Αριθμός 76/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Τμήμα 2ο
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Χρυσή Φυντριλάκη, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διευθύνσεως του Εφετείου Πειραιώς, και από τη Γραμματέα Κ.Σ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ……………., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των :
Α) ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: ………….. ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Δικηγόρο Περίανδρο Τσίτσικα (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).
ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) Ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «…………..», που εδρεύει στη ……….. με Α.Φ.Μ. ……. (Δ.Ο.Υ. Ιωνίας) και αρ. Γ.Ε.ΜΗ. ……, διατηρεί κατάστημα στον Αγ. Ιωάννη Ρέντη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό της Δικηγόρο Ιωάννη Κοντούλα (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), 2) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία «…………….», που εδρεύει στην Αθήνα, κι εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό της Δικηγόρο Νικόλαο Παπαχρονόπουλο (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).
Β)ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ: Ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «……………», που εδρεύει στη ………. με Α.Φ.Μ. …………., όπως νομίμως εκπροσωπείται, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό της Δικηγόρο Ιωάννη Κοντούλα (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.),
ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) …………., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Δικηγόρο Περίανδρο Τσίτσικα (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), 2) Ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία «………..», ως οιονεί καθολική διάδοχος της ασφαλιστικής εταιρείας «………..» (πρώην επωνυμία «………..») μετά τη συγχώνευσή τους, διά απορροφήσεως της δεύτερης από την πρώτη, η οποία εδρεύει στην Αθήνα, με ΑΦΜ ………, νομίμως εκπροσωπούμενη, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό της Δικηγόρο Νικόλαο Παπαχρονόπουλο (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).
Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς άσκησαν α) ο Νικόλαος Χανιώτης την από 10.6.2022 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ………./2022) αγωγή, β) η ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία «……………..» την από 12.7.2022 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ………../2022) προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή και γ) η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «………….» την από 10.10.2022 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ……../2022) πρόσθετη παρέμβαση. Επί αυτών εκδόθηκε η υπ΄ αριθμ 1598/2024 απόφαση του προαναφερόμενου Δικαστηρίου, που δέχθηκε εν μέρει την αγωγή και απέρριψε την προσεπίκληση ενωμένη με την παρεμπίπτουσα αγωγή.
Την απόφαση αυτή προσέβαλαν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ο ενάγων-καθ΄ ου η πρόσθετη παρέμβαση και ήδη υπό στοιχ Α εκκαλών με την από 11.12.2024 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ΠΡΩΤ ……/2024-ΓΑΚ/ΕΑΚ ΕΦΕΤ ………./2025) έφεσή του και η εναγόμενη- προσεπικαλούσα σε παρέμβαση-παρεμπιπτόντως εναγόμενη και ήδη υπό στοιχ Β εκκαλούσα με την από 19.12.2024 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ……./2024- ………/2025) έφεσή της. Δικάσιμος των ως άνω εφέσεων ορίσθηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν με δήλωση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους με τις έγγραφες προτάσεις που προκατέθεσαν.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η με αριθμό κατάθεσης στη γραμματεία του Εφετείου Πειραιά ………./2025 έφεση και η με αριθμό καταθεσης στην αυτή γραμματεία ………../2025 έφεση πρέπει να συνεκδικαστούν ως συναφείς μεταξύ τους καθώς στρέφονται κατά της αυτής υπ΄αριθμόν 1598/2024 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά και κατ΄αυτόν τον τρόπο επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων της δίκης (άρθρα 524 παρ 1 και 246 ΚΠολΔ).
Η με ειδικό αριθμό καταθ. στη γραμματεία του Εφετείου Πειραιά …………/2025 έφεση κατά της αυτής ως άνω απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία αντιμωλία των διαδίκων, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα καθώς η εκκαλουμένη απόφαση δημοσιεύτηκε στις 17-5-2024, επιδόθηκε επιμελεία του ενάγοντος στις 27-11-2024 (βλ επισημείωση του δικαστικού επιμελητή ……………. επί του σώματος της εκκαλουμένης) και η έφεση είχε κατατέθηκε στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιά στις 23-12-2024 (άρθρα 495, 511, 513, 516 παρ 1, 517 εδαφ α, 518 παρ 1 και 147 ΚΠολΔ). Συνεπώς, πρέπει να γινει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής κατά την αυτή διαδικασία δοθέντος ότι έχει καταβληθεί και το προβλεπόμενο από την διάταξη του άρθρου 495 παρ 3 ΚΠολΔ παράβολο άσκησης έφεσης (βλ. με κωδικό …………/2024 παράβολο). Η έφεση αυτή απευθύνθηκε εκ περισσού και κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η εκκαλουμένη απόφαση. Ωστόσο, δεν απορρίπτεται ως απαράδεκτη ως προς αυτόν αλλά εκτιμάται ως κλήτευση του καθώς ο προσθέτως παρεμβάς πρέπει να καλείται στη συζήτηση της εφέσεως σύμφωνα με τα άρθρα 82 εδαφ γ΄ και 81 παρ 3 ΚΠολΔ (πρβλ ΑΠ 1033/2014, ΝΟΜΟΣ).
Επίσης, η με ειδικό αριθμό καταθ. στη γραμματεία του Εφετείου Πειραιά …………../2025 έφεση κατά της αυτής ως άνω απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα αφού η απόφαση δημοσιεύτηκε και επιδόθηκε κατά τους προαναφερόμενους χρόνους ενώ η έφεση κατατέθηκε στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιά στις 20-12-2024 (άρθρα 495, 511, 513, 516 παρ 1, 517 εδαφ α, 518 παρ 1 και 147 ΚΠολΔ). Συνεπώς, πρέπει να γινει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής κατά την αυτή διαδικασία δοθέντος ότι έχει καταβληθεί και το προβλεπόμενο από την διάταξη του άρθρου 495 παρ 3 ΚΠολΔ παράβολο άσκησης έφεσης (βλ. με κωδικό ………../2024 παράβολο).
Με την αγωγή επί της οποίας εξεδόθη η εκκαλουμένη απόφαση o ενάγων ιστορούσε ότι λόγω αμελούς συμπεριφοράς των προστηθέντων υπαλλήλων της εναγομένης προκλήθηκε εντός του καταστήματός της το περιγραφόμενο ατύχημα με επακόλουθο την σωματική του βλάβη. Ζήτησε δε, όπως παραδεκτά περιορίστηκε το αίτημα της αγωγής, ν΄αναγνωριστεί ότι υποχρεούται η εναγομένη ως προστήσασα να καταβάλει σ΄αυτόν για βελτιωμένη διατροφή, πρόσληψη οικιακής βοηθού, έξοδα μετακίνησης, δαπάνη πλαστικής επεμβάσεως, απώλεια εισοδήματος και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης το συνολικό ποσό των 76294,66 ευρώ με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής μέχρις εξοφλήσεως. Ζήτησε, επίσης την καταδίκη της εναγόμενης στα δικαστικά του έξοδα . Με την με αριθμό κατάθεσης στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιά ………/12-7-2022 προσεπίκληση η εναγομένη προσεπικάλεσε την ασφαλιστική εταιρεία «……………….» σε πρόσθετη υπέρ αυτής παρέμβαση και ενώνοντας στο αυτό δικόγραφο και παρεμπίπτουσα αγωγή ζήτησε να αναγνωριστεί ότι η προσεπικαλούμενη υποχρεούται να καταβάλει σ΄αυτήν κάθε χρηματικό ποσό που τυχόν θ΄ αναγνωρισθεί ότι υποχρεούται να καταβάλει στον ενάγοντα. Ακολούθως, η προσεπικαλούμενη ασφαλιστική εταιρεία άσκησε την με αριθμό κατάθεσης στη γραμματεία του Πρωτοδικειόυ Πειραιά …………/2022 πρόσθετη υπέρ της εναγόμενης παρέμβαση ζητώντας την απόρριψη της αγωγής. Επί της νομίμου αυτής αγωγής (άρθρα 914,330 εδαφ α,,922, 929, 930 παρ 2, 932,297,298,299,346 ΑΚ, 70,176 ΚΠολΔ.), της προσεπίκλησης με την ενωμένη σ΄αυτήν παρεμπίπτουσα αγωγή και της πρόσθετης παρέμβασης εξεδόθη η εκκαλούμενη με αριθμό 1598/2024 απόφαση του Μονομελούς με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή και αναγνωρίστηκε η υποχρέωση της εναγομένης να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 13.150 ευρώ νομιμοτόκως από της επιδόσεως της αγωγής μέχρις εξοφλήσεως ενώ απορρίφθηκε η προσεπίκληση με την ενωμένη σ΄αυτήν παρεμπίπτουσα αγωγή ως αβάσιμη. Περαιτέρω δε, καταδικάσθηκε η εναγόμενη σε καταβολή των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος ύψους 400 ευρώ και στα δικαστικά έξοδα της παρεμπιμπτόντως εναγομένης ύψους 1600 ευρώ.
Ήδη κατά της απόφασης αυτής βάλλουν αμφότεροι οι διαδικοι διαμαρτυρόμενοι για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητούν την εξαφάνιση της εκκαλουμένης. Ειδικότερα, ο ενάγων ζητεί την εξαφάνιση ως προς όλες τις διατάξεις με σκοπό να γίνει καθ΄ολοκληρίαν δεκτη τόσο η αγωγή, όσο και η προσεπίκληση, η πρόσθετη παρέμβαση καθώς και η παρεμπίπτουσα αγωγή, ενώ η εναγόμενη (ζητεί την εξαφάνιση της εκκαλουμένης) ως προς τις διατάξεις που αναφέρονται στην αγωγή με σκοπό την εν ΄ολω απόρριψη της αγωγής.
Με τον πρώτο λόγο έφεσης η εκκαλούσα ισχυριζεται ότι κατ΄εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε την ένσταση αοριστίας που είχε προβάλλει ισχυριζόμενη ότι δεν εκτίθενται στο δικόγραφο: α) οι συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα ο τραυματισμός του ενάγοντος β) ότι η παρασχεθείσα από την σύζυγο του ενάγοντος εργασία έγινε σε βάρος των λοιπών απασχολήσεων της ιδίας, γ) ότι η βελτιωμένη διατροφή ζητείται κατόπιν ιατρικής σύστασης ή γνωμάτευσης, δ) ότι δεν αναφέρονται οι διαστάσεις της δύσμορφης μετεγχειρητικής ουλής ώστε να εκτιμηθεί το κόστος αυτής, αλλά ούτε και οι απαιτούμενες ημέρες νοσηλείας του ενάγοντος και ε) δεν γίνεται αναφορά των απαιτούμενων στοιχείων για τον προσδιορισμό της χρηματικής ικανοποιήσεως για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης του ενάγοντος, ούτε αναφορά στην προσωπική κατάσταση του ενάγοντος. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος καθόσον η αγωγή περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων που την θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο και δικαιολογούν την άσκησή της κατά της εναγομένης εταιρείας. Ειδικότερα, αναφέρεται σ΄αυτήν ότι υπήρχαν φυλλάδια πεσμένα στο δάπεδο μετά τις αυτόματα ανοιγόμενες πόρτες επί των οποίων πάτησε με το αριστερό του πόδι ο ενάγων με συνέπεια ν΄απωλέσει την ισορροπία του και να προκληθεί το περιγραφόμενο στην αγωγή ατύχημα. Εξάλλου, δεν απαιτείται ν΄αναφέρεται στην αγωγή ότι η παρασχεθείσα από την σύζυγο του ενάγοντος εργασία έγινε σε βάρος των λοιπών απασχολήσεων αυτής, ούτε ότι η βελτιωμένη διατροφή απαιτήθηκε λόγω προηγούμενης ιατρικής σύστασης ή γνωμάτευσης, ενώ οι διαστάσεις της δύσμορφης μετεγχειρητικής ουλής δύνανται να εκτιμηθούν από την περιγραφή της σωματικής βλάβης που υπέστη ο ενάγων, όπως και οι απαιτούμενες ημέρες νοσηλείας του ενάγοντος. Τέλος, δεν απαιτείται περαιτέρω αναφορά των απαιτούμενων για τον προσδιορισμό της χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης στοιχείων, ούτε περαιτέρω αναφορά στην προσωπική κατάσταση του ενάγοντος αφού αναφέρεται η ηλικία του, το επάγγελμά του, η έγγαμη κατάστασή του αλλά και οι ενασχολήσεις του κατά τον ελεύθερο χρόνο του ενώ ως προς την εναγομένη αναφέρεται ο εμπορικός χαρακτήρας αυτής, το είδος της εμπορικής δραστηριότητας της και η θέση (τοποθεσία) του καταστήματός της. Κατόπιν αυτών η σχετική ένσταση αοριστίας είναι απορριπτέα ως αβάσιμη. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που δέχθηκε τα ίδια και απέρριψε την ένσταση αυτή ως αβάσιμη κατ΄ουσίαν ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και όλα όσα αντίθετα υποστηρίζονται με το σχετικό λόγο έφεσης είναι απορριπτέα ως αβάσιμα.
Κατά τα άρθρα 298 και 914 Α.Κ. όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει, η αποζημίωση δε περιλαμβάνει τη μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του ζημιωθέντος (θετική ζημία), καθώς και το διαφυγόν κέρδος. Κατά το άρθρο 929 παρ. 1 του ίδιου κώδικα σε περίπτωση βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου η αποζημίωση περιλαμβάνει, εκτός από τα νοσήλια και τη ζημία που έχει ήδη επέλθει, ο,τιδήποτε ο παθών θα στερείται στο μέλλον ή θα εξοδεύει επιπλέον εξαιτίας της αύξησης των δαπανών του. Γι` αυτό όταν προκύπτει και κάποια ωφέλεια από την εν λόγω αιτία, που τελεί σε αιτιώδη προς αυτήν σύνδεσμο, πραγματική ζημία είναι ό,τι υπολείπεται μετά την αφαίρεση της ωφέλειας. Από τη γενική αυτή αρχή του συνυπολογισμού ζημίας και κέρδους εισάγει εξαίρεση η διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 930 Α.Κ. (AΠ 1635/2018). Ειδικότερα, με τη διάταξη της παραγράφου 3 του άρθρου 930 Α.Κ., το οποίο αναφέρεται στην κατ` άρθρο 928-929 Α.Κ. υποχρέωση αποζημιώσεως λόγω θανατώσεως ή βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου, ορίζεται ότι η αξίωση αποζημιώσεως δεν αποκλείεται εκ του ότι κάποιος άλλος έχει την υποχρέωση να αποζημιώσει ή να διατρέφει αυτόν που αδικήθηκε. Με τη διάταξη αυτή o νομοθέτης για να αποτρέψει την ανεπιεική λύση της απαλλαγής (ολικής ή μερικής) του ζημιώσαντος, εισάγει ειδικά για τις περιπτώσεις υποχρέωσης αποζημίωσης ένεκα θανατώσεως ή βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου των άρθρων 928 και 929 ΑΚ, εξαίρεση, όπως προαναφέρθηκε, από την αρχή του καταλογισμού των ωφελειών ή συνυπολογισμού ζημίας και κέρδους (Ολομ. ΑΠ 807/1973). Συγκεκριμένα, η Α.Κ. 930 παρ. 3 αποτελεί έκφραση μιας γενικότερης αρχής ότι σε περίπτωση προσβολής της ζωής, του σώματος ή της υγείας προσώπου με αδικοπραξία, ο υπεύθυνος δεν απαλλάσσεται της αστικής ευθύνης από το ότι τρίτος υποχρεούται από σύμβαση ή από το νόμο σε ορισμένη παροχή προς τον παθόντα ή τους οικείους του. Η παροχή αυτή σκοπό έχει την εξασφάλιση και ανακούφιση του ζημιωθέντος και όχι την απαλλαγή του ζημιώσαντος. Ο παραπάνω σκοπός της Α.Κ. 930 παρ. 3 επιβάλλει την όσο το δυνατόν ευρεία ερμηνεία αυτής. Σύμφωνα έτσι με την παραπάνω γενική αρχή, η διάταξη του άρθρου 930 παρ. 3 Α.Κ., παρά το ότι από τη γραμματική διατύπωσή της φαίνεται να αφορά στις περιπτώσεις, που κάποιος άλλος έχει υποχρέωση να αποζημιώσει ή να διατρέφει αυτόν που ζημιώθηκε, αυτή εφαρμόζεται σε κάθε παροχή τρίτου, ιδιωτικού ή δημοσίου δικαίου, είτε στηρίζεται σε σύμβαση, είτε στο νόμο, είτε γίνεται εκουσίως, χωρίς νομική υποχρέωση και αποβλέπει στην άρση ή μείωση των συνεπειών της προσβολής κατά της ζωής, του σώματος ή της υγείας προσώπου και όχι να ωφελήσει το βλάψαντα, του οποίου αφήνεται άθικτη η υποχρέωση αποζημιώσεως. Από τα παραπάνω συνάγεται ότι “άλλος” με την έννοια της Α.Κ. 930 παρ. 3 μπορεί να είναι οποιοσδήποτε τρίτος, όπως λ.χ. το Δημόσιο, ασφαλιστικοί οργανισμοί, ασφαλιστικές εταιρίες, ιδιώτης, συγγενείς, εργοδότης κ.λ.π.. Επομένως, κατ` εφαρμογή της παραπάνω διάταξης του άρθρου 930 παρ. 3 Α.Κ., ο παθών από αδικοπραξία δικαιούται σε σωρευτική απόληψη, πέραν των παροχών τρίτου, και της οφειλομένης από τον αδικοπραγήσαντα αποζημιώσεως (ΑΠ 91/2019, ΑΠ 152/2017, ΑΠ 1488/2014, ΑΠ 384/2013, ΑΠ 1111/2012, ΑΠ 347/2009). Ειδικότερα, η υποχρέωση του τρίτου προς παροχή μπορεί να στηρίζεται και σε σχέση δημοσίου δικαίου, όπως στην περίπτωση που παρέχεται από το Δημόσιο μισθός ή από ασφαλιστικό φορέα σύνταξη σε πρόσωπο, που δεν μπορεί να προσφέρει εργασία λόγω ανικανότητάς του από ατύχημα. Η δυνατότητα αυτή για την απόκτηση, δηλαδή, από τον παθόντα αθροιστικά της αποζημίωσης που του οφείλει αυτός που τον ζημίωσε και της παροχής του τρίτου, δεν υφίσταται, μόνο όταν ο νομοθέτης ορίζει διαφορετικά, όπως συμβαίνει κατά το άρθρο 18 του ν. 1654/1986, σύμφωνα με το οποίο η αξίωση αποζημίωσης του παθόντος μεταβιβάζεται από το νόμο στο ΙΚΑ, όταν αυτό κατέβαλε ή υποχρεούται να καταβάλει στον παθόντα κοινωνική ή ασφαλιστική παροχή προς κάλυψη της ζημίας του (ΑΠ 91/2019, ΑΠ 152/2017, ΑΠ 1361/2013, ΑΠ 116/2010, ΑΠ 598/2009), είτε κατά τη διάταξη του άρθρου 47 παρ. 6 του Ν. 3518/2006, η οποία δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Α` 272/21-12-2006 και έκτοτε τέθηκε σε ισχύ, σύμφωνα με την οποία η διάταξη του άρθρου 18 του Ν. 1656/1964 έχει ανάλογη εφαρμογή και στους ασφαλιστικούς οργανισμούς ελευθέρων επαγγελματιών, ανεξάρτητα απασχολούμενων, καθώς και στον ΟΓΑ (ΑΠ 538/2022, ΑΠ1635/2018, ΑΠ 1111/2012, ΑΠ 347/2009, ΑΠ 1127/2002).
Από τις υπ΄αριθμούς πρωτ. ………./11-11-2022 και ._ ……./11-11-2022 ένορκες βεβαιώσεις που δόθηκαν επιμελεία του ενάγοντος κατόπιν νομότυπης κλήτευσης της εναγομένης και της προσεπικαλουμένης ασφαλιστικής εταιρείας (βλ υπ΄αριθμούς …./8-11-2022 και …./8-11-2022 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή . ……), την υπ΄αριθμόν …../14-11-2022 ένορκη βεβαίωση ενώπιον του Ειρηνοδίκη Πειραιώς που δόθηκε επιμελεία της εναγομένης κατόπιν νομότυπης κλήτευσης του ενάγοντος και της προσεπικαλούμενης ασφαλιστικής εταιρείας (βλ υπ΄αριθμούς … και ……/ 8-11-2022 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας ……….) καθώς και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε για την συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στις 26-8-2017 και περί ώρα 13.00 μμ ο ενάγων μετέβη συνοδευόμενος από την σύζυγό του, …………., προς οικιακό εφοδιασμό στο κατάστημα της εναγομένης που βρίσκεται στον ………… Αττικής επί της οδού …………. Προς τούτο ανέλαβε ένα καρότσι από τα έξωθεν του καταστήματος ευρισκόμενα και κινήθηκε προς το εσωτερικό του. Πέρασε από τις αυτόματα ανοιγόμενες πόρτες και μόλις εισήλθε στον κύριο χώρο του καταστήματος πάτησε το αριστερό του πόδι επί πεσμένων στο δάπεδο διαφημιστικών φυλλαδίων με συνέπεια να γλιστρήσει και να πέσει βίαια στο δάπεδο και ως εκ τούτου να τραυματιστεί στο αριστερό άνω άκρο. Μεταφέρθηκε από την σύζυγό του στο Γενικό Νοσοκομείο «ΑΣΚΛΗΠΕΙΟ ΒΟΥΛΑΣ» όπου υπεβλήθη στις απαραίτητες εξετάσεις εκ των οποίων διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί πιθανή ρήξη καταφυτικού τένοντα δικεφάλου αριστερού άνω άκρου και συνεστήθη σ΄αυτόν υπερηχογράφημα και μαγνητική τομογραφία του αριστερού αγκώνα. Στις 28-8-2017 υπεβλήθη σε μαγνητική τομογραφία εκ της οποίας προέκυψε ότι είχε υποστεί ρήξη του τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου μυός ο οποίος ήταν εξελκυσμένος προς τα άνω με πέριξ εξοιδήσεις και για τον λόγο αυτό στις 30-8-2017 εισήχθη στο αυτό ως άνω Γενικο Νοσοκομείου όπου υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση προς αποκατάσταση του καταφυτικού τένοντα δικεφάλου του αριστερού βραχιονίου κατά την οποία έγινε συρραφή και καθήλωση αυτού στην ανατομική του θέση στο κερκιδικό όγκωμα με ειδική άγκυρα καθήλωσης και διοστικά ράμματα. Εξήλθε στις 1-9-2017 με οδηγίες για ληψη αντιβίωσης και αναλγητικών φαρμάκων, σύσταση για ανόρροπή θέση του σκέλους σε ανάρτηση και επανεξέταση στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία στις 8-9-2017 ενώ χορηγήθηκε σ΄αυτόν και αναρρωτική άδεια τριάντα (30) ημερών η οποία στη συνέχεια παρατάθηκε διαδοχικά μέχρι που συμπληρώθηκαν εννέα (9) μήνες και 17 ημέρες, ήτοι από 27-8-2017 έως 13-6-2018. Το ατύχημα προκλήθηκε διότι οι υπάλληλοι του συγκεκριμένου καταστήματος δεν είχαν λάβει τα απαιτούμενα μέτρα ώστε ο χώρος του καταστήματος να είναι ασφαλής και ειδικότερα το δάπεδο αυτού να είναι ανά πάσα στιγμή απαλλαγμένο από αιτίες ολισθηρότητας και κυρίως η είσοδος απ΄όπου εισέρχονταν το σύνολο των πελατών. Συγκεκριμένα, παρέλειψαν να επιδείξουν την προσήκουσα επιμέλεια και να συλλέξουν από το δάπεδο τα διαφημιστικά φυλλάδια που τυχαία είχαν πέσει σ΄αυτό ώστε να μην προκληθει κατάσταση κινδύνου για τους εισερχομένους και ν΄απειληθεί η σωματική τους ακεραιότητα μολονότι όφειλαν και μπορούσαν να το πράξουν ενόψει της ιδιότητας τους ως υπαλλήλων με συνέπεια την πρόκληση του προπεριγραφόμενου ατυχήματος. Συνυπαίτιος, ωστόσο, του ατυχήματος είναι και ο ενάγων ο οποίος ωθούσε το καρότσι για να εισέλθει στον κύριο χώρο του καταστήματος χωρίς να επιδείξει την απαιτούμενη προσοχή στο βηματισμό του με συνέπεια να μην αντιληφθεί τα ευρισκόμενα στο δάπεδο διαφημιστικά φυλλάδια, να πατήσει επ΄αυτών με το αριστερό του πόδι και να γλιστρήσει, ακολούθως δε, να βρεθεί σε αδυναμία να διατηρήσει την ισορροπία του και να πέσει στο δάπεδο. Ανέρχεται δε η συνυπαιτιότητα του σε ποσοστό 20% καθώς δικαιολογείται εν μέρει η πεποίθησή του περί ελλείψεων τέτοιων κινδύνων σε χώρο πολυπληθούς καταστήματος το οποίο υπείχε υποχρέωση διατήρησης ασφαλούς περιβάλλοντος για κάθε εισερχόμενο σ΄αυτό. Κατά το υπόλοιπο ποσοστό ευθύνεται και η εναγόμενη καθώς τελούσε σε σχέση πρόστησης με τους υπαλλήλους της. Πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι η αδυναμία του να διατηρήσει την ισορροπία του οφείλεται μερικώς και στο γεγονός ότι προ πενταμήνου και συγκεκριμένα στις 13-3-2017 είχε γλιστρήσει καθώς έπλενε το μπαλκόνι της οικίας του και είχε πέσει με συνέπεια να υποστεί κάκωση μηριαίων μυών και ρήξη αριστερού δικεφάλου μηριαίου μυός του αριστερού κάτω άκρου και για το λόγο αυτό κατά το χρόνο του επιδίκου ατυχήματος τελούσε σε αναρρωτική άδεια. Συνεπεία δε, της προγενέστερης αυτής σωματικής βλάβης βρέθηκε σε μερική αδυναμία ο ενάγων να εξαντλήσει την πίεση που μπορούσε να ασκήσει στο αριστερό του πόδι ώστε να επανακτήσει την ισορροπία του με αποτέλεσμα να πέσει στο δάπεδο και να τραυματιστεί. Προσδιορίζεται δε, η συμβολή της μερικής αυτής αδυναμίας στην έκταση της επίδικης σωματικής βλάβης σε ποσοστό 20%, ενώ κατά το υπόλοιπο ποσοστό 80% ευθύνεται η εναγόμενη ως προστήσασα δεκτού γενομένου σχετικού λόγου έφεσης της εναγομένης ως βάσιμου και κατ΄ουσίαν.
Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο ενάγων αδυνατούσε εν μέρει λόγω του τραυματισμού του στον αριστερό του βραχίονα να αυτοεξυπηρετηθεί και είχε ανάγκη της φροντίδας τρίτου προσώπου σε κάθε κίνηση που απαιτούσε συμμετοχή και του αριστερού βραχίονα. Την φροντίδα αυτή προσέφερε σ΄αυτόν νυχθημερόν η σύζυγός του, ……………, για χρονικό διάστημα τεσσάρων μηνών εκ του οποίου το πρώτο δίμηνο ήταν εντατική ενώ το επόμενο δίμηνο είχε ελαττωθεί λόγω της σταδιακής αποκατάστασης του αριστερού βραχίονα. Για την φροντίδα αυτή, η οποία δεν εντάσσεται στα πλαίσια της συζυγικής σχέσης, δικαιούται ο ενάγων ποσό ίσο με εκείνο που θα κατέβαλε αν είχε προσλάβει για την περιποίησή του τρίτο πρόσωπο και συγκεκριμένα για τους δύο πρώτους μήνες το ποσό των 400 ευρώ μηνιαίως και για τους επόμενους δύο μήνες το ποσό των 300 ευρώ μηνιαίως και συνολικά το ποσό των 1400 ευρώ. Επιπρόσθετα, αποδείχθηκε ότι υποχρεούνταν ο ενάγων να λαμβάνει κατά το χρονικό διάστημα των τεσσάρων μηνών βελτιωμένη διατροφή πλούσια σε ασβέστιο και βιταμίνες για την συντομότερη αποκατάσταση της βλάβης που υπέστη με συνέπεια να υποχρεώνεται να δαπανά το ποσό των 5 ευρώ ημερησίως επιπλέον του ποσού των 7 ευρώ που ήδη κατέβαλε για την ημερήσια διατροφή του. Ως εκ τούτου για το χρονικό διάστημα από 1-9-2017 έως 1-1-2018, ήτοι για 122 ημέρες ο ενάγων εδαπάνησε για βελτιωμένη διατροφή το ποσό των (122 Χ 5=) 610 ευρώ κατά το οποίο και ζημιώθηκε. Αποδείχθηκε, επίσης, ότι για την βελτίωση της δύσμορφης ουλής που παρέμεινε στον αριστερό βραχίονα του ενάγοντος λόγω της εγχείρησης απαιτείται πλαστική επέμβαση από ειδικευμένο ιατρό πλαστικό χειρουργό σε ειδικό θεραπευτικό κέντρο το κόστος για την οποία ανέρχεται στο ποσό των 5.000 ευρώ καθώς τα έξοδα για την νοσηλεία ανέρχονται σε 1000 ευρώ, η αμοιβή του αναισθησιολόγου σε 500 ευρώ, η αμοιβή του πλαστικού χειρουργού σε 2.500 ευρώ και η αμοιβή για χρήση LASER στα μετεγχειρητικά τραύματα σε 1000 ευρώ. Πέραν των ανωτέρω ο ενάγων ο οποίος κατά το χρόνο του ατυχήματος είχε την ιδιότητα του αρχιφύλακα και υπηρετούσε στην Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών υποχρεώθηκε εξαιτίας της σωματικής βλάβης που υπέστη ν΄απέχει από την εργασία του για χρονικό διάστημα εννέα μηνών ήτοι από 27-8-2017 έως 13-6-2018 και ως εκ τούτου απώλεσε τα εισοδήματα που θα ελάμβανε κατά το χρονικό αυτό διάστημα από την υπηρεσία του. Ενόψει δε, του ότι μηνιαίως ελάμβανε μισθό 1.021 ευρώ, επίδομα χρόνου 571,76 ευρώ, επίδομα τέκνων 70 ευρώ, επίδομα εξομάλυνσης 212,94 ευρώ, επίδομα ειδικής απασχόλησης 165,30 ευρώ, επίδομα επιτελικής ευθύνης 27,58 ευρώ, επίδομα ειδικών συνθηκών 68,46 ευρώ και επίδομα εργασίας πέραν του πενθημέρου 230 ευρώ και συνολικά το ποσό των 2.367,04 ευρώ, απώλεσε κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα το ποσό των 22.644.66 ευρώ. Το ποσό αυτό υποχρεούται να καταβάλει η εναγομένη στον ενάγοντα παρ΄ολο που καταβλήθηκαν σ΄αυτόν από το Ελληνικό Δημόσιο καθόσον ο παθών εργαζόμενος δικαιούται να ζητήσει για απώλεια εισοδήματος τις αποδοχές του χρονικού διαστήματος που απουσίασε από την εργασία του λόγω του τραυματισμού του από το ατύχημα ακόμη και αν ακόμη καταβλήθηκαν από τον εργοδότη του, έστω και αν είναι το Ελληνικό Δημόσιο σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην προεκτιθέμενη μείζονα σκέψη, δεκτού γενομένου σχετικού λόγου έφεσης του ενάγοντος ως βάσιμου και κατ΄ουσίαν. Πρέπει δε, να σημειωθεί ότι δεν συντρέχει περίπτωση μεταβίβασης της αξίωσης του ενάγοντος στον οιονεί καθολικό διάδοχο όλων των καταργηθέντων φορέων κοινωνικής ασφάλισης «ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΘΝΙΚΟ ΦΟΡΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ» (eΕΦΚΑ) καθώς ως προς τον «Οργανισμό Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου Ο.Π.Α.Δ.» (άρθρα 6 επ. του ν 2768/1999) δεν υφίσταται διάταξη ανάλογη εκείνης του άρθρου 18 του ν. 1654/1986 σύμφωνα με την οποία η αξίωση αποζημιώσεως του παθόντος μεταβιβάζεται εκ του νόμου στο ΙΚΑ, το οποίο ειτε είχε καταβάλει είτε υποχρεούνταν να καταβάλει στον παθόντα την οικεία κοινωνικοασφαλιστική παροχή προς κάλυψη της ζημίας του, απορριπτομένου αντίθετου ισχυρισμού της εναγομένης ως αβάσιμου. Τέλος, αποδείχθηκε , ότι ο ενάγων ο οποίος κατά το χρόνο του ατυχήματος ήταν 49 ετών, συνεπεία του ατυχήματος υπέστη ηθική βλάβη καθώς υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση, παρέμεινε εκτός υπηρεσίας επί δεκάμηνο περίπου, βίωσε άγχος, στεναχώρια, θλίψη, πόνο, υποχρεώθηκε σε αλλαγή της καθημερινότητας του και ταλαιπωρήθηκε μέχρις αποκαταστάσεως της βλάβης του βραχίονα του. Προς απάμβλυνση δε αυτής πρέπει να επιδικαστει σ΄αυτόν χρηματική ικανοποίηση, η οποία λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών του ατυχήματος, του είδους της προσβολής που υπέστη ο ενάγων, των συναισθημάτων που βίωσε, του βαθμού πταίσματος των υπαλλήλων της εναγομένης, του ποσοστού συνυπαιτιότητας του ιδίου στην πρόκληση του ατυχήματος και του ποσοστού συντρέχοντος πταίσματος του ιδίου στην έκταση της σωματικής βλάβης αυτού, πρεπει να οριστεί, βασει της αρχής της αναλογικότητας, η οποία επιβάλλεται να τηρείται κατά τον καθορισμό του επιδικαζόμενου ποσού ως γενική νομική αρχή και δη αυξημένης τυπικής ισχύος (ΟλΑπ 9/2015) στο ποσό των 5.000 ευρώ δεκτού γενομένου σχετικού λόγου έφεσης του ενάγοντος ως βάσιμου και κατ΄ουσίαν. Συνακόλουθα, πρέπει να αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη υποχρεούται να καταβάλει στον ενάγοντα λαμβανομένης υπόψη της συνυπαιτιότητας αυτού στην πρόκληση του ατυχήματος και του συντρέχοντος πταίσματος αυτού στην έκταση της σωματικής του βλάβης το ποσό των (1400+ 610+ 5000+22.644,66 =29654,66 Χ 80% = 23723,728 Χ 80% = 18978.983 + 5000 =) 23978,983 ευρώ με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι δυνάμει της υπ΄αριθμόν ……/2017 ασφαλιστικής συμβάσεως που περιλαμβάνεται στο υπ΄αριθμόν ……/2/2017 ασφαλιστήριο συμβόλαιο η προσεπικαλουμένη– προσθέτως παρεμβαίνουσα «………» είχε αναλάβει ως καθολική διάδοχος της δικαιοπαρόχου της εταιρείας με την επωνυμία «……..», η οποία είχε μετονομασθεί σε «………….», και στη συνέχεια συγχωνεύτηκε δι απορροφήσεως από την ως άνω προσεπικαλουμένη – προσθέτως παρεμβαίνουσα, την κάλυψη της αστικής ευθύνης που τυχόν θα προέκυπτε για σωματικές βλάβες των πελατών της εναγόμενης κατά την διάρκεια της εισόδου–εξόδου και παραμονής αυτών στους χώρους του καταστήματός της μέχρι του ποσού των 2.000.000 ευρώ ανά ζημιογόνο γεγονός και για το χρονικό διάστημα από 1-3-2017 έως 1-3-2018 ενώ συμφωνήθηκε και απαλλαγή της ασφαλιστικής εταιρίας μέχρι του ποσού των 40.000 ευρώ ανά ζημία. Επομένως, εφόσον η εναγομένη υποχρεώνεται με την απόφαση αυτή να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 23978,983 ευρώ, ήτοι ποσό μικρότερο των 40.000 ευρώ, βάσει του ανωτέρω όρου απαλλάσσεται από την υποχρέωση να καλύψει την αστική ευθύνη της εναγομένης για την σωματική βλάβη του ενάγοντος δεκτής γενομένης σχετικής ένστασης της παρεμπιπτόντως εναγομένης ως βάσιμης και κατ΄ουσίαν. Κρίνεται δε απορριπτέος ως αβάσιμος ο ισχυρισμός της παρεμπιπτόντως ενάγουσας ότι η απαλλαγή ως προς το ποσό των 40.000 ευρώ δεν περιλαμβάνει την χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης καθόσον δεν υφίσταται σχετική διάκριση στη συναφθείσα ασφαλιστική σύμβαση (βλ υπ΄αριθμόν 4.23 όρο της ασφαλιστικής σύμβασης) σε συνδυασμό με αναλυτική περιγραφή ασφαλιζομενου κινδύνου σελ 2 και 3 του συμβολαίου ατυχημάτων της υπ΄ αριθμόν …../……. ασφαλιστικής σύμβασης). Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που δέχτηκε την ένσταση απαλλαγής της παρεμπιπτόντως εναγομένης και απέρριψε την παρεμπίπτουσα αγωγή έστω και με διαφορετική αιτιολογία ορθά κατ΄αποτέλεσμα έκρινε. Ως εκ τούτου, πρέπει ν΄αντικατασταθεί η αιτιολογία της απόφασης και ν΄απορριφθεί η σωρευόμενη έφεση με την οποία ζητείται η εξαφάνιση της εκκαλουμένης ως προς τις διατάξεις περί παρεμπίπτουσας αγωγής κατ΄άρθρο 534 ΚΠολΔ. Κατόπιν αυτών, πρέπει να γίνει δεκτή η με αριθμό κατάθεσης στη γραμματεία του Εφετείου Πειραιά …………/2025 έφεση ως βάσιμη και κατ΄ουσίαν, εξαιρουμένης της σωρευόμενης έφεσης που στρέφεται κατά των διατάξεων της εκκαλουμένης περί παρεμπίπτουσας αγωγής. Επιπλέον δε, πρέπει να γίνει δεκτή και η με αριθμό κατάθεσης ………./2025 έφεση ως βάσιμη και κατ΄ουσίαν. Στη συνέχεια, πρέπει να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη ως προς το σύνολο των διατάξεων αυτής πλην εκείνων που αναφέρονται στην παρεμπίπτουσα αγωγή. Ακολούθως, πρέπει να κρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο κατά τα ανωτέρω κεφάλαια και να γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή ως βάσιμη κατ΄ουσίαν ώστε να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγομένης να καταβάλει στον ενάγοντα το ανωτέρω ποσό με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής. Πρέπει, επίσης να γίνει δεκτή η προσεπίκληση καθώς και η πρόσθετη παρέμβαση ως βάσιμες και κατ΄ουσίαν και ν΄απορριφθεί η παρεμπίπτουσα αγωγή ως αβάσιμη κατ΄ουσίαν, όπως προαναφέρθηκε. Μέρος των δικαστικών εξόδων αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας του ενάγοντος πρέπει να επιβληθεί σε βάρος της εναγομένης λόγω της παραδοχής της εφέσεως του λαμβανομένης υπόψη της έκτασης της ήττας της εναγόμενης και μέρος των δικαστικών εξόδων αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας της εναγομένης πρέπει να επιβληθεί σε βάρος του ενάγοντος λόγω της παραδοχής της εφέσεως της λαμβανομένης υπόψη της έκτασης της ήττας του ενάγοντος (άρθρα 178,183,191 παρ 2 ΚΠολΔ) κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό. Τα δικαστικά έξοδα του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας της παρεμπιπτόντως εναγομένης πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της παρεμπιπτόντως ενάγουσας λόγω της απόρριψης της σωρευόμενης εφέσεως (άρθρα 176,183 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί και η επιστροφή των κατατεθέντων παραβόλων άσκησης έφεσης στους εκκαλούντες λόγω της παραδοχής αμφοτέρων των εφέσεων (άρθρο 495 παρ 3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ την με αριθμό κατάθεσης στη γραμματεία του Εφετείου Πειραιά ………../2025 έφεση και την με αριθμό καταθεσης στην αυτή γραμματεία ………./2025 έφεση με την σωρευόμενη σ΄αυτην έφεση κατά των διατάξεων της εκκαλουμένης περί παρεμπίπτουσας αγωγής
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων
ΔΕΧΕΤΑΙ τη με αριθμό κατάθεσης στη γραμματεία του Εφετείου Πειραιά ………./2025 έφεση και
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την σωρευόμενη στο αυτό δικόγραφο έφεση κατά των διατάξεων της εκκαλουμένης περί παρεμπίπτουσας αγωγής.
ΔΕΧΕΤΑΙ τη με αριθμό κατάθεσης ……../2025 έφεση
ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την με αριθμό 1598/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (τακτική διαδικασία) ως προς όλες τις διατάξεις πλην εκείνων που αφορούν στην παρεμπίπτουσα αγωγή.
ΚΡΑΤΕΙ και ΔΙΚΑΖΕΙ την με αριθμό κατάθεσης ……./2022 αγωγή ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά (τακτική διαδικασία), την με αριθμό κατάθεσης …………/2022 προσεπίκληση και την με αριθμό κατάθεσης ………./2022 πρόσθετη παρέμβαση
ΔΕΧΕΤΑΙ προσεπίκληση
ΔΕΧΕΤΑΙ πρόσθετη παρέμβαση
ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι η εναγομένη υποχρεούται να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των είκοσι τριών χιλιάδων εννιακοσίων εβδομήντα οκτώ ευρώ και εννιακοσίων ογδόντα τριών (23.978,983 ) ευρώ με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής μέχρις εξοφλήσεως.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την εναγομένη σε μέρος των δικαστικών εξόδων αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας του ενάγοντος, το οποίο καθορίζει στο ποσό των εννιακοσίων (900) ευρώ
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον ενάγοντα σε μέρος των δικαστικών εξόδων αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας της εναγομένης το οποίο καθορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον εκκαλούντα – παρεμπιπτόντως ενάγοντα στα δικαστικά έξοδα του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας της εφεσίβλητης – παρεμπιπτόντως εναγόμενης τα οποία ορίζει στο ποσό των οκτακοσίων (800) ευρώ
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή των κατατεθέντων παραβόλων άσκησης έφεσης στους εκκαλούντες
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στον Πειραιά σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριό του συνεδρίαση, στις 30 Ιανουαρίου 2026, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ