ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ
Αριθμός 83/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
2ο Τμήμα
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Μαρία Ι. Παπαδοπούλου, Εφέτη, που όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοίκησης του Εφετείου Πειραιά και τη Γραμματέα Ε.Δ
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ……………., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του εκκαλούντος: Ελληνικού Δημοσίου, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα επί της οδού ……., με ΑΦΜ ……….. και στην υπό κρίση περίπτωση από τον Προϊστάμενο του Κέντρου Βεβαίωσης και Είσπραξης (ΚΕ.Β.ΕΙΣ.) Αττικής, ο οποίος κατοικοεδρεύει στην Αθήνα επί της …………, το οποίο εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης από την πληρεξούσια δικηγόρου του Κωνσταντίνα Πάτσου (ΑΜ/ΝΣΚ ……..).
Των εφεσίβλητων: 1. ………, ο οποίος εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Τρανώνη (ΑΜ/ΔΣΑ ……….), μέλος της ΔΕ «Τρανώνης & Συνεργάτες Δικηγορική Εταιρεία» (ΑΜ/ΔΣΑ 80612), με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ και 2. …………….ίου, δικηγόρου, υπό την ιδιότητά της ως συνδίκου της πτώχευσης του …………., η οποία δεν εκπροσωπήθηκε κατά την εκδίκαση της υπόθεσης από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Το τριτανακόπτον-ήδη εκκαλούν άσκησε σε βάρος του πρώτου εφεσίβλητου την από 20-01-2025 (αρ.εκθ.καταθ…………/22-01-2025) τριτανακοπή, την οποία κοινοποίησε κατόπιν εντολής του Δικαστή Προσδιορισμού στην δεύτερη εφεσίβλητη υπό την ανωτέρω ιδιότητά της και ζήτησε να γίνει αυτή δεκτή. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά, αφού δίκασε την τριτανακοπή αντιμωλία των διαδίκων, με τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, με την 2390/2025 οριστική απόφασή του, την απέρριψε ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της.
Το τριτανακόπτον-εκκαλούν, με την από 21-07-2025 (αρ.εκθ.καταθ. ……./ …/22-07-2025) έφεσή του, η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, προσέβαλε την απόφαση αυτή.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε ερήμην της δεύτερης εφεσίβλητης και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων. Η πληρεξούσια δικηγόρος του εκκαλούντος παραστάθηκε στο ακροατήριο όπως μνημονεύεται ανωτέρω, κατέθεσε έγγραφες προτάσεις, στις οποίες αναφέρθηκε και ζήτησε όσα σε αυτές εκτίθενται, ενώ ο πληρεξούσιος δικηγόρος του πρώτου εφεσίβλητου δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, αλλά προκατέθεσε έγγραφες προτάσεις και με σχετική δήλωσή του, σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δικ, δήλωσε ότι συμφωνεί να συζητηθεί η έφεση χωρίς να παρασταθεί.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από την υπ’αριθμόν ……΄/24-07-2025 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιά, ……………., που επικαλείται και προσκομίζει το εκκαλούν, αποδεικνύεται ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης έφεσης με πράξη προσδιορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση για την ανωτέρω δικάσιμο, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στη δεύτερη εφεσίβλητη, πλην όμως αυτή, αν και κλητεύθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα να εμφανισθεί ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, κατά τη συζήτηση της εφέσεως στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Ως εκ τούτου, πρέπει να θεωρηθεί δικονομικώς απούσα και να δικασθεί ερήμην, ωστόσο θα προχωρήσει η διαδικασία σαν να ήταν και αυτή παρούσα (άρθρα 524 παρ.1 και 4 του ΚΠολΔ).
Σύμφωνα με το άρθρο 19 του ΚΠολΔ, όπως το άρθρο 19 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 7 του Ν.5134/11-09-2024 [146 Α], και ισχύει, σύμφωνα με την παρ.1 του άρθρου 120 του ίδιου νόμου από 16-09-2024, «στην αρμοδιότητα των μονομελών εφετείων υπάγονται οι εφέσεις α] κατά των αποφάσεων των μονομελών πρωτοδικείων της περιφέρειάς τους, για τις οποίες δεν είναι αρμόδια τα πολυμελή πρωτοδικεία κατά την παρ.2 του άρθρου 18 και β] κατά των αποφάσεων του άρθρου 17. Στην αρμοδιότητα των τριμελών εφετείων υπάγονται οι εφέσεις κατά των αποφάσεων των πολυμελών πρωτοδικείων της περιφέρειας τους.». Ακολούθως, στο άρθρο 740 παρ.3 του ΚΠολΔ, όπως είχε τροποποιηθεί με το άρθρο έκτο του άρθρου 1 Ν.4335/2015 (ΦΕΚ Α΄ 87), και στη συνέχεια με τη παρ.1 του άρθρου 117 Ν.4446/2016, (ΦΕΚ Α΄ 240), και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 33 του Ν.5134/2024, (ΦΕΚ Α΄ 146) με έναρξη ισχύος, σύμφωνα με το άρθρο 120 παρ.1 του αυτού νόμου από την 16η.9.2024, ορίζεται ότι: «Στην αρμοδιότητα των πολυμελών πρωτοδικείων υπάγονται και οι εφέσεις κατά των αποφάσεων των μονομελών πρωτοδικείων της περιφέρειάς τους των άρθρων 782,789,790,792 έως 794,797,798,811,813 έως 818, 819 παρ.3,831 έως 833, 835 παρ.3, 838,847, 848,857,864 και 1023 του παρόντος, καθώς και κατά αποφάσεων των Ν.3869/2010 (Α΄130), 4072/2012 (Α΄86) και 4738/2020 (Α΄207)», ενώ στο άρθρο 51 παρ.1 του Ν.5134/2024 (Α΄146) ορίζεται ότι: «Οι εφέσεις κατά των αποφάσεων των μονομελών πρωτοδικείων σε υποθέσεις εκουσίας δικαιοδοσίας, που μέχρι την έναρξη ισχύος του ν. 5108/2024 (Α` 65) υπάγονταν με διάταξη νόμου στην αρμοδιότητα των ειρηνοδικείων, υπάγονται πλέον στην αρμοδιότητα των πολυμελών πρωτοδικείων». Περαιτέρω, στο άρθρο 46 του ΚΠολΔ, ορίζεται ότι: «Αν το δικαστήριο δεν είναι καθ` ύλην ή κατά τόπον αρμόδιο, αποφαίνεται γι` αυτό αυτεπαγγέλτως και προσδιορίζει το αρμόδιο δικαστήριο, στο οποίο παραπέμπει την υπόθεση. Η παραπεμπτική απόφαση, όταν τελεσιδικήσει, είναι υποχρεωτική, τόσο για την αναρμοδιότητα του δικαστηρίου, που παρέπεμψε, όσο και για την αρμοδιότητα του δικαστηρίου στο οποίο γίνεται η παραπομπή. Οι συνέπειες που έχει η άσκηση της αγωγής διατηρούνται». Το γράμμα του νόμου επιβάλλει σε κάθε περίπτωση αναρμοδιότητας την παραπομπή της υπόθεσης στο αρμόδιο δικαστήριο, ερευνώντας τις διαδικαστικές προϋποθέσεις της δίκης, πριν από την έρευνα της βασιμότητας της αγωγής (Δ. Κονδύλης Το δεδικασμένο, έκδοση Β, σελ.338). Με την παραπομπή διατηρούνται οι συνέπειες της άσκησης της αγωγής τόσο του δικονομικού όσο και του ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 221 του ΚΠολΔ- ΕφΠειρ 406/2022,ΕφΠειρ 514/2021 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Η απόφαση που διατάσσει την παραπομπή είναι οριστική, κατά την έννοια του άρθρου 191 παρ.1 του ΚΠολΔ, καθόσον το Δικαστήριο απεκδύεται από κάθε εξουσία για την υπόθεση και συνεπώς, επιβάλλεται δικαστική δαπάνη. Εξάλλου, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των άρθρων 46, 522, 533 παρ. 2 του ΚΠολΔ, το Εφετείο, στο οποίο μεταβιβάζεται η υπόθεση με την άσκηση της έφεσης, εξετάζει αυτεπαγγέλτως, στα πλαίσια του μεταβιβαστικού αποτελέσματος, και χωρίς την υποβολή με την έφεση ειδικού παραπόνου, τόσο την ιδία αυτού υλική αρμοδιότητα, όσο και του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και εάν κρίνει ότι είναι υλικά αναρμόδιο για την εκδίκαση της έφεσης υποχρεούται να παραπέμψει την υπόθεση στο αρμόδιο Δικαστήριο, εφαρμόζοντας τις διατάξεις του άρθρου 46 του ΚΠολΔ και μάλιστα χωρίς να ερευνήσει προηγουμένως το παραδεκτό της εφέσεως (βλ. Μ. Μαργαρίτης- Α. Μαργαρίτη, 2η Εκδ. τόμος I, άρθρο 522, σελ.821, Κεραμέας/Κονδύλης/Νίκας, ΚΠΟΛΔ Ι [2000] 498, αρ.6, 532 αρ.4, ΕφΘεσσ 522/2024, ΕφΠειρ 406/2022 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Στην προκειμένη περίπτωση το εκκαλούν Ελληνικό Δημόσιο άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά την από 20-01-2025 (αρ.εκθ.καταθ. ……../ 22-01-2025) τριτανακοπή στην οποία εξέθετε ότι ο καθ’ου η τριτανακοπή-ήδη πρώτος εφεσίβλητος, κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης με την 9/21-10-2022 απόφαση του Ειρηνοδικείου Πειραιά, που δίκασε με τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, γενομένης δεκτής της από 17-05-2022 (αρ.εκθ.καταθ …../…./2022) αίτησης πτώχευσής του, η οποία καταχωρήθηκε στο Η.Μ.Φ. με αρ….., ενώ στη συνέχεια εκδόθηκε η με αριθμό …./2022 Διάταξη της Εισηγήτριας Πτώχευσης …….., Ειρηνοδίκη, με την οποία ορίσθηκε η 24η-01-2022 ως ημερομηνία παύσης πληρωμών του αιτούντος, διορίσθηκε σύνδικος πτώχευσης η ………., δικηγόρος-ήδη δεύτερη εφεσίβλητη και διατάχθηκε η σφράγιση της πτωχευτικής περιουσίας. Ότι το ίδιο αναγγέλθηκε νομίμως και εμπροθέσμως για ληξιπρόθεσμες προνομιακές απαιτήσεις του κατά του πτωχού, ατομικές και υπό την ιδιότητά του ως ομόρρυθμου εταίρου της ετερόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία «………….», συνολικού ποσού 101.669,32 ευρώ. Ότι, εν συνεχεία, ο πτωχός, κατόπιν αιτήσεώς του, η οποία αναρτήθηκε στο Η.Μ.Φ. στις 30-01-2024 αλλά δεν κοινοποιήθηκε στο ίδιο (εκκαλούν), εκδόθηκε η υπ’αριθμόν ……/2024 Διάταξη της προαναφερόμενης Εισηγήτριας Πτώχευσης του Ειρηνοδικείου Πειραιά, με τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, με την οποία διαπιστώθηκε κατ’άρθρο 192 παρ.2 του Ν.4738/2020 σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 92 παρ.3 του ίδιου νόμου, η απαλλαγή του πτωχού από τις οφειλές του έναντι των πτωχευτικών πιστωτών του, λόγω της παρόδου ενός [1] έτους από την κήρυξή του σε πτώχευση, η οποία έλαβε χώρα με την 9/21-10-2022 απόφαση του Ειρηνοδικείου Πειραιά, αφού έκρινε ότι στο πρόσωπό του (πτωχού) συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 92 παρ.3 του Ν.4738/2020. Ότι η ως άνω Διάταξη της Εισηγήτριας Πτώχευσης του Ειρηνοδικείου Πειραιά είναι άκυρη, για τους αναφερόμενους στο δικόγραφο της τριτανακοπής λόγους και ειδικότερα επειδή δεν είχε προηγηθεί απόφαση του πτωχευτικού δικαστηρίου που να διακριβώνει τη συνδρομή των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 92 παρ.3 του Ν.4738/2020. Με βάση αυτά τα πραγματικά περιστατικά ζητούσε την ακύρωση άλλως ανάκληση της υπ’αριθμόν ………/2024 Διάταξης της προαναφερόμενης Εισηγήτριας Πτώχευσης του Ειρηνοδικείου Πειραιά. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά, που έκρινε ότι μετά την κατάργηση του Ειρηνοδικείου Πειραιά με τη θέση σε ισχύ του Ν.5108/2024, είναι καθ’ύλην και κατά τόπον αρμόδιο να δικάσει την ένδικη τριτανακοπή με τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας (άρθρα 130 παρ.1 του Ν.4738/2020, 739,740,741 του ΚΠολΔ), με την 2390/2025 οριστική απόφασή του απέρριψε την τριτανακοπή, ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της, κατ’άρθρο 134 παρ.2 του Ν.4738/2020, αφού αξιολόγησε το ένδικο δικόγραφο ως προσφυγή και όχι τριτανακοπή. Πλην όμως, το παρόν Δικαστήριο, τυγχάνει καθ’ύλην αναρμόδιο για την εκδίκαση της ένδικης έφεσης, αφού, όπως ελέχθη στην πιο πάνω νομική σκέψη, σύμφωνα με το άρθρο 740 παρ.3 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει στην προκειμένη περίπτωση, στην αρμοδιότητα των πολυμελών πρωτοδικείων υπάγονται και οι εφέσεις κατά των αποφάσεων των μονομελών πρωτοδικείων της περιφέρειάς τους, μεταξύ άλλων και του Ν.4738/2020, σε συνδυασμό με το άρθρο 51 παρ.1 του Ν.5134/2024, σύμφωνα με το οποίο, οι εφέσεις κατά των αποφάσεων των μονομελών πρωτοδικείων σε υποθέσεις εκουσίας δικαιοδοσίας, που μέχρι την έναρξη ισχύος του ν. 5108/2024 (Α` 65) υπάγονταν με διάταξη νόμου στην αρμοδιότητα των ειρηνοδικείων, υπάγονται πλέον στην αρμοδιότητα των πολυμελών πρωτοδικείων. Κατ’ακολουθίαν των ανωτέρω, το παρόν Δικαστήριο θα πρέπει να κηρυχθεί καθ’ύλην αναρμόδιο προς εκδίκαση της υπό κρίση έφεσης και να παραπέμψει την εκδίκαση της ένδικης έφεσης στο καθ’ύλην και κατά τόπον αρμόδιο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά, κατά το άρθρο 46 του ΚΠολΔ. Διάταξη για παράβολο δεν διαλαμβάνεται, καθόσον το εκκαλούν Ελληνικό Δημόσιο απαλλάσσεται της καταβολής του (άρθρο 19 § 1 του κ.δ. της 26.6/10.7.1944 «Περί Κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου»). Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί το εκκαλούν Ελληνικό Δημόσιο, που ηττήθηκε, στα δικαστικά έξοδα του πρώτου εφεσίβλητου, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, κατά παραδοχή του σχετικού νόμιμου αιτήματός του (άρθρα 176, 106, 183 και 191 § 2 του ΚΠολΔ), μειωμένα, όμως, σύμφωνα με το άρθρο 22 § 1 του ν. 3693/1957 (που τυγχάνει εφαρμογής όταν επιδικάζεται δικαστική δαπάνη σε βάρος ή υπέρ του Δημοσίου, ΑΠ 741/2025, ΑΠ 934/2020) σε συνδυασμό με την υπ’ αριθμόν 134423 Οικ/8.12.1992 (ΦΕΚ 11/20.1.1993) ΚΥΑ των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει ερήμην της δεύτερης εφεσίβλητης και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων την από 21-07-2025 (αρ.εκθ.καταθ…………../22-07-2025) έφεση κατά της 2390/2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά.
Κηρύσσει εαυτό αναρμόδιο καθ’ύλην.
Παραπέμπει την έφεση προς εκδίκαση ενώπιον του αρμόδιου καθ’ ύλην και κατά τόπον Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά.
Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα του πρώτου εφεσίβλητου, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, σε βάρος του εκκαλούντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων [300] ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στον Πειραιά και στο ακροατήριό του, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους, παρουσία και της γραμματέως στις 5.2.2026
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ