ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αριθμός 61/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
3° Τμήμα
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Χριστίνα Λίμουρα Εφέτη, η οποία ορίστηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιά και από τη Εραμματέα Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις …………… για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της εκκαλούσας: Της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία « ………………..», η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Ιωάννη Σκορδιαλό.
Του εφεσίβλητου: ………….., ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Βασιλείου Σαξώνη, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Του εκκαλούντος: ………….., ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Βασιλείου Σαξώνη, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Της εφεσίβλητης: Της εταιρείας με την επωνυμία « ………………», με το διακριτικό τίτλο «………….», η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Ιωάννη Σκορδιαλό.
Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά άσκησε ο εκκαλών την με γενικό αριθμό εκθ. καταθ. ……./2024 αγωγή του επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθ. 1648/2025 απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου, η οποία έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή. Την απόφαση αυτή προσέβαλαν ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου οι εκκαλούντες με τις με γενικό αριθμ. εκθ. καταθ. …./2025 και ……./2025 εφέσεις, δικάσιμος επί των οποίων ορίστηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, αφού ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους με τις έγγραφες προτάσεις τους ζήτησαν να γίνουν αυτοί δεκτοί.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Εισάγονται προς συζήτηση ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου οι υπό κρίση εφέσεις, οι οποίες στρέφονται αμφότερες κατά της υπ’ αριθμ. 1648/2025 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (άρθρα 614, 621 ΚΠολΔ), αντιμωλία των διαδίκων και οι οποίες πρέπει να ενωθούν και συνεκδικαστούν λόγω της φανερής συνάφειας τους και για οικονομία χρόνου και δαπάνης (άρθρα 246, 591 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Οι υπό κρίση εφέσεις ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495, 518 παρ. 2 ΚΠολΔ). Επομένως, εφόσον φέρονται παραδεκτά προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου ( άρθρα 19, 511 ΚΠολΔ ), πρέπει να γίνουν τυπικά δεκτές και να ερευνηθούν περαιτέρω μέσα στα όρια που καθορίζονται με αυτές, κατά την ίδια ανωτέρω ειδική διαδικασία, για το παραδεκτό και βάσιμο των προβαλλομένων λόγων τους (άρθρα 522, 533 σε συνδ. με 591 ΚΠολΔ).
Με την υπό κρίση αγωγή του ισχυρίζεται ο ενάγων ότι προσελήφθη από την εναγόμενη εταιρεία, η οποία δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στον τομέα της επισκευής και συντήρησης πλοίων, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου προκειμένου να απασχοληθεί με την ειδικότητα του τεχνίτη σκαλωσατζή, επί πενθήμερο εβδομαδιαίως λαμβάνοντας μηνιαίο μισθό που καθορίστηκε στο ποσό των 1650 ευρώ,
ενώ κατά τα λοιπά συμφωνήθηκε να αμείβεται σύμφωνα με τους όρους αμοιβής και εργασίας της ισχύουσας Συλλογικής Σύμβασης Ναυπηγοεπισκευαστικών Εργασιών για εργασίες που εκτελούνται σε πλοία και πλωτά μέσα, είτε αυτά βρίσκονται στη θάλασσα είτε στην ξηρά. Ότι στις 29.12.2023 η εναγόμενη προέβη σε καταγγελία της σύμβασης εργασίας του για την οποία όμως δεν τήρησε την προθεσμία της προειδοποίησης προ μηνός, ενώ του κατέβαλε το ποσό των 3850 ευρώ ως αποζημίωση απόλυσης, το οποίο όμως υπολειπόταν του νομίμου που προβλέπει ο νόμος. Ότι κατά τη διάρκεια της εργασίας του στην εναγόμενη απασχολήθηκε Σάββατα, Κυριακές και αργίες ενώ παρείχε και υπερωριακή εργασία καθημερινά, χωρίς η εναγόμενη να του καταβάλει τη νόμιμη αμοιβή για τις επιπλέον ώρες απασχόλησής του, ενώ του οφείλει διαφορές δεδουλευμένων αποδοχών, έκτο ημερομίσθιο για κάθε εβδομάδα πενθήμερης εργασίας του, αναλογία επιδομάτων εορτών και αδείας, αποζημίωση αδείας και την οφειλόμενη διαφορά της αποζημίωσης απόλυσης. Ότι για τις ανωτέρω αιτίες δικαιούται το συνολικό ποσό των 87.115,33 ευρώ όπως έκαστο επιμέρους ποσό αναφέρεται στην αγωγή. Ζητεί περαιτέρω κατόπιν νομότυπης τροπής μέρους του ανωτέρω ποσού από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου του στο ακροατήριο του δικαστηρίου, να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγομένης να του καταβάλει το ποσό των 68.237,72 ευρώ και να υποχρεωθεί να του καταβάλει το ποσό των 18.877,61 ευρώ με το νόμιμο τόκο τα ανωτέρω αναφερόμενα ποσά.
Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφασή του έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή. Κατά της απόφασης αυτής παραπονούνται οι εκκαλούντες με τις υπό κρίση εφέσεις, επικαλούμενοι εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων.
Κατά τις διατάξεις της Σ.Σ.Ε « ναυπηγοεπισκευαστικών εργασιών 2022 για εργασίες που γίνονται σε πλοία και πλωτά μέσα σε όλη τη χώρα, είτε αυτά βρίσκονται στη θάλασσα είτε στην ξηρά, για το χρονικό διάστημα από 15.7.2022 έως 31.12.2023» ορίζεται ότι στην ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία απασχολούνται μεταξύ των ειδικοτήτων εργαζομένων και οι τεχνίτες σκαλωσατζήδες για τους οποίους το βασικό μικτό καταβαλλόμενο ημερομίσθιο ανέρχεται από 15.7.2022 στο ποσό των 90,60 ευρώ, ενώ από 1.1.2023 ανέρχεται στο ποσό των 93 ευρώ. Περαιτέρω για τους εργαζόμενους σε όλες τις ειδικότητες σύμφωνα με την άνω ΣΣΕ έτους 2022 προβλέπονται 35 ώρες πενθήμερης εργασίας και εξαήμερες αποδοχές με Σάββατο και Κυριακή αργία. (ΑΠ 361/2015, ΑΠ 274/2015).
Από τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ. 2 και 216 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ, προκύπτει ότι το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων, τα οποία θεμελιώνουν κατά νόμο την αγωγή και δικαιολογούν την άσκηση αυτής από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και ορισμένο αίτημα. Η έλλειψη, η ανεπάρκεια κάποιου από τα γεγονότα αυτά, συνιστά έλλειψη προδικασίας και καθιστά την αγωγή αόριστη και συνεπώς απαράδεκτη. Η αοριστία δε αυτή ερευνάται και αυτεπαγγέλτως (ΑΠ 1134/2017, ΑΠ 127/2016). Ο ισχυρισμός επομένως της εναγόμενης περί αοριστίας των αγωγικών κονδυλίων διότι δεν προσδιορίζεται στην αγωγή αν τα αιτούμενα ποσά είναι μικτά ή καθαρά κρίνεται απορριπτέος ως αβάσιμος, αφού οι σχετικές καταβολές που γίνονται από τον εργοδότη προς τον εργαζόμενο αναφέρονται στα ακαθάριστα ποσά αποδοχών και επομένως αντικείμενο της δίκης για αποδοχές μισθωτού είναι οι ακαθάριστες μικτές αποδοχές του δηλαδή εκείνες στις οποίες περιλαμβάνονται και οι κατά νόμο κρατήσεις υπέρ ασφαλιστικών οργανισμών.
Κατά το άρθρο 281 ΑΚ «η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται, αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος». Απαιτείται δηλαδή για να χαρακτηρισθεί καταχρηστική η άσκηση δικαιώματος, να έχει δημιουργηθεί στον υπόχρεο από τη συμπεριφορά του δικαιούχου, και μάλιστα ευλόγως, η πεποίθηση ότι ο δικαιούχος δεν πρόκειται να ασκήσει το δικαίωμά του. Εξάλλου, μόνη η αδράνεια του δικαιούχου στην άσκηση του δικαιώματος, ακόμη και αν δημιούργησε στον οφειλέτη την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει το δικαίωμα ή ότι δεν πρόκειται πλέον να ασκηθεί, δεν αρκεί για να καταστήσει καταχρηστική τη μεταγενέστερη άσκησή του, αλλά απαιτείται να συντρέχουν επιπρόσθετα ειδικές συνθήκες και περιστάσεις, προερχόμενες κυρίως από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου και του οφειλέτη, ενόψει των οποίων και της αδράνειας του δικαιούχου η άσκηση του δικαιώματος που τείνει σε ανατροπή της κατάστασης που δημιουργήθηκε υπό τις παραπάνω ειδικές συνθήκες και διατηρήθηκε επί μακρό χρόνο, να εξέρχεται των ορίων που τίθενται με τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ (ΑΠ 1158/2009).
Στην προκειμένη περίπτωση η εναγομένη προβάλλοντας την ένσταση περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος του ενάγοντος να διεκδικήσει την καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών του, ισχυρίζεται ότι ουδέποτε κατά τη διάρκεια που η σύμβαση εργασίας του ήταν ενεργή, διαμαρτυρήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο για τον καταβαλλόμενο μισθό του ή ότι δεν έχει εξοφληθεί για την εργασία του. Ότι με την ανωτέρω συμπεριφορά του δημιούργησε στην εναγομένη την πεποίθηση ότι δεν πρόκειται να ασκήσει στο μέλλον οποιαδήποτε αξίωση εναντίον της. Τα ανωτέρω όμως επικαλούμενα από την εναγομένη περιστατικά και αληθή υποτιθέμενα δεν συγκροτούν κατά νόμο το πραγματικό του κανόνα δικαίου του άρθρου 281 ΑΚ, αφού μόνη η αδράνεια του δικαιούχου στην άσκηση του δικαιώματος, που αφορά την καταβολή μειωμένων αποδοχών δεν καθιστά καταχρηστική την άσκηση της αξίωσής του για την καταβολή σε αυτόν των νομίμων αποδοχών του, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη.
Από την εκτίμηση της ένορκης εξέτασης του μάρτυρα απόδειξης ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, τις υπ’ αριθμ. …, ….., …/24.2.2025 και την υπ’ αριθμ. …./2025 ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων της εναγομένης, οι οποίες ελήφθησαν κατόπιν νομίμου κλητεύσεως του ενάγοντος και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, τα οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι είτε για να ληφθούν υπόψη ως αποδεικτικά στοιχεία, είτε ως δικαστικά τεκμήρια, σε συνδυασμό με τους εν γένει ισχυρισμούς των διαδίκων που περιέχονται στις προτάσεις τους ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και παραδεκτά επαναφέρονται ενώπιον του παρόντος, αποδεικνύονται πλήρως τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η εναγομένη εταιρεία η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της επισκευής και συντήρησης πλοίων προσέλαβε τον ενάγοντα στις 8.11.2022 με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου προκειμένου να εργαστεί με την ειδικότητα του τεχνίτη σκαλωσατζή απασχολούμενος σε επισκευαστικές εργασίες στην ναυπηγοεπισκευαστική περιοχή του Περάματος και της Ελευσίνας. Ο ενάγων απασχολήθηκε στην εναγομένη με την προαναφερόμενη ιδιότητα εργαζόμενος επί πενθήμερο και 35 ώρες εβδομαδιαίως λαμβάνοντας βασικό μηνιαίο μισθό που συμφωνήθηκε στο ποσό των 1650 ευρώ, όπως προκύπτει από τα προσκομιζόμενα έντυπα αναγγελίας πρόσληψης και γνωστοποίησης όρων ατομικής σύμβασης εργασίας του. Συμφωνήθηκε περαιτέρω μεταξύ των διαδίκων να εφαρμοστούν στην ατομική σύμβαση εργασίας του ενάγοντος οι όροι αμοιβής και εργασίας της ισχύουσας κατά το ένδικο διάστημα Συλλογικής Σύμβασης ναυπηγοεπισκευαστικών εργασιών έτους 2022 για εργασίες που γίνονται σε πλοία και πλωτά μέσα σε όλη τη Χώρα, αφού η δραστηριότητα της εναγομένης εταιρείας συνίσταται στην εκτέλεση ναυπηγοεπισκευστικών εργασιών, που αφορούν επισκευές και συντηρήσεις πλοίων και σκαφών, γεγονός που αποδεικνύεται και από το είδος της παρασχεθείσας από τον ενάγοντα εργασίας του στην εναγομένη καθ’ όλο το χρονικό διάστημα της απασχόλησής του, απορριπτομένου ως αβάσιμου του ισχυρισμού της ότι ανήκει αποκλειστικά στον κλάδο της σιδηροβιομηχανίας και επομένως στην συναφθείσα μεταξύ των διαδίκων σύμβαση εργασίας του ενάγοντος δεν τυγχάνουν εφαρμογής οι όροι της προαναφερόμενης Συλλογικής Σύμβασης. Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι στις 29.12.2023 η εναγομένη κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας του ενάγοντος, όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο από 29.11.2023 έγγραφο και συνημμένο έντυπο τακτικής καταγγελίας με προειδοποίηση. Προέκυψε όμως περαιτέρω ότι ενώ ο ενάγων είχε ήδη συμπληρώσει ένα έτος στην υπηρεσία της, η εναγομένη προέβη στη λύση της σύμβασης εργασίας του, πριν τη συμπλήρωση της προθεσμίας προειδοποίησης καταβάλλοντας στον ενάγοντα το ποσό των 3.850 ευρώ ως αποζημίωση, το οποίο όμως υπολείπεται του οφειλομένου. Ο ισχυρισμός της εναγομένης ότι ο ενάγων απασχολήθηκε στην επιχείρησή της ως βοηθός τεχνίτη είναι απορριπτέος ως αβάσιμος αφού από τα προσκομιζόμενα έντυπα αναγγελίας πρόσληψης και καταγγελίας της εργασιακής του σύμβασης αποδεικνύεται ότι εργάστηκε στην εναγομένη με την ειδικότητα του τεχνίτη ανέγερσης σκαλωσιών μεταλλικών ή ξύλινων, όπως αναγράφεται στα ανωτέρω έγγραφα. Ισχυρίζεται περαιτέρω ο ενάγων ότι κατά το χρονικό διάστημα της απασχόλησής του στην εναγομένη εργάστηκε Σάββατα, Κυριακές και αργίες καθώς και πέραν του ημερήσιου ωραρίου παρέχοντας υπερωριακή απασχόληση, χωρίς η εναγομένη να του καταβάλει τη νόμιμη αμοιβή για την παρασχεθείσα εργασία του, παραθέτοντας στην αγωγή του ημερομηνίες και ώρες απασχόλησης τις οποίες πραγματοποίησε κατά τους ισχυρισμούς του μετά από εντολή του εκπροσώπου της εναγομένης. Ο ανωτέρω όμως ισχυρισμός κρίνεται απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος διότι δεν προσκομίζονται έγγραφες αποδείξεις για την εργασία του τις ημέρες που επικαλείται με την αγωγή του. Περαιτέρω όμως και σύμφωνα με τις ρυθμίσεις της εφαρμοζόμενης εν προκειμένω ΣΣΕ ναυπηγοεπισκευαστικών εργασιών έτους 2022 ο ενάγων δικαιούται για διαφορές ημερομισθίων για το χρονικό διάστημα από 8.11.2022 έως 31.12.2022 το ποσό των 3352,20 ευρώ με 90,60 ευρώ το νόμιμο ημερομίσθιο, έναντι του οποίου ο ενάγων έλαβε το ποσό των 3037,56 και επομένως του οφείλεται το ποσό των 314,64 ευρώ. Για το χρονικό διάστημα από 1.1.2023 έως 29.12.2023 δικαιούται το ποσό των 22.506 ευρώ με ημερομίσθιο που ανέρχεται στο ποσό των 93 ευρώ, σύμφωνα με την ανωτέρω Συλλογική Σύμβαση ναυπηγοεπισκευαστικών εργασιών έτους 2022, έναντι του οποίου έλαβε το ποσό των 12.376,14 ευρώ και επομένως η εναγομένη του οφείλει το ποσό των 10.129,86 ευρώ, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες αποδείξεις της τράπεζας, στην οποία κατέθετε η εναγομένη τη μισθοδοσία του ενάγοντος. Για το έκτο ημερομίσθιο για κάθε πενθήμερη εβδομάδα εργασίας για το χρονικό διάστημα από 8.11.2022 έως 31.12.2022 δικαιούται το ποσό των 698,53 ευρώ με 90,60 το ημερομίσθιο, θα επιδικαστεί όμως στον ενάγοντα το αιτηθέν ποσό των 684,94 ευρώ, ενώ για το χρονικό διάστημα από 1.1.2023 έως 29.12.2023 κατά το οποίο δικαιούται το ποσό των 4.822,98 ευρώ, με 93 ευρώ το ημερομίσθιο, ο ενάγων θα λάβει το αιτούμενο με την αγωγή του ποσό των 4.763,21 ευρώ. Για αμειβόμενες αργίες για το χρονικό διάστημα από 8.11.2022 έως 31.12.2022 για τα Χριστούγεννα του έτους 2022 το ποσό των 90,60 ευρώ, που είναι το νόμιμο ημερομίσθιο. Για το χρονικό διάστημα από 1.1.2023 έως 29.12.2023 το ποσό των 651 ευρώ, με 93 ευρώ το ημερομίσθιο, έναντι του οποίου έλαβε το ποσό των 50,65 ευρώ και επομένως δικαιούται το ποσό των 600,35 ευρώ. Για αναλογία επιδομάτων εορτών για το χρονικό διάστημα από 8.11.2022 έως 31.12.2022 για δώρο Χριστουγέννων έτους 2022 με 90,60 ευρώ το ημερομίσθιο το ποσό των 637,03 ευρώ έναντι του οποίου έλαβε 281,56 και του οφείλεται το ποσό των 355,47 ευρώ. Για το χρονικό διάστημα της εργασίας του από 1.1.2023 έως 29.12.2023 για δώρο Πάσχα έτους 2023 δικαιούται το ποσό των 1788,30 ευρώ με 93 ευρώ το ημερομίσθιο, έναντι του οποίου έλαβε το ποσό των 650 ευρώ και επομένως του οφείλεται το ποσό των 1.138,30 ευρώ. Για το χρονικό διάστημα από 1.5.2023 έως 29.12.2023 για δώρο Χριστουγέννων έτους 2023 με 93 ευρώ το ημερομίσθιο το ποσό των 2893,64 ευρώ, έναντι του οποίου έλαβε 1137,50 και απομένει υπόλοιπο ποσό 1756,14 ευρώ. Για αναλογία αποζημίωσης αδείας για το χρονικό διάστημα από 8.11.2022 μέχρι 31.12.2022 ο ενάγων δικαιούται με 90,60 ευρώ ημερομίσθιο το ποσό των 391,39 ευρώ. Για το χρονικό διάστημα από 1.1.2023 μέχρι 29.12.2023 δικαιούται με 93 ευρώ το ημερομίσθιο το ποσό των 345,96 ευρώ. Για αναλογία επιδόματος αδείας για το χρονικό διάστημα από 8.11.2022 μέχρι 31.12.2022 δικαιούται το ποσό των 391,39 ευρώ. Για το χρονικό διάστημα από 1.1.2023 μέχρι 29.12.2023 δικαιούται επίδομα αδείας ποσού 1209 ευρώ, με 93 ευρώ το ημερομίσθιο, έναντι του οποίου έλαβε ποσό 650 ευρώ και του οφείλεται το υπόλοιπο ποσό των 559 ευρώ. Για διαφορά αποζημίωσης απόλυσης ο ενάγων δικαιούται το ποσό των 4.774 ευρώ, το οποίο δεν αμφισβητείται από την εναγομένη, έναντι του οποίου έλαβε το ποσό των 3.850 και επομένως του οφείλεται το ποσό των 924 ευρώ. Για τις προαναφερόμενες αιτίες η εναγομένη οφείλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 22.445,25 ευρώ με το νόμιμο τόκο για διαφορές ημερομισθίων και έκτου ημερομισθίου από την 1η ημέρα του επομένου μήνα από τον οποίο παρασχέθηκε η αντίστοιχη εργασία, για τις αμειβόμενες αργίες από την επομένη της επιδόσεως της αγωγής, για το επίδομα δώρου Χριστουγέννων από την 1η Ιανουάριου του επομένου έτους και για το επίδομα δώρου Πάσχα από την 1η Μαΐου, για την αποζημίωση αδείας και το επίδομα αδείας έτους 2022 από την 1η Απριλίου του επομένου έτους στο οποίο αναφέρονται, ενώ για την αποζημίωση απόλυσης, την αποζημίωση αδείας και το επίδομα αδείας έτους 2023 από την επομένη της απολύσεως του ενάγοντος.
Συνεπώς το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφασή του έσφαλε ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η με αριθμ. εκθ. καταθ. …./2025 έφεση και να γίνει δεκτή η με αριθμ. εκθ. καταθ. …../2025 έφεση ως βάσιμη και από ουσιαστική άποψη. Ακολούθως αφού εξαφανισθεί η προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της, να γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή ως ουσιαστικά βάσιμη, σύμφωνα με τα ανωτέρω διαλαμβανόμενα και να καταδικαστεί ο ενάγων στη δικαστική δαπάνη της εναγομένης, λόγω της ήττας του, κατ’ άρθρο 176 ΚΠολΔ, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Συνεκδικάζει αντιμωλία των διαδίκων τις υπό κρίση εφέσεις.
Δέχεται τυπικά και απορρίπτει ουσιαστικά την με αριθμ. εκθ. καταθ. …/2025 έφεση. Δέχεται τυπικά και ουσιαστικά την με αριθμ. εκθ. καταθ. …../2025 έφεση.
Εξαφανίζει την υπ’ αριθ. 1648/2025 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά.
Κρατεί την υπόθεση και δικάζει επί της αγωγής.
Δέχεται εν μέρει την αγωγή.
Υποχρεώνει την εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των είκοσι δυο χιλιάδων τετρακοσίων σαράντα πέντε ευρώ και είκοσι πέντε λεπτά ( 22.445,25) με το νόμιμο τόκο κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό της απόφασης.
Καταδικάζει τον ενάγοντα στη δικαστική δαπάνη της εναγομένης και των δυο βαθμών δικαιοδοσίας, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων (1000) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στον Πειραιά σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26.1.2026 χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και πληρεξούσιοι δικηγόροι τους.
H ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ