ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Τμήμα 4ο
Αριθμός απόφασης : 764/ 2025
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
(τμήμα 4ο)
Συγκροτήθηκε από το Δικαστή Δημήτριο Καβαλλάρη, Εφέτη, που ορίστηκε από ορίσθηκε από τον Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διευθύνσεως του Εφετείου Πειραιώς και τη Γραμματέας E.Δ.
Συνεδρίασε στο ακροατήριό του στις ………….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ :
TOY ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: …………….., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια του Δικηγόρο, Ειρήνη Ιορδανίδου.
Της ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: ………………, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο Δικηγόρο της Θεόδωρο Αρβανιτόπουλο.
Η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη άσκησε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς την από 26.4.2021 και με αρ. καταθ. …………../2021 αγωγή της, επί της οποίας εκδόθηκε η με αρ. 515/2022 απόφαση του άνω Δικαστηρίου. Κατά της απόφασης αυτής ο εκκαλών άσκησε την από 28.11.2022 και με αρ. κατάθεσης δικογράφου ΓΑΚ/ΕΑΚ ……………/2022 έφεσή του, η συζήτησης της οποίας ορίστηκε για τη δικάσιμο της 4.12.2023 και κατόπιν αναβολής για την παρούσα συνεδρίαση.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται παραπάνω, αναπτύσσοντας τους ισχυρισμούς τους με τις έγγραφες προτάσεις τους.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η από 28.11.2022 και με αρ. κατάθεσης δικογράφου ΓΑΚ/ΕΑΚ ……………./2022 έφεση του εναγόμενου και ήδη εκκαλούντος κατά της με αρ. αριθ. 515/2022 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία των διαφορών από την οικογένεια, το γάμο και την ελεύθερη συμβίωση έχει ασκηθεί νομότυπα κι εμπρόθεσμα, δεδομένου ότι δεν προκύπτει επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης (άρθρα 495 παρ. 1, 2, 511, 513 παρ. 1β, 516 παρ. 1, 517, 518 παρ. 1 και 2 του ΚΠολΔ). Σημειωτέον ότι για το παραδεκτό της έφεσης δεν απαιτείται η καταβολή παραβόλου, με δεδομένο ότι διαφορές οικογενειακού δικαίου (592 αρ.3 στοιχ.α’ και β’ ΚΠολΔ εξαιρούνται ρητά από το νόμο (άρθρο 495 § 3 εδ. τελ. ΚΠολΔ) εκ περισσού όμως έχει κατατεθεί παράβολο 100 € (βλ. το με αρ. ………………….), το οποίο πρέπει να επιστραφεί στον εκκαλούντα. Πρέπει, επομένως, η έφεση αυτή να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω, κατά την ίδια ως άνω διαδικασία, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 298 Κ.Πολ.Δ., η αποδοχή, είναι η μονομερής εκείνη διαδικαστική πράξη, που προέρχεται από το εναγόμενο ή το νόμιμο αντιπρόσωπο του ή τον ειδικό πληρεξούσιο του και απευθύνεται στο Δικαστήριο, ενώπιον του οποίου γίνεται και με την οποία αναγνωρίζεται και ισχυροποιείται πράξη του αντιδίκου του αποδεχόμενου, δηλαδή, το συμπέρασμα του δικονομικού συλλογισμού (η υπό διάγνωση έννομη συνέπεια), το οποίο ταυτίζεται με το αίτημα της αγωγής. Η αποδοχή, αντικείμενο έχει το αίτημα, όχι την αλήθεια των πραγματικών περιστατικών της ιστορικής βάσης της αγωγής, που είναι αντικείμενο ομολογίας (ΑΠ 1059/2001 Δνη 44/414). Για αυτό επιφέρει το αποτέλεσμα της και αν ακόμη η αγωγή είναι αόριστη ή νομικά αβάσιμη, αν υπάρχει έλλειψη εννόμου συμφέροντος, όχι όμως και απαράδεκτη (βλ. Κεραμέα, Αστικό Δικονομικό Δίκαιο, Μπέη Πολ. Δικονομία, τεύχ. 6, άρθρο 298). Αλλά κατά τη ρητή διατύπωση του πιο πάνω άρθρου, η επέλευση των αποτελεσμάτων της αποδοχής εξαρτάται από τη συνδρομή των προϋποθέσεων του ουσιαστικού δικαίου. Ο όρος αυτός έχει την έννοια, ότι ο αποδεχόμενος πρέπει να έχει απεριόριστη εξουσία διάθεσης του επίδικου δικαιώματος [ΕφΑθ 573/2001 Δ/νη 42.747, Μπέης ό.π., αριθ. 4, Βαθρακοκοίλης, Κ.Πολ.Δ., Ερμηνευτική – Νομολογιακή Ανάλυση, τόμ. Β, άρθρο 298, αριθ. 8), άρθρο 298 Ι, 1, Πρακτικά Αναθ. Επιτροπής Κ.Πολ.Δ., Σταυρόπουλος, Ερμ. Κ.Πολ.Δ., α. 309, 3α. βλ. Μιχ. Μαργαρίτη, ό.π.]. Εφόσον κριθεί ότι η αποδοχή είναι παραδεκτή, δεν καταργείται αυτοδικαίως η δίκη. Το δικαστήριο δεν ερευνά πλέον τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα της αγωγής, αλλά με βάση την αποδοχή υποχρεούται να εκδώσει απόφαση σύμφωνα με αυτήν. Η δικαστική απόφαση που εκδίδεται με βάση την αποδοχή είναι οριστική απόφαση (άρθρα 308, 309 ΚΠολΔ) και υπόκειται στα τακτικά και έκτακτα ένδικα μέσα που προβλέπει ο ΚΠολΔ, ωστόσο προσκρούσει στην έλλειψη εννόμου συμφέροντος και ο εκκαλών μπορεί να προσβάλει την απόφαση που εκδόθηκε κατόπιν της εκ μέρους του αποδοχής της απόφασης, μόνο όσον αφορά το κύρος της αποδοχής του (βλ. Ν.Νίκα Πολιτική Δικονομία ΙΙΙ.Ένδικα Μέσα 2008 σελ115 παρ.112). Εξάλλου, κατά το άρθρο 1494 Α.Κ., όπως αυτό ισχύει μετά το Ν. 1329/1983, “Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή, μεταβλήθηκαν οι όροι της διατροφής, το δικαστήριο μπορεί να μεταρρυθμίσει την απόφασή του ή και να διατάξει την παύση της διατροφής”, κατά δε το άρθρο 334 § 1 εδ. α KΠολΔ, “Κάθε διάδικος έχει δικαίωμα να ζητήσει να μεταρρυθμιστεί τελεσίδικη ή ανέκκλητη απόφαση, που καταδικάζει σε καταβολή περιοδικών παροχών, οι οποίες οφείλονται κατά το νόμο από οποιαδήποτε αιτία και γίνονται απαιτητές στο μέλλον, αν μεσολάβησε ουσιαστική μεταβολή των συνθηκών επάνω στις οποίες βασίστηκε η απαγγελία της καταδίκης …”., ενώ, κατά την παράγραφο 3 του ως άνω άρθρου, “Η μεταβολή των συνθηκών λαμβάνεται υπόψη μόνο εφόσον έγινε σε χρόνο στον οποίο εκείνος που ζητεί να μεταρρυθμιστεί η απόφαση δεν μπορούσε να προβάλει τη μεταβολή στην αρχική δίκη”. Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει ότι, αν η μεταβολή επήλθε σε χρόνο κατά τον οποίο ήταν δυνατό να προταθεί και δεν προτάθηκε, τότε καλύπτεται από το δεδικασμένο που θα προκύψει από την απόφαση και δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση νέας αγωγής προς μεταρρύθμισή της. Ο τρόπος, με τον οποίο θα προταθεί στο Δικαστήριο η μεταβολή των συνθηκών (με παρεμπίπτουσα αγωγή, με τις προτάσεις ή με την άσκηση έφεσης κατά της οριστικής απόφασης), εξαρτάται από το χρόνο επέλευσης της εν λόγω μεταβολής στο στάδιο, στο οποίο βρισκόταν η δίκη και από τη θέση που είχε σε αυτήν ο διάδικος που επικαλείται τη μεταβολή. Έτσι, σε περίπτωση επέλευσης της μεταβολής των συνθηκών μετά την έκδοση της οριστικής απόφασης του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, πρέπει να ασκηθεί έφεση, εφόσον εντός της προθεσμίας άσκησής της επήλθε η μεταβολή και τα περιστατικά αυτά πρέπει να προταθούν με την έφεση κατά της οριστικής απόφασης κατ’ άρθρο 527 KΠολΔ, διαφορετικά δεν μπορεί μεταγενέστερα να ασκηθεί αγωγή με αίτημα τη μεταρρύθμιση της απόφασης. Αν έχει ασκηθεί έφεση, χρόνος κατά τον οποίο λαμβάνεται υπόψη η μεταβολή των συνθηκών είναι και ο χρόνος της τελευταίας συζήτησης στο ακροατήριο του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, μέχρι τον οποίο μπορούν να προταθούν παραδεκτά οψιγενείς ισχυρισμοί σύμφωνα με τις διατάξεις της δεύτερης περίπτωσης του προρρηθέντος άρθρου (527 KΠολΔ), μόνο δε αν η μεταβολή των συνθηκών επήλθε σε χρόνο κατά τον οποίο δεν ήταν δυνατή η προβολή της στην αρχική δίκη, όπως π.χ. μετά την τελευταία συζήτηση στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο ή μετά την προθεσμία άσκησης της έφεσης, είναι δυνατόν να ζητηθεί με αγωγή η μεταρρύθμιση της απόφασης που επιδίκασε διατροφή λόγω μεταβολής των συνθηκών [ΟλΑΠ 2/1994 ΕλλΔικ 35, σελ. 352, ΜονΕφΔωδ 134/2022, ΜονΕφΑιγ 92/2019, ΜονΕφΠειρ 677/2014 Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ, ΕφΑθ 979/2013 ΕλλΔικ 55, σελ. 459]. Στην περίπτωση δε της διατροφής, οι όροι (ή οι συνθήκες) της διατροφής που μεταβλήθηκαν μπορούν να αφορούν την οικογενειακή κατάσταση του δικαιούχου ή του υποχρέου και τη γενική οικονομική κατάσταση αυτού (EφΠειρ 352/2025 σε https://www.efeteio-peir.gr/, Εφ.Πειρ.200/2024 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Στην προκείμενη περίπτωση η έφεση στρέφεται κατά της κατά της με αρ. 515/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία εκδόθηκε επί από 26.4.2021 και με αρ. καταθ. …………../2021 αγωγής της ενάγουσας κατά του εναγόμενου, η οποία ζητούσε την καταβολή μηνιαίας διατροφής ποσού 700 € κι επιπλέον την ρύθμιση της οικογενειακής στέγης και την κατανομή των κινητών πραγμάτων. Κατά τη συζήτηση της αγωγής στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, η ενάγουσα περιόρισε το αίτημά της διατροφής στο ποσό των 400 € μηνιαίως και μετά ταύτα ο εκκαλών -εναγόμενος αποδέχθηκε την αγωγή και με βάση την αποδοχή του, εκδόθηκε η απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που υποχρέωσε αυτόν να καταβάλει το ποσό των 400 μηνιαίως για χρονικό διάστημα 3 ετών από την επίδοση της αγωγής και ακόμα διέταξε την παραχώρησης της αποκλειστικής χρήσης της συζυγικής οικίας, και η παραχώρηση των αιτούμενων από την καθ΄ής κινητών πραγμάτων. Ο εκκαλών – εναγόμενος επικαλείται στην έφεσή του ότι κατά το χρόνο συζήτησης της αγωγής διατροφής της συζύγου του (5.11.2021) τα μηνιαία έσοδά του ανέρχονταν στο ποσό των 2.203 € και τα έξοδά του σε 2.578,00 € και με αυτά τα δεδομένα αποδέχθηκε την αγωγή της εκκαλούσας, όπως περιορίστηκε το αίτημά της, ως προς τη μηνιαία διατροφή στο ποσό των 400 €. Ότι μετά τη συζήτηση της αγωγής στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, επήλθε μεταβολή των συνθηκών, καθώς ο μισθός του μειώθηκε στο καθαρό ποσό των 1354,17 €, ώστε από τον Οκτώβριο του 2022 το συνολικό μηνιαίο του εισόδημα ανέρχεται στο ποσό των 1.590,17 €, με συνέπεια να αδυνατεί να καταβάλει το άνω ποσό διατροφής. Για το λόγο αυτό παραπονείται κατά της άνω απόφασης, αναφορικά με το σκέλος αυτής επιδίκασης μηνιαίας διατροφής. Με αυτά τα δεδομένα ο εκκαλών δικαιολογεί έννομο συμφέρον για την άσκηση της έφεσής του, αφού επικαλείται μεταβολή των συνθηκών που επήλθε μετά τη συζήτηση τη αγωγής στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ήτοι οψιγενή πραγματικά περιστατικά (άρθρο 527 ΚΠολΔ). Το γεγονός ότι είχε αποδεχθεί την αγωγή της ενάγουσας (όπως περιορισθεί το αίτημά της) δεν κωλύει την άσκηση έφεσης από πλευράς του, με δεδομένο, ότι αν η μεταβολή αυτή είχε επέλθει σε μεταγενέστερο χρόνο, μετά την πάροδο της προθεσμίας έφεσης ή την έκδοση τελεσίδικης απόφασης θα είχε κανονικά δυνατότητα να ασκήσει την μεταρρυθμιστική αγωγή της διάταξης του άρθρου 334 ΚΠολΔ ακόμα και αν είχε αποδεχθεί την απόφαση (ΕφΠατρ 362/2005 Τνπ ΝΟΜΟΣ), ώστε έπεται ότι έχει το ίδιο δικαίωμα και στην παρούσα περίπτωση, που η μεταβολή επήλθε μετά την έκδοση οριστικής απόφασης και ο μοναδικός χρόνος προβολής αυτής είναι με την έφεση.
Από τα πρακτικά της εκκαλούμενης απόφασης που περιέχουν και τις δηλώσεις των διαδίκων και αποδοχής της αγωγής από τον εναγόμενο εκκαλούντα και τη εκτίμηση των εγγράφων που προσκομίστηκαν αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : Οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο γάμο κατά τους τους θείους και Ιερούς Κανόνες της Ανατολικής Ορθόδοξης του Χριστού Εκκλησίας στις 7.7.1985 από τον οποίο γάμο απέκτησαν ένα ενήλικο πλέον τέκνο. Η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων υπήρξε για πάρα πολλά χρόνια, αρμονική, ωστόσο η έγγαμη συμβίωση τους διακόπηκε οριστικά στα τέλη του έτους 2018 λόγω ερίδων περί τα οικονομικά ζητήματα και διαφωνία ως προς τη συνεισφορά του του εναγόμενου στις οικογενειακές ανάγκες. Οι διάδικοι προσπάθησαν να ρυθμίσουν τις σχέσεις τους με το από 16.10.2019 ιδιωτικό συμφωνητικό, χωρίς όμως αποτέλεσμα, καθώς το συμφωνητικό αυτό δεν τηρήθηκε από πλευρά του εκκαλούντος. Ήδη με την με αρ. 3602/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς ο γάμος τους έχει λυθεί οριστικά λόγω διάστασης άνω των 2 ετών, η οποία δεν προκύπτει ότι έχει καταστεί αμετάκλητη. Με την με αρ. 6/2001 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς διατάχθηκε προσωρινά η μετοίκηση του εκκαλούντος – εναγόμενου από τη συζυγική οικία, μεζονέτα 1ου και 2ου ορόφου, εμβαδού 160 τ.μ. κειμένης στο Κορυδαλλό Αττικής και υποχρεώθηκε να καταβάλει προσωρινά στην ενάγουσα το ποσό των 300 € ως μηνιαία διατροφή της, καθώς πιθανολογήθηκε αποκλειστικά υπαίτιος για τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων. Εξάλλου, όπως έχει εκτεθεί ήδη, την επίδικη αγωγή, όπως περιορίστηκε το αίτημά της, αποδέχθηκε ο εναγόμενος, ώστε έχει αποδεχθεί και την υπαιτιότητά του στην διακοπή της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων, την οποία δεν αμφισβητεί ούτε με το δικόγραφο της έφεσής του, με την οποία εκκαλεί την απόφαση ου πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου μόνο ως προς το σκέλος της περί μηνιαίας διατροφής. Επ΄αυτής αποδείχθηκαν τα εξής : Ο εναγόμενος το επίδικο χρονικό διάστημα εργαζόταν ως μηχανικός, στην εταιρεία με την επωνυμία «………………….» στη Διεύθυνση Δραστηριοτήτων λειτουργίας Δικτύου. Το διάστημα από Ιανουάριο του 2021 έως Οκτωβρίου 2022 λάμβανε ποσό μικτών αποδοχών 2.861,84 € και οι καθαρές του αποδοχές κυμαίνονταν στα ποσά των 1.704,21 – 1.955,23 € και κατά μέσο όρο 1.850 €. Από τον Οκτώβριο του 2022 επήλθε μείωση των αποδοχών του λόγω μεταβίβασης της εργοδότριας στον ιδιωτικό τομέα, και αμείβεται με μικτό μηνιαίο μισθό 2.513,21 € και καθαρό ποσό που κυμαίνεται από 1.354,17 € έως 1.576,87 €, ήτοι κατά μέσο όσο 1.400 €. Όλο το ως άνω διάστημα όμως λάμβανε επιπλέον και προσωρινή σύνταξη 416 €. Στις 31.5.2024 (είναι εκτός του επίδικου χρόνου) αποχώρησε από την εργασία του λόγω συνταξιοδότησης και λαμβάνει έκτοτε καθαρή σύνταξη 1.259,85 €. Από τη φορολογική του δήλωση του έτους 2023 (εισοδήματα 2022) προκύπτει ότι είχε εισόδημα 30.641,40 € από μισθούς, 14.784,12 από κύριες συντάξεις και ποσό 2.230,92 € ενώ ο παρακρατηθείς φόρος ανέρχεται σε 7.472,10 €. Διαμένει σε ισόγειο διαμέρισμα 70 τμ. στην ίδια οικοδομή που ήταν η οικογενειακή στέγη των διαδίκων, ………………. στον Κορυδαλλό Αττικής, της οποίας είναι κύριος ο ίδιος, ώστε δεν επιβαρύνεται με δαπάνη μηνιαίου μισθώματος. Έχει υποχρεώσεις ποσών 187,39 €, 66,39 € και 653,18 € μηνιαίως προς τη ΔΟΥ από παλαιότερες οφειλές και 60 € προς την ΕΤΕ, που δεν αφαιρούνται από το εισόδημά του, αλλά λαμβάνονται υπόψη για τον προσδιορισμό της αξίας της περιουσίας του, η οποία πρέπει να εκληφθεί ότι μειώνεται κατά τα αντίστοιχα ποσά, καθώς και ως στοιχεία προσδιοριστικά των συνθηκών διαβίωσής του (ΑΠ 1663/2014, ΑΠ 120/2013 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ). Είναι κύριος 3 αυτοκινήτων, ΙΧΕ αυτοκινήτου μάρκας Smart, έτους πρώτης κυκλοφορίας το 2003, μάρκας BMW, έτους πρώτης κυκλοφορίας το 2004 και συγκύριος κατά ποσοστό 10% ενός αυτοκινήτου μάρκας Hyundai, το οποίο έχει ήδη παραχωρήσει στη σύζυγό του. Δεν αποδείχθηκε ότι έχει άλλη περιουσία ή εισοδήματα από οποιαδήποτε άλλη πηγή, ούτε επιβαρύνεται με την υποχρέωση διατροφής τρίτων προσώπων, εκτός από τη σύζυγό του, καθώς το τέκνο του είναι πλέον ενήλικο και εργάζεται. Τα έξοδα διατροφής, ενδύσεως και ψυχαγωγίας του είναι τα συνήθη ανθρώπου (μεσήλικα) υποβάλλεται όμως σε τακτικό καρδιολογικό έλεγχο, και ακολουθεί ειδική φαρμακευτική αγωγή. Από την άλλη μεριά η ενάγουσα ηλικίας ήδη 62 ετών, κατά το χρόνο συζήτησης της αγωγής (γεννηθείσα 5.1.1960) εργαζόταν έως το έτος 2015 ως ιδιωτική υπάλληλος. Το 2011 διαπιστώθηκε ότι πάσχει από παραγαγγλοίωμα και χονδροσάρκωμα, για το οποίο υποβλήθηκε σε χειρουργική αφαίρεση και ακτινοθεραπεία σε G-Knife. Πρόσφατος απεικονιστικός της έλεγχός της έδειξε ότι υπάρχει υπόλειμμα – υποτροπή του χειρουργηθέντος παραγαγγλιώματος και εμφανίζει κώφωση και πάρεση υπογλωσσίου νεύρου, δυσκαταποσία, αστάθεια βάδισης και βρόγχος φωνής. Έχει κριθεί ότι έχει ποσοστό αναπηρίας 88 %, ώστε λόγω των άνω προβλημάτων υγείας, αλλά και της ηλικίας της, αδυνατεί να εργασθεί, ούτε αποδείχθηκε ότι κάνει περιστασιακά οποιαδήποτε εργασία. Εξακολουθεί να διαμένει στην οικογενειακή στέγη, μεζονέτα πρώτου και δευτέρου ορόφου κείμενης στον Κορυδαλλό Αττικής …….., η οποία της έχει παραχωρηθεί με την εκκαλούμενη απόφαση έως την αμετάκλητη λύση των γάμου των διαδίκων. Τυγχάνει αποκλειστική κυρία δύο οριζοντίων ιδιοκτησιών κειμένων στην Νεάπολη της Νίκαιας επί των οδών ……………., εμβαδών 81,00 και 50,00 τ.μ. το ένα από τα οποία εκμισθώνει έναντι μισθώματος 400 € και στο άλλο (ισόγειο) διαμένει ο ενήλικος υιός των διαδίκων και σκοπεύει να μείνει και η ίδια μετά την αμετάκλητη λύση του γάμου των διαδίκων. Είναι ακόμα κυρία μίας ημιτελούς εξοχικής οικίας, που βρίσκεται στην Σαλαμίνα, η οποία δεν της αποφέρει κάποιο εισόδημα και κατά ποσοστό 90 % αυτοκινήτου μάρκας HUNDAI, το οποίο της έχει παραχωρήσει, πλέον ο τέως σύζυγός της. Καταβάλει μηνιαίως δόση επισκευαστικού και δανείου 255 €, με οφειλέτη τον αιτούντα και ως εγγυήτρια, την ίδια, το οποίο όμως έχει ήδη καταγγελθεί, με υπόλοιπο 6.917,91 €. Η άνω υποχρέωση όπως εκτέθηκε λαμβάνεται υπόψη ως προσδιοριστικό στοιχείο της περιουσίας της. Άλλα εισοδήματα ή περιουσία για το επίδικο χρονικό διάστημα, δεν αποδείχθηκε ότι διαθέτει, ούτε βαρύνεται με τη διατροφή άλλου κατά νόμο προσώπου, ενώ έχει να αντιμετωπίσει τις δαπάνες διατροφής, ενδύσεως, ψυχαγωγίας και ιατροφαρμακευτικής της περίθαλψης πέραν των όσων καλύπτονται από τον ασφαλιστικό της φορέα λόγω του σοβαρού προβλήματος υγείας της. Εξάλλου, με βάση τις προαναφερόμενες οικονομικές δυνάμεις των διαδίκων συζύγων, όπως διαμορφώθηκαν μετά τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης, κρίνεται ότι η μηνιαία διατροφή, την οποία δικαιούται η καθ΄ής από τον αιτούντα – σύζυγό της, κυριότητας του εναγόμενου, ανέρχεται στο ποσό των τετρακοσίων (400) € για το διάστημα από την επίδοση της αγωγής έως και τον Σεπτέμβριο του 2022, (όπως είχε αποδεχθεί ο ίδιος την αγωγή της ενάγουσας) και τριακοσίων τριάντα (330) € μηνιαίως, για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο του 2022 έως συμπλήρωση τριών ετών από την επίδοση της αγωγής και σε κάθε περίπτωση έως την αμετάκλητη λύση του γάμου των διαδίκων. Τα ποσά αυτά ανταποκρίνονται στην αναλογία της προς τούτο συνεισφοράς του εναγόμενου στη διατροφή της ενάγουσας συζύγου του, μετά τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης, αν συνυπολογισθεί και η μισθωτική αξία της οικογενειακής στέγης που διαμένει, κυριότητας του εναγόμενου. Κατόπιν αυτών θα πρέπει κατά παραδοχή της έφεσης του εκκαλούντος – εναγόμενου, να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση, να γίνει δεκτή εν μέρει η αγωγής της ενάγουσας, και να υποχρεωθεί εναγόμενος να καταβάλει σ΄αυτή ως μηνιαία διατροφή της, το ποσό των τετρακοσίων (400) € για το διάστημα από την επίδοση της αγωγής έως και τον Σεπτέμβριο του 2022 και τριακοσίων τριάντα (330) € μηνιαίως, στο πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα, με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση πληρωμής κάθε δόσης. Τέλος τα δικαστικά έξοδα θα πρέπει να συμψηφισθούν στο σύνολό τους μεταξύ των διαδίκων, λόγω της εν μέρει νίκης και ήττας αυτών αλλά και της σχέσης τους ως συζύγων (άρθρο 179 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ΄ουσίαν την έφεση.
ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την εκκαλούμενη απόφαση, με αρ. 515/2022 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, διαδικασίας διαδικασίας διαφορών από την οικογένεια, το γάμο και την ελεύθερη συμβίωση, ως προς τη διάταξή της, περί διατροφής.
ΔΙΚΑΖΕΙ επί της από 26.4.2021 και με αρ. καταθ. ……………./2021 αγωγής, ως προς το κεφάλαιό της αυτό.
ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τον εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα, στο πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα, με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση πληρωμής κάθε δόσης, το ποσό των τετρακοσίων (400) € μηνιαίως για το διάστημα από την επίδοση της αγωγής έως και τον Σεπτέμβριο του 2022 και τριακοσίων τριάντα (330)€, για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο του 2022, έως τη συμπλήρωση τριών ετών από την επίδοση της αγωγής και σε κάθε περίπτωση έως την αμετάκλητη λύση του γάμου των διαδίκων.
ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του παραβόλου της έφεσης στον εκκαλούντα που κατέθεσε αυτό.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι Δικηγόροι τους, στις 30.12.2025.
Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ