ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
Αριθμός 48/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
2ο Τμήμα
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Μαρία Ι. Παπαδοπούλου, Εφέτη, που όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοίκησης του Εφετείου Πειραιά και τη Γραμματέα Ε.Δ
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ……………….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της εκκαλούσας: Υπό εκκαθάριση ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία «………………», που εδρεύει στον Πειραιά Αττικής επί της οδού ………………….., και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης από τον πληρεξούσιο δικηγόρου της Ευάγγελο Τσάκωνα (ΑΜ/ΔΣΠ ……………..), με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.
Των εφεσίβλητων: 1. ……………., η οποία δεν εκπροσωπήθηκε κατά την εκδίκαση της υπόθεσης από πληρεξούσιο δικηγόρο, 2. ………….., η οποία δεν εκπροσωπήθηκε κατά την εκδίκαση της υπόθεσης από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3. Εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «………….» και το διακριτικό τίτλο «………», που εδρεύει στην Γλυφάδα Αττικής, οδός ……….., με ΑΦΜ ………….., και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στέφανο Βέρροιο (ΑΜ/ΔΣΑ …………..), με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ, 4. ………….., κατοίκου Γλυφάδας Αττικής, οδός ……….., με ΑΦΜ …………., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε κατά την εκδίκαση της υπόθεσης από πληρεξούσιο δικηγόρο, 5. ………………, ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης από πληρεξούσιο δικηγόρο, 6. Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «……………..» και το διακριτικό τίτλο «……………….», που εδρεύει στα …. Αττικής στον …………….. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Καραβελάκη (ΑΜ/ΔΣΑ …………….), 7. ………………., ο οποίος εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Καραβελάκη (ΑΜ/ΔΣΑ ………) και 8. Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «…………..», που εδρεύει στην Αθήνα επί των οδών ……………., με ΑΦΜ …………., και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης από την πληρεξούσια δικηγόρο της Τριανταφυλλιά Δασκαλάκη (ΑΜ/ΔΣΑ ……………) μέλος της δικηγορικής εταιρίας με την επωνυμία «Μαρκεζίνης, Λάμπρου και Συνεργάτες Εταιρεία Δικηγόρων» (ΑΜ/ΔΣΑ ……………), με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.
Η πρώτη ενάγουσα-ήδη εκκαλούσα και οι δεύτερη και τρίτη των εναγουσών- πρώτη και δεύτερη των εφεσίβλητων άσκησαν σε βάρος των εναγόμενων- ήδη τρίτης, τέταρτου, πέμπτου, έκτης και έβδομου των εφεσίβλητων, την από 20-11-2021 (αριθμ.εκθ.καταθ…………../01-12-2021) αγωγή ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά και ζήτησαν να γίνει αυτή δεκτή. Ακολούθως, η τέταρτη εναγόμενη-ήδη έκτη εφεσίβλητη άσκησε ενώπιον του ως άνω Δικαστηρίου και κατά της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία «…………»-ήδη όγδοης εφεσίβλητης την από 11-01-2022 (αρ.εκθ.καταθ……………./12-01-2022) προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή και η ως άνω ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία άσκησε ενώπιον του ίδιου ως άνω Δικαστηρίου, υπέρ της τέταρτης εναγόμενης και κατά των εναγουσών την από 19-01-2022 (αρ.εκθ.καταθ……………/19-01-2022) πρόσθετη παρέμβαση. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά, αφού συνεκδίκασε την αγωγή, την προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή και την πρόσθετη παρέμβαση αντιμωλία των διαδίκων με την τακτική διαδικασία, με την 775/2024 οριστική απόφασή του, απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη ως προς τη δεύτερη και την τρίτη των εναγουσών, κατά το μέρος που έκρινε την αγωγή παραδεκτή και νόμιμη την απέρριψε ως προς το δεύτερο και τον πέμπτο των εναγόμενων ως αβάσιμη κατ’ουσίαν και την έκανε εν μέρει δεκτή ως βάσιμη κατ’ουσίαν ως προς την πρώτη, τον τρίτο και την τέταρτη των εναγόμενων και ακολούθως έκανε εν μέρει δεκτή την προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή ως βάσιμη κατ’ουσίαν.
Η πρώτη ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα, με την από 03-06-2025 (αρ.εκθ.καταθ……………./04-06-2025) έφεσή της, η συζήτηση της προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, προσέβαλε την απόφαση αυτή.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε ερήμην των πρώτης, δεύτερης, τέταρτου και πέμπτου των εφεσίβλητων και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων. Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι της εκκαλούσας, της τρίτης και της όγδοης των εφεσίβλητων δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο, αλλά προκατέθεσαν έγγραφες προτάσεις και με σχετική δήλωσή τους, σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δικ, δήλωσαν ότι συμφωνούν να συζητηθεί η έφεση χωρίς να παρασταθούν, ενώ ο πληρεξούσιος δικηγόρος της έκτης και του έβδομου των εφεσίβλητων παραστάθηκε στο ακροατήριο όπως μνημονεύεται ανωτέρω, κατέθεσε έγγραφες προτάσεις, στις οποίες αναφέρθηκε και ζήτησε όσα σε αυτές εκτίθενται.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου αρμοδίως κατ’ άρθρο 19 του ΚΠολΔ, φέρεται προς συζήτηση η από 03-06-2025 (αρ.εκθ.καταθ…………./04-06-2025) έφεση κατά της 775/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, που συνεκδίκασε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία την από 20-11-2021 (αριθμ.εκθ.καταθ………/01-12-2021) αγωγή, την από 11-01-2022 (αρ.εκθ.καταθ………./12-01-2022) προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή και την από 19-01-2022 (αρ.εκθ.καταθ……………/19-01-2022) πρόσθετη παρέμβαση. Έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τα άρθρα 495, 511, 513 παρ. 1 εδ. α΄ στοιχ. β’, 516 παρ. 1, 517 εδ. α’, 518 παρ.2 σε συνδ. με άρθρα 144 επ., καθώς και 520 παρ.1 του ΚΠολΔ, προ πάσης επιδόσεως της εκκαλουμένης, καθόσον από τα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα δεν προκύπτει το αντίθετο και εντός της καταχρηστικής προθεσμίας των 2 ετών κατ’άρθρο 518 παρ.2 του ΚΠολΔ, εφόσον η εκκαλουμένη απόφαση δημοσιεύθηκε στις 05-03-2024 και η έφεση κατατέθηκε στη γραμματεία του εκδώσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου στις 04-06-2025, ενώ, περαιτέρω, έχει καταβληθεί από την εκκαλούσα το προσήκον e παράβολο του Δημοσίου, με αριθμό ………………, ποσού 100 ευρώ, κατ’ άρθρο 495 παρ. 3 Α περ.β΄ του ΚΠολΔ, όπως το άρθρο αυτό ισχύει μετά την αντικατάστασή του: i] από το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015 [ΦΕΚ Α΄87 /23-7-2015] που εφαρμόζεται για τα κατατεθειμένα από την 1-1-2016 ένδικα μέσα, ii] από τα άρθρα 35 παρ.2 και 45 του Ν. 4446/2016 [ΦΕΚ Α΄ 240/22-12-2016] με έναρξη ισχύος από 23-01-2017 και ιιι] από το άρθρο 22 του Ν.5134/2024 (ΦΕΚ Α΄146), με έναρξη ισχύος, σύμφωνα με το άρθρο 120 παρ.1 του ίδιου νόμου, από 16-09-2024. Η έφεση ως προς την πρώτη και τη δεύτερη των εφεσίβλητων, οι οποίες είχαν ασκήσει από κοινού με την πρώτη ενάγουσα-ήδη εκκαλούσα την ως άνω αγωγή σε βάρος των εναγόμενων- ήδη τρίτης, τέταρτου, πέμπτου, έκτης και έβδομου των εφεσίβλητων, τυγχάνει απαράδεκτη και εντεύθεν απορριπτέα, ελλείψει εννόμου συμφέροντος, τούτο δε διότι από το συνδυασμό των διατάξεων 68, 516 και 517 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η έφεση απευθύνεται κατά του νικήσαντος διαδίκου ή των καθολικών διαδόχων ή των κληροδόχων του, όχι δε και κατά του ομοδίκου του εκκαλούντος ως προς τον οποίο είναι απαράδεκτη, λόγω έλλειψης έννομου συμφέροντος, εφόσον η απόφαση δεν περιέχει διάταξη υπέρ αυτού η οποία βλάπτει τον εκκαλούντα, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, καθώς η πρώτη και η δεύτερη των εφεσίβλητων υφίστανται την ίδια με την εκκαλούσα βλάβη από την εκκαλουμένη απόφαση, η δε εκκαλούσα δεν διαλαμβάνει στην ένδικη έφεση ισχυρισμό ότι η εκκαλουμένη περιέχει ισχυρισμό υπέρ των ως άνω εφεσίβλητων και σε βάρος της. Περαιτέρω, η ένδικη έφεση, με την οποία η εκκαλούσα ζητεί να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη, κατά τα εκκληθέντα αυτής κεφάλαια, ώστε να γίνει δεκτή η ένδικη αγωγή της ως προς τα ανωτέρω κονδύλια και να υποχρεωθούν οι πρώτη, τρίτος και τέταρτη των εναγόμενων- ήδη τρίτη, πέμπτος και έκτη των εφεσίβλητων [τους οποίους υποχρέωσε η εκκαλουμένη να της καταβάλλουν τα λοιπά κονδύλια της ένδικης αγωγής, ως προς τα οποία δεν υφίσταται λόγος έφεσης], να της καταβάλλουν ευθυνόμενοι εις ολόκληρον, το ποσό των 30.130 ευρώ λόγω διαφυγόντων κερδών και το ποσό των 49.000 ευρώ, πλέον του επιδικασθέντος ποσού των 1.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη από την αδικοπρακτική συμπεριφορά τους, ασκείται απαραδέκτως ως προς τον τέταρτο, τον έβδομο εξ αυτών, καθώς και κατά της όγδοης εφεσίβλητης, ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία «………………..»-, τούτο διότι δεν διαλαμβάνονται σ`αυτή (έφεση) ως λόγοι εφέσεως, παράπονα συναφή προς τα βλαπτικά για την εκκαλούσα, απορριπτικά της αγωγής της κεφάλαια της εκκαλουμένης ως προς αυτούς, ούτε συγκεκριμένο αίτημα κατ’αυτών, μη μεταβιβαζομένης συνεπώς της υποθέσεως κατά τούτα [βλ. ΟλΑΠ 10/2010, ΑΠ 907/2021, ΑΠ504/2018], στον παρόντα δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας. Πρέπει, επομένως, κατά τα λοιπά, η ένδικη έφεση να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν, ήτοι ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533 παρ. 1 του ΚΠολΔ), μέσα στα όρια που καθορίζονται με αυτούς (άρθρο 522 του ΚΠολΔ), κατά την τακτική διαδικασία, ερήμην του πέμπτου εφεσίβλητου, ο οποίος κλητεύθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα να εμφανισθεί ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, κατά τη συζήτηση της εφέσεως στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, όπως προκύπτει από την υπ’αριθμόν …../13-06-2025 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αθηνών, ………… και τις από 13-06-2025 και 16-06-2025 βεβαιώσεις παραλαβής του ΑΤ Κερατσινίου-Δραπετσώνας και του Ταχυδρομικού Γραφείου Αθηνών, αντίστοιχα, που επικαλείται και προσκομίζει και προσκομίζει η εκκαλούσα, από τις οποίες αποδεικνύεται ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης έφεσης με πράξη προσδιορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση για την ανωτέρω δικάσιμο, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον πέμπτο εφεσίβλητο. Πλην όμως ο τελευταίος, κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, στην οποία συζητήθηκε η υπόθεση, δεν παραστάθηκε στο παρόν Δικαστήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο. Ως εκ τούτου, πρέπει να προχωρήσει η διαδικασία σαν να ήταν και αυτός παρών (άρθρα 524 παρ.1 και 4 του ΚΠολΔ), χωρίς δηλαδή η ως άνω έγκυρη ερημοδικία του ως προς την έφεση να σημαίνει ομολογία του βάσιμου των προβαλλόμενων λόγων της ένδικης έφεσης (ΜονΕφΠατρ 23/2016 αδημ.- ΜονΕφΠατρ 57/2015 αδημ.- βλ. Νίκα, «Πολιτική Δικονομία ΙΙΙ – Ένδικα Μέσα», εκδ. 2007, § 114, σελ. 232-233 – Α.Ο. Μήτσου, σε Λεοντή «Ένδικα Μέσα και Βοηθήματα στην Πολιτική Δίκη», έκδ. 2018, αρ. περιθ. 389, σελ. 170). Σημειώνεται ότι η παριστάμενη εκκαλούσα προσκόμισε, για το παραδεκτό της συζητήσεως της εφέσεως, κατ’ άρθρο 524 παρ. 4 εδ. γ’ και δ’ του ΚΠολΔ, αντίγραφα των πρακτικών, του εισαγωγικού δικογράφου, που κατατέθηκε στην πρωτοβάθμια δίκη και του δικογράφου των προτάσεων του αντιδίκου της πέμπτου εφεσίβλητου.
Στην ένδικη αγωγή, όπως παραδεκτά διορθώθηκε κατ’άρθρο 224 του ΚΠολΔ με το δικόγραφο των προτάσεων και με προφορική δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου της πρώτης ενάγουσας στο ακροατήριο πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που καταχωρήθηκε στα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασής του, η πρώτη ενάγουσα-ήδη εκκαλούσα εξέθετε ότι συνιστά ομόρρυθμη εταιρία που συστάθηκε με το από 25-07-2011 ιδιωτικό συμφωνητικό σύστασης ομόρρυθμης εταιρίας, με μοναδικές εταίρους την ……… και την …………. και με σκοπό τη λειτουργία καφεκοπτείου και την εμπορία συναφών ειδών, με αρχική της έδρα το επί της οδού ……….. στον Πειραιά Αττικής, μισθωμένο κατάστημα, στη συνέχεια με υποκατάστημα στην Πλατεία ……………… στην Αθήνα, επί της οδού …………. ενώ στις 03-03-2020 λύθηκε και τέθηκε υπό εκκαθάριση, στο στάδιο της οποίας τελεί έκτοτε, με εκκαθαρίστριες τις προρρηθείσες εταίρους της. Ότι είχε συνάψει σύμβαση δικαιόχρησης με την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «…………….» δυνάμει της οποίας λειτουργούσε στην ως άνω έδρα της καφεκοπτείο με την επωνυμία «………………..». Ότι την 01-12-2016 και περί ώρα 09.25 π.μ. έλαβε χώρα μεγάλη διπλή έκρηξη και πυρκαγιά στο υπόγειο του καταστήματος «……………..», που λειτουργούσε η τέταρτη εναγόμενη στην Πλατεία ………, έχοντας ορίσει ως διευθυντή και υπεύθυνο τον πέμπτο εναγόμενο, η οποία προκλήθηκε από υπαιτιότητα των εναγόμενων και την παντελή έλλειψη μέτρων ασφαλείας και δη λόγω διαρροής ψυκτικού υγρού σε συνδυασμό με τη χρήση φλόγιστρου από τεχνίτη, χωρίς ειδικές γνώσεις και εκπαίδευση, με συνέπεια την πρόκληση, μεταξύ άλλων, πολύ σοβαρών υλικών ζημιών στο ως άνω υποκατάστημά της, την καταστροφή προϊόντων και εμπορευμάτων που υπήρχαν εντός του καταστήματος, ενώ επιπλέον κρίθηκε η οικοδομή επικίνδυνη και διέκοψε το κατάστημα τη λειτουργία του για το χρονικό διάστημα από 01-12-2016 μέχρι 23-02-2017, οπότε και επαναλειτούργησε. Ότι, ειδικότερα, η πρώτη εναγόμενη εταιρία, η οποία είχε αναλάβει την εγκατάσταση και τη συντήρηση του ψυκτικού συστήματος στο ως άνω κατάστημα «……….», δυνάμει συμβάσεως παροχής υπηρεσιών συντήρησης και επισκευών του ψυκτικού συστήματος, αφού ενημερώθηκε από τον πέμπτο εναγόμενο για την ύπαρξη απροσδιόριστης οσμής στο χώρο του υπογείου όπου βρίσκονταν οι ψυκτικοί θάλαμοι, ανέθεσε την εργασία αποκατάστασης της πιθανής διαρροής του ψυκτικού μέσου στον τρίτο εναγόμενο υπάλληλό της, τον οποίο απασχολούσε με την ειδικότητα του τεχνίτη ψυκτικού, ο οποίος όμως, δεν είχε την κατάλληλη εκπαίδευση και άδεια για τις συγκεκριμένες εργασίες, ούτε διέθετε τα νόμιμα προσόντα για τη χρήση συσκευής οξυγονοκόλλησης, ενώ επιπλέον, δεν έλαβε τα προβλεπόμενα προληπτικά μέτρα προστασίας, και συγκεκριμένα σε απόσταση [10] μέτρων από το σημείο πραγματοποίησης των εργασιών α] να απομακρύνει τα εύφλεκτα κινητά αντικείμενα, β] να καλύψει με πυρίμαχα υλικά τα εύφλεκτα δομικά στοιχεία, εξαρτήματα και εγκαταστάσεις, όπως επενδύσεις τοίχων και οροφών, καλωδίων και παρεμβυσμάτων, περιτυλιγμάτων οσμών, γ] να σφραγίσει όλα τα ανοίγματα σε οροφές, τοίχους, δάπεδα, απ’όπου διέρχονται σωληνώσεις, καλώδια, συστήματα μεταφοράς αντικειμένων και άλλες παρόμοιες εγκαταστάσεις, δ] να μεριμνήσει ώστε να έχει τα κατάλληλα πυροσβεστικά μέσα και να επιτηρείται από προσωπικό πυρόσβεσης και ε] να ελέγξει τους κλειστούς χώρους για την ύπαρξη επικίνδυνης ατμόσφαιρας και τη σωστή εξαέρωση αυτών, καθώς και την απομάκρυνση εύφλεκτων υλικών, με αποτέλεσμα λίγα λεπτά αφότου είχε ξεκινήσει τις εργασίες επισκευής με τη χρήση συσκευής οξυγόνου και ασετιλίνης, να προκληθούν δύο εκρήξεις, με διαφορά δύο δευτερολέπτων, λόγω της συσσώρευσης εκρηκτικού αερίου μείγματος μεταξύ της ψευδοροφής και της οροφής του υπογείου, εκ των οποίων η δεύτερη ήταν πολύ σφοδρή, ενώ από την ανάφλεξη και τις εκρήξεις εκδηλώθηκε πυρκαγιά, η οποία διαδόθηκε με μεγάλη ταχύτητα σε όλο το χώρο του υπογείου του καταστήματος «……….», λόγω της άτακτης τοποθέτησης εύφλεκτων υλικών, ενώ από την έκλυση πυκνών καπνών καταστράφηκαν το δάπεδο, οι υδραυλικές και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, τα κουφώματα, τα κλιματιστικά, αλλά και τα προϊόντα και τα εμπορεύματα που υπήρχαν εντός του καταστήματός της (πρώτης ενάγουσας). Ότι ο δεύτερος εναγόμενος, ενώ ήταν υπόχρεος, λόγω της ιδιότητάς του ως τεχνικός ασφαλείας της πρώτης εναγόμενης, να παρέχει γραπτές και προφορικές υποδείξεις και συμβουλές σε θέματα που αφορούν στην εκτίμηση του επαγγελματικού κινδύνου, εντούτοις δεν παρέσχε συγκεκριμένες γραπτές υποδείξεις και συμβουλές στην εργοδότρια πρώτη εναγόμενη εταιρία αναφορικά με την εκτέλεση από εργαζόμενους αυτής ψυκτικών εργασιών με συσκευή οξυγονοσυγκόλλησης, ούτε ειδικότερες οδηγίες ασφάλειας για την εκτέλεση αυτής της εργασίας, ούτε είχε εκπαιδεύσει τους εργαζόμενους της πρώτης εναγόμενης, μεταξύ αυτών και τον τρίτο εναγόμενο, και δη ως προς την εκτέλεση ψυκτικών εργασιών με την ως άνω συσκευή. Ότι η τέταρτη εναγόμενη, ενώ ήταν υποχρεωμένη να τηρεί τα απαιτούμενα για την ασφάλεια των εργαζομένων της μέτρα ασφαλείας στο κατάστημα «……….», και έχοντας μετατρέψει τον κλειστό χώρο της αποθήκης στο βάθος του υπογείου σε γραφείο, δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα πυροπροστασίας, μεταξύ των οποίων ο επαρκής αερισμός των χώρων αποθήκευσης και η κατάλληλη οργάνωση του χώρου αποθήκευσης υλών που μπορεί να αναφλεγούν, αλλά τοποθέτησε μεταλλικά ράφια με αποθηκευμένα εύφλεκτα αντικείμενα στο διάδρομο του υπογείου, καθιστώντας επισφαλή τη μοναδική οδό διαφυγής από το υπόγειο προς το ισόγειο του καταστήματος, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση εκρηκτικού αερίου μείγματος μεταξύ της ψευδοροφής και της οροφής του υπογείου, γεγονός που ευνόησε η ανεπάρκεια εξαερισμού του χώρου, και την πρόκληση δύο εκρήξεων και στη συνέχεια την εκδήλωση πυρκαγιάς, η οποία, λόγω της άτακτης τοποθέτησης εύφλεκτων αντικειμένων, διαδόθηκε με μεγάλη ταχύτητα σε όλο το χώρο του υπογείου του ως άνω καταστήματος. Ότι ο πέμπτος εναγόμενος, ενώ ήταν υποχρεωμένος ως διευθυντής και υπεύθυνος λειτουργίας του ως άνω καταστήματος, να τηρεί όλα τα αναγκαία για την ασφάλεια των εργαζόμενων μέτρα ασφαλείας, επέτρεψε στον τρίτο εναγόμενο να προβεί στην ανωτέρω εργασία αποκατάστασης της διαρροής του ψυκτικού υγρού, μολονότι γνώριζε ότι δεν είχε την κατάλληλη εκπαίδευση, ούτε τα νόμιμα προσόντα για τις συγκεκριμένες εργασίες. Με βάση αυτά τα πραγματικά περιστατικά ζητούσε, κατόπιν παραίτησης από τα αγωγικά κονδύλια της καταβολής των δαπανών επισκευής καταστήματος και των καταστραφέντων εμπορευμάτων και παραδεκτού περιορισμού των αγωγικών αιτημάτων όπως ειδικότερα αναφέρεται στις προτάσεις της (άρθρα 223,294,295 παρ.1,297 και 591 παρ.1 του ΚΠολΔ), να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, ευθυνόμενοι αλληλεγγύως και εις ολόκληρον ο καθένας, να της καταβάλλουν το ποσό των 114.280,60€, και συγκεκριμένα α] το ποσό των 8.725,29 ευρώ για καταβληθέντα μισθώματα του καταστήματός της, για το ανωτέρω χρονικό διάστημα που διέκοψε τη λειτουργία του, β] το ποσό των 4.598,43 ευρώ για εξόφληση των λογαριασμών των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας του ως άνω καταστήματός της, καθώς και των μηνιαίων μισθωμάτων της συναφθείσας με την Εθνική Τράπεζα σύμβασης leasing, για το ανωτέρω χρονικό διάστημα που διέκοψε τη λειτουργία του, γ] το ποσό των 13.416,69 ευρώ για καταβληθείσες αποδοχές των εργαζομένων του ως άνω καταστήματός της, για το ανωτέρω χρονικό διάστημα που διέκοψε τη λειτουργία του, δ] το ποσό των 6.505,20 ευρώ για καταβληθείσες ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων του ως άνω καταστήματός της, για το ανωτέρω χρονικό διάστημα που διέκοψε τη λειτουργία του, ε] το ποσό των 133 ευρώ για καταβληθείσα δαπάνη μεταφοράς νέων εμπορευμάτων του καταστήματός της, με σκοπό την επαναλειτουργία του, στ] το ποσό των 771,99 ευρώ για καταβληθείσα δαπάνη επισκευής της μηχανής παρασκευής καφέ του καταστήματός της, με σκοπό την επαναλειτουργία του, ζ] το ποσό των 30.130 ευρώ για διαφυγόντα κέρδη του καταστήματός της, τα οποία αυτή απώλεσε για όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα που διέκοψε τη λειτουργία του, και το οποίο αυτή θα εισέπραττε από τη λειτουργία του κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, αν δεν μεσολαβούσε η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των εναγόμενων, λαμβανομένων υπόψη των καθαρών κερδών που είχε πραγματοποιήσει το κατάστημά της κατά τους αντίστοιχους μήνες των [2] προηγούμενων ετών, ήτοι Δεκέμβριο 2014 και 2015, και Ιανουάριο και Φεβρουάριο 2015 και 2016 και η] το ποσό των 50.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που είχε υποστεί από την παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των εναγόμενων και δη λόγω της προσβολής της φήμης και του κύρους της στην αγορά, καθώς από την πρόκληση των ανωτέρω σοβαρών υλικών ζημιών αναγκάστηκε να σταματήσει τη λειτουργία του ως άνω καταστήματός της για το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα, όλα δε τα παραπάνω ποσά με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την ολοσχερή εξόφληση. Τέλος, ζητούσε να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στη δικαστική της δαπάνη. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, με την τακτική διαδικασία η εκκαλουμένη 775/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, η οποία, αφού ι] απέρριψε την ένδικη αγωγή ως προς τη δεύτερη και την τρίτη των εναγουσών ως απαράδεκτη λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησής τους, ιι] απέρριψε ως απαράδεκτο λόγω αοριστίας το κονδύλι των διαφυγόντων κερδών, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή ως βάσιμη κατ’ουσίαν ως προς την πρώτη, τον τρίτο και την τέταρτη των εναγόμενων, την απέρριψε ως αβάσιμη κατ’ουσίαν ως προς το δεύτερο και τον πέμπτο των εναγόμενων και έκανε εν μέρει δεκτή ως βάσιμη κατ’ουσίαν την προσεπίκληση ενωμένη με παρεμπίπτουσα αγωγή. Την απόφαση αυτή προσβάλλει η πρώτη ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα με την ένδικη έφεσή της, και με τους λόγους αυτής που ανάγονται σε εσφαλμένη εκτίμηση του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, μόνο ως προς τα κεφάλαια της εκκαλουμένης που αφορούν τα διαφυγόντα κέρδη και τη χρηματική ικανοποίηση της ηθικής της βλάβης και ζητεί να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη, κατά τα εκκληθέντα αυτά κεφάλαια, ώστε να γίνει δεκτή η ένδικη αγωγή της ως προς τα ανωτέρω κονδύλια και να υποχρεωθούν οι πρώτη, τρίτος και τέταρτη των εναγόμενων- ήδη τρίτη, πέμπτος και έκτη των εφεσίβλητων, τους οποίους υποχρέωση η εκκαλουμένη να της καταβάλλουν τα λοιπά κονδύλια, να της καταβάλλουν ευθυνόμενοι εις ολόκληρον, το ποσό των 30.130 ευρώ λόγω διαφυγόντων κερδών και το ποσό των 49.000 ευρώ, πλέον του επιδικασθέντος ποσού των 1.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη από την αδικοπρακτική συμπεριφορά των ανωτέρω εναγόμενων.
Κατά το άρθρο 298 του ΑΚ, η αποζημίωση περιλαμβάνει τη μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του δανειστή (θετική ζημία), καθώς και το διαφυγόν κέρδος, λογίζεται δε ως τέτοιο το προσδοκώμενο με πιθανότητα, σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις, και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί. Για τη διαμόρφωση έτσι της αποδεικτικής κρίσης του δικαστή, ως προς την επέλευση και το ύψος της εν λόγω ζημίας στο μέλλον, ο νόμος αρκείται σε πιθανολόγηση και δεν απαιτεί πλήρη απόδειξη. Ως εκ τούτου η ανωτέρω διάταξη έχει μεικτό χαρακτήρα, δηλαδή είναι ουσιαστική, ως προς τον καθορισμό από αυτή των παραγωγικών της εν λόγω αξίωσης στοιχείων, και δικονομική, ως προς την επάρκεια της πιθανολόγησης του διαφυγόντος κέρδους (ΑΠ 594/2025, ΑΠ 691/2023, ΑΠ 260/2022, ΑΠ 60/2019). Για να είναι ορισμένη κατά το άρθρο 216 του ΚΠολΔ, η αγωγή, με την οποία επιδιώκεται η επιδίκαση διαφυγόντος κέρδους, πρέπει να εκτίθενται σαφώς σ’ αυτή τα περιστατικά που προσδιορίζουν την προσδοκία του αντίστοιχου κέρδους. Δεν αρκεί δηλαδή να αναφέρονται αφηρημένα στο δικόγραφο της αγωγής οι σχετικές με τον προσδιορισμό του διαφυγόντος κέρδους εκφράσεις του νόμου, αλλά απαιτείται η εξειδικευμένη και λεπτομερής, κατά περίπτωση, μνεία των περιστατικών, που καθιστούν πιθανό το κέρδος ως προς τα επιμέρους κονδύλια, καθώς και η ιδιαίτερη επίκληση των κονδυλίων αυτών χωρίς να είναι ανάγκη να αναγράφεται και ότι δεν εξοικονόμησε δαπάνη ή να προσδιορίζεται και να αφαιρείται η τυχόν εξοικονομηθείσα, γιατί ο προσδιορισμός και η αφαίρεση της τυχόν δαπάνης που εξοικονομήθηκε μπορεί να γίνει, βάσει των αποδείξεων, ύστερα από πρόταση του εναγόμενου ή και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, ακόμη και το πρώτον από το Εφετείο, εφόσον το ζήτημα του ύψους της αποθετικής ζημίας κατέστη νομίμως αντικείμενο της κατ` έφεση δίκης (ΟλΑΠ 20/1992, ΟλΑΠ 22/1995 ΝΟΜΟΣ, ΟλΑΠ 20/1992 ΝοΒ 1993. 85, ΑΠ 689/2021 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 59/2017 ΝΟΜΟΣ). Ειδικότερα, για την πληρότητα της αγωγής, με την οποία επιδιώκεται η επιδίκαση διαφυγόντος κέρδους που συνίσταται στην απώλεια εσόδων λόγω διακοπής ή μειωμένης άσκησης επαγγελματικής δραστηριότητας, πρέπει, αλλά και αρκεί, να αναφέρονται στο δικόγραφο της, όλα εκείνα τα κρίσιμα περιστατικά, από τα οποία προκύπτει ότι ο ενάγων θα εισέπραττε με πιθανότητα από την επαγγελματική του δραστηριότητα το αιτούμενο ποσό κέρδους, δηλαδή τα περιστατικά που προσδιορίζουν την προσδοκία ορισμένου κέρδους, με βάση την κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων πιθανότητα ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί και καθιστούν πιθανό το κέρδος ως προς τα επί μέρους κονδύλια και η επίκληση και αναφορά των κονδυλίων αυτών (ΑΠ 27/2022 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 689/2021, ΑΠ 1048/2020 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 504/2023, ΑΠ2/2020 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 308/2015 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 730/2015 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 104/2014 ΝΟΜΟΣ). Η ύπαρξη προπαρασκευαστικών μέτρων καθιστά ασφαλέστερη την προς τούτο πιθανότητα. Το τυχαίο ή απροσδόκητο ή απλώς ενδεχόμενο και για το λόγο αυτό αβέβαιο, ή το υποθετικό και από αβέβαιους και αστάθμητους παράγοντες ή ελπίδες εξαρτημένο διαφυγόν κέρδος, δεν αποδίδεται. Ο απαιτούμενος, στις κατ’ ιδίαν περιπτώσεις, βαθμός πιθανότητας είναι διάφορος, καθόσον εξαρτάται από τις ιδιαίτερες-συγκεκριμένες περιστάσεις (ΑΠ1258/2023, ΑΠ 1064/2022, ΑΠ 1516/2018). Ως εκ τούτου, κατά την έννοια των άρθρων 298 του ΑΚ και 216 του ΚΠολΔ, ο αιτούμενος την επιδίκαση αποζημιώσεως λόγω διαφυγόντος κέρδους πρέπει (και αρκεί) να προσδιορίζει αυτή βάσει ενός ή περισσοτέρων αριθμητικών μεγεθών (όπως είναι και η αγοραία τιμή ενός εμπορεύματος ή η αγοραία αμοιβή μιας υπηρεσίας σε ορισμένο τόπο και χρόνο), τα οποία, κατά την κοινή περί τούτου αντίληψη και το συνήθως συμβαίνον, είναι ή δύνανται να γίνουν γνωστά στους συναλλασσόμενους του επαγγελματικού χώρου των διαδίκων και κυρίως εκείνου του εναγομένου, και, έτσι, να είναι περαιτέρω δυνατό να αποτελέσει αντικείμενο δικαστικής εκτίμησης και απόδειξης (ΑΠ 594/2025, ΑΠ 691/2023, ΑΠ 60/2019, ΑΠ 1596/2017, ΑΠ 496/2016, ΑΠ 961/2011, ΑΠ 1403/2010, ΑΠ 601/2010).
Στην προκειμένη περίπτωση η εκκαλούσα παραπονείται με τον πρώτο λόγο έφεσης ότι η εκκαλουμένη απόφαση, κατ’εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, απέρριψε το κονδύλι των διαφυγόντων κερδών της χρονικής περιόδου που παρέμεινε κλειστό το κατάστημά της λόγω της καταστροφής του από πυρκαγιά, ήτοι από 01-12-2016 έως 23-12-2017, ως απαράδεκτο λόγω αοριστίας με την αιτιολογία ότι στην ένδικη αγωγή δεν γινόταν αναφορά των περιστατικών που καθιστούν πιθανά τα κέρδη από την επαγγελματική της δραστηριότητα, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, ειδικότερα ότι δεν προσδιορίζονταν τα κέρδη που προσδοκούσε να εισπράξει από τη λειτουργία του καταστήματός της, κατά το ως άνω διάστημα, αλλά αντιθέτως γινόταν αόριστη αναφορά στα συνολικά ανά μήνα ποσά των καθαρών κερδών που είχε πραγματοποιήσει το κατάστημά της, κατά τους αντίστοιχους μήνες των δύο προηγούμενων ετών, χωρίς να εξειδικεύεται περαιτέρω το είδος αυτών των εσόδων και ο τρόπος με τον οποίο προέκυψαν. Στην προκειμένη περίπτωση, η αγωγή είναι επαρκώς ορισμένη και νόμιμη ως προς το αγωγικό κονδύλι των διαφυγόντων κερδών μηνών Δεκεμβρίου 2016 έως και Φεβρουαρίου 2017, στηριζόμενη στις διατάξεις που αναφέρθηκαν στην πιο πάνω νομική σκέψη, καθόσον περιέχει όλα τα απαραίτητα κατά τις διατάξεις των άρθρων 297 και 298 του ΑΚ, για τη θεμελίωση της περιστατικά, που προσδιορίζουν συγκεκριμένα το προσδοκώμενο κέρδος που θα αποκόμιζε, κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, αν δεν είχε μεσολαβήσει η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των εναγόμενων, ειδικότερα η ενάγουσα-ήδη εκκαλούσα, αναφέρει στο δικόγραφό της (ένδικης αγωγής) ότι λειτουργούσε το συγκεκριμένο, πλήρως οργανωμένο κατάστημά της από τον Σεπτέμβριο του έτους 2013, έχοντας άριστη υποδομή και προμηθευτική υποστήριξη, ως καφεκοπτείο και για την εμπορία συναφών ειδών (διάφορα είδη καφέδων, τσαγιών, ροφημάτων σοκολάτας και λουκουμιών), είχε οκτώ εργαζόμενους από την αρχή της λειτουργίας του που απασχολούσε με μερική απασχόληση, για τους οποίους αναφέρει τις αποδοχές που κατέβαλε, τα επιδόματα και τις ασφαλιστικές εισφορές, όπως και τον αριθμό των εργαζόμενων και τα ποσά που κατέβαλε σε αυτούς το επίδικο χρονικό διάστημα (τους οποίους δεν απέλυσε προκειμένου να μην υποχρεωθεί σε αποζημιώσεις, επαναπροσλήψεις και επανεκπαιδεύσεις προσωπικού), τον αριθμό και το κόστος των εμπορευμάτων που διατηρούσε στο κατάστημά της, ότι είχε αποκτήσει σταθερή πελατεία όλα αυτά τα χρόνια, ενώ ο τζίρος της εμφάνιζε σταθερά ανοδική πορεία, για τον προσδιορισμό δε των κατά πιθανολόγηση διαφυγόντων κερδών των ανωτέρω μηνών γίνεται αναφορά στα καθαρά κέρδη των αντίστοιχων μηνών των δύο προηγούμενων ετών, από το μέσο όρο των οποίων η ενάγουσα αφαιρεί τα έξοδα λειτουργίας του καταστήματός της κατά το επίδικο χρονικό διάστημα που αφορούν μισθώματα, λογαριασμούς, μισθούς και εισφορές. Επομένως, παρά τα αντιθέτως υποστηριζόμενα από τους εναγόμενους-εφεσίβλητους, δεν απαιτείται για το ορισμένο του αγωγικού αυτού κονδυλίου, να αναφέρεται στην αγωγή ο αριθμός των ημερήσιων παραγγελιών ανά είδος, η τιμή και οι ποσότητες προϊόντων, που καταναλώνονταν ημερησίως και ο αριθμός των πελατών που εξυπηρετούνταν, ούτε ότι διέθετε άδεια λειτουργίας υγειονομικού ενδιαφέροντος, εφόσον λειτουργούσε νόμιμα ήδη από τον Σεπτέμβριο του έτους 2013, ενώ αναφέρεται τόσο ο αριθμός και το κόστος των εμπορευμάτων της όσο ο αριθμός των εργαζομένων της στο ως άνω κατάστημα και οι μηνιαίες αποδοχές τους, επιδόματα κλπ., καθώς και οι εισφορές που την επιβάρυναν το επίδικο χρονικό διάστημα. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη οριστική του απόφαση, απέρριψε ως απαράδεκτο λόγω αοριστίας το αίτημα καταβολής διαφυγόντων κερδών εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο, γενόμενου δεκτού ως βάσιμου του πρώτου λόγου εφέσεως που υποστηρίζει τα ίδια. Πρέπει, συνεπώς, να γίνει δεκτή η έφεση κατά τούτο, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη κατά το κεφάλαιο αυτό που εκκαλείται, να κρατηθεί από το Δικαστήριο τούτο η υπόθεση και να ερευνηθεί η αγωγή ως προς το ίδιο μέρος για να κριθεί η ουσιαστική της βασιμότητα.
Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις των άρθρων 914 και 932 του ΑΚ, δικαιούχοι χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης μπορεί να είναι και νομικά πρόσωπα, γιατί και αυτά είναι φορείς εννόμων αγαθών, εφόσον βέβαια επικαλεστούν και αποδείξουν μια συγκεκριμένη βλάβη, που έχει υλική υπόσταση. Έτσι, αποκατάσταση της ηθικής βλάβης μπορούν να ζητήσουν και οι εταιρείες με νομική προσωπικότητα, αν με την σε βάρος τους αδικοπραξία προσβλήθηκε η εμπορική τους πίστη, το κύρος, η επαγγελματική τους υπόληψη και γενικά το εμπορικό τους μέλλον. Για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης αυτής τα προσβαλλόμενα νομικά πρόσωπα πρέπει να αναφέρουν ορισμένως ότι με την αδικοπραξία προσβλήθηκε η εμπορική τους πίστη, η επαγγελματική τους υπόληψη και γενικά το εμπορικό τους μέλλον, προσβολές από τις οποίες τους προκλήθηκε συγκεκριμένη υλική ζημία, την οποία πρέπει να επικαλούνται και να αποδεικνύουν με κάθε νόμιμο αποδεικτικό μέσο, διότι η ηθική βλάβη στα νομικά πρόσωπα δεν αναφέρεται, όπως στα φυσικά πρόσωπα, σε ενδιάθετο αίσθημα, αναγόμενο στον εσωτερικό κόσμο και κρινόμενο με τα δεδομένα της ανθρώπινης λογικής χωρίς αποδείξεις, αλλά σε μια συγκεκριμένη βλάβη που έχει υλική υπόσταση (ΑΠ 1737/2025, ΑΠ 574/2024, ΑΠ 766/2021, ΑΠ 14/2021, ΑΠ 766/2021, ΑΠ 932/2019, ΑΠ 704/2017, ΑΠ 730/2015, ΑΠ 382/2011 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Από την επανεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που προσκομίζονται από τους διαδίκους και ειδικότερα από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν, των οποίων δεν απαιτείται ειδική μνεία στην παρούσα (ΟλΑΠ 848/1981 ΝοΒ 30.441, ΟλΑΠ 8/1987 ΝοΒ 1988.75, ΑΠ 867/2011, ΑΠ 187/2010, ΑΠ 1697/2010 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), για μερικά από τα οποία γίνεται ειδική αναφορά κατωτέρω, χωρίς όμως να έχει παραλειφθεί κανένα για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς (ΑΠ 211/2006 ΝοΒ 54.849, ΑΠ 1659/2005 ΔΕΕ 2006.173, ΑΠ 250/2000 ΕλλΔ/νη 41.980) και τα οποία λαμβάνονται υπόψη είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε για να χρησιμεύσουν ως δικαστικά τεκμήρια, τις υπ’αριθμόν … και …./10-03-2022 ένορκες βεβαιώσεις των ………………και ……………… ενώπιον της Ειρηνοδίκη Αθηνών, που προσκόμισε μετ’επικλήσεως η ενάγουσα-εκκαλούσα, οι οποίες δόθηκαν κατόπιν νομότυπης κλήτευσης των αντιδίκων της (πρώτης, τρίτου και τέταρτης των εναγόντων-ήδη τρίτης, πέμπτου και έκτης των εφεσίβλητων) πριν από [2] τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες κατ’άρθρο 422 του ΚΠολΔ (βλ. τις υπ’αριθμόν …., …. και …./04-03-2022 εκθέσεις επίδοσης, αντίστοιχα, της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Πειραιά ……………), την υπ’αριθμόν ………/02-03-2022 ένορκη βεβαίωση της ……….. ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών ……………, που προσκόμισε μετ’επικλήσεως η έκτη εφεσίβλητη, η οποία δόθηκε κατόπιν νομότυπης κλήτευσης της εκκαλούσας και της τρίτης και πέμπτου των εφεσίβλητων (βλ. τις υπ’αριθμόν ……………/24-02-2022 εκθέσεις επίδοσης αντίστοιχα, της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Αθηνών …………….), τα έγγραφα της σχηματισθείσας ποινικής δικογραφίας που λαμβάνονται υπόψη ως δικαστικά τεκμήρια (ΑΠ 438/2018, ΑΠ 22/2018 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), τα αντίγραφα ποινικών δικαστικών αποφάσεων που προσκόμισαν μετ’επικλήσεως οι διάδικοι, που λαμβάνονται υπόψη ως ισχυρά τεκμήρια (βλ. ΟλΑΠ 4/2020, ΑΠ 7/2022, ΑΠ 855/2022, ΑΠ 83/2021 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), τις φωτογραφίες που προσκόμισε μετ’επικλήσεως η εκκαλούσα, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε (άρθρα 444 αρ. 3, 448 παρ. 2 και 457 παρ. 4 του ΚΠολΔ), τις ομολογίες των διαδίκων που συνάγονται από τις προτάσεις τους (άρθρο 261 του ΚΠολΔ), σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας (άρθρο 336 του ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν, στα πλαίσια των οριζόμενων στη διάταξη του άρθρου 240 του ΚΠολΔ, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Με την εκκαλουμένη απόφαση κρίθηκαν με δύναμη δεδικασμένου, εφόσον τα κατωτέρω αναφερόμενα κεφάλαιά της δεν προσβλήθηκαν με λόγο έφεσης, επί λέξει τα ακόλουθα: « Η πρώτη ενάγουσα ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία «…………….», ιδρύθηκε δυνάμει του προσκομιζόμενου από 25-07-2011 ιδιωτικού συμφωνητικού σύστασης ομόρρυθμης εταιρείας που καταχωρήθηκε στο ΓΕΜΗ με αριθμό …………./2011, με έδρα τον Πειραιά επί της οδού ………………. και ομόρρυθμους εταίρους και συνδιαχειριστές στην τρίτη ενάγουσα ………… και τον …………… Στη συνέχεια απεβίωσε την 11-07-2013 ο αρχικός ομόρρυθμος εταίρος ……………. και εγκατέστησε ως κληρονόμο, δυνάμει της από 16-12-2012 ιδιόγραφης διαθήκης του, που δημοσιεύθηκε από το Ειρηνοδικείο Πειραιώς και κηρύχθηκε κυρία με την υπ’ αριθμόν 176/2014 απόφασή του, τη δεύτερη ενάγουσα σύζυγό του, …………. Ακολούθως, δυνάμει του προσκομιζόμενου από 19-09-2014 ιδιωτικού συμφωνητικού τροποποίησης καταστατικού ομόρρυθμης εταιρείας που καταχωρήθηκε στο ΓΕΜΗ με αριθμό ……../2014, τροποποιήθηκε η εταιρική επωνυμία σε «…………» και ανατέθηκε η διαχείριση και εκπροσώπηση της εταιρίας στις ομόρρυθμες εταίρους, δεύτερη και τρίτη των εναγουσών. Η πρώτη ενάγουσα εταιρία είχε ως σκοπό τη δημιουργία καφεκοπτείου και την εμπορία συναφών ειδών, διατηρώντας κατάστημα στην ανωτέρω έδρα της στον Πειραιά, καθώς και υποκατάστημα στην Αθήνα επί της οδού ………….., υπό τα εμπορικά σήματα «………..», έχοντας συνάψει την προσκομιζόμενη από 04-03-2013 σύμβαση δικαιόχρησης με την εταιρεία με την επωνυμία «………..», η οποία τροποποιήθηκε με την προσκομιζόμενη από 29-09-2014 σύμβαση, μετά το θάνατο του ………, αρχικού ομορρύθμου εταίρου της πρώτης ενάγουσας, και την από 19-09-2014 τροποποίηση του καταστατικού της πρώτης ενάγουσας εταιρίας. Αποδείχθηκε, επίσης, ότι δυνάμει του από 03-03-2020 ιδιωτικού συμφωνητικού που καταχωρήθηκε στο ΓΕΜΗ με αριθμό ……./2020, οι ομόρρυθμες εταίροι, δεύτερη και τρίτη των εναγουσών, αποφάσισαν τη λύση της πρώτης ενάγουσας εταιρείας και τη θέση αυτής σε εκκαθάριση, εκπροσωπούμενη από τις εκκαθαρίστριες αυτής, δεύτερη και τρίτη των εναγουσών. Εξάλλου, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα προέκυψε ότι χορηγήθηκε στην πρώτη ενάγουσα εταιρεία από τον Δήμο Αθηναίων, η προσκομιζόμενη υπ’ αριθμόν ………/28-11-2014 άδεια ίδρυσης και λειτουργίας καταστήματος «επιχείρηση λιανικής διάθεσης τροφίμων και ποτών (καφεκοπτείο χωρίς φρύξη)- επιχείρηση μαζικής εστίασης παρασκευής και διάθεσης πρόχειρου γεύματος (αναψυκτήριο με σκεύη μιας χρήσης)», επί της οδού ………………….., με υγειονομικά υπεύθυνη την τρίτη ενάγουσα. Την 01-12-2016 εκδηλώθηκε έκρηξη και πυρκαγιά στο υπόγειο του καταστήματος «…….» στην Αθήνα, στη συμβολή των οδών …………., το οποίο λειτουργούσε η τέταρτη εναγόμενη ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία « …………», έχοντας ορίσει ως διευθυντή και υπεύθυνο λειτουργίας τον πέμπτο εναγόμενο, με αποτέλεσμα να προκληθούν σοβαρές ζημιές στο όμορο κατάστημα της πρώτης ενάγουσας στην Αθήνα επί της οδού …………….., να καταστραφούν τα προϊόντα και τα εμπορεύματα που υπήρχαν εντός του καταστήματος και ακολούθως να κριθεί επικίνδυνη η οικοδομή επί της συμβολής των οδών …………….. (βλ. την προσκομιζόμενη από 13-12-2016 Έκθεση επικινδύνου οικοδομής από άποψη δομική και στατική της Διεύθυνσης Δόμησης του Δήμου Αθηναίων) και να διακόψει τη λειτουργία του το κατάστημα της πρώτης ενάγουσας για το χρονικό διάστημα από την 01-12-2016 μέχρι τις 23-02-2017 που επαναλειτούργησε (βλ. την προσκομιζόμενη υπ’ αριθμόν πρωτοκόλλου ……../01-03-2017 Άρση αχρησίας προκειμένου για την επισκευή βλαβών της οικοδομής επί της συμβολής των οδών …………. μετά από έκρηξη και πυρκαγιά της Διεύθυνσης Δόμησης του Δήμου Αθηναίων). Αποδείχθηκε, περαιτέρω, ότι η πρώτη, ο τρίτος και η τέταρτη των εναγόμενων, ενώ ήταν υπόχρεοι σε ιδιαίτερη επιμέλεια και προσοχή, από αμέλειά τους, δηλαδή από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλαν κατά τις περιστάσεις και μπορούσαν να καταβάλουν, προκάλεσαν την έκρηξη και πυρκαγιά στο υπόγειο του ανωτέρω καταστήματος «…..» στην Αθήνα, από την οποία προκλήθηκε ο θάνατος της εργαζόμενης ως λογίστρια στο εν λόγω κατάστημα …………., ο τραυματισμός 5 ατόμων, εργαζομένων και πελατών του εν λόγω καταστήματος, ενώ προέκυψε κίνδυνος για ξένα πράγματα, μεταξύ των οποίων για το κατάστημα της πρώτης ενάγουσας. Ειδικότερα, αποδείχθηκε ότι η πρώτη εναγόνη εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «……………» είχε αναλάβει την εγκατάσταση αλλά και τη συντήρηση του ψυκτικού συστήματος των ανωτέρω καταστήματος «………..» που είχε εγκατασταθεί στον υπόγειο χώρο του καταστήματος, αποτελούμενο από 3 συμπιεστές τύπου Scroll Copeland ZF15, που λειτουργούσαν με ψυκτικό μέσο R507a, συνολικής ποσότητας 30 Kg, τοποθετημένοι σε μεταλλική βάση με αντεπίστροφες βαλβίδες στην κατάθλιψη. Αυτό το ψυκτικό συγκρότημα εξασφάλιζε την απαραίτητη ψύξη σε 2 ψυκτικούς θαλάμους (συντήρησης- κατάψυξης), ενώ από την κατασκευή τους είχε δημιουργηθεί κενός κλειστός χώρος μεταξύ οροφής θαλάμου και οροφής υπογείου και στον λοιπό υπόγειο χώρο υπήρχε αντίστοιχη ψευδοροφή, κατασκευασμένη από μεταλλικό σκελετό και τυποποιημένα τεμάχια γυψοσανίδων, στο δε χώρο μεταξύ ψευδοροφής, οροφής θαλάμων και οροφής υπογείου όδευαν διάφορες σωληνώσεις νερού, προστασίας καλωδίων και ψυκτικού μέσου. Η πρώτη εναγόμενη είχε συνάψει με την τέταρτη εναγόμενη την από 01-09-2006 σύμβαση παροχής υπηρεσιών συντήρησης και επισκευής του ανωτέρω ψυκτικού συστήματος, στα πλαίσια της οποίας είχε αναλάβει την υποχρέωση, σε περίπτωση βλάβης, να μεταβαίνει άμεσα το συνεργείο της στο κατάστημα της τέταρτης εναγόμενης, εντός 2 ωρών, προς επίλυση του προβλήματος. Έτσι, την 01-12-2016, αφού ενημερώθηκε από τον πέμπτο εναγόμενο για την ύπαρξη απροσδιόριστης έντονης οσμής στο χώρο του υπογείου του καταστήματος, ιδίως εντός του ψυκτικού θαλάμου, εξαιτίας της οποίας αυτός εμφάνισε συμπτώματα ενόχλησης στα μάτια (έντονο ερεθισμό), στη μύτη και στο στόμα, ανέθεσε την εργασία ελέγχου και επιδιόρθωσης της πιθανής διαρροής του ψυκτικού μέσου στον τρίτο εναγόμενο υπάλληλό της, τον οποίο είχε προσλάβει από τις 11-02-2015, με την ειδικότητα του ψυκτικού, εγκαταστάτη, επισκευαστή και συντηρητή ψυκτικών εγκαταστάσεων (βλ. το προσκομιζόμενο από 11-02-2015 έγγραφο του Τμήματος Κοινωνικής Επιθεώρησης Γλυφάδας και την προσκομιζόμενη από 11-02-2015 αναγγελία όρων ατομικής σύμβασης εργασίας), και ο οποίος διέθετε το προσκομιζόμενο υπ’ αριθμόν 1320 πτυχίο της ειδικότητας του ψυκτικού του μηχανολογικού κλάδου που εξέδωσε ο Οργανισμός Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού. Ο τρίτος εναγόμενος, αφού μετέβη στο κατάστημα «………….», κάνοντας χρήση ανιχνευτή, εντόπισε διαρροή ψηλά στο σωλήνα που έβγαινε από τον ψυκτικό θάλαμο προς την κεντρική μονάδα και ακολούθως ενημέρωσε τον πέμπτο εναγόμενο για τη διαδικασία αποκατάστασης της βλάβης. Στη συνέχεια, ο τρίτος εναγόμενος αφού έκοψε το κομμάτι του ανωτέρω σωλήνα, το έλεγξε για να διαπιστώσει εάν υπήρχε οπή ή αλλοίωση του υλικού και έφερε άλλο κομμάτι σωλήνα, το οποίο τοποθέτησε στη θέση του προηγούμενου και χρησιμοποιώντας οξυγονοκόλληση, κόλλησε το σημείο της ένωσης που βρίσκονταν εντός του ψυκτικού θαλάμου. Προκειμένου να κολλήσει το σημείο που βρισκόταν εκτός του ψυκτικού θαλάμου και πάνω από αυτόν, μεταξύ θαλάμου και οροφής του υπογείου, ο τρίτος εναγόμενος ανέβηκε πάνω στη λάντζα χρησιμοποιώντας φορητή κλίμακα και αφαίρεσε τμήματα της ψευδοροφής. Συνεχίζοντας την εργασία του, ο τρίτος εναγόμενος επιχείρησε να εκτελέσει οξυγονοκόλληση της ένωσης, πλην όμως τη στιγμή που πλησίασε το φλόγιστρο στο σημείο εργασίας, έγινε ανάφλεξη αερίου και ο τρίτος εναγόμενος πήδηξε στο πάτωμα, ενώ ακολούθησε η πρώτη έκρηξη και με διαφορά 2 δευτερολέπτων η δεύτερη έκρηξη, και ο τρίτος εναγόμενος έτρεξε προς την έξοδο του καταστήματος ανεβαίνοντας στο κλιμακοστάσιο. Στη συνέχεια, από την ανάφλεξη και τις εκρήξεις εκδηλώθηκε πυρκαγιά, η οποία διαδόθηκε με μεγάλη ταχύτητα σε όλο το χώρο του υπογείου του καταστήματος «……..», λόγω της άτακτης τοποθέτησης εύφλεκτων υλικών, και εκλύθηκαν πυκνοί καπνοί. Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου αναφορικά με την αιτία πρόκλησης των εκρήξεων και της πυρκαγιάς, ενισχύεται από την προσκομιζόμενη από 28-04-2017 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του …………., ηλεκτρολόγου μηχανικού ΕΜΠ, ο οποίος διορίστηκε με την υπ’αριθμόν πρωτ……………12/01-12-2016 έκθεση διορισμού πραγματογνώμονα από το Ανακριτικό Γραφείο της Διεύθυνσης Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Αθηνών, σύμφωνα με την οποία η αιτία των εκρήξεων και της εκδήλωσης πυρκαγιάς οφείλεται στην ύπαρξη αερίου εντός της ψευδοροφής και εντός του κενού χώρου, μεταξύ της οροφής των θαλάμων και της οροφής του υπογείου, το οποίο ήταν αποτέλεσμα διαρροής σωλήνωσης του ψυκτικού μέσου R 507a της ψυκτικής εγκατάστασης, που είναι εξαιρετικά εύφλεκτο, αφού αποτελεί μείγμα 50% πενταφθοροαιθάνιου R-125 και 50% τριφθοροαιθάνιου R-143a. Ενισχύεται, επίσης, από την προσκομιζόμενη από 28-04-2017 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του ……….., χημικού μηχανικού ΕΜΠ, διορισθέντος ομοίως κατά την προκαταρκτική εξέταση, ο οποίος θεωρεί την ανωτέρω αιτία της συσσώρευσης εκρηκτικού αερίου μείγματος μεταξύ της ψευδοροφής και της οροφής του υπογείου, ως πιθανότερη αιτία πρόκλησης των εκρήξεων και της πυρκαγιάς. Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου δεν αναιρείται από τα υποστηριζόμενα από την πρώτη και τον τρίτο των εναγόμενων, ότι δηλαδή οι εκρήξεις προκλήθηκαν από τη συσσώρευση μεθανίου στο σημείο όπου επιχείρησε τις θερμές εργασίας ο τρίτος εναγόμενος, προερχόμενο είτε από διαρροή φυσικού αερίου, είτε από τα εκλυόμενα αέρια των υγρών αστικών λυμάτων, δεδομένου τόπου, κανένα αποδεικτικό μέσο δεν προέκυψε η χρήση φυσικού αερίου στο κατάστημα «………». Αντιθέτως, προέκυψε ότι η παροχή φυσικού αερίου ήταν ανενεργή, ο μετρητής είχε αφαιρεθεί και είχε σφραγιστεί, με αποτέλεσμα να υπάρχει πλήρης απομόνωση από το δίκτυο, ενώ σε κάθε περίπτωση η θέση- απόληξη του μετρητή ήταν κάτω και εκτός ψευδοροφής, όπου εκδηλώθηκε η έκρηξη και επιπλέον δεν υπήρχε δίκτυο σωληνώσεων εντός της ψευδοροφής, οπότε ήταν αδύνατη η τροφοδότησή τους με αέριο. Αποδείχθηκε, περαιτέρω, ότι ο τρίτος εναγόμενος δεν είχε την κατάλληλη εκπαίδευση και άδεια για τις συγκεκριμένες εργασίες και επιπλέον ήταν εξοπλισμένος με συσκευή οξυγονοσυγκόλλησης, για την οποία δεν είχε τα νόμιμα προσόντα, αφού σύμφωνα με το ΠΔ 1/2013 (ΦΕΚ 3Α΄/08-01-2013), σελ.29-31, παράρτημα Ι, το δικαίωμα εκτέλεσης των εν λόγω εργασιών αποκατάστασης διαρροής ψυκτικού μέσου R507a, συνολικής ποσότητας 30 Kg, έχει μόνο εργοδηγός ή αρχιτεχνίτης ψυκτικός, ενώ τρίτος εναγόμενος δεν κατείχε κατά τον κρίσιμο ως άνω χρόνο (01-12-2016) την επαγγελματική άδεια αρχιτεχνίτη ψυκτικού, αφού από την προσκομιζόμενη από 09-01-2018 βεβαίωση υποβολής δικαιολογητικών που εξέδωσε το Τμήμα Επαγγέλματος και Εργασίας της Περιφέρειας Αττικής, δεν προέκυψε ότι μετά την υποβολή των απαιτούμενων δικαιολογητικών εκ μέρους του το έτος 2014, είχε συμμετάσχει επιτυχώς στις εξετάσεις για την απόκτηση της εν λόγω επαγγελματικής άδειας. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι ο τρίτος εναγόμενος δεν έλαβε τα προβλεπόμενα στο άρθρο 3 της πυροσβεστικής διάταξης 7/1996 (ΥΑ 7568 Φ.700.1/1996) προληπτικά μέτρα προστασίας, πριν την εκτέλεση των ανωτέρω θερμών εργασιών, και συγκεκριμένα σε απόσταση 10 μέτρων από το σημείο πραγματοποίησης των εργασιών: ι] να απομακρύνει τα εύφλεκτα κινητά αντικείμενα, ιι] να καλύψει με πυρίμαχα υλικά τα εύφλεκτα δομικά στοιχεία, εξαρτήματα και εγκαταστάσεις, όπως επενδύσεις τοίχων και οροφών, καλωδίων, παρεμβυσμάτων, περιτυλιγμάτων αρμών, ιιι] να σφραγίσει όλα τα ανοίγματα σε οροφές, τοίχους, δάπεδα, απ΄όπου διέρχονται σωληνώσεις, καλώδια, συστήματα μεταφοράς αντικειμένων και άλλες παρόμοιες εγκαταστάσεις, iv] να μεριμνήσει ώστε να έχει τα κατάλληλα πυροσβεστικά μέσα και να επιτηρείται από προσωπικό πυρόσβεσης, ούτε έλεγξε τους κλειστούς χώρους για τη διαπίστωση ύπαρξης επικίνδυνης ατμόσφαιρας και τη σωστή εξαέρωση αυτών, καθώς και την απομάκρυνση εύφλεκτων υλικών, κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 3 της πυροσβεστικής διάταξης 7/1996, σε συνδυασμό με το άρθρο 2 παρ.5 της ίδιας πυροσβεστικής διάταξης 7/1996, που ορίζουν ότι οι συγκολλητές υποχρεούνται να εφαρμόζουν και τα προβλεπόμενα από τα άρθρα 3 έως 10 του πδ 95/1978 μέτρα αναφορικά με την πυρασφάλεια κατά το χρόνο της εργασίας τους. Σημειωτέον ότι η υποχρέωση εφαρμογής των ανωτέρω διατάξεων εκ μέρους της πρώτης και του τρίτου των εναγόμενων και η τήρηση των κανόνων ασφαλείας κατά την πραγματοποίηση των εν λόγω εργασιών, δεν εξαρτάται από το είδος του αερίου που τυχόν έχει διαρρεύσει ή έχει συσσωρευθεί πριν την εκτέλεση θερμών εργασιών εντός υπογείου. Εξάλλου, από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδείχθηκε ο δεύτερος εναγόμενος, που παρείχε εργασίες τεχνικού ασφαλείας προς την πρώτη εναγόμενη, δυνάμει του προσκομιζόμενου από 02-01-2008 ιδιωτικού συμφωνητικού ανάθεσης και αποδοχής καθηκόντων τεχνικού ασφαλείας, παρέλειψε να παρέχει γραπτές και προφορικές υποδείξεις και συμβουλές σε θέματα που αφορούσαν στην εκτίμηση του επαγγελματικού κινδύνου. Αντιθέτως, όπως προέκυψε από την προσκομιζόμενη Γραπτή Εκτίμηση Επαγγελματικού Κινδύνου της πρώτης εναγόμενης, που εκπονήθηκε από το δεύτερο εναγόμενο, με ημερομηνία έκδοσης 2015-2016, και ιδίως από τις σελίδες 39-44, αυτός είχε παράσχει συγκεκριμένες γραπτές υποδείξεις και συμβουλές αναφορικά με την εκτέλεση από τους εργαζομένους της πρώτης εναγόμενης θερμών εργασιών, καθώς και ειδικότερες οδηγίες ασφαλείας για την εκτέλεση αυτών των εργασιών με αναφορά σε συγκεκριμένα μέτρα προστασίας, με γενικές οδηγίες για όλες τις θερμές εργασίες, με ειδικά μέτρα προστασίας για εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης και με ειδικά μέτρα προστασίας για εργασίες οξυγονοκόλλησης και κοπής με οξυακετυλενική φλόγα ή φλόγα οξυγόνου -προπανίου. Αποδείχθηκε, περαιτέρω, ότι η τέταρτη εναγόμενη, ενώ ήταν υποχρεωμένη να τηρεί τα απαιτούμενα για την ασφάλεια των εργαζομένων μέτρα ασφαλείας στο κατάστημα «……….» και έχοντας μετατρέψει τον κλειστό χώρο της αποθήκης στο βάθος του υπογείου του καταστήματος σε γραφείο, δεν έλαβε μέτρα ώστε ο αέρας στο χώρο του υπογείου να ανανεώνεται κατάλληλα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 33 παρ.1 του Ν.3850/2010 και στο άρθρο 6 παρ.η της ΥΑ 14980Φ.700.5/ΦΕΚ Β΄529/2015, ούτε έλαβε τα αναγκαία μέτρα πυροπροστασίας, μεταξύ των οποίων η κατάλληλη διευθέτηση του χώρου αποθήκευσης υλών που μπορούν να αναφλεγούν και ο επαρκής αερισμός των χώρων αποθήκευσης. Αντιθέτως, αποδείχθηκε ότι η τέταρτη εναγόμενη είχε τοποθετήσει μεταλλικά ράφια με αποθηκευμένα εύφλεκτα αντικείμενα εκατέρωθεν του διαδρόμου που οδηγούσε στο βάθος του υπογείου όπου βρισκόταν το γραφείο της θανούσας εργαζόμενης ως λογίστριας, περιορίζοντας σημαντικά το πλάτος του και καθιστώντας επισφαλή τη μοναδική δίοδο διαφυγής από το γραφείο και επιπλέον είχε τοποθετήσει μεταλλικά ράφια με αποθηκευμένα εύφλεκτα αντικείμενα σε όλους τους χώρους του υπογείου περιμετρικά του χώρου του παρασκευαστηρίου, τα οποία δεν ήταν στερεωμένα στους τοίχους, ώστε να αποκλείεται η πτώση και μετακίνησή τους, μετατρέποντας τον ελεύθερο χώρο του υπογείου σε αποθήκη και καθιστώντας επισφαλή τη μοναδική όδευση διαφυγής από το υπόγειο προς το ισόγειο του καταστήματος κατά παράβαση των άρθρων 6 παρ.1γ, η, ιβ, 2α της ΥΑ 14980Φ.700.5/ΦΕΚΒ΄529/ 2015. Οι ανωτέρω παραλείψεις της τέταρτης εναγόμενης είχαν ως αποτέλεσμα τη συσσώρευση εκρηκτικού αερίου μείγματος μεταξύ της ψευδοροφής και της οροφής του υπογείου, γεγονός που ευνόησε η ανεπάρκεια εξαερισμού του χώρου, και την πρόκληση των δύο εκρήξεων και στη συνέχεια την εκδήλωση πυρκαγιάς, η οποία λόγω της άτακτης τοποθέτησης εύφλεκτων αντικειμένων, διαδόθηκε με μεγάλη ταχύτητα σε όλο το χώρο του ίδιου του καταστήματος «……». Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου αναφορικά με την έλλειψη επαρκούς αερισμού του υπόγειου χώρου του καταστήματος που συνέτεινε στη δημιουργία εκρηκτικού μείγματος, ενισχύεται από την προσκομιζόμενη από 01-06-2018 έκθεση έρευνας των Επιθεωρητών Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία του Υπουργείου Εργασίας, …………… και ………………. Εξάλλου, από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν προέκυψε ότι ο πέμπτος εναγόμενος ως διευθυντής και υπεύθυνος λειτουργίας του καταστήματος «………..», παρέλειψε να τηρήσει τα απαιτούμενα για την ασφάλεια των εργαζομένων μέτρα ασφαλείας, επιτρέποντας στον τρίτο εναγόμενο να προβεί στην ανωτέρω εργασία αποκατάστασης διαρροής του ψυκτικού μέσου μολονότι γνώριζε ότι αυτός δεν είχε την κατάλληλη εκπαίδευση, ούτε τα νόμιμα προσόντα για τις συγκεκριμένες εργασίες. Αντιθέτως, αποδείχθηκε ο πέμπτος εναγόμενος, αν και ενημερώθηκε από τον τρίτο εναγόμενο για τις εργασίες που θα εκτελούσε, δεν είχε λάβει την κατάλληλη εκπαίδευση και ενημέρωση σε θέματα πυρασφάλειας από την τέταρτη εναγόμενη και ως εκ τούτου αγνοούσε τον κίνδυνο από την εκτέλεση θερμών εργασιών σε υπόγειο χώρο, ούτε είχε ενημερωθεί για την ανάγκη λήψης πρόσθετων μέτρων και ως εκ τούτου αγνοούσε το γεγονός της μη λήψης των κατάλληλων μέτρων από τον εκτελούντα την εργασία τρίτο εναγόμενο. Ενόψει των αποδειχθέντων ως άνω πραγματικών περιστατικών, προέκυψε ότι μεταξύ της ζημιογόνου πράξης ή της υπηρεσίας που είχε ανατεθεί στον υποππροστηθέντα τρίτο εναγόμενο από την πρώτη εναγόμενη, υφίσταται εσωτερική συνάφεια, υπό την έννοια ότι η πράξη του αυτή και η προκληθείσα ζημία στην πρώτη ενάγουσα δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς την αρχική πρόστηση μεταξύ της τέταρτης εναγόμενης και της πρώτης εναγόμενης, αλλά και την υποπρόστηση, η οποία υπήρξε το αναγκαίο μέσο για την τέλεση από αυτόν της άνω αδικοπραξίας, χωρίς να προσαπαιτείται η αρχικώς προστήσασα τέταρτη εναγόμενη να ασκεί έλεγχο και να δίνει οδηγίες και εντολές στον υποπροστηθέντα. τρίτο εναγόμενο». Περαιτέρω, η εκκαλουμένη δέχθηκε ότι η ενάγουσα υπέστη υλική ζημία συνολικού ποσού 30.971,52 ευρώ, για καταβληθέντα μισθώματα, εξόφληση λογαριασμών των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, αποδοχές και ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων, καταβληθείσα δαπάνη μεταφοράς νέων εμπορευμάτων και επισκευής της μηχανής παρασκευής καφέ του ως άνω καταστήματος κατά το επίδικο χρονικό διάστημα. Επομένως, η ενάγουσα-ήδη εκκαλούσα δικαιούται χρηματικής ικανοποίησης, για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη εξαιτίας της προαναφερόμενης παράνομης και υπαίτιας (αδικοπρακτικής) συμπεριφοράς της πρώτης, τρίτου και τέταρτης των εναγόμενων-ήδη τρίτης, πέμπτου και έκτης των εφεσίβλητων. Και τούτο, διότι, η συνδρομή των παραπάνω πραγματικών περιστατικών, ήτοι η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των πρώτης, τρίτου και τέταρτης των εναγόμενων και η συνεπεία αυτής προσβολή της φήμης και του κύρους στην αγορά της ενάγουσας, η οποία υπέστη και ζημία που έχει υλική υπόσταση, κρίθηκαν με δύναμη δεδικασμένου από την προσβαλλομένη απόφαση, η οποία δεν εκκαλείται κατά τα ανωτέρω κεφάλαιά της, κατά τα οποία έχει ήδη καταστεί τελεσίδικη, θεμελιώνουν δε την αξίωσή της (ενάγουσας-ήδη εκκαλούσας) προς αποκατάσταση της ηθικής της βλάβης. Ακολούθως αποδείχθηκε ότι το εν λόγω κατάστημα της ενάγουσας, λόγω των υλικών ζημιών που υπέστη, παρέμεινε κλειστό από 01-12-2016 μέχρι τις 23-02-2017, δυνάμει του με αρ.πρωτ……./14-12-2016 εγγράφου της Δ/νσης Δόμησης της Πολεοδομίας του Δήμου Αθηναίων και του με αρ.πρωτ……./01-03-2017 εγγράφου της ίδιας ως άνω υπηρεσίας. Σύμφωνα δε με την από 08-03-2022 βεβαίωση της εταιρίας παροχής οικονομικών υπηρεσιών «………….», η οποία τηρούσε τα λογιστικά βιβλία της ενάγουσας (απλογραφικά βιβλία λόγω της μορφής της), από την έναρξη της λειτουργίας της μέχρι τη θέση της υπό εκκαθάριση, και δη με βάση τα ισοζύγια λογαριασμών του ως άνω καταστήματός της, την περίοδο 01-01-2015 έως 31-12-2015 το εν λόγω κατάστημα είχε κέρδη 36.398,57 ευρώ, με έσοδα 289.702,74 ευρώ, την περίοδο 01-01-2016 έως 31-12-2016, είχε κέρδη 12.357,01 ευρώ, με έσοδα 266.262,88 ευρώ και την περίοδο 01-01-2017 έως 31-12-2017 είχε ζημία 45.807,10 ευρώ, με έσοδα 227.454,92 ευρώ. Την 01η-12-2016, πριν το ατύχημα, το κατάστημα της ενάγουσας είχε έσοδα 235 ευρώ, παρέμεινε κλειστό για όλο το μήνα Ιανουάριο 2017, ενώ τον Φεβρουάριο 2017, οπότε επαναλειτούργησε από την 24η Φεβρουαρίου μέχρι 29-02-2017, είχε έσοδα 3.071 ευρώ. Τους αντίστοιχους μήνες των δύο προηγούμενων ετών λειτουργίας του, το εν λόγω κατάστημα είχε έσοδα τα ακόλουθα: α] τον Δεκέμβριο 2014 23.631 ευρώ και τον Δεκέμβριο 2015 23.833 ευρώ, και κατά μέσο όρο 23.732 ευρώ, τον Ιανουάριο 2015 22.987 ευρώ και τον Ιανουάριο 2016 23.921 ευρώ και κατά μέσο όρο 23.454 ευρώ και γ] τον Φεβρουάριο 2015 21.821 ευρώ και τον Φεβρουάριο 2016 23.005 ευρώ και κατά μέσο όρο 22.423 ευρώ, ήτοι συνολικά για τα δύο προηγούμενα έτη, τα έσοδα ανήλθαν κατά μέσο όρο στο ποσό των 69.599 ευρώ. Από το ανωτέρω ποσό πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των 3.306 ευρώ (235+3.071), τα οποία αποτελούν τα έσοδα της 1ης Δεκεμβρίου 2016 και των [6] ημερών του Φεβρουαρίου 2017, που η ενάγουσα απέκτησε από την επαναλειτουργία του εν λόγω καταστήματος, και στη συνέχεια πρέπει να αφαιρεθούν τα έξοδα λειτουργίας του (τα οποία διεκδίκησε με ξεχωριστά κονδύλια της ένδικης αγωγής), για όλο το επίδικο χρονικό διάστημα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των 8.725,20 ευρώ για μισθώματα, στο ποσό των 13.416,69 ευρώ για μισθούς, στο ποσό των 9.242,27 ευρώ για ασφαλιστικές εισφορές, στο ποσό των 4.598,43 ευρώ για λογαριασμούς ΟΤΕ, ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ, καθώς και στο ποσό των 8.448,87 ευρώ για αγορά εμπορευμάτων (καφέδων, ροφημάτων, ζάχαρης, καραμελών, λουκουμιών, υλικών συσκευασίας). Αφαιρουμένων δε των ανωτέρω λειτουργικών εξόδων, το διαφυγόν κέρδος της ενάγουσας ανέρχεται στο ποσό των 21.861,54 ευρώ (69.599 -3.306- 8.725,20- 13.416,69- 9.242,27- 4.598,43- 8.448,87), το οποίο αυτή απώλεσε για όλο το ανωτέρω επίδικο χρονικό διάστημα που διακόπηκε η λειτουργία του ως άνω καταστήματος, και το οποίο αυτή θα εισέπραττε από τη λειτουργία του κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, αν δεν μεσολαβούσε η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των εναγόμενων. Αποτέλεσμα των ανωτέρω παράνομων και υπαίτιων πράξεων των εναγόμενων, ένεκα των οποίων η ενάγουσα υπέστη θετική και αποθετική ζημία, ήταν να πληγεί όχι μόνον η φήμη και το κύρος της στην αγορά, έναντι των πελατών και προμηθευτών της, ως προς τον τρόπο λειτουργίας της, την οποία μέχρι το ατύχημα είχε με κόπο δημιουργήσει, όπως προκύπτει από την μέχρι τότε σταθερά ανοδική της πορεία, αλλά να πληγεί και η εμπορική της πίστη, η επαγγελματική της υπόληψη και γενικά το εμπορικό της μέλλον και να υποστεί ηθική βλάβη. Προς αποκατάσταση αυτής πρέπει να επιδικαστεί στην ενάγουσα-ήδη εκκαλούσα χρηματική ικανοποίηση, η οποία, αφού ληφθούν υπόψη οι συνθήκες τέλεσης της αδικοπραξίας, η αποκλειστική υπαιτιότητα των πρώτης, τρίτου και τέταρτης των εναγόμενων -ήδη τρίτης, πέμπτου και έκτης των εφεσίβλητων, η θετική και αποθετική ζημία την οποία υπέστη, η κοινωνική και οικονομική κατάσταση του πέμπτου εφεσίβλητου (ο οποίος δεν διαθέτει εμφανή περιουσιακά στοιχεία, ο ίδιος ισχυρίσθηκε στις προτάσεις του ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου ότι λαμβάνει μηνιαίο μισθό περί τα 1.000 ευρώ και διαμένει με τη σύζυγο και τα δύο ανήλικα τέκνα του σε μισθωμένη οικία, για την οποία καταβάλλει μηνιαίο μίσθωμα 370 ευρώ), η οικονομική κατάσταση των λοιπών εφεσίβλητων εταιριών και αφού ληφθεί υπόψη και η οικονομική κατάσταση της ενάγουσας-εκκαλούσας, πρέπει να καθοριστεί στο ποσό των 6.000 ευρώ, το οποίο κρίνεται εύλογο, ήτοι ανάλογο με τις ως άνω συγκεκριμένες περιστάσεις της κρινόμενης υπόθεσης, αλλά και σύμφωνο με την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 του Συντάγματος και 2, 9 παρ.2 και 10 παρ. 2 της Ε.Σ.Δ.Α.), όπως η αρχή αυτή, χωρίς να έχει άμεση εφαρμογή στην ένδικη περίπτωση, εξειδικεύεται με τη διάταξη του άρθρου 932 του ΑΚ για τον προσδιορισμό του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφασή του έκρινε ότι η ενάγουσα δικαιούται ως χρηματική ικανοποίηση προς αποκατάσταση της ηθικής της βλάβης το ποσό των 1.000 ευρώ, εσφαλμένα εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις, γενόμενου δεκτού ως βάσιμου του δεύτερου (και τελευταίου) λόγου εφέσεως κατά το μέρος του που υποστηρίζει τα ίδια. Κατόπιν τούτων και επειδή δεν υπάρχει άλλος λόγος έφεσης προς έρευνα πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση ως βάσιμη κατ’ουσίαν, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση, κατά τα εκκληθέντα αυτής κεφάλαια, και αφού κρατηθεί η υπόθεση να δικαστεί κατ’ουσίαν η από 20-11-2021 (αριθμ.εκθ.καταθ.9745/4467/01-12-2021) αγωγή, κατά το ίδιο μέρος, να γίνει αυτή εν μέρει δεκτή ως βάσιμη κατ’ουσίαν και να υποχρεωθούν οι πρώτη, τρίτος και τέταρτη των εναγόμενων, ευθυνόμενοι εις ολόκληρον, να καταβάλλουν στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των 27.861,54 ευρώ (21.861,54 + 6.000), με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής μέχρι την ολοσχερή εξόφληση. Περαιτέρω, αφού η κρινόμενη έφεση έγινε δεκτή και εξαφανίσθηκε η εκκαλουμένη απόφαση, κατά τα κεφάλαια που αναφέρθηκαν ανωτέρω, πρέπει, κατ’άρθρο 495 παρ.3 του ΚΠολΔ, να διαταχθεί η επιστροφή στην εκκαλούσα του κατατεθέντος με την έφεσή της στη Γραμματέα του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, e παράβολου του Δημοσίου, με αριθμό ……………………. Τα δικαστικά έξοδα της εκκαλούσας και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, κατά ουσιαστική παραδοχή του σχετικού νόμιμου αιτήματός της (άρθρο 106 του ΚΠολΔ), πρέπει να επιβληθούν σε βάρος των τρίτης, πέμπτου και έκτης των εφεσίβλητων, λόγω της ήττας τους, θα επιβληθούν όμως σ’αυτούς μειωμένα ανάλογα με την έκταση της νίκης τους και της ήττας τους (άρθρα 178, 183 και 191 παρ.2 του ΚΠολΔ), ενώ τα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων έβδομου και όγδοης των εφεσίβλητων, του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της εκκαλούσας λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 του ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει την από 03-06-2025 (αρ.εκθ.καταθ. ………………./04-06-2025) έφεση κατά της 775/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, ερήμην της πρώτης, δεύτερης, τέταρτου και πέμπτου των εφεσίβλητων και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων.
Απορρίπτει την έφεση ως προς τους πρώτη, δεύτερη, τέταρτο, έβδομο και όγδοη των εφεσίβλητων.
Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα του έβδομου και της όγδοης των εφεσίβλητων, του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, σε βάρος της εκκαλούσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων [500] ευρώ για καθένα από τους ανωτέρω εφεσίβλητους.
Δέχεται κατά τα λοιπά την ως άνω έφεση τυπικά και κατ’ουσίαν.
Διατάσσει την απόδοση στην εκκαλούσα του με κωδικό αριθμό ……………………… e παράβολου του Δημοσίου, που κατατέθηκε από αυτήν κατά την άσκηση της έφεσης.
Εξαφανίζει την εκκαλουμένη 775/2024 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό της παρούσας εκκληθέντα κεφάλαια.
Κρατεί την υπόθεση και δικάζει κατ’ουσίαν την από 20-11-2021 (αριθμ. εκθ.καταθ………………../01-12-2021) αγωγή, κατά το ίδιο μέρος.
Δέχεται εν μέρει την ως άνω αγωγή.
Υποχρεώνει τους πρώτη, τρίτο και τέταρτη των εναγόμενων (ήδη τρίτη, πέμπτο και έκτη των εφεσίβλητων), ευθυνόμενους εις ολόκληρον, να καταβάλλουν στην ενάγουσα (ήδη εκκαλούσα) το ποσό των είκοσι επτά χιλιάδων οκτακοσίων εξήντα ενός ευρώ και πενήντα τεσσάρων λεπτών [27.861,54], με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής μέχρι την ολοσχερή εξόφληση.
Καταδικάζει τους τρίτη, πέμπτο και έκτη των εφεσίβλητων στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων της εκκαλούσας και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων [1.500] ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στον Πειραιά και στο ακροατήριό του, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους, παρουσία και της γραμματέως στις 20.1.2026
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ