Αριθμός 2/2026
ΤΟ MONOMΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
[ΤΜΗΜΑ 3ο]
Αποτελούμενο από την Δικαστή Μαρία – Φανή Παλαμίδη, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διευθύνσεως του Εφετείου Πειραιώς και από τη Γραμματέα Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις …………, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των :
ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ :…………….., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Κωνσταντίνο Κόλλια (ΔΣΑ) με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) Της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «…………..» και τον διακριτικό τίτλο «…………» που εδρεύει στη …………… Κυκλάδων, Επαρχιακή Οδό …………….. (ΤΚ …………), όπως νόμιμα εκπροσωπείται, 2) ………….., 3) Της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «……………» και το διακριτικό τίτλο «……………» που εδρεύει στη …. Κυκλάδων, θέση …. (ΤΚ ………), όπως νόμιμα εκπροσωπείται, 4) ………….., κατοίκου εκ της θέσεώς του στην εταιρεία …. Κυκλάδων, θέση … (ΤΚ ………..), από τους οποίους η πρώτη και ο δεύτερος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Τσαπρούνη (ΔΣΑ) με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, οι δε τρίτη και τέταρτος εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ουρανία Ζερβομπεάκου (ΔΣΑ).
Ο εκκαλών άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 4.10.2024 και με αριθ. εκθ. καταθ. ……../2024 αγωγή, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθ. 2292/2025 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, που δέχτηκε τ’ αναφερόμενα σ’ αυτή. Την απόφαση αυτή προσέβαλε ο εκκαλών με την από 11.07.2025 έφεσή του, προς το Δικαστήριο τούτο, που έχει κατατεθεί με αριθμό …………./2025 και ορίστηκε δικάσιμος αυτής με την υπ’ αριθμ. καταθ. ………/2025 πράξη του Γραμματέα του Δικαστηρίου τούτου η δικάσιμος που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο (αρ. ……).
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, παραστάθηκαν στο ακροατήριο του δικαστηρίου, όπως αναφέρεται παραπάνω και ανέπτυξαν τις απόψεις τους με τις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Στη συγκεκριμένη περίπτωση εισάγεται προς συζήτηση η από 11.07.2025 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης στην Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου ………/2025 και με αριθμό πρωτ. προσδ. ……./2025 στην Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 2292/2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών –εργατικών– διαφορών, επί της από 4.10.2024 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικ. …………../2024 αγωγής του ενάγοντος και ήδη εκκαλούντος …………… Η έφεση έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τα άρθρα 495, 511, 513 § 1 εδ. α’ στοιχ. β, 516 § 1, 517 εδ. α’, 518 § 1 ημιπ. α’ και γ’ συνδ. 144 επ., 518 παρ. 2 καθώς και 520 § 1 ΚΠολΔ, επειδή από τα στοιχεία της δικογραφίας, δεν προκύπτει επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης στους εναγόμενους και ήδη εφεσίβλητους, ούτε άλλωστε οι διάδικοι επικαλούνται τέτοια, ενώ εξάλλου δεν έχει παρέλθει η καταχρηστική προθεσμία των δύο [2] ετών από τη δημοσίευση της προσβαλλομένης απόφασης [23.05.2025], σύμφωνα με το άρθρο 518 παρ. 2 ΚΠολΔ, ως ισχύει μετά την τροποποίησή του από το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015 [ΦΕΚ Α ’87 /23-7-2015] κατά τη (μεταγενέστερη της 19-08-2020) άσκηση της ένδικης έφεσης, (ήτοι κατάθεση της στη Γραμματεία του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά στις 14.07.2025). Συνεπώς (η έφεση) αρμοδίως φερόμενη προς συζήτηση ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου (άρθρο 19 ΚΠολΔ) και δεδομένου ότι δεν απαιτείται η καταβολή παράβολου κατ’ άρθρο 495 παρ. 3 εδαφ. τελ. ΚΠολΔ, καθόσον στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για διαφορά του άρθρου 614 παρ.3 ΚΠολΔ, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή (άρθρο 533 ΚΠολΔ ) και να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της κατά την ίδια ανωτέρω ειδική διαδικασία (άρθρα 522, 524 παρ.1, 2, 533 παρ.1, 591 παρ.7, 614 αριθμ. 3, όπως τα δύο τελευταία ισχύουν μετά την αντικατάσταση τους με το άρθρο 1, άρθρο τέταρτο του Ν. 4335/2015).
II. Στην προκειμένη περίπτωση, o ενάγων και ήδη εκκαλών, με την από 4.10.2024 αγωγή του, που κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά κατά των εναγομένων και ήδη εφεσίβλητων εξέθετε ότι την 1.9.2023 προσελήφθη δυνάμει σύμβασης εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου πλήρους απασχόλησης από την τρίτη εναγόμενη ξενοδοχειακή εταιρεία, κατόπιν προτάσεως του δεύτερου εναγομένου νομίμου εκπροσώπου της εργολάβου πρώτης εναγομένης εταιρείας, με την ειδικότητα του τεχνίτη ανέγερσης οικοδομών, με ωράριο 7.00 πμ-15.00 μμ, σε υπό κατασκευή ανεγειρόμενο ξενοδοχειακό συγκρότημα τεσσάρων αστέρων με τρία κτήρια και πισίνα στο νησί της Μήλου. Ότι η τρίτη εναγόμενη – ιδιοκτήτρια του έργου, είχε την επίβλεψη και διεύθυνση αυτού και έδινε οδηγίες δια των εκπροσώπων της στην ως άνω εργολάβο κατασκευαστική εταιρεία, πρώτη εναγόμενη. Ότι στις 8.11.2023 και περί ώρα 14.30 μμ εργαζόταν στο ως άνω έργο, υπό τις οδηγίες του δεύτερου εναγόμενου πολιτικού μηχανικού και κατά τη διάρκεια καρφώματος με σφυρί, ένας μεταλλικός περικοχλίας έπληξε το αριστερό του μάτι. Ότι η εργολάβος πρώτη εναγόμενη και ο υπεύθυνος μηχανικός του έργου δεύτερος εναγόμενος δεν είχαν προμηθεύσει τους εργάτες, μεταξύ αυτών και τον ενάγοντα, με ειδικά γυαλιά προστασίας οφθαλμών. Ότι η αναγγελία ατυχήματος έγινε στις 5.12.2023. Ότι ο ενάγων μεταφέρθηκε από τους συναδέλφους του στο Κέντρο Υγείας …….. και μετέπειτα στο Γενικό Νοσοκομείο «Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ», όπου και υποβλήθηκε σε επέμβαση και νοσηλεύτηκε για 8 ημέρες, ενώ 6 μήνες μετά υποβλήθηκε σε δεύτερη επέμβαση. Ότι ένα έτος μετά το ατύχημα δεν έχει αποκατασταθεί πλήρως η όρασή του. Ότι το ατύχημα προκλήθηκε από υπαιτιότητα των εναγομένων, οι οποίοι δεν είχαν μεριμνήσει για την τήρηση των αναγκαίων κατά το νόμο μέτρων ασφαλείας, κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στην αγωγή. Ότι δικαιούται αποζημίωση για χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής του βλάβης. Με βάση αυτό το ιστορικό, ο ενάγων ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να του καταβάλουν αλληλεγγύως και εις ολόκληρον το ποσό των 120.000 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την πλήρη εξόφληση, να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινά εκτελεστή και να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στα δικαστικά του έξοδα. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την εκκαλούμενη, αφού έκρινε ορισμένη και νόμιμη την αγωγή, απέρριψε αυτή ως αβάσιμη στην ουσία της. Κατά της αποφάσεως αυτής παραπονείται ο ενάγων και ήδη εκκαλών, με την υπό κρίση έφεσή του και ζητεί την εξαφάνισή της για λόγους που ανάγονται σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ώστε να γίνει δεκτή η αγωγή στο σύνολό της και να καταδικαστούν οι εναγόμενοι και ήδη εφεσίβλητοι στην καταβολή των δικαστικών του εξόδων και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας.
ΙΙΙ. Από την επανεκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων ……………… και …………………., που εξετάστηκαν νομότυπα στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και οι οποίες περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης και όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, που νόμιμα προσκομίζουν με επίκληση οι διάδικοι, είτε προς άμεση απόδειξη είτε προς έμμεση απόδειξη για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 336 παρ. 3, 339 και 395 ΚΠολΔ), χωρίς να παραλείπεται κανένα από αυτά κατά την ουσιαστική διερεύνηση της υπόθεσης, ακόμη και αν δεν μνημονεύεται ρητά παρακάτω και τα οποία λαμβάνονται υπόψη έστω και αν δεν πληρούν τους όρους του νόμου ως πλήρη αποδεικτικά μέσα (κατ’ άρθρο 671 παρ. 1 εδ. α΄ του ΚΠολΔ), εκτός από τις φωτογραφίες που προσκομίζονται από τον εκκαλούντα και αριθμούνται ως σχετικά 9/Α΄, 9/Β΄, 9/Γ΄, 9/Δ΄, 9/Ε΄, 10/Α, οι οποίες απεικονίζουν εργαζόμενους στο χώρο του εργοταξίου και έχουν αποκτηθεί δια της παραβίασης των αναφερομένων στο άρθρο 19 παρ. 3 συνταγματικών δικαιωμάτων των απεικονιζόμενων προσώπων και αυτεπαγγέλτως δεν λαμβάνονται υπόψη ως απαράδεκτα αποδεικτικά μέσα αφού εμπίπτουν στην κατηγορία των παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών μέσων, (βλ. Χ. Ι. Χατζηδημητρίου, Η κύρωση της προσαγωγής παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών μέσων σε Μορφές ανισχύρου κατά την αποδεικτική διαδικασία πολιτικής δίκης, 2025, σελ. 120 – 122, με περαιτέρω παραπομπές στη θεωρία και στη νομολογία, πβλ. και ΑΠ 1813/2013, ΕφΑνΚρ 100/2024, ΤΝΠ Νόμος), σε συνδυασμό και με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (άρθρ. 336 παρ. 4 ΚΠολΔ, βλ. ΑΠ 811/2008 ΝΟΜΟΣ), αποδεικνύονται τα ακόλουθα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά: Την 1.9.2023, ο ενάγων ……………….., υπήκοος Αλβανίας, γεννηθείς στις 16.04.1975, προσελήφθη με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου πλήρους απασχόλησης από την τρίτη εναγόμενη ξενοδοχειακή εταιρεία, κατόπιν προτάσεως του δεύτερου εναγομένου, εκπροσώπου της πρώτης εναγομένης εταιρείας, με την ειδικότητα του τεχνίτη ανέγερσης οικοδομών, με συμφωνηθέν ωράριο 7.00-15.00, σε υπό κατασκευή ανεγειρόμενο ξενοδοχειακό συγκρότημα τεσσάρων αστέρων με τρία κτήρια και πισίνα στο νησί της …., στην περιοχή ……………. Ειδικότερα, η τρίτη εταιρεία, πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της οποίας είναι ο τέταρτος εναγόμενος, έχουσα εφοδιασθεί με την υπ’ αριθμ. …………../3.4.2023 οικοδομική άδεια της ΥΔΟΜ ……, ανέθεσε στην πρώτη εναγομένη εργολήπτρια τεχνική εταιρεία την εκτέλεση της κατασκευής του έργου, δυνάμει του από 23.06.2023 ιδιωτικού συμφωνητικού, υπό τα ειδικότερα προβλεπόμενα σ’ αυτό. Από το συμφωνητικό αυτό αποδείχθηκε ότι η εργοδότρια δεν είχε επιφυλάξει για τον εαυτό της την διεύθυνση και την επίβλεψη της εκτελέσεως του έργου που ανέλαβε να κατασκευάσει η πρώτη εναγομένη, ούτε το δικαίωμα παροχής οδηγιών προς την τελευταία, ώστε να θεμελιωθεί σχέση πρόστησης μεταξύ τους, κατ’ άρθρ. 922 ΑΚ. Αντίθετα, το εν λόγω συμφωνητικό περιέχει ρήτρες απαλλαγής της εργοδότριας από κάθε είδους ευθύνη (αστική ή ποινική) για οποιοδήποτε ατύχημα που τυχόν ήθελε συμβεί σε βάρος των προσώπων που απασχολεί ο εργολάβος με οποιοδήποτε τρόπο και με οποιαδήποτε σχέση (προστηθείς, εργάτης, υπάλληλος ή συνεργάτης), επιρρίπτεται η ευθύνη στον εργολάβο για κάθε φθορά ή ζημία που τυχόν ήθελε προξενηθεί κατά τη διάρκεια της εκτελέσεως των εργασιών και εξαιτίας αυτών (άμεσα ή έμμεσα) είτε στο έργο είτε σε τρίτους, προβλέφθηκε πως η μέριμνα, οι ευθύνες και οι δαπάνες για τη λήψη των ενδεδειγμένων μέτρων ασφαλείας και υγιεινής του εργατοτεχνικού προσωπικού βαρύνουν τον εργολάβο και ορίστηκε αυτός υπεύθυνος τόσο για την διάθεση στο προσωπικό όλων των προβλεπόμενων από τις σχετικές διατάξεις μέσων προστασίας (μάσκες, γάντια, κράνη, γυαλιά προστασίας, φόρμες εργασίας, άρβυλα με ελαστική σόλα) όσο και για την τήρηση όλων των ατομικών και ομαδικών μέτρων ασφαλείας που ισχύουν για την ανέγερση οικοδομών. Νόμιμος εκπρόσωπος της εργολάβου πρώτης εναγόμενης τεχνικής εταιρείας ήταν ο δεύτερος εναγόμενος, πολιτικός μηχανικός, ο οποίος ορίστηκε διευθυντής του έργου και τεχνικός ασφαλείας (βλ. παρ. 3 του ιδιωτικού συμφωνητικού). Η ως άνω σύμβαση εργασίας αναγγέλθηκε νομότυπα στο τμήμα επιθεώρησης εργασίας Σύρου-Μήλου, ενώ το συμφωνηθέν ημερομίσθιο ήταν 47,15 ευρώ. Από την αποδεικτική διαδικασία προέκυψε ότι ο ενάγων εργαζόταν υπό τις οδηγίες της πρώτης και του δεύτερου των εναγομένων, εργολάβου εταιρείας και υπεύθυνου μηχανικού του έργου, αντίστοιχα. Περαιτέρω, από το από 9.8.2023 υπηρεσιακό σημείωμα – παραλαβή γραπτών οδηγιών ασφαλείας της πρώτης εναγόμενης, υπογεγραμμένο αφενός από τον δεύτερο εναγόμενο εκ μέρους της εργολάβου εταιρείας, αφετέρου από τον ενάγοντα, αποδεικνύεται ότι ο εργαζόμενος, με την πρόσληψη του, παρέλαβε κατά την ενημέρωσή του πρωτόκολλα ασφαλείας S7, θέματα ΚΜΛΕ, εκτίμηση κινδύνου, γενικές οδηγίες ασφαλείας, σήματα επικοινωνίας στα εργοστάσια καθώς και τη διαδικασία Take 5, ενώ στο εν λόγω έγγραφο αναφέρεται ότι ο εργολάβος θα εκπαιδεύσει τον εργαζόμενο στη θέση εργασίας με τις σε αυτό αναφερόμενες οδηγίες και θα δώσει στον εργαζόμενο επιπλέον οδηγίες ασφαλείας, αν το κρίνει απαραίτητο. Από την κατάθεση της μάρτυρος του ενάγοντος, ……………, αποδείχθηκε ότι ο τελευταίος ήταν έμπειρος στο χώρο της οικοδομής όπου εργάζονταν για αρκετά έτη και γνώριζε την εργασία του τεχνίτη ξυλοτύπου. Στην αναγγελία εργατικού ατυχήματος αναγράφεται ως χρόνος εμπειρίας στη συγκεκριμένη ειδικότητα τρία χρόνια, (βλ. σημείωση 23). Στις 8.11.2023 και περί ώρα 14.30 μμ, ενώ ο ενάγων εργαζόταν στο έργο, από την έναρξη του ωραρίου του, υπό τις οδηγίες του δεύτερου εναγόμενου, εκτελούσε οικοδομικές εργασίες ήλωσης, ήτοι καρφώματος περικόχλιων, κοχλιών, μπουλονιών, συρραφή και στερέωση ξύλινων δοκών (διαδικασία καλουπώματος) για τη δημιουργία σκελετού, όπου στη συνέχεια θα ριχνόταν το μπετόν (σκυρόδεμα). Κατά τη διάρκεια συρραφής, σύνδεσης και στερέωσης των δοκών με μεταλλικά περικόχλια (μεταλλικές πεταλούδες) αποσπάστηκε εξαιτίας θραύσης-διάρρηξης τμήμα του ανωτέρω μεταλλικού υλικού σύνδεσης, το οποίο αιωρήθηκε με δύναμη εκ της προηγούμενης κρούσης με το χρησιμοποιούμενο εργαλείο και έπληξε τον εργαζόμενο στον αριστερό του οφθαλμό. Ο εργαζόμενος διακομίστηκε σε νοσοκομείο της Αθήνας όπου υπεβλήθη σε επέμβαση για την αποκατάσταση της όρασής του. Το ατύχημα οφείλεται στη θραύση του μεταλλικού στοιχείου (περικόχλιο, πεταλούδα), μετά από προηγούμενη κρούση για το επιθυμητό σημείο μέγιστης σύσφιξης των ξύλινων δοκών μεταξύ τους για την στερέωση του «καλουπιού». Κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ο εργαζόμενος θα είχε προστατευθεί, εάν χρησιμοποιούσε τα προβλεπόμενα μέσα ατομικής προστασίας (ειδικά γυαλιά οφθαλμών). Εντούτοις, ο ενάγων ομολογεί ότι δεν φορούσε τον ειδικό εξοπλισμό προστασίας των οφθαλμών του, δηλαδή τα ειδικά γυαλιά προστασίας, ισχυριζόμενος ότι δεν του τα παρείχε ούτε η εργοδότρια εταιρεία, πρώτη εναγομένη ούτε ο υπεύθυνος του έργου, δεύτερος εναγόμενος. Μόνη η μαρτυρία της ……………, αδελφής της συζύγου του, η οποία κατέθεσε ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου όσα της μετέφερε ο ενάγων, επιβεβαιώνοντας τον ισχυρισμό του, δεν κρίνεται αρκετή για να δημιουργήσει πλήρη δικανική πεποίθηση στο Δικαστήριο σχετικά. Από την άλλη πλευρά, ο μάρτυρας των εναγομένων, ……………, ο οποίος ήταν εργαζόμενος στην ανέγερση του ξενοδοχείου κατά τον ίδιο χρόνο με τον ενάγοντα και ήταν παρών όταν συνέβη το ένδικο ατύχημα, κατέθεσε μετά λόγου γνώσεως ότι η εργοδότρια εταιρεία είχε παραδώσει στον καθένα από τους εργαζόμενους τον ειδικό εξοπλισμό, μεταξύ των οποίων και ειδικά γυαλιά προστασίας για την αποφυγή ατυχημάτων και ότι στην περίπτωση που κάποιος εργαζόμενος ήθελε να φορέσει γυαλιά, κράνος ή οποιοδήποτε άλλο μέρος του εξοπλισμού, το έπραττε ευχερώς, αφού, σε ένα κοντέινερ κείμενο σε απόσταση 20 μέτρων από το σημείο που εργαζόταν ο ενάγων υπήρχε διαθέσιμος εξοπλισμός, όπου οι εργαζόμενοι τον φορούσαν και τον άφηναν μετά το τέλος της εργασίας τους. Ο ίδιος ως άνω μάρτυρας κατέθεσε ενόρκως ότι είδε τον ενάγοντα το πρωί εκείνης της ημέρας να φοράει γιλέκο, γυαλιά και κράνος, τα οποία αργότερα τα έβγαλε, καθώς ήταν ιδιαίτερα αμελής. Κατέθεσε επίσης ότι οι εργαζόμενοι γνώριζαν ότι όφειλαν να φορούν τον ειδικό εξοπλισμό, μεταξύ αυτών και των ειδικών γυαλιών προστασίας οφθαλμών, τα οποία όμως έβγαζαν κατά την εκπόνηση της εργασίας τους και τα φορούσαν όταν ερχόταν ο υπεύθυνος μηχανικός, επειδή «…τους εμπόδιζαν…». Κατέθεσε επίσης ότι ο δεύτερος εναγόμενος, πολιτικός μηχανικός και επιβλέπων το έργο, είχε κάνει πολλές φορές παρατηρήσεις στον ενάγοντα για τη μη συμμόρφωσή του προς τους όρους ασφαλείας και πώς την ημέρα του ατυχήματος είχε περάσει από τον τόπο της εργασίας του ενάγοντος για να επιβλέψει. Η προσωρινή απουσία του από το χώρο εργασίας του ενάγοντος την στιγμή που συνέβη το ατύχημα δεν συνιστά έλλειψη επίβλεψης του έργου καθώς, όπως αποδείχθηκε, ο δεύτερος εναγόμενος ήταν επιφορτισμένος με την επίβλεψη της ανοικοδόμησης όχι μόνο του επίδικου κτηρίου αλλά και άλλων δύο κτηρίων του έργου, συνολικής επιφάνειας (και των τριών) 1.000 τμ και βρισκόταν στο χώρο της οικοδομής την ημέρα του ατυχήματος. Η αναγγελία του εργατικού ατυχήματος από την πρώτη εναγομένη εταιρεία προς το Τμήμα Επιθεώρησης Ασφαλείας & Υγείας Σύρου φέρει ημερομηνία 10.11.2023, έλαβε αριθμό …../5.12.2023 και η έκθεση έρευνας εργατικού ατυχήματος που συντάχθηκε από τον επιθεωρητή εργασίας ……… έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου ……../5.01.2024. Ο επιθεωρητής, μετά από επιτόπια έρευνα στις εγκαταστάσεις ανέγερσης κτιρίου, κατέληξε στα εξής συμπεράσματα: «….Ο εργοδότης, κατόπιν υποδείξεων και του υπεύθυνου μηχανικού του έργου, υποχρεούται να λαμβάνει μέτρα που να εξασφαλίζουν την υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων (Ν. 3850/10 ΦΕΚ 84 Α/2.6.2010: «Κύρωση του Κώδικα νόμων για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων» και των ΠΔ 305/96 (ΦΕΚ 212 Α): «Ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας που πρέπει να εφαρμόζονται ή κινητά εργοτάξια σε συμμόρφωση προς την οδηγία 92/57/ΕΟΚ) και Π.Δ. 1073/81 (ΦΕΚ 260/Α/16-9-81): Περί μέτρων ασφαλείας κατά την εκτέλεσιν εργασιών εις εργοτάξια οικοδομών και πάσης φύσεως έργων αρμοδιότητος Πολιτικού Μηχανικού». Ως γενική διαπίστωση επισημαίνεται ότι τα ως άνω μέτρα στο συγκεκριμένο εκτελούμενο έργο είχαν ληφθεί, αφού, κατά την επιτόπια αυτοψία στο έργο βρέθηκαν να τηρούνται: Σχέδιο Ασφάλειας Υγείας και Φάκελος Ασφάλειας Υγείας (ΣΑΥ – ΦΑΥ), Βιβλίο Τεχνικού Ασφαλείας και Ημερολόγιο Μέτρων Ασφαλείας, Βεβαίωση Ικριωμάτων Μηχανικού, Εκτίμηση Επαγγελματικού Κινδύνου και Φαρμακείο Πρώτων Βοηθειών (θεσμικό πλαίσιο Ν. 3850/10, ΦΕΚ 84, τ. Α΄’ Κύρωση του κώδικα σε θέματα ασφάλειας και υγείας εργαζομένων’). Μέσα Ατομικής Προστασίας (Μ.Α.Π), συμπεριλαμβανομένων των γυαλιών προστασίας, βρέθηκαν να υφίστανται στο εργοτάξιο τη στιγμή διενέργειας του ελέγχου αλλά εκ του συμβάντος προκύπτει ότι ο εργαζόμενος δεν προέβη στη χρήση τους. Σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις της νομοθεσίας σε θέματα ασφάλειας και υγείας εργαζομένων, στις υποχρεώσεις των εργοδοτών συμπεριλαμβάνεται η ορθή επίβλεψη και εκπαίδευση χρήσης των Μ.Α.Π των εργαζομένων [(Ν. 3850/10, τ. 84, τ. Α΄(άρθρα 42 και 43: γενικές και ειδικές υποχρεώσεις των εργοδοτών), ΠΔ 396/94, ΦΕΚ 220, τ. Α (άρθρο 7: κανόνες χρησιμοποίησης ΜΑΠ, άρθρο 8: ενημέρωση και εκπαίδευση εργαζομένων). Από τα παραπάνω αποδείχθηκε ότι ο ενάγων υπέστη το επίδικο ατύχημα λόγω του τμήματος του περικοχλία που αποκολλήθηκε κατά τη διαδικασία καρφώματος τελούμενου από τον ίδιο και εκσφενδονίσθηκε στον αριστερό οφθαλμό του αποκλειστικά από αμέλειά του, εφόσον πραγματοποίησε εργασίες χωρίς να φορά τα ειδικά προστατευτικά γυαλιά που του είχαν χορηγηθεί, κατά παράβαση των οδηγιών του υπεύθυνου μηχανικού του έργου, χωρίς να προκύπτει αμέλεια της εργολάβου εταιρείας συνισταμένης στην μη τήρηση των όρων ασφαλείας που επιβάλλονται με το π.δ. 778/1980, ούτε μη επιτήρηση από τον επιβλέποντα μηχανικό, ως ισχυρίζεται αβάσιμα ο ενάγων. Εάν ο τελευταίος φορούσε τα ανωτέρω ειδικά γυαλιά που του είχαν χορηγηθεί, θα είχε μετά βεβαιότητας αποφευχθεί ο τραυματισμός του. Συνεπώς, εφόσον το ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του ενάγοντος, καμία υπαιτιότητα δεν βαρύνει τους εναγόμενους για τον τραυματισμό του, αφού αυτοί είχαν μεριμνήσει για την τήρηση των αναγκαίων κατά νόμο μέτρων ασφαλείας και συνεπώς δεν βαρύνονται με κανένα πταίσμα. Με τις παραπάνω αιτιολογίες, οι οποίες συμπληρώνονται παραδεκτά από την παρούσα, κατ’ άρθρο 534 ΚΠολΔ, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα αντίθετα υποστηριζόμενα από τον εκκαλούντα με τους τρεις λόγους της έφεσης, οι οποίοι αναφέρονται στις παραδοχές της εκκαλουμένης περί απουσίας επίβλεψης, επιτήρησης και εποπτείας στο έργο από τον δεύτερο εναγόμενο και περί μη χορήγησης εξοπλισμού προστασίας στον εργαζόμενο κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος έφεσης, πρέπει, η έφεση να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη και να καταδικασθεί ο εκκαλών, λόγω της ήττας του, κατά παραδοχή του σχετικού νομίμου αιτήματος των εφεσίβλητων στα δικαστικά έξοδα των τελευταίων για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας (άρθρα 176, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ και άρθρα 63 παρ.1, 68 παρ.1 και 69 παρ.1 του ήδη ισχύοντος ν.4194/2013 “Κώδικας Δικηγόρων”), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των λοιπών διαδίκων την από 11.07.2025 (αρ. κατ. δικ. …………../2025) έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 2292/2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών – εργατικών – διαφορών.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 11.07.2025 (αρ. κατ. δικ. ……………/2025) έφεση
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα των εφεσιβλήτων για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας τα οποία ορίζει στο ποσό των τεσσάρων χιλιάδων οκτακοσίων (4800) Ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε, σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στον Πειραιά, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους, στις 2.1.2026
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ