Αριθμός απόφασης 31/2026

ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Αριθμός  Αποφάσεως 31/2026

ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Αποτελούμενο από τους Δικαστές, Βασίλειο Παπανικόλα, Πρόεδρο Εφετών, Ευαγγελία Πανταζή,  Εφέτη και Ελένη Μοτσοβολέα  Εφέτη- Εισηγήτρια  και από την Γραμματέα E.Δ.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στον Πειραιά, την ………….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Α)Της   εκκαλούσας : Ανώνυμης  εταιρείας με την επωνυμία  «……………», με τον διακριτικό τίτλο  «…………….. που εδρεύει στο ………….  Αττικής και  εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροαστήριο  από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αναστάσιο Ρουμελιώτη, βάσει δηλώσεως.

Των εφεσιβλήτων : 1) ………….., η οποία εκπροσωπηθηκε στο ακροαστήριο  από την πληρεξούσια δικηγόρο Ελένη Μπατσούλη, βάσει δηλώσεως, 2) ……………..ο οποιος εκπροσωπηθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Νίκη Ρούλια 3) ……………….ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξουσιο δικηγορο, 4) Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «………..» και το διακριτικό τίτλο «………….» που εδρεύει στην Αθήνα  και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπηθηκε στο ακροαστήριο  από την πληρεξούσια δικηγόρο Γεωργία Γεωργίου, βάσει δηλώσεως, 5) Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «. …………., που εδρεύει στο ……. Αττικής, όπως  εκπροσωπείται νόμιμα από τον εκκαθαριστή της Σωτήριο Βασιλόπουλο, η οποία εκπροσωπηθηκε στο ακροαστήριο  από την πληρεξούσια δικηγόρο Στέλλα Βαρζακάκου, βάσει δηλώσεως.

Β) Του εκκαλούντος: ………… ο οποιος εκπροσωπηθηκε στο ακροαστήριο  από την πληρεξούσια δικηγόρο Νίκη Ρούλια.

Της εφεσιβλήτου : ………. η οποία εκπροσωπηθηκε στο ακροαστήριο  από την πληρεξούσια δικηγόρο Ελένη Μπατσούλη, βάσει δηλώσεως.

Γ) Της αντεκκαλούσας: ……… η οποία εκπροσωπηθηκε στο ακροαστήριο  από την πληρεξούσια δικηγόρο Ελένη Μπατσούλη, βάσει δηλώσεως.

Των αντεφεσιβλήτων : 1) ……….. ο οποιος εκπροσωπηθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Νίκη Ρούλια 2) ………….., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3) Ανώνυμης  εταιρείας με την επωνυμία  «…………..», με τον διακριτικό τίτλο  «…………….,  που εδρεύει στο ………..  Αττικής και  εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροαστήριο  από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αναστάσιο Ρουμελιώτη, βάσει δηλώσεως, 4)  Ανώνυμης εταιρείας  με την επωνυμία  «………….» και το διακριτικό τίτλο «…………..» που εδρεύει στην Αθήνα  και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπηθηκε στο ακροαστήριο  από την πληρεξούσια δικηγόρο Γεωργία Γεωργίου, βάσει δηλώσεως, 5) Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «…………» ΥΠΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ, που εδρεύει στο …. Αττικής, όπως  εκπροσωπείται νόμιμα από την εκκαθαριστή της ………, η οποία εκπροσωπηθηκε στο ακροαστήριο  από την πληρεξούσια δικηγόρο Στέλλα Βαρζακάκου, βάσει δηλώσεως.

Η ενάγουσα ………….. άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς  την από 14.11.2017 με ΓΑΚ/ΕΑΚ ………/2017 αγωγή της κατά των …………, ….. …. και κατά της ανώνυμης  εταιρείας με την επωνυμία  «…………….». Ακολούθως, η τρίτη των εναγομένων άσκησε την από 27.11.2017, με ΓΑΚ/ΕΑΚ ……./2018 προσεπίκληση σε παρέμβαση-παρεμπίπτουσα αγωγή κατά της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία με την επωνυμία  «……….». Στην συνέχεια, ο πρώτος των εναγομένων άσκησε την από 09.01.2018, με ΓΑΚ/ΕΑΚ ……../2018 ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση κατά της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «……………» ΥΠΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ. Τα παραπάνω δικόγραφα, που προσδιορίστηκαν για τη δικάσιμο της 11ης.05.2018, συζητήθηκαν, επ’ αυτών δε εκδόθηκε η 4620/2018 απόφαση του ως ανω Δικαστηρίου, με την οποία συνεκδικάσθηκαν, θεωρήθηκε ως μη ασκηθείσα η αγωγή ως προς τον δεύτερο εναγόμενο και κηρύχθηκε καταργημένη η δίκη ως προς αυτόν και περαιτέρω διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης, προκειμένου να διενεργηθεί πραγματογνωμοσύνη. Μετά την διενέργεια της πραγματογνωμοσύνης  με την από 03.01.2022 κλήση, με ΓΑΚ/ΕΑΚ ……./14.03.2022, νόμιμα επανήλθαν  προς συζήτηση α) η από 14.11.2017 με ΓΑΚ/ΕΑΚ ………../2017 αγωγή, β} η από 27.11.2017, με ΓΑΚ/ΕΑΚ ………/2018 προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή και γ) η από 09.01.2018, με ΓΑΚ/ΕΑΚ ……/2018 ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση, τα οποία συνεκδικασθηκαν και επ’ αυτών εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 2342/2023 απόφαση με την οποία  έγιναν εν μέρει δεκτές η κύρια αγωγή και η παρεμπίτπουσα αγωγή.Την απόφαση αυτή προσέβαλαν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου α) η  τρίτη εναγομένη ανώνυμη  εταιρεία με την επωνυμία  «………….» με την από 3/11/2023  (αριθ. εκθ. κατ.  ………../2023) έφεσή της, αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε στη Γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης ……../2023, και προσδιορίσθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας,   β) ο πρώτος εναγόμενος ……..   με την  από 30-10-2023(αριθμ. εκθ. καταθ. ……../2023) έφεσή του,   αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε στη Γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης ……../2023 και προσδιορίσθηκε για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, και γ) η ενάγουσα …… την  από 17-12-2024 (αριθμ. εκθ. καταθ. ………../2024) αντέφεσή της, και προσδιορίσθηκε για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, η πληρεξούσια δικηγόρος του ………… αναφέρθηκε στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσε, ενώ οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των λοιπών παραστάντων διαδίκων,  δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο, αλλά κατέθεσαν μονομερή δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και προκατέθεσαν προτάσεις.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ

Eνώπιον του  Δικαστηρίου τούτου εισάγονται :α) η από 3/11/2023  (αριθ. εκθ. κατ.  …………2023 ) έφεση της  τρίτης εναγομένης ανώνυμης  εταιρείας με την επωνυμία  «…………»,   β) η από 30-10-2023 (αριθμ. εκθ. καταθ. ……./2023) έφεση του πρώτου  εναγομενου ……….    και γ) η από 17-12-2024 (αριθμ. εκθ. καταθ. …………./2023) αντέφεση της ενάγουσας …………

Τα ως άνω δικογραφα πρέπει να ενωθούν και να συνεκδικασθούν λόγω της πρόδηλης μεταξύ τους συνάφειας και διότι έτσι διευκολύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων (246 ΚΠολΔ).

Η ενάγουσα ………. άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς  δικαστηρίου την από 14.11.2017 με ΓΑΚ/ΕΑΚ ………./2017 αγωγή της κατά των ……….., ……… και κατά της ανώνυμης  εταιρείας με την επωνυμία  «………………» με την οποία αιτείτο αποζημιωση και χρηματική ικανοποίηση λογω ηθικής βλαβης λόγω   σωματικων βλαβών που της προκάλεσαν υπό τα εκτιθέμενα οι   πρώτος  και δεύτερος των εναγομένων, από ιατρικές ενέργειες που έγιναν στο θεραπευτήριο της τρίτης. Ακολούθως, η τρίτη των εναγομένων εταιρεία «…………» άσκησε την από 27.11.2017, με ΓΑΚ/ΕΑΚ …………/2018 προσεπίκληση σε παρέμβαση μετά της ενωμένης σε αυτήν παρεμπίπτουσας αγωγής κατά της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία με την επωνυμία  «…………….». Στην συνέχεια, ο πρώτος των εναγομένων, …………, άσκησε την από 09.01.2018, με ΓΑΚ/ΕΑΚ …………/2018 ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση κατά της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «……….» ΥΠΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ. Επί των ως άνω συνεκδικασθεντων δικογράφων  εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 4620/2018 απόφαση του ως ανω Δικαστηρίου, με την οποία  θεωρήθηκε ως μη ασκηθείσα η αγωγή ως προς τον δεύτερο εναγόμενο, ………., λόγω της μη εμπρόθεσμης επίδοσης της αγωγής  και κηρύχθηκε καταργημένη η δίκη ως προς αυτόν και περαιτέρω διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης, προκειμένου να διενεργηθεί πραγματογνωμοσύνη. Μετά την διενέργεια της πραγματογνωμοσύνης  με την από 03.01.2022 κλήση (με ΓΑΚ/ΕΑΚ ………/14.03.2022), νόμιμα επανήλθαν  προς συζήτηση α) η από 14.11.2017 με ΓΑΚ/ΕΑΚ ……../2017 αγωγή, β} η από 27.11.2017, με ΓΑΚ/ΕΑΚ ………../2018 προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή και γ) η από 09.01.2018, με ΓΑΚ/ΕΑΚ ………/2018 ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση, οι οποίες  συνεκδικασθηκαν και επ’ αυτών εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 2342/2023 απόφαση του άνω Δικαστηρίου  με την οποία  κηρύχθηκε απαράδεκτη η κλήση ως προς τον δεύτερο εναγόμενο, ……….,  έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή ως προς τον πρώτο εναγόμενο  ( ………….) και την τρίτη των εναγομένων («……… κατά της ανώνυμης εταιρείας  με την επωνυμία  «……….»,  ενώ δεν περιελήφθη διάταξη ως  προς  την ανακοίνωση δίκης – προσεπίκληση σε αναγκαστικη παρέμβαση κατά  της εταιρείας   «……………., με την αιτιολογια ότι αυτή αυτή δεν περιείχε  ίδιο αίτημα το οποιο έπρεπε να  δεχθεί η να απορρίψει το Δικαστήριο, αλλά απλώς διεύρυνε τα όρια της εκκρεμούς διαδικασίας.

Την απόφαση αυτή προσέβαλαν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου :Α) η  τρίτη εναγομένη ανώνυμη  εταιρεία με την επωνυμία  «…………» με την από 3/11/2023  (αριθ. εκθ. κατ.  ………../2023) έφεσή της, την οποία στρεφει κατά 1)της ενάγουσας, …….., 2) του πρώτου εναγομένου ………,   3) του ………..,  4) της παρεμπιπτόντως εναγομένης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία με την επωνυμία  «…………», 5)  της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «……………   Η ως  άνω έφεση  της τρίτης εναγομένης απαραδέκτως στρεφεται κατά του πρώτου εναγομένου,  …….., διοτι δεν υπηρξαν αντίδικοι, ούτε  η πρωτόδικη απόφαση διέλαβε διάταξη βλαπτική σε βαρος  της ως άνω εκκαλούσας και ευνοϊκή υπερ του  απλου ομοδίκου της  πρώτου εναγομένου, ούτε απέρριψε αίτηση της κατ’ αυτού  (ΑΠ 25/2015, ΑΠ 1467/2009 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).      Επίσης απαραδέκτως στρέφεται κατά του ……….. διότι δεν υπήρξαν αντιδικοι, παρεκτός του ότι η δίκη εχει καταργηθεί ως προς αυτόν. Περαιτέρω η τρίτη εναγομένη – παρεμπιπτόντως ενάγουσα δικαιούται  κατ’ αρχήν να ασκήσει  την έφεση  κατά  της παρεμπιπτόντως εναγομένης ασφαλιστικης εταιρείας ………., ωστόσο, όμως, δεν περιλαμβάνει λόγο εφέσεως ούτε αίτημα κατά της παρεμπιπτοντως εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας, ώστε να εκτιμηθεί ως επικουρική έφεση. Ο εναγόμενος  προσεπικαλέσας, επί ήττας στην κύρια δίκη και απόρριψης της προσεπίκλησης και της παρεμπίπτουσας αγωγής δικαιούται να ασκήσει έφεση τόσο κατά του κυρίως ενάγοντος, όσο και κατά του προσεπικληθέντος και παρεμπιπτόντως εναγομένου. Στην περίπτωση αυτή, η έφεση, κατά του προσεπικληθέντος και παρεμπιπτόντως εναγομένου τελεί υπό την αίρεση απόρριψης της έφεσης κατά του κυρίως ενάγοντος. Η έφεση όμως του προσεπικαλέσαντος, με την οποία προβάλλει αιτιάσεις κατά της πρωτόδικης απόφασης, ως προς την κύρια διαφορά απαραδέκτως στρέφεται κατά του προσεπικληθέντος.  Συνεπώς πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη η έφεση της τρίτης εναγομένης και ως  προς την   ………………    Τέλος απαραδέκτως στρέφεται η έφεση  κατά της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «………………….., διότι δεν υπήρξαν αντίδικοι και δεν  έχει αίτημα κατ’ αυτής. Επομένως η από 3/11/2023  (αριθ. εκθ. κατ.  ………/2023) έφεση της τρίτης εναγομένης πρεπει να απορριφθεί ως απαραδεκτη καθ’ο μέρος στρέφεται κατά του δευτέρου εφεσιβλήτου, ………,  κατά του τρίτου εφεσιβλήτου, …………..,  κατά της τέταρτης εφεσίβλητης  εταιρείας  με την επωνυμία  «………..» και κατά της πέμπτης εφεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «………….. Τα δικαστικά έξοδα για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, μεταξύ της άνω εκκαλούσας και των   των παραστάντων εφεσιβλήτων, πρέπει να συμψηφισθούν στο σύνολό τους, λόγω της ιδιαίτερης δυσχέρειας στην ερμηνεία των κανόνων δικαίου που εφαρμόσθηκαν (άρθρα 106, 179 και 183 του ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας. Β)  Την ως άνω απόφαση προσέβαλε  επίσης ο  πρώτος εναγόμενος ………..   με την  από 30-10-2023 (αριθμ. εκθ. καταθ. ………/2023) έφεσή του. Γ) Την ως άνω απόφαση προσέβαλε επίσης  η ενάγουσα ………… με την  από 17-12-2024 (αριθμ. εκθ. καταθ. ………/2024) αντέφεσή της,  την οποια στρέφει 1)κατά  του πρώτου εναγομένου …………., 2) κατά  του ……….., 3) της  τρίτης εναγομένης ανώνυμης  εταιρείας με την επωνυμία  «………..», 4) της παρεμπιπτόντως εναγομένης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία με την επωνυμία  «……….», 5)  της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «……………… Η αντέφεση της ενάγουσας απαραδέκτως  στρέφεται κατά του δευτέρου εφεσιβλήτου, ….. …, διότι ο τελευταίος δεν έχει ασκήσει έφεση και η αντέφεση προϋποθέτει ασκηθείσα έφεση. Θα έπρεπε να ασκήσει αυτοτελή έφεση κατ’ αυτου. Επίσης απαραδέκτως στρέφεται κατά των ασφαλιστικων εταιρειών, διότι  η ενάγουσα δεν έχει ευθεία αξίωση κατά των ασφαλιστικών εταιρειών και δεν συντρέχει περίπτωση  ενοχης όπως εξ  αυτοκινητιστικών ατυχημάτων.Εξάλλου από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 80,88,89,277 αρ.4 και 517 συναγεται οτι αν ο εναγόμενος  προσεπικαλέσει στη δίκη εκείνον κατά του οποιου, σε περίπτωση ήττας, δικαιούται να ζητήσει αποζημίωση για το ποσό, που ενδεχομένως θα υποχρεωθεί να  καταβάλει  στον ενάγοντα και συγχρόνως ενώσει με την προσεπίκληση και (παρεμπιπτουσα ) αγωγή, ο δε προσεπικληθείς δικονομικος εγγυητής και με την παρεμπίπτουσα αγωγή εναγόμενος προσήλθε μεν στη δίκη, αλλά δεν ασκησε παρεμβαση, περιορισθεις μόνον στην απόκρουση της προσεπίκλησης και την άρνηση της υποχρέωσής του για αποζημίωση, δεν καθίσταται διάδικος στην κύρια δίκη μεταξύ ενάγοντος και εναγομένου, ούτε δημιουργείται (αναγκαστική) ομοδικία μεταξύ του προσεπικληθέντος και του προσεπικαλέσαντος  αυτόν εναγομενου   και συνεπως  ο ενάγων στην κύρια δίκη ασκώντας  έφεση (ή αντέφεση) κατά των απορριπτικών  διατάξεων της πρωτόδικης απόφασης δεν δύναται να την απευθύνει και κατά του προσεπικληθέντος και παρεμπιπτόντως εναχθεντος, διότι, ο τελευταίος, εφόσον δεν παρενέβη, δεν κατέστη διάδικος στην κύρια δίκη, ενώ ο εναγόμενος προσεπικαλέσας και παρεμπιπτόντως  εναγων δικαιούται να ασκήσει έφεση και κατά του προσεπικληθέντος (και παρεμπιπτόντως εναγομένου), προκειμένου να καταστούν και  αυτές (προσεπίκληση και παρεμπίπτουσα αγωγή) αντικέιμενο της κατ’ έφεση δίκης (ΑΠ 450/2024, ΑΠ 693/2020, ΑΠ 1010/2017, 485/2010 ΝΟΜΟΣ). Επομένως  απαραδέκτως  στρέφεται η έφεση κατά του δικονομικού εγγυητή ο οποίος δεν άσκησε παρέμβαση, αφού, ο τελευταίος στην περίπτωση αυτή δεν καθίσταται διάδικος  ακόμα και αν μετέχει της δίκης, αμφισβητώντας την προς αποζημίωση υποχρέωσή του και  ζητώντας απλώς την απόρριψη της προσεπικλήσεως. Συνεπώς, η τυχόν ασκηθείσα έφεση του ενάγοντος στην κύρια δίκη  δεν απευθύνεται και κατά του προσεπικληθέντος, ο οποίος δεν άσκησε παρέμβαση, ούτε με την άσκησή της μεταβιβάζεται στο Εφετείο η προσεπίκληση και η ενωμένη με αυτήν αγωγή αποζημίωσης. Προκειμένου να μεταβιβαστεί η προσεπίκληση με την ενωμένη αγωγή αποζημιώσεως θα πρέπει να ασκήσει έφεση ο προσεπικαλέσας κατά του προσεπικληθέντος, έστω και επικουρικά εφόσον γίνει δεκτή η έφεση του εναγοντος. Εν προκειμένω και η προσεπικληθείσα – παρεμπιπτόντως εναγομένη ………… αλλά και η προσεπικληθείσα «………….» δεν παρενέβησαν στην πρωτοβάθμια δίκη, αλλά παραστάθηκαν  μονον προς απόκρουση της προσεπίκλησης και η πρώτη προς απόκρουση και  της παρεμπίπτουσας κατ` αυτης  αγωγής, και ως εκ τούτου δεν κατέστησαν διάδικοι στην κύρια δικη μεταξύ ενάγοντος και εναγομένου,  και συνεπως η ανωτέρω αντέφεση της ενάγουσας δεν απαιτείτο να απευθυνθεί και κατ` αυτών. Επομένως η αντέφεση της ενάγουσας πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη καθ’ ο μέρος στρέφεται  κατά του δευτέρου  αντεφεσιβλήτου, ………,  κατά της τέταρτης αντεφεσίβλητης  εταιρείας με την επωνυμία με την επωνυμία  «…………….» και κατά της πέμπτης αντεφεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «……………..  Τα δικαστικά έξοδα για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, μεταξύ της αντεκκαλούσας και των παραστάντων αντεφεσιβλήτων, πρέπει να συμψηφισθούν στο σύνολό τους, λόγω της ιδιαίτερης δυσχέρειας στην ερμηνεία των κανόνων δικαίου που εφαρμόσθηκαν (άρθρα 106, 179 και 183 του ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας.Περαιτέρω α)η από 3/11/2023  (αριθ. εκθ. κατ.  ……../2023) έφεση της τρίτης εναγομένης («…………») καθ’ ο μέρος στρέφεται κατά της ενάγουσας, ……….., ήδη πρώτης εφεσίβλητης και  β) η από 30-10-2023 (αριθμ. εκθ. καταθ. ……../2023) έφεσή του  πρώτου εναγομένου, ………… κατά της ενάγουσας και ήδη εφεσίβλητης  κατά της υπ’ αριθ. 2342/2023 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικειου Πειραιώς (με την οποια θεωρείται ότι συμπροσβάλλεται και η 4620/2018 απόφαση του ως ανω Δικαστηρίου), που  εκδόθηκε   κατά την τακτική   διαδικασία,  έχουν ασκηθεί νομοτύπως   και εμπροθέσμως (άρθρα   495 παρ. 1, 2, 498, 511, 513 παρ. 1β, 516 παρ. 1, 517,  518  ΚΠολΔ), α) ως προς τον πρώτο εναγόμενο-εκκαλούντα,  διοτι η εκκαλουμένη επιδόθηκε σε αυτόν   στις 4-10-2023  και η εφεση του    κατατέθηκε την 1-11-2023, β) ως προς την τρίτη εναγομένη – εκκαλούσα, διοτι η εκκαλουμένη επιδόθηκε σε αυτην   στις 12-10-2023  και η εφεση της  κατατέθηκε στις 6-11-2023.Αρμοδίως δε  φέρονται  προς εκδίκαση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ( άρθρο 19 ΚΠολΔ) και για το παραδεκτό τους  έχουν καταβληθει  και τα νόμιμα παράβολα  σύμφωνα με την παράγραφο 3 εδ. 3 του άρθρου  495  του ΚΠολΔ. Επομένως, είναι τυπικά δεκτές και πρέπει, αφού  συνεκδικασθούν, λόγω της πρόδηλης μεταξύ τους συνάφειας,  συνακόλουθα δε δια της συνεκδικάσεως διευκολύνεται η διεξαγωγή της δίκης, επέρχεται μείωση των εξόδων και αποφεύγεται η έκδοση αντιφατικών αποφάσεων (άρθρα 31, 246, 524 ΚπολΔ), να ερευνηθούν περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των κατ’ ιδίαν λόγων τους κατά την αυτή ως άνω  διαδικασία (533 παρ. 1 ΚΠολΔ).  Μετά των ως άνω εφέσεων πρέπει να συνεκδικασθεί λόγω προδήλου συναφείας η νομοτύπως και εμπροθεσμως παραδεκτώς με  ιδιαίτερο δικόγραφο ασκηθεισα από 17-12-2024 (αριθμ. εκθ. καταθ. ……../2024) αντέφεση της εναγουσας καθ’ο μέρος στρέφεται κατά του …………, ήδη πρώτου αντεφεσιβλήτου και κατά της τρίτης εναγομένης και ήδη τρίτης αντεφεσίβλητης («……………..»), ως πλήττουσα τα αυτά μετά της εφέσεως κεφάλαια και τα αναγκαστικώς συνεχόμενα με αυτά, και, συνεπώς, πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των κατ’ ιδίαν λόγων της, κατά την ιδία διαδικασία (άρθρα 532 και 533 παρ. 1 ΚΠολΔ),  δεδομένου ότι για το παραδεκτό της  έχει καταβληθει  και το νόμιμο παράβολο  σύμφωνα με την παράγραφο 3 εδ. 3 του άρθρου  495  του ΚΠολΔ.      Η ενάγουσα ……. με  την από 14.11.2017 με ΓΑΚ/ΕΑΚ …………./2017 αγωγή της εξέθετε ότι στις 21-11-2012  εισήχθη κατόπιν οδηγιών του πρώτου εναγομενου, ιατρού, χειρουργού στο ιδιωτικο θεραπευτήριο της τρίτης εναγομένης εμφανίζοντας τα αναλυτικά αναφερόμενα στην αγωγή συμπτώματα. Ότι ακολούθησε κλινική εξέταση αυτής από τον πρώτο εναγόμενο και εργαστηριακοί έλεγχοι επί σαράντα οκτώ ώρες κατ’ εντολή αυτού, μεταξύ δε των ελέγχων διενεργήθηκε και αξονική τομογραφία από τον ιατρό -ακτινοδιαγνώστη ………………. Ότι καθόλο το χρονικό διάστημα αυτό εμφάνιζε έντονο κοιλιακό άλγος, καφεοειδούς χρώματος εμετούς, ταχυκαρδία σε συνδυασμό με χαμηλή αρτηριακή πίεση, λιποθυμικά επεισόδια, διαταραχή επιπέδου συνείδησης. Ότι ακολούθως  στις 23-12- 2012 ο πρώτος εναγόμενος προέβη σε εσπευσμένη επέμβαση στην ενάγουσα, η οποία εμφάνιζε εικόνα βαριάς σηπτική καταπληξίας. Ότι κατά τη διάρκεια του χειρουργείου διαπιστώθηκε συστροφή του λεπτού εντέρου στη ρίζα του μεσεντεριου, εξαιτίας αποφρακτικού ειλεού, η οποία είχε οδηγήσει σε νέκρωση του συνόλου του λεπτού εντέρου πλην του 1,5 μέτρου νηστίδας και διενεργήθηκε εκτομή του νεκρωθέντος λεπτου εντερου και εκτομή της ειλεοτυφλικής βαλβίδος, του τυφλού και μέχρι τη μεσότητα του ανιόντος κόλου και χολοκυστεκτομή. Ότι ακολούθως η ενάγουσα οδηγήθηκε στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γ.Ν.Α «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» με εικόνα βαριάς πολυοργανικής ανεπάρκειας, οπου παρέμεινε νοσηλευόμενη επί ενάμιση έτος, όπου υπεβλήθη σε μια σειρά διαγνωστικου τύπου ιατρικές επεμβάσεις. Ότι ο πρώτος εναγόμενος, κατά την εκτέλεση των ιατρικών καθηκόντων του, από αμέλεια παραβίασε την υποχρέωση επιμελείας  να ενεργήσει σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές της ιατρικής επιστήμης και συγκεκριμένα  δεν διέγνωσε εγκαίρως  ότι η ενάγουσα  έπασχε από πλήρη αποφρακτικό ειλεό του λεπτου εντέρου συνεπεία συστροφής  του λεπτού εντέρου, με συνέπεια να μην την υποβάλει στην δέουσα θεραπευτική αντιμετώπιση και σε άμεση χειρουργική επέμβαση, με αποτέλεσμα εξαιτίας της καθυστερημένης χειρουργικής επέμβασης να προκληθεί σε αυτήν ισχαιμία και νάρκωση του εντέρου  και να υποβληθεί σε εκτομή του λεπτου εντέρου και  μέρους του παχέος εντέρου, η ανάγκη εκτομής του οποίου ήταν αμφίβολή.  Ότι ο πρώτος εναγόμενος  παρείχε τις υπηρεσίες του στον χώρο του θεραπευτηρίου της τρίτης εναγομένης, κανοντας  χρήση στο πλαίσιο λειτουργίας αυτού, όλων των παρεχομενων σ’ αυτον  από την τρίτη εναγομένη διευκολύνσεων (χειρουργείων, μηχανημάτων και προσωπικου), υφισταμένη σχεση εξάρτησης αυτών από την τρίτη εναγομένη ως προς τον τόπο, χρόνο και τους όρους εργασίας τους στο θεραπευτήριό της. Ότι εξαιτίας της αμελούς συμπεριφοράς του πρώτου εναγομένου, η ενάγουσα υπέστη μονιμη βλάβη στην υγεία της, καθώς πάσχει από συνδρομο βραχέος εντέρου, εξαιτίας οποίας (βλαβη υγείας) δικαιούται αποζημίωσης  και χρηματικής ικανοποίησης  λόγω  ηθικής βλάβης. Με βάση το ιστορικό αυτό ζητούσε, όπως παραδεκτώς  με τις προτάσεις της, περιορίσθηκε το αίτημα της αγωγής  από καταψηφιστικό  σε αναγνωριστικό  (άρθρα 223, 294, 295, 297 ΚΠολΔ), να αναγνωρισθει η υποχρέωση των  πρωτου και τρίτης των εναγομένων  να της καταβάλουν εις ολόκληρον έκαστος Α) το συνολικο  ποσό των 778.499,80 ευρώ, το οποίο αναλύεται α)στο ποσό των 621,48 ευρώ αποζημίωση  για αμοιβή αποκλειστικής νοσοκόμας για το χρονικό διάστημα από 1-4-2013 έως 11-4-2013, β)στο ποσό των 57.629,68 ευρώ ως αποζημίωση για αμοιβή αποκλειστικών νοσοκόμων από 8-5-2013 εως 17-5-2014, γ)στο ποσό των 118.538,65 ευρώ ως αποζημίωση για δαπάνες νοσηλείας στο Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» που κατεβλήθη από τον ασφαλιστικό της φορέα, δ) στο ποσό των 36.000,00 ευρώ ως αποζημίωση για αμοιβή που θα ηταν υποχρεωμένη να καταβάλει  σε νοσοκόμα για  το χρονικό διάστημα  από τον Μάιο 2014 έως τον Μάιο 2017 κατά το οποίο χρέη νοσοκόμας είχε αναλάβει η θυγατέρα της, ε) στο ποσό των 7.159 ευρώ ως αποζημίωση για αποστολή εντερικού διαλύματος εντερικής σίτισης  από την Ελλάδα στην Σουηδία, στ) στο ποσό των  17.188,75 ευρώ ως αποζημίωση για διαφυγόν κέρδος που συνίσταται στο ποσό που απώλεσε εξαιτίας της αναγκης έκτακτης εκποίησης της οικίας της , ζ) στο ποσό των 10.000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που υπέστη εξαιτίας της αιτίας αυτής και η)  το ποσό των 500.000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης εξαιτίας της βλάβης της υγείας της, και  β)  το κατά τον χρόνο της πληρωμής ισόποσο σε ευρώ των 221.138 σουηδικών κορωνων σύμφωνα με το επίσημο δελτίο της Τραπέζης της Ελλαδος κατά την ημέρα της πληρωμης, το οποίο αναλύεται α)στο ποσό των 181.168 σουηδικών κορωνων που αντιστοιχεί στο ποσό των 18.116,80 ευρώ ως αποζημίωση για δαπάνη ενοικίασης οικίας στην Σουηδία, τόπο μόνιμης διαμονής και εργασίας της θυγατέρας της για το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του 2014 έως και τον Μάιο του 2017 και β) στο ποσό των 39.970 σουηδικών κορωνων που αντιστοιχεί  στο ποσό των  3.997,00 ευρώ ως αποζημίωση για δαπάνη διαμονης στο κεντρο φροντίδας στη Σουηδία για το χρονικό διάστημα από Ιούνιο 2017 έως Οκτώβριο 2017, νομιμοτόκως από της επιδόσεως της αγωγής μέχρις εξοφλήσεως. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς  με την υπ’ αριθ.  4620/2018  απόφασή   του   απέρριψε ως αόριστα α)το κονδύλιο ποσού 31.267,24 ευρώ (περαν του ποσού των 747.182,56 ευρώ που αποτελεί το άθροισμα των αιτουμενων κονδυλίων, όπως αναλύονται στο ιστορικό της αγωγής)  με την αιτιολογία ότι  δεν προσδιορίζεται σε τι συνίσταται, β) το κονδύλιο ποσού 118.538,65 ευρώ ως αποζημίωση για δαπάνες στο Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ», με την αιτιολογία ότι  αναφέρεται γενικώς ότι το ως άνω ποσό  αφορά στις δαπάνες νοσηλείας, τις δαπάνες ιατροφαρμακευτικής περιθάλψεως και τις δαπάνες του συνόλου των εξετασεων και ιατρικων πράξεων, χωρίς συγκεκριμένα να αναφέρονται οι ημέρες νοσηλείας και το κόστος νοσηλείας για έκαστη ημέρα, τα ιατροφαρμακευτικά υλικά που απαιτήθηκαν κατά την διάρκεια  της νοσηλείας της ενάγουσας και το κόστος εκάστου, οι εξετάσεις  και οι ιατρικές  πράξεις  και το κόστος εκάστης αυτών, γ) το κονδύλιο ποσού 17.188,75 ευρώ για αποζημίωση  λόγω διαφυγόντος κέρδους καθώς και το ποσό των 10.000,00 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης για την αιτία αυτήν, με την αιτιολογία ότι δεν γίνεται μνεία συγκεκριμένων περιστατικών, περιστάσεων κα μέτρων που καθιστούν  πιθανό το κέρδος, και εν συνεχεία με την υπ’ αριθ. 2342/2023 οριστική απόφαση του, μετ’ εκτίμηση αποδείξεων, δέχθηκε κατά τα λοιπά  εν μέρει την αγωγή  ως προς τον πρώτο και την τρίτη των εναγομένων. Κατά της απόφασης  αυτής παραπονείται α) ο πρώτος εναγόμενος με την υπό κριση έφεσή του,  για τους αναφερόμενους  σε αυτήν λόγους που ανάγονται σε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και  πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων και διώκει  την εξαφάνισή της εκκαλουμένης, ώστε να απορριφθεί  η   αγωγή,  β) η τρίτη εναγομενη   με την υπό κρίση έφεσή της, για τους αναφερόμενους  λόγους που ανάγονται σε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και  πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων και διώκει την εξαφάνισή της εκκαλουμένης, ώστε να απορριφθεί  η   αγωγή  της  ενάγουσας και γ)  η ενάγουσα με την αντέφεσή της για τους αναφερόμενους λόγους που ανάγονται σε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και  πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων και διώκει  την εξαφάνισή της εκκαλουμένης, κατά το μέρος που αφορά  στο ποσό που ορίζει ως χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη, ώστε να γίνει πλήρως δεκτο το αίτημα της  αγωγής της. Η υπό κρίση αγωγή, έχοντας το προπαρατιθέμενο περιεχόμενο και αίτημα, είναι επαρκώς ορισμένη, κατά τη διάταξη του άρθρου 216  ΚΠολΔ, καθόσον περιέχει  σαφή έκθεση των γεγονότων που την θεμελιώνουν σύμφωνα με τον νόμο και δικαιολογούν την άσκησή της ενάγουσας κατά των εναγομένων, τόσο ως προς την ευθύνη προς αποζημίωση και την σχέση πρόστησης  που συνεδέεει τον πρώτο εναγόμενο με την τρίτη εναγομένη, όσο και ως προς τα επιμέρους λοιπά κονδύλια που δεν απερρίφθησαν από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, απορριπτομένου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού του πρώτου εναγομένου. Η υπό κρίση αγωγή, έχοντας το προπαρατιθέμενο περιεχόμενο και αίτημα, είναι επαρκώς ορισμένη, κατά τη διάταξη του άρθρου 216 ΚΠολΔ, και ως προς το κεφάλαιο της ηθικής βλάβης, απορριπτομένου του σχετικού ισχυρισμού του πρώτου και της τρίτης των εναγομένων δεδομένου ότι τα διαλαμβανόμενα σ` αυτή περιστατικά, αληθή υποτιθέμενα, συγκροτούν το πραγματικό των διατάξεων των άρθρων 914, 932, αφού η ενάγουσα, τόσο για τη θεμελίωση της νομικής βάσης της αγωγής, όσο και της αδικοπρακτικής ευθύνης των εναγομένων, καθώς και της ηθικής βλάβης που η ίδια υπέστη συνεπεία της ευθύνης αυτής των τελευταίων, επικαλείται όλα τα, αναγκαία για τη θεμελίωση των αξιώσεών της στοιχεία και, ειδικότερα, επικαλείται : 1) την παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των εναγομένων, 2) την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της ζημίας της (ενάγουσας) και της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς των εναγομένων, καθώς επίσης, 3) τη βλάβη που υφίσταται αυτή. Σημειούται ότι με την αντέφεση, κατ’ ορθήν εκτίμηση  η ενάγουσα προσέβαλε μόνον το κεφάλαιο της ηθικής βλάβης, καθ’ όσον ναι μεν κάνει μνεία εσφαλμένου υπολογισμού του ύψους της επιδικασθείσης «αποζημιώσεως» προδήλως όμως εννοεί την χρηματική ικανοποίηση, διότι διευκρινίζει στον σχετικό λόγο αντεφεσης  ότι η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων αφορά τα αποδεικτικά στοιχεία της ηθικής βλαβης  που υπέστη.       Από την εκτίμηση των νομίμως επικαλούμενων και προσκομιζόμενων από την ενάγουσα  στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο τριών πρώτων κατά την σειρά επίκλησης  (σύμφωνα  με το άρθρο 422 παρ. 3 «Δεν επιτρέπεται η λήψη ένορκων βεβαιώσεων πάνω από τριών (3) για κάθε διάδικο και δυο (2) για την αντίκρουση, για κάθε βαθμό δικαιοδοσίας») ενόρκων  βεβαιώσεων των: α) ………., με αριθμό …./16.02.2018, που ελήφθη  ενώπιον του Ειρηνοδίκη Πειραιά, κατόπιν νόμιμης κλήτευσης των εναγομένων (υπ’ αριθ. …./09.02.2018 και …/09.02.2018 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών …………), β} ……….., με αριθμό …./21.03.2018 και γ) ………., με αριθμό …/21.03.2018, που αμφότερες (οι δύο τελευταίες) ελήφθησαν ενώπιον της Ειρηνοδίκη Πειραιά, κατόπιν νόμιμης κλήτευσης των εναγομένων (υπ’ αριθ…../15,03.2018 και …/16.3.2018 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών …….), από τις προσκομιζόμενες μετ’ επικλήσεως  από τον πρώτο εναγόμενο ένορκες βεβαιώσεις των  α) ……….., με αριθμό …/21.03.2018, που ελήφθη ενώπιον του Ειρηνοδίκη Χαλανδρίου, β) ………, με αριθμό ../22.03.2018, που ελήφθη ενώπιον του Ειρηνοδίκη Χαλανδρίου και γ) ………., με αριθμό ../22.03.2018, που ελήφθη ενώπιον του Ειρηνοδίκη Πειραιά, κατόπιν νόμιμης κλήτευσης της ενάγουσας  (υπ’ αριθ. …../13.03.2018  εκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών, ….. .), από την από 03.01.2022  έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα-ιατρού γενικού χειρουργού …………., ο οποίος διορίστηκε με την υπ’ αριθμ. 3340/2019 απόφαση του παρόντος δικαστηρίου, σε αντικατάσταση του διορισθέντος πραγματογνώμονα με την υπ’ αριθ. 4620/2018 μη οριστική απόφαση αυτού του Δικαστηρίου, από την από 01.03.2022 έκθεση του τεχνικού συμβούλου ιατρού καθηγητή χειρουργικής και Διευθυντή Β’ Χειρουργικής Κλινικής στο Αρεταίειο Νοσοκομείο Αθηνών …………, που διορίσθηκε από τον πρώτο εναγόμενο (με δήλωση της πληρεξούσιας δικηγόρου του, …….., ενώπιον του δικαστηρίου αυτού και καταχωρίστηκε στο ……./2020 πρακτικό όρκισης πραγματογνώμονα), από  τις προσκομιζόμενες από την ενάγουσα ιατρικές γνωμοδοτήσεις (390 ΚΠολΔ) οι οποίες συντάχθηκαν κατόπιν αιτήσεώς της, ήτοι α)την από 20.10.2017  ιατρική γνωμοδότηση του ιατρού  χειρουργικής και Διευθυντή Β’ Χειρουργικής Κλινικής του ΓΝΑ «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» κατά τα ετη 2012-2017,  Επιμελητή γενικής χειρουργικής στη Β’ Χειρουργική Κλινικής του ΓΝΑ «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» κατά τα ετη 2012-2017, Διδάκτωρος του Πανεπιστημιου Αθηνών,  ……..,  β) την από 23.10.2017 ιατροδικαστική γνωμοδότηση  του ιατροδικαστή ……….., Ειδικού Πραγματογνώμονος  Εισαγγελείας  Πρωτοδικών Πειραιώς,   το από 30.10.2017 προσομιζόμενο σε νόμιμη μετάφραση  στην ελληνική ιατρικό πιστοποιητικό του  Καθηγητή  ιατρου ……….., Διευθυντή  την μοναδας εντερική ανεπάρκειας του Χειρουργικού Τμηματος, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, Sahlgrenska της Σουηδίας, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Στις 21.11.2012 και περί ώρα 18.30 η ενάγουσα, η οποία εμφάνισε έντονο κοιλιακό άλγος, με την συνδρομή συγγενικού της προσώπου, προσήλθε στο θεραπευτήριο «…………», που εκμεταλλεύεται η τρίτη εναγομένη, προκειμένου να εξεταστεί από τον πρώτο εναγόμενο, ιατρό-χειρουργό, συνεργαζόμενο με το παραπάνω θεραπευτήριο, το οποίο του είχε παραχωρήσει χώρο για να τον χρησιμοποιεί ως ιατρείο. Πράγματι εξετάσθηκε κλινικά από τον ανωτέρω ιατρό, ο οποίος διαπίστωσε «κοιλία μαλακή χωρίς εικόνα περιτοναϊσμού, ήπια διάταση κοιλίας και διάχυτο ήπιο άλγος χωρίς ευαισθησία στην εν τω βάθει ψηλαφιση ή rebound» και σημείωσε ως πιθανή κλινική διάγνωση «ατελής ειλεός πιθανότατα στα πλαίσια χρόνιας δυσκοιλιότητας». Στη συνέχεια, στις 21:02 έγινε αιμοληψία, από την γενική δε εξέταση αίματος προέκυψε ότι η τιμή του αιματοκρίτη ήταν 40,9% (με τιμές αναφοράς 36,0-47,0), της αιμοσφαιρίνης ήταν 13,4 gr/dL (με τιμές αναφοράς 12,0­-15,7), των ερυθρών αιμοσφαιρίων ήταν 4,52 gr/dL (με τιμές αναφοράς 3,80-5,40), των λευκών αιμοσφαιρίων ήταν 8,4 Κ/μΙ (με τιμές αναφοράς 4,5-10,5) και των πολυμορφοπύρηνων ήταν 76,8% (με τιμές αναφοράς 40,0-75,0). Ακολούθως, στις 21:25 της 21-11-2012, η ενάγουσα υπεβλήθη σε απλή ακτινογραφία κοιλίας σε όρθια θέση επί της οποίας γνωμάτευσε ο ακτινολόγος ………… τα εξής:«Ελέγχονται πολλαπλά υδραερικά επίπεδα της κεντρικής μοίρας της κοιλιακής χώρας, συμβατά με απόφραξη λεπτού εντέρου».  Κατόπιν εκτίμησης  της ακτινογραφίας  από τον θεράποντα χειρουργό εδόθη η εντολή  να λάβει η ενάγουσα γαστρογραφίνη per os (από το στόμα), προκειμένου να υποβληθεί σε αξονική  τομογραφία άνω-κάτω κοιλίας, στην οποία υπεβλήθη στις 23:59, κατόπιν έγχυσης ενδοφλέβιου σκιαγραφικού. Σύμφωνα με τη γνωμάτευση του ακτινολόγου ………..  τα ευρήματα ήταν τα ακόλουθα: «Παρουσία σημαντικής ασκιτικής συλλογής σε όλους τους ενδοπεριτοναϊκούς χώρους κυρίως περιηπατικά,μεταξύ των εντερικών ελίκων και στην πύελο αλλά και περισπλαχνικά και παρακολικά άμφω. Το λεπτό έντερο απεικονίζεται διατεταμένο, πλήρους υδαρούς περιεχομένου, ως επί ειλεού. Το ήπαρ απεικονίζεται με φυσιολογικό μέγεθος, με παρουσία υπόπυκνων εστιών εντός αυτού, οι οποίες χρήζουν συνεκτίμηση με το ιστορικό και επί ενδείξεων περαιτέρω έλεγχο (δευτεροπαθείς εντοπίσεις,). Παρουσία στικτής αποτιτάνωσης στην υποδιαφραγματική μοίρα του τμήματος. Χοληδόχος κύστη λεπτοτοιχωματική χωρίς λιθιασικό περιεχόμενο. Δεν παρατηρείται διάταση των ενδοηπατικών χοληφόρων ή του χοληδόχου πόρου. Το πάγκρεας απεικονίζεται με φυσιολογικό μέγεθος ομοιογενές. Χωρίς παθολογικές βλάβες από τον σπλήνα και τα επινεφρίδια. Οι νεφροί απεικονίζονται με φυσιολογικό μέγεθος και πάχος φλοιού χωρίς διάταση των πυελοκαλυκικών τους συστημάτων. Κύστεις στον αριστερό νεφρό. Η ουροδόχος κύστη απεικονίζεται  σχεδόν κενή ούρων. Δεν παρατηρείται σαφής παθολογία από την περιοχή των έσω γεννητικών οργάνων. Ανομοιογένεια στην περιοχή του ορθού. Εκκολπώματα σιγμοειδούς. Συνίσταται κλινική εκτίμηση». Μετα την διενέργεια της αξονικής τομογραφιας κοιλίας, και κατόπιν προφορικής απάντησης του εφημερεύοντα ακτινολόγου,  ο   πρωτος εναγόμενος καταγράφει στο φύλλο «ΠΟΡΕΙΑ ΝΟΣΟΥ» της ασθενούς: «έγινε αξονική κοιλίας – προφορική απάντηση από εφημερεύοντα ακτινολόγο εικονα ειλεού με υπόπυκνες εστίες στο ήπαρ» και αποφασισε την εισαγωγή της ασθενούς στο ……… προς νοσηλεία και συντηρητική αντιμετώπιση.Την επομένη ημέρα, 22.11.2012, στις 08.10 έγινε εκ νέου αιμοληψία και γενική εξέταση αίματος, από την οποία προέκυψε ότι η τιμή του αιματοκρίτη ήταν 40,5°/ο (με τιμές αναφοράς 36,0-47,0), της αιμοσφαιρίνης ήταν 13,1 gr/dL (με τιμές αναφοράς 12,0-­15,7), των ερυθρών αιμοσφαιρίων ήταν 4,42 gr/dL (με τιμές αναφοράς 3,80-5,40), των λευκών αιμοσφαιρίων ήταν 17,9 Κ/μΙ (με τιμές αναφοράς 4,5-10,5) και των πολυμορφοπύρηνων ήταν 91,9°/ο (με τιμές αναφοράς 40,0-75,0). Στις 10:38 λήφθηκε ξανά αίμα από την ενάγουσα, έγιναν δε εξετάσεις αιμοδοσίας και πήξεως του αίματος, δείκτες νεοπλασίας (αρνητικοί) και εξετάσεις κλινικής χημείας, από τις οποίες προέκυψε τιμή σακχάρου 170 mg/dL (με τιμές αναφοράς 70-110) ουρία 57 mg/dL (με τιμές αναφοράς 15-50) και CRP 0,61 πι/Ι1. (με τιμή αναφοράς <0,50). Το πρωί της ίδιας ημέρας, ο πρώτος εναγόμενος επισκέφθηκε την ενάγουσα, στον θάλαμο νοσηλείας της, σημείωσε δε στο φύλλο πορείας νόσου τα ακόλουθα: «Κλινική εικόνα βελτιωμένη, καλά εργαστηριακά. Κατόπιν επικοινωνιας με την κόρη που είναι γιατρός αποφασίζεται περαιτέρω έλεγχος για διερεύνηση κσρκινωμάτωσης. Προγραμματισμός για παρακέντηση ασκιτικού, ΜRI κοιλίας,  έλεγχος γαστρεντερικού και γυναικολογικού τμήματος, Καρκινικοι δείκτες». Πράγματι δε, κατά τις πρωινές ώρες της ίδιας ημέρας η ενάγουσα υπεβλήθη σε υπερηχογραφικό έλεγχο  ουροδόχου κύστεως το πόρισμα του οποίου εδόθη από  τον ακτινολόγο ……………: «Η ουροδόχος κύστη ελέγχεται κενή με παρουσία καθετήρα folley εντός αυτής. Παρεμπιπτόντως διατεταμένες έλικες λεπτού με υδαρές περιεχόμενο χωρίς περισταλτισμό, εικόνα παραλυτικού ειλεού. Ασκιτική συλλογή πέριξ των ελίκων και στην πύελο». Στην συνέχεια (το πρωί της ιδίας ημέρας),  η ασθενής υπεβλήθη σε παρακέντηση του ασκιτικού υγρού που υπήρχε στην κοιλία της  για διαγνωστικούς σκοπούς  με την βοήθεια υπερηγογραφικού ελέγχου   από τον επεμβατικό ακτινολόγο ……………., το δε ασκιτικό υγρό που ελήφθη  εστάλη προς ανάλυση με σκοπό να προσδιορισθεί  η πιθανή αιτία του ασκίτη.  Επειδή η ασθενής, μετά το πέρας της παρακέντησης του ασκιτικού υγρού παρουσιασε επεισόδιο ζάλης, υπεβλήθη περί ώρα 11.49 της ιδίας ημέρας σε  καρδιολογική εκτίμηση και ηλεκτροκαρδιογράφημα.  Κατά την καρδιολογική εκτίμηση που έγινε από τον καρδιολόγο ………. διαπιστώθηκε ταχυκαρδία με 115 σφύξεις το λεπτό, αρτηριακή πίεση 90/60 mmHg και ο καρδιολόγος  συνέστησε χορήγηση υγρών και επανεκτίμηση. Στις 12:35 της ιδίας  ημέρας (22-11-2012) η ενάγουσα υπεβλήθη  σε ακτινογραφία θώρακος, από την οποία δεν προέκυψαν «παθολογικά ευρήματα από το πνευμονικό παρέγχυμα και τον καρδιαγγειακό σχηματισμό», σύμφωνα με την γνωμάτευση του  ακτινολόγου …….. Μετά την εξέταση αυτή, δεν απεδείχθη ότι η ενάγουσα υπεβλήθη σε οποιαδήποτε άλλη εξέταση, παρέμεινε δε νοσηλευόμενη σε θάλαμο   του θεραπευτηρίου «……………» το  οποίο εκμεταλλεύεται η τρίτη εναγομένη.   Ο θεράπων χειρουργός καταγράφει στο έγγραφο «ΠΟΡΕΙΑ ΝΟΣΟΥ» της ασθενούς στις 22-11-2012 «κλινική εικόνα βελτιωμένη καλα εργαστηριακα», ενώ καταγράφει επίσης  ότι αποφασίζεται περαιτέρω έλεγχος για διερεύνηση καρκινωμάτωσης και προγραμματισμός  για μαγνητική τομογραφία κοιλίας, παρακέντηση ασκιτικού υγρού, έλεγχος  γαστρεντερικού και γυναικολογικός έλεγχος και έλεγχος για καρκινικούς δείκτες.

Σύμφωνα με τις σημειώσεις στο φύλλο «Αναφορά Ενεργειών Νοσηλείας», εντός της βάρδιας 7-3 τέθηκε folley (ουροκαθετήρας) στην ενάγουσα, ενώ επίσης σημειώνεται ότι φέρει Levin παροχετευτικό (ρινογαστρικός σωλήνας), χωρίς να προκύπτει πότε τοποθετήθηκε. Περί ώρα 21:00 της ίδιας ημέρας σημειώνεται ότι με οδηγίες εφημερεύοντα νευρολόγου κ. ……. χορηγήθηκε στην ασθενή ZyprexaVelotab 5 mg (ολανζαπίνη). Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, σύμφωνα με το φύλλο «Δελτίο Χορήγησης Φαρμάκων», η ενάγουσα ελάμβανε ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ενδοφλεβίως, αναλγητική αγωγή (apotel, xefo), αντιεμετική αγωγή (losecή pantosec 40 mg), ενώ επιπλέον της χορηγήθηκε άπαξ, μέσω του ρινογαστρικού σωλήνα lexotanil 3 mg. Τις πρωινές ώρες της επόμενης ημέρας (23-11-2012), και συγκεκριμένα στις 09:41, έγινε αιμοληψία, που εστάλη για γενική εξέταση και βιοχημικό έλεγχο, από τα οποία προέκυψε ότι η τιμή του αιματοκρίτη ήταν 30,0°/ο (με τιμές αναφοράς 36,0­-47,0), της αιμοσφαιρίνης ήταν 10,0 gr/dL (με τιμές αναφοράς 12,0-15,7), των ερυθρών αιμοσφαιρίων ήταν 3,22 gr/dL (με τιμές αναφοράς 3,80-5,40), των λευκών αιμοσφαιρίων ήταν 10,1 Κ/μΙ (με τιμές αναφοράς 4,5-10,5) και των πολυμορφοπύρηνων ήταν 87,7°/ο (με τιμές αναφοράς 40,0-75,0). Κατά τις πρωινές ώρες της 23-11-2012 υπεβλήθη επίσης σε γυναικολογικό έλεγχο από τον ιατρό του θεραπευτηρίου ……, ενώ έγινε και καρδιακή εκτίμηση από τον ιατρό ………… ‘Οπως αποδεικνύεται από το φύλλο «Αναφορά Ενεργειών Νοσηλείας», οι βάσει προγραμματισμού εξετάσεις ενδοκολπικός υ/5, MRI άνω-κάτω κοιλίας ακυρώθηκαν, ενώ όπως αποδεικνύεται  από το ίδιο φύλλο, η ενάγουσα περί ώρα 11:50, κατά την κίνησή της προς την τουαλέτα, λιποθύμησε και της χορηγήθηκε Voluven ενδοφλεβίως  (άπαξ). Το απόγευμα της ίδιας ημέρας (23-11-2012), περί ώρα 18:20, διενεργείται λήψη αίματος, από την ανάλυση της οποίας προέκυψε ότι η τιμή του αιματοκρίτη ήταν 30,5% (με τιμές αναφοράς 36,0-47,0), της αιμοσφαιρίνης ήταν 10,0 Γ/11 (με τιμές αναφοράς 12,0-15,7), των ερυθρών αιμοσφαιρίων ήταν 3,24 gr/dL (με τιμές αναφοράς 3,80-5,40), των λευκών αιμοσφαιρίων ήταν 8,4 Κ/μΙ (με τιμές αναφοράς 4,5-10,5) και των πολυμορφοπύρηνων ήταν 88,3% (με τιμές αναφοράς 40,0-75,0), ενώ ο δείκτης CRP (C-αντιδρώσα πρωτέίνη, ο δείκτης της οποίας αυξάνεται όταν υπάρχει φλεγμονή σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος) ήταν 16,80 (με τιμές αναφοράς <0,50). Στις 14:00 της χορηγήθηκε το φάρμακο Stedon(διαζεπάμη). Περί ώρα 19:30, μετά από επιδείνωση της κατάστασής της, υποβλήθηκε σε αξονική  τομογραφία θώρακος και άνω-κάτω κοιλίας, μετά από χορήγηση από το στόμα γαστρογραφίνης και κατόπιν έγχυσης ενδοφλέβιου σκιαγραφικού, με τα ακόλουθα ευρήματα, σύμφωνα με τον ακτινολόγο ……………..: Αξονική Κοιλίας:«Ελέγχεται διάχυτη ασκιτική συλλογή. Το ήπαρ απεικονίζεται με ανομοιογενή υπόπυκνή σύσταση. Κλινική αξιολόγηση. Η χοληδόχος κύστη απεικονίζεται με ομαλά όρια. Χωρίς παθολογικά ευρήματα από τον έλεγχο ταυ σπληνός και του παγκρέατος. Οι νεφροί απεικονίζονται με φυσιολογικές διαστάσεις, χωρίς διάταση των πυελοκαλυκικών συστημάτων, χωρίς σαφή ογκόμορφη επεξεργασία από τον έλεγχο τω ν ·επινεφριδίων. Ελέγχεται σημαντική παθολογική διάταση των ελίκων του λεπτού εντέρου, με πολλαπλά υδραερικά επίπεδα. Δεν σημειώνεται σαφής  διάταση των ελίκων του παχέος εντέρου. Μερικά εκκολπώμστα ελέγχονται στο ύψος του σιγμοειδούς κόλου. Κενή ουροδόχος κύστη με καθετήρα folley εντός αυτής. Ευρήματα συμβατά με αποφρακτικό ειλεό και η υπόθεση ισχαιμικής αιτιολογιας θεωρείται πιθανή. Δίδεται η εντύπωση πιθανού στικτού ελλείματος σκιαγράφησης της άνω μεσεντέριας φλέβας. Με μειωμένες διατάσεις ελέγχονται τα μεσεντέρια αγγεία». Αξονική θώρακος : «Ελέγχονται υπεζωκοτικές συλλογές άμφω. Απεικονίζονται πυκνωτικές αλλοιώσεις στην οπίσθια βασική μοίρα αμφοτέρων των κάτω λοβών των πνευμόνων. Σημειώνεται καθετήρας Levίne. Δεν απεικονίζονται παθολογικά διογκωμένοι μεσοθωρακικοί λεμφαδένες. Ο καρδιαγγειακός σχηματισμός ελέγχεται εντός φυσιολογικών ορίων. Απεικονίζονται ινώδη στοιχεία στις κορυφές αμφοτερόπλευρα. Μικρή ζώνη ατελεκτασίσς ελέγχεται στο ύψος της γλωσσίδας».  Μετά την διενέργεια της ως άνω αξονικής η ασθενής οδηγείται επειγόντως στο χειρουργείο, ημέρα Παρασκευή 23-11-2012 με εικονα βαριας σηπτικής  καταπληξίας.   Στις σημειώσεις του πρώτου εναγομένου στο φύλλα «Πορεία νόσου», κατά την ημέρα αυτή αναφέρονται τα ακόλουθα: «Παρόμοια κλινική εικόνα, αναμένονται αποτελέσματα. Επιδείνωση κατάστασης ασθενούς, έγινε νέα αξονική και οδηγήθηκε στο χειρουργείο». Η χειρουργική επέμβαση έγινε στο θεραπευτήριο «…….», από τον πρώτο εναγόμενο, με την αναισθησιολόγο ……… και τον βοηθό του, χειρουργό ……., είχε διάρκεια τριών ωρών, από 21:15 έως 00:10, αμέσως δε μετά από αυτό η ενάγουσα διακομίσθηκε στο Γ.Ν.Α. «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ». Κατά το σύντομο πρακτικό χειρουργείου που συνέταξε ο πρώτος εναγόμενος σημειώνονται τα ακόλουθα «Τομή μέση υπερομφάλιος. Αιμοπεριτόναιο,πλύση κοιλίας, αιμόσταση-Παροχέτευση», ενώ κατά το αναισθησιολογικό διάγραμμα η ενάγουσα κατά την διάρκεια της επέμβασης  μεταγγίσθηκε με τρεις μονάδες αίματος και στην κοιλιά  της ανευρέθηκε αιμορραγικό υγρό, μη υπολογιζομενης ποσότητας. Μετά το πέρας του χειρουργείου η ασθενής διεκομίσθη διασωληνωμένη στη ΜΟΝΑΔΑ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ του ΓΝΑ «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» με εικόνα βαριάς πολυοργανικής ανεπάρκειας. Σύμφωνα με το από 24.11.2012 εξιτήριο του θεραπευτηρίου «………», που υπογράφεται από τον πρώτο εναγόμενο: «Έγινε ερευνητική λαπαροτομία. Εξέρχεται από το χειρουργείο και μεταφέρεται στην εντατική του Ευαγγελισμού». Η διακομιδή έγινε συνοδεία του πρώτου εναγομένου, ο οποίος ακολούθως, επί εντύπου ιατρικών εντολών του Γ.Ν.Α. «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ», συνέταξε το με ημερομηνία 24.11.2012 Πρακτικό Επέμβασης. Σε αυτό αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η ασθενής υπεβλήθη σε ερευνητική λαπαροτομία στις 23.11.2012 και ώρα 9 μ.μ., λόγω κλινικής εικόνας σηπτικής καταπληξίας. Είχε εισαχθεί 48 ώρες νωρίτερα (21/11, 9 μ.μ.) λόγω κοιλιακού άλγους και εικόνας (από (CT) ασκιτικής συλλογής, ειλεού λεπτού εντέρου με πιθανές δευτεροπαθείς εντοπίσεις στο ήπαρ και γινόταν θεραπεία για πιθανή κακοήθεια. Παρά την αρχική βελτίωση της κλινικής εικόνας, το πρώτο 24ωρο, η εικόνα αυτή άρχισε να επιδεινώνεται μετά το πρωί της 23/11 και οδηγήθηκε στο χειρουργείο το απόγευμα. Έγινε ερευνητική λαπαροτομία με μέση τομή τα ευρήματα της οποίας ήταν: 1) Συστροφή του λεπτού εντέρου στη ρίζα του μεσεντερίου με νέκρωση του συνόλου του λεπτού εντέρου πλην του πρώτου 1,5 μέτρον της νήστιδας. Η νέκρωση άρχιζε 1,5 μέτρο από το ΤRΕΙΖ και έφθανε μέχρι την ειλεοτυφλική βαλβίδα. Ζ) Αιμοπεριτόναιο. 3) Διάταση και οίδημα της χοληδόχου κύστης με χολοβαφή διαπότιση των περιξ ιστών, όπως επί νέκρωσης. 4) Λοιπά ενδοκοιλιακά όργανα ήπαρ, σπλήνας, στομάχι, παχύ έντερο, μήτρα, ωοθήκες χωρίς κάποιο παθολογικό εύρημα πλην κάποια εκκολπώματα το στο σιγμοειδές, χωρίς εικόνα φλεγμονής και μία αποτιτάνωση στη δεξιά ωοθήκη. α) έγινε εκτομή του νεκρωθέντος λεπτού εντέρού και τελική νηστιδοστομία στο δεξιό λαγόνιο. β) εκτομή ειλεοτυφλικής, τυφλού, μέχρι τη μεσότητα τοu ανιόντος και εκστόμωση δεξιά άνωθεν της νηστιδοστομίας. γ) Χολoκυστεκτομή, δ) Σύγκλιση τον μεσεντερίου. ε) Έκπλυση και παροχέτευση 2penrose το πρώτο στο δουγλόσσειο και το δεύτερο δεξιά παρακολικάτα οποία βγαίνουν σε στόμιο αριστερά». Στη συνέχεια, η ενάγουσα εισήχθη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας 2 του Γ.Ν.Α. «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ», όπου παρέμεινε  έως τις 3-2-2013.  Σύμφωνα με την άπό 2-10-2017 ιατρική βεβαίωση-γνωμάτευση του αναισθησιολόγου-αναπληρωτή καθηγητή της Α’ Κλινικής Εντατικής Θεραπείας ………………. αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «…Μετεγχειρητικά η ασθενής μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ 2 για περαιτέρω αντιμετώπιση. Στην είσοδό της στη ΜΕΘ 2 η ασθενής βρισκόταν σε βαριά πολυοργανική ανεπάρκεια και έχρηζε χορήγησης υψηλών δόσεων αγγειοσυσπαστικών. Τέθηκε σε φίλτρο αιμοδιήθησης και σε αντιβιοτική αγωγή ευρέως φάσματος. Σταδιακά η ασθενής βελτιώθηκε και αποσωληνώθηκε αλλά επαναδιασωληνώθηκε 36 ώρες μετά λόγω αναπνευστικής κόπωσης ενώ εμφάνισε και εμπύρετο. Η επαναληπτική CΤ έθεσε την υποψία υπολειπόμενης νέκρωσης στο τμήμα του λεπτού εντέρου η οποία δεν επιβεβαιώθηκε με την ενδοσκόπηση καθώς και ελεύθερες συλλογές ενδοκοιλιακά. Η CΤ εγκεφάλου που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια ελέγχου λόγω υπολειπομενης νευρολογικής εικόνας της ασθενούς παρά τη διακοπή της καταστολής, ήταν χωρίς παθολογικά ευρήματα, ενώ η CΤ Θώρακος έδειξε πλευριτικές συλλογές, πυκνοατελεκτασίες και διήθημα στο δεξιό άνω λοβό (πιθανή πνευμονία από αναπνευστήρα). Από τις βρογχικές εκκρίσεις απομονώθηκε Pseudomonas aer. με ευαισθησία μόνο στην κολλιμυκίνη την οποία λάμβανε η ασθενής. Οι λοιπές καλλιέργειες (αιμοκαλλιέργειες, ουροκαλλιέργειες) δεν απομόνωσαν παθογόνο μικροοργανισμό. Στις επόμενες ημέρες η ασθενής βελτιώθηκε, έγινε έναρξη σίτισης ρ. ο.s με στοιχειακή δίαιτα (Peptamen) χωρίς επιπλοκές.  Η ασθενής αποσωληνώθηκε εκ νέου στις 10.12.2012 ωστόσο επανασωληνώθηκε λίγες ημέρες αργότερα, λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας, στα πλαίσια κόπωσης αναπνευστικών μυών και αδυναμίας διαχείρισης εκκρίσεων. Στη συνέχεια της διενεργήθηκε τραχειοστομία. Η νοσηλεία της ενεπλάκη με εμμένουσες υπεζωκοτικές συλλογές αμφοτερόπλευρα καθώς και ενδοκολιακές συλλογές, οι οποίες παρεκεντήθηκαν διαγνωστικά και θεραπευτικά με εικόνα οριακού εξιδρώματος αφενός από τις πλευριτικές συλλογές,… και με εικόνα πυλαίος υπέρτασης… εμφάνισε υπερχολερυθριναμία… η τιμή χολερυθρίνης βελτιώθηκε με διακοπή παραντερικής σίτισης, έναρξη χορήγησης πλήρους διεντερικής σίτισης (Perative)… Στον παρόντα χρόνο (εν. 03.02.2013) η ασθενής παρουσιάζει πλήρη επικοινωνία, σιτίζεται μέσω feeiding tube και per οs, είναι απύρετη και αιμοδυναμικά σταθερή. Παραμένει εκτός μηχανικής υποστήριξης της αναπνοής για μεγάλο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια της ημέρας». Η συνέχιση της νοσηλείας της συνεχίστηκε στη ΜΑΦ (Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας), όπου εισήχθη στις 04.02.2013 και παρέμεινε έως τις 13.04.2013. Σύμφωνα με την ιατρική βεβαίωση-γνωμάτευση της παθολόγου ­εντατικολόγου …………, «Η ασθενής νοσηλεύθηκε στη ΜΑΦ από 04.02.2013 μέχρι 13.04.2013 με μάσκα τραχειοστομίας,  όπου σταδιακά διακόπηκε η διουρητική αγωγή καθώς και η σίτιση, λόγω δυσκαταποσίας. Η ασθενής σιτίστηκε διεντερικά, παρά τις σημαντικές απώλειες από τη νηστιδοστομία και τις σημαντικές ηλεκτρολυτικές διαταραχές και τις δύο τελευταίες εβδομάδες προσετέθη παρεντερική αγωγή ενόψει της χειρουργικής αποκατάστασης του εντέρου, με τη σύμφωνη γνωμη της ΒΧ. Η ασθενής παρουσίασε επεισόδιο μυκηταιμίας και ουρολοίμωξη από Proteus, για τα οποία έλαβε στοχευμένη αντιβίωση… Η ασθενής κινητοποιήθηκε με καθημερινή φυσικοθεραπεία και άρχισε σταδιακή σίτιση από το στόμα μετά από συνεδρίες λογοθεραπείας. Στις 13/4 μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ-2 προς επέμβαση σύγκλεισης νηστιδοστομίας-εγκαρσιοτομίας. Η ασθενής παρέμεινε αιμοδυναμικά σταθερή χωρίς αγγειοσυσπαστικά και σε μάσκα τραχειστομίας έως την επέμβαση τη Δευτέρα 14/4 όπου και πραγματοποιήθηκε εγκαρσιονηστιδική αναστόμωση. Η ασθενής αφυπνίστηκε μετά το πέρας της επέμβασης και παρέμεινε έως και την έξοδό της από τη ΜΕΘ αιμοδυναμικά σταθερή με μάσκα τραχειοστομίας. Αλλαγή της κεντρικής γραμμής στο χ/ο την ημέρα της επέμβασης. Στις 17/4 μεταφέρθηκε εκ νέου στη ΜΑΦ όπου μετά την κινητοποίηση του εντέρου γίνονται προσπάθειες διεντερικής σίτισης μέσω feedίng tube με χαμηλές ροές που γίνονται μέτρια ανεκτές, λόγω εμετών, ενώ συνεχίζεται η παρεντερική σίτιση. Στις 1/5 απομιονώθηκε Enterococcus faecalis με αιμοκαλλιέργεια από αλλαγή γραμμής που ελήφθη επί πυρετού για τον οποίο λαμβάνει αγωγή με δαπτομυκίνη καθώς και Pseudomonas aerugίnosa σε παλαιότερες καλλιέργειες βρογχικών για την οποία έλαβε 14 ημέρες αγωγή. Λαμβάνει παρεντερικά θυροξίνη και χρήζει ενδοκρινολογικής παρακολούθησης. Έγινε επιτυχής σύγκλειση τρσχειοστομίας και η ασθενής μεταφέρεται (εν. στις 08.05.2013) απύρετη, με καλά αέρια αίματος στη Β’ Χειρουργική Κλινική για συνέχιση της νοσηλείας με οδηγίες». Ακολούθως, η ενάγουσα εισήχθη, στις 08.05.2013, στη Β’ Χειρουργική Κλινική του ίδιου Νοσοκομείου, όπου διαπιστώθηκε ότι ανέπτυξε, μετά την αφαίρεση του τραχειοσωλήνα της τραχειοστομίας στη ΜΑΦ, τραχειοδερματικό συρίγγιο. Σύμφωνα με το ενημερωτικό εξόδου, που υπογράφεται από τον Διευθυντή του Β’ Χειρουργικού Τμήματος, ……………, κατά τη νοσηλεία της στο παραπάνω τμήμα, «η ασθενής παρουσίασε επαναλαμβανόμενα επεισόδια πνιγμού με τα πτύελά της, αδυναμία διαχείρισης των εκκρίσεων, γεγονός που οδήγησε σε πολλαπλές αναρροφήσεις δια τον παραμένοντας στομίου της τραχειοστομίας. Πραγματοποιήθηκαν δύο εκτιμήσεις από ΩΡΛ μέσα σε διάστημα δύο μηνών και η ασθενής υποβλήθηκε σε άμεση λαρυγγοσκόπηση που ανέδειξε εμφανή δυσκαταποσία, υπαισθησία του φάρυγγα και υποψία κατακράτησης τροφής στούςαπιοειδίαςβόθρους… λόγου του κινδύνου μικροεισροφήσεων και της σοβαρής δυσκαταποσίας που παρουσίαζε η ασθενής ετέθη χειρουργική γαστροστομία τύπου 5tamm με σωλήνα Petzer Νο 22 στις 14.07.2013. Η γαστροστομία ετέθη σε λειτουργία 5 ημέρες μετά την τοποθέτησή της επιτυχώς. Περίπου 3 εβδομάδες μετά την έναρξη της σίτισης από τη γαστροστομία η ασθενής εμφάνισε κλινική και ακτινολογική εικόνα μηχανικού ειλεού, γεγονός που οδήγησε στη διακοπή της εντερικής σίτισης για 5 περίπου ημέρες και σταδιακή επανέναρξη με μικρότερο «όγκο» τροφής_. Η ασθενής λαμβάνει ολική παρεντερική διατροφή καθ` όλη τη διάρκεια της νοσηλείας της στη χειρουγικη κλινική. Κατά τη διάρκεία της νοσηλείας της ασθενούς έγιναν επανειλημμένες προσπάθειες για απογαλακτισμό από την ολική παρεντερική διατροφή και κάλυψη των ημερήσίων θερμιδικών αναγκών της διεντερικά, οι οποίες ήταν ανεπιτυχείς. Σε κάθε προσπάθεια αύξησης του ποσού διεντερικής σίτισης, η ασθενής παρουσιάζει επεισόδια μετεωρισμού, αίσθημα πρωίμου κορεσμού και πολλαπλές διαρροϊκές κενώσεις. Στις 14.07.2013, κατά την προσπάθεια τοποθέτησης κεντρικής φλεβικής γραμμής προκλήθηκε ιατρογενής πνευμοθώρακας δεξιά και ετέθη σωλήνας παροχέτεσης Βυllαu, ο οποίος παρέμεινε για διάστημα 9 ημερών… Παρουσίασε φλεβοκομβική ταχυκαρδία 150 b.p.m… Στις 11.09.2013 λόγω ισχαιμικής στένωσης του παχέος εντέρου στην ορθοσιγμοειδή συμβολή και έκτασης 5 εκ. υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση περιορισμένης εντερεκτομής, περιλαμβάνουσα το τμήμα της στένωσης και σε τελικοτελική ορθοσιγμοειδή αναστόμωση… Στην παρούσα φάση ( κατά την έξοδό της στις 17.05.2014) η ασθενής παρουσιάζει σοβαρό σύνδρομο βραχέος εντέρου με πολλαπλά διαρροϊκά επεισόδια, σημαντικές ηλεκτρολυτικές διαταραχές, μη αντιρροπούμενες με διεντερική σίτιση, και δυσαπορρόφηση ιχνοστοιχείων. Χρήζει συνεχόμενης χορηγησης ολικής παρεντερικής διατροφής για κάλυψη των ενεργειακών της αναγκών. Ταυτόχρονα παρουσιάζει δυσκαταποσία με σημαντική αδυναμία της γλώσσας και των λοιπών στοματικών δομών. Η ασθενής δεν έχει υποβληθεί σε σύγκλειση-νεαροποίηση της οπής της τραχειοστομίας λόγω της συνεχιζόμενης αδυναμίας διαχείρισης των πτυέλων και των βρογχικών εκκρίσεων. Κινητοποιείται με καθημερινή φυσικοθεραπεία και ακολουθεί επαναλαμβανόμενες συνεδρίες λογοθεραπείας… Κατά την εκτίμησή μας η ασθενή χρήζει συνέχισης της νοσηλείας της σε νοσοκομείο για περαιτέρω θεραπεία και αποκατάσταση». Η ενάγουσα εξήλθε του νοσοκομείου «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» στις 17.05.2014. Καθ’ όλη τη διάρκεια της νοσηλείας της, από τις 24.11.2012 έως τις 17.05.2014, υπεβλήθη σε τρεις χειρουργικέςεπεμβάσεις, σύμφωνα και με την από 20-10-2017 ιατρική γνωμοδότηση του ιατρου χειρουργού ……………., και συγκεκριμένα, α)στις 15.04.2013 υπεβλήθη σε επέμβαση επανασύνδεσης του εντέρου με δημιουργία τελικοτελικής νηστιδο-εγκάρσιας αναστόμωσης,β) στις 14.07.2013 σε επέμβαση ανοικτής γαστροστομϊας τύπου Stamm με τοποθέτηση σωλήνα Petzer, λόγω της σοβαρης δυσκαταποσίας που παρουσίαζε η ασθενής και του άμεσου κινδύνου μικροειροφήσεων σε περίπτωση χορήγησης τροφής από το στόμα με σκοπο τη χορήγηση τροφής μέσω του σωλήνα γαστροτομίας και τον απογαλακτισμό της ασθενούς από την ολική παρεντερική διατροφή και γ)  και στις 11.09.2013 σε επέμβαση τμηματικής σιγμοειδεκτομής, με τελικοτελική ορθοσιγμοειδή αναστόμωση, λόγω ισχαιμικής στένωσης του εντέρου στην περιοχή του ορθοσιγμοειδούς μήκους 5 εκατοστών.

Από τα ανωτέρω αποδεικνύονται τα ακόλουθα: Η ενάγουσα προσήλθε στο ιδιωτικό Θεραπευτήριο «……….», μετά από συνεννόηση με τον πρώτο των εναγομένων, κατόπιν εμφάνισης έντονων συμπτωμάτων κοιλιακού άλγους, συνδυαζόμενου με ναυτία και εμέτους. Σύμφωνα δε με την ένορκη βεβαίωση της αδελφής της ενάγουσας, …………., που τη συνόδευσε στο ανωτέρω θεραπευτήριο, κατά τη μεταφορά της είχε δύο επεισόδια εμέτων καφεοειδούς χρώματος. Από την κλινική της εξέταση, ο πρώτος των εναγομένων προέβη στη διάγνωση «ατελής ειλεός πιθανότατα στα πλαίσιο  χρόνιας δυσκοιλιότητας», με βάση δε τη διάγνωση αυτή, ορθά έδωσε εντολή,για αιμοληψία και για διενέργεια αρχικά απλής ακτινογραφίας κοιλίας σε όρθια θέση και στη συνέχεια αξονικής τομογραφίας άνω-κάτω κοιλίας, πλην, όμως, οι προαναφερόμενες απεικονιστικές εξετάσεις, δεν έτυχαν ορθής εκτίμησης από τον πρώτο εναγόμενο με αποτέλεσμα να μην  ακολουθηθεί η ενδεδειγμένη θεραπευτική αντιμετώπιση. Ειδικότερα ήδη από την διάγνωση της απλής ακτινογραφίας είχαν διαπιστωθεί πολλαπλά υδραερικά επίπεδα της κεντρικής μοίρας της κοιλιακής χώρας, συμβατά με απόφραξη του λεπτού εντέρου.  Ο  ιατρος -χειρουργός …………….., Διευθυντής στην Β’ Χειρουργική Κλινική του ΓΝΑ «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, αναφέρει στην από 20-10-2017 ιατρική γνωμοδότησή  του, ότι αφού μελέτησε  την διενεργηθείσα στις 21-11-2012 και ώρα 21: 25 απλη ακτινογραφία κοιλίας της ενάγουσας  διεπίστωσε α) διατεταμένες έλικες  λεπτού εντέρου στην κεντρική μοιρα της κοιλιακής χώρας, β) υδραερικά επίπεδα στην κεντρική μοίρα της κοιλιακής χώρας και γ) απουσία αέρα, ευρήματα δηλαδή που υποδηλούν πλήρη αποφρακτικό ειλεό λεπτού εντέρου. Επομένως στην  περίπτωση της ενάγουσας  η απλή ακτινογραφία κοιλίας  έθετε εξ αρχής την διάγνωση του πλήρους αποφρακτικού ειλεού του λεπτού εντέρου, η  οποία διάγνωση σηματοδοτεί μία επείγουσα  κατάσταση για τον εκάστοτε χειρουργό. Στις βασικές δε ιατρικές γνώσεις του μέσου χειρουργού εμπίπτει και η ορθή αξιολογηση της απλής ακτινογραφίας κοιλίας, ενώ σε περίπτωση διαγνωστικού διληματος, ο θεράπων χειρουργός θα μπορούσε να ζητήσει την συμβουλή του εφημερεύοντος ακτινολόγου.

Εν προκειμένω δηλαδή,  ήδη από την προσεκτική  μελέτη της απλής ακτινογραφίας  ο πρώτος εναγόμενος, αξιολογώντας την ορθά, μπορούσε να διαγνωσει τον πλήρη αποφρακτικο ειλεο του λεπτού εντέρου, σε περίπτωση δε διαγνωστικού διλήμματος  μπορούσε να ζητήσει την συμβουλή του εφημερεύοντος ακτινολόγου. Η πλήρης απόφραξη του εντέρου αποτελεί δυνητικά απειλητική για τη ζωή του ασθενούς κατάσταση,  που επιβάλλει την κλινική επαγρύπνηση του χειρουργού, την στενή παρακολούθηση του ασθενούς, την έγκαιρη αναγνώριση των επιπλοκών και, εφόσον η κλινική εικονα του ασθενούς επιδεινούται επιβάλλεται άμεση χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπιση του ειλεού, καθως αυξάνεται ο κίνδυνος νέκρωσης  του εντέρου λόγω ισχαιμίας του τοιχώματος αυτού  και συνεπώς η νοσηρότητα και η θνητότητα του πάσχοντος.Ο θεραπων χειρουργός δεν αξιολόγησε σωστα τα συμπτώματα της ασθενούς σε συνδυασμό με  τα ευρήματα της απλης ακτινογραφίας κοιλίας και της αξονικής τομογραφίας άνω – κάτω κοιλία. Ο ιατροδικαστής ………….. αναφέρει στην ιατρικη γνωμοδότησή του ότι «Από την μελέτη της συγκεκριμένης ακτινογραφίας  (απλής ακτινογραφίας) προκύπτει ότι παρατηρούνται διατεταμένες έλικες λεπτού εντέρου, υδραερικά επίπεδα εντοπισμένα στην κεντική μοίρα της κοιλιακής χώρας και απουσία αέρα στο παχύ έντερο. Τα ανωτέρω ευρηματα θέτουν τη διάγνωση πλήρους αποφρακτιού  ειλεού λεπτού εντέρου. Επομένως ο θεραπων χειρουργός κατά την χρονική αυτή στιγμή όφειλε να γνωρίζει ότι η αιτία των συμπτωμάτων  της ασθενούς ήταν η πλήρης  απόφραξη του λεπτού εντέρου, μια κατάσταση δυνητικά επικίνδυνη για τη ζωή του αρρώστου». Τούτο επιβεβαιώνεται και από την 231/2018 ένορκη βεβαίωση του ….. …, ιατρού ο ειδικού ακτινολόγου ο οποιος κατέθεσε ότι από την επισκόπηση της απλης ακτινογραφίας διεπίστωσε ότι στο ύψος της κεντρικής κοιλιακής χώρας παρατηρούνται υδραερικά επίπεδα με απουσία αέρα στο παχύ έντερο. Αυτή η εικόνα είναι απόλυτα συμβατή με πληρη αποφρακτικο ειλεό του λεπτού εντέρου.

Αμέσως μετά τα ευρήματα της πρώτης ακτινογραφίας, η άμεση ενδεδειγμένη ενέργεια από αυτόν θα έπρεπε να είναι η τοποθέτηση ρινογαστρικού σωλήνα (Levin) και ουροκαθετήρα και στην συνέχεια να ακολουθήσει η επανάληψη της ακτινογραφίας κοιλίας  με ή χωρίς χορήγηση της γαστρογραφίνης, λίγες ώρες μετά την αρχική ακτονογραφία κοιλίας. Ειδικότερα,ο ρινογαστρικός σωλήνας είναι ένας καθετήρας, ο οποίος εισάγεται μέσω της ρινός στοστομάχι του ασθενούς με σκοπό την αποσυμφόρηση του παθολογικά διατεταμένου γαστρεντερικού σωλήνα στις περιπτώσεις του ειλεού. Δια του ρινογαστρικού σωλήνα αποσυμφορείται ο στόμαχος, μειώνεται η συχνότητα των εμέτων, μειώνεται ο κίνδυνος της πνευμονικής εισρόφησης των εμεσμάτων και αποσυμφορείται το λεπτό έντερο από το περιεχόμενό του και τον αέρα που καταπίνεται. Με αυτόν τον τρόπο καθυστερεί η εμφάνιση των παθοφυσιολογικών διαταραχών του ειλεού και δη η ισχαιμία και νέκρωση του εντέρου, ανεξαρτήτως του ύψους και του αιτίου του ειλεού.Ενίοτε δε αποτελεί και την θεραπεία του ειλεού. Συνεπώς η τοποθέτηση του ρινογαστρικού σωλήνα (Levin) αποτελεί  το πρώτο και άμεσο θεραπευτικό  μέτρο σε κάθε περίπτωση ασθενούς όπου έχει τεθεί η διαγνωση του ειλεού, ανεξαρτήτως του είδους του ειλεού (αποφρακτικός η παραλυτικος, ειλεός λεπτού ή παχέος εντέρου) και του αιτίου που τον προκαλει και μάλιστα το ενδεδειγμενο ιατρικά χρονικό σημείο για την τοποθέτηση του ρινογαστρικού σωλήνα Levin σε ασθενείς με ειλεό, είναι αμέσως μόλις τεθεί η διάγνωση του ειλεου (από  20-10-2017 ιατρικη γνωμοδότηση του ιατρού χειρουργού  .. …., από 23-10-2017 ιατρικη γνωμοδότηση  του ιατροδικάστή .. …..). Επομένως, στην προκειμενη  περίπτωση η ενδεδειγμένη ιατρικά χρονική στιγμή για την τοποθέτηση του ρινογαστρικού σωλήνα Levin ήταν αμέσως μετά την απλή ακτινογραφία κοιλίας, η οποία διενεγήθηκε στις 21-11-2012, και ώρα 21:25 και η οποία αποκάλυπτε, εξ αρχής την ύπαρξη του  αποφρακτικού ειλεού του λεπτού εντέρου. Δεν απεδείχθη, όμως, ότι ο πρώτος εναγόμενος, τοποθέτησε, ως όφειλε,ρινογαστρικό σωλήνα (Levin) αμεσως μετά την διάγνωση του πλήρους αποφρακτικου ελέγχου του λεπτού εντέρου που είχε τεθεί   με την απλή ακτινογραφία κοιλίας. Τούτο δε αποδεικνύεται από την  απλή ακτινογραφία θώρακος στην οποία υπεβλήθη η ενάγουσα  στις 22-11-2012 και ώρα 12:35, η οποία διενεργήθηκε 15 ώρες μετά την απλή ακτινογραφία κοιλιας σε ορθια θέση που αποκάλυψε την ύπαρξη αποφρακτικού ειλεού  του λεπτού εντέρου. Εάν πράγματι είχε τοποθετηθεί αμεσως ο ρινογαστρικός σωλήνας, τούτο θα  ήταν εμφανές  στην ακτινογραφία θώρακος της ασθενούς, διότι ο ρινογαστρικός σωλήνας φέρει επί τόπου ακτινοσκιερή γραμμή, η οποία τον καθιστά εμφανή σε κάθε ακτινολογική εξέταση. Μάλιστα, όπως επισημαίνεται στην ιατρική γνωμοδότηση  του …………., η τοποθέτηση ρινογαστρικού σωλήνα (Levin) αποτελεί το πρώτο μέτρο επί υπονοιας και μόνον εντερικής απόφραξης.Ο ισχυρισμός του εναγομένου  ότι στην προαναφερόμενη διάγνωση της απλής ακτινογραφίας από τον …………….. δεν εξειδικεύεται εάν η απόφραξη του λεπτού εντέρου ήταν πλήρης ή ατελής, δεν ασκεί εννομο επιρροή διότι η τοποθέτηση ρινογαστρικού σωλήνα ήταν σε κάθε περίπτωση απαραίτητη, παρεκτός του ότι, ως προεκτέθηκε, η ορθή αξιολογηση της απλής ακτινογραφίας κοιλίας έγκειται στις αρμοδιότητες  του μέσου χειρουργού.  Ακόμη και μετά την διενέργεια της αξονικής τομογραφίας στην οποία υπεβλήθη, που πληροφορήθηκε από τον ακτινολόγο την ύπαρξη ειλεού λεπτού εντέρου, όπως θα εκτεθεί κατωτέρω, ο πρώτος εναγόμενος δεν τοποθέτησε τον ρινογαστρικό σωλήνα, ώς όφειλε. Αντιθέτως αποφάσισε την αντιμετώπιση της ασθενούς αρχικώς  συντηρητικά, χωρίς την τοποθέτηση ρινογαστρικου σωλήνα. Η μη τοποθέτηση του ρινογαστρικουσωληνα (Levin) συνέβαλε στην επιδείνωση της κατάστασης της ασθενούς, λόγω διάτασης του εντέρου, η οποία οδηγεί σε διαταραχή της αιμάτωσης του τοιχώματος αυτού, ισχαιμία ή νέκρωση.Ο ιατροδικαστης . …….. αναφέρει ότι  ο θεράπων χειρουργός όφειλε κατά τη χρονική αυτή στιγμή  να γνωρίζει ότι ο πλήρης αποφρακτικος ειλεος του λεπτου εντέρου ήταν η αιτία των συμπτωμάτων της ασθενούς και να προβεί στις εξης ενέργειες: την άμεση τοποθέτηση ρινογαστρικου σωλήνα, την τοποθέτηση ουροκαθετήρα και τον σχεδιασμό διαγνωστικού  πλάνου για την εξακρίβωση μεσα στις επόμενες  ώρες αν ο πλήρης αποφρακτικος ειλεός του λεπτου εντέρου υποχωρεί ή όχι με επαναλλαμβανόμενες απλες ακτινογραφίες κοιλίας.    

Μετα την διενέργεια της απλής ακτινογραφιας, η εναγουσα υπεβλήθη στις 21-11-2012 και ώρα 23:59 σε αξονική τομογραφία άνω και κατω κοιλίας, αφού προηγουμένως έλαβε γαστρογραφίνη από το στόμα. Η διάνωση της αξονικής τομογραφίας από τον ακτινολόγο ……….. ήταν η εξής :«Παρουσία σημαντικής ασκιτικής συλλογής σε όλους τους ενδοπεριτοναϊκούς χώρους κυρίως περιηπατικά,μεταξύ των εντερικών ελίκων και στην πύελο αλλά και περισπληνικά και παρακολικά άμφω. Το λεπτό έντερο απεικονίζεται διατεταμένο, πλήρους υδαρούς περιεχομένου, ως επί ειλεού».Ο ιατρος χειρουργός  …………. εκθετει  ότι, αφού μελέτησε ο ίδιος το ακτινολογικό φιλμ της συγκεκριμενης αξονικής τομογραφίας, παρατήρησε, όπως αναφέρει στην πραγματογνωμοσύνη του  τα εξης:1)Μεγάλη διάταση του στομάχου, ο οποιος είναι πλήρης γαστρογραφίνης, 2)Μεγάλη διάταση και αεροπλήθεια σχεδόν ολοκλήρου του λεπτού εντέρου, 3)  Προώθηση της γαστρογραφίνης μόνο μέχρι στις αρχικές έλικες της νήστιδας και απουσία της γαστρογραφίνης στις λοιπές έλικές του λεπτού εντέρου, 4) Απουσία διάτασης των ελίκων του παχέος εντέρου, 5) Υγρό στην περιτοναϊκή κοιλότητα (ασκίτης), ευρήματα, τα οποία, όπως αναφέρει,  επιβεβαιώνουν την αρχική  διάγνωση της απλής ακτινογραφίας κοιλίας,  η οποία είχε διενεργηθει μιάμισυ ώρα νωριτερα, ότι δηλαδή η ενάγουσα  έπασχε από πλήρη απόφραξη  του λεπτού εντέρου. Στην γνωμάτευση του ακτινολόγου αναφέρεται απλά «ειλεός απλού εντέρου» χωρίς να περιγράφονται οι παραπάνω  διαγνωστικές πληροφορίες κατά την ανάλυση του ιατρου χειρουργου ……….., ενώ από τον ακτινολόγο διέφυγε και η διάγνωση  της συστροφής του λεπτου εντέρου ως αιτία της οξείας, πλήρους απόφραξης του λεπτού εντέρου.   Παρόλα αυτά, όμως, η συγκεκριμένη αξονική τομογραφία αποκάλυπτε με σαφήνεια ότι η ενάγουσα  παρουσίαζε πλήρη απόφραξη του λεπτού εντέρου και ότι το σημείο της απόφραξης εντοπιζόταν στο αρχικό τμήμα του λεπτού εντέρου. Επομένως, αποδεικνύεται ότι αν ο θεραπων ιατρός είχε δει ιδιοις όμμασι την αξονική τομογραφία, θα είχε ευχερώς διαπιστώσει ότι  πρόκειται για πλήρη απόφραξη του λεπτού εντέρου (από 20.10.2017 ιατρικη γνωμοδότηση).  Τούτο επιβεβαιώνεται και  από την από 23.10.2017 ιατροδικαστική γνωμοδότηση, του ιατροδικαστή ………..,  καθώς και από την 231/2018 ένορκη βεβαίωση του  ……….., ειδικού ακτινολόγου, σύμφωνα με τις οποίες  από την εν λόγω αξονική τομογραφία αποκαλύπτεται με σαφήνεια ότι η ενάγουσα παρουσίαζε πλήρη απόφραξη του  λεπτού εντέρου, αφού δεν παρατηρείτο δίοδος της γαστρογραφίνης από το λεπτό προς το παχύ έντερο, ενώ είναι ευκρινής η απεικόνιση του «σημείου του στροβίλου» (whirlsign), η οποία έθετε ξεκάθαρα την  διάγνωση ότι η αιτία του αποφρακτικού ειλεού ήταν η συστροφή του μεσεντεριου του λεπτού εντέρου. Το γεγονός ότι από τις δύο πρώτες απεικονιοτικές εξετάσεις, στις οποίες η ενάγουσα υποβλήθηκε στις 21.11.2012, μπορούσε να διαγνωστεί ακριβώς η πάθησή της, η οποία ήταν πλήρης αποφρακτικός ειλεός του εντέρου, επιβεβαιώνεται και από τον ορισθέντα από  το δικαστήριο πραγματογνώμονα, …………….,  ο οποίος στην από 03.01.2022 έκθεση ιατρικής πραγματογνωμοσύνης αναφέρει ότι «Ο πλήρης αποφρακτικος ειλεός του εντέρου ήτο δυνατο να πιθανολογηθεί και να διαγνωσθεί βάσει ευρημάτων του α/α κοιλίας, ct κάτω κοιλίας στις 21/1//2012».

Εγκειται δε στις αρμοδιότητες του χειρουργού,   η στοιχειώδης εκτίμηση των ευρημάτων της αξονικής τομογραφίας κοιλίας και η ορθή αξιολόγηση αυτής, όταν τα ευρήματα αυτής είναι χαρακτηριστικά και  αδιαμφισβήτητα, όπως στην συγκεκριμένη αξονική ότι επρόκειτο για πλήρη απόφραξη του λεπτού. Στην προκειμένη περίπτωση ο θεράπων ιατρός δεν είδε ο ίδιος την αξονική τομοφραφία,  αλλά αρκέθηκε σε προφορική απάντηση από εφημερεύοντα ακτινολόγο όπως ο ιδιος  καταγράφει στο έγγραφο «ΠΟΡΕΙΑ ΝΟΣΟΥ» της ασθενούς : «προφορική απάντηση από εφημερεύοντα ακτινολόγο – εικονα ειλεού με υπόπυκνες εστιες στο ήπαρ» και δεν καταγράφεται σε κανεναν έγγραφο από αυτόν ότι η αξονική τομογραφία κοιλίας όπως  και η απλή ακτινογραφία κοιλία θέτουν την διαγνωση της πλήρους απόφραξης του λεπτού εντέρου (πλήρης αποφρακτικός ειλεός  λεπτού εντερου), έστω και αν δεν αναφέρεται το αίτιο (ιατρικές γνωμοδοτήσεις ………………, …………). Επίσης το ότι δεν αναφέρεται  στην γνωματευση  το  αίτιο της πληρους απόφραξης, που ήταν η συστροφή του λεπτού εντέρου, δεν απαλλάσει από την ευθύνη του τον θεραποντα ιατρό, διότι η πλήρης απόφραξη του λεπτού εντέρου, ακόμα και αν δεν είναι γνωστό  το αίτιο της, θέτει τον χειρουργό σε επαγρύπνηση, ο οποίος οφείλει να προβεί σε επαναληπτικο ακτινολογικό έλεγχο, για να εξακριβώσει αν η πλήρης απόφραξη του λεπτου εντέρου υποχωρεί ή επιμένει και εάν δεν υποχωρεί μέσα σε διάστημα  ολίγων ωρών επιβάλλεται άμεσα χειρουργική επέμβαση λόγω του υποκείμενου κινδύνου ισχαιμίας και νέκρωσης του εντέρου. Στην προκειμενη περίπτωση ο θεράπων ιατρός δεν είδε την αξονική τομογραφια ώστε να την αξιολογήσει ορθά. Ακόμη,όμως, και  μετά την διενέργεια της αξονικής τομογραφίας, που ο θεραπων ιατρός πληροφορήθηκε από τον ακτινολόγο την ύπαρξη ειλεού λεπτού εντέρου, ο πρώτος εναγόμενος δεν τοποθέτησε τον ρινογαστρικό σωλήνα, ώς όφειλε.Ακομη και επί υπόνοιας και μόνον εντερικής απόφραξης  η τοποθέτηση ρινογαστρικού σωλήνα αποτελεί το πρώτο απαραίτητο μέτρο, ως προεκτέθηκε.  Αντιθέτως αποφάσισε την αντιμετώπιση της ασθενούς αρχικώς  συντηρητικά, χωρίς την τοποθέτηση ρινογαστρικου σωλήνα. Η μη τοποθέτηση του ρινογαστρικου σωληνα (Levin) συνέβαλε στην επιδείνωση της κατάστασης της ασθενούς, λόγω διάτασης του εντέρου, η οποία οδηγεί σε διαταραχή της αιμάτωσης του τοιχώματος αυτού, ισχαιμία ή νέκρωση. Επιπλέον, δεν προεβη, ώς οφειλε,  σε επαναληπτικο ακτινολογικό έλεγχο, για να εξακριβώσει αν η πλήρης απόφραξη του λεπτου εντέρου υποχωρεί ή επιμένει και εάν δεν υποχωρεί  εντός ολίγων ωρών επιβάλλεται άμεσα χειρουργική εεπέμβαση. Ειδικότερα, ως προεκτέθη  για να υποβληθεί η ενάγουσα σε αξονική  τομογραφία έλαβε γαστρογραφίνη από το στόμα, η οποία είναι μία υδατοδιαλυτή  σκιαγραφική ουσία, που βοηθά στην διαγνωση της φύσης του ειλεού. Σύμφωνα με την ιατρικη γνωμοδότηση του …………. «Η παρακολούθηση της πορείας της γαστρογραφίνης  στον γαστρενεντερικό σωλήνα γίνεται με επαναλαμβανόμενες ακτινογραφίες κοιλίας που δεινεργούνται με μεσοδιαστήματα ολίγων ωρών από την λήψη της, μετά από 1-2 ώρες. Σε πληρη αποφρακτικό ειλεό  του λεπτου εντέρου η πορεία της γαστρογραφίνης μεσα στον αυλό του διακόπτεται στο σημείο όπου εντοπίζεται το μηχανικό κώλυμα της απόφραξης… Σε ασθενεις που εμφανίζουν αποφρακτικό ειλεό, είναι εξαιρετικής σημασίας οι επαναλαμβανόμενες ακτινογραφίες κοιλίας,  σε μεσοδιαστηματαολιγων ωρών. Έτσι εκτιμάται  η πορεία του ειλεού, δηλαδή η υποχώρηση ή η επιδείνωσή του.Απαιτείται αυξημένη παρακολούθηση και συνεχής κλινική επανεκτίμηση από τον χειρουργό, ώστε ο ασθενής να οδηγηθεί σε άμεση χειρουργική επέμβαση αν εμφανιστούν σημεία κλινικής επιδείνωσης του αρρώστου. Σε αυτά περιλαμβάνονται σημεία περιτοναϊσμού,ταχυκαρδία, πυρετός, αύξηση της έντασης του κωλικοειδούς άλγους,  συνεχής βύθιος κοιλιακό πόνος ή και σημεία κατάπληξης…Μπροστα σε έναν ασθενή με εικονα ειλεού ο χειρουργος θα πρέπει να απαντήσει αν πρόκειται για αποφρακτικο  η παραλυτικο ειλεό, ή αν ο παραλυτικος ειλεός  είναι επακόλουθο παρατεταμένης μηχανικής απόφραξης. Στις περιπτώσεις ασθενών με αποφρακτικό ειλεό ο χειρουργός οφείλει να απαντήσει στο ερώτημα αν η απόφραξη εντέρου είναι πλήρης ή μερική, διότι προκειται για καταστάσεις με διαφορετική επικινδυνοτητα και διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης….Η πλήρης απόφραξη του εντέρου αποτελεί επείγουσα χειρουργική πάθηση λόγω του αυξημένου υποκειμένου κινδύνου ισχαιμίας του τοιχώματος του εντέρου με συνεπεια την νέκρωση αυτου, αν δεν υποχωρήσει. Συνεπώς η διάκριση της πλήρους από την ατελή απόφραξη του εντέρου είναι βασικής σημασίας για τον χειρουργό ώστε να επιλέξει τον καταλληλο χρόνο  χειρουργικής αντιμετώπισης του πάσχοντος, πριν επέλθει η νέκρωση του εντέρου. Ο διαχωρισμός αυτός μεταξύ πλήρους και μερικής απόφραξης του εντέρου μπορει να γίνει αποκλειστικά και μόνο με την παρακολούθηση των ασθενών κλινικά και με επαναλαμβανόμενες ακτινογραφίες κοιλίας, μετά από λήψη γαστρογραφίνης… Η ορθη και άμεση αναγνώριση της πλήρους απόφραξης του λεπτου εντέρου από τον χερουργό καθώς και η παρακολούθηση της εξέλιξης αυτής με επαναλαμβανόμενες ακτινογραφίες κοιλίας, δηλαδή αν υποχωρει ή όχι σε διάστημα ολίγων ωρών, είναι καθοριστικής σημασίας, ώστε ο  ασθενής  να οδηγείται στο χειρουργείο πριν την εγκατάσταση μη αναστρέψιμης ισχαιμίας και νέκρωσης εντέρου… Το χρονικό όριο των 6-8 ωρών θεωρείται ως όριο ασφαλείας για την βιωσιμότητα του εντερικού τοιχώματος σε περίπτωση συνεχιζόμενης πλήρους εντερικής απόφραξης. Ο κίνδυνος νέκρωσης του εντέρου αυξάνει σημαντικά μετά από αυτήν χρονική περίοδο. Οπότε είναι καθοριστικής σημασίας ο χειρουργός μέσα στο χρονικό αυτό διάστημα να απαντήσει στο ερώτημα αν πρέπει να χειρουργηθει ο ασθενής».   

Επομενως, σε ασθενείς με διάγνωση αποφρακτικού ειλεού λεπτού εντέρου από την αρχική ακτινογραφία κοιλίας   με ισχυρή υποψία πλήρους απόφραξης  (απουσία αέρα από το παχύ έντερο), η ορθή διαγνωστική και θεραπευτική αντιμετώπιση, όπως επιβάλλεται από τις αρχές της ιατρικής επιστήμης και της κοινής πείρας, είναι να τοποθετηθεί  άμεσα ρινογαστρικός σωλήνας (Levin) και να χορηγηθεί  γαστρογραφίνη μέσω του σωλήνα. Στην συνέχεια ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται με συχνή κλινική εξέταση ανά 1-2 ώρες και επαναλαμβανόμενες ακτινογραφίες κοιλίας ανά 1-2 ώρες. Αν η πληρης απόφραξη του λεπτού εντέρου δεν υποχωρεί μέσα σε διάστημα 6-8 ωρών απαιτείται χειρουργική επέμβαση για την αποφυγή νέκρωσης του εντέρου.

Στην προκειμένη περίπτωση δεν τοποθετήθηκε  άμεσα ρινογαστρικός σωλήνας (Levin), ούτε διενεργήθηκε μετά την πρώτη αξονικη τομογραφία, επαναληπτική ακτινογραφία κοιλίας κατά το χρονικό διάστημα των 48 ωρών που παρέμεινε η ασθενής στο ……………..Ετσι, ενώ η αρχική ακτινογραφία κοιλίας  και η αξονική τομογραφία κοιλίας έθεταν την διάγνωση του πλήρους αποφρακτικού ειλεού του λεπτού εντέρου, δεν έγινε ουδεμία  ακτινολογική παρακολούθηση της εξέλιξης του ειλεού, όπως επιβάλλεται από τις  αρχες της επιστήμης και της κοινής πείρας. Όπως αναφέρεται στην ιατρικη γνωμοδότηση του ιατρου χειρουργού ………………, η επαναληψη μιας απλής ακτινογραφίας κοιλίας 1-2 ώρες μετά τη λήψη της γαστρογραφίνης θα αρκούσε για να επιβεβαιώσει ότι η πλήρης απόφραξη του λεπτού εντέρου, η οποία ήδη φαινόταν στην αρχική ακτινογραφία κοιλίας και στην αξονική τομογραφία κοιλίας, δεν υποχωρούσε. Η μη υποχώρηση της πλήρους απόφραξης του λεπτού εντέρου, όπως διαπιστώνεται από τις επαναλαμβανόμενες ακτινογραφίες κοιλίας και την πορεία της γαστρογραφίνης μέσα στο έντερο, μέσα σε διάστημα 6-8 ωρών απαιτούσε άμεση χειρουργική αντιμετώπιση. Η προσπάθεια αντιμετωπισης μιας πληρους απόφραξης με συντηρητικά μέτρα, όπως έκανε εν προκειμένω ο θεράπων ιατρός,  θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του ασθενούς, ο οποίος προοδευτικά αναπτύσει εντερική ισχαιμία, διάτρηση και τελικά σήψη. Ο χειρουργός οφείλει να γνωρίζει τις αρχές που διέπουν τη διάγνωση και την αντιμετώπιση  μιας πλήρους απόφραξης  του λεπτού εντέρου, ακόμη και αν δεν γνωρίζει το αίτιό  της. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή ………… « Επομένως ακόμη και μετά τη διενέργεια της αξονικής τομογραφίας δεν καταγράφεται πουθενά ότι  η ασθενής εμφανίζει πληρη αποφρακτικο ειλεο του λεπτου εντέρου, εστω και αν η αιτιολογία είχε διαφύγει της διάγνωσης του ακτινολόγου. Η διακοπή της πορείας της γαστρογραφίνης στο αρχικό τμήμα του λεπτου εντέρου όφειλε να  αξιολογηθεί από τον θεραποντα χειρουργο αφου επιβεβαιώνει πληρη αποφραξη του λεπτου εντέρου. Η διαγνωση του πληρη αποφρακτικού ειλεου του λεπτου εντέρου θα έκρουε  τον κώδωνα του κινδύνου αφού αν δεν υποχωρήσει μέσα σε διάστημα μερικών ωρών ο ασθενής  πρεπει να οδηγηθεί στο χειρουργείο γιατι υπαρχει κίνδυνος  να διαταραχεθί η αιμάτωση του εντέρου και να προκληθεί  ισχαιμία και νέκρωση εντέρου. Στις περιπτώσεις αυτές απαιτείται επίσης επαγρύπνηση του χειρουργού και στενή παρακολουθηση του ασθενους με συνεχη κλινική εξέταση, εκτίμηση των ζωτικών σημείων και γενικότερα της κλινικής εικονας του ασθενούς ώστε με οποιαδηποτε υποψία επιδείνωσης της κλινικής εικόνας να οδηγείται άμεσα  στο χειρουργείο….. Ο θεραπων καθυστέρησε …. να τοποθετήσει ρινογαστρικο σωλήνα προς αποσυμπίεση  του διατεταμένου γαστρεντερικού σωλήνα. Η τοποθέτηση ρινογαστρικού σωλήνα είναι η πρώτη και άμεση θεραπευτική πραξη σε ασθενείς που εμφανίζουν ειλεό, οποιουδήποτε τύπου και αιτιολογίας. Η τοποθέτηση του σωλήνα αυτού γίνεται αμέσως  μόλις διαγνωσθεί ο ειλεος με την απλη ακτινογραφία κοιλιας….. Ο θεράπων χειρουργός δεν προχώρησε ούτε σε επαναληψη μιας απλης ακτινογραφίας κοιλία καθ’ ολο το χρονικο διάστημα που η ασθενής νοσηλευόταν στο …………. ώστε να διαπιστώσει μεσω της προόδου της γαστρογραφινης στον γαστρεντερικό σωλήνα την βατοτητα του εντέρου και να εξακριβωσει αν ο πληρης αποφρακτικος ειλεος του λεπτου εντέρου υποχωρούσε η όχι.  Έτσι σε ασθενείς που η απλη ακτινογραφία κοιλία αποκαλύτει την παρουσία αποφρακτικού ειλεού του λεπτου εντέρου χορηγείται γαστροφραγίνη από το σωληνα Levin και επαναλαμβάνεται η απλη ακτινογραφία  κοιλίας 1-2 ώρες μετά τη λήψη γαστρογραφίνης.… Η παρακολούθηση της πορείας του αποφρακτικού ειλεου … με επαναλαβμανόμενες ακτινογραφίες κοιλίας που γίνονται με μεσοδιαστήματα λίγων ωρών είναι εξαιρετικής σημασίας για τη σωστη επιλογή του χρόνου εγχείρισης. Ο θεραπων  δεν προχώρησε σε καμία από τις ανωτέρω διαγνωστικες ενεργειες οποτε δεν διαπιστώθηκε καθ’ ολη τη διάρκεια της νοσηλείας της ότι ο πληρης αποφρακτικος ειλεος του λεπτου εντέρου δεν υποχωρούσε».      

Επιπλέον  η απόφραξη   του λεπτού εντέρου προέκυπτε και από τις κάτωθι διαγνωστικες εξετάσεις, που έλαβαν χώρα την επομενη ημέρα της,  22-11-2012. α)Η ενάγουσα το πρωί της 22-11-2012 υπεβλήθη σε παρακέντηση του ασκιτικού υγρού για διαγνωστικούς λόγους. Σύμφωνα με την εκτίμηση του χειρουργου ………..,  τα ευρήματα της ανάλυσης του ασκιτικού υγρού που  παρακεντήθηκε στις 22-11-2012  υποδηλώνουν  αποφρακτικο ειλεό του λεπτού εντέρου που έχει επιπλακεί με εντερική ισχαιμία, νέκρωση,  διάτρηση  του  εντέρου και περιτονίτιδα, γεγονος που επέβαλε την άμεση χειρουργική επέμβαση κατά το χρονικό αυτό σημειο.  Η αξιολόγηση δε των ευρημάτων  της ανάλυσης του ασκιτικού υγρού δεν  καταγράφεται  σε κανένα έγγραφο του θεραπευτηρίου ……………. από τον θεραποντα ιατρό. Και ναι μεν τα αποτελέσματα της ανάλυσης του ασκιτικού υγρού δεν περιήλθαν αμέσως σε γνώση του πρώτου εναγομένου, αφού τα έλαβε σε μεταγενέστερο χρόνο, μετά την επέμβαση που τελικά διενεργήθηκε, πλην, όμως η όψη και χροιά του ασκιτικού υγρού, ήταν αρκετή για την εξαγωγή του συμπεράσματος περί εντερικής ισχαιμίας και νέκρωσης.β)Εξάλλου το πρωί της ιδίας ημέρας 22-11-2012,  η ασθενής υπεβλήθη σε υπερηχογράφημα ουδοδόχου κύστης, το πόρισμα του οποίου αναφέρει «Διατεταμένες έλικες λεπτου εντέρου με υδαρές περιεχόμενο χωρίς περισταλτισμό εικόνα παραλυτικού ειλεού. Ασκιτική συλλογή πέριξ των ελίκων  και στην πύελο». Η μετάπτωση ενός αποφρακτικού  ειλεού σε παραλυτικό, αποτελεί σαφή ένδειξη επιδείνωσης της κατάστασης του εντέρου, γεγονός που υποδηλώνει άμεσο κίνδυνο  εγκατάστασης ισχαιμίας και νέκρωσής του και απαιτεί άμεση χειρουργική επέμβαση. Επομένως  στην προκειμένη περίπτωση υπήρχε σαφής επιδείνωση στην εξέλιξη  του ειλεού, όπως φαίνεται από την μετάπτωση του αποφρακτικού ειλεού σε παραλυτικό ειλεό, σε συνδυασμό με τα προαναφερθεντα ευρηματα της παρακέντησης αιμορραγικού ασκιτικού υγρού. Τα  ανωτέρω υποδηλώνουν την παρουσία προχωρημένου αποφρακτικού ειλεού με διαταραχή της αιμάτωσης του εντέρου, γεγονός που επιβάλλει την άμεση χειρουργική αντιμετώπιση κατά το χρονικο αυτό σημείο. Στις περιπτώσεις που ο αποφρακτικός ειλεός μεταπίπτει σε παραλυτικο  ο κωλικοειδής πόνος μετετρέπεται σε συνεχή, συνεπώς η υποχώρηση του κωλικοειδούς πονου σε ασθενείς με πλήρη απόφραξη του εντέρου δεν πρέπει να εκληφθεί ως σημείο βελτίωσης  αλλά αντίθετα ως σημείο επιδείνωσης του ασθενούς (ιατρικες γνωμοδοτήσεις  ……………….). Μάλιστα  τα ευρήματα σαφούς επιδείνωσης της εξέλιξης του ειλεού δεν καταγραφονται από τον θεράποντα χειρουργό στο έγγραφο «Πορεια Νοσου» της ασθενούς. γ) Το πρωί της 22-11-2012 η εναγουσα υπεβλήθη και σε αιματολογικές εξετάσεις, από τις οποίες, σε σχέση με τις αιματολογικές εξετάσεις που ελήφθησαν το προηγούμενο βραδυ  (στις 21-11-2012 και ώρα 21:02),  προέκυπτε μεγάλη αύξηση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων. Η μεγάλη αύξηση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων  σε ασθενείς με αποφρακτικο ειλεό θέτει την ισχυρή υποψία ισχαιμίας του εντέρου. Επομένως, η  μεγάλη αύξηση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων  στην συγκεκριμενη ασθενη με αποφρακτικό ειλεό  έπρεπε να αξιολογηθεί  από τον θεράποντα χειρουργό ως επιδείνωση της κατάστασής της. Το γεγονός αυτός συνδυαζόμενο με την κλινική εικόνα της ενάγουσας  που είχε ταχυκαρδια, χαμηλή  αρτηριασκή  πίεση, επεισόδιο ζάλης και έντονη διέγερση υποδηλεί επιπλεγμένη μορφη ειλεού με ισχυρή υποψία διαταραχής της αιμάτωσης του εντέρου, νέκρωσης αυτου και ανερχόμενης σήψης.  Τα ανωτέρω αποτελούν  σαφείς ενδείξεις για άμεση χειρουργική επέμβαση. Σημειούται ότι τα αποτελεσματα των γενικών  εξετάσεων αίματος  που ελήφθησαν από την ενάγουσα  καταγράφηκαν από τον θεραποντα ιατρό στο έγγραφο «Πορεία Νόσου» της ασθενούς της 22.11.2012, ως καλά εργαστηριακά.  Επιπλέον στους ασθενείς με εικόνα ειλεού που εμφανίζουν ταυτόχρονα και διαταραχή του επιπέδου συνείδησης  επιβάλλεται ο έλεγχος των αερίων αιματος για να διαπιστωθεί  εμμέσως  η επαρκής παροχή  οξυγόνου στον εγκεφαλο, καθώς η διαταραχή του επιπέδου συνείδησης στους πασχοντες από αποφρακτικό ειλεο  υποδηλοί έναρξη σηψαιμίας. Ο χειρουργός οφειλει να ελέγξει τα αερια αίματος και τους δεικτεςιστικης νέκρωσης (CPK, LDH) σε ασθενείς με απογρακτικό ειλεό, δεδομένου ότι αυξημένες τιμές στις εξετάσεις αίματος  της γαλακτικής δεϋδρογενάσης (LDH) και της κρεατινοφωσφοκινάσης (CPK) σε συνδυασμό με αύξηση της αμυλάσης του ορού είναι ενδεικτικές εντερικης νέκρωσης (ιατρικές γνωμοδοτήσεις ……………. και ………). Στις ανωτέρω ενέργειες  δεν προέβη ο πρώτος εναγόμενος. Σύμφωνα με την ιατρική γνωμοδότηση του ιατροδικαστή …………….. «Τα στοιχεία αυτά σε συνδυασμό με την κλινική εικόνα της ασθενούς, η οποία παρουσίαζε  εντονο και συνεχή πονο που απαιτούσε την χορηγηση ανα τακτά χρονικα διαστήματα αναλγητικών ενδοφλεβιως, ταχυκαρδια με πάνω από 110 σφύξεις το λεπτο, υπόταση, λιποθυμικα επεισόδια, εντονη διέγερση ηταν τυπικά σημεία  βαριας αφυδάτωσης και υποογκαιμιής καταπληξίας λόγω πλήρους αποφρακτικού ειλεου του λεπτου εντέρου, με  υποκείμενη διαταραχη της αιμάτωσης του εντερου, ΄που είχε οδηγήσει σε ισχαιμία και νέκρωση αυτου…. Ο θεραπων δεν αξιολογησε ορθως  τα παθολογικα ευρήματα των εργστηριακων εξετάσεων ούτε και τα σαφή ευρήματα της κλινικής κατάστασης της ασθενούς. … Η απόφαση συντηρητικής  αντιμετωπισης ενός ασθεντους  με εντερική απόφραξη βασίζεται στην κλινική κρίση και απαιτεί συνεχή επαγρύπνηση ώστε να βεβαιωθεί ότι η κλινική πορεία δεν έχει αλλαξει. Έτσι ο θεραπων χειρουργος μη αξιολογωντας τα παθολογικα ευρήματα των εργαστηριακών εξετάσεων και την επιδείνωση της κλινικής εικονας της ασθενους οδηγησε την ενάγουσα  στο χειρουργείο με καθστέρηση 48 ωρων με εγκατεστημενη πλεον ισχαιμικην εκτωση του συνολου του λεπτου εντερου εκτος από του πρωτου 1,5 μέτρου της νήστιδος, με αποτέλεσμα η ασθενής να υποστεί  εκτεταμένη εντερεκτομή, που είναι υπευθυνη για την επακολουθη αναπτυξη του συνδρόμου βραχεος εντερου από το οποίο πάσχει ως και σήμερα η ασθενής».  Εξάλλου στις περιπτώσεις ασθενών  με αποφρακτικο ειλεό, ακόμη και αν αποφασισθεί να αντιμετωπισθεί συντηρητικά, όπως, εν προκειμενω, απαιτείται   αυξημένη επαγρύπνηση του χειρουργού και συχνή κλινική επανεκτίμηση του ασθενούς για την έγκαιρη αναγνώριση επιπλοκών, ώστε ο ασθενης να οδηγηθεί άμεσα στο χειρουργείο. Εν προκειμένω η ενάγουσα, ελάμβανε αναλγητικά φάρμακα ενδοφλεβίως ανά τακτά χρονικά διαστήματα προς αντιμετώπιση του πόνου.  Η μετάπτωση του κωλικοειδούς πόνου σε συνεχή, η ταχυκαρδία, ο πυρετός, η καταπληξία, η λευκυτάρρωση, η ανεύρεση περιτοναϊκού ερεθισμού στην ψηλάφηση της κοιλίας είναι σημεία  εντερικής ισχαιμίας και θεωρούνται ως σημεία επιδείνωσης του πάσχοντος. Η παρουσία πόνου που δεν υποχωρεί και απαιτεί συνεχή χορήγηση αναλγητικων φαρμάκων πρέπει να θετει  σε επαγρύπνηση τον χειρουργό για άμεση χειρουργική αντιμετώπιση. Εν προκειμένω, ως προεκτέθη ο θεραπων ιατρος, αποφάσισε  να αντιμετωπισθεί συντηρητικά. Η ενάγουσα εμφάνιζε ήδη από το πρωί της Πέμπτης 22-11-2012 ταχυκαρδία με σφύξεις πάνω από 110 το λεπτό, υποταση, επεισόδιο ζάλης, στα οποία προστέθηκε  κατόπιν η έντονη διεγερτική κατάσταση και η σύγχυση, καθώς παρουσίασε απώλεια συνείδησης και διεγερτικότητα, λόγος για τον οποίο κλήθηκε ο εφημερεύων νευρολόγος του θεραπευτηρίου, κ. ……., ο οποίος της χορήγησε ZyprexaVelotab 5 mg(ολανζαπίνη), δηλαδή, άτυπο αντιιμυχωτικό, που χρησιμοποιείται κυρϊως για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας και της διπολικής διαταραχής.  Ο συνδυασμός της ταχυκαρδίας, της υπότασης και της διεγερτικής κατάστασης που παρουσίαζε η ενάγουσα ήταν αποτέλεσμα υποογκαιμίας λόγω της βαριάς αφυδάτωσης του οργανισμού από την παραμελημένη εντερική απόφραξη και την αιμορραγία από το νεκρωμένο  εντερικό τοίχωμα, καθώς και από την αρχόμενη σήψη. Ο συνδυασμός όλων των ανωτέρω όφειλαν να θέσουν την ισχυρη υποψία στο  θεραποντα ιατρό ότι επρόκειτο  για ισχαιμικού τύπου απόφραξη που απαιτείτο άμεση χειρουργική αντιμετώπιση. Συγκεκριμένα, από την ένορκη βεβαίωση της αδελφής της ενάγουσας, ……….., συνοδό της κατά την πρώτη διανυκτέρευσή της στο ιδιωτικό θεραπευτήριο « ………..», αποδεικνύεται ότι η κατάστασή της επιδεινώθηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας, καθώς το κοιλιακό άλγος έγινε πιο έντονο, ενώ συνέχιζαν και οι έμετοι, καφεοειδούς χρώματος. Λόγω της έντασης των συμπτωμάτων, η ……………. πραγματοποίησε έκτακτη κλήση ιατρού, μέσω των υπηρεσιών του θεραπευτηρίου, πλην όμως ο πρώτος εναγόμενος την καθησύχασε, έδωσε δε εντολή για τοποθέτηση ουροκαθετήρα, καθώς η ενάγουσα, στην προσπάθειά της να επισκεφθεί την τουαλέτα, λιποθύμησε δύο φορές. Η εξακολούθηση του πόνου και των εμέτων της ενάγουσας αποδεικνύεται επιπλέον και από φύλλο «Δελτίο Χορήγησης Φαρμάκων», κατά το οποίο η ενάγουσα ελάμβανε ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ενδοφλεβϊως, αναλγητική αγωγή (apotel, xefo) καθώς και αγωγή για την ανακούφιση του οτομάχου (losec ή pantosec 40 mg).  Τις ανωτέρω διαπιστώσεις του …….. και του ……… επιβεβαιώνει και ο δικαστικός πραγματογνώμων ………….. ο οποίος σαφώς αναφέρει ότι  ορθη διαγνωστική μέθοδος η οποία θα έπρεπε να ακολουθησει ο θεράπων ιατρός ήταν «να τοποθετηθεί σωλήνας παροχέτευσης Levin αρχικά προς αποσυμφόρηση στομάχου -δωδεκαδάκτυλου, αναμονη λίγων ωρών (μικρότερη των οκτών ωρών διότι άλλως το έντερο σε πλήρη απόφραξη νεκρώνεται) μηπως λυθεί ή υποχωρήσει ο ειλεός, εκ νέου α/α κοιλίας σε ορθία  θέση και ct  έλεγχος και επί μη υποχωρήσεως των συμπτωμάτων,  άμεσα χειρουργείο.. Ο πλήρης αποφρακτικος ειλεός του εντέρου ήτο δυνατο να πιθανολογηθεί και να διαγνωσθεί βάσει ευρημάτων του α/α κοιλίας, ct κάτω κοιλίας στις 21/1//2012….Με βάση τα κλινικά συμπτώματα και αντικειμενικά ευρήματα των εργαστηριακών εξετάσεων εκτιμήθηκε λανθασμένα η κλινική εικόνα της ενάγουσας. Έπρεπε να γίνουν όσα αναφέρονται στην απάντηση 1 (παραπάνω) και επιπλεόν λήψη αερίων αίματος CPK, LDH. Η επιδείνωση της κλινικής εικονας της ενάγουσας δεν αξιολογηθηκε ορθώς με αποτέλεσμα τ ην νέκρωση λόγω αποφρακτικου ειλεού  του μεγαλύτερου τμήματος του λεπτού εντέρου… Η ορθή προς το συμφέρον της ενάγουσας θεραπευτική μεθοδος θα ήταν η ορθή προεγχειρητική αντιμετώπιση και εκτίμηση (ως ανωθεν) και η άμεση χειρουργική επέμβαση προς αποφυγή νέκρωσης του λεπτού εντέρου..».   Περαιτέρω, ως προεκτέθηκε,  κατά τις επόμενες ώρες της 23-11-2012 η ενάγουσα παρουσίασε εικόνα σηπτικής  καταπληξίας, ακολούθησε δε, αφού προηγουμένως υποβλήθηκε σε υπολογιστική τομογραφία άνω-κάτω κοιλίας, η επείγουσα εισαγωγή της στο χειρουργείο, όπου διαπιστώθηκε ότι είχε γίνει συστροφή του λεπτού εντέρου στη ρίζα του μεσεντερίου και νέκρωση του συνόλου του λεπτού εντέρου πλην του πρώτου 1,5 μέτρου της νήστιδας, ενώ η νέκρωση άρχιζε 1,5 μέτρο από το TREITZ και έφθανε μέχρι την ειλεοτυφλική βαλβίδα. Κατά τη διάρκεια του χειρουργείου, έγινε: α) εκτομή του νεκρωθέντος λεπτού εντέρου και τελική νηστιδοστομία στο δεξιό λαγόνιο, β) εκτομή ειλεοτυφλικής, τυφλού, μέχρι τη μεσότητα του ανιόντος και εκστόμωση δεξιά άνωθεν της νηστιδοστομϊας, γ) χολοκυστεκτομή, δ) σύγκλιση του μεσεντερίου, ε} εκπλυση και παροχέτευση 2 penrose το πρωτο στο δουγλάσσειο και το δεύτερο δεξιά παρακολικά τα οποία βγαίνουν σε στόμιο αριστερά, μετά δε το πέρας αυτού η ενάγουσα μεταφέρθηκε με βαρεία πολυοργανική ανεπάρκεια στη ΜΕΘ-2 του Γ.Ν.Α. «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ». Κατόπιν δε της μακρόχρονης νοσηλείας της στο νοσοκομείο αυτό, επί σχεδόν 1,5 έτος, και συγκεκριμένα από τις 24.11.2012 έως τις 17.05.2014, κατά το οποίο από 24.11.2012 έως 03.02.2013 νοσηλεύθηκε στη ΜΕΘ-2, από 04.02.2013 έως 13.04.2013 στη ΜΑΦ, από τις 13.04.2013 έως τις 17.04.2013 στη ΜΕΘ-2, από τις 17.04.2013 έως τις 08.05.2013 στη ΜΑΦ και από τις 08.05.2013 έως τις 17.05.2014 στη Β’ Χειρουργική Κλινική, και την υποβολή της σε τρεις χειρουργικές επεμβάσεις, και συγκεκριμένα σε επέμβαση επανασύνδεσης του εντέρου στις 15.04.2013, σε γαστροστομϊα ανοικτή χωρίς κατασκευή γαστρικού σωλήνα στις 15.07.2013 και σε σιγμοειδεκτομή, τμηματική, με αναστόμωση στις 11.09.2013, έλαβε μεν εξιτήριο, πλην όμως έχοντας υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη της υγείας της. Ειδικότερα, παρουσιάζει σοβαρό σύνδρομο βραχέος εντέρου με πολλαπλά διαρροϊκά επεισόδια, ηλεκτρολυτικές διαταραχές και δυσαπορόφηση ιχνοστοιχείων. Τρέφεται διεντερικά με τεχνητή διατροφή, ενώ από το στόμα διατηρεί μονον την ικανότητα κατάποσης νερού  και τσαγιού, λόγω δυσκαταποσίας και της σημαντικής αδυναμίας της γλώσσας και των λοιπών στοματικών δομών, ενώ λόγω της συνεχιζόμενης αδυναμίας διαχείρισης των πτυέλων και των βρογχικών εκκρίσεων έφερε οπή τραχειοστομϊας, της οποίας η σύγκλειση  έγινε σε νοσοκομείο της Σουηδίας, στα τέλη του 2014. Ακόμη, η ενάγουσα πάσχει από υπονατριαιμία, λόγω χαμηλής πρόσληψης νατρίου, και οστεοπόρωση, ως επιπλοκή της πλημμελούς εντερικής λειτουργίας, είναι επιρρεπής σε λοιμώξεις και παρουσιάζει συχνά κοιλιακά άλγη, εξαιτίας των οποίων πραγματοποιεί επισκέψεις σε νοσοκομείο, λόγω υποψιας εντερικής απόφραξης. Από όλα τα ως άνω αποδεικνύεται ότι η κατάσταση αυτή, στην οποία περιήλθε η ενάγουσα, οφείλεται σε συγκεκριμένες παραλείψεις του θεραπόντος ιατρού της πρώτου εναγομένου, στις οποίες μάλιστα υπέπεσε, λόγω αμελούς συμπεριφοράς, την οποία επέδειξε, κατά την άσκηση των συγκεκριμένων ιατρικών καθηκόντων του, ήτοι δεν ενήργησε, όπως όφειλε και μπορούσε, με βάση τις ιδιαίτερες ιατρικές του γνώσεις και την εμπειρία του, ως εκ της ειδικότητάς του.  Ήδη  από την απλή ακτινογραφια κοιλίας που διενεργήθηκε στην ενάγουσα  στις 21-11-2013 ώρα 21:24  αποκαλύπτετο η ύπαρξη πλήρους αποφρακτικού ειλειού του λεπτου εντέρου, κατάσταση δυνητικά απειλητική για τη ζωη της ενάγουσας, αν δεν υποχωρούσε μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα.  Το πρώτο  και άμεσο θεραπευτικό βήμα, στο οποίο όφειλε να προβεί ο θεράπων ιατρός, αμέσως μόλις ετέθη η διάγνωση του ειλεού, ήταν να τοποθετηθεί ρινογαστρικός σωλήνας (levin) στην ενάγουσα, ενέργεια, στην οποία ο θερπαπων δεν προέβη. Εν συνεχεία  χορηγήθηκε στην ενάγουσα γαστρογραφίνη προκειμένου να διενεργηθεί  αξονική τομογραφία άνω – κάτω κοιλίας. Η αξονική τομογραφία αποκάλυψε την παρουσία πλήρους απόφραξης του λεπτού εντέρου, με την πορεία της γαστρογραφίνης να διακόπτεται στο αρχικό τμήμα του λεπτού εντέρου (νηστιδα), με απουσία αέρα στο παχύ έντερο και με τη συλλογή μεγάλης ποσότητας υγρού στην κοιλιά της ασθενούς (ασκίτης), ευρήματα, που αποτελούν ένδειξη βαρίας μορφής απόφραξης του λεπτού εντέρου. Συνεπώς, ήδη από αυτήν την χρονική στιγμή, ήτοι λίγες ώρες μετά την άφιξη της ενάγουσας  στο …………..,   όφειλε να είναι  ευχερής η διάγνωση της πλήρους απόφραξης  του λεπτού εντέρου από τον θεράποντα χειρουργό και μάλιστα σοβαρής μορφής αποφράξεως με ισχυρή υποψία διαταραχής της αιμάτωσης του εντέρου. Και ναι μεν ο θεράπων χειρουργός δεν εγνώριζε την ύπαρξη συστροφής του λεπτου εντέρου ως αιτία της πλήρους απόφραξης του λεπτου εντερου, εφόσον η αιτία δεν ανεγράφετο από τον υπεύθυνο ακτινολόγο, τούτο, όμως δεν επρεπε να αλλάζει τον ενδεδειγμένο τρόπο αντιμετώπισης της ενάγουσας. Ως προεκτέθη, εγκειται στις αρμοδιότητες του χειρουργού, ο οποίος θα πρεπει να βρίσκεται σε εγρήγορση η στοιχειώδης εκτίμηση των ευρημάτων της αξονικής τομογραφίας κοιλίας και η ορθή αξιολόγηση αυτής, όταν τα ευρήματα αυτής είναι χαρακτηριστικά και  αδιαμφισβήτητα, όπως στην συγκεκριμένη αξονική ότι επρόκειτο για πλήρη απόφραξη του λεπτού. Στην προκειμένη περίπτωση ο θεράπων ιατρός δεν είδε ο ίδιος την αξονική τομογραφία,  αλλά αρκέσθηκε σε προφορική απάντηση από εφημερεύοντα ακτινολόγο. Αρκέσθηκε στην προαναφερόμενη γνωμάτευση για τα ευρήματα της υπολογιστικής τομογραφίας άνω-κάτω κοιλίας στην οποία υποβλήθηκε η ενάγουσα στις 21.11.2012, χωρίς να μελετήσει και ο ίδιος αυτήν, αν και ως έχων την ειδικότητα του χειρουργού, θα μπορούσε να την εκτιμήσει και να εντοπίσει τις προαναφερόμενες ανακρίβειες. Όφειλε να μελετήσει ο ίδιος την ακτινογραφία και σε κάθε περίπτωση  να ζητήσει την εκτίμηση της αξονικής τομογραφίας  από τον ακτινολόγο και να συζητήσει μαζί του το πιθανό αίτιο του ειλεού. Οι θεμελιώδεις και βασικές αρχές, με βάση τα δεδομένα της ιατρικής επιστήμης και κοινής πείρας, που διεπουν την διάγνωση, αντιμετώπιση και παρακολούθηση των ασθενών  με οξεία, πλήρη απόφραξη του λεπτού εντέρου είναι ίδιες, ανεξάρτητα από το αίτιο της απόφραξης. Επομενως έγκειται στις αρμοδιότητες  του χειρουργού η ορθή ταξινόμηση του είδους του ειλεού, η γνώση των πιθανών επιπλοκών και κινδύνων ανα περίπτωση ειλεού  και ο σχεδιασμός  της ορθής θεραπευτικής μεθόδου ανά περίπτωση, με στόχο την επιλογή του κατάλληλου χρόνου της χειρουργικής επέμβασης. Η πλήρης απόφραξη του λεπτού εντέρου, ανεξαρτήτως αιτιολογίας, αν δεν υποχωρεί εντός ολιγων ωρών απαιτεί χειρουργικη επέμβαση,  λόγω του αυξημένου κινδύνου διαταραχής της αιματωσης του εντέρου και νέκρωσης αυτού. Σε ασθενείς με πληρη αποφρακτικό  ειλεό του λεπτού εντέρου ο χειρουργός  οφείλει να είναι σε επαγρύπνηση, λόγω των επιπλοκών που εμφιλοχεύουν, με συνεχη κλινική εκτίμηση και εξέταση του ασθενούς ανά 1-2 ώρες, με σκοπό την έγκαιρη αναγνώριση των επιπλοκών, ώστε ο ασθενής να οδηγηθεί στο χειρουργείο, ακόμη και πριν το χρονικό οριο των 6-8 ωρών. Επομένως,  μετά την διενέργεια της αξονικής τομογραφίας,  το επόμενο διαγνωστικό βήμα στο οποίο όφειλε να προβεί ο πρώτος εναγόμενος  ήταν η παρακολούθηση της γαστρογραφίνης μέσα στον εντερικό σωλήνα με επαναλαμβανόμενες ακτινογραφίες κοιλίας, ώστε να διαπιστωθεί  αν η πλήρης απόφραξη του εντέρου υποχωρούσε. Εν προκειμενω,δεν διενεργήθηκε κανένας επαναληπτικός έλεγχος μετά την αρχική ακτινογραφία κοιλίας και την αξονική τομογραφία κοιλίας, που έθεταν την διάγνωση πλήρους αποφρακτικού ειλεού του λεπτού εντέρου,  ήτοι κατά την διάρκεια των πρώτων κρίσιμων ωρών,  αλλα ούτε και καθ’ ολη την διάρκεια της νοσηλείας της μέχρι και το βράδυ της  23-11-2011, οπότε οδηγήθηκε εσπευσμένα στο χειρουργείο  με σήψη και νέκρωση εντέρου. Ο ιατροδικαστής ……….., αναφέρει στην γνωμοδότησή του  ότι από το μεσημέρι της 22/11/2012 μέχρι και την επόμενη ημέρα το πρωί της 23/11/2012, δεν έγινε ουδεμία επανεκτίμηση της ασθενους με κλινική εξέταση, εργαστηριακο έλεγχο και απεικονιστικό έλεγχο, παρά το γεγονός ότι η ασθενής παρουσίαζε έντονο πόνο στην κοιλια, συνεχή ταχυκαρδία με σφύξεις πανω από 115 το λεπτό και συγχυτική και διεγερτική κατάσταση. Επομένως εφοσον ο θεραππων ιατρος δεν έδωσε εντολή να  διενεργηθούν  επαναληπτικοί έλεγχοι μετά την αξονικη τομογραφια δεν κατέστη δυνατό να αναγνωρισθεί η συνεχιζόμενη πλήρης απόφραξη του λεπτου εντέρου, ώστε να οδηγηθεί η ενάγουσα άμεσα στο χειρουργείο. Σε κανενα έγγραφο  του φακέλου της ασθενούς, δεν κατέγραψε ο θεράπων ιατρός  ότι η απλη ακτινογραφια κοιλίας και η αξονική τομογραφία άνω – κάτω κοιλίας αποκάλυπταν την  ύπαρξη πλήρους αποφρακτικού, παρά μονον κατέγραψε  «…εικόνα ειλεού με υπόπυκνες εστίες στο ήπαρ» χωρίς να γίνεται ουδεμία αναφορά στο είδος του ειλεού, το οποίο καθορίζει τον τρόπο αντιμετώπισης. Ο χρόνος της εγχείρισης  είναι ζωτικής σημασίας για τον ασθενή, εφ’ όσον το ποσοστό βιωσιμότητας του εντέρου είναι απολυτα εξαρτώμενο με τον χρόνο που παρήλθε από την έναρξη της ισχαιμίας. Ο θεράπων χειρουργός αποφάσισε την συντηρητική αντιμετώπιση της ενάγουσας  και έδωσε εντολή να υποβληθεί αυτή  το πρωί της 22-11-2012 σε εκτενή έλεγχο  για διερεύνηση καρκινωμάτωσης, το οποίο δεν αποτελούσε το επείγον πρόβλημα κατά  εκείνη την χρονική στιγμή. Εστίασε την προσοχή του στην υποψία της καρκινωμάτωσης, παραμελώντας την αντιμετώπιση της πάθησης την οποία από την αρχή και ο ίδιος είχε διαγνώσει, με την τοποθέτηση ρινογαστρικού σωλήνα, μη φροντίζοντας για την προσεκτική παρακολούθηση της πορείας της πάθησης με την διενέργεια των ενδεδειγμένων απεικονιστικών και κλινικών εξετάσεων, και δίνοντας εντολή για τη διενέργεια εξετάσεων προς την κατεύθυνση της εντόπισης καρκίνου. Αντίθετα, δεν έδωσε τη δέουσα προσοχή στην απόφραξη του λεπτού εντέρου της ενάγουσας, η οποία ήταν πλήρης, και επομένως ιδιαίτερα επείγουσα, λόγω των κινδύνων που η παραμέλησή της ενείχε, καθώς αυτή, σε περίπτωση μη λύσης της, θα μπορούσε να οδηγήσει σε ισχαιμία τμήματος του εντερικού σωλήνα και εν συνεχεία στη νέκρωση αυτού, με ανεπανόρθωτες συνέπειες για την υγεία της ασθενούς, όπως και έγινε, ή ακόμη και στον θάνατό της.Το πρωί της 22-11-2012 η ενάγουσα υπεβλήθη σε μία σειρά αιματολογικών  εξετάσεων, για καρκινικούς δείκτες, παρακέντηση ασκιτικού υγρού  και υπερηχογραφικο ελέγχου ουδορόχου κύστης, τα αποτελέσματα των οποίων έθεταν εκ νεου την ισχυρή υποψία ότι η ασθενής πάσχει από βαρια μορφή αποφρακτικού ειλεού του λεπτου εντέρου που έχει επιπλακεί  με διαταραχή της αιμάτωσης του εντέρου. Η μεγάλη αύξηση του αριθμου των λευκών αιμοσφαιρίων, η παρακεντηση αιμορραγικού ασκιτικού υγρού από την κοιλιά της ασθενούς, τα παθολολογικά ευρήματα της ανάλυσης του ασκιτικού υγρού, η μετάπτωση του παραμελημένου αποφρακτικού ειλεού σε παραλυτικο ειλεό,  έπρεπε  οδηγήσουν την διαγνωστική σκέψη του θεράποντος χειρουργού ότι έχει επελθει ισχαιμία και νεκρωτικές αλλοιώσεις  στο τοίχωμα του εντέρου. Στην διάγνωση  της επιπλεγμένης μορφής ειλεού με διαταραχή της αιμάτωσης του εντέρου έπρεπε να οδηγηθεί ο θεράπων ιατρος και από την κλινική εικόνα που εμφάνιζε η ενάγουσα στις 22-11-2012, ήτοι από την μετάπωση του κωλικοειδούς πόνου σε συνεχή πόνο που απαιτούσε την ενδοφλέβια χορήγηση αναλγητικών στην ενάγουσα  ανά τακτά χρονικά διαστήματα, την ταχυκαρδία, την διεγερτικη κατάσταση και την σύγχυση αυτής, τα σημεία βαριας αφυδάτωσης και υποογκαιμικής καταπληξίας, την ανεύρεση περιτοναϊκού ερεθισμού στην ψηλαφηση της κοιλιάς. Αντιθέτως στο έγγραφο «Πορεία Νόσου» της ασθενούς στις 22-11-2012 καταγράφεται από τον θεραποντα χειρουργό «βελτιωμένη κλινική εικόνα, καλά εργαστηριακά» γεγονός που δεν ανταποκρινόταν στα ευρήματα του συνόλου των εξετάσεν που είχε υποβληθεί η ενάγουσα μέχρι εκεινη τη στιγμή,  όπως και στην κλινική της εικόνα. Δεν εκτίμησε την επείγουσα κατάσταση στην οποία βρισκόταν η ενάγουσα, λόγω της πλήρους απόφραξης του εντέρου της, σε συνδυασμό με την παρουσία ασκιτικών συλλογών, που από την αρχή είχαν εντοπιστεί από την υπολογιστική τομογραφία άνω-κάτω κοιλίας στην οποία υποβλήθηκε η ενάγουσα στις 21.11.2012, ενώ στη συνέχεια δεν εκτίμησε ούτε την όψη και χροιά του ασκιτικού υγρού, όταν αυτό παροχετεύθηκε την επόμενη ημέρα. Δεν αξιολόγησε τα ευρήματα των εξετάσεων που διενεργήθηκαν στην ενάγουσα τις πρωινές ώρες της 22ης.11.2012 (γενικές αίματος, υπερηχογράφημα ουροδόχου κύστεως), τα οποία υποδείκνυαν την ανάγκη για άμεση χειρουργική επέμβαση. Επίσης δεν αξιολόγησε την γενικότερη κλινική εικόνα της ενάγουσας, η οποία σταδιακά, ήδη από τις πρωινές ώρες της 22.11.2012, επιδεινωνόταν κατά τρόπο που υποδείκνυε την σοβαρότητα της κατάστασής της   (συνεχιζόμενο άλγος, αύξηση αφίξεων, πτώση πίεσης, διεγερτικότητα), αλλά αποφάσισε την διενέργεια χειρουργικής επέμβασης το απόγευμα της επόμενης ημέρας (23.11.2012), όταν η ενάγουσα είχε υποστεί τελικά σηπτική καταπληξία. Ο θεραπων ιατρός, από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε και μπορούσε να επιδείξει, ακριβώς λόγω της επιστημονικής του επάρκειας και των ιδιαζουσών γνώσεών του, παρέλειψε να αξιολογήσει ορθώς όλα τα προαναφερόμενα  ακτινολογικά, εργαστηριακά και κλινικά ευρήματα  ώστε  να οδηγήσει άμεσα την ενάγουσα σε χειρουργείο, οδήγησε αυτή  στο χειρουργειο 48 ωρες μετά την εισαγωγή  της με εικόνα βαριας πολύ οργανικής ανεπάρκειας  λόγω νέκρωσης του ειλεού του λεπτού εντέρου.    Με βάση όλα τα ανωτέρω αποδεικνύεται ότι  ο πρώτος εναγόμενος, κατά την άσκηση των εν λόγω ιατρικών του καθηκόντων, λαμβανομένου υπόψη του πρότυπου επιμέλειας, που όφειλε και μπορούσε να επιδείξει, λόγω των ιδιαίτερων γνώσεων, που διέθετε ως ιατρος,  με την ειδικότητα του ιατρου -γενικού χειρουργού, δεν ενήργησε, σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές και τους ενδεδειγμένους κανόνες της ιατρικής επιστήμης και συγκεκριμένα όπως θα έπραττε κάθε μέσος συνετός και επιμελής ιατρός της ειδικότητάς του, όπως όφειλε και σαφώς μπορούσε, κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες και περιστάσεις, έχοντας την αντίστοιχη ειδικότητα και κτηθείσα πείρα.  Αντίθετα αυτος από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλε και μπορούσε να καταβάλλει ως μέσος συνετος και επιμελης ιατρος της ειδικότητάς του και της κτηθείσης πείρας του,  δεν αξιολογησε ορθώς τα κλινικά, εργαστηριακά  και ακτινολογικά ευρήματα,  τα οποία ήταν ενδεικτικά  πλήρους απόφραξης του λεπτού εντέρου  με υποκείμενη διαταραχή της αιμάτωσης του εντέρου και δεν εφάρμοσε τις διαγνωστικες  και θεραπευτικές αρχές, που διέπουν την αντιμετώπιση ασθενών  με οξεια πλήρη απόφραξη του λεπτου εντέρου, ανεξαρτήτως του αιτίου  του ειλεού,   με  αποτέλεσμα η ενάγουσα να οδηγηθει πολύ καθυστερημένα στο χειρουργειο με εικόνα σηπτικής καταπληξίας, όταν πλεον ειχε εγκατασταθεί μη ανατρέψιμη ισχαιμία και νέκρωση του συνόλου του ειλεού του λεπτου εντέρου. Αντίθετα, εάν είχε προβεί στις ενδεδειγμένες διαγνωστικές ενέργειες και  εάν ο θεραπων ιατρός ενεργούσε σύμφωνα με τους  κανόνες  της κοινης πείρας και της ιατρικής επιστημης, θα είχε έγκαιρα διαπιστώσει την επείγουσα κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει η ενάγουσα και αυτή  θα ειχε οδηγηθει έγκαιρα στο χειρουργειο, και θα ειχε αποφευχθεί η νεκρωση του συνολου του ειλεού  αλλά και η εγκατάσταση βαριάς μορφής εντερικής ανεπάρκειας, ήτοι το σύνδρομο  βραχέος εντερου  από το οποίο πάσχει η ενάγουσα.   Ο πρώτος εναγόμενος, επαναφέρει με συναφή λόγο έφεσης την πρωτοδίκως προβληθείσα ένσταση  συντρέχοντος πταίσματος (300 ΑΚ) επικαλούμενος ότι αν και ο ίδιος είχε αποφασίσει την υποβολή της ενάγουσας σε διερευνητική λαπαροτομία, στις 22.11.2012, τελικά δεν το έκανε, καθώς δεν έλαβε την συναίνεση της ασθενούς δια της αντιπροσώπου αυτής, θυγατέρας της, …………., η οποία είναι και η ίδια ιατρός, εργαζόμενη σε νοσοκομείο του Γκέτεμποργκ Σουηδίας και μόνιμη κάτοικος της πόλης αυτής. Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι συνομίλησε τηλεφωνικά μαζί της, λόγω και της φιλίας με την οποία συνδεόταν με την επίσης εργαζόμενη στο ιδιωτικό Θεραπευτήριο αναισθησιολόγο, …………….., την ενημέρωσε για την κατάσταση της μητέρας της και για την πρόθεσή του να διεξαγάγει διερευνητική λαπαροτομία, πλην όμως αυτή αρνήθηκε, επιμένοντας να αναμείνει την άφιξή της, προκειμένου να συγκληθεί ογκολογικό συμβούλιο για την περαιτέρω εκτίμηση των ενδεδειγμένων ενεργειών. Ο ισχυρισμος αυτός είναι προεχόντως απορριπτέος  ως μη νόμιμος διότι η μη συναίνεση της θυγατέρας της δεν αποτελει ίδιον πταίσμα της εναγούσης, καθώς δεν  εκτίθεται ότι αυτή τελουσε υπό δικαστική συμπαρασταση  ή ότι  δεν είχε συνειδηση των πραττομένων οποτε και πάλι σε κάθε περίπτωση ο εναγόμενος ιατρος όφειλε να λάβει εισαγγελική εντολή σε περίπτωση επείγουσας ανάγκης.  Περαιτέρω ο ισχυρισμος του πρώτου εναγομένου ότι η νέκρωση του λεπτου εντέρου προϋπήρχε της εισόδου της  στο Νοσοκομειο και ότι δεν θα μπορούσε να είχε διασωθεί σε καμία περίπτωση, δεν απεδείχθη. Ως προεκτέθη το ασκιτικό υγρό ανευρίσκεται αιμορραγικό το πρωί της  22-11-2012, γεγονος που ταυτίζεται με την σταδιακή επιδείνωση της κλινικής της εικόνας από την άφιξή της στο ………….. και την επιδείνωση των εργαστηριακών εξετάσεων (μεγάλη αύξηση του αριθμού των λευκων αιμοσφαιρίων).

Η μεγάλη αύξηση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων με πολυμορφοπυρηνικό τύπο στην περίπτωση της ενάγουσας, που έπασχε από πληρη αποφρακτικό ειλεό του λεπτού εντέρου  ηταν ενδεικτική ισχαιμίας και αρχόμενης νέκρωσης του λεπτού εντέρου. Ο αιμορραγικός ασκίτης ήταν συνέπεια της αρχόμενης νέκρωσης του λεπτου εντέρου, οποτε η αύξηση των λευκων αιμοασφαιριων έπρεπε να συνεκτιμηθει και με αυτό το εύρημα. Το ότι το έντερο δεν είχε νεκρωθεί  επιβεβαιώνεται και από την ένορκη βεβαίωση του ακτινολόγου ……………., ο οποίος σαφώς κατέθεσε  ότι στην υπολογιστική τομογραφία  ανω – κάτω κοιλίας, η οποία διενεργήθηκε στις 23-11-2012 απεικονίζεται μια εκτεταμένη ισχαιμία του λεπτού εντέρου, η οποία δεν υπήρχε στην υπολογιστική  τομογραφία της άνω κάτω κοιλίας που διενεργήθηκε στις 21-11-2012. Ο ισχυρισμός του εναγομένου ότι αποκλειστικα υπεύθυνος είναι ο ιατρός -ακτινολόγος ……. εκτιμώμενος ως άρνηση της αγωγής είναι απορριπτέος κατά τα προεκτεθέντα. Ο πρώτος εναγόμενος επαναφέρει την ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως δικαιώματος επικαλούμενος ότι η ενάγουσα επιχειρεί δια της αγωγής  να του αποδώσει ιατρικό σφαλμα και αμέλεια που δεν υφισταται,  ότι την αγωγή ασκησε πέντε ολόκληρα χρόνια (14-11-2017) μετά το επίδικο συμβάν (23-11-2012), χωρίς να επικαλείται κάποια σχετική ή άλλη ιατρική εξέταση κατά  το πενταετές αυτό διάστημα και ότι  την αγωγή  της κοινοποίησε μία (1)  εβδομάδα προ της λήξεως του χρόνου παραφραφής της ενδίκου α αξιώσεώς της  (23-11-2017).  Η ένσταση αυτή είναι απορριπτέα ως μη νόμιμη, αφού και αληθή υποτιθέμενα τα προς θεμελίωση αυτής επικαλούμενα πραγματικά περιστατικά  δεν καθιστουν καταχρηστική την άσκηση της αγωγής. Ο ισχυρισμός, επίσης, του πρώτου  εναγομένου ότι οι επιπλοκές στην υγεία της (από γαστροστομία σίτιση, δυσκολία κατάποσης και διαχείριση των πτυέλων της) προήλθαν από την μακρόχρονη νοσηλεία της στον Ευαγγελισμο δεν απεδείχθη.   Περαιτέρω, απεδειχθη  ότι ο πρώτος εναγόμενος, ο οποίος, όπως προεκτέθηκε, διενήργησε τις προαναφερόμενες ιατρικές ενέργειες και πραγματοποίησε την χειρουργική επέμβαση της άνω ασθενούς και ήταν θεράπων ιατρος της και υπεύθυνος για την εξέλιξη της πορείας της υγείας της από την εισαγωγή της στο ιδιωτικό θεραπευτήριο “……….”, το οποίο εκμεταλλεύεται η τρίτη εναγόμενη, συνδέονταν με σχέση χαλαρής, έστω, εργασιακής εξάρτησης και ελεύθερης συνεργασίας με την τελευταία. Βάσει δε αυτής της έννομης σχέσης, είχε το δικαίωμα να διενεργεί, με ιδία πρωτοβουλία στο αμιγώς ιατρικό μέρος των καθηκόντων του, στους χώρους της Κλινικής, χειρουργικές επεμβάσεις σε ασθενείς του και να επιμελείται της θεραπείας τους, εντασσόμενος όμως στο πρόγραμμά της (κλινικής), η οποία, ως φορέας ιατρικής περίθαλψης, έθετε στη διάθεσή του, ως προστηθέντος απ` αυτήν ιατρού, τους χώρους των εγκαταστάσεών της, το λοιπό ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, εργαλεία, φάρμακα, αναλώσιμα υλικά, κάθε είδους τεχνολογικό εξοπλισμό και κάθε άλλο αναγκαίο μέσο, προκειμένου να προβαίνει σε κάθε απαραίτητη ιατρική πράξη, με σκοπό τη νοσηλεία των ασθενών του. Ταυτόχρονα, αυτή καθόριζε και τους γενικούς όρους που αφορούσαν τον τόπο, τον χρόνο και τις προϋποθέσεις παροχής της ιατρικής συνδρομής του, ως συνεργαζόμενου μ` αυτήν ελευθέρου επαγγελματια ιατρου των ανωτέρω ειδικοτήτων, καθώς και την αμοιβή του, ενώ, εκμεταλλευόμενη το, ως άνω, θεραπευτήριο, ωφελειτο από τη δραστηριότητά του, αφού διευκολύνετο στην επέκταση του επαγγελματικού κύκλου δράσης της και, συνακόλουθα στην επαύξηση των κερδών της, διευρύνοντας όμως και το πεδίο των κινδύνων από την δραστηριότητά του, ως προστηθέντος οργάνου της. Στο πλαίσιο αυτό και υπό το προαναφερθέν καθεστώς πραγματοποιήθηκε, στους χώρους των εγκαταστάσεων της κλινικής της τρίτης εναγομένης η θεραπεία  και η χειρουργική επέμβαση στην ενάγουσα, από τον  πρώτο εναγόμενο και συνεργαζόμενο μ` αυτήν, ως ελεύθερος επαγγελματίας, Χειρουργός Ιατρος. Εφόσον, λοιπόν, αποδεικνύεται, κατά τα ανωτέρω, η ύπαρξη σχέσης πρόστησης μεταξύ του εναγομένου ιατρου – χειρουργου και της τρίτης εναγόμενης Ανώνυμης Εταιρίας, η οποία εκμεταλλευόταν το ιδιωτικό θεραπευτήριο με τον διακριτικό τίτλο “…………………”, η τελευταία ευθύνεται αντικειμενικά για  την βλάβη που εξ υπατιότητας του πρώτου εναγομένου προκλήθηκε στην ενάγουσα  καθόσον το εν λόγω επελθόν ζημιογόνο αποτέλεσμα βρίσκεται σε πρόσφορη αιτιώδη συνάφεια, όπως προεκτέθηκε, με την αμελή, κατά την εκτέλεση των ιατρικών του καθηκόντων, συμπεριφορά του άνω προστηθέντος απ` αυτήν πρώτου εναγομένου,  απορριπτομένου του σχετικού ισχυρισμού  της τρίτης εναγομένης εταιρείας  περί αόριστης θεμελιωσης της σχέσης προστήσεως στο εισαγωγικό δικόγραφο και περί ανυπαρξίας σχετικής σχέσης  προστήσεως.       Αποδείχθη περαιτέρω ότι η ενάγουσα, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της στη ΜΑΦ του νοσοκομείου «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ», κατά το χρονικό διάστημα από 01.04.2013 έως 11.04.2013, προκειμένου να βελτιωθεί η κλινική της κατάσταση της προσετέθη παρεντερική αγωγή ενόψει της χειρουργικής αποκατάστασης του εντέρου, με τη σύμφωνη γνώμη των θεραπόντων ιατρών της Β Χειρουργικής καθώς,  κατά τα ανωτέρω, στις 13/4 μεταφέρθηκε στη ΜΕΟ-2 προς επέμβαση σύγκλεισης νηστιδοστομίας-εγκαρσιοτομίας. Κατά το διάστημα αυτό (από 01.04.2013 έως 11.04.2013) κρίθηκε απαραίτητη από τους θεράποντες ιατρούς η συνέχιση της σίτισής της και κατά τη διάρκεια της νύχτας σε μία προσπάθεια βελτίωσης της κατάστασης θρέψης του οργανισμού της ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει σε μία επιπλέον χειρουργική επέμβαση, λόγος για τον οποίο της επετράπη να δέχεται τη συνδρομή αποκλειστικής νοσοκόμας, ώστε να τη συνδράμει σε περιπτώσεις εμέτου και αποφυγή εισρόφησης των εμεσμάτων και πρόκλησης βαρίας πνευμονίας από εισρόφηση. Για τον λόγο αυτό προσέλαβε την αποκλειστική νοσοκόμα, …………., στην οποία κατέβαλε, για κάθε νυχτερινή βάρδια το ποσό των 77,66 ευρώ (59,64 ευρω  πλέον 18,02 η εργοδοτική εισφορά) και, συνολικά, για 11 νύχτες το ποσό των 621,28 ευρώ. Ακολούθως, κατά το χρονικό διάστημα της νοσηλείας της στη Β’ Χειρουργική Κλινική, του ίδιου νοσοκομείου, η ενάγουσα, αρχικά ήταν λόγω της κατάστασης της υγείας της κλινήρης, φέροντας πάνα, εμφανίζοντας πολλαπλές και μεγάλου όγκου διαρροικές κενώσεις καθημερινά, έχοντας την ανάγκη συνδρομής τρίτου προσώπου για τις συχνές αλλαγές πάνας, αλλαγή σεντονιών, ενώ στη συνέχεια, αφότου κινητοποιήθηκε χρειαζόταν τη συνδρομή τρίτου προσώπου, προκειμένου να μεταβαίνει συχνά  στην τουαλέτα. Καθ’ όλο το διάστημα λοιπόν της νοσηλείας της εκεί (08.05.2013 έως 17.05.2014), έχρηζε συνδρομής από τρίτο πρόσωπο καθ’ όλη τη διάρκεια του εικοσιτετράωρου, λόγος για τον οποίο απασχόλησε, ανά οκτάωρη βάρδια, τις αποκλειστικές νοσοκόμους, ……………… Στις νοσοκόμους αυτές κατέβαλε για πρωινή βάρδια τις καθημερινές το ποσό των 62,14 ευρώ (47,72 ευρω πλέον 14,42 η εργοδοτική εισφορά), για πρωινή βάρδια κατά τις Κυριακές και αργίες το ποσό των 108,73 ευρώ  (83,51 ευρώ πλεον 25,22 η εργοδοτική εισφορά), για νυκτερινή βάρδια τις καθημερινές το ποσό των 77,66 (59,64 ευρώ πλέον 18,02  ευρώ η εργοδοτική εισφορά) και για νυκτερινή βάρδια κατά τις Κυριακές και αργίες το ποσό των 84,67 ευρώ (65,03 ευρώ πλεον  19,64  ευρώ η εργοδοτική εισφορά) και για νυκτερινή βάρδια κατά τα Σάββατα το ποσό των 117,24 (90,04 πλεον 27,20  ευρώ η εργοδοτική εισφορά). Για τις παραπάνω αιτίες, η ενάγουσα κατέβαλε στις ανωτέρω αποκλειστικές νοσοκόμες, για το διάστημα των 375 ημερών νοσηλείας της στην παραπάνω κλινική, το συνολικό ποσό των 57.629,68 ευρώ. Ο ισχυρισμός,  του πρώτου  εναγομένου  ότι οι επιπλοκές στην υγεία της (από γαστροστομία σίτιση, δυσκολία κατάποσης και διαχείριση των πτυέλων της) προήλθαν από την μακρόχρονη νοσηλεία της στον Ευαγγελισμο και ότι ως εκ τούτου έπρεπε να απορριφθεί  το αιτούμενο για απολειστικές νοσοκόμες ποσο, αφού οι υπηρησίες αυτων παρασχέθηκαν για αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας, των οποίων αυτός δεν ήταν πρόξενος, δεν απεδείχθη κατά τα προεκτεθέντα.Ο ισχυρισμός, επίσης του πρώτου εναγομενου ότι από την απόδειξη είσπραξης για την εξόφληση της  αποκλειστικής νοσοκόμας ………. δεν προκύπτει ο τόπος κατοικίας της  ούτε το τηλεφωνο επικοινωνίας,  ώστε να γίνει διασταύρωση των στοιχείων της  και έλεγχος των χορηγηθεισών αποδείξεων για την άμυνά του κρίνεται απορριπτέος, διότι  η παράλειψη των έν λόγω στοιχείων δεν  απομειώνει την αποδεικτική αξία  της αποδείξεως, ακομη περισσοτερο αφού στην εν λόγω απόδειξη μνημονευεται το ονοματεπώνυμό της και ο αριθμός μητρωου ΙΚΑ της ως άνω αποκλειστικής νοσοκόμας,  μέσω του οποίου δύναται  να προκύψει η ταύτιση. Από τον συνδυασμό των αναγραφομένων στην εν λόγω αποδειξη στοιχείων του ονοματεπωνύμου και   του αριθμού μητρώου της αποκλειστικής νοσοκόμου καθώς, των χρονικών διαστημάτων  απασχόλησής της,  του νοσοσοκομείου Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» όπου παρείχε τις  υπηρεσίες της και του ονόματος του ασθενός, δύναται να προκύψει η ταυτότητα της αποκλειστικής νοσοκόμου.  Περαιτέρω ο πρώτος εναγομενος ισχυριζεται  ότι  το εν λογω κονδύλιο είναι αόριστο, διότι η ενάγουσα δεν αφαιρεί στην αγωγή ο,τι  ο ασφαλιστικός της φορέας κατέβαλε έναντι των καταβληθεισών εξόδων για δαπάνη  χρήσης αποκλειστικού νοσοκόμου. Η τρίτη εναγομένη ισχυρίζεται ότι  η ενάγουσα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αποκλειστικούς νοσοκόμους μέσω του ασφαλιστικού της οργανισμού, ότι δεν προσκομίσθηκε βεβαίωση του ασφαλιστικου Οργανισμού σχετικά με το αν κάλυπτε δαπάνες αποκλειστικού νοσοκόμου και αν η αντίδικος δικαιούτο να λάβει καποιο ποσό  και το ύψος που τελικά έλαβε.   Το εν λόγω κονδύλιο είναι επαρκώς ορισμένο καθώς ο ενάγων παραθέτει   αναλυτικώς τα ποσά  που καταβλήθηκαν   με την επίκληση των σχετικων αποδείξεων, οι οποίες έχουν ενσωματωθεί στην αγωγή. Σημειούται ότι  οι εναγόμενοι δεν ισχυρίζονται μετά βεβαιότητος ότι η ενάγουσα ανέλαβε συγκεκριμενα ποσά   από το ασφαλιστικό της ταμείο. Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 930 παρ. 3 ΑΚ η αξίωση αποζημιώσεως δεν αποκλείεται από το λόγο ότι κάποιος άλλος έχει υποχρέωση να αποζημιώσει αυτόν που αδικήθηκε υπό την έννοια ότι ο τελευταίος δικαιούται να απαιτήσει αθροιστικά και τις δύο παροχές δηλαδή και την αποζημίωση και την από τον τρίτο παροχή (ωφέλεια) ακόμη και όταν αυτές έχουν ως αιτία το αυτό επιζήμιο γεγονός. Από τη διάταξη αυτή καθιερώνεται η γενικότερη αρχή κατά την οποία η κατά του αποζημιώσαντος αξίωση του παθόντος για αποζημίωση δεν μπορεί να αποκρουσθεί από το ζημιώσαντα εκ του λόγου ότι άλλος (εργοδότης, φορέας κοινωνικής ασφάλισης κ.λ.π) εξακολουθεί να του καταβάλει μισθό, παροχές που ουσιαστικά αποκαθιστούν τη ζημία. Τέτοια δυνατότητα για πρόσκτηση από τον παθόντα αθροιστικά της αποζημίωσης από τον αδικήσαντα και της παροχής του τρίτου δεν υφίσταται μόνον,  όταν ο νομοθέτης ορίζει διαφορετικά όπως συμβαίνει, είτε κατά τη διάταξη του άρθρου 18 του Ν. 1654/1986 σύμφωνα με την οποία η αξίωση αποζημιώσεως του παθόντος μεταβιβάζεται εκ του νόμου στο ΙΚΑ το οποίο είτε κατέβαλε είτε υποχρεούται να καταβάλει στον παθόντα κοινωνικοασφαλιστική παροχή προς κάλυψη της ζημίας του είτε κατά τη διάταξη του άρθρου 47 παρ. 6 του ν. 3518/2006 η οποία δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Α`272/21-12- 2006 και έκτοτε τέθηκε σε ισχύ, σύμφωνα με την οποία η διάταξη του άρθρου ιβ` τον ν. 1656/1964 έχει ανάλογη εφαρμογή και στους ασφαλιστικούς οργανισμούς ελευθέρων επαγγελματιών, ανεξάρτητα απασχολούμενων καθώς και στους ΟΓΑ. (ΑΠ 1111/2012, 1127/2002 δημ. ΝΟΜΟΣ).  Επομένως,  η διάταξη του άρθρου 930.3 δεν ισχύει για ορισμένα ασφαλιστικά ταμεία όπου εκεί η απαίτηση εκχωρείται για το ισόποσο. Εν προκειμένω η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι ήταν ασφαλισμένη στο Δημόσιο και η περίπτωσή της δεν υπάγεται   σε καμια από τις εξαιρέσεις και συνεπώς εφαρμόζεται  ο κανόνας του   930.3 και η ενάγουσα δικαιούται όλο το ποσό, ανεξαρτήτως αν το ποσό αυτό  κατεβλήθη από το Δημόσιο. Δηλαδή ο παθών δικαιούται αθροιστικά, σύμφωνα με την  διάταξη του άρθρου 930 παρ. 3 ΑΚ τόσο τις δαπάνες νοσηλείας του όσο και τις αποδοχές του από το Δημόσιο κατά το χρονικό διάστημα της αποχής του από την υπηρεσία του, λόγω της ανικανότητάς του  για εργασία εξαιτίας των σωματικών του βλαβών όσο και την αποζημίωση από τον υπαίτιο για τις ως άνω παροχές.  Επίσης απορριπτέος είναι ο ισχυρισμός του πρώτου εναγομένου– εκκαλούντος ότι  το εν λόγω κονδύλιο  είναι αόριστο διότι δεν αναγράφεται βάσει ποίων συγκεκριμενων γνωματεύσεων και με τι περιεχόμενο επετράπη στην ενάγουσα η  απασχόληση αποκλειστικών νοσοκόμων στην ΜΑΦ Ευαγγελισμού,  καθώς  και ο ισχυρισμός της τρίτης  εναγομένης ότι  δεν εκτίθεται για ποιο  λόγο έπρεπε η ενάγουσα  να λάβει αποκλειστική νοσοκομα, για πόσο χρονικό διάστημα, ποιος ήταν ο θεράπων ιατρός, καθως τα στοιχεια αυτά  δεν ήταν αναγκαία για την ιστορική θεμελίωση της αγωγής, ενώ μπορούν να προκύψουν από τις αποδείξεις. Σε κάθε περίπτωση απεδείχθη με βάση τα προεκτεθέντα  ότι η κατάσταση της  ενάγουσας ήταν τόσο σοβαρή, ώστε έχρηζε αποκλειστικής νοσοκόμου καθ’ ολο το 24ωρο και απεδείχθη, επίσης, ότι   κατέβαλε τα ως άνω ποσά.   Ωσαύτως απορριπτέος είναι ο ισχυρισμος του εναγομένου ότι  η θυγατέρα  της ενάγουσας,η οποία είχα λάβει άδεια άνευ αποδοχων από την εργασία της στην Σουηδία θα μπορούσε να την φροντίσει επί ένα οκτάωρο, καθόσον απεδείχθη ότι η  ενάγουσα  έχρηζε, λόγω της σοβαρότητας της κατάστασής της αδιάλειπτης  νοσηλευτικής φροντίδας από εξειδικευμένο νοσηλευτικό προσωπικό. Και σε κάθε περιπτωση από καμια διάταξη δεν υποχρεουτο να  της παράσχει τις εξιδιασμενες υπηρεσίες,κι αν ακόμη τις  είχε παρασχει δεν θα απαλλασσόταν ο πρώτος εναγόμενος, διότι   η αξίωση αποζημίωσης δεν αποκλείεται από τον λόγο ότι κάποιος  άλλος έχει την υποχρέωση να αποζημιώσει ή να διατρέφει τον παθόντα κατ’ άρθρον 930 παρ. 3 ΑΚ. Δηλαδή κι αν ακόμη δεχόταν  τις φροντίδες της κόρης της για ένα οκτάωρο καθημερινά, ακόμη και σε αυτήν την περίπτωση θα εδικαιούτο αποζημιώσεως από τους εναγομενους το ποσό που ήταν υποχρεωμένη  να καταβάλει στην αποκλειστική νοσοκόμα που θα προσλάμβανε.

Τέλος,  απορριπτέος ως αβάσιμος  είναι και ο ισχυρισμός του εναγομένου ότι η ενάγουσα θα μπορούσε να προσλάβει   ένα άτομο με μηνιαίο  μισθό αντί για τρεις αποκλειστικές νοσοκόμες, διότι εξαιτίας της σοβαρότητος της κατάστασης της υγείας της, η ενάγουσα  έχρηζε αποκλειστικής νοσοκόμου συνεχώς  επί 24 ώρες. Ακολούθως,  αμέσως μετά την έξοδό της από το νοσοκομείο «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ», στις 17.05.2014, η ενάγουσα ταξίδεψε στο Γκέτεμποργκ Σουηδίας, τόπο κατοικίας της θυγατέρας της, …………., καθώς η παραμονή της στο διαμέρισμα της στην Αθήνα, όπου κατοικούσε μόνη της, χωρίς την συνδρομή τρίτου προσώπου, ήταν μη εφικτή αλλά και επίφοβη, λόγω των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, και της αδυναμίας της να αυτοεξυπηρετείται.

Στο Γκέτεμποργκ, αρχικά φιλοξενήθηκε στο διαμέρισμα, που μίσθωνε η θυγατέρα της με τον σύντροφό της. ‘Ομως, λόγω των αυξημένων αναγκών της ενάγουσας για ύπαρξη άνετων χώρων, προκειμένου να μετακινείται με την αντλία εντερικής διατροφής, για ύπαρξη δεύτερης τουαλέτας, δεδομένης της συχνής χρήσης της από την ενάγουσα επί παρατεταμένο χρονικό διάστημα, για ύπαρξη ανελκυστήρα για τις σπάνιες, πλην, απαραίτητες, μετακινήσεις της εκτός της κατοικίας της, κρίθηκε απαραίτητη η μετοίκησή της, μαζί με την θυγατέρα της σε άλλη οικία, για την οποία η θυγατέρα της κατέβαλε ως μίσθωμα το ποσό των 11.326 σουηδικών κορωνων.   Ωστόσο δεν απεδείθη ότι η ενάγουσα κατέβαλε  το ήμισυ των μισθωμάτων.  Από το  νομίμως προσκομιζόμενο  μετ’ επικλήσεως  σε επίσημη μετάφραση από την σουηδικη στην  ελληνική γλώσσα  από 23.10.2017 πιστοποιητικό της εταιρείας μίσθωσης ακινήτων ………… αποδεικνυεται ότι   από 1.9.2014 η θυγατέρα  της  ενάγουσας μισθωνε ένα διαμέρισμα στην διεύθυνση …….,αριθμος …………, εμβαδού 91 τ.μ. το οποίο αποτελείτο από  4 δωμάτια και κουζίνα με μηνιαίο μίσθωμα 11.326 κορώνες Σουηδίας. Δεν απεδειχθη, όμως, ότι η ενάγουσα κατέβαλε το ήμισυ του μισθώματος διότι από το ως άνω πιστοποιητικό απεδείχθη ότι στο μισθωτήριο συνεβλήθη μονον η θυγατέρα της ενάγουσας. Τούτο δεν απεδείχθη ούτε από την προαναφερόμενη υπ’ αριθ. ……../2018  ένορκη βεβαίωση  της ………., καθώς η τελευταία σε κανένα σημείο της ένορκης βεβαίωσής της  δεν ανέφερε ότι η ενάγουσα  της κατέβαλε το ήμισυ των μισθωμάτων.  Απεδειχθη περαιτέρω ότι λόγω της κατάστασης της υγείας της,  η  ενάγουσα είχε την ανάγκη κάποιου άλλου προσώπου κοντά της, για να την βοηθάει και να την περιποιείται, καθ’ όλο το χρονικό διάστημα που διέμεινε στη Σουηδία, μαζί με την θυγατέρα της, δηλαδή από τις 17.05.2014 έως τον Μάιο του 2017, χρόνο κατά τον οποίο μεταφέρθηκε σε Κέντρο Φροντίδας, όπως θα εκτεθεί κατωτέρω.Κατά το χρονικό διάστημα αυτό, στην αρχή αδυνατούσε πλήρως να αυτοεξυπηρετηθεί, στη συνέχεια δε, είχε μεγάλη δυσκολία και περιορισμένη ικανότητα.Το ρόλο αυτό ανέλαβε χωρίς αντάλλαγμα η θυγατέρα της, …………., η οποία ξεπερνώντας τα όρια, που θέτουν οι θυγατρικές της υποχρεώσεις, ασχολείτο με τη φροντίδα της ενάγουσας, προσφέροντάς της τις σχετικές πρόσθετες υπηρεσίες αποκλειστικής νοσοκόμου και περιποιήτριας, επιπλέον αυτών που προσέφερε ως θυγατέρα, στα πλαίσια της συγγενικής τους σχέσης. Από τη διάταξη του άρθρου 930 παρ. 3 ΑΚ, που ορίζει ότι η αξίωση αποζημίωσης δεν αποκλείεται από το λόγο ότι κάποιος άλλος έχει την υποχρέωση να αποζημιώσει ή να διατρέφει αυτόν που αδικήθηκε, η οποία αποτελεί εκδήλωση της νομοθετικής βούλησης να μην αποβεί προς όφελος του ζημιώσαντος, το γεγονός ότι κάποιος άλλος είναι υποχρεωμένος από το νόμο ή από άλλο λόγο να αποζημιώσει ή να διατρέφει τον παθόντα, συνάγεται ότι στην περίπτωση που, εξαιτίας του είδους και της σοβαρότητας του τραυματισμού του τελευταίου, αυτός αδυνατεί να αυτοεξυπηρετηθεί και έχει ανάγκη πρόσληψης αποκλειστικής νοσοκόμου – οικιακής βοηθού, για τη φροντίδα και την εξυπηρέτησή του, έργο το οποίο αναλαμβάνει, με εντατικοποίηση των δυνάμεών του, συγγενικό ή φιλικό του πρόσωπο, το οποίο, με τις προς τον παθόντα υπηρεσίες του, καλύπτει την πιο πάνω ανάγκη πρόσληψης οικιακής βοηθού, θεμελιώνεται αξίωση αποζημίωσης του παθόντος κατά του υπόχρεου. Και τούτο, διότι, όπως προαναφέρθηκε, η μη καταβολή ανταλλάγματος, στην περίπτωση αυτή, δεν μπορεί να αποβεί προς όφελος του ζημιώσαντος. Τέτοια συγγενικά πρόσωπα, κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης, μπορεί να είναι και η σύζυγος, οι γονείς, τα πεθερικά ή άλλα στενά συγγενικά, αλλά και φιλικά πρόσωπα. Συνεπώς, ο τραυματισθείς από αδικοπραξία τρίτου, ο οποίος δέχεται τις, αναγκαίως, αυξημένες περιποιήσεις και φροντίδες αυτών, προς αποκατάσταση της υγείας του, δικαιούται να απαιτήσει, από τον υπόχρεο προς αποζημίωση, τουλάχιστον το ποσό που θα ήταν υποχρεωμένος να καταβάλει σε τρίτο πρόσωπο, που θα το προσλάβανε για το σκοπό αυτόν, έστω και αν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν κατέβαλε κανένα τέτοιο ποσό στους παραπάνω οικείους του, οι οποίοι, με υπερένταση μερικές φορές των δυνάμεών τους και σε βάρος άλλων ενασχολήσεών τους, ασχολούνται με τη φροντίδα για την αποκατάσταση της υγείας του παθόντος συγγενούς ή φίλου τους (ΑΠ 752/2021, ΑΠ 1207/2017, ΑΠ 553/2019, ΑΠ 1622/2013, ΑΠ 132/2010, ΑΠ 833/2005,δημ. ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Σημειώνεται ότι για τη θεμελίωση του ως άνω δικαιώματος αποζημίωσης δεν είναι απαραίτητη η επίκληση ιατρικής βεβαιώσεως για την ανάγκη προσλήψεως αποκλειστικής νοσοκόμου (ΑΠ 1545/2009, ΑΠ 1276/2005, δημ. ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).’Ετσι, για την απασχόληση αυτή της θυγατέρας της, η ενάγουσα δικαιούται το ποσό που αντιστοιχεί στα ημερομίσθια, που θα κατέβαλε σε τρίτο πρόσωπο για το διάστημα από τον Μάιο του 2014 έως τον Μάιο του 2017. Οι υπηρεσίες της θυγατέρας της ήταν αναγκαίες καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, καθώς η ενάγουσα, δεν μπορούσε να μετακινηθεί με ευκολία, λόγω της διεντερικής διατροφής την οποία λαμβάνει, και της ανάγκης σύνδεσής της με αυτή κατά μεγάλο χρονικό διάστημα στη διάρκεια της ημέρας, είχε ανάγκη περιποίησης της γαστροστομίας της, αλλά και της τραχειοστομίας της, την οποία εξακολουθούσε να έχει και μετά την μεταφορά της στη Σουηδία,  ενώ δεν μπορούσε να αυτοεξυπηρετηθεί πλήρως. Επομένως,υπολογίζοντας ότι   προσλαμβάνοντας τρίτο για το σκοπό αυτό πρόσωπο θα του κατέβαλε κατά την κοινή   πείρα 1.000 ευρώ μηνιαίως, η ενάγουσα δικαιούται για το ως άνω διάστημα των 36 μηνών το ποσό των 36.000 ευρώ. Ο εναγόμενος  πλήττει το εν λόγω κονδύλιο  ως αόριστο, διότι δεν αναφέρεται στην αγωγή πόσες ώρες και ποιο συγκεκριμενο χρονικό διάστημα έχρηζε υπηρεσιών. Ο ισχυρισμός αυτός θα πρέπει να απορριφθει, διότι τα στοιχεία αυτά δεν είναι αναγκαία για την ιστορική θεμελίωση της αγωγής, ενώ μπορούν να  προκύψουν  από τις αποδείξεις. Απεδείχθη ότι η θυγατέρα  της ενάγουσας από τον Μάιο του 2014 μέχρι 21-3-2018  εργαζόταν  με ειδικό καθεστώς εργασίας και μειωμένο ωράριο  ώστε  να μπορεί να ανταπεξέλθει στις αυξημένες  φροντίδες της ενάγουσας, ανέλαβε δε το έργο αυτό  με εντατικοποίηση των δυνάμεών της. Το γεγονός  ότι η ενάγουσα δεχόταν το 2016 φροντίδα κατ’ οικον από την Κοινωνική Υπηρεσία Περίθαλψης της Σουηδίας καθώς και το γεγονός ότι κάποιες φορές ελάμβανε υπηρεσίες από θεραπενίδα δεν απομειώνει την αξία των υπηρεσιών εργασίας που προσέφερε η θυγατέρα της.   Ακολούθως  απεδείχθη ότι η ενάγουσα, για την κάλυψη των διατροφικών της αναγκών, λαμβάνει, μέσω της γαστροστομίας, εντερικό διάλυμα. Κατόπιν δοκιμής διαφόρων εντερικών διαλυμάτων, ήδη από την νοσηλείας της στο «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ» διαπιστώθηκε ότι το μόνο σχετικα ανεκτό διάλυμα για τον οργανισμό της είναι το διάλυμα Ensure plus, που παρασκευάζεται από την εταιρεία ABBOT, και δεν διατιθεται στην Σουηδία.  Κατόπιν αυτού, αναγκάζεται να το εισάγει από την Ελλάδα, επωμιζόμενη το κόστος μεταφοράς, μέσω της μεταφορικής εταιρείας με την επωνυμία «……………» με έδρα τον ………. Αττικής. Για την εισαγωγή του ως άνω εντερικού διαλύματος, η ενάγουσα κατέβαλε στην  παραπάνω εταιρεία για το διάστημα από 18.5.2014 έως 31.12.2014 το ποσό των 1.328,4 ευρώ  για το διάστημα από 1.1.2015 έως 31.12.2015 το ποσό των 1.377,60 ευρώ για το διάστημα από 1.1.2016 εως 31.12.2016 το ποσό των 1.727,60 ευρώ και για το διάστημα από 1.1.2017 έως 31.10.2017 το ποσό των 2.405,60 ευρώ, όπως αποδεικνύεται από τα προσκομιζόμενα τιμολόγια. Συνολικά  δε κατέβαλε για την παραπάνω αιτία το ποσό των 6.839,2 ευρώ. Το γεγονός ότι ένα εκ των προσκομισθέντων τιμολογίων, ήτοι το υπ’ αριθ. …….. ποσού 590,40 αναγράφει ως ημερομηνία την 17-4-2014, ήτοι ημερομήνία που η ενάγουσα εξήλθε του ΓΝΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ  και ανεχώρησε   κατευθείαν για την Σουηδία, δεν αποδεικνυει ότι την ημέρα εκείνη παρέλαβε και το εν λόγω σκεύασμα, ως ισχυρίζεται ο εναγόμενος. Μάλιστα  και σε αυτό το τιμολόγιο, όπως και στα λοιπά,  αναγράφεται  ως αιτιολογία «ναύλος εξαγωγής προς Σκανδιναβια – έξοδα διαχείρισης εξαγωγών Θεσσαλονίκης». Από το εν λόγω τιμολόγιο αποδεικνύεται ότι  εκείνη την ημέρα κατεβλήθη το αναγραφόμενο ποσο,   ανεξαρτήτως του ποτε εστάλη το εντερικό διάλυμα. Τέλος η ενάγουσα, λόγω της επιδείνωσης της κατάστασής της, με την πάροδο του χρόνου  και της ανάγκης της για συνεχή φροντίδα, την οποία η θυγατέρα της, ως εργαζόμενη, αδυνατούσε να της παρέχει, για συνεχη ιατρική παρακολούθηση, λόγω της έύθραυστης υγείας της και των επιπλοκών, που κατά διαστήματα παρουσιάζει, κρίθηκε ότι υπάρχει ανάγκη μεταφοράς της σε ειδικό κέντρο φροντίδας, κατόπιν έγκρισης της αίτησης που υπέβαλε η θυγατέρα της από την αρμόδια υπάλληλο της διαμερισματικής διοίκησης ………….. στο Γκέτεμποργκ. Κατόπιν αυτού μεταφέρθηκε στο Κέντρο Φροντίδας Ηλικιωμένων ……., του ιδρύματος …….., στο Γκέτεμποργκ, όπου διαμένει από τις 24.05.2017. Το κόστος διαμονής της εκεί, ανέρχεται σε  7.194 κορώνες Σουηδίας μηνιαίως. Στην προσκομιζόμενη σε επισημη μετάφραση από την αγγλική στην ελληνική από 28.2.2018 επιστολή του Οίκου Φροντίδας Ηλικιωμένη  ……  του Δήμου Γκέτεμποργκ της Σουηδίας αναγράφεται ότι η ενάγουσα  για την διαμονή της σε αυτό  καταβάλει το ποσό των 7.197 σουηδικών κορωνων μηνιαίως, ωστόσο  στην  αγωγή αναφέρει ότι καταβάλει το ποσό των 7.194 σουηδικών κωρωνων μηνιαίως και το Δικαστήριο δεν δύναται να αναγνωρίσει ως οφειλόμενο  πλέον του αιτηθέντος.  Η ενάγουσα επομένως κατέβαλε για την παραπάνω αιτία, τα κάτωθι ποσά  που αντιστοιχούν, βάσει της ισοτιμίας ευρώ-σουηδικής κορώνας κατά τον χρόνο επαγωγής της ζημίας εφόσον πρόκειται για αδικοπραξία, δεδομένου ότι  επί διεπόμενων από το ελληνικό ουσιαστικό δίκαιο αξιώσεων από αδικοπραξία, η αποζημίωση από τη γενόμενη (προς αποκατάσταση της ζημίας) δαπάνη αλλοδαπού νομίσματος είναι εκφραστέα μόνο σε ευρώ, κατά την ισοτιμία που ίσχυε στο χρόνο της απώλειας, δηλαδή της επαγωγής της ζημίας (ΟλΑΠ 9/1995, ΟλΑΠ 14/1997, ΟλΑΠ 15-16/1996, ΑΠ 497/2021, Απ 477/2021, ΑΠ 343/2019, ΑΠ 388/2015, ΑΠ 124/2014, ΑΠ 678/2010, ΑΠ 698/2006), στο δε αίτημα προσδιορισμού σε ευρώ  της αξίας του δαπανηθέντος αλλοδαπού νομίσματος με βάση την ισοτιμία του αλλοδαπού αυτού νομίσματος προς το ευρώ, κατά το χρόνο της πληρωμής, εμπεριέχεται ως “έλασσον” και το αίτημα προσδιορισμού αυτού με βάση την επίσημη ισοτιμία σε ευρώ του αλλοδαπού νομίσματος κατά το χρόνο της δαπάνης (ΑΠ 91/2025 ΝΟΜΟΣ) :α)για τον μήνα Ιούνιο του 2017 στο ποσό των (7.194 / 9,76) 737,09 ευρώ (όπου το 1 ευρώ αντιστοιχεί σε 9,76  κορωνες τον Ιούνιο του 2017), β) για τον μήνα Ιούλιο 2017 στο ποσό των (7.194 / 9,63) 747,04 ευρώ (όπου το 1 ευρώ αντιστοιχεί σε 9,63  κορωνες τον Ιούλιο του 2017), γ) για τον μήνα Αύγουστο 2017 στο ποσό των (7.194 / 9,54) 754,08 ευρώ(όπου το 1 ευρώ αντιστοιχεί σε 9,54 κορωνες τον Αύγουστο του 2017), για τον μήνα Σεπτέμβριο 2017 στο ποσό των (7.194 / 9,48) 758,86 ευρώ (όπου το 1 ευρώ αντιστοιχεί σε 9,48  κορωνες τον Σεπτέμβριο του 2017)και για τον μήνα Οκτώβριο 2017 στο ποσό των (7.194 / 9,60) 749,37 ευρώ(όπου το 1 ευρώ αντιστοιχεί σε 9,60  κορωνες τον Οκτώβριο του 2017), δηλαδή, συνολικά το ποσό των 3.746,44 ευρώ. Το πλέον αυτού, ποσό που αιτείται η ενάγουσα, ως δαπάνη για παροχή τηλεφώνου και ίnternet, κατά τη διαμονή της στο Κέντρο Φροντίδας, ποσού 800 σουηδικών κορωνών μηνιαίως, δεν αποδείχθηκε, και πρέπει για τον λόγο αυτό να απορριφθεί.  Ο ισχυρισμος του πρώτου εναγομένου ότι το εν λόγω κονδύλιο είναι αόριστο,διότι δεν  αναφέρει βάσει  ποίου εγγράφου  και πότε εγκρίθηκε αυτή η έγκριση είναι απορριπτέος, διότι τα εν λόγω στοιχεία δεν είναι αναγκαια για την θεμελίωση της αγωγής, αλλά μπορούν να προκύψουν από τις αποδείξεις. Εξάλλου από την από 15.8.2016 Απόφαση της αρμόδιας Κοινωνική Υπηρεσίας στο Γκέτεμποργκ για θεματα κοινωνικής στήριξης της Διαμερισματικής Διοίκησης της πολης Γκέτεμποργκ αποδεικνύεται ότι εγκρίθηκε η αίτησή της ενάγουσας για χορήγηση διαμερίσματος σε ειδικό κέντρο. Ο ισχυρισμός του εναγομένου ότι  από την από 28.2.2018 επιστολή του ως άνω Οίκου αποδεικνύεται μονον το ύψος της μηνιαίας δαπάνης  ενώ δεν προσκομίζεται απόδειξη εξόφλησης της δαπάνης αυτής, είναι απορριπτέος, διότι η ως άνω επιστολή αποδεικνύει την γένεση της ενοχής και είναι νομικώς αδιάφορο  αν η ενάγουσα οφείλει το ως άνω ποσό ή εάν το έχει εξοφλήσει.  ‘Ολες οι παραπάνω θετικές ζημίες, που υπέστη η ενάγουσα, συνδέονται αιτιωδώς με τις παραπάνω αναφερόμενες υπαίτιες ενέργειες και παραλείψεις του πρώτου εναγομένου, και πρέπει συνεπώς να αποκατασταθούν, λόγος για τον οποίο πρέπει να γίνουν εν μέρει δεκτά τα οικεία αγωγικά αιτήματα. Πρέπει επομένως να αναγνωριστεί ότι οι εναγόμενοι, ενεχόμενοι εις ολόκληρον, υποχρεούνται να καταβάλουν στην ενάγουσα ως αποζημίωση το συνολικό ποσό των  104.836,6 ( 621,28 + 57.629,68 +36.000,00 + 6.839,2+ 3.746,44) ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής έως την εξόφληση. Περαιτέρω απεδείχθη ότι συνεπεία των ιατρικών σφαλμάτων στα οποία υπέπεσε ο πρώτος των εναγομένων  και της συνακόλουθης αυτών βλάβης στην υγεία της ενάγουσας, η τελευταία υπέστη ηθική βλάβη προς αποκατάσταση της οποίας δικαιούται εύλογη, κατά την κρίση του Δικαστηρίου χρηματική ικανοποίηση,  η οποία ανέρχεται, λαμβανομένων υπόψη  του είδους και της βαρύτητας  της προσβολής της ενάγουσας, της έκτασης της βλάβης, των συνθηκών τέλεσης της αδικοπραξίας, της βαρύτητας του πταίσματος του πρώτου εναγομένου, της έντασης του δόλου, των γενικότερων περιστάσεων, της σοβαρότατης βλάβης της υγείας της ενάγουσας και   της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης των διαδίκων μερών, στο ποσό των 100.000 ευρώ, που κρίνεται εύλογο και σύμφωνα και με την αρχή της αναλογικότητας (ΟλΑΠ 9/2015, ΑΠ 491/2015, ΑΠ 531/2014 ΝΟΜΟΣ), η οποία εφαρμόζεται και κατά τον καθορισμό του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης, την οποία δικαιούται ο παθών από αδικοπραξία δεδομένου ότι το άνω ποσό βρίσκεται εντός των ορίων της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, απορριπτομενων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών που προβάλλουν ο πρώτος εναγόμενος,  η τρίτη εναγομένη και η ενάγουσα.   Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρων πρέπει να γίνει εν μέρει  δεκτή η αγωγή και να αναγνωρισθεί ότι οι πρωτος και τρίτη των εναγομένων υποχρεούνται να καταβάλουν στην ενάγουσα, εις ολόκληρον έκαστος  το ποσό  των 204.836,6 νομιμοτόκως από της επιδόσεως της αγωγης.  Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη απόφαση δεχθηκε εν μέρει την αγωγή και αναγνώρισε ότι οι πρώτος και τρίτη των εναγομένων υποχρεούνται να καταβάλουν εις ολόκληρον έκαστος το ποσό των  223.277,75 ευρώ, έσφαλε,  και πρέπει,  αφού γίνουν δεκτοί οι συναφείς λόγοι αμφοτερων των εφέσεων   των πρώτου και τρίτης των εναγομένων ως  και οι εφέσεις  στο σύνολό τους   κατά το μέρος που στρέφονται κατά της εναγουσας   και αφού απορριφθεί    κατ’ ουσίαν η αντέφεση της ενάγουσας κατά το μέρους που στρέφεται κατά του πρωτου και της τρίτης των εναγομένων, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη μόνον ως προς το κεφαλαιο της  κύριας αγωγής, να διακρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο για  να δικασθεί η κύρια αγωγή,  κατά τη διάταξη του άρθρου 535ΚΠολΔ, και κατ’ ουσίαν, να γίνει εν μέρει  δεκτή η κύρια αγωγή και να αναγνωρισθεί ότι οι  πρωτος και τρίτη των  εναγομένων υποχρεούνται να καταβάλουν στην ενάγουσα, εις ολόκληρον έκαστος  το ποσό  των 204.836,6  ευρώ  νομιμοτόκως από της επιδόσεως της αγωγης μέχρις εξοφλήσεως. Τέλος   η εκκαλούμενη απόφαση πρέπει να εξαφανισθεί και ως προς τη διάταξή της για τη δικαστική δαπάνη μεταξύ των ανωτέρω διαδίκων, και να επιβληθεί  μέρος των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας   και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας, λόγω του ότι η αγωγή της έγινε εν μέρει  δεκτή   εις βάρος του πρώτου εναγομένου και της τρίτης εναγομένης  (178 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό, ενώ μετά την αποδοχή των  εφέσεων  πρέπει να διαταχθεί η απόδοση  του κατατεθέντος παραβόλου στους εκκαλούντες  (495  παρ. 3 εδ. 3 ΚΠολΔ).

Επίσης μετά την κατ’ ουσιαν απόρριψη  της  αντεφέσεως της ενάγουσας- αντεκαλούσας,   πρέπει τα δικαστικά έξοδα των πρώτου και τρίτης των εναγομένων- αντεφεσιβλήτων  του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, κατά παραδοχή του σχετικού νομίμου αιτήματος τους, να επιβληθούν σε βάρος της άνω  αντεκκαλούσας,  λόγω της ήττας της (άρθρα 106, 176, 182 189 και 191 παρ. 2ΚΠολΔ), κατά τα ειδικοτερα οριζόμενα στο διατακτικό και να διαταχθεί η εισαγωγή  του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει   αντιμωλία των διαδίκων  α) την από 3/11/2023  (αριθ. εκθ. κατ.  ………/2023) έφεσή της τρίτης εναγομένης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία  «………………»,   β) την από 30-10-2023 (αριθμ. εκθ. καταθ. ……../2023) έφεσή του πρώτου  εναγομενου ………..    και γ) την από 17-12-2024 (αριθμ. εκθ. καταθ. ………../2023) αντέφεσή της ενάγουσα ………

-Απορρίπτει  την από 3/11/2023  ( αριθ. εκθ. κατ.  …………/2023 ) έφεσή της   τρίτης εναγομένης ανώνυμης  εταιρείας με την επωνυμία  «………..» ως απαραδεκτη καθ’ο μέρος στρέφεται κατά του δευτέρου εφεσιβλήτου, ………,  κατά του τρίτου εφεσιβλήτου, …………,  κατά της τέταρτης εφεσίβλητης  εταιρείας με την επωνυμία με την επωνυμία  «……….» και κατά της πέμπτης εφεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «……….» ΥΠΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ.

Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα μεταξύ της ως άνω εκκαλούσας και των παραστάντων εφεσιβλήτων.

-Απορρίπτει   την από 17-12-2024 (αριθμ. εκθ. καταθ. …………/2023) αντέφεσή της ενάγουσας ………. ως απαράδεκτη, καθ’ ο μέρος στρέφεται  κατά του δευτέρου  αντεφεσιβλήτου, ……..,  κατά της τέταρτης αντεφεσίβλητης  εταιρείας με την επωνυμία με την επωνυμία  «………..» και κατά της πέμπτης αντεφεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «……….» ΥΠΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ.

Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα μεταξύ της ως άνω αντεκκαλούσας και των παραστάντων αντεφεσιβλήτων. -Απορρίπτει κατ’ ουσίαν την από 17-12-2024 αντέφεση της ενάγουσας  καθ’ ο μέρος στρέφεται κατά των πρώτου και τρίτης των εναγομένων- αντεφεσιβλήτων.Διατάσσει την εισαγωγή του εις στο σκεπτικο παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα του παρόντος βαθμου δικαιοδοσίας των ως άνω αντεφεσιβλήτων σε βάρος της αντεκαλούσας, το ύψος των οποίων ορίζει σε 600  ευρώ υπέρ εκάστου τούτων.

Δέχεται   κατ’ ουσίαν  την α) την από 3/11/2023  (αριθ. εκθ. κατ.  …………../2023) έφεσή της   τρίτης εναγομένης ανώνυμης  εταιρείας με την επωνυμία  «…………» καθ’ο μέρος στρέφεται κατά της ενάγουσας,και  β) την από 30-10-2023 (αριθμ. εκθ. καταθ. …………./2023) έφεσή του πρώτου  εναγομενου ………. κατά της ενάγουσας.

Εξαφανίζει την εκκαλουμένη  με αριθμό 2342/2023  απόφαση του   Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά (τακτική διαδικασία), μόνον ως προς το κεφάλαιο της κυριας αγωγής.

Κρατεί κατά τούτο  την υπόθεση.

Δικάζει επί της κυριας αγωγής.

Δέχεται εν μέρει την  κυρία αγωγή.

Αναγνωρίζει ότι  οι  πρωτος και τρίτη των  εναγομένων υποχρεούνται να καταβάλουν στην ενάγουσα, εις ολόκληρον έκαστος  το ποσό  των διακοσίων τεσσάρων χιλιάδων οκτακοσίων τριάντα έξι ευρω και εξι λεπτών (204.836,6) νομιμοτόκως από της επιδόσεως της αγωγης μέχρις εξοφλήσεως.

Επιβάλλει εις βάρος του πρώτου και της τρίτης των εναγομένων μέρος των δικαστικων εξόδων του εναγόντος και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει σε  οκτώ (8.000,00) ευρώ.

Διατάσσει την απόδοση των εις το σκεπτικό  παραβόλων  σε έκαστο  εκκαλούντα.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στον Πειραιά  στις …………………..   .

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                   Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε την  9η.1.2026  σε έκτακτη  δημόσια συνεδρίαση,  απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσιων δικηγόρων τους.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                   Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ