί των αποδοχών των ναυτικών προκύπτει ότι με τη ΣΣΝΕ του έτους 2022 οι αποδοχές του ναύτη ανέρχονταν σε 1.240,91 ευρώ μισθός ενεργείας + 273 ευρώ επίδομα Κυριακών + 446,97 ευρώ αποδοχές αδείας μετά τροφοδοσίας [1.240,91 ευρώ μισθός ενεργείας + 273 ευρώ επίδομα Κυριακών = 1.513,91 ευρώ Χ 1/22 = 68,81 ευρώ Χ 5 ημέρες + αντίτιμο τροφής 5 ημερών (19,98 Χ 5) = 99,9 ευρώ] + 617,40 ευρώ αντίτιμο τροφής + 37,74 ευρώ επίδομα βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας, ήτοι συνολικά στο ποσό των 2.616,02 ευρώ. Ακόμη, από τον περιλαμβανόμενο στην ανωτέρω υπουργική απόφαση πίνακα υπερωριακής αμοιβής κατά βαθμό και ειδικότητα με βάση το ωρομίσθιο του άρθρου 13 παρ. 6 προκύπτει ότι, προκειμένου περί ναύτη, η υπερωριακή αμοιβή ορίστηκε αντίστοιχα σε 8,96 ευρώ (με προσαύξηση 25%) για κάθε ώρα υπερωριακής απασχόλησης κατά τις καθημερινές και τις Κυριακές και 10,76 ευρώ (με προσαύξηση 50%) για κάθε ώρα εργασίας κατά τα Σάββατα και τις αργίες. Επισημαίνεται, περαιτέρω, καθ’ όσον αφορά ειδικώς στην υπερωριακή απασχόληση κατά την ήμερα της Κυριακής, ότι η ως άνω Συλλογική Σύμβαση Ναυτικής Εργασίας προβλέπει στο άρθρο 6 ότι «Σε όλους τους ναυτολογημένους ναυτικούς, για τις διανυόμενες μηνιαίως Κυριακές αργίες εν πλω και στο λιμάνι, καταβάλλεται ιδιαίτερη αμοιβή υπό τύπον επιδόματος δια τας μέχρι οκταώρου εργασίας κατά Κυριακή, ανερχομένη μηνιαίως σε ποσοστό είκοσι δύο τοις εκατόν (22%) επί του μισθού ενεργείας, που προβλέπεται από το άρθρο 1 παρ. 1 της παρούσας Συμβάσεως. Διευκρινίζεται ότι το επίδομα αυτό θα καταβάλλεται σε όλο το πλήρωμα και για όλες τις Κυριακές, ανεξαρτήτως παροχής εκ μέρους αυτού ή μη υπηρεσίας», δηλαδή το ειδικό αυτό επίδομα συνιστά ιδιαίτερη αμοιβή για την παρεχομένη εντός του βασικού οκταώρου εργασία κατά τις Κυριακές, η οποία δεν θεωρείται υπερωριακή, ενώ αντιθέτως υπερωριακή θεωρείται η πέραν του οκταώρου εργασία της Κυριακής, αμειβομένη, όμως, με προσαύξηση 25% και όχι 50% (Εφ.Πειρ. 677/2023, Εφ.Πειρ. 132/2023, Εφ.Πειρ. 481/2023, Εφ.Πειρ. 300/2023, www.efeteio-peir.gr).
ΙΙ. Από την διάταξη του άρθρου 14 της προαναφερθείσας ΣΣΝΕ 2022, σε συνδυασμό προς εκείνες των §§ 1, 2, 3 και 7 της με αριθμό 70109/8008/14.12.1982 Αποφάσεως του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας «Περί των προϋποθέσεων χορηγήσεως επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα προς τους δικαιούμενους ναυτικούς» (ΦΕΚ Β 1/7.1.1982), με τις οποίες εφαρμόζεται η όμοια με αυτήν με αριθμό 19040/1981 Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας «Χορήγηση επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα στους μισθωτούς όλης της Χώρας που απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου» (ΦΕΚ Β 742/9.12.1981), προκύπτει ότι οι ναυτικοί, τις ατομικές συμβάσεις εργασίας των οποίων αυτή διέπει, δικαιούνται επιδόματος εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα ίσων προς ένα [1] μηνιαίο μισθό και προς μισθό δεκαπέντε [15] ημερών αντιστοίχως, εάν η σχέση εργασίας διήρκεσε καθ’ όλο το χρονικό διάστημα από 1ης Μαΐου μέχρι 31ης Δεκεμβρίου και από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 30ης Απριλίου αντιστοίχως ή, εάν η σχέση εργασίας δεν διήρκεσε ολόκληρα τα αντίστοιχα ως άνω χρονικά διαστήματα, αναλογία 2/25 του μηνιαίου μισθού ανά έκαστο δεκαεννεαήμερο χρονικό διάστημα και 1/15 του ημίσεως του μηνιαίου μισθού ανά έκαστο οκταήμερο χρονικό διάστημα αντιστοίχως ή, επί χρονικού διαστήματος μικρότερου του δεκαεννεαημέρου ή του οκταημέρου, ανάλογο κλάσμα. Επιπλέον, για τον υπολογισμό των προαναφερόμενων επιδομάτων λαμβάνεται υπόψη ο πραγματικά καταβαλλόμενος μισθός την 10η Δεκεμβρίου και την 15η ημέρα πριν από το Πάσχα, αντιστοίχως, δηλαδή το σύνολο των τακτικών αποδοχών του ναυτικού, στις οποίες περιλαμβάνονται ο μισθός και κάθε άλλη παροχή, εφόσον καταβάλλεται από τον εργοδότη ως συμβατικό ή νόμιμο αντάλλαγμα της εργασίας που παρέχει ο ναυτικός τακτικώς, κάθε μήνα ή περιοδικώς, κατ’ επανάληψη και καθ’ ορισμένα διαστήματα χρόνου (ΜονΕφΠειρ. 603/2015, ΜονΕφΠειρ. 86/2014, ΜονΕφΠειρ. 23/2014, όλες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Μάλιστα, ως τέτοιες αποδοχές προσδιορίζονται ενδεικτικώς στην πιο πάνω Υπουργική Απόφαση: α) η προσαύξηση της νόμιμης και τακτικής αμοιβής της εργασίας κατά τις Κυριακές, εφόσον δίδεται στο μισθωτό σταθερά και μόνιμα ως αντάλλαγμα για την παροχή της εργασίας του κατά τις ημέρες αυτές τακτικά κάθε μήνα, β) η αμοιβή που καταβάλλεται από τον εργοδότη στον μισθωτό για νόμιμη υπερωριακή εργασία. Εφόσον η πρόσθετη αυτή αμοιβή για την παροχή υπερωριακής εργασίας δεν καταβάλλεται υπό μορφή επιδόματος παγίως και τακτικώς κατά μήνα, υπολογίζεται κατά μέσο όρο, αν κατά τα κρίσιμα χρονικά διαστήματα καταβάλλεται τακτικώς, γ) το επίδομα αδείας και το αντίτιμο τροφής είτε παρέχεται σε χρήμα είτε αυτουσίως, διότι αποτελεί συμβατικό αντάλλαγμα των υπηρεσιών του ναυτικού, λόγω του είδους και της φύσης της εργασίας του πάνω στο πλοίο (ΑΠ 1013/2003, ΔΕΕ 2004/212 = ΕΝαυτΔ 2003/345, ΜονΕφΠειρ. 430/2014, ΜονΕφΠειρ. 361/2014, ΜονΕφΠειρ. 56/2014, ΜονΕφΠειρ. 83/2014, όλες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 587/2011, ΕΝαυτΔ 2012/19, ΕφΠειρ. 521/2009, ΕΝαυτΔ 2009/273), καθώς και οι λοιπές τακτικές παροχές, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται το επίδομα βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας (ΜονΕφΠειρ. 647/2014, ΜονΕφΠειρ. 412/2014, αμφότερες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ) και η αποζημίωση μη πραγματοποιήσεως αδείας (ΜονΕφΠειρ. 18/2016, ΜονΕφΠειρ. 19/2016, ΜονΕφΠειρ. 371/2016, ΜονΕφΠειρ. 73/2016, ΜονΕφΠειρ. 160/2014, ΜονΕφΠειρ. 36/2014, ΜονΕφΠειρ. 71/2014, όλες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 506/2011, ΕΝαυτΔ 2011/387), όπως και το επίδομα άγονης γραμμής του άρθρου 7 της ως άνω ΣΣΝΕ (ΜονΕφΠειρ. 496/2015, ο.π., ΜονΕφΠειρ. 861/2014, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 500/2012, αδημ., ΕφΠειρ. 46/2011, ΕΝαυτΔ 2011/97, ΕφΠειρ. 343/2009, αδημ.). Συνυπολογιστέα δεν είναι καταρχήν η πρόσθετη αμοιβή για τα δρομολόγια εξπρές, αφού αυτή, όταν δεν καταβάλλεται σταθερά και μόνιμα, δεν έχει το χαρακτήρα τακτικής παροχής (ΜονΕφΠειρ. 496/2015, ο.π., ΜονΕφΠειρ. 164/2014, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΕφΠειρ. 328/2014, ο.π., ΕφΠειρ. 177/2012, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 517/2011, αδημ.) και συνυπολογίζεται μόνον αν πραγματοποιούνται τακτικά δρομολόγια εξπρές και η αντίστοιχη προς αυτά πρόσθετη αμοιβή καταβάλλεται αδιαλείπτως (ΤριμΕφΠειρ. 66/2013, ΜονΕφΠειρ. 590/2014, ο.π., ΜονΕφΠειρ. 364/2012, αδημ.). Αντιθέτως, το κατά τις διατάξεις των άρθρων 5 § 1 και 20 της ως άνω ΣΣΝΕ μηνιαίως καταβαλλόμενο στα μέλη του κατώτερου πληρώματος των επιβατηγών ακτοπλοϊκών πλοίων, επίδομα ιματισμού τους για την αντιμετώπιση των δαπανών προμήθειας της καθιερωμένης στολής του Εμπορικού Ναυτικού, την οποία υποχρεούνται να φέρουν δεν λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό των επιδομάτων δώρων εορτών (ΜονΕφΠειρ. 676/2014, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΕφΠειρ. 434/2013, ΕΝαυτΔ 2013/204, ΜονΕφΠειρ. 377/2011, ΕΝαυτΔ 2011/262), για το λόγο ότι δεν αποτελεί παροχή καταβαλλόμενη ως συμβατικό αντάλλαγμα της παρεχόμενης εργασίας, αφού, όπως σαφώς από τις προαναφερόμενες διατάξεις συνάγεται, αιτία της χορηγήσεώς του αποτελεί η εξυπηρέτηση των λειτουργικών αναγκών του πλοίου (ΑΠ 774/2003, ΕΕΔ 2005/237 = ΔΕΝ 59/1300 = Δνη 2005/123, ΑΠ 226/2003, ΕΕΔ 2004/790 = ΔΕΝ 59/1138, ΤριμΕφΠειρ. 177/2012, ΠειρΝ 2012/354, ΤριμΕφΠειρ. 377/2011, ΕΝαυτΔ 2011/262, ΕφΠειρ. 283/2009, ΕΝαυτΔ 2009/102, ΜονΕφΠειρ. 347/2016, αδημ., ΜονΕφΠειρ. 671/2015, ΜονΕφΠειρ. 647/2014, ΜονΕφΠειρ. 605/2014, όλες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΕφΠειρ. 434/2013, ΕΝαυτΔ 2013/204). Ακόμη, δεν συνυπολογίζονται τα εορταστικά επιδόματα (δώρα), καθόσον αυτά δεν περιλαμβάνονται στην έννοια των μηνιαίων αποδοχών, αφού κατά το άρθρο 14 της ως άνω ΣΣΝΕ δεν καταβάλλονται τακτικά κάθε μήνα ως αντάλλαγμα για την παροχή εργασίας που προσφέρεται, αλλά «επ’ ευκαιρία των εορτών Χριστουγέννων, Νέου έτους και Πάσχα» (Εφ.Πειρ. 569/2022, Εφ.Πειρ. 194/2022, Εφ.Πειρ. 423/2021, Εφ.Πειρ. 397/2020, www.efeteio-peir.gr), ούτε η αμοιβή για εκτέλεση έξτρα εργασιών, εάν δεν καταβάλλεται σταθερά και μόνιμα (Εφ.Πειρ. 237/2016, Εφ.Πειρ. 164/2014, Εφ.Πειρ. 434/2013, Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ, π.ρ.β.λ. και Εφ.Πειρ. 569/2022, Εφ.Πειρ. 543/2022, δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα του Εφετείου Πειραιώς).
Από την επανεκτίμηση της υπ’αριθ.πρωτ. ………….._20.5.2024 ένορκης βεβαίωσης ενώπιον του δικηγόρου Χανίων …. (ΑΜ ΔΣΧ …..), η οποία λήφθηκε μετά από προηγούμενη νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση της εναγόμενης κατά τα άρθρα 421 και 422 Κ.Πολ.Δ. σε συνδ. με άρθρο 591 αριθ. 1 του ιδίου κώδικα (βλ.υπ’ αριθ. …./14.05.2024 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Ανατολικής Κρήτης ………….), προσκομιζόμενη μετ’ επικλήσεως από τον ενάγοντα, της υπ’αριθ.πρωτ ΔΣΠ_ΕΒ_…….._17.05.2024 ένορκης βεβαίωσης ενώπιον της δικηγόρου Πειραιά . …. (ΑΜ ΔΣΠ ………) και της υπ’αριθ.πρωτ ΔΣΗ_ΕΒ_….._17.05.2024 ένορκης βεβαίωσης ενώπιον της δικηγόρου Ηρακλείου ……… (ΑΜ ΔΣΗ …….), οι οποίες λήφθηκαν μετά από προηγούμενη νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του ενάγοντος κατά τα άρθρα 421 και 422 Κ.Πολ.Δ. σε συνδ. με άρθρο 591 αριθ. 1 του ιδίου κώδικα (βλ.υπ’ αριθ. ……………/14.05.2024 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς ……………), προσκομιζόμενες μετ’ επικλήσεως από την εναγομένη, οι οποίες άπασες (ένορκες βεβαιώσεις) σταθμίζονται κατά το μέτρο της γνώσεως και το βαθμό της αξιοπιστίας των ενόρκως βεβαιούντων καθώς και από το σύνολο των εγγράφων, που οι διάδικοι νομότυπα με επίκληση προσκομίζουν, προκειμένου να χρησιμεύσουν είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα προς άμεση απόδειξη είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρ. 336 παρ.3, 339 και 395 ΚΠολΔ), χωρίς να παραλείπεται κάποιο από αυτά για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, έστω και αν για ορισμένα θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω, τα οποία συνδυάζει με τις μερικές μόνον παραδοχές και ομολογίες των διαδίκων, που συνάγονται από τα δικόγραφά τους, αναφέρονται στα πιο κάτω ειδικώς μνημονευόμενα θέματα αποδείξεως και εκτιμώνται κατ’ άρθρα 261 εδαφ. β, 352 § 1 και 591 § 1 ΚΠολΔ αλλά και προς τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής (άρθρο 336 § 4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά: Δυνάμει εγγράφων συμβάσεων ναυτικής εργασίας αορίστου χρόνου, που καταρτίστηκαν μεταξύ της εναγομένης, πλοιοκτήτριας του υπό ελληνική σημαία και με αριθμό νηολογίου Πειραιά ………., επιβατηγού – οχηματαγωγού πλοίου <<ΚΠ>>, κοχ 26172 και του ενάγοντα, απογεγραμμένου ‘Ελληνα ναυτικού, ο τελευταίος ναυτολογήθηκε στο ανωτέρω πλοίο, με την ειδικότητα του ναύτη α) από 12.04.2022 έως 01.09.2022 που απολύθηκε στο λιμάνι της Σούδας αμοιβαία συναινέσει αυτού και του πλοιάρχου και β) από 15.09.2022 έως 05.12.2022 που απολύθηκε στο λιμάνι του Πειραιά αμοιβαία συναινέσει αυτού και του πλοιάρχου. Κατά τα ανωτέρω επίδικα χρονικά διαστήματα ναυτολογήσεων του ενάγοντος, οι όροι της εργασίας του και ιδίως το ύψος των καταβαλλόμενων σε αυτόν αποδοχών διέπονταν από τους όρους της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας Πληρωμάτων Ακτοπλοϊκών Επιβατηγών Πλοίων έτους 2022 (η οποία κυρώθηκε με την ΥΑ 2242.5-1.5/8785/2022 (ΦΕΚ Β’ 663/15.2.2022), όπως ισχυρίζεται ο ενάγων και επιβεβαιώνεται από το κείμενο των καταρτισθεισών μεταξύ των διαδίκων, από 12.04.2022 και από 15.09.2022 συμβάσεων ναυτικής εργασίας, στις οποίες ρητώς προβλέπεται ότι <<Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές του Ναυτικού συμφωνείται ότι…….θα περιλαμβάνουν Α) τις νόμιμες αποδοχές της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας Ακτοπλοϊκών Επιβατηγών Πλοίων έτους 2022>>, από τις σχετικές εγγραφές στο ναυτικό φυλλάδιο του ενάγοντος, όπου στο οικείο σημείο κάτω από την ένδειξη <<Μισθός>> αναγράφεται ΣΣ, δηλαδή Συλλογική Σύμβαση καθώς και από την αναλυτική κατάσταση μισθοδοσίας που προσκομίζει μετ’επικλήσεως η εναγμένη. Κατά το χρονικό διάστημα ναυτολόγησης του ενάγοντος, το ως άνω πλοίο της εναγομένης εκτελούσε τα ακόλουθα ακτοπλοϊκά δρομολόγια, τα οποία δεν αμφισβητεί η εναγομένη: από 21.4.2022 έως 14.6.2022, από 15.9.2022 έως 3.10.2022, από 5.10.2022 έως 6.10.2022, από 8.10.2022 έως 10.10.2022, από 12.10.2022 έως 13.10.2022, από 15.10.2022 έως 17.10.2022, από 19.10.2022 έως 20.10.2022, από 22.10.2022 έως 24.10.2022 και από 16.10.2022 έως 16.11.2022, το πλοίο εκτελούσε καθημερινά το δρομολόγιο Πειραιάς – Χανιά Κρήτης με αναχώρηση από το λιμάνι του Πειραιά στις 21.00, άφιξη στα Χανιά στις 06.30 της επομένης, αναχώρηση από τα Χανιά στις 21.00 και άφιξη στον Πειραιά στις 06.30 της επομένης, Επίσης τις ημέρες 19,20,23,24,25,26.11.2022 και 3 και 4.12.2022, το πλοίο εκτελούσε το δρομολόγιο Πειραιάς – Ηράκλειο Κρήτης με αναχώρηση από κάθε λιμάνι στις 21.00 και άφιξη σε κάθε λιμάνι στις 06.30 της επομένης. Επίσης το πλοίο, το διάστημα από 19.4.2022 έως 20.4.2022, από 17.11.2022 έως 18.11.2022, από 21.11.2022 έως 22.11.2022, από 27.11.2022 έως 2.12.2022 και την 5.12.2022 εκτελούσε καθημερινά τη γραμμή Πειραιάς – Ηράκλειο Κρήτης – Σούδα και επιστροφή. Πιο συγκεκριμένα το πλοίο αναχωρούσε από τον Πειραιά στις 21.00 για το Ηράκλειο όπου έφτανε στις 06.00 της επομένης, στη συνέχεια αναχωρούσε άμεσα για τη Σούδα όπου κατέπλεε στις 10.00. Από τη Σούδα αναχωρούσε στις 17.00 της ίδιας ημέρας με προορισμό το Ηράκλειο όπου κατέπλεε στις 20.00. Από το Ηράκλειο απέπλεε στις 21.00 με προορισμό τον Πειραιά, όπου κατέπλεε στις 06.30 της επομένης ημέρας. Επίσης το πλοίο για το διάστημα από 15.6.2022 έως 30.6.2022 εκτελούσε το δρομολόγιο Πειραιάς – Χανιά. Από τα Χανιά αναχωρούσε στις 00.00 για τον Πειραιά όπου έφτανε στις 06.30 από όπου αναχωρούσε στις 16.00 για τα Χανιά όπου και έφτανε στις 22.30. Επίσης το πλοίο από 1.7.2022 έως και 1.9.2022 πλην της 28.8.2022 καθώς και τις ημέρες 4.10.2022, 7.10.2022, 11.10.2022, 14.10.2022, 18.10.2022, 21.10.2022 και 25.10.2022 εκτελούσε το εξπρές δρομολόγιο Πειραιάς – Χανιά. Συγκεκριμένα το πλοίο αναχωρούσε στις 13.00 από Χανιά για Πειραιά, όπου έφτανε στις 20.30, ακολούθως αναχωρούσε από Πειραιά στις 22.30 για τα Χανιά, όπου κατέπλεε στις 06.30. Τέλος κατά το χρονικό διάστημα από 12.4.2022 έως 18.4.2022 το πλοίο τελούσε σε ακινησία. Ο ενάγων, με την ειδικότητα του ναύτη, παρείχε τις υπηρεσίες του στο πλοίο είτε εκτελώντας βάρδιες (φυλακές γέφυρας), είτε εργαζόμενος ως ημερεργάτης (ντεϊμάνης). Όταν εκτελούσε φυλακές γέφυρας εργαζόταν σε δύο βάρδιες των 4 ωρών ανά 24ωρο, ενώ ως ημερεργάτης απασχολούνταν με εργασίες συντήρησης και καθαρισμού του πλοίου, όπως βαψίματα, ματσακόνι, πλύσιμο των καταστρωμάτων και του γκαράζ, μάζεμα σκουπιδιών, σκούπισμα, σφουγγάρισμα κλπ. Επίσης είτε εκτελούσε φυλακές είτε εργαζόταν ως ημερεργάτης, συμμετείχε στις εργασίες κατάπλου, φορτοεκφόρτωσης και απόπλου καθώς και στο δέσιμο και λύσιμο των κάβων του πλοίου στα λιμάνια αφετηρίας και προορισμού του δρομολογίου, όπως συνηθίζεται στην ακτοπλοΐα σε ναυτικούς της ειδικότητάς του. Η διάρκεια της καθημερινής απασχόλησης του ενάγοντος δεν ήταν εκ των προτέρων ακριβώς καθορισμένη, διότι τελούσε σε συνάρτηση με την ιδιαιτερότητα εξωγενών παραγόντων, συνδεόμενων με τη φύση της ναυτικής αποστολής του πλοίου και την εξυπηρέτηση της συγκεκριμένης ακτοπλοϊκής γραμμής. Αποδείχθηκε όμως ότι για την εκτέλεση των καθηκόντων του και εντός των πλαισίων της καλύτερης λειτουργίας των υπηρεσιών του πλοίου, ο ενάγων, κατ’εντολή των προϊσταμένων του, εργαζόταν πέραν του νομίμου ωραρίου του, γεγονός άλλωστε που συνομολογεί και η εναγομένη, η οποία με τη μισθοδοσία κάθε μήνα, του κατέβαλε χρηματικά ποσά για <<αμοιβή υπερωριών>> και για απασχόληση <<Σάββατα και αργίες>>, όπως προκύπτει και από τις προσκομιζόμενες καταστάσεις μισθοδοσίας. Εγείρεται όμως αμφισβήτηση ως προς την επικαλούμενη από τον ενάγοντα ημερήσια διάρκεια της απασχόλησής του και ως προς το ύψος της αξιούμενης για την αιτία αυτή απαίτησης, εκ μέρους της εναγομένης, η οποία υποστηρίζει ότι οι ώρες της υπερωριακής του απασχόλησης ήταν λιγότερες από τις επικαλούμενες και από αυτές που δέχθηκε η εκκαλουμένη και ότι έχουν εξοφληθεί πλήρως με την καταβολή των ποσών που έλαβε ο ενάγων για την αιτία αυτή. Με βάση όσα προεκτέθηκαν και ιδίως α) τις συνθήκες και περιστάσεις που επικρατούσαν στο εν λόγω πλοίο, β) τη σταθερή καταβολή κάθε μήνα του ένδικου χρονικού διαστήματος, χρηματικών ποσών για αμοιβή υπερωριακής εργασίας, τόσο τις καθημερινές και Κυριακές όσο και τα Σάββατα και τις αργίες και γ) τη φύση και το αντικείμενο απασχόλησης του ενάγοντος, το Δικαστήριο άγεται στην κρίση ότι ο ενάγων για την εκτέλεση των ανωτέρω καθηκόντων του, κατέστη αναγκαίο να εργαστεί υπερωριακά, κατά μέσο όρο α) κατά τα χρονικά διαστήματα από 21.4.2022 έως 14.6.2022, από 15.9.2022 έως 3.10.2022, από 5.10.2022 έως 6.10.2022, από 8.10.2022 έως 10.10.2022, από 12.10.2022 έως 13.10.2022, από 15.10.2022 έως 17.10.2022, από 19.10.2022 έως 20.10.2022, από 22.10.2022 έως 24.10.2022 και από 16.10.2022 έως 16.11.2022 και στις 19,20,23,24,25,26.11.2022 και 3 και 4.12.2022, τις μεν καθημερινές και Κυριακές επί τρεις (3) ώρες ημερησίως, τα δε Σάββατα και τις αργίες επί έντεκα (11) ώρες την ημέρα, κατά μερική μόνο παραδοχή ως βάσιμου του πρώτου λόγου της έφεσης και όχι όπως αβάσιμα ισχυρίζεται με την αγωγή του επί δώδεκα (12) ώρες και β) κατά τα λοιπά χρονικά διαστήματα της ναυτολόγησής του, τις μεν καθημερινές και Κυριακές επί τέσσερις (4) ώρες ημερησίως, τα δε Σάββατα και τις αργίες επί δώδεκα (12) ώρες την ημέρα, απορριπτόμενου του αγωγικού ισχυρισμού περί απασχολήσεώς του επί δεκατέσσερις και δεκαέξι ώρες ημερησίως, ο οποίος δεν κρίνεται πειστικός για τον πέραν των ως άνω διαπιστωμένων ωρών καθημερινής απασχόλησης του ενάγοντος χρόνο, ενόψει των προεκτεθέντων αλλά και διότι οι ανωτέρω αναφερόμενες εργασίες, επιμερίζονταν μεταξύ του ιδίου και των υπολοίπων μελών του προσωπικού καταστρώματος, ούτε όμως επί 10 ώρες ημερησίως, όπως καταθέτει ο μάρτυρας της εναγομένης ……………. με την από 17.05.2024 ένορκη βεβαίωση, οι οποίες δεν επαρκούσαν για την εκτέλεση των εργασιών που του είχαν ανατεθεί. Επίσης κατά το χρονικό διάστημα από 12.04.2022 έως 18.04.2022 που το πλοίο τελούσε σε ακινησία, ο ενάγων πραγματοποιούσε οκτάωρη βάρδια (από 08.00 έως 16.00), απασχολούμενος με εργασίες συντήρησης και φύλαξης του πλοίου (βλ. σχετ. από 20.05.2024 ένορκη βεβαίωση του ………………..). Κατόπιν τούτου, ο ενάγων δικαιούται για αμοιβή υπερωριακής απασχόλησης: α) κατά τα χρονικά διαστήματα από 21.4.2022 έως 14.6.2022, από 15.9.2022 έως 3.10.2022, από 5.10.2022 έως 6.10.2022, από 8.10.2022 έως 10.10.2022, από 12.10.2022 έως 13.10.2022, από 15.10.2022 έως 17.10.2022, από 19.10.2022 έως 20.10.2022, από 22.10.2022 έως 10.2022 και από 16.10.2022 έως 16.11.2022 και στις 19,20,23,24,25,26.11.2022 και 3 και 4.12.2022 ι) για 20 Σάββατα και 5 αργίες (22/4, 25/4, 1/5, 2/6, 28/10) ήτοι συνολικά για 25 ημέρες το ποσό των (25 ημέρες χ 11 ώρες χ 10,76 ευρώ =) 2.959 ευρώ και ιι) για συνολικά 94 ημέρες καθημερινές και Κυριακές το ποσό των (94 ημέρες χ 3 ώρες χ 8,96 ευρώ=) 2.526,72 ευρώ, β) για τα λοιπά χρονικά διαστήματα ι) για 11 Σάββατα και 1 αργία (15/8), ήτοι για 12 ημέρες, το ποσό των (12 ημέρες χ 12 ώρες χ 10,76 ευρώ =) 1.594,44 ευρώ και για το Σάββατο της 16.04.2022 το ποσό των (1 ημέρα χ 8 ώρες χ 10,76 ευρώ=) 86,08 ευρώ και ιι) για συνολικά 87 ημέρες καθημερινές και Κυριακές το ποσό των (87 ημέρες χ 4 ώρες χ 8,96 ευρώ=) 3.118,08 ευρώ. Ητοι δικαιούται για την ανωτέρω αιτία το ποσό των (2.959 + 2.526,72 + 1.594,44 + 86,08 + 3.118,08) 10.284,32 ευρώ, έναντι του οποίου έλαβε από την εναγομένη το ποσό των 9.191,18 ευρώ (όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη μετ’επικλήσεως από την εναγομένη αναλυτική κατάσταση μισθοδοσίας σε συνδυασμό με τα παραστατικά πληρωμής), στο οποίο δεν περιλαμβάνονται οι υπερωρίες που ενσωματώνονται στα δώρα εορτών και καταλογίζονται στα κονδύλια των δώρων, προς αποφυγή διπλού υπολογισμού, οφειλόμενου του υπολοίπου ποσού εκ 1.093,14 ευρώ. Η εναγομένη – εφεσίβλητη επαναφέρει την και πρωτοδίκως προταθείσα ένσταση συμψηφισμού των οφειλομένων στον ενάγοντα, με τα ποσά που ισχυρίζεται ότι κατέβαλε σε αυτόν και συμψηφίζονται με τυχόν υπερωριακή εργασία και συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι του κατέβαλε: i) για την περίοδο από 12.4.2022 έως 30.4.2022 το ποσό των 702,40 ευρώ, ii) για την περίοδο από 1.5.2022 έως 31.5.2022 το ποσό των 1.482,39 ευρώ, iii) για την περίοδο από 1.6.2022 έως 30.6.2022 το ποσό των 1.598,48 ευρώ, iv) για την περίοδο από 1.7.2022 έως 31.7.2022 το ποσό των 2.376,82 ευρώ, v) για την περίοδο από 1.8.2022 έως 31.8.2022 το ποσό των 2.636,92 ευρώ, vi) για την περίοδο από 1.9.2022 έως 30.9.2022 το ποσό των 1.201,73 ευρώ, vii) για την περίοδο από 1.10.2022 έως 31.10.2022 το ποσό των 1.517,37 ευρώ, viii) για την περίοδο από 1.11.2022 έως 30.11.2022 το ποσό των 1701,22 ευρώ και ix) για την περίοδο από 1.12.2022 έως 5.12.2022 το ποσό των 286,07 ευρώ. Η ως άνω ένσταση συμψηφισμού, η οποία δεν εξετάστηκε ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο δέχθηκε ότι ο ενάγων έχει εξοφληθεί πλήρως για τις υπερωρίες καθημερινών – Κυριακών, τις υπερωρίες Σαββάτου και τις “έξτρα υπερωρίες”, δεχόμενο τη σχετική ένσταση εξόφλησης κατ’άρθρο 416 ΑΚ που προέβαλε η εναγομένη, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος διότι: α) όσον αφορά τα ποσά που η εναγομένη ισχυρίζεται ότι κατέβαλε για υπερωριακή εργασία του ενάγοντος κατά το ένδικο χρονικό διάστημα της ναυτολόγησής του, αυτά όντως λήφθηκαν υπόψη από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και αφαιρέθηκαν από τα αντίστοιχα κονδύλια, γενομένης δεκτής της αντίστοιχης ένστασης εξόφλησης ως προαναφέρθηκε και β) όσον αφορά τα ποσά που καταβλήθηκαν για προμήθειες γκαράζ και προμήθειες φορτωτικών, από τις προσκομιζόμενες από 12.4.2022 και 15.9.2022 συμβάσεις εργασίας που καταρτίστηκαν μεταξύ των διαδίκων μερών (σχετ. 1α και 1β της εναγομένης), αποδεικνύεται ότι, συμπεριελήφθη όρος κατά τον οποίο συμφωνήθηκε ότι «οι ως άνω αμοιβές στοιχεία β (συγκεκριμένο σταθερό ποσό για υπερωριακή αμοιβή 35 και 150 ωρών αντίστοιχα) και γ (όπου στις εν λόγω συμβάσεις είναι κενό και δεν αντιστοιχεί σε συγκεκριμένη αμοιβή) καθώς και οποιοδήποτε ποσό ήθελε καταβληθεί στο ναυτικό πέραν των προαναφερόμενων υπόκειται σε συμψηφισμό με τυχόν αξιώσεις του για παροχή υπερωριακής εργασίας>>, διότι ο συμβατικός αυτός όρος, ερμηνευόμενος κατά τις υποδείξεις των διατάξεων των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, επιτρέπει συμψηφισμό, μόνο ως προς το σταθερό ποσό που καταβαλλόταν για υπερωρίες καθώς και σε όποιο ποσό ρητά συμφωνήθηκε ο όρος αυτός, ενώ τα λοιπά καταβαλλόμενα ποσά, μεταξύ αυτών και οι προμήθειες γκαράζ και προμήθειες φορτωτικών, δεν επιτρέπεται να συμψηφιστούν με πραγματοποιούμενες υπερωρίες του ή με άλλες συμβατικές υποχρεώσεις της εργοδότριας. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι κατά το χρονικό διάστημα από 15.6.2022 έως 1.9.2022 καθώς και τις ημέρες 4.10.2022, 7.10.2022, 11.10.2022, 14.10.2022, 18.10.2022, 21.10.2022 και 25.10.2022, το πλοίο εκτελούσε τακτικές καθημερινές αναχωρήσεις από το λιμάνι αφετηρίας που ήταν ο Πειραιάς με προορισμό τα Χανιά και πραγματοποιούσε 7 κυκλικά δρομολόγια την εβδομάδα, εκ των οποίων σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 33 της εφαρμοζόμενης ΣΣΝΕ, τα άνω των 5 αποτελούν δρομολόγια εξπρές. Συνεπώς ο ενάγων δικαιούται αμοιβή για 2 δρομολόγια την εβδομάδα και συνολικά για τις 12,29 εβδομάδες των ανωτέρω διαστημάτων, για 24,58 δρομολόγια διάρκειας άνω των 12 ωρών για καθένα από τα οποία δικαιούται αμοιβή ίση με το 1/30 των συνολικών μηνιαίων αποδοχών του, που ανέρχονται στο ποσό των 3.987,26 ευρώ [2.616,02 ευρώ μηνιαίες αποδοχές ως ανωτέρω + 1.371, 24 ευρώ ( 10.284,32 /225 ημέρες = 45,70 χ 30) μέσος όρος αμοιβής υπερωριακής απασχόλησης], ήτοι το ποσό των [3.987,26 : 30 = 132,90 ευρώ για κάθε δρομολόγιο χ 24,58=] 3.266,89 ευρώ, κατά μερική παραδοχή του δεύτερου λόγου της έφεσης, με τον οποίο ο εκκαλών – ενάγων παραπονείται για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο όσον αφορά το ποσό που συνυπολογίσθηκε για τον προσδιορισμό των συνολικών τακτικών μηνιαίων αποδοχών του, με σκοπό τον καθορισμό της οφειλόμενης σε αυτόν αμοιβής για την εκτέλεση εξπρές δρομολογίων, ως μέσος όρος της αμοιβής του για την παροχή υπερωριακής εργασίας. Περαιτέρω, ο ενάγων δικαιούται για αναλογία επιδόματος εορτών Χριστουγέννων έτους 2022, για το χρονικό διάστημα από 1.5.2022 έως 5.12.2022, ποσό ίσο με τα 2/25 του μηνιαίου μισθού του για κάθε 19 ημέρες απασχόλησης και δη το ποσό των 3.676,57 ευρώ [3.987,26 ευρώ οι μηνιαίες αποδοχές ως ανωτέρω χ 2/25 χ 11,526 δεκαεννεαήμερα], έναντι του οποίου η εναγομένη του κατέβαλε το ποσό των 2.804,69 ευρώ, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη μετ’επικλήσεως από την εναγομένη αναλυτική κατάσταση μισθοδοσίας σε συνδυασμό με τα παραστατικά πληρωμής, οφειλομένου του υπολοίπου εκ ποσού 871,88 ευρώ. Επίσης για το χρονικό διάστημα της υπηρεσίας του από 12.4.2022 έως 30.4.2022, ο ενάγων δικαιούται να λάβει την αναλογία δώρου Πάσχα έτους 2022, ποσού ίσου με το 1/15 του μισού μηνιαίου μισθού για κάθε 8 ημέρες εργασίας, ήτοι το ποσό των 315,65 ευρώ [3.987,26 ευρώ οι μηνιαίες αποδοχές ως ανωτέρω /2 χ 1/15 χ 2,375 οκταήμερα], έναντι του οποίου η εναγομένη του κατέβαλε το ποσό των 227,71 ευρώ, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη μετ’επικλήσεως από την εναγομένη αναλυτική κατάσταση μισθοδοσίας σε συνδυασμό με τα παραστατικά πληρωμής, οφειλομένου του υπολοίπου εκ ποσού 87,94 ευρώ, κατά μερική παραδοχή του τρίτου λόγου της έφεσης, κατά το πρώτο σκέλος αυτού, με τον οποίο ο εκκαλών – ενάγων παραπονείται για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο όσον αφορά το ποσό που συνυπολογίσθηκε για τον προσδιορισμό των συνολικών τακτικών μηνιαίων αποδοχών του, με σκοπό τον καθορισμό των οφειλόμενων σε αυτόν δώρων εορτών του έτους 2022, ως μέσος όρος της αμοιβής του για την παροχή υπερωριακής εργασίας. Σημειώνεται ότι στις τακτικές αποδοχές του ενάγοντος για τον υπολογισμό των επιδομάτων εορτών έτους 2022 δεν περιλαμβάνεται η πρόσθετη αμοιβή για την εκτέλεση εξπρές δρομολογίων, καθώς η εν λόγω αμοιβή δεν καταβάλλονταν σταθερά και μόνιμα, σύμφωνα και με τα εκτιθέμενα στην υπό στοιχ ΙΙ νομική σκέψη της παρούσας, όπως ορθά έκρινε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, απορριπτόμενου του τρίτου λόγου της έφεσης, κατά το δεύτερο σκέλος αυτού με το οποίο ο εκκαλών – ενάγων παραπονείται ότι δεν συνυπολογίστηκε στις μηνιαίες αποδοχές του για τον καθορισμό των δώρων εορτών του έτους 2022, η πρόσθετη ειδική αμοιβή για την εκτέλεση από το πλοίο δρομολογίων εξπρές, ως μέσος όρος της αμοιβής του για την παροχή υπερωριακής εργασίας. Περαιτέρω, ο ενάγων με την αγωγή του ισχυρίζεται ότι δεν ελάμβανε τις προβλεπόμενες από την εφαρμοστέα ΣΣΝΕ άδειες διανυκτέρευσης και ειδικότερα ότι κατά το διάστημα της ναυτολόγησής του από 1.5.2022 έως 31.8.2022 και από 1.10.2022 έως 30.11.20202, δεν έλαβε 10 άδειες διανυκτέρευσης (ήτοι 2 ημέρες για κάθε μήνα εκτός των μηνών Ιουλίου και Αυγούστου που δικαιούνταν 1 ημέρα ανά μήνα). Ωστόσο στο πλαίσιο της παρούσας δίκης δεν αποδείχθηκε ότι ο ενάγων δεν έλαβε τις διανυκτερεύσεις για τις οποίες αιτείται την καταβολή αποζημίωσης, καθόσον ο εξετασθείς με επιμέλειά του μάρτυρας …………………, στην από 20.5.2022 ένορκη βεβαίωσή του καταθέτει ότι <<…δεν μας δίνονταν κανονικά όλες οι άδειες διανυκτέρευσης που δικαιούμασταν>>, αναφερόμενος αορίστως στην τακτική που ακολουθούσε η εναγομένη στο ζήτημα των αδειών διανυκτέρευσης, χωρίς να διευκρινίζει τι συνέβη στην περίπτωση του ενάγοντα και δη εάν του χορηγήθηκαν κάποιες ή καθόλου διανυκτερεύσεις. Σημειώνεται ότι η εναγομένη, η οποία ισχυρίζεται ότι ο ενάγων κατά το χρονικό διάστημα της ναυτολόγησής του έλαβε 15 διανυκτερεύσεις, δεν προσκομίζει αντίγραφο από το ημερολόγιο γέφυρας του πλοίου, με τις σχετικές καταχωρήσεις του πλοιάρχου, αλλά μία ανυπόγραφη κατάσταση στην οποία αναφέρονται οι ημερομηνίες κατά τις οποίες ο ενάγων φέρεται να έλαβε άδειες διανυκτέρευσης. Συνεπώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που απέρριψε το σχετικό κονδύλιο αποζημίωσης για μη λήψη διανυκτέρευσης, ορθά το νόμο εφάρμοσε και τις αποδείξεις εκτίμησε και τα όσα αντίθετα υποστηρίζει ο εκκαλών – ενάγων με τον τέταρτο λόγο της έφεσής του είναι αβάσιμα και απορριπτέα.
Κατ’ακολουθίαν όλων των προεκτεθέντων πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η έφεση ως και ουσιαστικά βάσιμη κατά τους ως άνω ευδοκιμήσαντες λόγους της και να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση στο σύνολό της, δηλαδή και κατά το μη πληγέν και μη ανατραπέν μέρος της για την ενότητα του τίτλου της αναγκαστικής εκτέλεσής της (ΑΠ 748/1984, Δνη 26/642, ΜονΕφΠειρ. 605/2014, αδημ. ΕφΠειρ. 700/2011, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 277/2005, ΔΕΕ 2005/685, ΕφΠειρ. 91/2004, Πειρ. Νομ. 2004/160) και, αφού η υπόθεση κρατηθεί προς κατ’ ουσίαν εκδίκαση από το παρόν Δικαστήριο, να γίνει δεκτή η αγωγή κατά ένα μέρος ως και ουσιαστικά βάσιμη και α) να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των (1.093,14 + 3.266,89 + 87,94 =) 4.447,97 ευρώ και β) να αναγνωρισθεί ότι υποχρεούται να του καταβάλει το ποσό των 871,88 ευρώ, όλα δε τα ανωτέρω ποσά με το νόμιμο τόκο από την επομένη της απόλυσής του (6.12.2022) πλην του ποσού των 871,88 ευρώ, που αντιστοιχεί στο επίδομα Χριστουγέννων 2022 και ήταν καταβλητέο την 31.12.2022, το οποίο η εναγομένη οφείλει νομιμοτόκως από την 1.1.2023 (ΟλΑΠ 40/2002, δημ. ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Επίσης, η εναγομένη, λόγω της ήττας της πρέπει να καταδικαστεί σε μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας (άρθρα 106, 178 παρ. 1, 180, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), κατά τα αναφερόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων την από 5.3.2025 (υπό ΓΑΚ/ΕΑΚ/………………./12.3.2025) έφεση, στρεφόμενη κατά της υπ’αριθ. 2787/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (διαδικασία περιουσιακών – εργατικών διαφορών).
Δέχεται τυπικά και εν μέρει κατ’ουσίαν την έφεση.
Εξαφανίζει την εκκαλουμένη απόφαση.
Κρατεί και δικάζει την αγωγή κατ’ουσίαν.
Δέχεται αυτήν εν μέρει.
Υποχρεώνει την εναγομένη να καταβάλλει στον ενάγοντα το ποσό των τεσσάρων χιλιάδων τετρακοσίων σαράντα επτά ευρώ και ενενήντα επτά λεπτών (4.447,97) με το νόμιμο τόκο από την επομένη της απόλυσής του (6.12.2022) και
Αναγνωρίζει την υποχρέωση της εναγομένης να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των οκτακοσίων εβδομήντα ενός ευρώ και ογδόντα οκτώ λεπτών (871,88) με το νόμιμο τόκο από 1.1.2023.
Επιβάλλει σε βάρος της εναγομένης μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, το ύψος των οποίων ορίζει στο ποσό των τετρακοσίων (400,00) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στον Πειραιά σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριο του συνεδρίαση, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους στις 8 Ιανουαρίου 2026.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ