ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 186/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
Αποτελούμενο από τoν Δικαστή Λάζαρο Γιαπαλάκη Εφέτη, ο οποίος ορίσθηκε από τον Προϊστάμενο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιά και από την Γραμματέα Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις …………… για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ :
ΤΗΣ ΚΑΛΟΥΣΗΣ-ΕΚΚΑΛΟΥΣΗΣ-ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ-ΚΑΘ’ ΗΣ ΟΙ ΠΡΟΣΘΕΤΟΙ ΛΟΓΟΙ: ΤΗΣ …………, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Χρήστο ΣΚΟΛΙΔΗ του Δ.Σ.Α. με Α.Μ …….. και Ιωάννη Φωκά του Δ.Σ. Γιαννιτσών με Α.Μ. ……..
ΤΟΥ ΚΑΘ’ ΟΥ Η ΚΛΗΣΗ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ-ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ-ΑΣΚΟΥΝΤΟΣ ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΕΦΕΣΗΣ: ……….., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Μακρή του Δ.Σ.Α. με Α.Μ. ………… της Δ.Ε. ΓΙΑΝΝΑΤΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ).
Ο καλών ενάγων-αιτών άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά την από 3-8-2021 με αριθμό έκθεση κατάθεσης δικογράφου αγωγής ……../2021 καθώς επίσης και την από 28-2-2023 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου αίτησης …………../2023 οι οποίες συνεκδικάστηκαν κατά την δικάσιμο της 29-3-2023 και εκδόθηκε η με αριθμό 4228/2023 οριστική απόφαση του παραπάνω δικαστηρίου.
Την παραπάνω απόφαση πρόσβαλε η εναγόμενη ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς με την από 8-2-2024 έφεση της και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου έφεσης ……/2024 ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου έφεσης …………/2024 ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ζητώντας την εξαφάνιση της εκκαλουμένης, προκειμένου να απορριφθεί η με αριθμό έκθεση κατάθεσης δικογράφου αγωγής ……../2021 και η οποία προσδιορίστηκε αρχικά να συζητηθεί για την δικάσιμο της 6-2-2025 πλην όμως δυνάμει της από 15-5-2024 κλήσης της εκκαλούσης ………….. και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου …………/2024 αυτή προσδιορίστηκε για την δικάσιμο της 5-12-2024 οπότε και αναβλήθηκε για την δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσης. Περαιτέρω την παραπάνω απόφαση πρόσβαλε ο ενάγων ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς με την από 12-2-2024 έφεση του με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου έφεσης ………./2024 ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου έφεσης ………../2024 ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και η οποία προσδιορίστηκε να εκδικαστεί κατά την δικάσιμο της 6-2-2025 πλην όμως και αυτή προσδιορίστηκε να δικαστεί την ίδια δικάσιμο με την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ……../2024 έφεση και μετά από αναβολή για την δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσης. Τέλος ο ανωτέρω εκκαλών άσκησε κατά της προαναφερθείσης απόφασης τους από 1-7-2024 πρόσθετους λόγους έφεσης με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου …………/2024 ζητώντας την εξαφάνιση της εκκαλουμένης, προκειμένου να γίνει εν όλω δεκτή η ένδικη αγωγή και οι οποίοι προσδιορίστηκαν να εκδικαστούν κατά την δικάσιμο 5-12-2024 και μετά από αναβολή για την δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσης.
Οι υποθέσεις εκφωνήθηκαν με τη σειρά τους από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκαν. Κατά τη συζήτηση των υποθέσεων, όταν η υποθέσεις εκφωνήθηκαν κατά τη σειρά εγγραφής τους στο οικείο πινάκιο, οι διάδικοι εκπροσωπήθηκαν από τους ως άνω πληρεξούσιους δικηγόρους τους οι οποίοι αφού ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις τους.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ
Ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου εκκρεμούν: α) η από με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ………../2024 έφεση, β) η από με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου …………./2024 έφεση και οι με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου …………/024 πρόσθετοι λόγοι έφεσης οι οποίες αφορούν τους ίδιους διαδίκους εκδικάζονται κατά την ίδια διαδικασία και είναι συναφείς μεταξύ τους και για το λόγο αυτό θα πρέπει να συνεκδικαστούν επειδή με τη συνεκδίκασή τους διευκολύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων (άρθρο 246ΚΠΟΛΔ).
Νόμιμα φέρονται προς συζήτηση η από με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενδίκου μέσου ……../2024 έφεση και η από με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ………./2024 έφεση δυνάμει της από με αριθμό έκθεση κατάθεση δικογράφου ………../2024 κλήσης καθώς επίσης και οι με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ………/2024 πρόσθετοι λόγοι έφεσης κατά της με αριθμό 4228/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από την οικογένεια, τον γάμο και την ελεύθερη συμβίωση αντιμωλία των διαδίκων επί της από με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου …………/2021 αγωγής του ενάγοντος καθώς επίσης και της με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου …………../2023 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων του ενάγοντος κατά της εναγόμενης. Η ως άνω έφεση έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα από την εναγόμενη και σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 495, 511, 513 § 1 β, 516 και 518 § 1 ΚΠολΔ δεδομένου ότι η εκκαλουμένη απόφαση επιδόθηκε στην εναγόμενη στις 15-1-2024 (βλ. την με αριθμό ………. /15-1-2024 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Θεσσαλονίκης με έδρα το Πρωτοδικείο Γιαννιτσών …………..) ενώ η με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ………../2024 έφεση της εναγόμενης και ήδη εκκαλούσης ασκήθηκε στις 13-2-2024 (βλ την με αριθμό …………/2024 έκθεση κατάθεσης δικογράφου ένδικου μέσου στο Πρωτοδικείο Πειραιά), η δε με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ………../2024 έφεση του ενάγοντος και ήδη εκκαλούντος ασκήθηκε στις 14-2-2024 (βλ. την με αριθμό ……./2024 έκθεση κατάθεσης δικογράφου ένδικου μέσου στο Πρωτοδικείο Πειραιά), όπως επίσης και οι με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ………../024 πρόσθετοι λόγοι έφεσης οι οποίοι κατατέθηκαν στην γραμματεία του Εφετείου Πειραιά στις 26-6-2024 και επιδόθηκαν στην εφεσίβλητη στις 2-7-2024 (βλ. την με αριθμό ………..΄ /2-7-2024 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Θεσσαλονίκης με έδρα το Πρωτοδικείο Γιαννιτσών ……….). Περαιτέρω καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο της από με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου …………./2024 έφεσης κατ’ άρθρο 495 ΚΠΟΛΔ (βλ. το με αριθμό …../2024 e-παράβολο όπως επίσης και το με αριθμό ……/2024 e-παράβολο. Πρέπει συνεπώς να γίνουν αυτές τυπικά δεκτές (άρθρο 533 ΚΠΟΛΔ και να ερευνηθούν περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των κατ’ ιδίαν λόγων τους (άρθρο 524 παρ.1 ΚΠΟΛΔ).
Με την από 3-8-2021 και με αριθμό έκθεση κατάθεσης δικογράφου …………../2021 αγωγής ο ενάγων εκθέτει ότι δυνάμει νόμιμου γάμου του με την εναγόμενη, ο οποίος έχει λυθεί απέκτησε ένα τέκνο τον …………. που γεννήθηκε στις 27-12-2018. Ότι με την με αριθμό 3003/2019 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου η οποία εκδόθηκε επί των αναφερόμενων συνεκδικασθέντων αγωγών των διαδίκων ανατέθηκε η επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου τους στην εναγόμενη και ρυθμίστηκε το δικαίωμα της επικοινωνίας αυτού με το τέκνο του, κατά τον αναφερόμενο στην απόφαση τρόπο. Ότι κατόπιν άσκησης εφέσεων από αμφότερους του διαδίκους κατά της παραπάνω απόφασης εκδόθηκε η με αριθμό 520/2020 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου δια της οποίας εξαφανίστηκε η εκκαλουμένη απόφαση μόνο ως προς το σκέλος της ρύθμισης της επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο του και ρυθμίστηκε το δικαίωμα της επικοινωνίας του κατά τον αναφερόμενο στην προαναφερθείσα απόφαση τρόπο. Ότι μετά την έκδοση της παραπάνω απόφασης μεταβλήθηκαν ουσιαστικά οι συνθήκες στις οποίες στηρίχτηκε το Δικαστήριο για την ρύθμιση της επιμέλειας και επικοινωνίας με το ανήλικο τέκνο κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα, ζητεί να μεταρρυθμιστεί η με αριθμό 520/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς προκειμένου να διαταχθεί η από κοινού άσκηση της επιμέλειας του ανωτέρω ανηλίκου τέκνου τους από αμφότερους τους διαδίκους κατά τον ειδικότερο αναφερόμενο στην αγωγή τρόπο, ήτοι με ορισθέντα κατά τόπο διαμονής αυτού την κατοικία του, διατασσόμενης παράλληλα της απόδοσης του ανήλικου στον ίδιο, άλλως σε περίπτωση που οριστεί ως τόπος διαμονής του ανηλίκου τέκνου του η κατοικία της εναγόμενης, να ρυθμιστεί το δικαίωμα της επικοινωνίας μαζί του κατά τον αναφερόμενο στο δικόγραφο τρόπο. Επικουρικά ζητεί να ρυθμιστεί το δικαίωμα επικοινωνίας μαζί του κατά τον ειδικότερα διαλαμβανόμενο στην αγωγή τρόπο. Τέλος ζητεί να απειληθεί σε βάρος της εναγόμενης χρηματική ποινή 1000 ευρώ και προσωπική κράτηση διάρκειας έξι μηνών για κάθε παράβαση της απόφασης που θα εκδοθεί και να καταδικαστεί η εναγόμενη στην δικαστική του δαπάνη. Με την από 28-2-2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου …………./2023 αίτηση του εκθέτει ότι με την με αριθμό 1400/2021 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά (ασφαλιστικά μέτρα) ρυθμίστηκε η επικοινωνία του με το ανήλικο τέκνο του ………….. κατά τον αναφερόμενο σε αυτή τρόπο. Ότι ακολούθως με τις προτάσεις που κατέθεσε κατά την συζήτηση της ένδικης από 3-8-2021 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ……/2021 αγωγής του ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κατά την αρχική δικάσιμο της 10-11-2021 άσκησε νέα αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, αιτούμενος την μεταρρύθμιση της με αριθμό 1400/2021 απόφασης του παραπάνω Δικαστηρίου όμως αυτή η αίτηση του απορρίφθηκε από το Δικαστήριο ως απαράδεκτη δυνάμει της με αριθμό 1021/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά. Ότι στην] συνέχεια άσκησε τη νέα με αριθμό έκθεση κατάθεσης ……../2022 αίτηση του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά με την οποία ζητούσε εκ νέου την μεταρρύθμιση της με αριθμό 1400/2021 απόφασης η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο ως απαράδεκτη, εκδοθείσας της με αριθμό 1551/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά. Με βάση το ανωτέρω ιστορικό ο αιτών ζητεί από το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά ως το Δικαστήριο της κύριας υπόθεσης να μεταρρυθμιστεί η ανωτέρω απόφαση προκειμένου να ανατεθεί από κοινού στους διαδίκους η άσκηση της επιμέλειας του ανωτέρω ανήλικου τέκνου τους κατά τον ειδικότερο αναφερόμενο στην αίτηση του τρόπο, ήτοι διατηρούμενου προσωρινά ως τόπου διαμονής αυτού την κατοικία της καθ’ ης μητέρας του, άλλως να ανατεθεί αποκλειστικά στον ίδιο η επιμέλεια του ανήλικου τέκνου τους στον τομέα της εκπαίδευσης του και να ρυθμιστεί προσωρινά το δικαίωμα της επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο του κατά τον αναφερόμενο στην αίτηση του τρόπο. Τέλος ζητεί να απειληθεί σε βάρος της καθ’ ης προσωπική κράτηση διάρκειας έξι μηνών και χρηματική ποινή 1.000 ευρώ για κάθε παράβαση της απόφασης που θα εκδοθεί σχετικά με την άσκηση της επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο του και να καταδικαστεί η καθ’ ης στην δικαστική του δαπάνη. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο συνεκδικάζοντας την αγωγή και την αίτηση αφού τις έκρινε ορισμένες και νόμιμες απέρριψε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων και έκανε εν μέρει δεκτή την ένδικη αγωγή ρυθμίζοντας το δικαίωμα επικοινωνίας του ενάγοντος με το ανήλικο τέκνο του κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στην αγωγή τρόπο. Κατά της απόφασης αυτής με την από με αριθμό έκθεση Κατάθεσης δικογράφου …………/2024 έφεση της παραπονείται η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα για τους περιεχόμενους στην ανωτέρω έφεση της λόγους οι οποίοι ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου και σε εσφαλμένη εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων και ζητεί την εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης έτσι ώστε να απορριφθεί η από με αριθμό έκθεση κατάθεσης δικογράφου ……../2021 αγωγή. Περαιτέρω κατά της παραπάνω απόφασης με την με αριθμό έκθεση κατάθεσης δικογράφου ……./2024 έφεση του αλλά και με τους με αριθμό έκθεση κατάθεσης δικογράφου …………/2024 πρόσθετους λόγους έφεσης παραπονείται ο ενάγων και ήδη εκκαλών για τους περιεχόμενους στην ανωτέρω έφεση και στους πρόσθετους λόγους αυτής οι οποίοι ανάγονται σε εσφαλμένη εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων και ζητεί την εξαφάνιση της παραπάνω απόφασης προκειμένου να γίνει δεκτή η ένδικη αγωγή του.
Ως προς τους λόγους έφεσης των εκκαλούντων της με αριθμό ………./2024 έφεσης της εκκαλούσης που αναφέρονται σε εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου λεκτέα είναι τα εξής: Με τον πρώτο λόγο της ένδικης έφεσης της η εκκαλούσα εκθέτει ότι εσφαλμένα το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο δεν δέχτηκε την ένσταση περί απαράδεκτου άσκησης της ένδικης αγωγής κατά το μέρος που εκδίκασε το επικουρικό αίτημα της καθώς επίσης και κατά την διάταξη περί δικαστικών εξόδων. Ειδικότερα εκθέτει ότι δυνάμει της με αριθμό 3003/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά λύθηκε ο γάμος της εκκαλούσης με τον εφεσίβλητο και της ανατέθηκε οριστικά η αποκλειστική επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου τους. Ότι ως εκ τούτου αντικείμενο επιμέλειας δεν αποτελούσε η με αριθμό 520/2020 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου αλλά η με αριθμό 3003/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά με αποτέλεσμα η ένδικη αγωγή θα έπρεπε να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμη και όχι ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη.
Σε περίπτωση έφεσης κατά τελεσίδικης απόφασης που αφορά ρύθμιση γονικής μέριμνας, η μεταρρυθμιζόμενη (εκκαλουμένη) απόφαση είναι η τελεσίδικη πρωτόδικη απόφαση (ή η απόφαση Εφετείου αν πρόκειται για αναίρεση) που ρύθμισε την επιμέλεια. Η έφεση στοχεύει στην τροποποίηση της, λόγω μεταβολής των συνθηκών, με βάση το συμφέρον του ανηλίκου σύμφωνα με το άρθρο 1.536 ΑΚ διότι οι αποφάσεις αυτές μπορούν να μεταρρυθμιστούν αν άλλαξαν οι συνθήκες, ακόμη και αν η αρχική απόφαση έχει καταστεί τελεσίδικη. Η νέα απόφαση (Εφετείο) θα εξαφανίσει εν μέρει την εκκαλουμένη και θα αναθέσει την επιμέλεια ή θα ορίσει κατοικία τέκνου με νέα δεδομένα. Επομένως με βάση τα παραπάνω εκτεθέντα πρέπει ο ανωτέρω λόγος έφεσης ν απορριφθεί ως μη νόμιμος. Με τον δεύτερο λόγο της έφεσης της η εκκαλούσα εκθέτει ότι η ένδικη αγωγή θα έπρεπε να παραπεμφθεί στο κατά τόπο αρμόδιο δικαστήριο και δη το Μονομελές Πρωτοδικείο Γιαννιτσών γιατί αφορούσε ανάκληση-μεταρρύθμιση δικαστικής απόφασης στην οποία επρόκειτο να κριθεί η εκ νέου ρύθμιση της επιμέλειας ανήλικου τέκνου όπου ο τόπος κατοικίας τόσο της εκκαλούσης όσο και του ανήλικου τέκνου της είναι τα Γιαννιτσά. Ο ανωτέρω λόγος πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμος διότι αρμόδιο καθ’ ύλην δικαστήριο για να προσαρμόσει την απόφασή του στις νέες συνθήκες, είναι κατά το άρθρο 17 αρ. 2 ΚΠΟΛΔ όπως ισχύει μετά το ν. 4335/2015, το δικαστήριο που εξέδωσε την αρχική απόφαση, ήτοι το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς που δικάζει κατά την ίδια διαδικασία (ΜΕφΛαρ 212/2014 Τ.Ν.Π. Νόμος), δηλαδή κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από την οικογένεια, το γάμο και την ελεύθερη συμβίωση, ακόμη και αν η απόφαση της οποίας ζητείται η μεταρρύθμιση ή ανάκληση εκδόθηκε από το Εφετείο, το οποίο, κατά παραδοχή λόγου έφεσης ως βάσιμου, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και ακολούθως διακρατώντας την υπόθεση, δίκασε αυτήν κατ’ ουσίαν (ΕφΛαρ 605/2008, Τ.Ν.Π. Νόμος) (για όλα τα ανωτέρω βλ. επίσης Απ. Γεωργιάδης – Μιχ. Σταθόπουλος, ΕρμΑΚ, τομ. VIII, εκδ. 2003, άρθρο 1536, σελ. 401 επ.).Με τον τρίτο λόγο έφεσης της η εκκαλούσα εκθέτει ότι η ένδικη αγωγή θα έπρεπε να απορριφθεί ως αόριστη διότι δεν αναγράφει τον προτεινόμενο τρόπο της από κοινού άσκησης της επιμέλειας του ανηλίκου τέκνου τους, όπως τον τρόπο άσκησης της από κοινού άσκησης της επιμέλειας του τέκνου τους, όπως τον τόπο διαμονής του, τον χρόνο άσκησης της επιμέλειας του κάθε γονέα όπως επίσης σε τι συνίσταται το συμφέρον του τέκνου. Ο ανωτέρω λόγος πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμος διότι τα στοιχεία του ορισμένου της αγωγής για τη μεταβολή συνθηκών (άρθρο 1536 ΑΚ) σχετικά με τη γονική μέριμνα περιλαμβάνουν την ύπαρξη προγενέστερης δικαστικής απόφασης που ρύθμιζε αρχικά τη γονική μέριμνα του ανήλικου τέκνου, την επίκληση συγκεκριμένων, μεταγενέστερων ουσιωδών αλλαγών στις συνθήκες και δη εξειδίκευση των πραγματικών περιστατικών που άλλαξαν μετά την έκδοση της απόφασης (π.χ. αλλαγή τόπου κατοικίας, συμπεριφοράς γονέα, αναγκών τέκνου) και δη την τεκμηρίωση ότι η αιτούμενη μεταρρύθμιση εξυπηρετεί το συμφέρον του ανηλίκου όπως επίσης και αίτημα για ανάκληση ή τροποποίηση της άσκησης γονικής μέριμνας, επιμέλειας ή επικοινωνίας του γονέα με το ανήλικο τέκνο του. Σε κάθε δε περίπτωση από την επισκόπηση του δικογράφου της ένδικης αγωγής αυτή περιλαμβάνει τα ανωτέρω προαναφερόμενα αναγκαία στοιχεία του ορισμένου της αγωγής του άρθρου 1.536 Α.Κ. Με τον τέταρτο και πέμπτο λόγο της ένδικης έφεσης της η εκκαλούσα παραπονείται ότι κατά παράβαση του νόμου και κατ’ εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων εσφαλμένα επιμερίστηκαν μεταξύ των διαδίκων κατά το ήμισυ των εξόδων μετάβασης του ενάγοντος-εφεσίβλητου από και προς την οικία της στα Γιαννιτσά. Ο ανωτέρω λόγος έφεσης είναι νόμιμος διότι τα οποιασδήποτε φύσης και έκτασης έξοδα πραγματοποίησης της επικοινωνίας (π.χ. έξοδα ταξιδιού κ.α.) βαρύνουν αποκλειστικά τον γονέα ο οποίος ασκεί το δικαίωμα επικοινωνίας. Τα έξοδα βαρύνουν τον γονέα αυτόν και αν γίνονται από τον υπόχρεο γονέα για τον ίδιο για την πραγματοποίηση της επικοινωνίας καθόσον συνάπτονται με την άσκηση του δικαιώματος του δικαιούχου γονέα.(βλ. Βασίλης Αντ. Βαθρακοκοίλης, Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο, β΄ έκδοση Αθήνα 2000,σελίδα 964, Απόστολος Γεωργιάδης, Σύντομη Ερμηνεία του Αστικού Κώδικα, τόμος 2 ος, εκδόσεις Π.Ν. Σάκκουλας, Αθήνα 2013, σελίδα 886 παράγραφος 13.) Συνεπώς αυτός πρέπει να γίνει δεκτός και να ερευνηθεί περαιτέρω η ουσιαστική του βασιμότητα.
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1536 του ΑΚ «Αν από τότε που εκδόθηκε δικαστική απόφαση σχετική με τη γονική μέριμνα μεταβλήθηκαν οι συνθήκες, το δικαστήριο οφείλει, ύστερα από αίτηση ενός ή και των δύο γονέων, των πλησιέστερων συγγενών του τέκνου ή του εισαγγελέα, να προσαρμόσει την απόφασή του στις νέες συνθήκες ανακαλώντας ή μεταρρυθμίζοντάς την, σύμφωνα με το συμφέρον του τέκνου, και ιδίως να αποδώσει στους γονείς την άσκηση της γονικής μέριμνας που τους είχε αφαιρεθεί». Στις αποφάσεις τις σχετικές με τη γονική μέριμνα, στο μέτρο που περιλαμβάνουν ρύθμιση για μελλοντικό χρόνο και υπόκεινται σε ανάκληση ή μεταρρύθμιση κατά την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 1536 του ΑΚ, περιλαμβάνεται και εκείνη, που κατ’ εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 1510, 1513, 1514 και 1518 του ΑΚ, αναθέτει αποκλειστικά την άσκηση της επιμέλειας του προσώπου του ανήλικου τέκνου στον ένα από τους γονείς σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή διαζυγίου αυτών, αν μεταβληθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκε. Κάθε φορά που μεταβάλλονται οι συνθήκες, που αποτελέσαν τη βάση για τη ρύθμιση της γονικής μέριμνας, έκφανση της οποίας είναι και η επιμέλεια του προσώπου του ανήλικου τέκνου, το δικαστήριο που επιλαμβάνεται μεταγενέστερα, οφείλει να σταθμίσει τις νέες αυτές συνθήκες, οι οποίες μπορεί να αφορούν τον τρόπο άσκησης της γονικής μέριμνας από εκείνον στον οποίο έχει ανατεθεί, και να προσαρμόσει την απόφασή του στις νέες συνθήκες με την ανάκληση ή τη μεταρρύθμισή της με πρωταρχικό γνώμονα το βέλτιστο συμφέρον του τέκνου. Με την ανωτέρω διάταξη καθιερώνεται απόκλιση από την κατ’ αρχήν δεσμευτική ενέργεια των δικαστικών αποφάσεων σύμφωνα με το άρθρο 321 του ΚΠολΔ, καθόσον με αυτή παραμερίζεται η σταθερότητα των δικαστικών αποφάσεων και δημιουργείται η δυνατότητα προσαρμογής στις νέες συνθήκες για χάρη του συμφέροντος του τέκνου, το οποίο συμφέρον αποτελεί το μόνο κριτήριο της μεταβολής. Για την εφαρμογή του άρθρου 1536 του ΑΚ απαιτείται μεταβολή των συνθηκών και οι νέες συνθήκες μπορεί να αφορούν το πρόσωπο του τέκνου, των γονέων του ή γενικά του κοινωνικού περιβάλλοντος. Περιστατικά σχετιζόμενα με το πρόσωπο του τέκνου θα είναι π.χ. η μεγαλύτερη ηλικία του ή η ιδιάζουσα κατάσταση της υγείας του, που καθιστά απαραίτητη τη μητρική περίθαλψη και φροντίδα. Περιστατικά αναγόμενα στο πρόσωπο των γονέων είναι η ενηλικίωση του ανήλικου γονέα, ο νέος γάμος του γονέα, στον οποίο ανατέθηκε μετά το διαζύγιο η γονική μέριμνα, σοβαρό πρόβλημα υγείας, ανήθικη συμπεριφορά, η οποία εκθέτει σε κίνδυνο τον ψυχικό κόσμο και την ηθική ανάπτυξη του τέκνου, αδιαφορία ή βάναυση συμπεριφορά του γονέα που ανέλαβε την επιμέλεια, εγκατάλειψη της φροντίδας και της εποπτείας του τέκνου, δημιουργία έχθρας του παιδιού προς τον άλλο γονέα με σκοπό την παρεμπόδιση της επικοινωνίας μαζί του, η de facto άσκηση της επιμέλειας του παιδιού από τον ένα γονέα μετά το διαζύγιο κατά τρόπο που ανταποκρίνεται στα συμφέροντα του τέκνου και γενικά ο τρόπος άσκησης της γονικής μέριμνας (βλ. ΑΠ 1589/2011, δημοσιευμένη στην τράπεζα νομικών πληροφοριών NOMOS, ΜονΕφΑνατολΚρητ 82/2021, ΜονΕφΔωδ 55/2021, ΜονΕφΘεσ 142/2020, ΜονΕφΘεσ 1581/2020, όλες δημοσιευμένες στη ΤΝΠ Qualex, ΜονΕφΠατρ 14/2020, ΤΝΠ NOMOS, ΜονΕφΠειρ 672/2018, www.efeteio-peir.gr, Κ. Παντελίδου, «Το διαζύγιο και οι συνέπειες του», εκδ. 2019, σελ. 338, Ν. Τριάντος, Αστικός Κώδικας ερμηνεία κατ’ άρθρο, τόμος Β`. εκδ. 2018, άρθρο 1536, σελ. 816 – 817, Ε. Κουνουγέρη – Μανωλεδάκη, «Οικογενειακό Δίκαιο», τόμος Η, εκδ. 2008, σελ. 358, Β. Βαθρακοκοίλης, ΕΡΝΟΜΑΚ, τόμος Ε`. Οικογενειακό Δίκαιο, εκδ. 2004, σελ. 1051 – 1053, Ολ. Κώστα, «Ζητήματα Συνεπιμέλειας με τον Ν. 4800/2021– Δικονομικά Ζητήματα», Αρμ 2522.1068 επ.). Τυχόν μεταβολή της νομολογίας ή ύπαρξη νέων αποδεικτικών μέσων δεν συνιστά μεταβολή κατά την έννοια της διάταξης, ενώ ούτε η ύπαρξη νομικών ή ουσιαστικών σφαλμάτων της απόφασης δικαιολογεί την ανάκληση (βλ. Ολ. Κώστα, ό. π., Αρμ 2022.1076). Τέλος, η νομοθετική μεταβολή με το ν. 4800/2021 δεν αρκεί από μόνη της για τη θεμελίωση της αίτησης, εντασσόμενη στην έννοια της «μεταβολής συνθηκών», διότι με τον τρόπο αυτό θα καταστρατηγείτο η διάταξη του άρθρου 18 εδ. 1 του ως άνω νόμου, που αποκλείει την εφαρμογή του νέου δικαίου σε υποθέσεις που κρίθηκαν αμετάκλητα, ενώ την επιβάλλει σε υποθέσεις που είναι εισέτι εκκρεμείς. Κατά συνέπεια και μετά την 16-9-2021 η αίτηση της διάταξης του άρθρου 1536 απαιτεί μεταβολή των πραγματικών συνθηκών υπό τις οποίες εκδόθηκε η δικαστική απόφαση (βλ. Κ. Φουντεδάκη, «Το δίκαιο των σχέσεων γονέων και παιδιών – Οι αλλαγές που επέφερε στον ΑΚ ο Ν.4800/2021», εκδ. 2021, σελ. 119, ΜΕφΠατρ102/2024 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Οι διατάξεις των άρθρων 1510, 1511, 1512, 1513, 1514, 1516, 1518 και 1519 του ΑΚ, όπως αντικαταστάθηκαν με τα άρθρα 7, 5, 6, 8, 10, 11 και 12 του Ν. 4800/2021(ΦΕΚ A΄ 81/21-5-2021) και κατά τα άρθρα 18 και 30 του Ν. 4800/2021ισχύουν από τις 16-9-2021, εφαρμόζονται και στις εκκρεμείς υποθέσεις επί των οποίων δεν έχει εκδοθεί, μέχρι τις 16-9-2021, αμετάκλητη δικαστική απόφαση. Συγκεκριμένα, κατά τη διάταξη του άρθρου 1510 εδ. α΄ του ΑΚ «Η μέριμνα για το ανήλικο τέκνο είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων (γονική μέριμνα), οι οποίοι την ασκούν από κοινού και εξίσου. Περιλαμβάνει την επιμέλεια του προσώπου, τη διοίκηση της περιουσίας του και την εκπροσώπηση του τέκνου σε κάθε υπόθεση ή δικαιοπραξία ή δίκη που αφορούν το πρόσωπο ή τη περιουσία του.». Κατά δε τις διατάξεις του άρθρου 1511 του ΑΚ «§ 1. Κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας πρέπει να αποβλέπει στο βέλτιστο συμφέρον του τέκνου. § 2. Στο βέλτιστο συμφέρον του τέκνου, που εξυπηρετείται ιδίως από την ουσιαστική συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή και φροντίδα του, καθώς επίσης και από την αποτροπή διάρρηξης των σχέσεων του με καθένα από αυτούς, πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του δικαστηρίου, όταν αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο άσκησής της. Η απόφαση του δικαστηρίου συνεκτιμά παραμέτρους, όπως την ικανότητα και πρόθεση καθενός εκ των γονέων να σεβαστεί τα δικαιώματα του άλλου, τη συμπεριφορά κάθε γονέα κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα και τη συμμόρφωσή του με τις νόμιμες υποχρεώσεις του, δικαστικές αποφάσεις, εισαγγελικές διατάξεις και προηγούμενες συμφωνίες που είχε συνάψει με τον άλλο γονέα και αφορούν το τέκνο. § 3. Η απόφαση του δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις εξαιτίας ιδίως του φύλου, του σεξουαλικού προσανατολισμού, της φυλής, της γλώσσας, της θρησκείας, των πολιτικών ή όποιων άλλων πεποιθήσεων, της ιθαγένειας, της εθνικής ή κοινωνικής προέλευσης ή της περιουσίας. § 4. Ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του, πριν από κάθε απόφαση σχετική με τη γονική μέριμνα και τα συμφέροντά του», ενώ κατά τις διατάξεις του άρθρου 1512 του ΑΚ «Κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας οι γονείς καταβάλουν προσπάθεια για την εξεύρεση κοινά αποδεκτών λύσεων. Αν διαφωνούν, αποφασίζει το δικαστήριο». Κατά δε τις διατάξεις του άρθρου 1513 του ΑΚ «Στις περιπτώσεις διαζυγίου ή ακύρωσης του γάμου ή λύσης ή ακύρωσης του συμφώνου συμβίωσης ή διακοπής της συμβίωσης των συζύγων ή των μερών του συμφώνου συμβίωσης και εφόσον ζουν και οι δύο γονείς, εξακολουθούν να ασκούν από κοινού και εξίσου τη γονική μέριμνα. Ο γονέας με τον οποίο διαμένει το τέκνο, επιχειρεί τις πράξεις που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 1516, κατόπιν προηγούμενης ενημέρωσης του άλλου γονέα.». Κατά δε τις διατάξεις του άρθρου 1514 § 2 και § 3 του ΑΚ «§ 2. Αν δεν είναι δυνατή η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας, εξαιτίας διαφωνίας των γονέων και ιδίως αν ο ένας γονέας αδιαφορεί ή δεν συμπράττει σε αυτήν ή δεν τηρεί την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία για την άσκηση ή τον τρόπο άσκησης της γονικής μέριμνας ή αν η συμφωνία αυτή είναι αντίθετη προς το συμφέρον του τέκνου ή αν η γονική μέριμνα ασκείται αντίθετα προς το συμφέρον του τέκνου, καθένας από τους γονείς προσφεύγει σε διαμεσολάβηση, εξαιρουμένων των περιπτώσεων ενδοοικογενειακής βίας, όπως ο νόμος ορίζει. Αν διαφωνούν, αποφασίζει το δικαστήριο. § 3. Το δικαστήριο μπορεί ανάλογα με την περίπτωση : α) να κατανείμει την άσκηση της γονικής μέριμνας μεταξύ των γονέων, να εξειδικεύσει τον τρόπο άσκησής της στα κατ’ ιδίαν θέματα ή να αναθέσει την άσκηση της γονικής μέριμνας στον ένα γονέα ή σε τρίτο, β) να διατάξει πραγματογνωμοσύνη ή τη λήψη οποιουδήποτε άλλου πρόσφορου μέτρου, γ) να διατάξει διαμεσολάβηση ή την επανάληψη διακοπείσας διαμεσολάβησης, ορίζοντας συγχρόνως τον διαμεσολαβητή. Για τη λήψη της απόφασής του το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τους έως τότε δεσμούς του τέκνου με τους γονείς και τους αδελφούς του, καθώς και τις τυχόν συμφωνίες που έκαναν οι γονείς του τέκνου για την άσκηση της γονικής μέριμνας.». Κατά δε τις διατάξεις του άρθρου 1516 του ΑΚ «Ο καθένας από τους γονείς επιχειρεί και μόνος του πράξεις αναφερόμενες στην άσκηση της γονικής μέριμνας : 1. Όταν πρόκειται για συνήθεις πράξεις επιμέλειας του προσώπου του τέκνου ή για την τρέχουσα διαχείριση της περιουσίας του ή για πράξεις που έχουν επείγοντα χαρακτήρα. 2. Όταν πρόκειται για τη λήψη δήλωσης της βούλησης που είναι απευθυντέα προς το τέκνο. Στις περιπτώσεις διακοπής της συμβίωσης των γονέων, διαζυγίου ή ακύρωσης του γάμου τους, καθώς και όταν πρόκειται για τέκνο γεννημένο χωρίς γάμο των γονέων του, κάθε ένας από τους γονείς μπορεί να ασκεί τις αξιώσεις διατροφής που έχει το τέκνο κατά του άλλου γονέα ή τρίτου.». Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 1518 § 1 του ΑΚ «Η επιμέλεια του προσώπου του τέκνου περιλαμβάνει ιδίως την ανατροφή, την επίβλεψη, τη μόρφωση και την εκπαίδευσή του, καθώς και τον προσδιορισμό του τόπου διαμονής του», ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 1519 § 1 του ΑΚ «Όταν η επιμέλεια ασκείται από τον έναν γονέα ή έχει γίνει κατανομή της μεταξύ των γονέων, οι αποφάσεις για την ονοματοδοσία του τέκνου, για το θρήσκευμα, για ζητήματα της υγείας του, εκτός από τα επείγοντα και τα εντελώς τρέχοντα, καθώς και για ζητήματα εκπαίδευσης που επιδρούν αποφασιστικά στο μέλλον του, λαμβάνονται από τους δύο γονείς από κοινού. Τα δύο τελευταία εδάφια του άρθρου 1510 και το άρθρο 1512 εφαρμόζονται αναλόγως.». Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι η γονική μέριμνα και οι εκφάνσεις της (επιμέλεια, διοίκηση της περιουσίας του και εκπροσώπηση του ανήλικου τέκνου) είναι προσωποπαγή αναπαλλοτρίωτα δικαιώματα, που, όμως, την άσκησή τους είναι δυνατόν να τη στερηθεί, ολικά ή μερικά, ο γονέας με δικαστική απόφαση. Στις περιπτώσεις διαζυγίου ή ακύρωσης του γάμου ή λύσης ή ακύρωσης του συμφώνου συμβίωσης ή διακοπής της συμβίωσης των συζύγων ή των μερών του συμφώνου συμβίωσης, όταν ανατρέπονται πλέον οι συνθήκες της ζωής της οικογένειας, καταργείται ο συζυγικός οίκος και δημιουργείται χωριστή εγκατάσταση του καθενός από τους γονείς, ανακύπτει το θέμα της διαμονής του ανήλικου τέκνου πλησίον του πατέρα ή της μητέρας του, ενώ οι γονείς εξακολουθούν να ασκούν από κοινού και εξίσου τη γονική μέριμνα, εφόσον βέβαια και οι δύο γονείς ζουν και είναι και οι δύο φορείς της, εκτός από τις συνήθεις πράξεις επιμέλειας του προσώπου του τέκνου ή την τρέχουσα διαχείριση της περιουσίας του ή πράξεις που έχουν επείγοντα χαρακτήρα, τις οποίες ασκεί ο γονέας με τον οποίο διαμένει το τέκνο κατόπιν άτυπης ενημέρωσης του άλλου γονέα (ΜΠρΘεσ 915/2022, ΝΟΜΟΣ – Κ. Φουντεδάκη, Το δίκαιο των σχέσεων γονέων και παιδιών – Οι αλλαγές που επέφερε στον ΑΚ ο Ν.4800/2021, εκδ. 2021, σελ. 32 επ.). Εισάγεται κατά το πρότυπο άλλων σύγχρονων νομοθεσιών, ο κανόνας ότι η γονική μέριμνα μετά το χωρισμό των γονέων συνεχίζει να συνασκείται (« εξακολουθούν να ασκούν από κοινού και εξίσου») από τους γονείς, όπως συμβαίνει και κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης ή του συμφώνου συμβίωσης των γονέων. Δηλαδή, καθιερώνεται η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας μετά το χωρισμό των γονέων ως νόμιμο σύστημα, όπως συμβαίνει κατά τη διάρκεια του γάμου, ώστε να μην είναι υποχρεωμένοι πλέον οι γονείς να καταφύγουν στο δικαστήριο προκειμένου να ρυθμίσουν την από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας. Το σύστημα αυτό είναι υποχρεωτικό, με την έννοια ότι εφαρμόζεται αυτομάτως και εκ του νόμου, ακόμη κι όταν δεν συμφωνεί ο ένας γονέας ή δεν υπάρχει δικαστική απόφαση. Ο κανόνας της από κοινού άσκησης της γονικής μέριμνας είναι ius congens και αφορά κατά πρώτο λόγο τις αποφάσεις που σχετίζονται με τη γονική μέριμνα, αλλά και τις πράξεις με τις οποίες εκτελούνται αυτές οι αποφάσεις. Με τον όρο «εξακολουθούν» καταφάσκεται η αναγκαιότητα αδιατάραχτης και αδιάκοπης διαβίωσης του ανηλίκου υπό τις συνθήκες υπό τις οποίες ζούσε πριν από το χωρισμό των γονέων του και ιδίως αυτές που αφορούν τις μεθόδους και τη φιλοσοφία ανατροφής, διαπαιδαγώγησης, εκπαίδευσής του, τις επιλογές ως προς τις εξωσχολικές του δραστηριότητες, την ψυχαγωγία του και τις κοινωνικές του συναναστροφές, αφού η διάσταση, το διαζύγιο, η διακοπή της συμβίωσης ή η ακύρωση του γάμου των γονέων δεν πρέπει να μεταβάλλουν τον τρόπο άσκησης της γονικής μέριμνας του ανηλίκου τέκνου, η οποία πρέπει να ασκείται από κοινού και από τους δύο γονείς, καθόσον βασικός σκοπός είναι η ψυχική υγεία του τέκνου, η ομαλή ένταξή του στο κοινωνικό περιβάλλον και η ανάπτυξη της προσωπικότητάς του. Με τον όρο «εξίσου» αποδίδεται η θεμελιώδης αρχή του οικογενειακού δικαίου, η οποία εισήχθη με το Ν. 1329/1983 και εναρμόνισε, στο θέμα αυτό, τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα προς τα άρθρα 4 § 2 και 21 § 1 του Συντάγματος περί της ισότιμης συμβολής και των δύο γονέων στην ανατροφή του τέκνου και την ανάπτυξη της προσωπικότητάς του, η οποία είναι κοινωνικά ίσης αξίας και εξίσου σπουδαία, εκφράζοντας την αρχή της ισότητας των φύλων σε σχέση με το τέκνο, υλοποιώντας την παιδοκεντρική αντίληψη του νομοθέτη, αφού εκ προοιμίου αναθέτει τη φροντίδα του τέκνου και στους δύο γονείς και όχι στον έναν, ενώ με το Ν. 4800/2021εκπληρώθηκε η διεθνούς δικαίου υποχρέωση του ελληνικού κράτους βάσει του άρθρου 18 § 1 εδ. α΄ του Ν. 2101/1992- Διεθνής Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού και εναρμονίστηκε με το Ψήφισμα 2079/2015 του Συμβουλίου της Ευρώπης που συστήνει στα κράτη – μέλη να διασφαλίσουν αφενός μεν την ισότητα στα δικαιώματα των γονέων, άρα και των εν διαστάσει και διαζευγμένων γονέων, απέναντι στο τέκνο τους και αφετέρου την εναλλασσόμενη κατοικία του παιδιού μετά από διάσταση ή διαζύγιο των γονέων. Βέβαια, με τον όρο «εξίσου» δεν εισάγεται ρύθμιση περί υποχρεωτικής ισόχρονης άσκησης της γονικής μέριμνας, αφού, εκτός του ότι αν αυτή ήταν η βούληση του νομοθέτη, θα το είχε προβλέψει ρητά στις περιπτώσεις διαζυγίου, ακύρωσης του γάμου ή διακοπής της συζυγικής συμβίωσης, ενώ η ερμηνεία αυτή θα οδηγούσε στην υποχρεωτική ίση χρονική κατανομή της γονικής μέριμνας με επακόλουθο την υποχρεωτική εναλλασσόμενη κατοικία του ανηλίκου τέκνου η οποία ενίοτε μπορεί να αποβεί σε βάρος της ψυχοσυναισθηματικής ισορροπίας του (ΜΠρΘεσ 915/2022, ο.π. – ΜΠρΠατρ 73/2022, ΝΟΜΟΣ – ΜΠρΑθ 5418/2021, ΝΟΜΟΣ – Ε. Κώνστα, Το βέλτιστο συμφέρον του τέκνου και ο ρυθμιστικός του ρόλος μετά τις τροποποιήσεις στο Οικογενειακό Δίκαιο, ΕλλΔνη 2021, σελ. 1061 -Μ. Σταθόπουλος, Η νέα ρύθμιση της συνεπιμέλειας, ΕλλΔνη 2021, σελ. 966-967 – Ε. Κουνουγέρη – Μανωλεδάκη, Οικογενειακό Δίκαιο, τόμος ΙΙ, εκδ. 2021, σελ. 320 – Κ. Φουντεδάκη, ο.π., σελ. 33-34 – Α. Βαλτούδης, Συνεπιμέλεια και εναλλασσόμενη κατοικία στο νέο οικογενειακό δίκαιο, ΕλλΔνη 2021, σελ. 1001). Ωστόσο, υπό το νέο νομικό καθεστώς, αν οι γονείς συμφωνούν να παρεκκλίνουν από τον κανόνα της από κοινού άσκησης της γονικής μέριμνας, δεν προσφεύγουν πια στο δικαστήριο, όπως χρειαζόταν υπό το προηγούμενο δίκαιο, αλλά μπορούν με έγγραφο βεβαίας χρονολογίας να ρυθμίζουν διαφορετικά την κατανομή της γονικής μέριμνας, ιδίως να αναθέτουν την άσκησή της στον έναν από αυτούς και να καθορίζουν τον τόπο κατοικίας του τέκνου τους, τον γονέα με τον οποίο θα διαμένει, καθώς και τον τρόπο επικοινωνίας του με τον άλλο γονέα (άρθρο 1514 § 1 τουΑΚ). Με βάση τη διάταξη του άρθρου 1514 του ΑΚ συνάγεται ότι σε περίπτωση διαφωνίας των γονέων, η ρύθμιση της γονικής μέριμνας των ανηλίκων τέκνων γίνεται από το δικαστήριο, ενώ ως περιπτώσεις διαφωνίας αναφέρονται ενδεικτικά («ιδίως»), οι περιπτώσεις που ο ένας γονέας αδιαφορεί ή δεν συμπράττει στη γονική μέριμνα ή δεν τηρεί την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία για την άσκηση ή τον τρόπο άσκησής της, ή αν η συμφωνία αυτή είναι αντίθετη προς το συμφέρον του τέκνου, ή αν η γονική μέριμνα ασκείται αντίθετα προς το συμφέρον του τέκνου. Το δικαστήριο μπορεί ανάλογα με την περίπτωση να κατανείμει την άσκηση της γονικής μέριμνας μεταξύ των γονέων, να εξειδικεύσει τον τρόπο άσκησής της στα κατ’ ιδίαν θέματα ή να αναθέσει την άσκησή της γονικής μέριμνας στον ένα γονέα ή σε τρίτο (άρθρο 1514 § 3 περ. α΄ του ΑΚ). Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αρκεί, απλώς, η διαφωνία των γονέων, για να απονείμει ο δικαστής, κατά το υποκειμενικό περί δικαίου αίσθημα ή κατά τις αντιλήψεις που επικρατούν μέχρι σήμερα στη νομολογία, την αποκλειστική επιμέλεια του τέκνου στον έναν γονέα. Πιο συγκεκριμένα, αν δεν συντρέχει σπουδαίος λόγος, που εγκυμονεί κινδύνους για το τέκνο, όπως περίπτωση κακοποιητικού, ψυχικά διαταραγμένου ή παντελώς αδιάφορου γονέα ή επικίνδυνου για τη σωματική και ψυχική υγεία του τέκνου, ή αν δεν συντρέχει πραγματική αδυναμία άσκησης της συνεπιμέλειας από τον ένα γονέα λόγω της νόμιμης μετεγκατάστασης του ανήλικου τέκνου σε άλλη πόλη ή χώρα, δεν νοείται ανάθεση της αποκλειστικής επιμέλειας στον άλλον γονέα ή έστω κατανομή της επιμέλειας, που μόνο κατ’ επίφαση θα επέτρεπε την ουσιαστική συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή και φροντίδα του παιδιού, όπως λ.χ. με την ανάθεση στον έναν γονέα μόνο των ζητημάτων υγείας του τέκνου (ΜΠρΠατρ 73/2022, ο.π. – Α. Βαλτούδης, ο.π. σελ. 1002 και 1006). Οι λόγοι για τους οποίους δεν μπορεί να λειτουργήσει η κοινή γονική μέριμνα μπορεί να είναι είτε ανυπαίτιοι για τον έναν ή και τους δύο γονείς πχ. διαφορετικές απόψεις σε θέματα ανατροφής, διαπαιδαγώγησης, θρησκευτικής παιδείας, μεγάλη απόσταση του τόπου διαμονής των δύο γονέων, έντονη επαγγελματική απασχόληση του ενός γονέα, μακροχρόνια απουσία του ενός γονέα για επαγγελματικούς ή άλλους λόγους, είτε υπαίτιοι λ.χ. χρησιμοποίηση της άσκησης της επιμέλειας ως πρόσχημα για την εκδήλωση αισθημάτων εκδίκησης του άλλου γονέα, για την απόσπαση αθέμιτης οικονομικής ωφέλειας σε βάρος του άλλου γονέα, ψευδείς καταγγελίες εγκλημάτων κατά της γενετήσιας αξιοπρέπειας του τέκνου, κλπ. Αν διαπιστώνεται ότι οι σχέσεις των γονέων έχουν πλήρως αποδομηθεί και ότι αυτοί δεν πρόκειται να συνεργασθούν στο μέλλον προς το συμφέρον του παιδιού τους, το δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίζει την κατανομή της άσκησης της επιμέλειας ή την αποκλειστική ανάθεσή της στον έναν γονέα, υπό την προϋπόθεση ότι με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται αποτελεσματικότερα η αποφυγή συνεχών και γενικευμένων έριδων και συγκρούσεων μεταξύ των γονέων, ή κατά περίπτωση η καλύτερη φροντίδα του τέκνου προς το συμφέρον του, η προαγωγή του οποίου πρέπει να είναι το αξιολογικό κριτήριο για τη δικαστική ρύθμιση της γονικής μέριμνας (ΜΠρΑθ, 2574/2022, Sakkoulas online – Γ. Λέκκας, Η επιμέλεια του παιδιού κατά τον Αστικό Κώδικα, εκδ. 2021, σελ. 193-199). Όπως προεκτέθηκε, με τη διάταξη του άρθρου 1514 § 3 του ΑΚ το δικαστήριο, που αποφασίζει επί διαφωνίας των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας, έχει ως δυνατότητα, ανάλογα με την περίπτωση, να κατανείμει την άσκηση της γονικής μέριμνας. Η κατανομή αυτή μπορεί να γίνει με λειτουργικό κριτήριο και να αφορά ορισμένες μόνο από τις εξουσίες της γονικής μέριμνας (λειτουργική κατανομή). Τρόπος λειτουργικής κατανομής συνιστά η ανάθεση ορισμένων λειτουργιών της (π.χ. επιμέλεια) στον ένα γονέα και των υπολοίπων (διοίκηση, περιουσία, εκπροσώπηση) στον άλλο ή στην από κοινού άσκηση. Στο πλαίσιο της λειτουργικής κατανομής το δικαστήριο μπορεί να κατανείμει μεταξύ των γονέων μόνο ορισμένες πτυχές της επιμέλειας του προσώπου του παιδιού (λ.χ. σχολική επίβλεψη, θέματα υγείας, εκπαίδευσης, δραστηριοτήτων). Κατά τα λοιπά για την επιμέλεια και τις λοιπές εξουσίες της γονικής μέριμνας ισχύει ο κανόνας της από κοινού άσκησης της γονικής μέριμνας κατ’ άρθρο 1513 εδ. α΄ του ΑΚ και το δικαστήριο δεν χρειάζεται να αποφασίσει σχετικά. Ένας άλλος τρόπος κατανομής της γονικής μέριμνας, που συνιστά και αυτός κατά βάση παρέκκλιση απ’ τον κανόνα της από κοινού άσκησης της επιμέλειας, όπως όλες οι περιπτώσεις που ορίζονται στην 1514 § 2 του ΑΚ, είναι η χρονική κατανομή της άσκησης της επιμέλειας ή εναλλασσόμενη άσκηση όλων των εκφάνσεων της γονικής μέριμνας ή της επιμέλειας ειδικότερα. Ο τρόπος αυτός κατανομής της άσκησης της επιμέλειας εξασφαλίζει την από κοινού συμμετοχή των γονέων στην άσκησή της και την ισόρροπη ανάπτυξη του τέκνου, που γίνεται δέκτης των διαφορετικών αντιλήψεων και τρόπων σκέψης των γονέων του, ενδέχεται όμως να δημιουργήσει και συνεχείς εντάσεις και τριβές μεταξύ των γονέων, καθόσον η εναλλασσόμενη ανατροφή απαιτεί μια πραγματική συνεργασία μεταξύ τους στις επιλογές και στη διαχείριση του ανηλίκου κατά τρόπο παραγωγικό. Η χρονική κατανομή της άσκησης της γονικής μέριμνας πρέπει να αντιμετωπίζεται με προσοχή, καθώς έχει τα ίδια μειονεκτήματα με την εναλλασσόμενη διαμονή του τέκνου και μπορεί επιπλέον να εκθέσει το ανήλικο σε γονεϊκές επιλογές εκ διαμέτρου διαφορετικές, ενώ υπάρχει ο ακόμα μεγαλύτερος κίνδυνος ο ένας γονέας να επιχειρεί να αναιρέσει τις επιλογές του άλλου, με αυτονόητα κακή επίπτωση στο παιδί. Για να λειτουργήσει, δηλαδή, αποτελεσματικά η χρονικά κατανεμημένη γονική μέριμνα ή επιμέλεια μεταξύ των δύο γονέων απαιτείται η στοιχειώδης δυνατότητα συνεννόησης, κατανόησης και εμπιστοσύνης μεταξύ τους και η λύση των διαφορών τους με καταφυγή πρωτίστως στη διαμεσολάβηση και ως έσχατο μέσο στα δικαστήρια. Επιχείρημα υπέρ της μη υποχρεωτικής ίσης χρονικής κατανομής της γονικής μέριμνας και άρα υποχρεωτικής εναλλασσόμενης κατοικίας του ανηλίκου τέκνου, αντλείται και από την διάταξη του άρθρου 1520 του ΑΚ, με την οποία θεσπίζεται δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση, του γονέα με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο, της κατά το δυνατόν ευρύτερης επικοινωνίας με αυτό, στην οποία περιλαμβάνονται τόσο η φυσική παρουσία και επαφή αυτού με το τέκνο, όσο και η διαμονή του τέκνου στην οικία του, ο δε χρόνος επικοινωνίας του τέκνου με φυσική παρουσία με τον γονέα, με τον οποίο δεν διαμένει, τεκμαίρεται στο ένα τρίτο (1/3) του συνολικού χρόνου επικοινωνίας, ενώ παρέχεται και η δυνατότητα καθορισμού μικρότερου ή μεγαλύτερου χρόνου. Και τούτο, διότι, στην περίπτωση της υποχρεωτικής ίσης χρονικής κατανομής της γονικής μέριμνας και άρα εναλλασσόμενης κατοικίας του ανηλίκου τέκνου, η ως άνω ρύθμιση του άρθρου 1520 ΑΚ καθίσταται αλυσιτελής, αφού ο σκοπός της που κατατείνει στην αποφυγή συναισθηματικής και ψυχικής αποξένωσης του τέκνου από τον γονέα και της ανισορροπίας στον χρόνο της παρουσίας του, επαρκώς θα εξυπηρετούνταν από την ίση χρονική κατανομή της γονικής μέριμνας και άρα εναλλασσόμενης κατοικίας του ανηλίκου τέκνου (ΜΠρΑθ, 2574/2022, ο.π. – ΜΠρΘεσ 915/2022, ο.π. – ΜΠρΑθ 5418/2021, ο.π. – Κ. Φουντεδάκη, ο.π. σελ. 53 – Γ. Λέκκας, ο.π., σελ. 224-233). Αν η άσκηση της γονικής μέριμνας μοιραστεί ανάμεσα στους γονείς, λόγω διάστασής τους, ο γονέας στον οποίο έχει ανατεθεί η επιμέλεια αποφασίζει μόνος του για τα καθημερινά θέματα του τέκνου, δεν μπορεί, όμως, κατ’ άρθρο 1519 του ΑΚ να αποφασίζει μόνος του για θέματα που επηρεάζουν καίρια τη ζωή του τέκνου, ήτοι για την ονοματοδοσία του τέκνου, για το θρήσκευμα, για σημαντικά ζητήματα της υγείας του, καθώς και για ζητήματα εκπαίδευσης που επιδρούν αποφασιστικά στο μέλλον του, για τα οποία απαιτείται κοινή απόφαση των γονέων, διότι η κρίση για σημαντικά ζητήματα παραμένει στο πυρήνα της γονικής μέριμνας, που εν προκειμένω ανήκει και στους δύο (ΜΠρΖακ 85/2021, ΝΟΜΟΣ – Α. Βαλτούδης, ο.π. σελ. 1004). Επίσης, πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ της χρονικής κατανομής της άσκησης της επιμέλειας μεταξύ των γονέων και της εναλλασσόμενης διαμονής (κατοικίας) του τέκνου. Η πρώτη συνιστά μορφή κατανομής της άσκησης της γονικής μέριμνας κατά την οποία οι γονείς ασκούν εναλλάξ τη γονική μέριμνα με περιοδικότητα και συνεπάγεται ότι το ανήλικο τέκνο έχει εναλλασσόμενη κατοικία στον τόπο της κατοικίας του γονέα του, ο οποίος στο πλαίσιο αυτό ασκεί μόνος του κάθε φορά τις πράξεις επιμέλειας του παιδιού για όλα τα θέματα, με εξαίρεση εκείνα που αφορούν στον πυρήνα κατ’ άρθρο 1519 § 1 του ΑΚ. Αντιθέτως, η εναλλασσόμενη διαμονή μπορεί να διαταχθεί από το δικαστήριο αυτοτελώς, χωρίς την κατανομή της άσκησης της επιμέλειας, οπότε οι γονείς εξακολουθούν να ασκούν από κοινού την επιμέλεια του ανήλικου τέκνου (συνεπιμέλεια) σύμφωνα με τον κανόνα της διάταξη του άρθρου 1513 εδ. α΄ του ΑΚ, με εξαίρεση μόνο εκείνες τις πράξεις επιμέλειας κατ’ άρθρα 1513 εδ. β΄ και 1516 εδ. α΄ του ΑΚ, που μπορεί να επιχειρεί κάθε φορά μόνος του ο γονέας με τον οποίο διαμένει εκ περιτροπής το παιδί. Έτσι, με τον κανόνα της διάταξης του άρθρου 1513 του ΑΚ αποσυνδέεται ο τόπος διαμονής του τέκνου από την άσκηση της επιμέλειας. Συνεπώς, το ανήλικο μπορεί να διαμένει με τον έναν γονέα και η επιμέλεια να ασκείται από κοινού, με εξαίρεση τις πράξεις της επιμέλειας του άρθρου 1513 εδ. β΄ του ΑΚ, και επίσης (a fortiori) το τέκνο να διαμένει εναλλακτικά και με τους δύο γονείς και η επιμέλεια να ασκείται από κοινού ή ακόμα και από τον έναν γονέα. Το δικαστήριο στο πλαίσιο της δυνατότητας που έχει, κατ’ άρθρο 1513 § 3 του ΑΚ, να εξειδικεύσει τον τρόπο άσκησής της γονικής μέριμνας στα κατ’ ιδίαν θέματα, μπορεί εφόσον με τον τρόπο αυτό προάγεται το συμφέρον του συγκεκριμένου τέκνου, να αποφασίσει ως τόπο διαμονής του εναλλασσόμενα τον τόπο κατοικίας καθενός από τους γονείς του (εναλλασσόμενη κατοικία), με την οποία κατοχυρώνεται μία καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στους γονείς, στη φροντίδα και ανατροφή του τέκνου, προσφέροντας στο ανήλικο στη δυνατότητα να διαβιεί στην καθημερινή ζωή του τόσο με τον πατέρα του όσο και με τη μητέρα του, έχοντας δηλαδή το ανήλικο δύο λειτουργικά κατοικίες. Εάν τούτο δεν προάγει το συμφέρον του ανηλίκου (λ.χ. επειδή οι γονείς ζουν σε διαφορετική πόλη ή σε μεγάλη απόσταση ο ένας από τον άλλο, το τέκνο δεν είναι εξοικειωμένο με τον έναν γονέα, ο ένας γονέας ζει μακριά από το κέντρο των σχολικών, εξωσχολικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων του) συμπληρωματικό πυλώνα της από κοινού άσκησης της επιμέλειας του τέκνου από τους γονείς του αποτελεί η ενίσχυση του δικαιώματος της επικοινωνίας με το τέκνο του γονέα με τον οποίο δεν διαμένει, ώστε να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την ενίσχυση των δεσμών του ανηλίκου και με τους δύο γονείς του και την ουσιαστική συμμετοχή και των δύο στην ανατροφή και φροντίδα του. Περαιτέρω, εναλλασσόμενη διαμονή, όπως και η χρονική κατανομή, δεν σημαίνει απαραίτητα και ισόχρονη, δηλαδή ισοκατανομή του χρόνου διαμονής με τον κάθε γονέα, αλλά πρέπει να προσδιορίζεται με βάση το συμφέρον του συγκεκριμένου εκάστοτε ανήλικου τέκνου, το οποίο δεν προάγεται γενικώς με μόνη τη διαπίστωση ότι είναι γενικώς προς το συμφέρον του να μεγαλώνει και με τους δύο γονείς, αλλά πρέπει να διαπιστώνεται στη συγκεκριμένη εκάστοτε περίπτωση ότι το ανήλικο περνά ευχάριστα και σημαντικά και με τους δύο γονείς του, ανεξάρτητα από τις μεταξύ τους διαφωνίες. Αντίθετα, η εναλλασσόμενη κατοικία δεν προάγει το συμφέρον του τέκνου στις περιπτώσεις που το ίδιο το παιδί δεν την επιθυμεί (ΜΕφΠειρ 298/2021, ΕλλΔνη 2021, σελ. 1188 – ΜΠρΘεσ 915/2022, ο.π. – ΜΠρΠατρ 73/2022, ο.π. – Ε. Κουνουγέρη – Μανωλεδάκη, Οικογενειακό Δίκαιο ΙΙ, εκδ. 2021, σελ. 317 – Γ. Λέκκας, ο.π., σελ. 224-233 – Ε. Κώνστα, ο.π., σελ. 1063 – Γ. Βαλμαντώνης, Εναλλασσόμενη κατοικία τέκνου, Εισήγηση στο Επιμορφωτικό Σεμινάριο στην ΕΣΔΙ). Δηλαδή, από τα προαναφερόμενα συνάγεται ότι με το Ν. 4800/2021 ορίστηκαν δύο μορφές συνεπιμέλειας, ήτοι η νομική συνεπιμέλεια και η φυσική συνεπιμέλεια ή εναλλασσόμενη κατοικία. Η νομική συνεπιμέλεια περιλαμβάνει τη συναπόφαση των γονέων σε σημαντικά θέματα των παιδιών τους αλλά δεν χαρακτηρίζεται από την ισόχρονη παρουσία και των δύο γονέων, καθόσον περιορίζει τη μόνιμη διαμονή του παιδιού στον ένα γονέα, ενώ η φυσική συνεπιμέλεια (ή εναλλασσόμενη κατοικία) προβλέπει τη διατήρηση στενών σχέσεων του τέκνου με τους δύο γονείς και το μοίρασμα του χρόνου διαμονής του με το γονέα που έχει δευτερεύοντα ρόλο στην ανατροφή του. Ο Ν. 4800/2021 δεν κάνει ρητή μνεία για τη χρονική κατανομή στην άσκηση της γονικής μέριμνας, εκτός από το μαχητό τεκμήριο επικοινωνίας του 1/3 του συνολικού χρόνου του τέκνου, αφήνοντας στο δικαστήριο, σε περίπτωση που δεν υπάρχει συμφωνία των διαδίκων, τη δυνατότητα να κατανείμει την άσκηση της γονικής μέριμνας μεταξύ των γονέων διατάσσοντας και τη χρονική κατανομή αυτής (ΜΠρΧαν 152/2021, ΝΟΜΟΣ). Σε πραγματικό -βιωματικό όμως επίπεδο και προκειμένου να διασφαλιστεί το συμφέρον του τέκνου για να εφαρμοστεί η συνεπιμέλεια, πρέπει αφενός να υπάρχουν κοντινοί τόποι διαμονής των γονέων, ώστε να εξασφαλίζεται η εύκολη και ασφαλής πρόσβαση του παιδιού και στις δύο χωριστές κατοικίες και από αυτές στο σχολείο και τις λοιπές δραστηριότητες του, αφετέρου να τηρούν οι γονείς μεταξύ τους καλές και αρμονικές σχέσεις, ή έστω να διασφαλίζεται ανεκτό επίπεδο συνεννόησης, έτσι ώστε η παράλληλη ύπαρξη δύο κέντρων ζωής του τέκνου να μην αναστατώνει και απορρυθμίζει τη ζωή του, ούτε να δημιουργεί σε αυτό ανασφάλεια και ψυχολογική επιβάρυνση, όπως θα συμβαίνει αν βιώνει κλίμα συνεχών εντάσεων και τριβών μεταξύ των γονέων του καθόσον η εναλλασσόμενη ανατροφή απαιτεί κλίμα συνεννόησης και συνεργασίας μεταξύ των γονέων στις επιλογές και στη διαχείριση του ανήλικου κατά τρόπο παραγωγικό (ΜΠρΘεσ 5482/2022, ΝΟΜΟΣ – ΜΠρΧαν 152/2021, ο.π.). Ως κατευθυντήρια γραμμή για την άσκηση της γονικής μέριμνας ή της επιμέλειας στην περίπτωση διαφωνίας των γονέων του τέκνου και της προσφυγής τους στο δικαστήριο, αλλά και πυρήνας για τον προσδιορισμό της άσκησής της είναι το αληθινό συμφέρον του τέκνου, που αποσκοπεί στην ανάπτυξη του ανηλίκου σε μια ανεξάρτητη και υπεύθυνη προσωπικότητα. Για την εξειδίκευση της αόριστης αυτής νομικής έννοιας δεν παρέχονται από το νομοθέτη εκ των προτέρων προσδιοριστικά στοιχεία πέραν από το επιβαλλόμενο στο δικαστή καθήκον να σεβαστεί την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις εξαιτίας του φύλου, της κοινωνικής προέλευσης ή της περιουσιακής – οικονομικής κατάστασής τους. Η μικρή ηλικία του ανηλίκου τέκνου και το φύλο του δεν αποτελούν κυρίαρχο κατά νόμο στοιχείο για τον προσδιορισμό του συμφέροντος του ανηλίκου αναφορικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή της επιμέλειας στον ένα ή τον άλλο από τους γονείς του, γιατί η άποψη ότι η γονική μέριμνα του μικρής ηλικίας τέκνου πρέπει να ανατίθεται στη μητέρα του λόγω του ότι έχουν ανάγκη της μητρικής στοργής και ιδιαίτερων περιποιήσεων, εξακολουθεί να ισχύει, κατά τις νεότερες ιατρικές παιδαγωγικές και ψυχολογικές έρευνες μόνο για την νηπιακή ηλικία, για την οποία αναγνωρίζεται σαφής βιοκοινωνική υπεροχή στη μητέρα, ενώ για το μεταγενέστερο χρόνο αναγνωρίζεται ο σοβαρός ρόλος του πατέρα στην όλη διαμόρφωση των διαπροσωπικών σχέσεων του τέκνου. Στην δικαστική, συνεπώς, κρίση καταλείπεται ευρύ πεδίο ώστε, αφού ληφθούν υπόψη, όλες οι σχέσεις και οι περιστάσεις, να καταλήξει σε ρύθμιση τέτοια, που να εξυπηρετείται καλύτερα το συμφέρον του ανηλίκου τέκνου. Κρίσιμα προς τούτο στοιχεία είναι, μεταξύ άλλων, η καταλληλότητα του ή των γονέων για την ανάληψη του έργου της διαπαιδαγώγησης και της περίθαλψης του τέκνου και οι έως τότε δεσμοί του τέκνου με τους γονείς και τυχόν αδελφούς του. Για το σκοπό αυτό λαμβάνεται υπόψη η προσωπικότητα και η παιδαγωγική καταλληλότητα του κάθε γονέα και συνεκτιμώνται οι συνθήκες κατοικίας και η οικονομική κατάσταση τούτων. Επίσης, οι ικανότητες των γονέων, το περιβάλλον, το επάγγελμα, η πνευματική τους ανάπτυξη και η δράση τους στο κοινωνικό σύνολο, η ικανότητα προσαρμογής τους στις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας μέσα στο πλαίσιο της λογικής και ορθολογικής αντιμετώπισης των θεμάτων των νέων, η σταθερότητα των συνθηκών ανάπτυξης του τέκνου χωρίς εναλλαγές στις συνθήκες διαβίωσης, περιλαμβάνονται στα κριτήρια προσδιορισμού του συμφέροντος του τέκνου. Τούτο ισχύει ανεξάρτητα από την υπαιτιότητα των γονέων ως προς το διαζύγιο ή τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης, εκτός εάν η συμπεριφορά του υπαίτιου έχει επιδράσει και στην άσκηση της γονικής μέριμνας – επιμέλειας, ώστε να ανακύπτει αντίθεση στο συμφέρον του τέκνου, λόγω της έκτασης και της βαρύτητας της συμπεριφοράς του αυτής, δηλωτικής της δομής του χαρακτήρα του και της εν γένει προσωπικότητάς του, έτσι, ώστε, και έναντι του τέκνου να αναμένεται από αυτόν η τήρηση της ίδιας συμπεριφοράς. Το συμφέρον του τέκνου λαμβάνεται υπό ευρεία έννοια, προς διαπίστωση δε της συνδρομής του εξετάζονται πάντα τα επωφελή και πρόσφορα για τον ανήλικο στοιχεία και περιστάσεις. Ουσιώδους σημασίας είναι και η επισημαινόμενη στο νόμο ύπαρξη ιδιαίτερου δεσμού του τέκνου προς τον ένα από τους γονείς του και η περί αυτού ρητώς εκφραζόμενη προτίμηση του, την οποία συνεκτιμά το δικαστήριο ύστερα και από τη στάθμιση του βαθμού της ωριμότητας του. Με δεδομένη την ύπαρξη του εν λόγω δεσμού του τέκνου προς το συγκεκριμένο γονέα, αυτός θεωρείται ότι έχει τη δυνατότητα αποτελεσματικότερης διαπαιδαγώγησης προς όφελος του ανηλίκου και επομένως ότι είναι ο πλέον κατάλληλος για την επιμέλειά του, όμως υπό την αυτονόητη προϋπόθεση ότι ο ιδιαίτερος αυτός δεσμός του τέκνου προς τον ένα από τους γονείς του έχει αναπτυχθεί φυσιολογικά και αβίαστα ως ψυχική στάση, η οποία είναι προϊόν της ελεύθερης και ανεπηρέαστης επιλογής του ανηλίκου, που έχει τη στοιχειώδη ικανότητα διάκρισης. Πρέπει δε να λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη ότι ο ανήλικος, που έχει ακόμη ατελή την ψυχοπνευματική ανάπτυξη και την προσωπικότητά του υπό διαμόρφωση, υπόκειται ευχερώς σε επιδράσεις και υποβολές των γονέων ή άλλων, οι οποίες, έστω και χωρίς επίγνωση γενόμενες, οδηγούν ασφαλώς στο σχηματισμό της μονομερούς διαμόρφωσης και προτίμησης προς τον ένα από τους γονείς, οπότε η προτίμηση του δεν εξυπηρετεί πάντοτε και το αληθές συμφέρον του (ΑΠ 1186/2021, ΝΟΜΟΣ – ΑΠ 1016/2019, ΝΟΜΟΣ – ΜΕφΠειρ 298/2021, ο.π. – ΜΕφΔωδ 31/2021, ΝΟΜΟΣ). Επίσης, η αδυναμία της από κοινού άσκησης της γονικής μέριμνας είναι στοιχείο της βάσης της αγωγής κατά τη διάταξη του άρθρου 1514 § 2 του ΑΚ και 216 § 1 περ. α΄ του ΚΠΟΛΔ, με συνέπεια η αγωγή να είναι αόριστη ή νόμω αβάσιμη, αν δεν αναφέρεται καθόλου στο στοιχείο αυτό ή αν αναφέρεται χωρίς καμία εξειδίκευση σε επιμέρους περιστατικά που το συγκροτούν, ήτοι εάν δεν περιέχει το δικόγραφο τις ειδικές εκείνες συνθήκες παρέκκλισης από τον κανόνα της από κοινού άσκησης της γονικής μέριμνας. Αυτό το σημείο συνιστά μια σημαντική διαφορά με το προϊσχύον δίκαιο, κατά το οποίο με μόνο το χωρισμό των γονέων ο καθένας από αυτούς μπορούσε να προσφύγει στο δικαστήριο και να ζητήσει τη ρύθμιση – ανάθεση της άσκησης της γονικής μέριμνας (ΜΠρΑθ, 2574/2022 – Κ. Φουντεδάκη, ό.π. σελ. 51 επ., – Ε. Ασημακοπούλου, Νέο Οικογενειακό Δίκαιο, Ν.4800/2021: Ειδικά δικονομικά ζητήματα, ΕλλΔνη 2021, σελ. 1120-1126). Μετά το Ν. 4800/2021 αντιστρέφεται η δικονομική κατάσταση που ίσχυε πριν από αυτόν και το δικαστήριο απορρίπτει την αγωγή για την κατανομή της άσκησης της επιμέλειας ή την ανάθεσή της στον έναν γονέα, αν τούτο είναι προς συμφέρον του παιδιού, ενώ πριν την ανέθετε στον έναν γονέα, εκτός αν πειθόταν ότι η από κοινού άσκηση της επιμέλειας ήταν εφικτή και προς το συμφέρον του τεκνού (βλ. ΜΠρΑθ, 2574/2022, ο.π. – Γ. Λέκκα, ο.π., σελ. 205). Έτσι σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης των συζύγων ή διαζυγίου, το δικαστήριο, εφόσον η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας δεν είναι δυνατή ή προς το συμφέρον του τέκνου, μπορεί να την αναθέσει σε ένα γονέα, ή να την αναθέσει σε τρίτο ή τέλος να την κατανείμει μεταξύ των γονέων, πάντοτε, όμως, με γνώμονα το βέλτιστο συμφέρον του ανήλικου τέκνου και χωρίς να δεσμεύεται από συμφωνίες των γονέων, που δε βρίσκονται σε αρμονία με το συμφέρον του, ακόμα και όταν γίνονται στα πλαίσια της συμβιβαστικής επίλυσης κατά το άρθρο 611 του ΚΠΟΛΔ, τις οποίες όμως πρέπει να συνεκτιμήσει (ΜΠρΑθ, 2574/2022, ο.π.). Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις του άρθρου 1520 εδ. α΄, β΄, γ΄, δ΄, ε΄ και η΄ του ΑΚ, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 13 του Ν. 4800/2021και κατά τα άρθρα 18 και 30 του ίδιου νόμου από τις 16-9-2021 εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς υποθέσεις που δεν έχει εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση, «Ο γονέας με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο, έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση της, κατά το δυνατό, ευρύτερης επικοινωνίας με αυτό, στην οποία περιλαμβάνονται τόσο η φυσική παρουσία και επαφή του με το τέκνο, όσο και η διαμονή του τέκνου στην οικία του. Ο γονέας με τον οποίο διαμένει το τέκνο οφείλει να διευκολύνει και να προωθεί την επικοινωνία του τέκνου με τον άλλο γονέα σε τακτή χρονική βάση. Ο χρόνος επικοινωνίας του τέκνου με φυσική παρουσία με τον γονέα, με τον οποίο δεν διαμένει, τεκμαίρεται στο ένα τρίτο (1/3) του συνολικού χρόνου, εκτός αν ο γονέας αυτός ζητά μικρότερο χρόνο επικοινωνίας, ή επιβάλλεται να καθορισθεί μικρότερος ή μεγαλύτερος χρόνος επικοινωνίας για λόγους που αφορούν στις συνθήκες διαβίωσης ή στο συμφέρον του τέκνου, εφόσον, σε κάθε περίπτωση, δεν διαταράσσεται η καθημερινότητα του τέκνου. Αποκλεισμός ή περιορισμός της επικοινωνίας είναι δυνατός μόνο για εξαιρετικά σοβαρούς λόγους, ιδίως όταν ο γονέας με τον οποίον δεν διαμένει το τέκνο, κριθεί ακατάλληλος να ασκεί το δικαίωμα επικοινωνίας. Για τη διαπίστωση της ακαταλληλότητας του γονέα το δικαστήριο μπορεί να διατάξει κάθε πρόσφορο μέσο, ιδίως την εκπόνηση εμπεριστατωμένης έκθεσης κοινωνικών λειτουργών ή ψυχιάτρων ή ψυχολόγων. Τα σχετικά με την επικοινωνία ζητήματα καθορίζονται ειδικότερα είτε με έγγραφη συμφωνία των γονέων είτε από το δικαστήριο. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζεται και η § 4 του άρθρου 1511.». Με τις ανωτέρω νέες ρυθμίσεις δηλώνεται πανηγυρικά ότι η επικοινωνία συνιστά δικαίωμα και παράλληλα και υποχρέωση του δικαιούχου γονέα. Η αναφορά του νόμου σε υποχρέωση ερμηνεύεται ως αναγνώριση του λειτουργικού χαρακτήρα του δικαιώματος της επικοινωνίας να έχει συμβολικό και κατευθυντήριο ρόλο για τους γονείς και δεν εισάγει αγώγιμη αξίωση για εξαναγκασμό του γονέα σε επικοινωνία. Για την εφαρμογή του άρθρου 1520 του ΑΚ σημασία έχει μόνο το γεγονός ότι ο γονέας μένει χωριστά από το τέκνο ανεξάρτητα από το αν ασκεί από κοινού με τον άλλο γονέα την επιμέλεια. Επίσης, προβλέπεται ως ειδική υποχρέωση του γονέα, με τον οποίο διαμένει το τέκνο, η διευκόλυνση και η προώθηση της επικοινωνίας του τέκνου με τον άλλο γονέα, η οποία νοείται ως η εμφύσηση στο παιδί καλών αισθημάτων για τον άλλο γονέα και η καλή συνεργασία προκειμένου να καθοριστούν οι πρακτικές λεπτομέρειες της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας (ΜΠρΘεσ 317/2022, ΝΟΜΟΣ – Κ. Φουντεδάκη, ο.π., σελ. 84-85). Επιχειρείται η οριοθέτηση ενός ελάχιστου χρόνου επικοινωνίας του τέκνου με το γονέα που δεν διαμένει, που συμβάλει στην ανάπτυξη της προσωπικότητας και της ψυχικής υγείας του ανήλικου. Επικρίθηκε, όμως, πολλαπλώς για τη νομοτεχνική αστοχία της η διάταξη του άρθρου 1520 εδ. γ΄ του ΑΚ αναφορικά με τη θέσπιση τεκμηρίου, για τη σκοπιμότητα του οριζόντιου ποσοτικού προσδιορισμού του χρόνου της επικοινωνίας καθώς και για την κεκαλυμμένη θέσπιση συνεπιμέλειας με εναλλασσόμενη διαμονή (Ε. Κουνουγέρη – Μανωλεδάκη, ο.π., σελ. 341, – Κ. Παντελίδου, Οι αλλαγές του Ν. 4800/2021στη γονική μέριμνα και στο δικαίωμα επικοινωνίας με το τέκνο εκτός γάμου, ΕλλΔνη 2021, σελ. 979 – Μ. Σταθόπουλος, ο.π., σελ. 968 – Ι. Σπυριδάκης, Παρατηρήσεις για το Ν.4800/2021, ΕλλΔνη 2021, σελ 972 – Κ. Φουντεδάκη, ο.π., σελ 89). Σαφώς ο πραγματικός χρόνος επικοινωνίας δεν είναι δυνατό να «τεκμαίρεται», γιατί δεν συνιστά ένα δυσαπόδεικτο πραγματικό γεγονός, το οποίο συνάγεται από τη συνδρομή κάποιου άλλου γεγονότος. Αυτό που πρέπει να προσδιοριστεί από το δικαστήριο είναι ο προσήκων χρόνος επικοινωνίας, που ικανοποιεί το δικαίωμα του γονέα για επικοινωνία και το συμφέρον του ανήλικου. Όμως, η αυστηρή τυπική λειτουργία του νόμιμου μαχητού τεκμηρίου, που θα επέβαλλε το βάρος απόδειξης για το εύρος και το περιεχόμενο της επικοινωνίας αποκλειστικά στους διαδίκους γονείς, δεν συνάδει με τον παιδοκεντρικό χαρακτήρα των διατάξεων του οικογενειακού δικαίου και τη σταθερή προσήλωση του προς συμφέρον του τέκνου, ιδίως όταν η ρύθμιση των εν λόγω ζητημάτων γίνεται ετερόνομα από το δικαστήριο και όχι αυτόνομα από τους γονείς. Οι λόγοι που αφορούν το συμφέρον του τέκνου και επιβάλλουν την επιβολή μεγαλύτερου ή μικρότερου χρόνου επικοινωνίας, θα μπορούν να εξειδικεύονται μέσω της αποδεικτικής διαδικασίας και να λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, διότι πρόκειται στην ουσία για εξειδίκευση της αόριστης νομικής έννοιας του συμφέροντος του τέκνου, η οποία ως τέτοια μπορεί και πρέπει να εξειδικευτεί μέσω των αποδείξεων και με εφαρμογή των διδαγμάτων της κοινής πείρας, λαμβάνοντας υπόψη τον παιδοκεντρικό χαρακτήρα του συστήματος του οικογενειακού δικαίου, αλλά και τη γραμματική διατύπωση του άρθρου 1520 ΑΚ («ή επιβάλλεται να καθορισθεί μικρότερος ή μεγαλύτερος χρόνος επικοινωνίας»). Η διατύπωση αυτή του νέου άρθρου αντιπαραβάλλεται διαζευκτικώς προς το αίτημα του γονέα, άρα περιλαμβάνει και τη δυνατότητα του δικαστηρίου να ρυθμίσει ex officio την επικοινωνία διαφορετικά, όταν επιβάλλεται από το συμφέρον του ανήλικου τέκνου (ΜΠρΘεσ 317/2022, ο.π. – Μ. Σταθόπουλος, ο.π., σελ 968 – Ε. Ασημακοπούλου, ο.π. σελ. 1122, – Κ. Παντελίδου, ο.π., σελ 979-980 – Κ. Φουντεδάκη, ο.π, σελ. 92). Άλλωστε και στην αιτιολογική έκθεση του Ν. 4800/2021αναφέρεται ότι η καθιέρωση του ανωτέρω τεκμηρίου στοχεύει στη δημιουργία μιας υπαρκτής βάσης διαλόγου μεταξύ των γονέων και δεν διαφαίνεται πρόθεση του νομοθέτη για θέσπιση ενός αυστηρού νομικού τεκμηρίου προς αντιστροφή του βάρους απόδειξης υπέρ του δικαιούχου γονέα. Η ως άνω θέση προκρίνεται ως ορθότερη διότι το συμφέρον του τέκνου κατά το άρθρο 1511 του ΑΚ, όπως ανωτέρω αναλύθηκε, αποτελεί σε κάθε περίπτωση ένα σταθερό γνώμονα για την εφαρμογή του άρθρου 1520 του ΑΚ, εκτός της εξουσίας διάθεσης των διαδίκων γονέων, όταν το δικαστήριο καλείται να ρυθμίσει ετερόνομα την επικοινωνία σε περίπτωση που οι γονείς διαφωνούν ως προς το εύρος και τους όρους της ή σε περίπτωση που η συμφωνία των γονέων δεν είναι νόμιμη. Άλλωστε η επιβαλλόμενη συνεκτίμηση της προσωπικής γνώμης του ίδιου του ανήλικου, σε συνδυασμό με την αξιολογική στάθμιση και αξιολόγηση των συμφερόντων των γονέων και του τέκνου μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετική ad hoc διευθέτηση του χρόνου και τρόπου επικοινωνίας από αυτή που προτείνουν στο δικαστήριο οι διάδικοι γονείς ή τεκμαίρεται ex ante και in abstracto ως ωφέλιμη από το άρθρο 1520 § 1 εδ. γ΄ του ΑΚ (ΜΠρΘεσ 317/2022, ο.π.). «Συνολικός χρόνος» είναι αυτός που προσδιορίζεται ημερολογιακά, εναπόκειται δε στο δικαστήριο σε κάθε περίπτωση, κατ’ εφαρμογή του εδ. β΄ του ίδιου ως άνω άρθρου, η δυνατότητα καθορισμού μικρότερου ή μεγαλύτερου χρόνου επικοινωνίας για λόγους που αφορούν στις συνθήκες διαβίωσης ή στο συμφέρον του τέκνου, με γνώμονα πάντοτε τη μη διατάραξη της καθημερινότητας του τέκνου. Η εκδοχή ότι για τον καθορισμό του χρόνου επικοινωνίας και τον υπολογισμό του τεκμηρίου πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο συνολικός διαθέσιμος χρόνος του τέκνου δημιουργεί περαιτέρω ασάφειες και άρα κίνδυνο για περαιτέρω δικαστικές διενέξεις μεταξύ των γονέων, ως προς τον προσδιορισμό του χρόνου αυτού (διαθέσιμου), ιδίως κατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους, οπότε είναι αυξημένες όχι μόνο οι καθημερινές υποχρεωτικές σχολικές δραστηριότητες του ανηλίκου τέκνου, αλλά και οι αναγκαίες εξωσχολικές δραστηριότητες που κατατείνουν στην ψυχοπνευματική του ανάπτυξη και την κοινωνική του ανέλιξη (αθλητικές, καλλιτεχνικές κ.α.), ενώ παράλληλα ανακύπτει ζήτημα αν για τον προσδιορισμό του χρόνου αυτού (διαθέσιμου) θα λαμβάνεται ή όχι ο χρόνος ανάπαυσης, ψυχαγωγίας και των κοινωνικών συναναστροφών του τέκνου και ιδίως με τους συνομηλίκους του, αλλά και για το ποια είναι η διάρκεια και ποιος είναι ο αναγκαίος χρόνος για την πραγμάτωση όλων των ανωτέρων, προκειμένου αφού υπολογισθούν χρονικά οι ανελαστικές (π.χ. σχολικές δραστηριότητες, ανάπαυση) και ελαστικές (πχ. ψυχαγωγία) ανωτέρω ανάγκες του ανηλίκου τέκνου να εξευρεθεί ο «διαθέσιμος» συνολικός χρόνος επί του οποίου θα ισχύσει το άνω τεκμήριο (ΜΠρΑθ 5418/2021, ο.π. – Γ. Λέκκας, ο.π., σελ. 280).
Από την επανεκτίμηση της ένορκης κατάθεσης της μάρτυρας του ενάγοντος και της χωρίς όρκο κατάθεση της εναγόμενης που εξετάστηκαν ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την απόφαση του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του, τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την με αριθμό 1021/2022 μη οριστική απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του, τις με αριθμό …../5/10/2021 και ………/7/10/2021 ένορκες βεβαιώσεις του συμβολαιογράφου Πειραιά ………, οι οποίες λήφθησαν μετά από νομότυπη κλήτευση της εναγόμενης (βλ. την με αριθμό ………./18/20/2022 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Πειραιά ………..), η από11-10-2021 με αριθμό πρωτοκόλλου ΔΣΓΙΑΝ ΕΒ ………. 2021 απόδειξη κατάθεσης ένορκης βεβαίωσης δύο ένορκες βεβαιώσεις οι οποίες ελήφθησαν ενώπιον του δικηγόρου Γιαννιτσών ………, μετά από νομότυπη κλήση του ενάγοντος (βλ. την με αριθμό ……… Γ/6/10/2021 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Πειραιά ………….), και από την με αριθμό ………./26/11/2025 ένορκη βεβαίωση της ………….. ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών ………….., μετά από νομότυπη κλήση της εναγόμενης (βλ. την με αριθμό …………΄/20/11/2025 κλήση-γνωστοποίηση εξέτασης μαρτύρων ενώπιον συμβολαιογράφου που προσκομίζεται ως νέο αποδεικτικό μέσο ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κατ’ άρθρο 529 ΚΠΟΛΔ, όλα τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι και τα οποία συνεκτιμώνται είτε για άμεση απόδειξη, είτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων και δη οι μη αμφισβητούμενης γνησιότητας φωτογραφίες, οι εμπεριεχόμενες σε φορητές συσκευές αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων(usb-stick και cd, βιντεολήψεις (άρθρο 444 παρ.2 ΚΠΟΛΔ) είτε ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, είτε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ως νέα αποδεικτικά μέσα κατ’ άρθρο 529 ΚΠΟΛΔ και την εν γένει αποδεικτική διαδικασία, πλην των από 2-6-2025 και 23-9-2024 υπεύθυνων δηλώσεων του άρθρου 8 του νόμου 1599/1986 της ………… που προσκομίζει μετ’ επικλήσεως ο ενάγων, καθώς επίσης και των από 5-3-2022 υπεύθυνης δήλωσης του άρθρου 8 του ν. 1599/1986 του ενάγοντος που προσκομίζονται από τον ίδιο, των από 19-9-2024, 4-10-2024, 18-10-2024, 31-10-2024, 1-11-2024, 29-11-2024,5-12-2024, 6-12-2024, 17-1-2025, 20-1-2025, 31-1-2025, 14-2-2-2025, 28-3-2025, 4-4-2025, 2-5-2025, 16-5-2025,30-5-2025,6-6-2025, 22-9-2023,30-10-2023,9-1-2023, 10-11-2023, 6-10-2024,24-11-2023, 15-3-2024, 29-3-2024,5-4-2024,19-4-2024,17-5-2024,31-5-2024, υπεύθυνων δηλώσεων του άρθρου 8 του ν.1599/1986 της εναγόμενης, των από 5-3-2022, 19-9-2024, 27-9-2024,3-10-2024 υπεύθυνων δηλώσεων του άρθρου 8 του ν. 1599/1986 του ενάγοντος που προσκομίζονται από την εναγόμενη, όπως επίσης και της από 11-10-2024 υπεύθυνης δήλωσης του άρθρου 8 του ν. 1599/1986 του ………….. που προσκομίζεται από την εναγόμενη, διότι αυτές αποτελούν μαρτυρίες αυτών, εφόσον έγιναν για να χρησιμοποιηθούν κατά την κρίση του παρόντος δικαστηρίου ως αποδεικτικά μέσα στην μεταξύ των διαδίκων πολιτική δίκη χωρίς να τηρηθούν οι δικονομικές διατάξεις για την εξέταση των μαρτύρων (ΟλΑΠ 8/1987, ΑΠ 906/2013, 635/2008, 631/2004 Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ) αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Οι διάδικοι τέλεσαν πολιτικό γάμο στον Πειραιά στις 22-6-2017 από τον οποίο απέκτησαν ένα τέκνο τον ………….., που γεννήθηκε στις 27-12-2018. Διέμεναν διαρκούντος του γάμου τους σε ιδιόκτητη οικία του ενάγοντος στον Πειραιά στην οδό ………… Η έγγαμη συμβίωση τους δεν εξελίχτηκε ομαλά και διακόπηκε οριστικά τον Οκτώβριο του 2018, οπότε η εναγόμενη αποχώρησε από την συζυγική κατοικία και εγκαταστάθηκε στην οικία των γονέων της στα Γιαννιτσά όπου διαμένει μέχρι και σήμερα με το ανήλικο τέκνο της, ο δε γάμος τους λύθηκε δυνάμει της με αριθμό 3003/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά. Οι διάδικοι καθόσον δεν μπόρεσαν να ρυθμίσουν τα θέματα της επιμέλειας και της διατροφής του ανήλικου τέκνου τους προσέφυγαν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά για την επίλυση των παραπάνω θεμάτων. Δυνάμει της με αριθμό 1388/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά(διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) ανατέθηκε προσωρινά η άσκηση της επιμέλειας του ανήλικου τέκνου τους στην εναγόμενη καθώς επίσης ρυθμίστηκε προσωρινά το δικαίωμα επικοινωνίας του ανήλικου τέκνου τους με τον πατέρα του και καθορίστηκε προσωρινά η συνεισφορά του στην διατροφή του ανήλικου τέκνου τους στο ποσό των 500 ευρώ μηνιαίως, ενώ παράλληλα επιδικάστηκε στην εναγόμενη προσωρινή διατροφή ύψους 500 ευρώ μηνιαίως. Μετέπειτα δυνάμει της με αριθμό 3003/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς λύθηκε ο γάμος των διαδίκων, ανατέθηκε η οριστική άσκηση της επιμέλειας από το ανήλικο τέκνο τους αποκλειστικά στην εναγόμενη, ρυθμίστηκε το δικαίωμα της επικοινωνίας του ανήλικου με τον πατέρα του κατά τον ειδικότερο αναφερόμενο στην απόφαση τρόπο και καθορίστηκε το ποσό των 300 ευρώ μηνιαίως ως συνεισφορά του στην διατροφή του ανήλικου τέκνου τους. Μετά την άσκηση αντίθετων εφέσεων κατά της παραπάνω απόφασης εκδόθηκε η με αριθμό 520/2020 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου που επικύρωσε την εκκαλούμενη ως προς το κεφάλαιο της ανάθεσης της επιμέλειας του ανήλικου τέκνου τους αποκλειστικά στην εναγόμενη, εξαφάνισε αυτή ως προς το κεφάλαιο που αφορούσε την ρύθμιση της επικοινωνίας του ενάγοντος με το ανήλικο τέκνο του κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στην απόφαση. Ο ενάγων άσκησε την από 29-10-2020 αίτηση αναίρεσης της με αριθμό 520/2020 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου, η οποία απορρίφθηκε δυνάμει της με αριθμό 2096/2022 απόφασης του Άρειου Πάγου. Μετέπειτα ο ενάγων άσκησε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου την από ………/2021 και την ………./2021 αιτήσεις ερμηνείας της με αριθμό 520/2020 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου πλην όμως αυτές απορρίφθηκαν από το παρόν Δικαστήριο. Στην συνέχεια δυνάμει της με αριθμό 1400/2021 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς(διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) που εκδόθηκε επί των ασκηθεισών από τον ενάγοντα αιτήσεων ενόψει της επικληθείσας από τον ίδιο μελλοντικής άσκησης μεταρρυθμιστικής αγωγής κατά της με αριθμό 520/2020 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου και ρυθμίστηκε η επικοινωνία του κατά τον αναφερόμενο στην αγωγή του τρόπο. Περαιτέρω ο ενάγων άσκησε την ένδικη αγωγή η οποία όπως και προελέχθη ανωτέρω συνεκδικάστηκε με την με αριθμό έκθεση κατάθεσης δικογράφου …………../2023 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά εκδόθηκε η με αριθμό 1021/2022 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά δια της οποίας απορρίφθηκε η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. Στην συνέχεια ο ενάγων άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά νέα αίτηση προς μεταρρύθμιση της με αριθμό 1400/2021 απόφασης πλην όμως αυτή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη σύμφωνα με την με αριθμό 1551/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά. Κατόπιν τούτου εκδόθηκε η με αριθμό 4228/2023 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά η οποία αφού συνεκδίκασε την ένδικη αγωγή και την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ……………./2023 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, απέρριψε την αίτηση, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή και ρύθμισε το δικαίωμα επικοινωνίας του ενάγοντος με το ανήλικο τέκνο του κατά τον ειδικότερα οριζόμενο στην αγωγή τρόπο. Μετά ο ενάγων άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά με αριθμό έκθεση κατάθεσης δικογράφου …………../2025 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ζητώντας να ρυθμιστεί προσωρινά η κατά το δικόγραφο μεταβληθείσα κατάσταση πλην όμως δυνάμει της με αριθμό 974/2025 απορρίφθηκε η παραπάνω αίτηση. Προγενέστερα ο ενάγων είχε ασκήσει την με αριθμό έκθεση κατάθεσης δικογράφου 551/2023 αίτησης ασφαλιστικών μέτρων με την οποία ζητούσε να του ανατεθεί η επιμέλεια του προσώπου του ανηλίκου τέκνου τους η οποία και απορρίφθηκε δυνάμει της με αριθμό 457/2023 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών. Στο μεσοδιάστημα εκδόθηκε η με αριθμό 541/2022 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών (διαδικασία περιουσιακών διαφορών) με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η με αριθμό έκθεση κατάθεσης δικογράφου αγωγής 566/2021 και βεβαιώθηκε μία παράβαση της με αριθμό 3003/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά που αφορά υποχρέωση της εναγόμενης να ενημερώσει τον ενάγοντα ως προς το πρόβλημα υγείας του ανήλικου τέκνου τους το οποίο ήταν ατοπική δερματίτιδα που πραγματοποιήθηκε στα Γιαννιτσά στις 15/5/2020. Ως προς αυτό το περιστατικό αναφέρεται η με αριθμό 1690/2023 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και ακυρώνει την παραπάνω απόφαση του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου πλην όμως απορρίπτει την έφεση της εναγόμενης κατά της παραπάνω απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών και η οποία δέχτηκε παράβαση της υποχρέωσης ενημέρωσης του ενάγοντος από την εναγόμενη σχετικά με το περιστατικό της 27/28/2/2020 που αφορούσε την υγεία του ανήλικου τέκνου τους. Επίσης για αστικές διαφορές που αφορούν τις μεταξύ τους σχέσεις εκδόθηκε η με αριθμό 1197/2021 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης που αφορούσε έφεση κατά της με αριθμό 9/2020 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών και με την οποία αναγνωρίστηκε η υποχρέωση της εναγόμενης να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 2.000 ευρώ με τον νόμιμο τόκο από την επόμενη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι εξόφλησης, η με αριθμό 3077/2022 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς με την οποία αναγνωρίστηκε η υποχρέωση της εναγόμενης να καταβάλει το ποσό των 1.000 ευρώ στον ενάγοντα ως χρηματική ικανοποίηση με τον νόμιμο τόκο από την επόμενη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι εξόφλησης, η με αριθμό 2396/2023 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς με την οποία αναγνωρίστηκε η υποχρέωση των σε αυτή εναγόμενων να καταβάλουν το ποσό των 1.000 ευρώ έκαστος εξ’ αυτών στον ενάγοντα με τον νόμιμο τόκο από την επόμενη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι εξόφλησης, καθώς επίσης τους υποχρέωσε να παραλείπουν μελλοντικά να προσβάλλουν την προσωπικότητα του με συκοφαντική ή εξυβριστική συμπεριφορά, η με αριθμό 3209/2023 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς με την οποία υποχρεώθηκε η πρώτη εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 5.000 ευρώ και ο δεύτερος εναγόμενος να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 1.000 ευρώ, καθώς επίσης τους υποχρέωσε να παραλείπουν μελλοντικά να προσβάλλουν την προσωπικότητα του με συκοφαντική συμπεριφορά, η με αριθμό 2543/2024 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά με την υποχρεώθηκε η πρώτη εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 2.000 ευρώ, καθώς επίσης την υποχρέωσε να παραλείπει μελλοντικά να προσβάλλει την προσωπικότητα του με συκοφαντική και εξυβριστική συμπεριφορά, η με αριθμό 280/2024 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά κατά της με αριθμό 3077/2022 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά με την οποία αναγνωρίστηκε η υποχρέωση της εναγόμενης να καταβάλει το ποσό των 5.000 ευρώ και της δεύτερης εναγόμενης να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 2.000 ευρώ με τον νόμιμο τόκο από την επόμενη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι εξόφλησης, η με αριθμό 6/2024 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών με την οποία υποχρεώθηκε η εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 3.000 ευρώ με τον νόμιμο τόκο από την επόμενη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι εξόφλησης, η με αριθμό 610/2025 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς με την οποία απορρίφθηκαν οι εφέσεις των διαδίκων κατά της με αριθμό 2396/2023 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς καθώς επίσης δυνάμει της με αριθμό 593/2025 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών βεβαιώθηκε μία παράβαση της με αριθμό 1400/2021 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά. Περαιτέρω προσκομίζονται μετ’ επικλήσεως από την εναγόμενη η με αριθμό …../2020 διάταξη του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Γιαννιτσών με την οποία απορρίφθηκε ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη η από13-8-2019 έγκληση του ενάγοντος κατά ης εναγόμενης για το αδίκημα της παραβίασης του απόρρητου της τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας (370 Α παρ.2 ΠΚ) και παράβασης δικαστικών αποφάσεων που φέρονται ότι τελέστηκαν σε βάρος του ενάγοντος στις 21-7-2019, την από 176/2020, διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης με την οποία απορρίπτεται ως νομικά αβάσιμη η από 31-1-2020 ένορκη κατάθεση υπέχουσα θέση έγκλησης του …………….. κατά της εναγόμενης για το αδίκημα της παράβασης δικαστικής απόφασης, η από με αριθμό ……/2021 διάταξη του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Γιαννιτσών με την οποία απορρίπτεται ως νομικά αβάσιμη η από 30-6-2020 έγκληση του Ιωάννη Ζαχαράτου κατά της εναγόμενης για το αδίκημα της σωματικής βλάβης από αμέλεια και ως ουσία αβάσιμη για το αδίκημα τα παράβασης των δικαστικών αποφάσεων πλην του περιστατικού της 27-2-2020. Στην ανωτέρω διάταξη αναφέρεται ότι οι γονείς επικοινωνούν μεταξύ τους με μηνύματα σχετικά με την υγεία του ανήλικου τέκνου τους και ότι η εναγόμενη ενημερώνει τον ενάγοντα για την κατάσταση της υγείας του τέκνου τους. Επίσης δυνάμει της με αριθμό 259/2022 απόφασης του Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών η εναγόμενη και ο πατέρας της ………….. κηρύχτηκαν αθώοι για το αδίκημα της με συμμόρφωσης σε προσωρινή διαταγή που τελέστηκε στα Γιαννιτσά στις 17-8-2019, δυνάμει της με αριθμό 188/2023 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών κηρύχθηκε αθώα η εναγόμενη για το αδίκημα της παράβασης δικαστικών αποφάσεων πράξη για την οποία είχε κηρυχθεί ένοχη δυνάμει της με αριθμό 547/2022 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών, δυνάμει του από 20/2/2025 αποσπάσματος του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων η εναγόμενη και ο πατέρας της ……………….. κηρύχτηκαν αθώοι για τα αδικήματα της ψευδούς κατάθεσης κατ’ εξακολούθηση και της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ’ εξακολούθηση και κατά συναυτουργία που τελέστηκαν στα Γιαννιτσά και για τις ανωτέρω πράξεις αυτοί είχαν κηρυχθεί ένοχοι δυνάμει της με αριθμό 327/2023 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών, δυνάμει της με αριθμό 1170/2025 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς η εναγόμενη κηρύχτηκε αθώα για το αδίκημα της παράβασης των δικαστικών αποφάσεων κατ’ εξακολούθηση που έλαβε χώρα στις 2-1-2019 έως και τις 31-1-2019, για το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης που έλαβε χώρα από τις 2/1/2019 έως και τις 31/3/2019, για το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας σε ψευδή κατάθεση και συκοφαντική δυσφήμηση και για παράβαση του άρθρου 38&1,2,3 ν.4624/2019, δυνάμει της με αριθμό 4652/2025 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά η εναγόμενη κηρύχτηκε αθώα για την πράξη της ψευδής κατάθεσης κατ’ εξακολούθησης που τελέστηκε στον Πειραιά από τις 12-4-2019 έως τις 10-11-2021, δυνάμει της με αριθμό 4651/2025 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά η εναγόμενη κηρύχτηκε αθώα για την πράξη της ψευδής κατάθεσης που έλαβε χώρα στην Αθήνα στις 11-4-2019, όπως επίσης δυνάμει της με αριθμό 68/2022 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών ο ενάγων κηρύχτηκε αθώος για το αδίκημα της ενδοοικογενειακής βλάβης που τελέστηκε στα Γιαννιτσά στις 17-8-2019. Οι προσωπικές σχέσεις των διαδίκων είναι πάρα πολύ διαταραγμένες όπως αποδείχτηκε από τις προαναφερόμενες αποφάσεις που έχουν εκδοθεί στις μεταξύ τους ποινικές και αστικές δίκες καθόσον πέραν των προαναφερόμενων αστικών και ποινικών αποφάσεων που έχουν εκδοθεί μεταξύ τους, ανταλλάσσουν εξώδικα μεταξύ τους και μιλούν για υποθέσεις του ανήλικου τέκνου τους μόνο μέσω γραπτών μηνυμάτων. Περαιτέρω, αποδείχθηκε πως ο ανήλικος υιός των διαδίκων ……………, γεννηθείς στις 27-12-2018, ηλικίας σήμερα, περίπου επτά ετών, δεν αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και διαμένει ήδη από την γέννηση του με την εναγόμενη μητέρα του, σε οικία στα Γιαννιτσά, επί της οδού …….. Στην ως άνω κατοικία, ο ανήλικος έχει προσαρμοστεί, ζώντας μια άνετη ζωή και εισπράττοντας την αγάπη, στοργή και θαλπωρή, όχι μόνο της μητέρας του, αλλά και των έτερων προσώπων που τον περιβάλλουν εκ της οικογένειας της μητρικής γραμμής. H εναγόμενη έχει αφοσιωθεί στην ανατροφή του τέκνου της, το οποίο φροντίζει αυτοπρόσωπα, επιδεικνύοντας αμέριστο ενδιαφέρον προς αυτό, έχοντας στην προσπάθειά της αυτή τη διαρκή και ουσιαστική συμπαράσταση της μητέρας της και του πατέρα της. Αμφότεροι οι διάδικοι, εξάλλου, ως γονείς, τρέφουν συναισθήματα βαθιάς αγάπης και στοργής για το τέκνο τους. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση, είναι πρόδηλο ότι, παρά τα συναισθήματα αγάπης και αφοσίωσης προς το τέκνο τους και παρά τις συγκροτημένες προσωπικότητες και την κοινωνική τους πείρα, οι διάδικοι δεν κατάφεραν να διαχειριστούν με ψυχραιμία, νηφαλιότητα και μέτρο τη μεταξύ τους συγκρουσιακή σχέση, τον χωρισμό και τη μετάβαση της οικογένειάς τους στις νέες συνθήκες. Εξάλλου, το γεγονός ότι οι διάδικοι γονείς δεν κατάφεραν και μέχρι σήμερα δεν καταφέρνουν, υπό το συναισθηματικό βάρος των περιστάσεων, να υπερβούν την εκατέρωθεν καχυποψία και να συνεννοούνται με ψυχραιμία, νηφαλιότητα και ειλικρίνεια, σε σχέση με τα αφορώντα το τέκνο τους θέματα και το γεγονός ότι η μεταξύ των γονέων διαπροσωπική σχέση έχει αποδομηθεί πλήρως και διαπνέεται από έντονη αντιπαλότητα, εξακολουθώντας και κατά τον χρόνο της συζήτησης να είναι συγκρουσιακή, αποκλείουν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου αυτού, οποιαδήποτε δυνατότητα για ανάθεση της συνεπιμέλειας του προσώπου του τέκνου τους σε αυτούς. Ειδικότερα, η ευτυχής λειτουργία της συνεπιμέλειας προσώπου ανηλίκου τέκνου και από τους δύο γονείς του, σε όλες τις επιμέρους πτυχές της επιμέλειας, προϋποθέτει ένα ελάχιστο επίπεδο αλληλοκατανόησης στις σχέσεις των γονέων, οι οποίοι έχουν αποφασίσει συνειδητά να παραμερίσουν τις προσωπικές τους διαφορές και είναι σε θέση να συνεργασθούν για τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος που θα ευνοήσει την απρόσκοπτη βιοτική και ψυχολογική ανάπτυξη του τέκνου τους, έτσι ώστε η παράλληλη ύπαρξη δυο (2) κέντρων ζωής του παιδιού να μην αναστατώνει και απορρυθμίζει τη ζωή του ούτε να δημιουργεί σε αυτό έλλειψη σταθερότητας και ανασφάλειας. Επομένως, η επιλογή να συνεχίσουν οι γονείς να ασκούν από κοινού την επιμέλεια του τέκνου τους προκρίνεται, όταν οι τελευταίοι εμφανίζονται πρόθυμοι να επικοινωνούν μεταξύ τους αρμονικά και να συνεργάζονται, προκειμένου να λάβουν από κοινού τις αποφάσεις που αφορούν στο πρόσωπό του (ΜΕφΛ 479/2021 ΤΝΠ ΔΣΑ). Τέτοια πρόθεση ουδόλως αποδείχθηκε στην κρινόμενη βιοτική περίσταση, με αποτέλεσμα να καθίσταται εκ των πραγμάτων εξαιρετικά δυσχερής κάθε προσπάθεια συναπόφασης και σύμπραξης, οδηγώντας τη συνάσκηση της επιμέλειας σε δυσλειτουργία και, άρα, αναπόφευκτα σε αδιέξοδο. Γεγονός είναι ότι δημιουργούνται εντάσεις και προστριβές μεταξύ των διαδίκων ακόμη και με τον τρόπο αντιμετώπισης των ασθενειών του τέκνου τους, την επιλογή παιδιάτρου, τον τρόπο και τα συνθήκες πραγματοποίησης της εξ’ αποστάσεως επικοινωνίας του ενάγοντος με το τέκνο του, την ενημέρωση του για την κατάσταση της υγείας του, θέματα σχετικά με την υγεία του κ.λ.π. Ούτε άλλωστε η χρονική κατανομή μπορεί να λειτουργήσει για τους παραπάνω λόγους αφενός λόγω έλλειψης συνεργασίας μεταξύ των διαδίκων διότι όπως άλλωστε προελέχθη ανωτέρω από το πλήθος των δικαστικών αποφάσεων στις οποίες είναι διάδικοι η σχέση των διαδίκων είναι έντονα διαταραγμένη αλλά και της μεγάλης χιλιομετρικής απόστασης των τόπων κατοικίας των, σε συνδυασμό με τις σχολικές υποχρεώσεις του ανήλικου τέκνου τους. Εξάλλου, ο ίδιος ο ανήλικος έχει ένα σταθερό περιβάλλον στα Γιαννιτσά, όπου διαμένει με την μητέρα του η οποία έχει την αποκλειστική αυτού επιμέλεια, δυνάμει της με αριθμό 550/2020 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιά και η οποία σήμερα δεν εργάζεται ασχολούμενη αποκλειστικά με την ανατροφή του τέκνου τους. Προσέτι, ο ανήλικος υιός των διαδίκων τυγχάνει μαθητής της δεύτερης τάξης του δημοτικού σχολείου Γιαννιτσών. Επίσης, έχει ένα σταθερό και ήρεμο περιβάλλον στα Γιαννιτσά, οπότε η οιαδήποτε κατανομή του χρόνου του μεταξύ Γιαννιτσών και Πειραιά, όπου κατοικεί ο ενάγων πατέρας του, λόγω της μεγάλης απόστασης θα δημιουργούσε σε αυτόν αναστάτωση και θα οδηγούσε σε σύγχυση και διατάραξη της καθημερινότητας του. Αυτό διότι ο ανήλικος υιός τους θα έπρεπε να διαβιώνει σε συστηματική μόνιμη βάση σε πολύ μεγάλη απόσταση από την μητέρα του την οποία έχει απόλυτη ανάγκη ακόμη στην καθημερινότητα του, μακριά από το περιβάλλον που έχει συνηθίσει ως τώρα, ευρισκόμενος σε ένα νέο σχολικό περιβάλλον, λόγω της υποχρεωτικής φοίτησης του σε άλλο σχολείο περίσταση που θα ήταν δύσκολη ακόμη και για παιδιά που διαβιώνουν ομαλά στην ίδια οικία με αμφότερους τους γονείς τους ώστε αναμφίβολά εκτιμάται ότι μια τέτοια αλλαγή δεν θα λειτουργούσε επωφελώς για το παιδί διότι μια τέτοια ρύθμιση συνιστά σοβαρή ανατροπή στα δεδομένα της ζωής του. Υπό τις ως άνω παραδοχές, τυχόν ανάθεση της επιμέλειας του ανηλίκου τέκνου από κοινού στους ενάγοντες γονείς θα οδηγούσε πρακτικά σε αδυναμία λήψης υπεύθυνων και σταθερών αποφάσεων για το πρόσωπό του και, εν τέλει, θα προσέκρουε στο βέλτιστο συμφέρον του, όπως αυτό υπαγορεύεται από τις βιοτικές και ψυχικές ανάγκες του. Κατόπιν αυτού και λαμβάνοντας υπόψη ιδίως την αυξημένη λόγω της ηλικίας του ανήλικου ανάγκη για κατοχύρωση της συναισθηματικής μονιμότητας και της συνέχειας στη φροντίδα του, που επιτυγχάνεται μέσω της σταθερότητας του βασικού προσώπου φροντίδας και της σαφήνειας των ρόλων, των σχέσεων και των χώρων, το γεγονός ότι ο ανήλικος από την γέννηση του διαμένει αποκλειστικά με τη μητέρα του, έχοντας προσαρμοστεί πλήρως στις υφιστάμενες συνθήκες ζωής του, το παρόν Δικαστήριο κρίνει ότι στην ένδικη περίπτωση, η άσκηση της συνεπιμέλειας και από τους δύο (2) γονείς δεν είναι δυνατή. Η παρέκκλιση από τον κανόνα του άρθρου 1513 εδ. α` ΑΚ (με τον οποίο καθιερώνεται ως νόμιμο σύστημα η κοινή γονική μέριμνα) επιβάλλεται εν προκειμένω από το συμφέρον του ανηλίκου, που αποσκοπεί στην ανάπτυξη αυτού σε ανεξάρτητη, υπεύθυνη και ισορροπημένη προσωπικότητα. Το συμφέρον του ανηλίκου είναι κομβικής σημασίας, αποτελεί την κατευθυντήρια γραμμή για την άσκηση της επιμέλειας, αλλά και τον πυρήνα για τον προσδιορισμό της άσκησής της. Σε κάθε περίπτωση δε, ουδείς εμποδίζει τους διαδίκους γονείς να επανακαθορίσουν στο μέλλον τη συμπεριφορά τους και, χωρίς δικαστική παρέμβαση, να συνεργαστούν αμφότεροι με ψυχραιμία και ωριμότητα, για την από κοινού άσκηση της επιμέλειας του προσώπου του ανηλίκου υιού τους, στο βέλτιστο συμφέρον του οποίου θα πρέπει να κατατείνουν όλες τους οι προσπάθειες. Επομένως, το σχετικό περί συνεπιμέλειας αίτημα της αγωγής θα πρέπει να απορριφθεί. Ο ενάγων εκθέτει αιτούμενος την μεταρρύθμιση της με αριθμό 550/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά εκθέτει ως νέα πραγματικά περιστατικά της κακής άσκησης της επιμέλειας από την εναγόμενη που θέτουν σε κίνδυνο την υγεία του τα παρακάτω: Ότι στις 10-10-2019 παρότι το τέκνο τους διαγνώστηκε με την νόσο της ΚΗΛΗΣ ΛΕΥΚΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ η εναγόμενη ουδέποτε τον ενημέρωσε περί τούτου όπως και υποχρεούτο. Όμως δεν αποδείχτηκε ότι το ανήλικο τέκνο τους ουδέποτε αντιμετώπισε τέτοια πάθηση και ως εκ τούτου η εναγόμενη δεν είχε την υποχρέωση να ενημερώσει τον ενάγοντα για αυτή την πάθηση του τέκνου τους. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε η με αριθμό 1690/2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης κατόπιν άσκησης έφεσης κατά της με αριθμό 541/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, όπου και απορρίφθηκε σχετικός λόγος έφεσης του ενάγοντος κατά της ανωτέρω απόφασης. Ότι στις 10-10-2019,21-11-2019, 3-1-2020 και 10-3-2020 το ανήλικο τέκνο τους εμφάνισε τέσσερις επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του αναπνευστικού τις οποίες η εναγόμενη του τις απέκρυψε. Όμως το γεγονός αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί στην κακή άσκηση της επιμέλειας από την εναγόμενη διότι η λοίμωξη του αναπνευστικού είναι μια συχνή ασθένεια που εμφανίζεται συχνά σε παιδία της προσχολικής ηλικίας χωρίς να αποδεικνύεται ότι στην εμφάνιση ή στην επιδείνωση της λοίμωξης αυτής συνετέλεσε κάποια συμπεριφορά της εναγόμενης όπως η έκθεση του στο παθητικό κάπνισμα. Το γεγονός ότι η εναγόμενη δεν του το ανέφερε αλλά ότι ο ίδιος το διαπίστωσε μετά από εισαγγελική παραγγελία το σύνολο των σελίδων του ιατρικού του βιβλιαρίου δεν οφείλεται σε πρόθεση της εναγόμενη διότι αυτή στις 10-10-2019,21-11-2019,10-3-2020 και 3-1-2020, είχε ενημερώσει τον ενάγοντα επαρκώς για την κατάσταση της υγείας του ανήλικου τέκνου τους με την εξειδίκευση των συμπτωμάτων του και τις ενέργειες της να τα αντιμετωπίσει χωρίς να παρίσταται αναγκαίο να προβεί σε ιατρικές εξειδικεύσεις όπως ότι το τέκνο πάσχει από βρογχιολίτιδα. Σε κάθε δε περίπτωση δεν αποδεικνύεται ότι η παράλειψη της εναγόμενης να ενημερώσει τον ενάγοντα για το ακριβές είδος της λοίμωξης που αντιμετώπισε το τέκνο τους κατά τις παραπάνω ημερομηνίες δεν οφειλόταν σε πρόθεση της στον βαθμό που τον είχε ήδη ενημερώσει γενικά για την κατάσταση της υγείας του αναφέροντας του και σχετικές λεπτομέρειες. Έτσι έκρινε η με αριθμό 1690/2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης κατόπιν άσκησης έφεσης κατά της με αριθμό 541/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, όπου και απορρίφθηκε σχετικός λόγος έφεσης του ενάγοντος κατά της ανωτέρω απόφασης. Ότι η εναγόμενη του απέκρυψε το γεγονός ότι το ανήλικο τέκνο τους εμφάνισε ατοπική δερματίτιδα με αποτέλεσμα να διαπιστώσει ο ενάγων στις 15,16,17-5-2020 τη σχετική πάθηση του. Όμως από την ανταλλαγή των γραπτών μηνυμάτων των διαδίκων της από 16-5-2020 αποδεικνύεται ότι ο ενάγων είχε πληροφορηθεί για το σχετικό πρόβλημα του τέκνου τους και δη την ατοπική δερματίτιδα πλην όμως τα συμπτώματα του ήταν τόσο ελαφρά που δεν αξιολογήθηκαν ως κάτι ανησυχητικό από την εναγόμενη, ούτε από τον ίδιο τον ενάγοντα που παρέλαβε το τέκνο τους την ίδια ημέρα στο πλαίσιο δικαιώματος επικοινωνίας που είχε με την συμπλήρωση ενός έτους σε χώρο εκτός οικίας της εναγόμενης και δεν προέβη σε σχετική παρατήρηση. Πολύ δε περισσότερο τα συμπτώματα αυτά ήταν ασήμαντα και αν υπήρχαν στις 14-5-2020 οπότε και αν ήθελε γίνει δεκτό ότι η εναγόμενη τα παρατήρησε δεν υπήρχε κανένας σοβαρός λόγος να τα αναφέρει στον ενάγοντα προτού διαπιστώσει την εξέλιξη τους. Έτσι έκρινε η με αριθμό 1690/2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης κατόπιν άσκησης έφεσης κατά της με αριθμό 541/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, όπου και απορρίφθηκε σχετικός λόγος έφεσης του ενάγοντος κατά της ανωτέρω απόφασης. Ότι από βαριά αμέλεια της εναγόμενης προκλήθηκαν σωματικές βλάβες στο ανήλικο τέκνο τους και ειδικότερα της δηλητηρίασης του από την μάσηση κλειστού πακέτου τσιγάρων καθώς και δύο τριών τσιγάρων από την πλευρά του καπνού που συνέβη στις 27-2-2020. Σχετικά με τους ισχυρισμούς του ενάγοντος αποδείχτηκε ότι στις 27-2-2020 τις πρωινές ώρες και ενώ η εναγόμενη βρισκόταν στην κουζίνα της οικίας της μαζί με το ανήλικο τέκνο τους αυτό σε κάποια στιγμή που διέφυγε της προσοχής της έπιασε με τα χέρια του ένα πακέτο τσιγάρων και βρισκόταν στο τραπέζι και άρχισε να το μασάει από την μια του άκρη. Μόλις το αντιλήφθηκε η εναγόμενη αντέδρασε ακαριαία, αφαίρεσε το πακέτο των τσιγάρων από το στόμα του παιδιού της και μετέβη με το τέκνο της στα εξωτερικά ιατρεία επειγόντων περιστατικών της παιδιατρικής κλινικής του Νοσοκομείου Γιαννιτσών όπου έγινε κλινική εξέταση κατά την οποία δεν ευρέθηκαν παθολογικά ευρήματα και ακολούθησαν τα προβλεπόμενα(πλύση στομάχου, εργαστηριακός έλεγχος, εισαγωγή στο νοσοκομείο για 24 ωρη παρακολούθηση). Επρόκειτο για ένα μεμονωμένο περιστατικό το οποίο από μόνο του δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει τους ισχυρισμούς του ενάγοντος περί συστηματικής πλημμελής άσκησης της επιμέλειας του τέκνου από την εναγόμενη. Ωστόσο για το περιστατικό αυτό η εναγόμενη δεν ενημέρωσε τον ενάγοντα και πολύ περισσότερο για την νοσηλεία του ανηλίκου τέκνου τους στην παιδιατρική κλινική του Νοσοκομείου Γιαννιτσών αλλά του το απέκρυψε. Για την μη ενημέρωση του ενάγοντα για το παραπάνω περιστατικό στις 27,28/2/2020 απορρίφθηκε η έφεση της εναγόμενης κατά της με αριθμό 541/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών δυνάμει της με αριθμό 1690/2023 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Δεν αποδείχτηκε όμως ότι ασκήθηκε σε βάρος της εναγόμενης ποινική δίωξη για το αδίκημα της απλής σωματική βλάβης σε βάρος του ανήλικου γιου τους (βλ. την με αρ.65/2021 εισαγγελική διάταξη του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Γιαννιτσών). Ότι στις 17-7-2021 που ενάγων παρέλαβε το ανήλικο τέκνο τους από την εναγόμενη διαπίστωσε ένα εξάνθημα στην αριστερή μασχάλη του τέκνου τους πλην όμως αυτή εξελίχθηκε σε εκτεταμένη δερματική λοίμωξη και ότι εκ του λόγου αυτού εισήχθη από τον ενάγοντα στα επείγοντα περιστατικά του Νοσοκομείου Γιαννιτσών όπου το τέκνο τους παρέμεινε νοσηλευόμενο για μερικές ημέρες. Γεγονός είναι ότι πράγματι το ανήλικο τέκνο τους στις 15-7-2021 προσβλήθηκε από δερματική λοίμωξη η οποία εκδηλώθηκε αρχικά με ένα εξάνθημα στην αριστερή του μασχάλη. Η εναγόμενη υπέθεσε ότι πρόκειται για ένα απλό ερεθισμό από το μπρατσάκι που φορούσε το τέκνο τους στην θάλασσα έστειλε δε φωτογραφίες στον παιδίατρο που παρακολουθούσε το τέκνο και ο οποίος απουσίαζε από το ιατρείο του και αυτός χορήγησε ως θεραπευτική αγωγή την κορτιζονούχο κρέμα η οποία όμως αποδείχτηκε ότι δεν ήταν κατάλληλη για την θεραπεία της συγκεκριμένης λοίμωξης. Ο ενάγων στο πλαίσιο της επικοινωνίας του με το τέκνο τους παρατήρησε ότι τα εξανθήματα είχαν επεκταθεί στον κορμό του τέκνου τους και για τον λόγο αυτό τον πήγε στο Νοσοκομείο Γιαννιτσών όπου αυτό παρέμεινε νοσηλευόμενο μέχρι τις 22-7-2021. Ούτε όμως αυτό το περιστατικό αποδεικνύει ότι η εναγόμενη ασκεί πλημμελώς την επιμέλεια του τέκνου τους διότι αυτή μόλις παρατήρησε τον ερεθισμό στο δέρμα του τέκνου της επισκέφτηκε τον παιδίατρο που τον παρακολουθούσε για να λάβει τις κατάλληλες συμβουλές για την θεραπεία του, όσο δε αυτό παρέμενε μαζί της μέχρι τις 17-7-2021 οπότε το παρέλαβε ο πατέρας του δεν υπήρχε κάποια άλλη ένδειξη για να την θορυβήσει για να προβεί σε περαιτέρω ενέργειες. Δεν αποδείχτηκε όμως ότι η εναγόμενη παρεμποδίζει την επικοινωνία του ενάγοντος με το τέκνο του και ότι επιχειρεί να το αποξενώσει από αυτόν διότι αποδεικνύεται ότι το ανήλικο τέκνο τους έχει πολύ καλή σχέση και με τους δύο γονείς του, τους οποίους τους αγαπά και δεν αποφεύγει την επικοινωνία με τον ενάγοντα πατέρα του, δείχνει δε ευχαριστημένο μετά την επιστροφή του στην μητρική οικία στα Γιαννιτσά διότι επιδρά θετικά στην ψυχοσωματική ανάπτυξη του τέκνου τους η επαφή με τον πατέρα του. Γεγονός είναι ότι η εξ’ αποστάσεως μέσω βιντεοκλήσης επικοινωνία του τέκνου με τον πατέρα του είναι δύσκολη κυρίως λόγω των συγκρουσιακών σχέσεων των διαδίκων που οδηγούν σε διαπληκτισμούς εντός του χρονικού διαστήματος που λαμβάνει χώρα η επικοινωνία με το τέκνο τους, αφετέρου στην ηλικία του τέκνου το οποίο είναι φυσικό να μην δείχνει την απαιτούμενη συγκέντρωση κατά την πραγματοποίηση της κλήσης. Δεν αποδείχτηκε άλλωστε ότι η εναγόμενη έχει καταδικαστεί από ποινικό Δικαστήριο για παράβαση δικαστικής απόφασης που αφορά την επικοινωνία του τέκνου τους με τον πατέρα του(διά ζώσης και διαδικτυακή), διότι δεν έχει προσκομιστεί κάποια. Αποδείχτηκε ότι αυτή δυνάμει της από 593/5-6-2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών η εναγόμενη παρέβη στην επικοινωνία του ενάγοντος με τον ανήλικο τέκνο τους στις 3-1-2022 όπως όριζε η με αριθμό 1400/2021 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά πλην όμως δεν προκύπτει αν αυτή έχει καταστεί τελεσίδικη, όπως επίσης και την με αριθμό 541/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών που επικυρώθηκε με την με αριθμό 1690/2023 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης στην οποία όπως προελέχθη ανωτέρω βεβαιώθηκε μία κατ’ εξακολούθηση παράβαση δικαστικής απόφασης πλην όμως καθόσον δεν έχουν βεβαιωθεί δικαστικά άλλες παραβάσεις της εναγόμενης δεδομένου της σφοδρής αντιδικίας των διαδίκων σχετικά με την επικοινωνία του ενάγοντος με το τέκνο του που αναλύθηκε λεπτομερώς ανωτέρω όλο αυτό το χρονικό διάστημα τις διαφορές τους σε θέματα εκπαίδευσης, επικοινωνίας και υγείας που προαναφέρθηκαν ανωτέρω κρίνεται από το παρόν Δικαστήριο ότι δεν υπάρχει λόγος κακής άσκησης της επιμέλειας του προσώπου ανήλικου γιου τους από την πλευρά της εναγόμενης και ως εκ τούτου δεν υπάρχει λόγος ανάθεσης της αποκλειστικής επιμέλειας του στον ενάγοντα πατέρα του. Ο ενάγων με τις από 4-12-2025 κατατεθείσες προτάσεις του στην σελίδα 43 αναφέρει ότι συνεπεία της κακής άσκησης της επιμέλειας του προσώπου του ανήλικου γιου τους χάθηκε πολύτιμος χρόνος για τις θεραπείες του, ότι τα προβλήματα του τέκνου τους έγκειται στην διατάραξη των αισθημάτων του τα οποία δημιουργούνται από την αντίδικο η οποία παραβαίνει τις εκ του νόμου υποχρεώσεις της, στις σελίδες 14,15, 53-56 των προτάσεων του αναφέρει ότι υπάρχουν συμπεριφορές του ανήλικου γιου τους που ασκεί bulling σε συμμαθητές του και γενικότερα εμφανίζει απρεπή και αντικοινωνική συμπεριφορά όπως αυτά εξειδικεύονται στις προτάσεις του, το πρόβλημα βαρηκοϊας που κατά τον ενάγοντα εμφανίζει το τέκνο τους και η εναγόμενη αρνείται να συμπράξει για την τοποθέτηση ακουστικών και τα οποία συνέχονται με την κακή άσκηση της επιμέλειας από την εναγόμενη. Όμως τα περιστατικά αυτά και αληθινά υποτιθέστω δεν μπορούν να συσχετιστούν με τα περιστατικά που αποτελούν την αγωγή, τους λόγους έφεσης και τα περιστατικά που αναφέρονται ως πρόσθετοι λόγοι έφεσης. Αυτό διότι τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά που δεν προτάθηκαν πρωτοδίκως από δικαιολογημένη αιτία και προβάλλονται το πρώτον στο Εφετείο με το δικόγραφο της έφεσης ή των προσθέτων λόγων διαφορετικά απορρίπτονται ως απαράδεκτα(ΑΠ1372/2010,ΝΟΒ 2011,394, ΑΠ 88/2011, ΧΡΙΔ 2011, 580, ΕΦΑΘ 401/2019, Νίκας, Οι πραγματικοί ισχυρισμοί σ.164-165, Νέος Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, Χαρούλα Απαλαγάκη, Νομική Βιβλιοθήκη, 2022, σελίδα 1740). Όμως εν προκειμένω, αυτά τα πραγματικά περιστατικά που κατά τον ενάγοντα γεννήθηκαν μετά την έκδοση της εκκαλουμένης απόφασης θα έπρεπε να είχαν προταθεί ως νέοι ισχυρισμοί με το δικόγραφο των πρόσθετων λόγων πλην όμως δεν προτάθηκαν. Σύμφωνα με το άρθρο 1.519 Α.Κ. δεν απαιτείται η συναπόφαση του ενάγοντος και η ενημέρωση του για τρέχοντα θέματα της υγείας και της εκπαίδευσης του ανηλίκου τέκνου τους διότι η εναγόμενη έχει την αποκλειστική άσκηση της, απαιτείται όμως ενημέρωση του για κάθε κρίσιμο θέμα της υγείας και της εκπαίδευσης αυτού και η συναπόφαση του σε αυτά και ειδικότερα σε θέματα υγείας και εκπαίδευσης που υπερβαίνουν σε σοβαρότητα τα καθημερινά θέματα. Επομένως το σχετικό αίτημα του ενάγοντος περί ενημέρωσης του από την εναγόμενη για τα θέματα της εκπαίδευσης του τέκνου τους πρέπει να απορριφθεί διότι η εναγόμενη υποχρεούται εκ του νόμου να ενημερώνει τον ενάγοντα ως προελέχθη ανωτέρω μόνο στα κρίσιμα θέματα της εκπαίδευσης του τέκνου τους και όχι σε κάθε καθημερινό θέμα που αναφύεται με αυτά. Το αίτημα του ενάγοντος περί ενημέρωσης του όταν το ανήλικο τέκνο του διανυκτερεύει εκτός νομού ή εκτός Ελλάδος πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμο διότι αφενός η μητέρα του έχει την αποκλειστική επιμέλεια του προσώπου του και συνεπώς δεν απαιτείται η ενημέρωση του ενάγοντος για την μετακίνηση του τέκνου τους και την διανυκτέρευση του εντός Ελλάδος ούτε άλλωστε η συναίνεση του, στην περίπτωση που το τέκνο πρόκειται να ταξιδέψει στο εξωτερικό απαιτείται και η έγγραφη συναίνεση του ενάγοντος, οπότε αυτός γνωρίζει που βρίσκεται το τέκνο του στην περίπτωση αυτή και που διανυκτερεύει αλλά και ως κατ’ ουσίαν αβάσιμο διότι ο ίδιος ο ενάγων έχει καθημερινή επικοινωνία με το τέκνο του, οπότε γνωρίζει καθημερινώς που αυτό βρίσκεται. Συνεπώς με βάση τα παραπάνω πρέπει να διατηρηθεί η ισχύς της με αριθμό 520/2020 απόφασης του ανωτέρω Δικαστηρίου ως προς την ανάθεση της αποκλειστικής επιμέλειας του τέκνου τους στην εναγόμενη η οποία ανταποκρίνεται ικανοποιητικά στα γονεϊκά της καθήκοντα διότι δεν αποδείχτηκε ότι συντρέχει κάποιος λόγος που υπαγορεύει την ανάθεση της αποκλειστικής επιμέλειας του ανηλίκου στα θέματα εκπαίδευσης και υγείας στον ενάγοντα. Περαιτέρω αποδεικνύεται ότι η εναγόμενη μετά την έκδοση της με αριθμό 520/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά δεν παρεμποδίζει την επικοινωνία του ενάγοντος με το τέκνο του αλλά και δεν την προωθεί επιδεικνύοντας διάθεση προς συνεργασία και προσαρμογή στις εκάστοτε συνθήκες που έχει να αντιμετωπίσει ο ενάγων για να επικοινωνήσει με το τέκνο του και δη την μεγάλη απόσταση που αυτός χρειάζεται να διανύσει για να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας με το τέκνο του. Γεγονός είναι ότι η εναγόμενη δεν επιτρέπει να επικοινωνεί ο πατέρας με το τέκνο του παρά μόνο στον χρόνο που προβλέπεται από την δικαστική απόφαση ακόμη και σε έκτακτες περιπτώσεις όπως σε περίπτωση αιφνίδιας νόσου του πατέρα ή του τέκνου που καθιστά δυσχερή την επιστροφή του τέκνου στο σπίτι της μητέρας του, ενώ αρνείται αδικαιολόγητα να συναινέσει ώστε ο ενάγων να μπορεί να παραλαμβάνει το τέκνο του από το σχολείο στο οποίο φοιτά και το οποίο βρίσκεται κοντά στην οικία της μητέρας καίτοι προβλέπεται από την εκκαλούμενη απόφαση προκειμένου να ασκήσει το δικαίωμα της επικοινωνίας του. Το γεγονός ότι αυτός παραλαμβάνει το παιδί από το σχολείο του έγινε καθόσον δυνάμει της με αριθμό 974/2025 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά δόθηκαν συστάσεις στην εναγόμενη για να παραλαμβάνει ο ενάγων το παιδί από το σχολείο του.(βλ. την με αριθμό ……./26/11/2025 ένορκη βεβαίωση της ……….. ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών ………..). Επιπρόσθετα η ίδια μάρτυρας στην παραπάνω ένορκη βεβαίωση της καταθέτει ότι τα Χριστούγεννα του 2023 ο ενάγων μπέρδεψε την ημέρα παράδοσης (νόμιζε 31/12/ αντί 30/12 που είχε βγάλει τα αεροπορικά εισιτήρια. Μόλις το αντιλήφθηκε απολογήθηκε ειλικρινά και πρότεινε στην μητέρα να χάσει μια άλλη ημέρα επικοινωνίας ώστε να αναπληρωθεί αυτή από την μητέρα. Η μητέρα αρχικά συμφώνησε να επιτρέψει το παιδί την επόμενη ημέρα, αλλά στην συνέχεια απαίτησε να επιστρέψει το παιδί άμεσα-οδικώς. Έτσι ταξιδέψαμε μαζί μέσα στην νύχτα της 30 ης Δεκεμβρίου με ομίχλη και αντίξοες συνθήκες φθάνοντας στις 03:00 τα ξημερώματα στα Γιαννιτσά με το παιδί εξαντλημένο. Παρόλα αυτά και ενώ ο Γιάννης το επέστρεψε η πρώην σύζυγος του υπέβαλε μήνυση για αρπαγή και παράβαση απόφασης όπως έχει κάνει στο παρελθόν ακόμη και για καθυστερήσεις πτήσεων ή για περιστατικά νόσησης για τα οποία ο Γιάννης αθωώθηκε. Ακόμη σε άλλο περιστατικό που συνέβη στα Γιαννιτσά τον Οκτώβριο του 2022 οπότε ο ενάγων ευρισκόμενος στα Γιαννιτσά για άλλο λόγο ζήτησε από την εναγόμενη να συναντήσει το τέκνο του πλην όμως το αίτημα του δεν έγινε δεκτό από την εναγόμενη και η επικοινωνία του τέκνου με τον ενάγοντα έγινε με βιντεοκλήση παρά την παρουσία του ενάγοντος με το ανήλικο τέκνο του. Επομένως η ρύθμιση της επικοινωνίας του τέκνου με τον πατέρα του πρέπει να λάβει υπόψη ότι το καλώς εννοούμενο συμφέρον του τέκνου επιβάλλει όπως αυτό επικοινωνεί με τον πατέρα του, δεδομένου ότι αυτός πρέπει να παρακολουθεί την ανατροφή και την διαπαιδαγώγηση του προκειμένου να αναπτυχθεί μεταξύ τους στενός ψυχικός δεσμός, να ενισχυθούν αμοιβαίως τα αισθήματα αγάπης και να αποτραπεί ο ενδεχόμενος κίνδυνος αποξένωσης του καθώς επίσης και ότι το τέκνο πρέπει να περνάει ουσιαστικό και εποικοδομητικό χρόνο με την μητέρα του. Επομένως η ρύθμιση της επικοινωνίας του ενάγοντος με το τέκνο του πρέπει να γίνει ως εξής: Α)Κάθε πρώτο, τρίτο και τυχόν πέμπτο Σαββατοκύριακο κάθε μήνα από ώρα 13:00 της Παρασκευής έως της 20:00 της Κυριακής. Σε περίπτωση που η ημέρα της Κυριακής που ο πατέρας έχει το δικαίωμα επικοινωνίας με το ανήλικο ακολουθεί σχολική αργία η επικοινωνία θα παρατείνεται έως την ίδια ώρα 20:00 της επόμενης ημέρας αργίας. Επίσης σε περίπτωση που της ημέρας της Παρασκευής που ο πατέρας έχει το δικαίωμα επικοινωνίας με το ανήλικο, προηγείται σχολική αργία, η επικοινωνία θα ξεκινάει από την ίδια ώρα 13:00 της προηγούμενης ημέρας αργίας. Εξάλλου, σε περίπτωση που λόγω ασθένειας του τέκνου αποδεικνυόμενης με σχετική ιατρική βεβαίωση, ο πατέρας δεν μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο του κατά τα ως άνω ορισθέντα για την επικοινωνία χρονικά διαστήματα η επικοινωνία θα αναβάλλεται για το αμέσως επόμενο μετά την άρση του κωλύματος(ανάρρωση του τέκνου), σαββατοκύριακο, κατά τις ίδιες ώρες(ήτοι από της 13:00 της Παρασκευής έως ώρα 20:00 της Κυριακής. Το αίτημα της επικοινωνίας του ενάγοντος και την δεύτερη εβδομάδα του μήνα τις ίδιες ημέρες και ώρες, τυγχάνει απορριπτέο διότι θα πρέπει και η εναγόμενη να επικοινωνεί δύο σαββατοκύριακα τον μήνα με τον ανήλικο γιο της. Ο πατέρας προκειμένου να ασκεί το δικαίωμα της επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο θα παραλαμβάνει αυτό από το σχολείο του και υποχρεούται να το παραδίδει στην μητέρα του μετά την λήξη του χρόνου επικοινωνίας του, στην οικία της μητέρας του με δικά του έξοδα για την μετάβαση του ενάγοντος από και προς την οικία της εναγόμενης. Β)Κατά τις εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς από ώρα 13:00 της 23 ης Δεκεμβρίου έως ώρα 20:00 της 30 ης Δεκεμβρίου κατά τα μονά έτη και από ώρα 10:00 της 29 ης Δεκεμβρίου έως ώρα 20:00 της 6 ης Ιανουαρίου του νέου έτους κατά τα ζυγά έτη. Ο πατέρας προκειμένου να ασκεί το δικαίωμα της επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο θα παραλαμβάνει αυτό από το σχολείο του στην περίπτωση των εορτών των Χριστουγέννων και δη όποτε αυτός ασκεί το δικαίωμα της επικοινωνίας του την περίοδο από 23 Δεκεμβρίου έως 30 Δεκεμβρίου και υποχρεούται να το παραδίδει στην μητέρα του μετά την λήξη του χρόνου επικοινωνίας του, στην οικία της μητέρας του με δικά του έξοδα για την μετάβαση του ενάγοντος από και προς την οικία της εναγόμενης, ενώ στην περίπτωση που αυτός θα έχει δικαίωμα επικοινωνίας με το τέκνο του το διάστημα από της 29 Δεκεμβρίου μέχρι την 6 ην Ιανουαρίου θα παραλαμβάνει το τέκνο του από την κατοικία της εναγόμενης και θα το παραδίδει στην οικία της με δικά του έξοδα για την μετάβαση του από και προς την οικία της εναγόμενης. Γ)Κατά τις εορτές του Πάσχα από ώρα 10:00 της Κυριακής των Βαϊων έως ώρα 20:00 της Δευτέρας της Διακαινησίμου κατά τα μονά έτη και από ώρα 10:00 της Διακαινησίμου έως ώρα 20:00 της Κυριακής του Θωμά κατά τα ζυγά έτη. Ο πατέρας στην περίπτωση αυτή θα παραλαμβάνει το ανήλικο τέκνο από την κατοικία της εναγόμενης και θα το παραδίδει στην οικία της με δικά του έξοδα για την μετάβαση του από και προς την οικία της εναγόμενης. Δ)Κατά τις θερινές διακοπές από ώρα 10:00 της 23 Ιουνίου έως ώρα 21:00 της 15 ης Ιουλίου και από ώρα 10:00 της 1 ης Αυγούστου έως ώρα 21:00 της 15 ης Αυγούστου κατά τα μονά έτη και από ώρα 10:00 της 15 ης Ιουλίου έως ώρα 21:00 της 31 ης Ιουλίου και από ώρα 10:00 της 16ης Αυγούστου έως ώρα 21:00 της 5 ης Σεπτεμβρίου κατά τα ζυγά έτη. Σε περίπτωση που λόγω ασθένειας του τέκνου αποδεικνυόμενη από σχετική ιατρική βεβαίωση ο πατέρας δεν μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας με το ανήλικο τέκνο κατά τα ως άνω ορισθέντα χρονικά διαστήματα η επικοινωνία θα αναβάλλεται για το αντίστοιχο αμέσως μετά την άρση του κωλύματος (ανάρρωση του τέκνου), χρονικό διάστημα. Ο πατέρας στην περίπτωση αυτή θα παραλαμβάνει το ανήλικο τέκνο από την κατοικία της εναγόμενης και θα το παραδίδει στην οικία της με δικά του έξοδα για την μετάβαση του από και προς την οικία της εναγόμενης. Ε) Κατά την μία εκ των δύο ονομαστική εορτή του ανήλικου τέκνου του Αγίου Ευθυμίου και κατά την ημέρα γενεθλίων του ενάγοντος, εφόσον οι εν λόγω γιορτές συμπίπτουν με σαββατοκύριακο (2 ο ή 4 ο εκάστου μηνός) κατά το οποίο δεν έχει επικοινωνία με το ανήλικο ο πατέρας, η επικοινωνία του θα ασκείται από ώρα 13:00 της Παρασκευής έως ώρα 20:00 της Κυριακής, ενώ αν πρόκειται για καθημερινές ο πατέρας θα δύναται να επικοινωνεί με το ανήλικο τέκνο του από ώρα 13:00 έως ώρα 21:00, οπότε το ανήλικο τέκνο θα παραλαμβάνεται από τον πατέρα του από το σχολείο του και θα το επιστρέφει στην οικία της εναγόμενης με δικά του έξοδα από και προς την οικία της εναγόμενης Αυτονόητο είναι ότι η επικοινωνία κατά τις ανωτέρω ημέρες στην περίπτωση Α θα αργεί κατά την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και κατά την περίοδο του καλοκαιριού, οπότε το δικαίωμα επικοινωνίας ρυθμίζεται ειδικότερα ως ανωτέρω (στοιχεία Β,Γ και Δ) καθώς και για τα αντίστοιχα χρονικά διαστήματα που η μητέρα θα διανύει τις εορτές και τις θερινές διακοπές με το τέκνο της. Επίσης είναι αυτονόητο ότι οι παραπάνω ρυθμίσεις δεν θα εφαρμόζονται σε περίπτωση εισαγωγής του τέκνου σε νοσηλευτικό ίδρυμα, οπότε αμφότεροι οι γονείς έχουν δικαίωμα να παρίστανται και να παραμένουν με το τέκνο τους για όσο χρονικό διάστημα επιθυμεί ο καθένας. Κατά τις ημέρες που ο πατέρας δεν θα επικοινωνεί με το ανήλικο τέκνο του κατά τα άνω θα έχει δικαίωμα τηλεφωνικής ή διαδικτυακής επικοινωνίας με αυτό (ανήλικο)π.χ. μέσω viber ή skype από ώρα 20:00 έως ώρα 20:30 ή οιανδήποτε ώρα κριθεί πρόσφορη, με βάση το πρόγραμμα του τέκνου, χωρίς παρουσία τρίτων αλλά με την παρουσία της μητέρας του δεδομένου ότι το ανήλικο τέκνο είναι σε ηλικία που δεν του επιτρέπει να παραμένει μόνο και ανεπιτήρητο σε κάποιο χώρο του σπιτιού. Κατά τις ημέρες που το ανήλικο τέκνο θα επικοινωνεί με διανυκτέρευση με τον πατέρα του η μητέρα του θα έχει δικαίωμα τηλεφωνικής ή διαδικτυακής επικοινωνίας με αυτό μέσω viber ή skype από ώρα 20.00 έως ώρα 20.30 ή οιανδήποτε άλλη ώρα κριθεί πρόσφορη με βάση το πρόγραμμα του τέκνου. Ακόμη επειδή η εναγόμενη αρνείται να συμπράξει στην έκδοση διαβατηρίου του ανήλικου τέκνου τους, πρέπει να υποχρεωθεί να συμπράξει στην έκδοση διαβατηρίου για λογαριασμό του τέκνου τους και να το παραδίδει στον ενάγοντα κατά την έναρξη της επικοινωνίας μαζί του. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να απειληθεί χρηματική ποινή ποσού 500 ευρώ και προσωπικής κράτησης ενός μηνός σε βάρος της εναγόμενης σε περίπτωση που αυτή ήθελε παρεμποδίσει την επικοινωνία του πατέρα με το ανήλικο τέκνο του παραβιάζοντας τους περί αυτήν όρους, καθόσον το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο στην συγκεκριμένη περίπτωση ορθά επέβαλε τον συγκεκριμένο όρο σε βάρος της εναγόμενης απορριπτομένου του σχετικού πρόσθετου λόγου έφεσης του εκκαλούντος διότι κρίνει ότι η επιβληθείσα με τον σχετικό όρο ποινή στην εναγόμενη δεν απαιτείται να είναι μεγαλύτερη της ήδη επιβληθείσας καθόσον δεν συντρέχει ειδικός προς τούτο λόγος. Κατόπιν τούτων το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που επιμέρισε μεταξύ των διαδίκων τα έξοδα για την μετάβαση του ενάγοντος από και προς την οικία της της εναγόμενης εσφαλμένα εκτίμησε τον νόμο, όπως επίσης ρυθμίζοντας την επικοινωνία του ενάγοντος με το ανήλικο τέκνο του όπως ειδικότερα αναφέρεται στην εκκαλουμένη εσφαλμένα εκτίμησε τις αποδείξεις. Πρέπει, συνεπώς, κατά τους βάσιμους περί τούτου σχετικούς λόγους των ένδικων εφέσεων, όπως παραπάνω αναφέρθηκαν, αυτή (εκκαλουμένη) να εξαφανισθεί ως προς τα προαναφερθέντα κεφάλαιά της. Ακολούθως, πρέπει να γίνουν εν μέρει δεκτές οι κρινόμενες εφέσεις και ως βάσιμες και κατ΄ ουσία κι αφού κρατηθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο αυτό και ερευνηθεί η ένδικη αγωγή, μέσα στα πλαίσια που εξαφανίστηκε η εκκαλουμένη, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα και ως ουσιαστικά βάσιμη και να ρυθμιστεί το δικαίωμα επικοινωνίας του ενάγοντος με το ανήλικο τέκνο του ως εξής: Α)Κάθε πρώτο, τρίτο και τυχόν πέμπτο Σαββατοκύριακο κάθε μήνα από ώρα 13:00 της Παρασκευής έως της 20:00 της Κυριακής. Σε περίπτωση που η ημέρα της Κυριακής που ο πατέρας έχει το δικαίωμα επικοινωνίας με το ανήλικο ακολουθεί σχολική αργία η επικοινωνία θα παρατείνεται έως την ίδια ώρα 20:00 της επόμενης ημέρας αργίας. Επίσης σε περίπτωση που της ημέρας της Παρασκευής που ο πατέρας έχει το δικαίωμα επικοινωνίας με το ανήλικο, προηγείται σχολική αργία, η επικοινωνία θα ξεκινάει από την ίδια ώρα 13:00 της προηγούμενης ημέρας αργίας. Εξάλλου, σε περίπτωση που λόγω ασθένειας του τέκνου αποδεικνυόμενης με σχετική ιατρική βεβαίωση, ο πατέρας δεν μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο του κατά τα ως άνω ορισθέντα για την επικοινωνία χρονικά διαστήματα η επικοινωνία θα αναβάλλεται για το αμέσως επόμενο μετά την άρση του κωλύματος(ανάρρωση του τέκνου), σαββατοκύριακο, κατά τις ίδιες ώρες(ήτοι από της 13:00 της Παρασκευής έως ώρα 20:00 της Κυριακής. Ο πατέρας προκειμένου να ασκεί το δικαίωμα της επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο θα παραλαμβάνει αυτό από το σχολείο του και υποχρεούται να το παραδίδει στην μητέρα του μετά την λήξη του χρόνου επικοινωνίας του, στην οικία της μητέρας του με δικά του έξοδα για την μετάβαση του ενάγοντος από και προς την οικία της εναγόμενης. Β)Κατά τις εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς από ώρα 13:00 της 23 ης Δεκεμβρίου έως ώρα 20:00 της 30 ης Δεκεμβρίου κατά τα μονά έτη και από ώρα 10:00 της 29 ης Δεκεμβρίου έως ώρα 20:00 της 6 ης Ιανουαρίου του νέου έτους κατά τα ζυγά έτη. Ο πατέρας προκειμένου να ασκεί το δικαίωμα της επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο θα παραλαμβάνει αυτό από το σχολείο του στην περίπτωση των εορτών των Χριστουγέννων και δη όποτε αυτός ασκεί το δικαίωμα της επικοινωνίας του την περίοδο από 23 Δεκεμβρίου έως 30 Δεκεμβρίου και υποχρεούται να το παραδίδει στην μητέρα του μετά την λήξη του χρόνου επικοινωνίας του, στην οικία της μητέρας του με δικά του έξοδα για την μετάβαση του από και προς την οικία της εναγόμενης, ενώ στην περίπτωση που αυτός θα έχει δικαίωμα επικοινωνίας με το τέκνο του το διάστημα από της 29 Δεκεμβρίου μέχρι την 6 ην Ιανουαρίου θα παραλαμβάνει το τέκνο του από την κατοικία της εναγόμενης και θα το παραδίδει στην οικία της με δικά του έξοδα για την μετάβαση του από και προς την οικία της εναγόμενης. Γ)Κατά τις εορτές του Πάσχα από ώρα 10:00 της Κυριακής των Βαϊων έως ώρα 20:00 της Δευτέρας της Διακαινησίμου κατά τα μονά έτη και από ώρα 10:00 της Διακαινησίμου έως ώρα 20:00 της Κυριακής του Θωμά κατά τα ζυγά έτη. Ο πατέρας στην περίπτωση αυτή θα παραλαμβάνει το ανήλικο τέκνο από την κατοικία της εναγόμενης και θα το παραδίδει στην οικία της με δικά του έξοδα για την μετάβαση του από και προς την οικία της εναγόμενης. Δ)Κατά τις θερινές διακοπές από ώρα 10:00 της 23 Ιουνίου έως ώρα 21:00 της 15 ης Ιουλίου και από ώρα 10:00 της 1 ης Αυγούστου έως ώρα 21:00 της 15 ης Αυγούστου κατά τα μονά έτη και από ώρα 10:00 της 15 ης Ιουλίου έως ώρα 21:00 της 31 Ιουλίου και από ώρα 10:00 της 16 ης Αυγούστου έως ώρα 21:00 της 5 ης Σεπτεμβρίου κατά τα ζυγά έτη. Σε περίπτωση που λόγω ασθένειας του τέκνου αποδεικνυόμενη από σχετική ιατρική βεβαίωση ο πατέρας δεν μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας με το ανήλικο τέκνο κατά τα ως άνω ορισθέντα χρονικά διαστήματα η επικοινωνία θα αναβάλλεται για το αντίστοιχο αμέσως μετά την άρση του κωλύματος (ανάρρωση του τέκνου), χρονικό διάστημα. Ο πατέρας στην περίπτωση αυτή θα παραλαμβάνει το ανήλικο τέκνο από την κατοικία της εναγόμενης και θα το παραδίδει στην οικία της με δικά του έξοδα για την μετάβαση του από και προς την οικία της εναγόμενης. Ε) Κατά την μία εκ των δύο ονομαστική εορτή του ανήλικου τέκνου του Αγίου Ευθυμίου και κατά την ημέρα γενεθλίων του ενάγοντος, εφόσον οι εν λόγω γιορτές συμπίπτουν με σαββατοκύριακο (2 ο ή 4 ο εκάστου μηνός) κατά το οποίο δεν έχει επικοινωνία με το ανήλικο ο πατέρας, η επικοινωνία του θα ασκείται από ώρα 13:00 της Παρασκευής έως ώρα 20:00 της Κυριακής, ενώ αν πρόκειται για καθημερινές ο πατέρας θα δύναται να επικοινωνεί με το ανήλικο τέκνο του από ώρα 13:00 έως ώρα 21:00, οπότε το ανήλικο τέκνο θα παραλαμβάνεται από τον πατέρα του από το σχολείο του και θα το επιστρέφει στην οικία της εναγόμενης με δικά του έξοδα από και προς την οικία της εναγόμενης Αυτονόητο είναι ότι η επικοινωνία κατά τις ανωτέρω ημέρες στην περίπτωση Α θα αργεί κατά την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και κατά την περίοδο του καλοκαιριού, οπότε το δικαίωμα επικοινωνίας ρυθμίζεται ειδικότερα ως ανωτέρω (στοιχεία Β,Γ και Δ), καθώς και για τα αντίστοιχα χρονικά διαστήματα που η μητέρα θα διανύει τις εορτές και τις θερινές διακοπές με το τέκνο της. Επίσης είναι αυτονόητο ότι οι παραπάνω ρυθμίσεις δεν θα εφαρμόζονται σε περίπτωση εισαγωγής του τέκνου σε νοσηλευτικό ίδρυμα, οπότε αμφότεροι οι γονείς έχουν δικαίωμα να παρίστανται και να παραμένουν με το τέκνο τους για όσο χρονικό διάστημα επιθυμεί ο καθένας. Κατά τις ημέρες που ο πατέρας δεν θα επικοινωνεί με το ανήλικο τέκνο του κατά τα άνω θα έχει δικαίωμα τηλεφωνικής ή διαδικτυακής επικοινωνίας με αυτό (ανήλικο)π.χ. μέσω viber ή skype από ώρα 20:00 έως ώρα 20:30 ή οιανδήποτε ώρα κριθεί πρόσφορη, με βάση το πρόγραμμα του τέκνου, χωρίς παρουσία τρίτων αλλά με την παρουσία της μητέρας του. Κατά τις ημέρες που το ανήλικο τέκνο θα επικοινωνεί με διανυκτέρευση με τον πατέρα του η μητέρα του θα έχει δικαίωμα τηλεφωνικής ή διαδικτυακής επικοινωνίας με αυτό μέσω viber ή skype από ώρα 20.00 έως ώρα 20.30 ή οιανδήποτε άλλη ώρα κριθεί πρόσφορη με βάση το πρόγραμμα του τέκνου. Η μητέρα υποχρεούται να ενημερώνει τον πατέρα ως φορέα από κοινού με την μητέρα των λοιπών λειτουργιών της γονικής μέριμνας για κάθε κρίσιμο ζήτημα που αφορά την υγεία και την εκπαίδευση του τέκνου τους. Ακόμη πρέπει να υποχρεωθεί η εναγόμενη να συμπράξει στην έκδοση διαβατηρίου για λογαριασμό του τέκνου τους και να το παραδίδει στον ενάγοντα κατά την έναρξη της επικοινωνίας μαζί του. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να απειληθεί χρηματική ποινή ποσού 500 ευρώ και προσωπική κράτηση ενός μηνός σε βάρος της εναγόμενης σε περίπτωση που αυτή ήθελε παρεμποδίσει την επικοινωνία του πατέρα με το ανήλικο τέκνο του παραβιάζοντας τους προδιαληφθέντες όρους αυτής. Ακόμη πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του με αριθμό …………/2024 e-παράβολου στον εκκαλούντα και του με αριθμό ……../2024 e-παράβολου στην εκκαλούσα (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠΟΛΔ). Τέλος πρέπει να συμψηφιστεί η δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων λόγω της μερικής νίκης και μερικής ήττας κάθε διαδίκου (άρθρα 178,183 ΚΠΟΛΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων την με αριθμό ………./2024 έφεση, την με αριθμό ………../2024 έφεση και τους με αριθμό …………/2024 πρόσθετους λόγους έφεσης.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ΄ ουσία την με αριθμό ………./2024 έφεση, την με αριθμό ………./2024 έφεση και τους με αριθμό ………/2024 πρόσθετους λόγους έφεσης.
ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την με αριθμό 4228/2023 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία διαφορών από την οικογένεια, τον γάμο και την ελεύθερη συμβίωση.
ΚΡΑΤΕΙ την υπόθεση και δικάζει κατ’ ουσίαν την με αριθμό εκθ. κατ. δικ. αγωγής ………../2021 αγωγή.
ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει αυτή ως κατ’ ουσίαν βάσιμη.
ΡΥΘΜΙΖΕΙ την επικοινωνία του ενάγοντος με το τέκνο του ως εξής: Α)Κάθε πρώτο, τρίτο και τυχόν πέμπτο Σαββατοκύριακο κάθε μήνα από ώρα 13:00 της Παρασκευής έως της 20:00 της Κυριακής. Σε περίπτωση που η ημέρα της Κυριακής που ο πατέρας έχει το δικαίωμα επικοινωνίας με το ανήλικο ακολουθεί σχολική αργία η επικοινωνία θα παρατείνεται έως την ίδια ώρα 20:00 της επόμενης ημέρας αργίας. Επίσης σε περίπτωση που της ημέρας της Παρασκευής που ο πατέρας έχει το δικαίωμα επικοινωνίας με το ανήλικο, προηγείται σχολική αργία, η επικοινωνία θα ξεκινάει από την ίδια ώρα 13:00 της προηγούμενης ημέρας αργίας. Εξάλλου, σε περίπτωση που λόγω ασθένειας του τέκνου αποδεικνυόμενης με σχετική ιατρική βεβαίωση, ο πατέρας δεν μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο του κατά τα ως άνω ορισθέντα για την επικοινωνία χρονικά διαστήματα η επικοινωνία θα αναβάλλεται για το αμέσως επόμενο μετά την άρση του κωλύματος(ανάρρωση του τέκνου), σαββατοκύριακο, κατά τις ίδιες ώρες(ήτοι από της 13:00 της Παρασκευής έως ώρα 20:00 της Κυριακής. Ο πατέρας προκειμένου να ασκεί το δικαίωμα της επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο θα παραλαμβάνει αυτό από το σχολείο του και υποχρεούται να το παραδίδει στην μητέρα του μετά την λήξη του χρόνου επικοινωνίας του, στην οικία της μητέρας του με δικά του έξοδα για την μετάβαση του από και προς την οικία της εναγόμενης. Β)Κατά τις εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς από ώρα 13:00 της 23 ης Δεκεμβρίου έως ώρα 20:00 της 30 ης Δεκεμβρίου κατά τα μονά έτη και από ώρα 10:00 της 29 ης Δεκεμβρίου έως ώρα 20:00 της 6 ης Ιανουαρίου του νέου έτους κατά τα ζυγά έτη. Ο πατέρας προκειμένου να ασκεί το δικαίωμα της επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο θα παραλαμβάνει αυτό από το σχολείο του στην περίπτωση των εορτών των Χριστουγέννων και δη όποτε αυτός ασκεί το δικαίωμα της επικοινωνίας του την περίοδο από 23 Δεκεμβρίου έως 30 Δεκεμβρίου και υποχρεούται να το παραδίδει στην μητέρα του μετά την λήξη του χρόνου επικοινωνίας του, στην οικία της μητέρας του με δικά του έξοδα για την μετάβαση του ενάγοντος από και προς την οικία της εναγόμενης, ενώ στην περίπτωση που αυτός θα έχει δικαίωμα επικοινωνίας με το τέκνο του το διάστημα από της 29 Δεκεμβρίου μέχρι την 6 ην Ιανουαρίου θα παραλαμβάνει το τέκνο του από την κατοικία της εναγόμενης και θα το παραδίδει στην οικία της με δικά του έξοδα για την μετάβαση του από και προς την οικία της εναγόμενης. Γ)Κατά τις εορτές του Πάσχα από ώρα 10:00 της Κυριακής των Βαϊων έως ώρα 20:00 της Δευτέρας της Διακαινησίμου κατά τα μονά έτη και από ώρα 10:00 της Διακαινησίμου έως ώρα 20:00 της Κυριακής του Θωμά κατά τα ζυγά έτη. Ο πατέρας στην περίπτωση αυτή θα παραλαμβάνει το ανήλικο τέκνο από την κατοικία της εναγόμενης και θα το παραδίδει στην οικία της με δικά του έξοδα για την μετάβαση του από και προς την οικία της εναγόμενης. Δ)Κατά τις θερινές διακοπές από ώρα 10:00 της 23 Ιουνίου έως ώρα 21:00 της 15 ης Ιουλίου και από ώρα 10:00 της 1 ης Αυγούστου έως ώρα 21:00 της 15 ης Αυγούστου κατά τα μονά έτη και από ώρα 10:00 της 15 ης Ιουλίου έως ώρα 21:00 της 31 ης Ιουλίου και από ώρα 10:00 της 16 ης Αυγούστου έως ώρα 21:00 της 5 ης Σεπτεμβρίου κατά τα ζυγά έτη. Σε περίπτωση που λόγω ασθένειας του τέκνου αποδεικνυόμενη από σχετική ιατρική βεβαίωση ο πατέρας δεν μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας με το ανήλικο τέκνο κατά τα ως άνω ορισθέντα χρονικά διαστήματα η επικοινωνία θα αναβάλλεται για το αντίστοιχο αμέσως μετά την άρση του κωλύματος (ανάρρωση του τέκνου), χρονικό διάστημα. Ο πατέρας στην περίπτωση αυτή θα παραλαμβάνει το ανήλικο τέκνο από την κατοικία της εναγόμενης και θα το παραδίδει στην οικία της με δικά του έξοδα για την μετάβαση του από και προς την οικία της εναγόμενης. Ε) Κατά την μία εκ των δύο ονομαστική εορτή του ανήλικου τέκνου του Αγίου Ευθυμίου και κατά την ημέρα γενεθλίων του ενάγοντος, εφόσον οι εν λόγω γιορτές συμπίπτουν με σαββατοκύριακο (2 ο ή 4 ο εκάστου μηνός) κατά το οποίο δεν έχει επικοινωνία με το ανήλικο ο πατέρας, η επικοινωνία του θα ασκείται από ώρα 13:00 της Παρασκευής έως ώρα 20:00 της Κυριακής, ενώ αν πρόκειται για καθημερινές ο πατέρας θα δύναται να επικοινωνεί με το ανήλικο τέκνο του από ώρα 13:00 έως ώρα 21:00, οπότε το ανήλικο τέκνο θα παραλαμβάνεται από τον πατέρα του από το σχολείο του και θα το επιστρέφει στην οικία της εναγόμενης με δικά του έξοδα από και προς την οικία της εναγόμενης Αυτονόητο είναι ότι η επικοινωνία κατά τις ανωτέρω ημέρες στην περίπτωση Α θα αργεί κατά την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και κατά την περίοδο του καλοκαιριού, οπότε το δικαίωμα επικοινωνίας ρυθμίζεται ειδικότερα ως ανωτέρω (στοιχεία Β,Γ και Δ), καθώς και για τα αντίστοιχα χρονικά διαστήματα που η μητέρα θα διανύει τις εορτές και τις θερινές διακοπές με το τέκνο της. Επίσης είναι αυτονόητο ότι οι παραπάνω ρυθμίσεις δεν θα εφαρμόζονται σε περίπτωση εισαγωγής του τέκνου σε νοσηλευτικό ίδρυμα, οπότε αμφότεροι οι γονείς έχουν δικαίωμα να παρίστανται και να παραμένουν με το τέκνο τους για όσο χρονικό διάστημα επιθυμεί ο καθένας. Κατά τις ημέρες που ο πατέρας δεν θα επικοινωνεί με το ανήλικο τέκνο του κατά τα άνω θα έχει δικαίωμα τηλεφωνικής ή διαδικτυακής επικοινωνίας με αυτό (ανήλικο)π.χ. μέσω viber ή skype από ώρα 20:00 έως ώρα 20:30 ή οιανδήποτε ώρα κριθεί πρόσφορη, με βάση το πρόγραμμα του τέκνου, χωρίς παρουσία τρίτων αλλά με την παρουσία της μητέρας του. Κατά τις ημέρες που το ανήλικο τέκνο θα επικοινωνεί με διανυκτέρευση με τον πατέρα του η μητέρα του θα έχει δικαίωμα τηλεφωνικής ή διαδικτυακής επικοινωνίας με αυτό μέσω viber ή skype από ώρα 20.00 έως ώρα 20.30 ή οιανδήποτε άλλη ώρα κριθεί πρόσφορη με βάση το πρόγραμμα του τέκνου.
ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ την εναγόμενη να συμπράξει στην έκδοση διαβατηρίου για λογαριασμό του τέκνου τους και να το παραδίδει στον ενάγοντα κατά την έναρξη της επικοινωνίας μαζί του.
ΑΠΕΙΛΕΙ σε βάρος της εναγόμενης και υπέρ του ενάγοντος χρηματική ποινή ποσού πεντακοσίων (500) ευρώ και προσωπική κράτηση (1)ενός μηνός σε περίπτωση που αυτή ήθελε παρεμποδίσει την επικοινωνία του πατέρα με το ανήλικο τέκνο του παραβιάζοντας τους προδιαληφθέντες όρους αυτής
ΔΙΑΤΑΣΕΙ την επιστροφή του με αριθμό ……./2024 e-παράβολου στον εκκαλούντα και του με αριθμό ………../2024 e-παράβολου στην εκκαλούσα.
ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ εν όλω μεταξύ των διαδίκων την δικαστική τους δαπάνη αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στο ακροατήριο του στον Πειραιά στις 16-3-2026 απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων.
Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ