ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Αριθμός απόφασης 66/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Ευδοξία Πιστιόλα, Εφέτη, την οποία όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοίκησης του Εφετείου Πειραιώς, και από τη Γραμματέα Ε.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις ……….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: …………………., ο οποίος παραστάθηκε, στο ακροατήριο, αυτοποροσώπως, με δήλωση (άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ).
ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) ………….., και 2) ……………., οι οποίοι παραστάθηκαν, στο ακροατήριο, δια της πληρεξούσιας δικηγόρου τους Δήμητρας Μαργαρίτη.
Ο εκκαλών άσκησε, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, κατά των εφεσιβλήτων, την από 8-2-2023 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. …………./2023 αγωγή, επί της οποίας εξεδόθη, κατά την τακτική διαδικασία, ερήμην του ενάγοντος – εκκαλούντος, η υπ’ αριθμ. 3525/2024 οριστική απόφαση του ως άνω δικαστηρίου, ως συμπληρώθηκε με την υπ’ αριθμ. 1716/2025 απόφαση, με την οποία η αγωγή απορρίφθηκε. Την ως άνω απόφαση προσέβαλε, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ο ενάγων, με την από 8-5-2025 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………/2025, ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. …………/2025, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, έφεση, που προσδιορίσθηκε να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν εμπρόθεσμα τις προτάσεις τους και παραστάθηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, ως ανωτέρω αναφέρεται.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 524 παρ. 2 ΚΠολΔ, όταν ασκείται έφεση κατ’ ερήμην εκδοθείσας αποφάσεως, η συζήτηση είναι προφορική και, για το λόγο αυτό, δεν έχει εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, με αποτέλεσμα να μην είναι επιτρεπτή η παράσταση, κατά τη συζήτηση της εφέσεως, με κοινή δήλωση των διαδίκων, που υπογράφεται από τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους ή με μονομερή δήλωση κάποιου ή όλων από αυτούς ότι δεν θα παραστούν κατά την εκφώνηση (ΑΠ 491/23, ΑΠ 476/17 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1040/13 ΧρΙΔ 2014. 128). Η ως άνω απαγόρευση της παραστάσεως με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου του ισχύει, όχι μόνο για το διάδικο που στον πρώτο βαθμό δικάστηκε σαν να ήταν παρών, αλλά και για τον αντίδικό του, ο οποίος είχε παραστεί κανονικά, αφού, διαφορετικά, δεν νοείται προφορική συζήτηση (ΑΠ 491/23, ΑΠ 93/13, ΑΠ 652/11, ΑΠ 251/09 ΝΟΜΟΣ). Τούτο, άλλωστε, επιβάλλεται από την αρχή της δίκαιης δίκης, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ, και για την ισότητα των όπλων [ΑΠ 491/23, ΑΠ 286/23, ΑΠ 131/22, ΑΠ 635/20, ΑΠ 1478/19, ΑΠ 476/17, ΑΠ 11/16, ΑΠ 1858/14, ΑΠ 93/13 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 280/12 ΝοΒ 2013. 132, ΑΠ 866/08 ΝΟΜΟΣ, ΕΔυτΜακ 17/20, ΕΠειρ(Μον) 15/23, ΕΠειρ(Μον) 123/22, ΕΠειρ(Μον) 341/21 ΝΟΜΟΣ], Η υποβολή τέτοιας δήλωσης από πληρεξούσιο δικηγόρο διαδίκου, που έχει μεν καταθέσει προτάσεις, δεν παρίσταται, όμως, στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, για την οποία είναι υποχρεωτική η προφορική συζήτηση, συνιστά μη προσήκουσα παράσταση, συνεπαγόμενη την ερημοδικία του διαδίκου [ΕΠειρ(Τριμ) 27/16, ΕΠειρ(Μον) 215/23, ΕΑ(Μον) 220/22, ΕΠειρ(Μον) 45/20 ΝΟΜΟΣ], Ως εκ τούτου, οι προτάσεις του, οι περιεχόμενοι σ’ αυτές ισχυρισμοί και τα υποβαλλόμενα δι’ αυτών αιτήματά του, όπως και τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα δεν λαμβάνονται υπόψη (ΑΠ 2150/14 ΝΟΜΟΣ), εάν δε ο μη προσηκόντως παριστάμενος και γι’ αυτό ερήμην δικαζόμενος διάδικος είναι ο εκκαλών, η έφεσή του απορρίπτεται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 524 παρ. 3 εδαφ. α’ ΚΠολΔ, που ορίζει, ως συνέπεια της ερημοδικίας του εκκαλούντος, την κατ’ ουσίαν απόρριψη της έφεσής του (ΑΠ 78/22 ΝΟΜΟΣ, ΕΑ 2219/07 ΕλλΔικ 2008. 872, ΜονΕφΠειρ 124/23 ΝΟΜΟΣ, Κ. Παναγόπουλος, ο.π., άρθρο 524, αρ. 11, σελ. 223), ανεξάρτητα από την υποβολή ή μη σχετικού αιτήματος του εφεσίβλητου, διότι ο εκκαλών, με την απουσία του ή τη μη προσήκουσα παράσταση του, θεωρείται ότι παραιτείται από την έφεση και αποδέχεται την πρωτόδικη απόφαση [ΑΠ 1478/19, ΑΠ 11/16, ΑΠ 2150/14, ΑΠ 1858/14, ΕΔωδ 28/20, ΕΔυτΜακ 17/20, ΕφΠειρ(Μον) 215/23, ΕφΠειρ(Μον) 341/21 ΝΟΜΟΣ]. Στην προκειμένη περίπτωση, ο εκκαλών, δικηγόρος Αθηνών, άσκησε, κατά των εφεσιβλήτων, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, την από 8-2-2023 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ………/2023 αγωγή, με την οποία, εξέθετε ότι, στις 10-1-2023, συζητήθηκε, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, αγωγή του, κατά του πρώτου εναγομένου, της ομορρύθμου εταιρίας με την επωνυμία «……………….» ήδη «………..», νομίμως εκπροσωπούμενης από τη δεύτερη των εναγομένων, και της ………., με την οποία αιτείτο να υποχρεωθούν οι ανωτέρω εναγόμενοι να του καταβάλουν, ως οφειλόμενη δικηγορική αμοιβή του, εις ολόκληρον έκαστος, το συνολικό ποσό των 73.265 ευρώ. Ότι, κατά την άνω συζήτηση της αγωγής αυτής, η νυν δεύτερη των εναγομένων, αν και διάδικος στην ανωτέρω δίκη (ως νόμιμη εκπρόσωπος της ως άνω ομόρρυθμης εταιρίας), εξετάσθηκε, ως μάρτυρας, και κατέθεσε, ενόρκως, εν γνώσει της, ψευδείς και συκοφαντικούς, σε βάρος του, ισχυρισμούς. Ότι παρόμοιους αναληθείς και προσβλητικούς για τον ίδιο ισχυρισμούς διέλαβαν οι εναγόμενοι και στις προτάσεις που κατέθεσαν, στην αυτή ως άνω δίκη, καθώς και ο πρώτος αυτών, σε αναφορά που υπέβαλε, σε βάρος του, στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών. Ότι με τους ως άνω ισχυρισμούς, όπως άπαντες αυτοί αναλυτικώς εκτίθενται στην υπό κρίση αγωγή, προσεβλήθη βάναυσα η προσωπικότητά του, εκ μέρους των εναγομένων, οι οποίοι, υπό τα προεκτιθέμενα, επέδειξαν, αδικοπρακτική, σε βάρος του, συμπεριφορά, διαπράττοντας, ειδικότερα, αξιόποινες, σε βάρος του, πράξεις, και δη, τα αδικήματα της συκοφαντικής δυσφήμισης, και, επιπλέον, της απόπειρας απάτης στο δικαστήριο και της ηθικής αυτουργίας σε ψευδορκία μάρτυρος, ο πρώτος εναγόμενος, και της ψευδορκίας μάρτυρος, η δεύτερη τούτων. Ότι, εξαιτίας της ανωτέρω συμπεριφοράς των εναγομένων, ο ίδιος υπέστη ηθική βλάβη, με αποτέλεσμα να δικαιούται χρηματική ικανοποίηση, προς αποκατάστασή της. Με βάση το ιστορικό αυτό, ζητούσε, να υποχρεωθούν, με απόφαση προσωρινώς εκτελεστή και με απαγγελία, σε βάρος τους, προσωπικής κράτησης, διάρκειας τριών (3) μηνών, ως μέσο αναγκαστικής εκτέλεσης, ένεκα της αδικοπραξίας, να του καταβάλουν, ως εύλογη χρηματική ικανοποίηση, λόγω της ηθικής ως άνω του βλάβης, ο πρώτος εναγόμενος το ποσό των 80.000 ευρώ και η δεύτερη εναγομένη το ποσό των 50.000 ευρώ, αμφότερα δε τα ως άνω ποσά, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής της και μέχρι την ολοσχερή τους εξόφληση. Επί της αγωγής αυτής, εξεδόθη, κατά τη νέα τακτική διαδικασία, η υπ’ αριθμ. 3525/2024 απόφαση του ως άνω δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή, κατ’ άρθρο 272 ΚΠολΔ, λόγω ερημοδικίας του ενάγοντος, καθόσον κρίθηκε ότι ο ίδιος δεν συμμετείχε κανονικά στη δίκη, δοθείσης της μη προκαταθέσεως, εκ μέρους του, σχετικών προτάσεων, κατ’ άρθρο 237 ΚΠολΔ. Η ως άνω απόφαση συμπληρώθηκε, ακολούθως, με την υπ’ αριθμ. 1716/2025 απόφαση του αυτού δικαστηρίου, ως προς τα δικαστικά έξοδα. Κατά των ανωτέρω αποφάσεων, ο ενάγων άσκησε την από 8-5-2025 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. …………/2025, ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……./2025, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, έφεση. Η ανωτέρω έφεση τυγχάνει παραδεκτή, καθώς έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, αφού ακριβές αντίγραφο των αποφάσεων αυτών επιδόθηκε, στον εκκαλούντα, στις 28-4-2025 (βλ. τη σχετική από 28-4-2025 επισημείωση του δικαστικού επιμελητή Αθηνών ……………….., επί των προσκομιζόμενων, από τον εκκαλούντα, αντιγράφων αμφοτέρων των ως άνω αποφάσεων, σε συνδυασμό με την σε αυτά αναγραφόμενη παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου των εναγομένων σε δικαστικό επιμελητή, για επίδοση των εν λόγω αποφάσεων, στον ενάγοντα), η δε έφεση κατατέθηκε στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, στις 20-5-2025, ήτοι, εντός της, προβλεπομένης από το άρθρο 518 ΚΠολΔ, προθεσμίας των τριάντα ημερών, από την ανωτέρω επίδοση (άρθρα 495 παρ. 1,2,511,513 παρ. 1 β, 516 παρ. 1,517,518 παρ. 1, 520 παρ. 1 και 522 ΚΠολΔ), ενώ, επιπλέον, έχει καταβληθεί, από τον εκκαλούντα, και το αντίστοιχο, υπ’ αριθμ. …………/2025 ηλεκτρονικό παράβολο έφεσης. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του παρόντος Δικαστηρίου, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, στην αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας ορισθείσα δικάσιμο, όταν η υπόθεση αυτή εκφωνήθηκε νομίμως από τη σειρά του οικείου πινακίου, ο εκκαλών, φέρων την ιδιότητα του δικηγόρου, παραστάθηκε αυτοπροσώπως, με δήλωση, κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, οι δε εφεσίβλητοι παραστάθηκαν δια της ως άνω πληρεξούσιας τους δικηγόρου. Σύμφωνα, όμως, με τα ως άνω εκτιθέμενα στην προηγηθείσα μείζονα σκέψη, εφόσον η έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης, ως ταύτη συμπληρώθηκε, ασκήθηκε από τον διάδικο που δικάστηκε, στον πρώτο βαθμό, ερήμην, είναι υποχρεωτική, ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, η προφορική συζήτηση της υπόθεσης και δεν έχει εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, η, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, παράσταση του ερημοδικασθέντος στον πρώτο βαθμό ενάγοντος και ήδη εκκαλούντος, με δήλωση, δεν ήταν επιτρεπτή και η υποβολή τέτοιας δήλωσης από τον τελευταίο συνιστά μη προσήκουσα παράσταση αυτού, με δικονομική συνέπεια την ερημοδικία του. Συνακολούθως, πρέπει, σύμφωνα και με τα ανωτέρω διαλαμβανόμενα στην αρχή της παρούσας σκέψης, η κρινομένη έφεση να απορριφθεί, κατ’ άρθρο 524 παρ. 3 εδ. α ΚΠολΔ, ως ουσία αβάσιμη. Περαιτέρω, πρέπει να ορισθεί το παράβολο, για την περίπτωση άσκησης ανακοπής ερημοδικίας, κατά της παρούσας, από τον απολιπόμενο εκκαλούντα (άρθρα 501, 502 παρ. 1 και 505 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό. Τέλος δε, λόγω της ήττας του εκκαλούντος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του ως άνω καταβληθέντος παράβολου εφέσεως στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 αρ. 3 εδ. τελ. ΚΠολΔ), και, κατ’ αποδοχή σχετικού αιτήματος των εφεσιβλήτων, να καταδικασθεί ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα αυτών, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας (άρθρα 183, 184 ΚΠολΔ) σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
-ΔΙΚΑΖΕΙ ερήμην του εκκαλούντος.-
-ΟΡΙΖΕΙ το παράβολο, για την περίπτωση ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας, κατά της παρούσας, στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.-
-ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την έφεση κατά της, εκδοθείσας κατά την τακτική διαδικασία, υπ’ αριθμ. 3525/2024 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, όπως αυτή συμπληρώθηκε με τηνυπ’ αριθμ. 1716/2025 απόφαση του ιδίου δικαστηρίου.-
-ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του υπ’ αριθμ. ………………/2025 e- παράβολου εφέσεως στο Δημόσιο Ταμείο.-ΚΑΙ
-ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον εκκαλούντα στη δικαστική δαπάνη των εφεσιβλήτων, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, το ύψος της οποίας ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων (500) ευρω.-
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στον Πειραιά σε έκτακτη δημόσια στο ακροατήριό του συνεδρίασης χωρίς την παρουσία των διαδίκων στις 27 Ιανουαρίου 2026.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ