Αριθμός 115/2026
ΤΟ MONOMΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
[ΤΜΗΜΑ 3ο]
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Μαρία–Φανή Παλαμίδη, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διευθύνσεως του Εφετείου Πειραιώς και από τη Γραμματέα Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις …………….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των :
Α. ΤΩΝ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΩΝ: 1) ……………… και 2) ………………., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Δημήτριο Αλεξανδρή (ΔΣΑ).
ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) …………………, 2) …………… και 3) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία «……………..», όπως μετονομάστηκε η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «…………….», καθολική διάδοχος της εταιρείας «…………..», λόγω συγχώνευσης με απορρόφηση της δεύτερης από την πρώτη, που εδρεύει στην Αθήνα, ……………, με ΑΦΜ: ………….., όπως νόμιμα εκπροσωπείται, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ειρήνη Ζέμπελη Ψύχα (ΔΣΑ) με δήλωση, κατ’ άρθρ. 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Β. ΤΩΝ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΩΝ : 1) ………….. 2) ……………. και 3) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία «……………..», όπως μετονομάστηκε η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «………….», καθολική διάδοχος της εταιρείας «……………», λόγω συγχώνευσης με απορρόφηση της δεύτερης από την πρώτη, που εδρεύει στην Αθήνα, …………., με ΑΦΜ: …………., όπως νόμιμα εκπροσωπείται, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ειρήνη Ζέμπελη Ψύχα (ΔΣΑ) με δήλωση, κατ’ άρθρ. 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) ………….. και 2) …………, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Δημήτριο Αλεξανδρή (ΔΣΑ).
Οι ενάγοντες – εκκαλούντες – εφεσίβλητοι, με την από 5.04.2023 (αριθ. εκθ. καταθ. …………./2023) αγωγή τους προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σε αυτήν.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά, το οποίο δίκασε κατ’ αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (αρθρ. 614 παρ. 6 ΚΠολΔ) εξέδωσε την υπ’ αριθ. 2021/2024 οριστική του απόφαση και έκανε την αγωγή εν μέρει δεκτή.
Την απόφαση αυτή προσβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου:
Α] Οι ενάγοντες και ήδη εκκαλούντες με την από 24.07.2025 (αριθ. εκθ. καταθ. ………../2025) έφεσή τους, η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε, στο παρόν Δικαστήριο με την υπ’ αριθ. ………./2025 πράξη της Γραμματέως του Δικαστηρίου αυτού για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, με αύξοντα αριθμό πινακίου -…..-, ζητώντας να γίνει δεκτή για τους λόγους που αναφέρονται σε αυτήν.
Β) Οι εναγόμενοι και ήδη εκκαλούντες με την από 23.07.2025 (αριθ. εκθ. καταθ. ………../2025) έφεσή τους, η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε, στο παρόν Δικαστήριο με την υπ’ αριθ. ………./2025 πράξη της Γραμματέως του Δικαστηρίου για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, με αύξοντα αριθμό πινακίου -…..-, ζητώντας να γίνει δεκτή για τους λόγους που αναφέρονται σε αυτήν.
Οι υποθέσεις συνεκφωνήθηκαν με τη σειρά τους από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκαν. Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, παραστάθηκαν στο ακροατήριο του δικαστηρίου, όπως αναφέρεται παραπάνω και ανέπτυξαν τις απόψεις τους με τις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Οι κρινόμενες αντίθετες εφέσεις και δη: Α] Η από 24.07.2025 (αριθ. εκθ. καταθ. …………/2025) έφεση των ηττηθέντων εν μέρει πρωτοδίκως εναγόντων κατά της υπ’ αριθ. 2021/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά που δίκασε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών την από 5.04.2023 (αριθ. εκθ. καταθ. ………../2023) αγωγή και Β] Η από 23.07.2025 (αριθ. εκθ. καταθ. ………../2025) έφεση των ηττηθέντων εν μέρει πρωτοδίκως εναγομένων κατά της ίδιας ως άνω απόφασης, αρμοδίως φέρονται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, κατ’ άρθρο 19 περ. α’ ΚΠολΔ και πρέπει να συνεκδικαστούν, λόγω της μεταξύ τους πρόδηλης συνάφειας (άρθρο 524 § 1 εδ. α’ σε συνδ. με άρθρα 31, 246 ΚΠολΔ), ως στρεφόμενες κατά της αυτής απόφασης και υπαγόμενες στην ίδια ως άνω ειδική διαδικασία και η συνεκδίκασή τους επιβάλλεται, ώστε να επιταχυνθεί η διεξαγωγή της δίκης και να επέλθει μείωση των εξόδων, κυρίως όμως για να αποτραπεί η έκδοση αντιφατικών αποφάσεων (ΑΠ 1270/2015 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ- βλ. Ν. Νίκα, «Πολιτική Δικονομία III – Ενδικα Μέσα», εκδ. 2007, § 114, αρ. περιθ. 3, σελ. 223- Β. Βαθρακοκοίλη, «Η έφεση- Ερμηνεία Νομολογία», εκδ. 2015, αρ. περιθ. 1665 σελ. 417, αρ. περιθ. 1700, σελ. 425, αρ. περιθ. 1792μδ, σελ. 454 και αρ. περιθ. 1810, σελ. 460). Περαιτέρω, οι ένδικες εφέσεις έχουν ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως σύμφωνα με τα άρθρα 495, 511, 513 § 1 εδ. α’ στοιχ. β», 516 § 1, 517 εδ. α’, 518 § 1 εδαφ. α’ και συνδ. 144 επ. και 520 § 1 ΚΠολΔ, εφόσον το δικόγραφο της υπό στοιχείο Α] έφεσης έχει κατατεθεί στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου στις 24.07.2025 και το δικόγραφο της υπό στοιχείο Β] έφεσης έχει κατατεθεί στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου στις 31.07.2025, ήτοι εντός της 30μερης προθεσμίας του άρθρου 518 παρ. 1 ΚΠολΔ (όπως αντικ. με το άρθρο 1 άρθρο 3ο του Ν. 4335/2015, ΦΕΚ Α’ 87/23.07.2015, ισχύς για τα κατατιθέμενα ένδικα μέσα από 01.01.2016, άρθρο 1 άρθρο 9ο παρ. 2 του Ν. 4335/2015) από την επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης, η οποία έλαβε χώρα στις 1.07.2025, (βλ. τις προσκομιζόμενες υπ’ αριθμ. …..΄/2025, ……΄/2025 και ……../2025 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών …….), καταβλήθηκε από έκαστη ομάδα εκκαλούντων το προσήκον παράβολο, κατατεθέντων: α] του υπ’ αριθ. ……….. παραβόλου του Δημοσίου, συνολικού ποσού 100 ευρώ κατά την άσκηση της υπό στοιχείο [Α], από 24.07.2025 (αριθ. εκθ. καταθ……../2025), ένδικης έφεσης, κατ’ άρθρο 495 § 3 εδαφ. γ και εδαφ. τελ. ΚΠολΔ και β] του υπ’ αριθ. …………. παραβόλου του Δημοσίου, συνολικού ποσού 100 ευρώ κατά την άσκηση της υπό στοιχείο [Β], από 23.07.2025 (αριθ. εκθ. καταθ. …………/2025) ένδικης έφεσης, κατ’ άρθρο 495 § 3 εδαφ. γ και εδαφ. τελ. ΚΠολΔ. Πρέπει επομένως, οι ανωτέρω ένδικες εφέσεις να γίνουν τυπικά δεκτές και να ερευνηθούν περαιτέρω κατ’ ουσίαν, ήτοι ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων τους (άρθρο 533 § 1 ΚΠολΔ), κατά την ίδια με την πρωτοβάθμια ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών.
II. Με την από 5.04.2023 (αριθ. εκθ. καταθ. ………../5-4-2023) αγωγή τους, οι ενάγοντες και ήδη εκκαλούντες – εφεσίβλητοι -, εξέθεταν ότι στις 12.07.2018, επί των οδών Αγίου Δημητρίου και Μεθώνης στον Πειραιά, υπό τις ειδικότερες συνθήκες που περιγράφουν στο δικόγραφο, η πρώτη εναγομένη, οδηγώντας το αναφερόμενο στην αγωγή όχημα (αυτοκίνητο) ιδιοκτησίας του δεύτερου εναγομένου, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για τις προς τρίτους ζημίες στην τρίτη εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία, από αμέλεια και παραβιάζοντας βασικές διατάξεις του κώδικα οδικής κυκλοφορίας (ΚΟΚ) προκάλεσε τροχείο ατύχημα και συγκεκριμένα προσέκρουσε στη δίκυκλη μοτοσικλέτα ιδιοκτησίας του πρώτου ενάγοντος που οδηγούσε ο ίδιος, στην οποία ήταν συνεπιβάτης η δεύτερη ενάγουσα, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να υποστούν περιουσιακή ζημία και σωματικές βλάβες. Με βάση τα παραπάνω, ζήτησαν, μετά από παραδεκτή μετατροπή του καταψηφιστικού αιτήματος της αγωγής σε έντοκο αναγνωριστικό, να αναγνωριστεί ότι οι εναγόμενοι – εφεσίβλητοι – εκκαλούντες, οφείλουν, εις ολόκληρον ενεχόμενοι, να καταβάλουν: Α. στον πρώτο από αυτούς, ως αποζημίωση: 1. ποσό 4.270 ευρώ λόγω ολοσχερούς καταστροφής του οχήματός του, 2. ποσό 1.600 ευρώ λόγω πλασματικής δαπάνης απασχόλησης νοσοκόμου – περιποιήτριας και 3. ποσό 10.000 + 1.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης για τις σωματικές βλάβες και την περιουσιακή ζημία που υπέστη, ήτοι συνολικά το ποσό των 16.870 ευρώ, Β. στην δεύτερη από αυτούς, ως αποζημίωση: 1. ποσό 5.630 ευρώ λόγω πλασματικής δαπάνης απασχόλησης περιποιήτριας – νοσοκόμου, 2. ποσό 1720 ευρώ για δαπάνη βελτιωμένης διατροφής, 3. ποσό 18.000 ευρώ για μελλοντικές φυσικοθεραπείες, 4. ποσό 5.042 ευρώ για μελλοντική δαπάνη πλαστικής χειρουργικής επέμβασης, 5. ποσό 200 ευρώ για μελλοντική δαπάνη χειρουργικής επέμβασης ανασύστασης δοντιών, 6. ποσό 4.277 ευρώ για απώλεια εισοδήματος, 7. ποσό 1274,10 ευρώ για απώλεια εργοδοτικών εισφορών, 8. ποσό 838,19 ευρώ για δαπάνη ιατρικών εξετάσεων, επισκέψεων και φυσικοθεραπειών, 9. ποσό 30.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης για τις σωματικές βλάβες που υπέστη, ήτοι συνολικά το ποσό των 66.981,29 ευρώ, με το νόμιμο τόκο επιδικίας άλλως υπερημερίας από την επίδοση της αγωγής μέχρι την ολοσχερή εξόφληση και να καταδικαστούν στην καταβολή της δικαστικής τους δαπάνης. Επί της ανωτέρω αγωγής εκδόθηκε η εκκαλουμένη υπ’ αριθ. 2021/2024 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, η οποία δικάζοντας κατ’ αντιμωλία των διαδίκων, έκρινε την αγωγή ορισμένη και νόμιμη, δέχθηκε κατά ένα μέρος την αγωγή ως βάσιμη στην ουσία της και αναγνώρισε την υποχρέωση των εναγομένων, εις ολόκληρον ενεχόμενων να καταβάλουν στον πρώτο ενάγοντα: α) ως αποζημίωση: 1. ποσό 3.470 ευρώ λόγω ολοσχερούς καταστροφής του οχήματός του, 2. ποσό 1.600 ευρώ λόγω πλασματικής δαπάνης απασχόλησης νοσοκόμου – περιποιήτριας και 3. ποσό 5000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης για τις σωματικές βλάβες και την περιουσιακή ζημία που υπέστη, ήτοι συνολικά το ποσό των 10.070 ευρώ, Β. στην δεύτερη από αυτούς, ως αποζημίωση: 1. ποσό 5.630 ευρώ λόγω πλασματικής δαπάνης απασχόλησης περιποιήτριας – νοσοκόμου, 2. ποσό 5.042 ευρώ για μελλοντική δαπάνη πλαστικής χειρουργικής επέμβασης, 3. ποσό 120 ευρώ για μελλοντική δαπάνη χειρουργικής επέμβασης ανασύστασης δοντιών, 4. ποσό 4.277 ευρώ για απώλεια εισοδήματος, 5. ποσό 1274,10 ευρώ για απώλεια εργοδοτικών εισφορών, 6. ποσό 677,18 ευρώ για δαπάνη ιατρικών εξετάσεων, επισκέψεων και φυσικοθεραπειών, 7. ποσό 20.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης για τις σωματικές βλάβες που υπέστη, ήτοι συνολικά το ποσό των 36.993,28 ευρώ, με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επίδοση της αγωγής μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, ενώ αναγνώρισε πως οι εναγόμενοι υποχρεούνται να καταβάλουν στους ενάγοντες ένα μέρος της δικαστικής τους δαπάνης ποσού 400 ευρώ. ΙΙΙ. Κατά της απόφασης αυτής παραπονούνται ήδη οι εκκαλούντες με τις συνεκδικαζόμενες εφέσεις τους και ειδικότερα: Α] Οι ενάγοντες και ήδη εκκαλούντες με την υπό στοιχείο [α] από 24.07.2025 (αριθ. εκθ. καταθ. ………/24.07.2025) κρινόμενη έφεση τους και με τους διαλαμβανόμενους σε αυτήν λόγους, οι οποίοι ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου και σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ζητούν να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη, προκειμένου να γίνει εξ ολοκλήρου δεκτή η από 05.04.2023 (αριθ. εκθ. καταθ. ………../2023) αγωγή τους για την δεύτερη ενάγουσα ως προς το κεφάλαιο της δαπάνης βελτιωμένης διατροφής ποσού 1720 ευρώ, το κεφάλαιο που αντιστοιχεί στη μελλοντική δαπάνη φυσικοθεραπειών ποσού 17.100 ευρώ, το κεφάλαιο των 161,01 ευρώ για δαπάνη ιατρικών εξετάσεων και επισκέψεων και να διορθωθεί το ποσό που ήδη επιδικάστηκε για την αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας της από το λανθασμένο 16.993,28 ευρώ στο ορθό 17.020,28 ευρώ λόγω εσφαλμένης άθροισης και για όλους τους ενάγοντες αναφορικά με την επιδίκαση των τόκων επί των επιδικασθέντων χρημάτων από υπερημερίας στο ορθό επιδικίας και Β] Οι εναγόμενοι και ήδη εκκαλούντες με την υπό στοιχείο [β) από 23.07.2025 (αριθ. εκθ. καταθ. ……../31.7.2025) κρινόμενη έφεση τους και με τους διαλαμβανόμενους σε αυτήν λόγους, οι οποίοι ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ζητούν να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη κατά τα πληττόμενα κεφάλαια της [δεν πλήττονται τα κεφάλαια που επιδίκασαν στην δεύτερη ενάγουσα τα ποσά των 120 ευρώ για την μελλοντική ανασύσταση δοντιών καθώς και των 677,18 ευρώ για δαπάνες ιατρικών εξετάσεων], προκειμένου να απορριφθεί (κατά τα λοιπά) η από 5.04.2023 (αριθ. εκθ. καταθ. ………../5.04.2023) αγωγή εναντίον τους.
IΙΙ. Από την επανεκτίμηση της ένορκης καταθέσεως της μάρτυρος αποδείξεως ………… που εξετάσθηκε νομότυπα στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και περιέχεται στα ταυτάριθμα προς την εκκαλουμένη απόφαση απομαγνητοφωνημένα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης, του συνόλου των εγγράφων, που προσάγουν και επικαλούνται οι διάδικοι, για να ληφθούν υπόψη είτε ως αποδεικτικά στοιχεία είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, μεταξύ των οποίων οι προσκομιζόμενες φωτογραφίες (άρθρ. 444 αρ. 3, 448 παρ. 2 και 449 Κ.Πολ.Δ.) και εκείνα της σχηματισθείσας αναφορικά με το επίδικο ατύχημα ποινικής δικογραφίας, σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Την 12η.07.2018, ημέρα Πέμπτη και περί ώρα 01.15, ο πρώτος των εναγόντων οδηγούσε την με αριθμό κυκλοφορίας ……… Ι.Χ. δίκυκλη μοτοσυκλέτα ιδιοκτησίας του μάρκας Piaggio τύπου, Beverly, 278 κυβικών εκατοστών με ημερομηνία πρώτης άδειας κυκλοφορίας την 30.05.2018, κινούμενος με κανονική κι επιτρεπόμενη ταχύτητα επί της οδού Αγίου Δημητρίου στον Πειραιά, με κατεύθυνση από την οδό Αναπαύσεως προς την οδό Βιτωλίων. Στην δίκυκλη μοτοσυκλέτα επέβαινε ως συνεπιβάτιδα η δεύτερη ενάγουσα. Προσεγγίζοντας ο πρώτος με την ανωτέρω δίκυκλη μοτοσυκλέτα τη διασταύρωση της οδού Αγίου Δημητρίου με την κάθετη σε αυτήν οδό Μεθώνης, κινούμενος με κανονική και επιτρεπόμενη ταχύτητα περί τα 25 χλμ/ώρα, την στιγμή εκείνη, το με αριθμό κυκλοφορίας ……….. Ι.Χ.Ε αυτοκίνητο, μάρκας ΤΟΥΟΤΑ COROLLA, χρώματος ασημί, κυριότητας, του δεύτερου εναγόμενου που οδηγείτο από την πρώτη εναγόμενη και το οποίο ήταν ασφαλισμένο για τις προκαλούμενες προς τρίτους κατά την κυκλοφορία του υλικές ζημίες και σωματικές βλάβες στην τρίτη εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία, εκινείτο επί της καθέτου στην οδό Αγίου Δημητρίου, οδό Μεθώνης και εξ’ αριστερών σε σχέση με την πορεία της μοτοσικλέτας. Μολονότι όμως, προ της εισόδου του στην ως άνω διασταύρωση, υπήρχε τοποθετημένη ρυθμιστική της κυκλοφορίας πινακίδα Ρ-2 (STOP), το ΙΧ επιβατικό αυτοκίνητο δεν διέκοψε την πορεία του, αλλά εισήλθε ανέλεγκτα στον ισόπεδο κόμβο, με αποτέλεσμα να παρεμβληθεί αιφνιδίως στην πορεία του οδηγού της μηχανής, στη διασταύρωση των οδών Αγίου Δημητρίου και Μεθώνης, να ανακόψει την ευθεία πορεία της και να επιπέσει με το εμπρόσθιο τμήμα του στο μέσον της αριστερής πλαϊνής επιφάνειας της δίκυκλης μοτοσικλέτας. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα η μοτοσικλέτα να ανατραπεί προς τη δεξιά πλευρά της και να επιπέσουν επί του οδοστρώματος τόσο ο πρώτος όσο και η δεύτερη των εναγόντων και να τραυματιστούν σοβαρά. Η ανωτέρω οδός, στο σημείο όπου έλαβε χώρα η επίδικη σύγκρουση είναι ευθεία, μονής κατευθύνσεως, με συνολικό πλάτος οδοστρώματος πέντε (5,00) μέτρα και πενήντα (0,50) εκατοστά και διαθέτει μία (1) λωρίδα κυκλοφορίας, η δε οδός Μεθώνης είναι ομοίως μονής κατεύθυνσης με συνολικό πλάτος οδοστρώματος οκτώ (8,00) μέτρα και διαθέτει μία (1) λωρίδα κυκλοφορίας. Η οδός Αγίου Δημητρίου είναι δρόμος προτεραιότητας καθώς επί της οδού Μεθώνης υφίσταται ρυθμιστική της κυκλοφορίας πινακίδα Ρ-2 (stop) υποχρεωτικής διακοπής πορείας για τα οχήματα που επιθυμούν να εισέλθουν στην συμβολή της οδού Μεθώνης με την Αγίου Δημητρίου. Κατά τον ένδικο χρόνο η κυκλοφορία των οχημάτων επί της προρρηθείσης οδού ήταν αραιή και η κυκλοφορία των πεζών αραιή, επικρατούσε επαρκής τεχνητός φωτισμός, η δε κατάσταση του οδοστρώματος ήταν ξηρά ενώ η ορατότητα δεν περιοριζόταν από φυσικά ή τεχνητά εμπόδια. Στη συνέχεια, οι ενάγοντες διακομίστηκαν με το ΕΚΑΒ από τον τόπο του ατυχήματος στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «ΑΤΤΙΚΟΝ». Η ανωτέρω επελθούσα σύγκρουση και ο εξ αυτής προκληθείς τραυματισμός των εναγόντων οφείλεται σε πλήρη και αποκλειστική υπαιτιότητα της οδηγού του αυτοκινήτου, η οποία α) δεν οδηγούσε με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή της στην οδήγηση του οχήματος της, κατά παράβαση της διάταξης του άρθρου 12 παρ.1 εδαφ. β’ του Ν.2696/1999 (Κ.Ο.Κ.), κατ’ αυτόν δε τον τρόπο δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα ούτε την υπάρχουσα επί της πορείας της σήμανση ούτε την κινούμενη από δεξιά σε σχέση με την πορεία του αυτοκινήτου της μοτοσικλέτα που οδηγούσε ο πρώτος των εναγόντων, β) δεν ασκούσε τον έλεγχο και την εποπτεία επί του οχήματος που οδηγούσε, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελέσει τους απαιτούμενους χειρισμούς, με αποτέλεσμα να μην προβεί σε αποφευκτική της συγκρούσεως ενέργεια, ούτε καν σε τροχοπέδηση προκειμένου να ανακόψει την ταχύτητα του οχήματος που οδηγούσε, κατά παράβαση της διάταξης του άρθρου 19 παρ.1 του Ν. 2696/1999 (Κ.Ο.Κ.), γ) δεν ρύθμισε κατάλληλα, ως όφειλε, την ταχύτητα του οχήματος που οδηγούσε, λαμβάνοντας υπόψη της τις επικρατούσες συνθήκες κυκλοφορίας, ιδίως δε την κίνηση οχημάτων (άρθρο 19 παρ.2 εδάφ. α΄ του Κ.Ο.Κ.), ούτε μείωσε, ως όφειλε, αυτή (ταχύτητα) ενόψει ισόπεδου οδικού κόμβου, ώστε να διακόψει εγκαίρως την πορεία του οχήματος της όταν αντελήφθη την κανονικώς κινούμενη μοτοσικλέτα και δ) δεν συμμορφώθηκε στην ένδειξη της υπάρχουσας επί της πορείας του οχήματος που οδηγούσε ρυθμιστικής της κυκλοφορίας πινακίδας Ρ-2 (STOP), διακόπτοντας την πορεία του οχήματος της προ της εισόδου της στη διασταύρωση της οδού Μεθώνης στην οποία αρχικώς εκινείτο με την κάθετη σε αυτήν οδό Αγίου Δημητρίου, ώστε να παραχωρήσει, ως όφειλε, προτεραιότητα στα οχήματα που κινούνταν στην ανωτέρω οδό Αγίου Δημητρίου, κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 4 παρ. 3 του Κ.Ο.Κ. Από αμέλειά της, εξαιτίας της έλλειψης της προσήκουσας και επιβεβλημένης προσοχής την οποία όφειλε και μπορούσε από τις περιστάσεις να καταβάλει, αλλά και προφανή ανεπιτηδειότητα περί την οδήγηση, παραβίασε όλες τις ανωτέρω διατάξεις και προκάλεσε το ατύχημα, γεγονός που συνομολογείται από τους εναγομένους. Αμέσως μετά το ένδικο συμβάν, οι εναγόντες μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «ΑΤΤΙΚΟΝ». Ο πρώτος από αυτούς προσήλθε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και αφού του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες, υποβλήθηκε σε κλινικό, ακτινολογικό και υπερηχογραφικό έλεγχο κρανίου, θώρακος και κοιλίας. Εκεί διαπιστώθηκε ότι έφερε εκδορές και εκχυμώσεις στα άνω άκρα και στον κορμό. Ακολούθως, παραπέμφθηκε στο Α’ Ορθοπεδικό Τμήμα και εξετάσθηκε από τον εφημερεύοντα ιατρό, ο οποίος διέγνωσε κάκωση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης (ΑΜΣΣ). Στη συνέχεια ετέθη σκληρό κολάρο και εξήλθε του νοσοκομείου λαμβάνοντας οδηγίες για ανάπαυση, φαρμακευτική αγωγή και επανεκτίμηση σε τακτική βάση, ενώ έλαβε αναρρωτική άδεια τριών (3) ημερών. Μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο ο ενάγων συνέχισε να ταλαιπωρείται από έντονο άλγος από τον τραυματισμό του στα άνω άκρα, στον κορμό και στην αυχενική μοίρα σπονδυλικής στήλης ενώ παρουσίαζε έντονη γοναλγία και περιορισμένη κίνηση και στα δύο γόνατα. Για το λόγο αυτό, εξετάστηκε την 15.11.2018 από τον συμβεβλημένο με τον ΕΟΠΥΥ χειρουργό ορθοπαιδικό ……………, ο οποίος συνέστησε να προβεί σε ακτινολογικό έλεγχο με μαγνητική τομογραφία. Την 28.11.2018 υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία αριστερού και δεξιού γόνατος όπου διαπιστώθηκε ότι φέρει ενδομηνισκικές ρήξεις στους έσω μηνίσκους και των δύο γονάτων, με μεγαλύτερη ρήξη στο δεξί, μικρή συλλογή υγρού υπερεπιγονατιδικά στο δεξιό γόνατο και μικρή κύστη baker στο αριστερό γόνατο. Του συνεστήθη θεραπεία με αντιφλεγμονώδη φάρμακα και φυσικοθεραπείες, όπως προκύπτει από την από 17.01.2019 ιατρική γνωμάτευση. Αναφορικά με τη δεύτερη των εναγόντων, εξετάστηκε αρχικά από τους γενικούς χειρουργούς του νοσοκομείου <ΑΤΤΙΚΟΝ>, βρέθηκε αιμοδυναμικά σταθερή, με ευαισθησία στην ΑΜΣΣ και άλγος θώρακος (αρ), (αρ) άκρας χειρός και (αρ) γόνατος-(αρ) ΠΔΚ. Κατά την κλινική της εξέταση ο θώρακας είχε φυσιολογικό αναπνευστικό ψιθύρισμα άμφω και η κοιλιά ήταν μαλακή, ευπίεστη και ανώδυνη. Στη συνέχεια παραπέμφθηκε στο Ορθοπαιδικό Τμήμα των Επειγόντων, όπου διενεργήθηκε περαιτέρω ακτινολογικός έλεγχος (αρ) άκρας χειρός, γονάτων, (αρ) ΠΔΚ-άκρου ποδός, αρνητικός για κατάγματα και επιβεβαιώθηκαν, πολλαπλές εκδορές-μώλωπες- εγκαύματα εκ τριβής (αρ) ποδοκνημικής, γονάτων, αγκώνων και κορμού, κάκωση (αρ) γόνατος-(αρ) ποδοκνημικής, ευαισθησία ΑΜΣΣ και της έγινε σύσταση για χρήση αυχενικού κολάρου, δόθηκαν οδηγίες, φαρμακευτική αγωγή και σύσταση για επανεξέταση στα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία της Α’ Ορθοπαιδικής Κλινικής του παραπάνω νοσοκομείου. Επανεξετάστηκε την 18.07.2018 στα Εξωτερικά Ιατρεία της Α’ Ορθοπαιδικής Κλινικής του παραπάνω νοσοκομείου και σε πιο ενδελεχή έλεγχο διαπιστώθηκε επιπλέον, κάκωση λεκάνης, κατάγματα πλευρών και της έγινε σύσταση για συντηρητική αντιμετώπιση, δόθηκαν οδηγίες, φαρμακευτική αγωγή και σύσταση για επανεξέταση στα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία της Α’ Ορθοπαιδικής Κλινικής του πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «ΑΤΤΙΚΟΝ», ενώ της χορηγήθηκε άδεια μέχρι τότε 23 ημερών από την εργασία της. Την 8.08.2018 εξετάστηκε στο Τμήμα Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής του ιδίου νοσοκομείου στα πλαίσια γενικής εφημερίας λόγω άλγους (δε) κροταφογναθικής διάρθρωσης και διαπιστώθηκε ότι έφερε κάκωση κάτω γνάθου-μαλακών μορίων του προσώπου και κάταγμα μύλης οδόντων 11,24,44,45, της χορηγήθηκε αντιφλεγμονώδη φαρμακευτική αγωγή, έγινε σύσταση για επανεξέταση με πανοραμική ακτινογραφία και εκτίμηση-αντιμετώπιση από οδοντίατρο. Την 10.08.2018 επανεξετάστηκε στο ορθοπαιδικό τμήμα του ιδίου νοσοκομείου και διαπιστώθηκε κάκωση (αρ) κάτω άκρου με αιμωδίες κατανομής περονιαίου νεύρου, της συστήθηκε συντηρητική αντιμετώπιση και της χορηγήθηκε άδεια 20 ημερών σε συνέχεια της προηγούμενης. Λόγω όμως συνεχιζόμενων έντονων πόνων και αδυναμία κίνησης του αριστερού της ποδιού την 27.08.2018 εξετάστηκε από ιδιώτη ορθοπαιδικό για οσφυοισχιαλγία (αρ) με αιτιώμενη αδυναμία του αριστερού σκέλους. Από την κλινική εξέταση προέκυψε μυϊκή αδυναμία αριστερού σκέλους και αιτιώμενη αιμωδία αυτού. Την 28.08.2018 διενεργήθηκε μαγνητική τομογραφία ΟΜΣΣ και διαπιστώθηκε στένωση 05-Ι1 με μικρού βαθμού ευρεία προβολή μεσοσπονδυλίου δίσκου σε οριακή επαφή με κατερχόμενη I1 ρίζα αριστερά. Την 03.09.2018 επανεξετάστηκε στο ορθοπαιδικό τμήμα του ιδίου νοσοκομείου και διαπιστώθηκε κάκωση (αρ) κάτω άκρου με αιμωδίες κατανομής περονιαίου νεύρου και μυϊκή αδυναμία. Της συστήθηκε συντηρητική αντιμετώπιση και άδεια 20 (είκοσι) ημερών σε συνέχεια της προηγούμενης. Στην συνέχεια την 24.09.2018 υπεβλήθη σε μαγνητική τομογραφία ΑΜΣΣ και ΘΜΣΣ, και διαπιστώθηκε μόλις αρχόμενη διαπλάτυνση ινώδους δακτυλίου του Α4-Α5 μεσοσπονδυλίου δίσκου και ήπια στένωση μεσοσπονδυλίου διαστήματος Θ5-Θ6. Στις 08.10.2018 της συστήθηκε να προβεί σε φυσιοθεραπείες (10 συνεδρίες) για ραχιαλγία από τον ορθοπαιδικό του νοσοκομείου «ΑΤΤΙΚΟΝ» κ. ……….. Την 25.01.2019 εξαιτίας έντονου άλγους και δυσκαμψίας γόνατος επανεξετάστηκε από ιδιώτη ορθοπαιδικό και της συστήθηκε MRI (αρ) γόνατος και φυσιοθεραπείες (10 συνεδρίες) για οσφυαλγία. Από την MRI (αρ) γόνατος που έλαβε χώρα την 30.01.2019 προέκυψε μικρή γραμμοειδής οριζοντίου φοράς ενδομηνισκική αλλοίωση στο οπίσθιο κέρας του έσω μηνίσκου σε έκταση περίπου 8,5 χιλ. ως επί μικρής οριζοντίου φοράς ρήξης και μικρή αύξηση του αρθρικού υγρού. Συνέχιζε να εμφανίζει αδυναμία ραχιαίας και πελματιαίας κάμψης των δακτύλων του (αρ) ποδός, δυσχρωμία (αρ) σκέλους και ήπιο οίδημα στον (αρ) ταρσό. Παράλληλα της συστήθηκαν φυσιοθεραπείες (10 συνεδρίες) για οσφυαλγία. Την 26.02.2019 σε οδοντιατρική εξέταση από ιδιώτη οδοντίατρο της έγινε σύσταση για ανασύσταση των οδόντων 11, 24, 44 και 45 λόγω καταγμάτων μύλης, συνολικού κόστους 200,00 ευρώ. Εντωμεταξύ, υπεβλήθη σε φυσιοθεραπείες (6 συνεδρίες) για οσφυαλγία και (αρ) ισχιαλγία μεταξύ 29.04.2019 και 14.05.2019 σε ιδιωτικό φυσικοθεραπευτήριο, οι οποίες περιλαμβάνουν υπερήχους, laser, κινησιοθεραπείες και διαθερμίες. Την 05.09.2019 της συστήθηκαν φυσιοθεραπείες (10 συνεδρίες) για ρήξη συνδέσμων στο επίπεδο του αστραγάλου και του άκρου του αριστερού της ποδιού. Την 17.09.2019 διενεργήθηκε νέα μαγνητική τομογραφία ΑΜΣΣ και εγκεφάλου, στην πρώτη διαπιστώθηκε ευθειασμός της ΑΜΣΣ με ήπια διαπλάτυνση ινώδους δακτυλίου του Α2-Α3 μεσοσπονδυλίου δίσκου, του Α3-Α4 και του Α4-Α5, ενώ στη δεύτερη δε διακρίνονται εστιακές αλλοιώσεις ούτε περιοχές παθολογικής σκιαγραφικής ενίσχυσης από το εγκεφαλικό παρέγχυμα. Παράλληλα, όλο αυτό το χρονικό διάστημα της γινόταν χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής για την αντιμετώπιση της οσφυαλγίας, του έντονου άλγους της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και των εν γένει αφόρητων πόνων εξαιτίας του επίδικου τροχαίου ατυχήματος. Λόγω οσφυαλγίας με συνοδό (αρ) ισχιαλγία, την 02.07.2020 μετέβη στα Εξωτερικά Ιατρεία του ΚΑΤ και κατόπιν εξέτασής της συστήθηκε MRI ΟΜΣΣ, ΗΜΓ (αρ) κάτω άκρου και επανεξέταση. Κατά την κλινική εξέταση διαπιστώθηκε αδυναμία ραχιαίας έκτασης (αρ) ποδοκνημικής με συνοδό αδυναμία έκτασης μεγάλου δακτύλου (αρ) άκρου ποδός και αιμωδίες (αρ) κάτω άκρου κατανομής περονιαίου νεύρου. Την 10.07.2020 υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία ΟΜΣΣ, στην οποία διαπιστώθηκε ελαφρά διαπλάτυνση ινώδους δακτυλίου του Ο3-Ο4 μεσοσπονδυλίου δίσκου και του Ο5-Ι1 χωρίς συνοδά πιεστικά φαινόμενα, ενώ στο επίπεδο Ο4-O5 διαπιστώθηκε ήπια διαπλάτυνση ινώδους δακτυλίου του μεσοσπονδυλίου δίσκου με πιθανά πολύ ήπια πιεστικά σημεία επί των αναδυομένων ριζών Ο5 αμφοτερόπλευρα. Την 16.07.2020 εξετάστηκε από τον ιατρό του Γ.Ν. «ΚΑΤ» κ. ……… και την 21.07.2020 στο ΗΜΓ κάτω άκρων διαπιστώθηκε μικρή καθυστέρηση αγωγιμότητας για το (αρ) περονιαίο νεύρο στην περιοχή του γόνατος, σε ερεθισμό άνωθεν της κεφαλής της περόνης, ευρήματα ενδεικτικά παλαιάς προσβολής του (αρ) περονιαίου νεύρου στην περιοχή του γόνατος. Την 26.07.2020 επανεξετάστηκε στα Εξωτερικά Ιατρεία της ΣΤ’ Ορθοπαιδικής κλινικής του ΚΑΤ όπου και της έγινε σύσταση για εκτίμηση από το Τμήμα Σπονδυλικής Στήλης και τους Νευρολόγους. Τελικά της έγινε σύσταση από τους ιατρούς του Τμήματος Σπονδυλικής Στήλης για εκγύμναση κοιλιακών και ραχιαίων μυών καθώς και για πρόγραμμα μυϊκής ενδυνάμωσης λόγω της χαμηλής οσφυαλγίας από 2ετίας και παράλληλα διαπιστώθηκε πάρεση περονιαίου νεύρου (αρ) από το ύψος της κεφαλής της περόνης. Τον Νοέμβριο του 2020 εξετάστηκε στα Εξωτερικά Ιατρεία της Γ’ Ορθοπαιδικής Κλινικής του ΚΑΤ και διαπιστώθηκε μυϊκή αδυναμία κατά την κάμψη και έκταση της (αρ) ποδοκνημικής, των δακτύλων του (αρ) άκρου ποδός και δυσκαμψία των εν λόγω αρθρώσεων. Δεν αναδεικνύεται συγκεκριμένη νευρική βλάβη από τον ηλεκτρομυογραφικό έλεγχο που γίνεται, ενώ σημειώθηκε ότι η εξέλιξη της πάθησης δε δύναται να προκαθοριστεί και ότι σε περίπτωση ανάπτυξης μετατραυματικής αρθρίτιδας (αρ) ποδοκνημικής μπορεί να χρειαστεί επανορθωτική επέμβαση στο μέλλον. Την 01.02.2021 σε νέο ΗΜΓ κάτω άκρων (ΚΑΤ- Τμήμα Φυσιατρικής) δε διαπιστώθηκε αυτόματη απονευρωτική δραστηριότητα ενώ στη δυναμική δοκιμασία για όλους τους μύες του (αρ) κάτω άκρου νευρογενή διαγράμματα ή αχρησίας (ορθός μηριαίος, έσω πλατύς, πρόσθιος κνημιαίος, βραχύς εκτείνων δακτύλους, απαγωγός μεγάλου δακτύλου) υπήρχαν ευρήματα ήπιας χρόνιας δυσλειτουργίας. Στις 06.10.2021 με σύσταση ιδιώτη ορθοπαιδικού υπεβλήθη σε μαγνητική τομογραφία ΑΜΣΣ και ΟΜΣΣ, στην οποία πρώτη διαπιστώθηκε μικρή οπίσθια κεντρική προβολή στο επίπεδο Α4-Α5, η οποία ασκεί ήπιο εντύπωμα επί του μηνιγγικού σάκου, ενώ δε διαπιστώθηκε κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου στα ελεγχθέντα διαστήματα της ΟΜΣΣ (από Ο1 έως I1). Στις 23.02.2022 εξετάστηκε από ιδιώτη πλαστικό χειρουργό λόγω των πολλαπλών ουλών που είχε και της συστήθηκαν μικρές και μέσης εκτάσεως επεμβάσεις στον αυτό χειρουργικό χρόνο, ενώ μετεγχειρητικώς συστήθηκε η χρήση ακτινών laser (δερμοξέσεως και αποχρωματισμού). Στις 13.04.2022 διενεργήθηκε νέα μαγνητική τομογραφία (αρ) γόνατος και (αρ) ποδοκνημικής. Στην πρώτη επιβεβαιώθηκε το παθολογικό σήμα του οπισθίου κέρατος του έσω μηνίσκου, ενώ η δεύτερη ήταν αρνητική για παθολογικά ευρήματα. Λόγω μη βελτίωσης της κατάστασης της υγείας της ενάγουσας, την 16.12.2022 εξετάστηκε εκ νέου από ιδιώτη ορθοπαιδικό και κατά τον επισκοπικό έλεγχο διαπιστώθηκε ότι φέρει μετατραυματικές ουλές και ειδικότερα: 1) Μετατραυματική, πεπλατυσμένη, ουλή (αρ) γόνατος μήκους 7 εκ και πλάτους 3 εκ. από θλαστικό τραύμα και οπισθίως του γόνατος λοξή ουλή μήκους 3 εκ περίπου, 2) Οριζόντια ουλή μηρού μήκους 4 εκ., ουλή πρόσθιας επιφάνειας (αρ) κνήμης 3 εκ., ουλές (αρ) ποδοκνημικής 2-3 εκ και 3) Μετατραυματική ουλή από εγκαύματα εκ τριβής ΟΜΣΣ μήκους 13 εκ και πλάτους 5 εκ και μικρότερες ουλές λεκάνης, (αρ) ημιθωρακίου και αγκώνων. Κατά την κλινική εξέταση της (αρ) ποδοκνημικής διαπιστώθηκε έλλειμμα ραχιαίας έκτασης και πελματιαίας κάμψης, συνολικό έλλειμμα κίνησης περί τις 15° -20°, με συνοδό έλλειμμα κάμψης-έκτασης δακτύλων και κατά την κλινική εξέταση του (αρ) γόνατος άλγος σε μεγίστη κάμψη και στροφική κίνηση, ενδεικτική κάκωσης μηνίσκου. Η δε κατάσταση της υγείας της παρουσίαζε μετατραυματικές ουλές στην περιοχή του (αρ)γόνατος-(αρ) κνήμης- (αρ) αγκώνος-(αρ) ημιθωρακίου, έλλειμμα κίνησης (αρ) ποδοκνημικής (15°-20° περίπου) και δακτύλων, επεισόδια αυχεναλγίας (ΚΜΔ Α4-Α5), επεισόδια οσφυαλγίας -(αρ) ισχιαλγίας και κάκωση οπισθίου κέρατος έσω μηνίσκου (αρ) γόνατος. Ενόψει των ανωτέρω και αναφορικά με τον πρώτο ενάγοντα, η προπεριγραφείσα σύγκρουση της με αριθμό κυκλοφορίας ……….. Ι.Χ. δίκυκλης μοτοσυκλέτα του, με το με αριθμό κυκλοφορίας ……….. Ι.Χ.Ε αυτοκίνητο, της αποκλειστικής κυριότητας, νομής και κατοχής του δεύτερου εναγόμενου, που οδηγείτο από την πρώτη εναγόμενη, οφειλόμενη πλήρως και αποκλειστικά σε υπαιτιότητα της τελευταίας οδηγού, είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση εκτεταμένων υλικών ζημιών στην μοτοσικλέτα του. Ειδικότερα, την αγόρασε την 29.05.2018 έναντι συνολικού ποσού 4.140,00 ευρώ συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. και τέλους ταξινόμησης. Επιπλέον, προέβη στην αγορά και τοποθέτηση συναγερμού από την ως άνω εταιρεία, συνολικού ποσού 130,00 ευρώ. Επομένως, το συνολικό κόστος αγοράς της με αριθμό κυκλοφορίας ……… Ι.Χ. δίκυκλης μοτοσυκλέτας ανήλθε στο ποσό των 4.270,00 ευρώ. Ωστόσο, σύμφωνα με την από 19.07.2018 και με αριθμό …….. έκθεση πραγματογνωμοσύνης από τον κ. ………., εντεταλμένου πραγματογνώμονα της ασφαλίζουσας το όχημα του πρώτου των εναγόντων κατά τον χρόνο του ατυχήματος εταιρείας με την επωνυμία «…………….», στην οποία (έκθεση πραγματογνωμοσύνης) καταγράφονται πλήρως και αναλυτικά οι υλικές ζημιές της δίκυκλης μοτοσυκλέτας του καθώς και το είδος και η αξία των απαιτούμενων ανταλλακτικών και των επιμέρους εργασιών φανοποιείας και βαφής για την επισκευή τούτης, η δε δαπάνη για την αγορά ανταλλακτικών ανέρχεται στο ποσό των 3.791,91€ περιλαμβανομένου του αναλογούντος Φ.Π.Α. [24%] και η δαπάνη για τις εργασίες φανοποιείας στο ποσό των 496,00 € περιλαμβανομένου του αναλογούντος Φ.Π.Α. [24%]. Ως εκ τούτου, η συνολική δαπάνη επισκευής ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 4.287,91 Ευρώ (συμπεριλαμβανομένου του νομίμως αναλογούντος Φ.Π.Α. σε ποσοστό 24%) η οποία υπερβαίνει την τρέχουσα εμπορική αξία της δίκυκλης μοτοσικλέτας. Λαμβανομένης υπ’ όψιν και της μείωσης της εμπορικής της αξίας σε ποσοστό τουλάχιστον 30% που θα υφίστατο ακόμα και μετά την όποια επισκευή της, δεδομένου ότι λόγω της τεράστιας έκτασης των ζημιών που υπέστη θα γινόταν εύκολα αντιληπτό ότι επρόκειτο για τρακαρισμένη μοτοσυκλέτα, η επισκευή της κατέστη οικονομικά ασύμφορη καθότι το κόστος αυτής υπερέβαινε την προ της ενδίκου συγκρούσεως εμπορική αξία της. Για τον λόγο αυτόν, την 28-9-2018 ο ενάγων προέβη σε απόσυρση και σε οριστική διαγραφή της, όπως προκύπτει από το με ίδια ημερομηνία υπηρεσιακό αντίγραφο της άδειας κυκλοφορίας της Περιφέρειας Αττικής. Επομένως, ο ενάγων ζημιώθηκε κατά το ποσό των 4.270,00 ευρώ, όση δηλαδή η εμπορική αξία της δίκυκλης μοτοσυκλέτας κατά το χρόνο του ατυχήματος, συνυπολογιζόμενου όμως στο ως άνω ποσό της ζημιάς του εκείνο το κέρδος που έχει από τα μέρη (υπολείμματα) της μηχανής που έμειναν άθιχτα και κοστολογούνται με βάση την ανωτέρω έκθεση του πραγματογνώμονα στο ποσό των 800,00 ευρώ. Επομένως η πραγματική ζημιά που υπέστη ο ενάγων ανέρχεται στο ποσό των 4.270,00 – 800,00 =3.470 ευρώ, ποσό που πρέπει να του επιδικαστεί, γενομένης δεκτής ως ουσία βάσιμης της σχετικής ένστασης του εναγομένου. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφαση δέχθηκε τα ανωτέρω, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα αντίθετα που υποστηρίζουν οι εναγόμενοι – εκκαλούντες με την υπό στοιχείο Β] έφεσή τους κατά τον πρώτο λόγο της κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα. Περαιτέρω αποδείχτηκε ότι ο ενάγων συνεπεία του τραυματισμού του κατέστη ανίκανος προς αυτοεξυπηρέτηση. Ειδικότερα, από 12.07.2018 έως 31.09.2018 κινείτο ελάχιστα λόγω των εκδορών – μωλώπων και των αφόρητων πόνων που προκαλούσε η κάκωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και οι ενδομηνισκικές ρήξεις στους έσω μηνίσκους και των δύο γονάτων και συνεπώς κατά το άνω διάστημα είχε απόλυτη ανάγκη την φροντίδα τρίτων προσώπων για την ατομική υγιεινή, την τροφή, την καθαριότητα και την οργάνωση της οικίας του, υπηρεσίες που προσέφεραν εναλλάξ οι γονείς του ………….. και ……….. καθώς και η αδελφή του ………….. για τουλάχιστον 8 ώρες ημερησίως. Έτσι, εάν προσελάμβανε για το σκοπό αυτό οικιακή βοηθό – αποκλειστική νοσοκόμα, θα δαπανούσε το ποσό των 20 € ημερησίως για τις επόμενες 80 ημέρες, δεδομένης της ανάγκης για παροχή φροντίδας επί 8ώρου (τουλάχιστον) επί καθημερινής βάσεως και θα δαπανούσε σε αυτήν την περίπτωση συνολικά το ποσό των 1.600,00 € για τις επόμενες ογδόντα (80) ημέρες (ήτοι από 12.09.2018 έως 30.09.2018) (20 € ημερησίως X 80 ημέρες), υπολογιζομένου του άνω ποσού με βάση την αντίστοιχη οικονομική αποτίμηση αμοιβής υπηρεσιών απλού βοηθού και λαμβάνοντας υπόψη τα διδάγματα της κοινής πείρας. Το γεγονός ότι τις ανωτέρω υπηρεσίες κάλυψαν οι οικείοι του, δεν πρέπει να οδηγήσει σε ωφέλεια των υπόχρεων εναγομένων, αφού, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 930 παρ.3 Α.Κ., η αξίωση αποζημίωσης (σε περίπτωση βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου) δεν αποκλείεται για το λόγο ότι κάποιος άλλος έχει την υποχρέωση να αποζημιώσει ή να διατρέφει αυτόν που αδικήθηκε. Πράγματι, από τη διάταξη αυτή, ως ανωτέρω εκτίθεται, συνάγεται ότι, σε περίπτωση τραυματισμού από αδικοπραξία, όταν, προς μετριασμό της ζημίας του παθόντος, οι συγγενείς παρέχουν οικονομική βοήθεια ή παρέχουν περιποιήσεις και φροντίδα σ’ αυτόν κατ’ οίκον άνευ ανταλλάγματος, η προσφορά αυτή των υπηρεσιών εκ μέρους των πιο πάνω προσώπων προς τον παθόντα δεν απαλλάσσει τον υπόχρεο από την αποζημίωση. Πρέπει επομένως να επιδικαστεί στον ενάγοντα το ανωτέρω ποσό των 1600 ευρώ για την παραπάνω αιτία. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφαση δέχθηκε τα ανωτέρω, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα αντίθετα που υποστηρίζουν οι εναγόμενοι – εκκαλούντες με την υπό στοιχείο Β] έφεσή τους κατά τον δεύτερο λόγο της κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα. Περαιτέρω αποδείχτηκε ότι συνεπεία του ένδικου ατυχήματος, που οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα της πρώτης εναγομένης υπέστη ψυχικό άλγος ο ενάγων. Ειδικότερα, το σοκ που βίωσε από τη σφοδρότατη σύγκρουση, την αγωνία και τον πόνο που βίωσε κατά τη νοσηλεία του, την έκταση της βλάβης της υγείας του, την ταλαιπωρία που δοκίμασε εξ’ αυτής εφόσον παρέμεινε ανίκανος να αυτοεξυπηρετηθεί για 3 μήνες μετά το ατύχημα, την παρατεταμένη θλίψη που βίωσε λόγω της καθήλωσής του ως και τη θλίψη που δοκίμασε λόγω της διακοπής της συμμετοχής του σε κάθε δραστηριότητα που είχε προ του ένδικου ατυχήματος και λόγω της καταστροφής της μοτοσικλέτας του, δικαιούται χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης η οποία ανέρχεται στο ποσό των 5.000 ευρώ. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφαση δέχθηκε τα ανωτέρω, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα αντίθετα που υποστηρίζουν οι εναγόμενοι – εκκαλούντες με την υπό στοιχείο Β] έφεσή τους κατά τον τρίτο λόγο της κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα. Β. Αναφορικά με τη δεύτερη των εναγόντων, συνεπεία του ένδικου σοβαρότατου τραυματισμού της κατέστη παντελώς ανίκανη προς αυτοεξυπηρέτησή της. Ειδικότερα, από της εξόδου της από το νοσοκομείο, ήτοι από 12.07.2018 έως και τις 23.09.2018 (ήτοι για χρονικό διάστημα 73 ημερών) τελούσε σε απόλυτο κλινοστατισμό και ήταν ανίκανη να αυτοεξυπηρετηθεί. Το γεγονός αυτό κατέστησε απαραίτητη την απασχόληση κάποιου προσώπου, για όλο το προαναφερθέν χρονικό διάστημα, προκειμένου να της παρέχει υπηρεσίες αποκλειστικής νοσοκόμου, προκειμένου σε καθημερινή βάση να φροντίζει για την έγκαιρη και σωστή λήψη της φαρμακευτικής της αγωγής, την τροφή, την καθαριότητα και υγιεινή της και συνάμα την ψυχολογική της υποστήριξη, αφού η ίδια ευρισκόταν σε απόλυτη αδυναμία να αυτοεξυπηρετηθεί. Το ως άνω χρονικό διάστημα των εβδομήντα τριών (73) ημερών δεχόταν την φροντίδα της μητέρας της, ……., του πατέρα της ……. και του αδερφού της ……., προκειμένου να της παράσχουν όλες τις αναγκαίες περιποιήσεις, επιπρόσθετα από αυτές που θα προσέφεραν στο πλαίσιο των σχέσεων που παράγει ο συγγενικός τους δεσμός. Εάν προσελάμβανε για το σκοπό αυτό οικιακή βοηθό – αποκλειστική νοσοκόμα, θα δαπανούσε το ποσό των 50 ευρώ ημερησίως για τις πρώτες εβδομήντα τρεις (73) ημέρες, δεδομένης της ανάγκης για παροχή φροντίδας επί 24ώρου καθημερινής βάσεως λόγω των σοβαρών τραυματισμών της. Έτσι, θα δαπανούσε συνολικά το ποσό των 3.650,00 € για τις πρώτες εβδομήντα τρεις (73) ημέρες (ήτοι από 12.07.2018 έως και τις 23.09.2018 (50 € ημερησίως X 73 ημέρες), υπολογιζομένου του άνω ποσού με βάση την αντίστοιχη οικονομική αποτίμηση αμοιβής υπηρεσιών απλού βοηθού και λαμβάνοντας υπόψη τα διδάγματα της κοινής πείρας. Περαιτέρω, από 24.09.2018 έως 31.12.2018,η δεύτερη ενάγουσα κινούνταν ελάχιστα λόγω των πολλαπλών εκδορών- μωλώπων και εγκαυμάτων τριβής και των αφόρητων πόνων που προκαλούσαν η κάκωση γόνατος και ποδοκνημικής, η κάκωση λεκάνης και τα κατάγματα πλευρών και συνεπώς κατά το άνω διάστημα είχε απόλυτη ανάγκη της καθημερινής φροντίδας της ατομικής της υγιεινής ,της τροφής της και της καθαριότητάς της, υπηρεσίες που προσέφεραν εναλλάξ οι γονείς της για τουλάχιστον 8 ώρες ημερησίως. Έτσι, εάν προσελάμβανε για το σκοπό αυτό οικιακή βοηθό-αποκλειστική νοσοκόμα, θα δαπανούσε το ποσό των 20 € ημερησίως για τις επόμενες 99 ημέρες, δεδομένης της ανάγκης για παροχή φροντίδας επί 8ώρου (τουλάχιστον) καθημερινής βάσεως και θα δαπανούσε το ποσό των 1.980,00 € για τις επόμενες ενενήντα εννέα (99) ημέρες (ήτοι από 24.09.2018 έως 31.12.2018 (20 € ημερησίως X 99 ημέρες), υπολογιζομένου του άνω ποσού με βάση την αντίστοιχη οικονομική αποτίμηση αμοιβής υπηρεσιών απλού βοηθού και λαμβάνοντας υπόψη τα διδάγματα της κοινής πείρας. Το γεγονός ότι τις ανωτέρω υπηρεσίες κάλυψαν οι γονείς της και ο αδερφός της, δεν πρέπει να οδηγήσει σε ωφέλεια των υπόχρεων εναγομένων, αφού, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 930 παρ.3 Α.Κ., η αξίωση αποζημίωσης (σε περίπτωση βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου) δεν αποκλείεται για το λόγο ότι κάποιος άλλος έχει την υποχρέωση να αποζημιώσει ή να διατρέφει αυτόν που αδικήθηκε. Επομένως δικαιούται αποζημίωσης για την αιτία αυτή ύψους 5.630,00 ευρώ, ποσό το οποίο μετά βεβαιότητας θα είχε δαπανηθεί κατά το πιο πάνω χρονικό διάστημα για την πρόσληψη και απασχόληση οικιακής βοηθού, συνοδού και περιποιήτριας, σύμφωνα με την ως άνω διάταξη του άρθρου 930 παρ.3 Α.Κ. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφαση δέχθηκε τα ανωτέρω, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα αντίθετα που υποστηρίζουν οι εναγόμενοι – εκκαλούντες με την υπό στοιχείο Β] έφεσή τους κατά τον τέταρτο λόγο της κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα. Δεν αποδείχθηκε όμως ότι για την αποθεραπεία της ενάγουσας από την έξοδό της από το νοσοκομείο την 12.07.2018 έως τις 31.12.2018 απαιτήθηκε η λήψη βελτιωμένης, πέραν της συνήθους, διατροφής, και μάλιστα για χρονικό διάστημα εκατόν εβδομήντα δύο (172) ημερών και συνεπώς το αίτημα περί επιδικάσεως του ποσού των (10 ευρώ ημερησίως χ 172 ημέρες) χιλίων επτακοσίων είκοσι (1720) ευρώ εξ αυτής της αιτίας τυγχάνει απορριπτέο ως κατ’ ουσίαν αβάσιμο. Ειδικότερα, δεν προέκυψε ότι οποιαδήποτε τυχόν βελτίωση της διατροφής της ενάγουσας έγινε κατόπιν υποδείξεως των θεραπόντων ιατρών της, αφού καμία σχετική περί αυτού (έγγραφη) απόδειξη (ιατρική γνωμάτευση, βεβαίωση κ.λπ.) δεν προσκομίζεται, ενόψει μάλιστα του ότι η βελτιωμένη διατροφή δεν χορηγείται σε κάθε σωματική κάκωση αλλά μόνο όταν αυτή επιβάλλεται για ιατρικούς λόγους στη συγκεκριμένη περίπτωση (Εφ.ΑΘ. 2186/2021, Εφ.Αιγ. 1/2021, Εφ.ΑΘ. 6061/2020, Εφ.ΑΘ. 5162/2020, Εφ.ΑΘ. 836/2020, Εφ.ΑΘ. 204/2020, Εφ.Πατρ. 50/2020, Εφ.ΑΘ. 6392/2019, Εφ.ΑΘ. 6357/2019, Εφ.ΑΘ. 2309/2019, Εφ.ΑΘ. 1166/2019, Εφ.Κερκ. 99/2018, Εφ.ΑΘ. 2131/2016, Εφ.Πατρ. 105/2016, Εφ.Πειρ. 76/2016, Εφ.Δωδ, 10/2015, Δ.Εφ.ΑΘ. 3131/2004 ΔΔΙΚΗ 2006.1356, Εφ.ΑΘ. 7245/2002, Εφ.Πειρ. 981/2001). Εξάλλου, υπέρ της κατά τα ανωτέρω κρίσεως του Δικαστηρίου συνηγορεί το γεγονός ότι στις σύγχρονες συνθήκες διαβιώσεως η καθημερινή διατροφή του μέσου ανθρώπου είναι ήδη εμπλουτισμένη με θρεπτικά συστατικά (βιταμίνες, πρωτεΐνες, αμινοξέα μέταλλα, ιχνοστοιχεία, κ.λπ.) ώστε να μην παρίσταται ανάγκη περαιτέρω βελτιώσεώς της (Εφ.ΑΘ. 2186/2021, Εφ.ΑΘ. 6061/2020, Εφ.ΑΘ. 836/2020, Εφ.Δωδ. 54/2020, Εφ.ΑΘ. 6392/2019, Εφ.ΑΘ. 6357/2019, Εφ.ΑΘ. 2309/2019, Εφ.ΑΘ. 1166/2019, Εφ.ΑΘ. 2876/2017, Εφ.ΑΘ. 3674/2015, Εφ.ΑΘ. 2813/2011). Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφαση δέχθηκε τα ανωτέρω, με αιτιολογία που συμπληρώνεται παραδεκτά με την παρούσα (534 ΚΠολΔ) ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα αντίθετα που υποστηρίζουν οι ενάγοντες– εκκαλούντες με την υπό στοιχείο Α] έφεσή τους κατά τον πρώτο λόγο της κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα. Περαιτέρω, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 10 § 5 ν.δ. 4104/1965, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 18 § 1 ν. 4476/1965, και 18 ν. 1654/1986, προκύπτει ότι σε περίπτωση τραυματισμού ασφαλισμένου στο ΙΚΑ (ήδη ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), η απορρέουσα από το άρθρο 929 ΑΚ αξίωση αποζημίωσης αυτού κατά του υπόχρεου μεταβιβάζεται, από την ημέρα που γεννήθηκε η σχετική αξίωση, στο ΙΚΑ, το οποίο είτε κατέβαλε είτε υποχρεούται να καταβάλει στον παθόντα την οικεία κοινωνικοοικονομική παροχή προς κάλυψη της ζημίας του (ΑΠ 1088/2010 Δημ. Νόμος). Ο δε παθών δεν νομιμοποιείται να ζητήσει από τον ζημιώσαντα τα κονδύλια που κατέβαλε ή οφείλει σ` αυτόν το ΙΚΑ από τη σχέση κοινωνικής ασφάλισης που τους συνδέει, διότι ως προς αυτά δεν είναι πλέον δικαιούχος (ΑΠ 235/2011). Για να λειτουργήσει το σύστημα της αυτοδίκαιης μεταβίβασης στο ΙΚΑ της αξίωσης αποζημίωσης του παθόντος κατά του ζημιώσαντος τρίτου πρέπει να συντρέχει ποιοτική και ποσοτική αντιστοιχία μεταξύ των παροχών του ΙΚΑ προς τον ασφαλισμένο του και των αξιώσεων αποζημίωσης του παθόντος κατά του υπόχρεου τρίτου (ΑΠ 601/2010 ΝοΒ 2011. 925). Η αντιστοιχία αυτή συντρέχει, όταν αμφότερες οι παροχές είναι ομοειδείς και υπηρετούν τον ίδιο σκοπό. Τούτο συμβαίνει, όταν οι παροχές αυτές τελούν μεταξύ τους από χρονική και ποιοτική άποψη σε μία εσωτερική συνάφεια (ΑΠ 793/2010 Δημ. Νόμος, ΑΠ 123/2010 ΧρΙΔ 2010. 26). Εφόσον συντρέξουν οι προϋποθέσεις αυτές, επέρχεται η μεταβίβαση της απαίτησης στο ΙΚΑ χωρίς να αλλοιώνεται ο χαρακτήρας της ως προερχόμενης από αδικοπραξία ή από αυτοκινητικό ατύχημα (ΑΠ 666/2010 ΕπιΔΙΚΙΑ 2010. 386). Σκοπός της παραπάνω νομοθετικής ρύθμισης είναι κυρίως, η παρεμπόδιση μιας διπλής, ουσιαστικά αποζημίωσης του θύματος, της αδικοπραξίας ή σε περίπτωση θανάτου του των δικαιούχων διατροφής. Εφόσον, συνεπώς, συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής των παραπάνω νόμων, περιορίζεται αντίστοιχα, η εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 930 παρ. 3 ΑΚ αναφορικά με το δικαίωμα του ζημιωθέντα να απαιτήσει, αθροιστικά, την αποζημίωση από τον υπόχρεο και την ασφαλιστική παροχή από το ΙΚΑ (βλ. ΑΠ 793/2010, ΑΠ 1088/2010, ΑΠ 803/2004). Όπως προκύπτει από την από 16.12.2022 ιατρική γνωμάτευση ατυχήματος της ιατρού ορθοπαιδικού ……….., η ενάγουσα θα απαιτηθεί να υποβληθεί στο άμεσο μέλλον σε φυσικοθεραπείες για την αποκατάσταση της υγείας της. Ειδικότερα στην άνω ιατρική γνωμάτευση της προαναφερομένης ιατρού, αναφέρεται ότι θα χρειάζεται κατά διαστήματα φυσικοθεραπείες, τόσο για την ΑΜΣΣ και ΟΜΣΣ, όσο και για το αριστερό κάτω άκρο γενικότερα (τύπου μυϊκής ενδυνάμωσης) χωρίς να μπορεί να προβλεφθεί με ακρίβεια η εξέλιξη της κατάστασης του αριστερού κάτω άκρου και η πιθανότητα επέμβασης στην αριστερή ποδοκνημική στο απώτερο μέλλον και της συστήνεται να συνεχίσει ένα πρόγραμμα συστηματικής φυσιοθεραπείας και μυϊκής ενδυνάμωσης κορμού και κάτω άκρων (ιδίως αριστερού) προκειμένου να βελτιώσει τη μυϊκή ισχύ των μυών τόσο της ράχης όσο και του αριστερού κάτω άκρου, λόγω δε της βλάβης που υπέστη το (αρ) περονιαίο νεύρο οι μύες του (αρ) κάτω άκρου που νευρώνονται από αυτό ατρόφησαν. Για το σκοπό αυτό «…….για τα επόμενα τρία χρόνια συστήνονται 15 συνεδρίες φυσιοθεραπείας δύο φορές το χρόνο για κάθε πάσχουσα περιοχή, δηλαδή συνολικά 30 συνεδρίες ετησίως για κάθε εμπλεκόμενη άρθρωση [(αρ) γόνατο, (αρ) ποδοκνημική), ΟΜΣΣ, ΑΜΣΣ] οι οποίες είθισται να συμπεριλαμβάνουν κινησιομαλάξεις, διαθερμίες, υπέρηχα, laser και TENS. Το κόστος κάθε συνεδρίας για κάθε περιοχή κυμαίνεται στα 40,00 – 50,00 ευρώ, επομένως για τέσσερις περιοχές το κόστος κάθε συνεδρίας είναι 160,00 – 200,00 ευρώ. Το συνολικό ετήσιο κόστος βάσει των ανωτέρω υπολογίζεται στα 4.800,00 – 6.000,00 ευρώ…». Με βάση τα παραπάνω, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, για τα επόμενα τρία χρόνια, η ενάγουσα θα χρειαστεί να δαπανήσει το συνολικό ποσό των 18.000,00 € για την διενέργεια συνεδριών φυσικοθεραπείας για κάθε εμπλεκόμενη άρθρωση [(αρ) γόνατο, (αρ) ποδοκνημική), ΟΜΣΣ, ΑΜΣΣ], ήτοι 6.000,00 € ανά έτος, [(50 ευρώ χ 120 φυσικοθεραπείες ανά έτος – 30 φυσικοθεραπείες χ 4 – (ανά πάσχουσα περιοχή)]. Για μελλοντικές φυσιοθεραπείες, σύμφωνα με το άρθρο 39 του Ενιαίου Κανονισμού Παροχών Υγείας (ΕΚΠΥ)του Εθνικού Οργανισμού Παροχών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) [ΕΚΠΥ–Φ. 90380/25916/3294 (ΦΕΚ Β’ 2456/ 03.11.2011), όπως ισχύει με την Υ.Α. ΕΑΛΕ/Γ.Π. 80157/2018 (ΦΕΚ Β’ 4898/01.11.2018)] ισχύουν τα κάτωθι: «1. Στους δικαιούχους του Οργανισμού παρέχονται φυσικοθεραπείες, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Οι φυσικοθεραπείες διενεργούνται σε δημόσιες δομές Π.Φ.Υ., στα εργαστήρια φυσικοθεραπείας των δημόσιων δομών Π.Φ.Υ., των Κρατικών Νοσοκομείων, ΚΕΦΙΑΠ και σε συμβεβλημένα εργαστήρια φυσικοθεραπείας, εργαστήρια φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης, φυσικοθεραπευτήρια ιδιωτικών κλινικών και με επισκέψεις κατ’ οίκον από συμβεβλημένους φυσικοθεραπευτές…2. Η παραπομπή για φυσικοθεραπείες γίνεται από τους ιατρούς αντίστοιχης με την πάθηση, ειδικότητας, μόνο ηλεκτρονικά, μέσω πιστοποιημένου συστήματος ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, έπειτα από έγκριση ελεγκτή ιατρού. Στο παραπεμπτικό γίνεται αναφορά σε παθολογία ή συμπτωματολογία συγκεκριμένης ανατομικής περιοχής του σώματος. Απαραίτητη είναι η σύνδεση κάθε παραπεμπτικού με το αντίστοιχο …….. ενώ ο παραπέμπων ιατρός δύναται να αναγράφει και το είδος των πράξεων που απαιτούνται……4. Έκδοση νέου παραπεμπτικού φυσικοθεραπείας για την ίδια πάθηση ή νευρομυϊκή βλάβη, επιτρέπεται μόνο μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. 5. Τα παραπεμπτικά εκτελούνται υποχρεωτικά εντός τριάντα (30) ημερών από την ημερομηνία έκδοσής τους, συμπεριλαμβανομένης και αυτής και καθίστανται άκυρα μετά την παρέλευση του ανωτέρω αναφερόμενου χρονικού διαστήματος. 6. Όσοι δικαιούχοι πραγματοποιούν φυσικοθεραπείες εντός των δημόσιων δομών Π.Φ.Υ., των ΚΕΦΙΑΠ, των εξωτερικών ιατρείων Νοσοκομείων του Ε.Σ.Υ., Νοσοκομείων Υπ. Παιδείας, Νοσοκομείων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, δεν καταβάλλουν συμμετοχή. 7. Η αποζημίωση της φυσικοθεραπείας ανά συνεδρία ορίζεται στα 15 ευρώ. Δικαιολογούνται έως δέκα (10) συνεδρίες φυσικοθεραπειών ανά ασθενή, και για δύο φορές τον χρόνο…». Με βάση τα ανωτέρω εκτιθέμενα και το άρθρο 39 του Ενιαίου Κανονισμού Παροχών Υγείας (ΕΚΠΥ) του Εθνικού Οργανισμού Παροχών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), ο αριθμός των συνεδριών φυσικοθεραπείας που προβλέπεται και δικαιολογείται από τον ασφαλιστικό φορέα (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) της ενάγουσας είναι δέκα (10) στον αριθμό για δύο φορές ανά έτος, ήτοι είκοσι (20) συνολικά συνεδρίες ανά έτος και υπολείπεται κατά πολύ των 120 (15 συνεδρίες Χ 4 πάσχουσες περιοχές Χ 2 φορές τον χρόνο) συνεδριών ανά έτος που συστήνεται ως ο ενδεδειγμένος τρόπος αποκατάστασης των σωματικών της βλαβών. Επιπλέον δε, η προβλεπόμενη αποζημίωση από τον ασφαλιστικό της φορέα της φυσικοθεραπείας ανά συνεδρία ορίζεται στα 15,00 Ευρώ, ήτοι 300,00 Ευρώ για είκοσι (20) συνεδρίες φυσικοθεραπείας ετησίως, ήτοι συνολικό ποσό 900,00 Ευρώ για εκτέλεση 60 συνεδριών φυσικοθεραπείας για τρία έτη. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν υφίσταται ποσοτική αντιστοιχία μεταξύ των παροχών του ασφαλιστικού φορέα (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) της ενάγουσας ως ασφαλισμένης και της αξίωσης αποζημίωσής της κατά των εναγομένων και υπόχρεων σε αποζημίωση αλλά υπολείπεται σημαντικά τόσο ως προς την ίδια την παροχή των φυσικοθεραπειών, αφού ο ασφαλιστικός της φορέας καλύπτει έως 10 συνεδρίες φυσικοθεραπείας για 2 φορές το χρόνο, ήτοι 20 συνεδρίες ανά έτος, ενώ οι συνιστώμενες σ’ αυτήν και ιατρικώς επιβεβλημένες για την αντιμετώπιση των σωματικών της βλαβών συνεδρίες φυσικοθεραπείας ανέρχονται σε 120 ανά έτος, ήτοι 360 συνεδρίες επί τρία έτη, όπως αναλύονται ανωτέρω, όσο και ως προς την αξία της παροχής, δοθέντος ότι ο ασφαλιστικός της φορέας καλύπτει έως 15,00 Ευρώ ανά συνεδρία, ήτοι 900,00 Ευρώ για 60 συνεδρίες διενεργηθησόμενες σε τρία έτη, ενώ το κόστος για τη διενέργεια των ως άνω 360 συνεδριών φυσικοθεραπείας που της συστάθηκε να διενεργήσει για τρία έτη, ανέρχεται στο ποσό των 18.000,00 Ευρώ (50,00€ ανά συνεδρία). Ως εκ τούτου, δεν χωρεί αυτοδίκαιη μεταβίβαση στον ασφαλιστικό της φορέα της αξίωσης αποζημίωσής της για το υπερβάλλον αυτής ποσό των 17.100,00 Ευρώ (18.000,00€ – 900,00€), το οποίο και δικαιούται να αξιώσει και να λάβει από τους υπόχρεους προς αποζημίωση εναγόμενους – εδώ εφεσίβλητους. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφαση απέρριψε το κονδύλιο των 18.000 ευρώ που αντιστοιχεί στη μελλοντική δαπάνη φυσικοθεραπειών ελλείψει ενεργητικής νομιμοποίησης, με την αιτιολογία ότι για την αναζήτηση αυτού υποκαθίσταται στη θέση της ενάγουσας ο ασφαλιστικός της φορέας, δηλαδή ο ΕΟΠΥΥ, καθόσον υπάρχει αντιστοιχία μεταξύ των σε είδος παροχών του ΙΚΑ προς τον ασφαλισμένο του (νοσοκομειακή περίθαλψη, χορήγηση φαρμάκων, ιατρικές εξετάσεις και λοιπών ειδών) και της αξίωσης αποζημίωσης της παθούσας-ενάγουσας για τις ίδιες αυτές παροχές όπως είναι οι δαπάνες για τις φυσιοθεραπείες της, έσφαλε κατά την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου αλλά και κατά την εκτίμηση των αποδείξεων και ο δεύτερος λόγος της υπό στοιχείο Α] έφεσης πρέπει να γίνει κατά ένα μέρος δεκτός ως βάσιμος στην ουσία του. Περαιτέρω, αποδείχτηκε ότι η ενάγουσα φέρει δύσμορφες ουλές στο αριστερό γόνατο, στον αριστερό έξω μηρό, στην αριστερή πρόσθια άνω κνήμη, στην αριστερή ποδοκνημική καθώς και μετατραυματική ουλή από εγκαύματα εκ τριβής ΟΜΣΣ και μικρότερες ουλές λεκάνης, (αρ) ημιθωρακίου και αγκώνων. Ειδικότερα, στις 23.02.2022 εξετάσθηκε από τον κ. ……, πλαστικό χειρουργό, ο οποίος διαπίστωσε όσα περιγράφονται στην από 23.02.2022 σχετική ιατρική του γνωμάτευση, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρονται και τα ακόλουθα «… Η παρούσα κλινική εξέταση απέδωσε τα ακόλουθα ευρήματα :1. κατά το αριστερό γόνυ απαντάται ουλή σχήματος μηνοειδούς, με το κοίλον εστραμμένο προς τα άνω. Το άνοιγμα της ουλής είναι της τάξεως των 7 εκατοστών, ενώ το πλάτος κατά τον άξονα συμμετρίας της είναι 3 εκατοστών. Η ουλή είναι κυανόφαιος, συμφυτική, μονίμως επώδυνος ακόμα και μετά τριετία, με δέρμα τραχύ και ανελαστικό, εστερημένο των φυσιολογικών του χαρακτήρων και εξαρτημάτων και παρακωλυτικό των κινήσεων του γόνατος. Σε απόσταση 4 εκατοστών οπισθιαίτερα απαντάται ουλή λοξής φοράς, των αυτών χαρακτήρων, μ. 2,5 και πλάτους έως και 0.5 εκατοστών. Κατά τον έξω μηρό απαντάται ουλή οριζοντίου άξονος, μήκους 4 και πλάτους 1,2 εκατοστών, ενώ κατά την αριστερά πρόσθια άνω κνήμη απαντάται ουλή κεφαλουραία, μήκους 3 και πλάτους 0.8 εκατοστών. Στην αριστερά ποδοκνημική απαντώνται μικρότερου δερματικού βάθους ουλές, των αυτών χαρακτήρων ως οι προηγούμενες, της τάξεως των 2 ή 3 εκατοστών. 2. Κατά την ανωτέρα οσφύ απαντάται ευμεγέθης τριφυλλοειδής βλάβη, οριζόντια κατά τη μεγαλυτέρα διάσταση, μήκους 13, ύψους 11 και πλάτους έως και 5 εκατοστών. Η ουλή είναι καστανοφαίου χροιάς, με δέρμα ψαθυρό, εστερημένο των εξαρτημάτων του, συχνά υποκείμενο σε τραυματισμούς λόγω απώλειας των αμυντικών του χαρακτήρων, μονίμως δε κνησμώδες. Η ασθενής προσήλθε στο ιατρείο επιζητώντας την κατά το δυνατόν αποκατάσταση των βλαβών αυτών εντελώς εύλογα, δεδομένων του κνησμού, του πόνου, της δυσχερούς κινητικότητος, αλλά και της εξαιρετικής δυσμορφίας, ανοικείου προς άτομο της ηλικίας και της κοινωνικότητός της. Η επανορθωτική διαδικασία προϋποθέτει επιτέλεση υπό γενικήν αναισθησία πολλαπλών επεμβάσεων μέσης και μικράς εκτάσεως στον αυτό χειρουργικό χρόνο, κατά τις οποίες οι περιγραφείσες ουλές των πρώτων δύο παραγράφων θα αφαιρεθούν χειρουργικά, με λύση των υποκειμένων συμφύσεων και εκ νέου διευθέτηση, χωρίς χειρουργική τάση, με κινητοποίηση παρακειμένων υγιών ιστικών κρημνών πλαστικής. Μετεγχειρητικώς, θα χρησιμοποιηθεί η νέα τεχνολογία των ακτινών laser (δερμοξέσεως και αποχρωματισμού), προς περαιτέρω λειτουργική και αισθητική βελτίωση των νέων μετεγχειρητικών και δυσχρωσικών ουλών (όπως η ειδεχθής ουλή της τρίτης παραγράφου). Η δαπάνη της αποκαταστάσεως, υπολογιζόμενη επί τη βάσει των σήμερα ισχυόντων σε νοσηλευτικά ιδρύματα επαρκώς για την περίπτωση εξοπλισμένα, μέσων δε οικονομικών αξιώσεων (όπως η εδρεύουσα στην Αθήνα κλινική ΤΥΠΕΤ «Υγείας Μέλαθρον», της οποίας τυγχάνω συνεργάτης), αναμένεται να επιμερισθεί ως ακολούθως :δαπάνη νοσηλείας στην κλινική επί μία ημέρα: € 150,00, δαπάνη προεγχειρητικού ελέγχου και αγωγής : € 260.00, δαπάνη υπηρεσιών αποκλειστικής αδελφής νοσοκόμου (14 ώρες ανά 24ωρον, με νόμιμον αμοιβήν κατά τις απογευματινές και τις νυκτερινές ώρες απασχολήσεως τα 139,90 €) συνολικώς : €140.00, δαπάνη χρήσεως χειρουργικής αιθούσης και εξοπλισμού για πέντε μικράς εκτάσεως επεμβάσεις στον αυτό χειρουργικό χρόνο : € 472.00, αναλώσιμα υλικά επεμβάσεως και ναρκώσεως : € 320.00, αμοιβή αναισθησιολόγου για μέσης εκτάσεως συνεδρία ναρκώσεως : € 500.00, αμοιβή χειρουργού και βοηθού / συνεργάτου : € 1.500,00 + 350,00 = 1.850.00 € μετεγχειρητική αγωγή και έλεγχος στην κλινική : € 210.00, δαπάνη χρήσεως εξοπλισμού τεχνολογίας laser για τουλάχιστον οκτώ μέσης εκτάσεως συνεδρίες : € 640.00, δαπάνη μετεγχειρητικής παρακολουθήσεως του ασθενούς από τους θεράποντες σε εξωτερική βάση : € 240.00, δαπάνη προμήθειας φαρμακευτικών σκευασμάτων τοπικής αγωγής ως και ελαστικών / πιεστικών επιθεμάτων και ζωνών οσφύος – περισκελίδων: € 260.00 ήτοι, συνολική δαπάνη τού ύψους των ευρώ πέντε χιλιάδων σαράντα δύο (5.042,00)..». Συνεπώς, προκειμένου να υποβληθεί στην χειρουργική αποκατάσταση των δύσμορφων ουλών, που προκλήθηκαν εκ του τραυματισμού της , θα απαιτηθεί η δαπάνη συνολικού ποσού 5.042,00 ευρώ. Η ανωτέρω δαπάνη αποτελεί μεν μέλλουσα ζημιά της ενάγουσας για την παραπάνω αιτία, συμπεριλαμβάνεται όμως στην αποκαταστατέα θετική ζημιά της και μπορεί να αξιωθεί και πριν την πραγματοποίησή της διότι έχει ήδη επέλθει με τη δημιουργία της ανάγκης πραγματοποίησής της με βάση τα ισχύοντα ιατρικά δεδομένα και δεν είναι πρόωρη ούτε ενδεχόμενη αλλά η επέλευσή της είναι βέβαιη και μπορεί από τώρα να προσδιοριστεί, ενώ και η ενάγουσα όπως αποδείχτηκε έχει πράγματι την πρόθεση στο μέλλον να υποβληθεί στην εν λόγω πλαστική χειρουργική επέμβαση. Ως εκ τούτου, ζημιώθηκε κατά αυτό το ποσό και πρέπει να της επιδικαστεί καθόσον δεν καλύπτεται από τον ασφαλιστικό της φορέα διότι πρόκειται περί επέμβασης αισθητικού χαρακτήρα. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφαση δέχθηκε τα ανωτέρω, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα αντίθετα που υποστηρίζουν οι εναγόμενοι – εκκαλούντες με την υπό στοιχείο Β] έφεσή τους κατά τον πέμπτο λόγο της κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα. Περαιτέρω αποδείχτηκε ότι η ενάγουσα εργαζόταν ως ιδιωτικός υπάλληλος (γραμματέας) στην ατομική επιχείρηση του ………… (εταιρεία καθαρισμών κτηρίων), η οποία εδρεύει στον Πειραιά Αττικής, με σύμβαση αορίστου χρόνου, πλήρες ωράριο και μικτές μηνιαίες αποδοχές που ανέρχονταν στο ποσό των 772,00 ευρώ. Εξαιτίας, όμως, του τραυματισμού της και της πλήρους ανικανότητάς της για εργασία κατά το χρονικό διάστημα από 12.07.2018 (ημερομηνία ένδικου ατυχήματος) έως 31.12.2018, που αδυνατούσε να απασχοληθεί στην ως άνω εργασία ή σε κάθε άλλη παρεμφερή ή ομοειδή απασχόληση, απώλεσε εισοδήματα τα οποία θα αποκόμιζε με κάθε βεβαιότητα και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων εάν δεν είχε προκληθεί το ένδικο τροχαίο συμβάν. Συνεπώς από 12.07.2018 και μέχρι την 31.12.2018 όταν και επέστρεψε στην εργασία της την 01.01.2019, η εν γένει απώλεια των εσόδων της ανήλθε στο ποσό των 5.187,80 € [(772€ X 5 μήνες X 1,16666 = 4.503,30 € (αναλογία δώρων εορτών και επιδόματος αδείας) + (772€ /25 X 19 ημέρες X 1,16666 = 684,50 € (αναλογία δώρων εορτών και επιδόματος αδείας) = 5.187,80 €], το οποίο θα λάμβανε με βεβαιότητα και κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων εάν δεν είχε επέλθει ο ένδικος τραυματισμός της. Κατά το ως άνω διάστημα της ανικανότητάς της προς εργασία επιδοτήθηκε από τον ασφαλιστικό της φορέα (ΙΚΑ) με το συνολικό ποσό των 910,80 ευρώ, ως προκύπτει από την με αριθμό 057/2018/2117 απόφαση του Διευθυντή του Περιφερειακού Υποκ/τος ΙΚΑ – ΤΟΠΙΚΗ ΑΓ. ΣΟΦΙΑΣ. Συνεπώς, απώλεσε εισοδήματα που με βεβαιότητα θα αποκέρδαινε, ποσού 4.277,00 ευρώ. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφαση δέχθηκε τα ανωτέρω, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα αντίθετα που υποστηρίζουν οι εναγόμενοι – εκκαλούντες με την υπό στοιχείο Β] έφεσή τους κατά τον έκτο λόγο της κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα. Από τον συνδυασμό των άρθρων 929 και 298 ΑΚ προκύπτει ότι σε περίπτωση τραυματισμού προσώπου εργαζομένου βάσει σχέσεως εξαρτημένης εργασίας, η οποία καταλαμβάνεται από την υποχρεωτική ασφάλιση του Ι.Κ.Α., υπέρ του οποίου καταβάλλονται οι προβλεπόμενες εκάστοτε από τον νόμο εργοδοτικές και εργατικές εισφορές, ο παθών δικαιούται να απαιτήσει από τον υπόχρεο σε αποζημίωση τα διαφυγόντα εισοδήματα για τη διάρκεια ανικανότητας προς εργασία. Σ’ αυτά περιλαμβάνονται όχι μόνο οι καθαρές αποδοχές που θα αποκόμιζε με πιθανότητα κατά την συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, αλλά επιπλέον τόσο οι εργατικές όσο και οι εργοδοτικές εισφορές. Οι εισφορές αυτές δεν καταβάλλονται γιατί δεν παρέχεται εργασία, προς την οποία συνδέονται. Όμως, οι εισφορές αυτές αποτελούν όφελος του ιδίου του εργαζομένου ο οποίος δεν θα μπορέσει να απολαύσει τα εξ αυτών ωφελήματα αφού δεν μπορεί να εργασθεί συνεπεία της ανικανότητας του από τον τραυματισμό, επειδή με την προσωρινή διακοπή εργασίας, λόγω ανικανότητας προς αυτήν συνεπεία τραυματισμού, ο εργοδότης σύμφωνα με την ισχύουσα ασφαλιστική νομοθεσία απαλλάσσεται από την υποχρέωση καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών, που διαφορετικά θα τον βάρυναν. Βέβαια, ο εργαζόμενος-τραυματισθείς δεν έχει άμεση αξίωση κατά του εργοδότη, προκειμένου να απαιτήσει τις εισφορές αυτές. Επομένως οι εισφορές αυτές με την παραπάνω μορφή αποτελούν ζημία (ΑΚ 914) για τον παθόντα, ο οποίος δικαιούται να ζητήσει αποζημίωση από τον υπόχρεο (πρβλ. έτσι και Κρητικός, Αποζημίωση από αυτοκινητικά ατυχήματα, 4η Έκδοση, Αθήνα 2008, σελ. 266-267, περ. αρ. 38 και σελ. 280, περ. αρ. 79, με τις εκεί παραπομπές στη νομολογία). Η ενάγουσα αποδείχτηκε ότι κατά το ως άνω χρονικό διάστημα που απουσίαζε από την εργασία της (12-7-2018 έως 31-12-2018) απώλεσε την ωφέλεια και των εργοδοτικών εισφορών, οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στις ως άνω μεικτές μηνιαίες αποδοχές της. Οι εργοδοτικές εισφορές, σύμφωνα με την κείμενη ασφαλιστική νομοθεσία διαμορφώνονται για την ειδικότητά της σε ποσοστό 24,56% επί των μεικτών μηνιαίων αποδοχών της (πακέτο κάλυψης 101 ΙΚΑ), ήτοι οι εργοδοτικές εισφορές διαμορφώνονται για την ως άνω ειδικότητα μηνιαίως σε (772,00 € μεικτές μηνιαίες αποδοχές X 0,2456=) 189,60 ευρώ. Ως εκ τούτου, για το ανωτέρω χρονικό διάστημα η εν γένει απώλεια των εργοδοτικών εισφορών ανήλθε στο ποσό των 1.274,10 € (189,60 € X 5 μήνες X 1,16666 (αναλογία δώρων εορτών και επιδόματος αδείας) = 1.105,99 € + (189,60€ /25 X 19 ημέρες X 1,16666 = 168,11 € (αναλογία δώρων εορτών και επιδόματος αδείας), εισφορές τις οποίες θα ελάμβανε κανονικά ως ένσημα εάν δεν είχε επέλθει ο τραυματισμός της και πρέπει να της επιδικαστεί. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφαση δέχθηκε τα ανωτέρω, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα αντίθετα που υποστηρίζουν οι εναγόμενοι – εκκαλούντες με την υπό στοιχείο Β] έφεσή τους κατά τον έκτο λόγο της κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα. Η ενάγουσα υποβλήθηκε στα πλαίσια της συνεχούς ορθοπεδικής παρακολούθησής της σε δαπάνες για απεικονιστικές εξετάσεις, ιατρικές επισκέψεις και φυσικοθεραπείες, προσκομίζοντας τις σχετικές πρωτότυπες αποδείξεις, συνολικού ποσού 677,18 ευρώ. Στις δαπάνες αυτές πρέπει να προστεθεί η δαπάνη των 11,01 ευρώ που αφορά triplex φλεβών κάτω άκρων του απεικονιστικού κέντρου – ιδιωτικού πολυιατρείου «…………..» και η δαπάνη για την γνωμάτευση ατυχήματος ποσού 150,00 ευρώ, όπως προκύπτει από την με αριθμό ……./22.02.2023 απόδειξη παροχής υπηρεσιών της ορθοπαιδικού ……. που προσκομίζεται. Το συνολικό ποσό επομένως που πρέπει να αποδοθεί στην ενάγουσα για την παραπάνω αιτία ανέρχεται σε 161,01 ευρώ (11,01 + 150 = 161,01) και συνολικά 838,19 ευρώ. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφαση απέρριψε τα δύο τελευταία κονδύλια (11,01 ευρώ και 150 ευρώ) ελλείψει ενεργητικής νομιμοποίησης, με την αιτιολογία ότι για την αναζήτηση αυτών υποκαθίσταται στη θέση της ενάγουσας ο ασφαλιστικός της φορέας, δηλαδή ο ΕΟΠΥΥ, έσφαλε κατά την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου αλλά και κατά την εκτίμηση των αποδείξεων και ο τρίτος λόγος της υπό στοιχείο Α] έφεσης των εναγόντων – εκκαλούντων πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος στην ουσία του. Εξάλλου, το επελθόν ζημιογόνο αποτέλεσμα, από την παραπάνω παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά της οδηγού του ζημιογόνου οχήματος, προξένησε κατά την κρίση του Δικαστηρίου και μη περιουσιακή ζημιά στα έννομα αγαθά της ενάγουσας. Ειδικότερα, η κατά τη σύγκρουση διακινδύνευση της σωματικής της ακεραιότητας, ο τραυματισμός της, η ενασχόληση της με την αποκατάσταση της υγείας της για αρκετό καιρό προκάλεσαν στον ψυχικό της κόσμο έντονα συναισθήματα φόβου λύπης και απαισιοδοξίας. Για να επέλθει μια εξισορρόπηση στη δημιουργηθείσα εξ’ αυτού του λόγου κατάσταση πρέπει να επιδικαστεί σ’ αυτήν χρηματική ικανοποίηση κατά τα άρθρα 298, 299 και 932 ΑΚ. Το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη την αποκλειστική υπαιτιότητα της εναγομένης στην πρόκληση του ατυχήματος , του νεαρού της ηλικίας της ενάγουσας-παθούσας κατά το χρόνο του ατυχήματος, την ένταση και τη διάρκεια του ψυχικού άλγους της, τις απώλειες στο συναισθηματικό της κόσμο και την οικονομική της κατάσταση, (γραμματέας στην ατομική επιχείρηση καθαρισμού κτιρίων) κρίνει ότι η χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που πρέπει να επιδικαστεί υπέρ αυτής ανέρχεται στο ποσό των 20.000 ευρώ. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφαση δέχθηκε τα ανωτέρω, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα αντίθετα που υποστηρίζουν οι εναγόμενοι – εκκαλούντες με την υπό στοιχείο Β] έφεσή τους κατά τον έβδομο λόγο της κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα. Με τη διάταξη του άρθρου 2 Ν. 4055/6·3·2012 (Φ.Ε.Κ. Α` 51/12.3.2012) αντικαταστάθηκε από 2-4-2012 (άρθρο 113) η διάταξη του άρθρου 346 Α.Κ. ως εξής: «Ο οφειλέτης χρηματικής οφειλής, και εάν δεν είναι υπερήμερος, οφείλει νόμιμους τόκους αφότου επιδόθηκε η αγωγή ή η διαταγή πληρωμής για το ληξιπρόθεσμο χρέος (τόκος επιδικίας). Το ποσοστό του τόκου επιδικίας είναι δύο (2) εκατοστιαίες μονάδες ανώτερο του τόκου υπερημερίας, όπως ο τελευταίος ορίζεται εκάστοτε από το νόμο ή με δικαιοπραξία. Η προσαύξηση αυτή δεν ισχύει, εάν πριν από τη συζήτηση της αγωγής ο οφειλέτης αναγνωρίσει εγγράφως την οφειλή ή συμβιβαστεί εξωδίκως, ή εάν δεν ασκήσει ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής αντιστοίχως. Με αίτημα του εναγομένου το δικαστήριο δύναται κατ’ εξαίρεση, εκτιμώντας τις περιστάσεις, να επιδικάσει την απαίτηση με το νόμιμο ή συμβατικό τόκο υπερημερίας. Η εξαίρεση ισχύει ιδίως για τις κατ’ εύλογη κρίση του δικαστηρίου επιδικαζόμενες χρηματικές απαιτήσεις. Από την δημοσίευση της οριστικής απόφασης που επιδικάζει εντόκως χρηματική οφειλή ή απορρίπτει ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής το ποσοστό του τόκου επιδικίας είναι τρεις (3) εκατοστιαίες μονάδες ανώτερο του τόκου υπερημερίας. Η προσαύξηση αυτή δεν ισχύει αν δεν ασκηθεί ένδικο μέσο κατά της οριστικής απόφασης». Σύμφωνα με τη νέα αυτή ρύθμιση αυξάνεται το ποσοστό των τόκων επιδικίας, προκειμένου να περιοριστούν η φιλοδικία και η άσκοπη απασχόληση των δικαστηρίων από δικαστικούς αγώνες που δεν έχουν ουσία, ενώ ενθαρρύνεται και επιβραβεύεται άμεσα ο οφειλέτης που, μεταξύ των άλλων, πριν από τη συζήτηση της αγωγής, αναγνωρίσει εγγράφως την οφειλή ή συμβιβαστεί εξωδίκως. Αν μάλιστα εμμένει να αντιδικεί, μολονότι ηττήθηκε πρωτοδίκως, διακινδυνεύει περαιτέρω αύξηση του επιτοκίου επιδικίας, γι’ αυτό και εδώ ενθαρρύνεται και επιβραβεύεται άμεσα ο διάδικος που ηττήθηκε, αν αποδεχθεί την οριστική απόφαση και τερματίσει την αντιδικία. Η εξαίρεση που προβλέπεται επιτρέπει στο δικαστή να σταθμίσει εκείνες τις περιπτώσεις που ο εναγόμενος ευλόγως αντιδικεί, επειδή πρόκειται για απαίτηση εύλογης χρηματικής ικανοποιήσεως (π.χ. ηθική βλάβη) ή επειδή προβάλλει ένσταση συμψηφισμού (βλ. αιτιολογική έκθεση Ν. 4055/2θ12)· Συνεπώς, μετά την τροποποίηση του άρθρου 346 Α.Κ. τα μοναδικά κριτήρια, τα οποία πρέπει να συντρέχουν σωρευτικώς για την κατ’ εξαίρεση επιδίκαση τόκων υπερημερίας (και όχι επιδικίας) είναι: α) ρητό αίτημα του εναγομένου και β) εύλογη αντιδικία ανεξαρτήτως του καταψηφιστικού ή αναγνωριστικού αιτήματος της αγωγής. Σημειωτέον ότι ο περιορισμός του καταψηφιστικού αιτήματος της αγωγής σε αναγνωριστικό δε συνιστά, σύμφωνα με τη νέα ρύθμιση, λόγο για την κατ’ εξαίρεση επιδίκαση τόκων υπερημερίας (Α.Π. 1114/2018, Α.Π. 1207/2017 ΕλλΔνη 2017.102, Α.Π. 1059/2017 Ε.Συγκ.Δ. 2017.298, ΣτΕ 596/2017 Ε.Συγκ.Δ. 2018.169, Αθ.Κρητικού, Αποζημίωση από αυτοκινητικά ατυχήματα, τόμος I, πέμπτη έκδοση, 2019, παρ. 15, αρ. ίο, σελ. 288-290). Το πότε υφίσταται εύλογη αντιδικία θα κριθεί in concreto από το δικάζον Δικαστήριο συνεκτιμώντας το σύνολο των περιστάσεων λ.χ. αν αντικείμενο της δίκης είναι ερμηνεία νέας νομικής διατάξεως ή αν υφίστανται εν γένει κατά την δικαστική διάγνωση της υποθέσεως σοβαρές ερμηνευτικές δυσχέρειες. Σύμφωνα λοιπόν με την νέα ρύθμιση που εισάγεται, με το άρθρο 346 Α.Κ., ο νόμιμος τόκος μετά την επίδοση της αγωγής είναι ο τόκος επιδικίας, χωρίς να απαιτείται ρητή μνεία επί τούτου (Α.Π. 553/2019, Α.Π. 1207/2017 ό.π.). Αντιθέτως, ρητή αναφορά στη δικαστική απόφαση απαιτείται, όταν το Δικαστήριο κατ’ εξαίρεση, επιδικάζει την απαίτηση με το νόμιμο ή το συμβατικό επιτόκιο υπερημερίας (Α.Π. 1207/2017 ό.π.). Στην προκειμένη περίπτωση, τα αγωγικά κονδύλια που αφορούν την επιδίκαση μεγαλύτερων ποσών, όπως αποζημίωση για χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, εξαρτώνται από την εύλογη κρίση του Δικαστηρίου και επομένως συντρέχουν οι απαιτούμενες υπό του νόμου ειδικές περιστάσεις (εύλογη αντιδικία). Συνεπώς το παραδεκτώς υποβληθέν από το εναγόμενο αίτημα περί εξαιρέσεως από τον τόκο επιδικίας, πρέπει να γίνει δεκτό ως και κατ’ ουσίαν βάσιμο ως προς τους ανωτέρω ενάγοντες. Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που με την εκκαλουμένη απόφαση αναγνώρισε την υποχρέωση των εναγομένων να καταβάλουν στους ανωτέρω ενάγοντες τα επιδικασθέντα σ` αυτούς ποσά με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας, δεν έσφαλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και ο συναφής πέμπτος λόγος της υπό στοιχείο Α] έφεσης των εναγόντων-εκκαλούντων πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμος. Σύμφωνα με τα παραπάνω, εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει η από 23.07.2025 (υπό στοιχείο Β) έφεση να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμη ενώ η από 24.07.2025 (υπό στοιχείο Α) έφεση να γίνει εν μέρει δεκτή ως βάσιμη και κατ`ουσίαν, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση (2021/2024) ως προς τους ως άνω ενάγοντες στο σύνολό της (για την ύπαρξη ενιαίου τίτλου εκτέλεσης) και στη συνέχεια, αφού κρατηθεί η υπόθεση και δικαστεί κατ’ ουσίαν από το παρόν Δικαστήριο (άρθρο 535 παρ.1 ΚΠολΔ) και αφού περιληφθούν στην παρούσα απόφαση τα κεφάλαια της εκκαλουμένης απόφασης τα οποία παρέμειναν αλώβητα, πρέπει η από 5.04.2023 αγωγή να γίνει εν μέρει δεκτή ως βάσιμη κατ’ ουσίαν και να αναγνωρισθεί ότι οι εναγόμενοι είναι υποχρεωμένοι, εις ολόκληρον ενεχόμενοι, να καταβάλουν στον πρώτο ενάγοντα το συνολικό ποσό των 10.070 ευρώ (3470 + 1600 + 5000= 10.070) ευρώ, με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση και στη δεύτερη ενάγουσα το συνολικό ποσό των 54.281,29 (5.630 + 17100 + 5042+ 120 + 4277+ 1274,10+838,19+20.000=) ευρώ, με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση. Να σημειωθεί ότι μετά από την εξαφάνιση της εκκαλουμένης και την εξαρχής εκδίκαση της αγωγής, ο πέμπτος λόγος της υπό στοιχείο Α] έφεσης, ο οποίος αναφέρεται στην λανθασμένη άθροιση των επιδικασθέντων στην δεύτερη ενάγουσα ποσών προς αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας της [από το τότε λανθασμένο 16.993,28 ευρώ στο ορθό 17.020,28 ευρώ] πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελής, δεδομένης της εξαφάνισης της εκκαλουμένης, της εξ’ αρχής εκδίκασης της υπόθεσης και της επιδίκασης νέων ποσών στην δεύτερη ενάγουσα. Το παράβολο της υπό στοιχείο Β΄έφεσης που κατέθεσαν οι εκκαλούντες πρέπει να εισαχθεί στο Δημόσιο Ταμείο ενώ, λόγω της μερικής νίκης των διαδίκων της υπό στοιχείο Α] έφεσης πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή σ` αυτούς του παράβολου που κατέθεσαν για την άσκηση της έφεσής τους (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να επιβληθεί στους εναγομένους ένα μέρος των δικαστικών εξόδων των ως άνω εναγόντων λόγω της εν μέρει νίκης και ήττας των διαδίκων και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας (άρθρα 178 και 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ, αντιμωλία των διαδίκων, την από 24.07.2025 (υπ` αριθμ. εκθ. καταθ. στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιά …………./24.07.2025 και υπ` αριθμ. εκθ. καταθ. στη Γραμματεία του Εφετείου Πειραιώς ………/30-07-2025 έφεση και την από 23.07.2025 (υπ’ αριθμ. έκθ. κατάθ. στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιά …………../31.07.2025 και υπ’ αριθμ. έκθ. κατάθ. στη γραμματεία του Εφετείου Πειραιά ………../21.08.2025 έφεση.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και απορρίπτει κατ’ ουσίαν την ανωτέρω υπό στοιχ. Β έφεση
.ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του παράβολου της υπό στοιχ. Β’ εφέσεως με κωδικό …………….., που κατέθεσαν οι εκκαλούντες στο Δημόσιο Ταμείο
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ’ ουσίαν την ανωτέρω υπό στοιχ Α έφεση.
ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την εκκαλουμένη.
ΚΡΑΤΕΙ και δικάζει την υπόθεση κατ’ ουσίαν.
ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την από 5.04.2023 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως …………./2023 αγωγή.
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ την υποχρέωση των εναγομένων, εις ολόκληρον ενεχόμενων, να καταβάλουν για τις αιτίες που αναφέρονται στο σκεπτικό της παρούσας, στον πρώτο ενάγοντα το συνολικό χρηματικό ποσό των δέκα χιλιάδων εβδομήντα ευρώ (10.070) και στην δεύτερη ενάγουσα το συνολικό χρηματικό ποσό των πενήντα τεσσάρων χιλιάδων διακοσίων ογδόντα ένα ευρώ και είκοσι εννέα λεπτών (54.281,29), με το νόμιμο τόκο υπερημερίας, από την επομένη της επιδόσεως της αγωγής και μέχρι την εξόφληση.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου με κωδικό …………. στους καταθέσαντες την ανωτέρω υπό στοιχ. Α έφεση.
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ μέρος των δικαστικών εξόδων των εναγόντων – εκκαλούντων ………….. και …………, για αμφοτέρους τους βαθμούς δικαιοδοσίας, εις βάρος των εναγομένων – εφεσίβλητων, τα οποία ορίζει στο ποσόν των τριών χιλιάδων επτακοσίων (3.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 18 Φεβρουαρίου 2026, χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ