ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αριθμός απόφασης 136/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Τμήμα Ναυτικό
Αποτελούμενο από την Δικαστή Κωνσταντίνα Λέκκου, Εφέτη, την οποία όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διευθύνσεως του Εφετείου Πειραιώς και από την Γραμματέα Ε.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την ………….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του εκκαλούντος: ……………., ο οποίος παρέστη στο ακροατήριο δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του Μιχαήλ Αθηναγόρα Δημητρακόπουλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..
Των εφεσίβλητων: α) της εταιρείας με την επωνυμία «…………», η οποία εδρεύει στην πόλη του Παναμά της Δημοκρατίας του Παναμά (………..) με αριθμό εταιρικού μητρώου ………….., στερούμενης ελληνικού ΑΦΜ, νομίμως εκπροσωπούμενης, β) της …………… και γ) της εταιρείας με την επωνυμία «……………», η οποία εδρεύει στην πόλη του Παναμά της Δημοκρατίας του Παναμά και έχει νομίμως εγκαταστήσει γραφείο στην Ελλάδα (οδός ……….) κατά τις διατάξεις του Ν. 27/1975, ως ισχύει σήμερα, με ΑΦΜ ………….., ΔΟΥ πλοίων, νομίμως εκπροσωπούμενης, οι οποίες παρέστησαν στο ακροατήριο δια του πληρεξούσιου δικηγόρου τους Πάρη Καραμήτσιου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Ο ανακόπτων και ήδη εκκαλών ζήτησε να γίνουν δεκτοί: α) η από 8-2-2023 ανακοπή του κατά των καθ’ων η ανακοπή και ήδη εφεσίβλητων, η οποία (ανακοπή) κατατέθηκε στην γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιώς με αριθμ.κατ. ΓΑΚ …../ ΑΚΔ …./ 9-2-2023 και β) οι από 12-4-2023 πρόσθετοι λόγοι ανακοπής που κατατέθηκαν στην γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιώς με αριθμ.κατ. ΓΑΚ …../ ΕΑΚ …./ 12-4-2023.
Τα ως άνω ένδικα βοηθήματα (ανακοπή και πρόσθετοι λόγοι) συνεκδικάσθηκαν κατά την διαδικασία των περιουσιακών διαφορών και κατ’ αντιμωλία των διαδίκων από το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς κατά την δικάσιμο της 25ης-9-2023 και το ανωτέρω πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 2254/26-9-2023 οριστική απόφαση του (διαδικασία περιουσιακών διαφορών), με την οποία δέχθηκε εν μέρει την ανακοπή και τους πρόσθετους λόγους και ακύρωσε εν μέρει την προσβαλλόμενη από 3-2-2023 επιταγή προς εκτέλεση η οποία είχε τεθεί κάτω από το αντίγραφο της από 29-1-2021 υπ’ αριθμ. CL – 2019- 000793 Διάταξης του αγγλικού δικαστηρίου High Court of Justice – Business and Property Courts of England and Wales, Commercial Court, εκδοθείσας από τον …………….. την 29η-7-2022 Δικαστή του ως άνω Δικαστηρίου, κατά τα μέρη με τα οποία ο ανακόπτων επιτασσόταν να καταβάλει τα αναλυτικώς αναφερόμενα σε αυτήν χρηματικά ποσά υπό τις ιδιότητες: α) του privy (διαδόχου) κατά το αγγλικό δικονομικό δίκαιο της εταιρείας …… και β) του μοναδικού προσώπου που ταυτιζόταν με την εταιρεία ……., η οποία φερόταν ότι είχε την πραγματική της έδρα στην Ελλάδα, αποτελούσα ατομική επιχείρηση, για τα χρέη της οποίας ευθυνόταν και ο ίδιος ατομικά και προσωπικά, ενώ απέρριψε την ανακοπή και τους πρόσθετους λόγους κατά το μέρος με το οποίο ζητείτο η ακύρωση της από 3-2-2023 επιταγής προς εκτέλεση κατά το σκέλος με το οποίο επιτασσόταν ο ανακόπτων να καταβάλει στις καθ’ ων τα αναλυτικώς αναφερόμενα σε αυτήν ποσά υπό την ιδιότητα του ομόρρυθμου εταίρου και εκπροσώπου για τα χρέη της εν τοις πράγμασι (de facto) ελληνικής ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία …………………., η οποία κατά το καταστατικό της εδρεύει στον Παναμά, αλλά η πραγματική της έδρα βρίσκεται στον Πειραιά, όπου διοικείται από τον ανακόπτοντα, χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις σύστασης και δημοσιότητας που προβλέπονται στο ελληνικό δίκαιο για τον συγκεκριμένο κεφαλαιουχικό εταιρικό τύπο με αποτέλεσμα να είναι άκυρη και να θεωρείται ως εν τοις πράγμασι ομόρρυθμη εταιρεία. Τέλος το πρωτοβάθμιο δικαστήριο συμψήφισε τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων.
Κατ’ αυτής της απόφασης, ο ανακόπτων άσκησε την από 16-9-2024 έφεση η οποία κατατέθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιώς αριθμ.κατ. ΓΑΚ …………/ ΕΑΚ ……./19-9-2024 και επιμελεία του ιδίου αντίγραφο αυτής κατατέθηκε στην γραμματεία του Εφετείου Πειραιώς με αριθμ.κατ. ΓΑΚ …./ ΕΑΚ …./ 26-9-2024 με την συζήτησή της να προσδιορίζεται για τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας και να εγγράφεται στο πινάκιο.
Κατά την ως άνω δικάσιμο, η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε κατά την διαδικασία των περιουσιακών διαφορών.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν εμπροθέσμως τις προτάσεις τους και παρέστησαν στο ακροατήριο με δηλώσεις του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Η υπό κρίση από 16-9-2024 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενδίκου μέσου …………./19-9-2024 ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου έφεση του εκκαλούντος κατά της υπ’ αριθμ. 2254/1-7-2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που εκδόθηκε κατ’ αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, αρμοδίως εισάγεται προς συζήτηση στο Δικαστήριο αυτό (άρθρο 19 ΚΠολΔ) και έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως (άρθρα 495 παρ. 1 και 2, 498, 511, 513 παρ. 1 περ.β΄, 516, 517 και 518 παρ. 1 του ΚΠολΔ), αφού ως ισχυρίζεται ο εκκαλών δια των εγγράφων προτάσεών του και δεν αμφισβητείται υπό των εφεσιβλήτων ειδικώς, αντίγραφο της εκκαλουμένης αποφάσεως επεδόθη υπό των εφεσιβλήτων σε αυτόν (εκκαλών) την 22.7.2024, η ένδικη δε έφεση ασκήθηκε δια καταθέσεώς της ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου την 19.9.2024, ήτοι εντός της προβλεπομένης από τις διατάξεις του άρθρου 518 παρ.1 τριακονθήμερης προθεσμίας, δοθέντος ότι κατά τις διατάξεις του άρθρου 147 παρ.2 του ΚΠολΔ, το χρονικό διάστημα από 1 έως 31 Αυγούστου δεν υπολογίζεται για την προθεσμία του άρθρου 518 παρ.1 του ιδίου Κώδικα. Πρέπει, επομένως, η έφεση να γίνει τυπικώς δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω κατά το παραδεκτό, το νόμιμο και το βάσιμο των λόγων της, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών στην οποία υπάγεται η ένδικη διαφορά (άρθρα 937 παρ. 3 και 533 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ.), δεδομένου ότι για το παραδεκτό της προκαταβλήθηκε από τον εκκαλούντα, κατά την κατάθεση της, και το οριζόμενο στο το άρθρο 495 παρ. 3 παράβολο των 100 ευρώ (το υπ’ αριθμ…………………/2024 e-παράβολο ποσού 100 ευρώ, που αναγράφεται στην έκθεση καταθέσεως της εφέσεως).
ΙΙ. Με την από 8-2-2023 ανακοπή του και τους από 12-4-2023 πρόσθετους λόγους ανακοπής, ο ανακόπτων – ασκών τους πρόσθετους λόγους και ήδη εκκαλών ζητούσε για τους λόγους που εξέθετε στα δικόγραφα της ανακοπής και των πρόσθετων λόγων, να ακυρωθεί η από 3-2-2023 επιταγή προς εκτέλεση η οποία είχε τεθεί κάτω από αντίγραφο της από 29-1-2021 υπ’ αριθμ. CL – 2019- 000793 Διάταξης του αγγλικού δικαστηρίου High Court of Justice – Business and Property Courts of England and Wales, Commercial Court, εκδοθείσας από τον …………. την 29η-7-2022 Δικαστή του ως άνω Δικαστηρίου και με την οποία επιτασσόταν ο ίδιος, υπό την ιδιότητα: α) του privy (διαδόχου) κατά το αγγλικό δικονομικό δίκαιο της εταιρείας ……………….., β) του ομορρύθμου εταίρου και εκπροσώπου που έφερε προσωπικά και ατομικά ευθύνη για τα χρέη της εν τοις πράγμασι (de facto) ελληνικής ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία …………….., η οποία κατά το καταστατικό της εδρεύει στον Παναμά αλλά η πραγματική της έδρα βρίσκεται στον Πειραιά, όπου διοικείται από τον ανακόπτοντα, χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις σύστασης και δημοσιότητας που προβλέπονται στο ελληνικό δίκαιο για τον συγκεκριμένο κεφαλαιουχικό εταιρικό τύπο με αποτέλεσμα να είναι άκυρη και να θεωρείται ως εν τοις πράγμασι ομόρρυθμη εταιρεία και γ) του μοναδικού προσώπου που ταυτιζόταν με την εταιρεία …………….., η οποία φερόταν ότι είχε την πραγματική της έδρα στην Ελλάδα, αποτελούσα ατομική επιχείρηση, για τα χρέη της οποίας ευθυνόταν και ο ίδιος ατομικά και προσωπικά. Η ανακοπή και οι πρόσθετοι λόγοι συνεκδικάσθηκαν κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών και κατ’ αντιμωλία των διαδίκων από το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς κατά την δικάσιμο της 25ης-9-2023 και το ανωτέρω πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 2254/1-7-2024 οριστική απόφασή του (διαδικασία περιουσιακών διαφορών), με την οποία δέχθηκε εν μέρει την ανακοπή και τους πρόσθετους λόγους και ακύρωσε εν μέρει την προσβαλλόμενη από 3-2-2023 επιταγή προς εκτέλεση κατά τα μέρη με τα οποία ο ανακόπτων επιτασσόταν να καταβάλει στις καθ’ων τα αναλυτικώς αναφερόμενα σε αυτήν χρηματικά ποσά υπό τις ιδιότητες: α) του privy (διαδόχου) κατά το αγγλικό δικονομικό δίκαιο της εταιρείας …………. και β) του μοναδικού προσώπου που ταυτιζόταν με την εταιρεία …………….., η οποία φερόταν ότι είχε την πραγματική της έδρα στην Ελλάδα, αποτελούσα ατομική επιχείρηση, για τα χρέη της οποίας ευθυνόταν και ο ίδιος ατομικά και προσωπικά, ενώ απέρριψε την ανακοπή και τους πρόσθετους λόγους κατά τους υπόλοιπους λόγους της και κατά το μέρος με το οποίο ζητείτο η ακύρωση της από 3-2-2023 επιταγής προς εκτέλεση κατά το σκέλος με το οποίο επιτασσόταν ο ανακόπτων να καταβάλει στις καθ’ ων τα αναλυτικώς αναφερόμενα σε αυτήν ποσά υπό την ιδιότητα του ομόρρυθμου εταίρου και εκπροσώπου που έφερε προσωπικά και ατομικά ευθύνη για τα χρέη της εν τοις πράγμασι (de facto) ελληνικής ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία …………….., η οποία κατά το καταστατικό της εδρεύει στον Παναμά αλλά η πραγματική της έδρα βρίσκεται στον Πειραιά, όπου διοικείται από τον ανακόπτοντα, χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις σύστασης και δημοσιότητας που προβλέπονται στο ελληνικό δίκαιο για τον συγκεκριμένο κεφαλαιουχικό εταιρικό τύπο με αποτέλεσμα να είναι άκυρη και να θεωρείται ως εν τοις πράγμασι ομόρρυθμη εταιρεία. Τέλος το πρωτοβάθμιο δικαστήριο συμψήφισε τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων. Κατ’ αυτής της απόφασης, παραπονείται με την υπό κρίση έφεση του, ο εκκαλών και με τους λόγους έφεσης που ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία του νόμοιυ και κακή εκτίμηση των αποδείξεων κατά το μέρος που απορρίφθηκε η ανακοπή του και οι πρόσθετοι λόγοι, ζητεί να γίνει δεκτή η έφεση του ως βάσιμη, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση, να κρατηθεί η υπόθεση και να δικασθεί από το παρόν Δικαστήριο, να γίνει δεκτή η ανακοπή του, όπως και οι πρόσθετοι λόγοι της και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη από 3-2-2023 επιταγή προς εκτέλεση η οποία είχε τεθεί κάτω από το αντίγραφο της από 29-1-2021 υπ’ αριθμ. CL – 2019- 000793 Διάταξης του αγγλικού δικαστηρίου High Court of Justice – Business and Property Courts of England and Wales, Commercial Court, εκδοθείσας από τον …………. την 29η-7-2022 Δικαστή του ως άνω Δικαστηρίου, με την οποία επιτάσσεται να καταβάλει στις καθ’ων τα αναλυτικώς αναφερόμενα σε αυτήν χρηματικά ποσά υπό την ιδιότητα του ομόρρυθμου εταίρου και εκπροσώπου που έφερε προσωπικά και ατομικά ευθύνη για τα χρέη της εν τοις πράγμασι (de facto) ελληνικής ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία …………., η οποία κατά το καταστατικό της εδρεύει στον Παναμά αλλά η πραγματική της έδρα βρίσκεται στον Πειραιά, όπου διοικείται από τον ανακόπτοντα, χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις σύστασης και δημοσιότητας που προβλέπονται στο ελληνικό δίκαιο για τον συγκεκριμένο κεφαλαιουχικό εταιρικό τύπο, με αποτέλεσμα να είναι άκυρη και να θεωρείται ως εν τοις πράγμασι ομόρρυθμη εταιρεία. Τέλος ζητεί να καταδικασθούν οι αντίδικοι του στην καταβολή των δικαστικών του εξόδων για αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας.
ΙΙΙ. Σύμφωνα με το άρθρο 10 ΑΚ η ικανότητα του νομικού προσώπου ρυθμίζεται από το δίκαιο της έδρας του. Από την διάταξη αυτή προκύπτει, ότι από το δίκαιο της έδρας του νομικού προσώπου ρυθμίζονται τα επί μέρους ζητήματα, που αφορούν στην ίδρυση, στην έναρξη, στην έκταση της ικανότητας δικαίου, στη λύση, στην επωνυμία και στη διαχείριση του νομικού προσώπου, καθώς και στην αντιπροσωπευτική εξουσία και στην ευθύνη των οργάνων του. Ως «έδρα» δε στην διάταξη αυτή νοείται όχι η καταστατική, αλλά η πραγματική, ο τόπος, δηλαδή, όπου είναι εγκατεστημένα τα όργανα που κινητοποιούν τον οργανισμό του νομικού προσώπου, ασκείται πραγματικά η διοίκηση και λαμβάνονται οι βασικές για τη λειτουργία του αποφάσεις. Απόκλιση από τον θεσπιζόμενο με το άρθρο 10 ΑΚ κανόνα της πραγματικής έδρας του νομικού προσώπου εισάγεται με το άρθρο 1 του Ν.791/1978, σύμφωνα με το οποίο ναυτιλιακές εταιρείες, των οποίων η σύσταση έγινε κατά τους νόμους αλλοδαπής πολιτείας, εφόσον είναι ή ήταν πλοιοκτήτριες ή διαχειρίστριες πλοίων υπό ελληνική σημαία ή είναι εγκατεστημένες ή ήθελαν εγκατασταθεί στην Ελλάδα, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 25 του Ν 27/1975 ή των ΑΝ 89/1967 και 378/1968, διέπονται, ως προς την σύσταση και ικανότητα δικαίου, από το δίκαιο της χώρας, στην οποία βρίσκεται κατά το καταστατικό τους η έδρα τους, ανεξαρτήτως του τόπου από τον οποίο διευθύνονται ή διευθύνονταν εξ ολοκλήρου ή εν μέρει οι υποθέσεις τους, ενώ μετά την συμπλήρωση του ως άνω άρθρου με το άρθρο 11 παρ. Δ του Ν. 3816/2010, στην προστασία της ως άνω διάταξης εντάχθηκαν και οι εταιρείες χαρτοφυλακίου (holding compranies) των ανωτέρω πλοιοκτητριών πλοίων υπό ελληνική ή ξένη σημαία, που είναι αλλοδαπές κεφαλαιουχικές εταιρείες, οι οποίες κατέχουν τίτλους συμμετοχής στις εταιρείες του άρθρου 1 του Ν. 791/1978 και ασχολούνται μόνον με την επενδυτική διαχείριση των τίτλων αυτών χωρίς να αναπτύσσουν άλλη επιχειρηματική δραστηριότητα. Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 25 παρ. 7 του Ν. 27/1975, ως ισχύει, η εφαρμογή των διατάξεων τούτων του άρθρου 1 του Ν.791/1978 επεκτάθηκε και στις αλλοδαπές εταιρίες πλοιοκτήτριες πλοίων υπό ξένη σημαία, εφόσον τα πλοία τους διαχειρίζονται ή διαχειρίζονταν γραφεία ή υποκαταστήματα εταιρειών του άρθρου 25 του Ν 27/1975. Οι προαναφερθείσες περιπτώσεις αποτελούν εξαιρετικό δίκαιο, κατ` απόκλιση του άρθρου 10 ΑΚ, όπως η έννοιά του προσδιορίσθηκε παραπάνω, αφού ρητά συνδέουν την ικανότητα δικαίου αυτών στην Ελλάδα με το δίκαιο της χώρας της καταστατικής έδρας τους. Επομένως, σύμφωνα με το άρθρο 10 ΑΚ, εταιρείες των οποίων τα όργανα διοίκησης λειτουργούν πράγματι στην Ελλάδα, διέπονται γενικά, άρα και ως προς την σύσταση και ικανότητα δικαίου, από το ελληνικό δίκαιο, έστω και αν στο καταστατικό τους προβλέπεται άλλη «εθνικότητα» ή η έδρα τους έχει ορισθεί με το καταστατικό εκτός Ελλάδος. Αν, συνεπώς, διαπιστωθεί, ότι η πραγματική έδρα της εταιρείας που φέρεται ως αλλοδαπή, βρίσκεται στην Ελλάδα και δεν έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις ίδρυσης (σύστασης και δημοσιότητας) που επιτάσσει το ελληνικό δίκαιο για τον συγκεκριμένο εταιρικό τύπο, η εν λόγω εταιρεία είναι άκυρη και θεωρείται ως αδημοσίευτη ομόρρυθμη εταιρεία, οι δε εταίροι των εταιρειών αυτών ευθύνονται απεριορίστως και εις ολόκληρο μετά της εταιρείας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 249 παρ. 1 και 258 παρ. 3 Ν. 4072/2012. Αυτό, όμως, δεν ισχύει, για αλλοδαπές ναυτιλιακές εταιρείες, οι οποίες είναι ή ήταν κατά το παρελθόν πλοιοκτήτριες πλοίων υπό ξένη σημαία, τα οποία διαχειρίζονται ή διαχειρίζονταν γραφεία ή υποκαταστήματα εταιρειών εγκατεστημένα στην Ελλάδα βάσει του άρθρου 25 του Ν. 27/1975, όπως και για τις εταιρείες χαρτοφυλακίου που είναι μέτοχοι των ως άνω αλλοδαπών ναυτιλιακών εταιρειών (AΠ 1460/2022, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1183/2019, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Επισημαίνεται ότι, οι αλλοδαπές ναυτιλιακές εταιρείες αρκεί να υπήρξαν σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή πλοιοκτήτριες πλοίου υπό ξένη σημαία, το οποίο διαχειριζόταν εγκατεστημένη στην Ελλάδα διαχειρίστρια, για να επωφεληθούν της προστασίας του άρθρου 1 του Ν. 791/1978, ακόμη και αν είχαν την ιδιότητα της πλοιοκτήτριας κατά τον χρόνο γένεσης της αξίωσης ή δικαστικής επιδίωξης αυτής. Πράγματι, η νομοθετική διατύπωση «ναυτιλιακές εταιρείες (…) εφόσον είναι ή ήταν κατά το παρελθόν (…)» καθοδηγεί την ερμηνεία και για τον –μετά την υιοθέτηση του νόμου– χρόνο. Η θέση αυτή υπαγορεύεται από την ταυτότητα του νομικού λόγου (δεν δικαιολογείται διάκριση μεταξύ των εταιρειών που λειτουργούσαν πριν την έναρξη του νόμου και αυτών που λειτουργούν κατά τη διάρκεια ισχύος αυτού) και επιρρωνύεται τελολογικώς. Η αλλαγή σημαίας είναι συνήθης στη ναυτιλιακή πρακτική, συνιστά δε στρατηγική συνισταμένη περισσοτέρων παραμέτρων (κόστους, φορολογίας, στελέχωσης, κανόνων ασφάλειας κ.λπ.). Η έμπτωση ή έξοδος μίας εταιρείας από το πεδίο εφαρμογής του ν. 791/1978 κάθε φορά που αποκτά ή μεταβιβάζει πλοίο με ελληνική σημαία ή εισέρχεται ή εξέρχεται από το ελληνικό νηολόγιο, θα προκαλούσε μη ανεκτή ανασφάλεια δικαίου τόσο για τους εταίρους, όσο –κυρίως– για τους τρίτους. Το ίδιο πρέπει να γίνει δεκτό και για τις πλοιοκτήτριες και διαχειρίστριες πλοίων υπό ξένη σημαία, ιδίως μετά την αναδιατύπωση του άρθρου 1 από τον ν. 4646/2019, δεδομένου ότι ο παρελθοντικός χρόνος χρησιμοποιείται πλέον χωρίς διάκριση. Αρκεί λοιπόν η αλλοδαπή εταιρεία να ήταν σε μία δεδομένη χρονική στιγμή πλοιοκτήτρια πλοίου υπό ξένη σημαία, το οποίο διαχειρίζεται ή διαχειριζόταν ημεδαπή ή αλλοδαπή εγκατεστημένη διαχειρίστρια [Λ. Αθανασίου, Η μεταχείριση των αλλοδαπών ναυτιλιακών εταιρειών από τη νομολογία, Lex&Forum 1/2022.38 = sakkoulas-online]. Της ίδιας προστασίας απολαμβάνουν και οι εταιρείες χαρτοφυλακίου οι οποίες είναι μέτοχοι αλλοδαπών ναυτιλιακών εταιρειών, για τις οποίες μάλιστα δεν απαιτείται εγκατάσταση στην Ελλάδα ως προϋπόθεση προστασίας τους, ούτε θα μπορούσε άλλωστε, δεδομένου ότι το αντικείμενό τους δεν εμπίπτει στις δεκτικές εγκατάστασης δραστηριότητες [όμοια ΕΠ 355/2019 Ιστοσελίδα Εφετείου Πειραιώς, Λ. Αθανασίου, Η μεταχείριση των αλλοδαπών ναυτιλιακών εταιρειών από τη νομολογία, ο.π.], αλλά και οι απώτερες εταιρείες χαρτοφυλακίου, οι οποίες είναι εταιρείες χαρτοφυλακίου που είναι μέτοχοι σε εταιρείες χαρτοφυλακίου που με την σειρά τους είναι μέτοχοι σε ναυτιλιακές εταιρείες, πλοιοκτήτριες πλοίων υπό ξένη σημαία (Λ. Αθανασίου: Η μεταχείριση των αλλοδαπών ναυτιλιακών εταιρειών από τη νομολογία, ο.π.).
IV. Με τον πέμπτο λόγο ανακοπής, ο ανακόπτων εξέθετε ότι η εταιρεία ……………….. αποτελούσε μία αλλοδαπή εταιρεία χαρτοφυλακίου (holding), η οποία ήταν μέτοχος κατά 47,50% της επίσης αλλοδαπής εταιρείας με την επωνυμία «………………», η οποία κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα για την επίδικη υπόθεση, ήταν πλοιοκτήτρια πλοίων υπό ξένη σημαία, τη διαχείριση των οποίων είχε αναθέσει στην, νομίμως εγκατεστημένη στην Ελλάδα βάσει των διατάξεων του ΑΝ 89/67, αλλοδαπή εταιρεία με την επωνυμία «……………….». Ότι επομένως η ……….. υπαγόταν στις ρυθμίσεις του άρθρου 1 του Ν. 791/1978 και διεπόταν ως προς την σύσταση και την ικανότητα δικαίου από το δίκαιο της καταστατικής της έδρας (Δημοκρατίας του Παναμά) και όχι από το ελληνικό δίκαιο, βάσει του οποίου θα κρινόταν ως άκυρη η σύσταση της, αφού δεν είχαν τηρηθεί οι απαιτούμενες στο ελληνικό δίκαιο διατυπώσεις σύστασης και δημοσιότητας για την ίδρυση μίας κεφαλαιουχικής εταιρείας και θα λειτουργούσε ως de facto ομόρρυθμη εταιρεία, με τον ίδιο, ως κυρίαρχο μέτοχο και ασκούντα την διοίκηση της, να ευθύνεται απεριορίστως και εις ολόκληρον για τα χρέη της, συμπεριλαμβανομένου και του επίδικου για το οποία επισπεύδεται αναγκαστική εκτέλεση εις βάρος του βάσει της από 3-2-2023 επιταγής. Δεδομένου δε ότι με την πρώτη επικουρική βάση της προσβαλλόμενης επιταγής, οι εφεσίβλητες επιχειρούσαν να θεμελιώσουν την παθητική νομιμοποίηση του εκκαλούντος στην ιδιότητα του ως ομόρρυθμου εταίρου και εκπροσώπου που έφερε προσωπικά και ατομικά ευθύνη για τα χρέη της αδημοσίευτης ελληνικής ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία ……………………, η οποία κατά το καταστατικό της έδρευε στον Παναμά αλλά η πραγματική της έδρα βρισκόταν στον Πειραιά, όπου διοικούνταν από τον ανακόπτοντα, χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις σύστασης και δημοσιότητας που προβλέπονταν στο ελληνικό δίκαιο για τον συγκεκριμένο κεφαλαιουχικό εταιρικό τύπο με αποτέλεσμα να είναι άκυρη και να θεωρείται ως αδημοσίευτη ομόρρυθμη εταιρεία, ζητούσε να κηρυχθεί άκυρη η επιταγή ως προς αυτήν την βάση της. Mε τις νομίμως κατατεθείσες προτάσεις τους, οι καθ’ων – εφεσίβλητες αρνήθηκαν αιτιολογημένως την ιστορική βάση αυτού του λόγου ανακοπής, επικαλούμενες ότι ο ανακόπτων – εκκαλών δεν ανέφερε σε ποιες εταιρείες μετείχε ως εταιρεία χαρτοφυλακίου η ………………, ποιων πλοίων ήταν πλοιοκτήτριες αυτές οι εταιρείες και σε ποιες εταιρείες που είχαν νομίμως εγκατασταθεί στην Ελλάδα είχαν αναθέσει την διαχείριση τους, ενώ σε κάθε περίπτωση από τους ισχυρισμούς του ίδιου του ανακόπτοντος – εκκαλούντος που περιλαμβάνονταν στα δικόγραφα που είχε καταθέσει στα πλαίσια της αντιδικίας τους προέκυπτε ότι την 29η-1-2021 που εκδόθηκε η Διάταξη για την οποία επισπεύδουν την εις βάρος του εκτέλεση, η εταιρεία ………………….. δεν ήταν μέτοχος ως εταιρεία χαρτοφυλακίου έστω και απώτατη, σε κάποια αλλοδαπή εταιρεία που να είναι πλοιοκτήτρια πλοίου υπό ξένη σημαία που βρισκόταν υπό διαχείριση εταιρείας του Ν. 27/1975, ώστε να απολαμβάνει της προστασίας του άρθρου 1 του Ν. 791/1978 και για τον λόγο αυτό να μην ευθύνεται ο ανακόπτων για τις υποχρεώσεις της. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε τον πέμπτο λόγο ανακοπής δεχόμενο ότι η εταιρεία ………………… ήταν μέτοχος κατά 47,5 % στην επίσης εταιρεία χαρτοφυλακίου ………….., η οποία όμως την 29-1-2021 που εκδόθηκε η Διάταξη για την οποία επισπεύδεται η αναγκαστική εκτέλεση εις βάρος του ανακόπτοντος – εκκαλούντος δεν απολάμβανε της προστασίας του άρθρου 1 του Ν. 791/1978, αφού δεν προέκυψε ότι σε εκείνο το χρονικό σημείο ήταν πλοιοκτήτρια ή μέτοχος σε πλοιοκτήτρια κάποιου πλοίου υπό ξένη σημαία που να έχει αναθέσει την διαχείρισή του σε εταιρεία που να είναι νομίμως εγκατεστημένη στην Ελλάδα (ήταν πλοιοκτήτρια του πλοίου PC και είχε αναθέσει τη διαχείριση του στην τρίτη των καθ’ων μέχρι την 15-7-2020). Δεδομένου δε ότι η ………… ήταν μία εταιρεία που είχε καταστατική έδρα στον Παναμά αλλά πραγματική στην Αθήνα και δεν είχαν τηρηθεί οι προβλεπόμενες στο ελληνικό δίκαιο διατυπώσεις ίδρυσης μίας κεφαλαιουχικής εταιρείας, όπως είναι οι εταιρείες S.A. κρίθηκε ότι λειτουργούσε ως de facto ομόρρυθμη εταιρεία με τον εκκαλούντα που ήταν ο κυρίαρχος μέτοχος και ασκών την διοίκηση της να ευθύνεται ατομικώς για τις υποχρεώσεις της, οπότε νομίμως στράφηκαν κατ’ αυτού οι καθ’ων – εφεσίβλητες για την ικανοποίηση της απαίτησης τους κατά της …………. Mε τον δεύτερο λόγο έφεσης, ο εκκαλών παραπονείται ότι κατ’ εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου και δη του άρθρου 1 του Ν. 791/1978 και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε ότι η εταιρεία …………… δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για την υπαγωγή της στο άρθρο 1 του Ν. 791/1978 επειδή την 27η-1-2021, που εκδόθηκε η Διάταξη του αγγλικού δικαστηρίου με την οποία επισπεύδεται αναγκαστική εκτέλεση εις βάρος του με την προσβαλλόμενη επιταγή, η εταιρεία ………….. που ήταν εταιρεία που είχε εγκατασταθεί στην Ελλάδα βάσει των διατάξεων του Ν. 27/1975 και ασκούσε τη διαχείριση των πλοίων, πλοιοκτησίας της εταιρείας ………………… στην οποία μέτοχος ήταν η ……….. δεν είχε κανένα πλοίο υπό τη διαχείριση της, καθώς είχε παύσει να διαχειρίζεται πλοία από την 15η-7-2020. Ότι αντιθέτως κατά την σαφή διατύπωση του άρθρου 1 του Ν. 791/1978, για να απολαμβάνει μία εταιρεία χαρτοφυλακίου της προστασίας του άρθρου 1 του Ν. 791/1978 και να θεωρείται ως εγκύρως συσταθείσα, αν έχει συσταθεί σύμφωνα με το δίκαιο της καταστατικής της έδρας, αρκεί να είναι μέτοχος σε εταιρεία που υπήρξε, έστω και κατά το παρελθόν, πλοιοκτήτρια πλοίου υπό ξένη σημαία, που η διαχείριση του είχε ανατεθεί σε αλλοδαπή εταιρεία που έχει νομίμως εγκατασταθεί στην Ελλάδα βάσει των διατάξεων του Ν. 28/1975, όπως συμβαίνει με την εταιρεία με την επωνυμία ………… η οποία παραμένει μέτοχος κατά 47,5% στην εταιρεία με την επωνυμία ………., η οποία υπήρξε κατά το παρελθόν πλοιοκτήτρια πλοίων υπό ξένη σημαία, τη διαχείριση των οποίων είχε αναθέσει στην εταιρεία με την επωνυμία ………… που ήταν εταιρεία που είχε εγκατασταθεί στην Ελλάδα βάσει των διατάξεων του Ν. 27/1975, ενώ σε κάθε περίπτωση από την 19η-12-2019 που ασκήθηκε στα αγγλικά δικαστήρια η αγωγή των νυν εφεσίβλητων κατά της εταιρείας με την επωνυμία ……….. επί της οποίας εκδόθηκε η από 29-1-2021 Διάταξη που επιδίκασε εις βάρος της ανωτέρω εταιρείας με την επωνυμία ………… τα δικαστικά έξοδα με τους νόμιμους τόκους, η εταιρεία με την επωνυμία …………. παρέμεινε σε λειτουργία, ασκώντας την διαχείριση των πλοίων που κατά καιρούς είχε η ……………., χωρίς να ασκεί επιρροή για την υπαγωγή της ανωτέρω εταιρείας με την επωνυμία ………….. στο καθεστώς του άρθρου 1 του Ν. 791/1978 ότι ειδικά την 29η-1-2021 που εκδόθηκε η Διάταξη του αγγλικού δικαστηρίου, η ανωτέρω εταιρεία με την επωνυμία ……………. δεν είχε κανένα πλοίο υπό την διαχείριση της. Με αυτό το περιεχόμενο, ο ως άνω λόγος είναι ορισμένος και νόμιμος και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική του βασιμότητα.
V. Από την επανεκτίμηση των προσκομισθέντων ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου αποδεικτικών μέσων και από τα παραδεκτώς προσκομιζόμενα από τις εφεσίβλητες το πρώτον ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κατά την διάταξη του άρθρου 529 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. και ειδικότερα από τη νομότυπα κατ’ άρθρ. 421 του Κ.Πολ.Δ. ληφθείσα υπ’ αριθμ. …./ 25-9-2023 [και όχι …. όπως από προφανή παραδρομή αναφέρεται στις εγγραφες προτάσεις του εκκαλούντος] ένορκη βεβαίωση του μαρτύρα του εκκαλούντος – ανακόπτοντος ……….. η οποία δόθηκε νομίμως ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών ………… και ύστερα από νομότυπη κλήτευση των εφεσίβλητων – καθ’ ων η ανακοπή (βλ.σχετ. την υπ’ αριθμ. ../ 20-9-2023 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αθηνών ………….) και τις επίσης νομότυπα κατ’ άρθρ. 421 του Κ.Πολ.Δ. υπ’αριθμ. ……. και ………./25-9-2025 ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων των εφεσίβλητων – καθ’ ων η ανακοπή ………. και …………, οι οποίες δόθηκαν νομίμως ενώπιον της Συμβολαιογράφου Πειραιώς ……….. και ύστερα από νομότυπη κλήτευση του εκκαλούντος – ανακόπτοντος (βλ.σχετ. την υπ’ αριθμ. …………./20-9-2023 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αθηνών …………..), από όλα ανεξαιρέτως τα νομίμως προσκομιζόμενα μετ’ επικλήσεως από τους διαδίκους έγγραφα, είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (με τα έγγραφα που έχουν συνταχθεί σε ξένη γλώσσα να συνοδεύονται από επίσημη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα από αρμόδια κατά νόμο πρόσωπα σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 454 του Κ.Πολ.Δ.), συμπεριλαμβανομένων και των εγγράφων που οι εφεσίβλητες επικαλούνται και προσκομίζουν για πρώτη φορά στην κατ’ έφεση δίκη (άρθρο 529 παρ. 1 ΚΠολΔ), και αφού ληφθούν υπόψη και τα διδάγματα της κοινής πείρας, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Την 3η-2-2023, οι εφεσίβλητες, ήτοι η εδρεύουσα στον Παναμά εταιρεία με την επωνυμία «…………», νομίμως εκπροσωπούμενη, η ……… και η εδρεύουσα στον Παναμά εταιρεία με την επωνυμία «…………..» επέδωσαν στον εκκαλούντα ………….. την από 3-2-2023 επιταγή προς εκτέλεση η οποία είχε τεθεί κάτω από το ακριβές αντιπεφωνημένο και νομίμως επικυρωμένο αντίγραφο της από 29-1-2021 υπ’ αριθμ. CL – 2019- 000793 Διάταξης του αγγλικού δικαστηρίου High Court of Justice – Business and Property Courts of England and Wales, Commercial Court, εκδοθείσας την 29η-7-2022 από τον …………, Δικαστή του ως άνω Δικαστηρίου, με τη δέουσα επισημείωση της Σύμβασης της Χάγης της 5ης Οκτωβρίου 1961 και τα νομίμως συνημμένα σε αυτό έγγραφα, νομίμως μεταφρασμένα στην ελληνική γλώσσα, με την οποία (επιταγή) ο εκκαλών, υπό την ιδιότητα του privy (διαδόχου) κατά το αγγλικό δικονομικό δίκαιο της εταιρείας ………….., άλλως του ομόρρυθμου εταίρου και εκπροσώπου που έφερε προσωπικά και ατομικά ευθύνη για τα χρέη της εν τοις πράγμασι (de facto) ελληνικής ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία …………, η οποία κατά το καταστατικό της έδρευε στον Παναμά αλλά η πραγματική της έδρα βρισκόταν στον Πειραιά, όπου διοικείτο από τον εκκαλούντα, χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις σύστασης και δημοσιότητας που προβλέπονται στο ελληνικό δίκαιο για τον συγκεκριμένο κεφαλαιουχικό εταιρικό τύπο, με αποτέλεσμα να είναι άκυρη και να θεωρείται ως εν τοις πράγμασι ομόρρυθμη εταιρεία και άλλως του μοναδικού προσώπου που ταυτιζόταν με την εταιρεία με την επωνυμία ………………, η οποία φερόταν ότι είχε την πραγματική της έδρα στην Ελλάδα, αποτελούσα ατομική επιχείρηση, για τα χρέη της οποίας ευθυνόταν και ο ίδιος ατομικά και προσωπικά, επιτασσόταν να καταβάλει στις εφεσίβλητες τα κάτωθι χρηματικά ποσά, ήτοι: α) το ισάξιο σε ευρώ κατά την ημερομηνία της επιταγής του χρηματικού ποσού των 385.520,80 λιρών Ηνωμένου Βασιλείου, ήτοι 434.107,89 ευρώ για επιδικασθείσα δικαστική δαπάνη, β) το ισάξιο σε ευρώ κατά την ημερομηνία της επιταγής του χρηματικού ποσού των 62.111,68 λιρών Ηνωμένου Βασιλείου, ήτοι ευρώ 69.933,14 ευρώ για επιδικασθέντες τόκους επί του υπό στοιχ.α΄ χρηματικού ποσού της δικαστικής δαπάνης από 29-1-2021 έως την 3-2-2023 και γ) το ισάξιο σε ευρώ κατά την ημέρα της επιταγής (3-2-2023) του χρηματικού ποσού των 385.520,80 λιρών Ηνωμένου Βασιλείου, ήτοι 434.107,89 ευρώ ως αμοιβή για την σύνταξη της επιταγής σύμφωνα με το άρθρο 72 παρ. 1 του Κώδικα περί Δικηγόρων (Ν. 4194/2013), πλέον 30 ευρώ για έξοδα επίδοσης της επιταγής και συνολικά το χρηματικό ποσό των 938.198,92 ευρώ, με τα υπό στοιχ. α΄ και γ΄ κονδύλια με τον ορισθέντα από την από 29-1-2021 Διαταγή τόκο υπερημερίας ύψους 8% για το χρονικό διάστημα από 3-2-2023 έως την εξόφληση. Με βάση, λοιπόν, το περιεχόμενο της επιταγής, ο εκκαλών επιτασσόταν να καταβάλει τα ως άνω χρηματικά ποσά στις αντιδίκους του υπό την ιδιότητες: α) του privy (διαδόχου) κατά το αγγλικό δικονομικό δίκαιο της εταιρείας …………….., άλλως β) του ομόρρυθμου εταίρου και εκπροσώπου που έφερε προσωπικά και ατομικά ευθύνη για τα χρέη της αδημοσίευτης ελληνικής ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία …………, η οποία κατά το καταστατικό της εδρεύει στον Παναμά αλλά η πραγματική της έδρα βρίσκεται στον Πειραιά, όπου διοικείται από τον εκκαλούντα, χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις σύστασης και δημοσιότητας που προβλέπονται στο ελληνικό δίκαιο για τον συγκεκριμένο κεφαλαιουχικό εταιρικό τύπο με αποτέλεσμα να είναι άκυρη και να θεωρείται ως αδημοσίευτη ομόρρυθμη εταιρεία και άλλως γ) του μοναδικού προσώπου που ταυτιζόταν με την εταιρεία ………….., η οποία φερόταν ότι είχε την πραγματική της έδρα στην Ελλάδα, αποτελούσα ατομική επιχείρηση, για τα χρέη της οποίας ευθυνόταν και ο ίδιος ατομικά και προσωπικά. Με την εκκαλουμένη απόφαση, η επίδικη από 3-2-2023 επιταγή ακυρώθηκε καθό μέρος ο εκκαλών επιτασσόταν να καταβάλει στις εφεσίβλητες τα ανωτέρω ποσά, υπό την ιδιότητα αυτού ως privy (διαδόχου) κατά το αγγλικό δικονομικό δίκαιο της εταιρείας με την επωνυμία ………….., καθώς και υπό την ιδιότητα αυτού ως μοναδικού προσώπου που ταυτιζόταν με την ανωτέρω εταιρεία με την επωνυμία …………, η οποία φερόταν ότι είχε την πραγματική της έδρα στην Ελλάδα, αποτελούσα ατομική επιχείρηση, για τα χρέη της οποίας ευθυνόταν και ο ίδιος ατομικά και προσωπικά, χωρίς τα κεφάλαια αυτά να προσβληθούν από τις εφεσίβλητες ως μόνες έχουσες προς τούτο έννομο συμφέρον, με αποτέλεσμα, στο παρόν δικαστήριο, να έχει μεταβιβασθεί η υπόθεση κατά το μέρος που κρίθηκε ότι ο ανακόπτων και ήδη εκκαλών ευθύνεται έναντι των εφεσίβλητων για τα χρέη της εταιρείας με την επωνυμία …………… ως εταίρος και ασκών την διοίκηση της, επειδή αυτή η εταιρεία εδρεύει σύμφωνα κατά το καταστατικό της στον Παναμά αλλά η πραγματική της έδρα βρίσκεται στον Πειραιά, χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις σύστασης και δημοσιότητας που προβλέπονται στο ελληνικό δίκαιο για τον συγκεκριμένο κεφαλαιουχικό εταιρικό τύπο, με αποτέλεσμα να είναι άκυρη και να θεωρείται ως αδημοσίευτη ομόρρυθμη εταιρεία. Ο εκκαλών, με τον εξεταζόμενο λόγο έφεσης, επαναφέροντας τον πέμπτολόγο ανακοπής του, υποστηρίζει ότι, η ανωτέρω εταιρεία με την επωνυμία ……….. απολαμβάνει της προστασίας του άρθρου 1 του Ν. 791/1978 και άρα διέπεται ως προς την σύσταση της και την ικανότητα δικαίου από το δίκαιο της καταστατικής της έδρα της και όχι της πραγματικής τοιαύτης, με αποτέλεσμα να μην ευθύνεται ο ίδιος για τις υποχρεώσεις της αφού έχει ιδρυθεί εγκύρως ως κεφαλαιουχική εταιρεία, σύμφωνα με το δίκαιο του Παναμά και δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αδημοσίευτη ομόρρυθμη εταιρεία λόγω μη έγκυρης σύστασης της, όπως θα συνέβαινε αν δεν υπαγόταν στις ρυθμίσεις του άρθρου 1 του Ν. 791/1978. Ειδικότερα, ο εκκαλών εκθέτει ότι η εταιρεία με την επωνυμία ……………….. αποτελεί μία εταιρεία χαρτοφυλακίου με καταστατική έδρα στον Παναμά, η οποία είναι μέτοχος στην επίσης αλλοδαπή εταιρεία με την επωνυμία ………………….., η οποία με την σειρά της υπήρξε στο παρελθόν πλοιοκτήτρια πλοίων υπό ξένη σημαία, τη διαχείριση των οποίων είχε αναθέσει στην εταιρεία ………….., η οποία έχει εγκατασταθεί στην Ελλάδα δυνάμει των διατάξεων του Ν. 27/1975. Ως προς το ζήτημα λοιπόν αυτό, από τα ίδια αποδεικτικά μέσα, προκύπτει ότι, η εταιρεία με την επωνυμία ……………………. είναι μία εταιρεία χαρτοφυλακίου, με καταστατική έδρα στην Δημοκρατία του Παναμά και ήδη από τα τέλη του έτους 2012 είναι μέτοχος στην αλλοδαπή εταιρεία με την επωνυμία ………………., η οποία και αυτή λειτουργεί ως εταιρεία χαρτοφυλακίου, αποκτώντας τις μετοχές μονοβάπορων εταιρειών, πλοιοκτητριών πλοίων υπό ξένη σημαία. Η ανωτέρω εταιρεία με την επωνυμία ………….. ελέγχεται από τον εκκαλούντα, ενώ μέτοχος στην εταιρεία με την επωνυμία …………. είναι και η πρώτη εφεσίβλητη, αλλοδαπή εταιρεία με την επωνυμία ………………., μία εταιρεία χαρτοφυλακίου, ελεγχόμενη από την δεύτερη εφεσίβλητη αλλά και η εταιρεία με την επωνυμία ……………., με τα ποσοστά των μετοχών κάθε εταιρείας να μεταβάλλονται αναλόγως των συμφωνιών των μετόχων αυτής. Στα πλαίσια των ναυτιλιακών της δραστηριοτήτων και από τα τέλη του έτους 2012, που ιδρύθηκε, η ανωτέρω εταιρεία με την επωνυμία …………, ενεργώντας ως εταιρεία χαρτοφυλακίου, απέκτησε το σύνολο των μετοχών διάφορων μονοβάπορων εταιρειών, πλοιοκτητριών πλοίων υπό ξένη σημαία, όπως ήταν η εταιρεία ….., πλοιοκτήτρια του υπό ξένη σημαία πλοίου με το όνομα PC,η εταιρεία ……, πλοιοκτήτρια του υπό ξένη σημαία πλοίου με το όνομα HI, η εταιρεία ………….. πλοιοκτήτρια του υπό ξένη σημαία πλοίου με το όνομα NIII και η εταιρεία ………… πλοιοκτήτρια του υπό ξένη σημαία πλοίου με το όνομα PC. Τη διαχείριση των ως άνω πλοίων ασκούσε, έως και το έτος 2017, η εταιρεία με την επωνυμία …………, συμφερόντων του εκκαλούντος, ενώ από τις αρχές του έτους 2017 και μέχρι το τέλος εκείνου του έτους, η εταιρεία με την επωνυμία ……………….. ανέθεσε σταδιακά τη διαχείριση όλων των πλοίων της στην εταιρεία με την επωνυμία ………………, συμφερόντων της δεύτερης εφεσίβλητης, η οποία είναι μία αλλοδαπή εταιρεία με καταστατική έδρα στον Παναμά και έχει εγκατασταθεί στην Ελλάδα βάσει των διατάξεων του Ν. 27/1975 με την υπ’ αριθμ. 3122.1/3568/23900/21-11-2001 κοινή Απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Εμπορικής Ναυτιλίας, η οποία δεν έχει ανακληθεί μέχρι σήμερα. Ενδεικτικά, η εταιρεία με την επωνυμία ………….. ασκούσε την διαχείριση του πλοίου PC από το έτος 2017 έως και την 15η-7-2020, του πλοίου HI από το έτος 2017 έως και την 10η-3-2020, του πλοίου NIII από την 21η-5-2017 έως την 15η-7-2020 και του πλοίου T από την 21η-5-2017 έως και την 23η-9-2017 (βλ. σχετ. το προσκομιζόμενο νομίμως μεταφρασμένο αντίγραφο της από 29-1-2021 υπ’ αριθμ. CL–2019-000793 απόφασης του Ανώτερου Δικαστηρίου – Τμήματος Αστικών, Εμπορικών και Διοικητικών Διαφορών, Περιφερειακού Εμπορικού Δικαστηρίου του Λονδίνου και συγκεκριμένα τις παραγράφους 9, 10, 19, 69, 102, 103 της ως άνω απόφασης που περιγράφεται η δραστηριότητα της ………… και η ανάθεση της διαχείρισης των πλοίων της στην ………….., αλλά και τις από 21-1-2021 και με αριθμ.πρωτ. ………/ 2021 και …………./ 2021 βεβαιώσεις του Τμήματος Ναυτιλιακών Εταιρειών της Διεύθυνσης Ποντοπόρου Ναυτιλίαςτου Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής για την διαχείριση των πλοίων HI και PC αντιστοίχως από την …………….. Με βάση, επομένως, τα ανωτέρω πραγματικά γεγονότα, που συνομολογούνται και από τους διαδίκους και σύμφωνα και με όσα αναλύονται στην οικεία νομικη σκέψη της παρούσας κατά την ερμηνεία του άρθρου 1 του Ν. 791/1978, η εταιρεία με την επωνυμία …….. συμφερόντων του εκκαλούντος, αποτελεί μία αλλοδαπή εταιρεία με καταστατική έδρα στον Παναμά, η οποία απολαμβάνει της προστασίας του άρθρου 1 του Ν. 791/1978, καθώς αποτελεί μία απώτερη εταιρεία χαρτοφυλακίου, η οποία είναι μέτοχος στην εταιρεία χαρτοφυλακίου με την επωνυμία ……………, η οποία μέσω μονοβάπορων εταιρειών των οποίων είχε αποκτήσει τις μετοχές, ήταν πλοιοκτήτρια πλοίων υπό ξένη σημαία, τη διαχείριση των οποίων είχε αναθέσει από το έτος 2017 στην τρίτη εφεσίβλητη, αλλοδαπή εταιρεία με την επωνυμία …………, η οποία έχει νομίμως εγκατασταθεί στην Ελλάδα σύμφωνα με το άρθρο 25 του Ν. 27/1975, χωρίς η άδεια της να έχει ανακληθεί μέχρι σήμερα. Επομένως, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 1 του Ν. 791/1978, η εταιρεία με την επωνυμία ……………. διέπεται ως προς την σύστασή της από το δίκαιο του Παναμά, ήτοι το δίκαιο της καταστατικής της έδρας και άρα αναγνωρίζεται και λειτουργεί στην Ελλάδα ως κεφαλαιουχική εταιρεία, με αποτέλεσμα να μην τίθεται ζήτημα ακυρότηττας της και λειτουργίας της ως αδημοσίευτης ομόρρυθμης εταιρείας, οπότε θα ευθυνόταν για τα χρέη της απεριόριστα ο εκκαλών, ως εταίρος της και εκπρόσωπός της, όπως αβάσιμα υποστηρίζουν οι εφεσίβλητες, οι οποίες στην από 3-2-2023 επιταγή επιχείρησαν να θεμελιώσουν την ευθύνη αυτού (ανακόπτοντος και ήδη εκκαλούντος) στην ιδιότητά του «ως ομόρρυθμου εταίρου και εκπροσώπου που έφερε προσωπικά και ατομικά ευθύνη για τα χρέη της εν τοις πράγμασι (de facto) ελληνικής ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία ……………..». Συνεπώς, το πρωτόδικο δικαστήριο που έκρινε ότι η εταιρεία με την επωνυμία …………………. δεν υπάγεται στην διάταξη του άρθρου 1 του Ν. 791/1978, αλλά λειτουργεί ως εν τοις πράγμασι ελληνική ομόρρυθμη εταιρεία με τον εκκαλούντα να ευθύνεται απεριόριστα για τα χρέη της ως ομόρρυθμος εταίρος και εκπρόσωπός της και συνακόλουθα, απέρριψε τον πέμπτο λόγο ανακοπής ως αβάσιμο στην ουσία του, έσφαλε ως προς την ερμηνεία του άρθρου 1 του Ν. 791/1978, με αποτέλεσμα ο υπό κρίση δεύτερος λόγος έφεσης να πρέπει να γίνει δεκτός ως κατ’ ουσία βάσιμος. Κατόπιν των ανωτέρω και δεδομένου ότι ήδη με την πρωτόδικη απόφαση έχει γίνει δεκτή η ανακοπή ως προς τις άλλες δύο βάσεις στις οποίες οι εφεσίβλητες επιχείρησαν να θεμελιώσουν την ευθύνη του εκκαλούντος στην από 3-2-2023 επιταγή (του privy κατά το αγγλικό δικονομικό δίκαιο της εταιρείας …….. και του μοναδικού προσώπου που ταυτιζόταν με την εταιρεία ………, η οποία φερόταν ότι είχε την πραγματική της έδρα στην Ελλάδα, αποτελούσα ατομική επιχείρηση, για τα χρέη της οποίας ευθυνόταν και ο ίδιος ατομικά και προσωπικά), παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων έφεσης καθώς μετά την αποδοχή του δεύτερου λόγου, δεν υφίσταται βάση παθητικής νομιμοποίησης για την επίσπευση αναγκαστικής εκτέλεσης εις βάρος του εκκαλούντος με την προσβαλλόμενη επιταγή.
Συνεπώς, η υπό κρίση έφεση πρέπει να γίνει δεκτή ως κατ’ ουσία βάσιμη, γενομένου δεκτού του δεύτερου λόγου έφεσης, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη υπ’ αριθμ. 2254/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς κατά το μέρος που απέρριψε τον πέμπτο λόγο ανακοπής, να κρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο ως προς αυτόν τον λόγο (άρθρ 535 ΚΠολΔ), ο οποίος (πέμπτος λόγος ανακοπής) πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό της παρούσας κατά την κατ’ ουσία έρευνα του δεύτερου λόγου έφεσης και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη από 3-2-2023 επιταγή προς πληρωμή κατά το σκέλος με το οποίο ο εκκαλών – ανακόπτων επιτασσόταν να καταβάλει στις εφεσίβλητες – καθ’ων, τα αναλυτικώς αναφερόμενα σε αυτήν ποσά, υπό την ιδιότητα του ομόρρυθμου εταίρου και εκπροσώπου που έφερε προσωπικά και ατομικά ευθύνη για τα χρέη της εν τοις πράγμασι (de facto) ελληνικής ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία ……………………, η οποία κατά το καταστατικό της εδρεύει στον Παναμά αλλά η πραγματική της έδρα βρίσκεται στον Πειραιά, όπου διοικείται από τον ανακόπτοντα, χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις σύστασης και δημοσιότητας που προβλέπονται στο ελληνικό δίκαιο για τον συγκεκριμένο κεφαλαιουχικό εταιρικό τύπο με αποτέλεσμα να είναι άκυρη και να θεωρείται ως εν τοις πράγμασι ομόρρυθμη εταιρεία. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων, για αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας, πρέπει να συμψηφιστούν, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 179 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., λόγω του δυσερμηνεύτου των διατάξεων που εφαρμόσθηκαν, ενώ λόγω της νίκης του εκκαλούντος θα πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή σε αυτόν του κατατιθεμένου παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 3Γ΄ του Κ.Πολ.Δ.), σύμφωνα με τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό της παρούσας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει κατ’ αντιμωλία των διαδίκων την από 16-9-2024 και με αριθμ.κατ. ΓΑΚ …./ ΕΑΚ ……/ 19-9-2024 έφεση.
Δέχεται τυπικά και κατ’ ουσία την έφεση.
Διατάσσει την απόδοση του υπ’ αριθμ. ……….. ηλεκτρονικού παραβόλου στον εκκαλούντα.
Εξαφανίζει την υπ’ αριθμ. 2254/2024 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που εξεδόθη κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, κατά το μέρος που απέρριψε τον πέμπτο λόγο ανακοπής.
Κρατεί και δικάζει την υπόθεση ως προς τον πέμπτο λόγο ανακοπής.
Δικάζει κατ’ αντιμωλία των διαδίκων και κατά την διαδικασία των περιουσιακών διαφορών την από 8-2-2023 και με αριθμ.κατ. ΓΑΚ …./ ΕΑΚ ………/ 9-2-2023 ανακοπή ως προς τον πέμπτο λόγο ανακοπής.
Δέχεται τον πέμπτο λόγο ανακοπής ως κατ’ ουσία βάσιμο.
Ακυρώνει την προσβαλλόμενη από 3-2-2023 επιταγή προς εκτέλεση κατά το σκέλος με το οποίο επιτασσόταν ο ανακόπτων να καταβάλει στις καθ’ ων τα αναλυτικώς αναφερόμενα σε αυτήν ποσά, υπό την ιδιότητα του ομόρρυθμου εταίρου και εκπροσώπου που έφερε προσωπικά και ατομικά ευθύνη για τα χρέη της εν τοις πράγμασι (de facto) ελληνικής ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία ……………………., η οποία κατά το καταστατικό της εδρεύει στον Παναμά αλλά η πραγματική της έδρα βρίσκεται στον Πειραιά, όπου διοικείται από τον ανακόπτοντα, χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις σύστασης και δημοσιότητας που προβλέπονται στο ελληνικό δίκαιο για τον συγκεκριμένο κεφαλαιουχικό εταιρικό τύπο με αποτέλεσμα να είναι άκυρη και να θεωρείται ως εν τοις πράγμασι ομόρρυθμη εταιρεία.
Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων για αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια στο ακροατήριό του συνεδρίαση στον Πειραιά, δίχως την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων, την 27.2.2026.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ