ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Αριθμός απόφασης 100 /2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Ευδοξία Πιστιόλα, Εφέτη, την οποία όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοίκησης του Εφετείου Πειραιώς, και από τη Γραμματέα Ε.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις ………, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «……………..», που εδρεύει στο Δήμο ………… Αττικής, επί της οδού …….., με Α.Φ.Μ. …….., όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε, στο ακροατήριο, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Χρήστου Κοντογιώργη.
ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «………..», με προηγούμενη επωνυμία «………….. .», που εδρεύει στην Αθήνα, επί της ……………, με ΑΦΜ …., όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε, στο ακροατήριο, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κωνσταντίνου Σαμψών, με δήλωση (άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ), 2) Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «………..», που εδρεύει στο ….. Αττικής, επί της οδού …………, με Α.Φ.Μ. ….., όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε, στο ακροατήριο, δια της πληρεξουσίας δικηγόρου της Γεωργίας Χαβιέ, με δήλωση (άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ), και 3) Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «………..», που εδρεύει στην Αθήνα, επί τη οδού ………….., με Α.Φ.Μ. ………, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε, στο ακροατήριο, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Δημητρίου Κωστόπουλου, με δήλωση (άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ).
Η εκκαλούσα, άσκησε, κατά των δύο πρώτων εφεσιβλήτων, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, την από 6-2-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………./2024 αγωγή, και η τρίτη εφεσίβλητη, κατά της εκκαλούσας και των δύο πρώτων εφεσιβλήτων, την από 4-3-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………./2024 κύρια παρέμβαση – παρεμπίπτουσα αγωγή, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν και εξεδόθη επ’ αυτών, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών-μισθωτικών διαφορών, η υπ’ αριθμ. 2701/2024 οριστική απόφαση του ως άνω δικαστηρίου, που απέρριψε την πρώτη ως άνω αγωγή και την κύρια παρέμβαση και δέχθηκε εν μέρει την παρεμπίπτουσα αγωγή. Την απόφαση αυτή προσέβαλε η εκκαλούσα, με την από 28-11-2024 έφεσή της, προς το Δικαστήριο τούτο, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιώς, με αριθμό ……………./2024, και στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου, με αριθμό ……………./2024, και προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν εμπρόθεσμα τις προτάσεις τους και παραστάθηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, ως ανωτέρω αναφέρεται.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η από 28-11-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………./2024, ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………./2024, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, έφεση της εκκαλούσας, κατά της οριστικής υπ’ αριθμ. 2701/2024 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών, έχει ασκηθεί, νομότυπα και εμπρόθεσμα, αφού ακριβές αντίγραφο της εκκαλουμένης αποφάσεως επιδόθηκε, στην εκκαλούσα, την 1η-11-2024 (βλ. την υπ’ αριθμ. …../1-11-2024 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών …………..), η δε έφεση κατατέθηκε στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, στις 28-11-2024, ήτοι, εντός της, προβλεπομένης από το άρθρο 518 ΚΠολΔ, προθεσμίας των τριάντα ημερών, από την επίδοση της εκκαλουμένης (άρθρα 495 παρ. 1, 2, 511, 513 παρ. 1β, 516 παρ. 1, 517, 518 παρ.1, 520 παρ. 1 και 522 ΚΠολΔ). Επομένως, δοθέντος ότι, για το παραδεκτό αυτής, καταβλήθηκε το προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 495 παρ. 3 ΚΠολΔ (με αριθμ. … …………./2024) παράβολο, πρέπει η έφεση να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 614 ΚΠολΔ, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών δικάζονται οι μισθωτικές διαφορές, οι διαφορές από οριζόντια ή κάθετη ιδιοκτησία, οι εργατικές διαφορές, οι διαφορές επαγγελματιών και οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης, οι διαφορές από αμοιβές, οι διαφορές για ζημιές από αυτοκίνητα, οι διαφορές από δημοσιεύματα ή ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές και οι διαφορές από πιστωτικούς τίτλους, ενώ μισθωτικές διαφορές είναι οι κύριες ή παρεπόμενες διαφορές από μίσθωση κάθε είδους πράγματος ή άλλου προσοδοφόρου αντικειμένου ή από επίμορτη αγροληψία. Εκ των ανωτέρω, προκύπτει ότι, στην ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών υπάγονται διαφορές, όπως αυτές σχετικά με την παράδοση και την απόδοση του μισθίου, την ακυρότητα ή την ακυρωσία της μισθωτικής σύμβασης, την καταβολή μισθωμάτων, την αποζημίωση χρήσης, την αποζημίωση για φθορές – βλάβες του μισθίου, την πρόωρη λύσης της μίσθωσης, το κύρος της καταγγελίας ή τη λύση της μίσθωσης για σπουδαίο λόγο, καθώς και την εκτέλεση της απόφασης που διέταξε την παράδοση ή απόδοση του μισθίου (Χ. Παπαδάκη Εγχειρίδιο Εμπορικών Μισθώσεων, εκδ. 2016, σελ. 388 – 390, παρ. 1331 – 1337, 1339 – 1345). Η προκείμενη διαδικασία είναι υποχρεωτική. Από το χαρακτηρισμό της διαδικασίας, ως υποχρεωτικής, επέρχονται οι ακόλουθες συνέπειες: α) Ο ενάγων εκμισθωτής δεν έχει δικαίωμα να επιλέξει αντ’ αυτής την τακτική διαδικασία, ακόμη κι όταν συμφωνεί ο εναγόμενος μισθωτής, β) δεν είναι επιτρεπτή η επέκταση της διαδικασίας και σε διαφορές, οι οποίες δεν αναφέρονται στο νόμο, έστω και εάν προέρχονται από μισθωτική σύμβαση, διότι η διαδικασία είναι αποκλειστική, δηλαδή εφαρμόζεται μόνο επί συγκεκριμένων διαφορών. Παρέκκλιση αναγνωρίζεται μόνο σε περίπτωση συμφωνίας διαιτητικής επίλυσης της διαφοράς (ΚΠολΔ 867 επ.), οπότε επιτρέπεται (ΚΠολΔ 886 παρ. 1) η εκδίκασή της και με άλλη διαδικασία (Χ. Παπαδάκη Εγχειρίδιο Εμπορικών Μισθώσεων, εκδ. 2016, σελ. 385, παρ. 1322, 1323, σελ. 386, παρ. 1324, 1325). Περαιτέρω, από τις συνδυασμένες διατάξεις της παρ. 1 περιπτ. δ` και παρ. 2 του άρθρου 218 ΚΠολΔικ, προκύπτει ότι, αν ενωθούν περισσότερες αιτήσεις που δεν υπάγονται στο ίδιο είδος διαδικασίας, διατάσσεται και αυτεπαγγέλτως ο χωρισμός τους και, σε περίπτωση καθ` ύλην αναρμοδιότητας, εφαρμόζεται το άρθρο 46 του ίδιου Κώδικα, κατά το οποίο, παραπέμπεται η υπόθεση, στο αρμόδιο καθ’ ύλην δικαστήριο. Εξάλλου, από την και ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου εφαρμοζόμενη διάταξη του άρθρου 591 παρ. 6 ΚΠολΔικ, κατά την οποία «αν η υπόθεση δεν υπάγεται στη διαδικασία κατά την οποία έχει εισαχθεί, το δικαστήριο αποφαίνεται γι’ αυτό αυτεπαγγέλτως και διατάζει την εκδίκαση της κατά τη διαδικασία με την οποία δικάζεται», προκύπτει ότι, αν το πρωτοβάθμιο δικαστήριο προέβη στην εκδίκαση της υπόθεσης, κατά μη προσήκουσα διαδικασία, το δευτεροβάθμιο, δεχόμενο τυπικά την έφεση, η οποία δεν θα πρέπει να έχει ως μοναδικό λόγο την εκδίκαση της αγωγής, με εσφαλμένη διαδικασία, εκτός αν συνδέεται με βλάβη (ΕΑ 1747/88 Δ 1990. 299), αλλά να στηρίζεται και (ή) σε άλλους λόγους, κρατεί το ίδιο και δικάζει την υπόθεση κατά την προσήκουσα διαδικασία, εξαφανίζει δε την εκκαλούμενη απόφαση, μόνο αν το επιβάλλει η τήρηση της προσήκουσας διαδικασίας, όπως, προπάντων, συμβαίνει, όταν δημιουργείται αναρμοδιότητα του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (άρθρα 47 και 535 παρ. 2 ΚΠολΔικ), ή αν σωρεύονται αγωγές υπαγόμενες σε διαφορετικά είδη διαδικασίας, αφού δεν είναι τότε δυνατή η συνεκδίκασή τους (άρθρα 218 παρ. 1 εδαφ. δ` και 246 ΚΠολΔικ), οπότε εξαφανίζει την πρωτόδικη απόφαση, ως προς τη μία αγωγή, διατάσσει χωρισμό και παραπομπή ως προς αυτήν, ενώ κρατεί και δικάζει την άλλη, εκτός και αν δεν είναι δυνατή και ως προς αυτήν η άμεση εκδίκαση [ΕΑ 285/18 ΝΟΜΟΣ, ΕΝαυπλ 460/07 ΝΟΜΟΣ, Κεραμεύς/Κονδύλης/Νίκας (Μαργαρίτης) ΚΠολΔικ I (2000) άρθρο 535 αριθ. 2]. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 574 ΑΚ, με τη σύμβαση της μίσθωσης πράγματος, ο εκμισθωτής έχει υποχρέωση να παραχωρήσει στο μισθωτή τη χρήση του πράγματος, για όσο χρόνο διαρκεί η σύμβαση, και ο μισθωτής να καταβάλει το συμφωνημένο τίμημα. Κατά δε το άρθρο 575 ΑΚ, ο εκμισθωτής έχει την υποχρέωση να παραδώσει στο μισθωτή το μίσθιο κατάλληλο για τη συμφωνημένη χρήση για να το διατηρεί κατάλληλο σε όλη τη διάρκεια της μίσθωσης, ενώ, κατά τη διάταξη του άρθρου 584 ΑΚ, ο μισθωτής με την επιφύλαξη των διατάξεων που ισχύουν για τα πραγματικά και νομικά ελαττώματα για την έλλειψη ιδιοτήτων, έχει δικαίωμα κατά τα λοιπά, αν δεν του παραδόθηκε ή παρεμποδίστηκε η χρήση του μισθίου να απαιτήσει, σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις, την εκτέλεση της σύμβασης ή αποζημίωση. Γενικές διατάξεις στις οποίες γίνεται η αμέσως ως άνω παραπομπή είναι αυτές που αφορούν κάθε ενοχή (άρθρα 335 επ. ΑΚ), αλλά και εκείνες που αφορούν κάθε αμφοτεροβαρή σύμβαση (άρθρα 374 επ. ΑΚ), ενώ ειδικές, έναντι αυτών, είναι όσες ρυθμίζουν αποκλειστικά τη μίσθωση πράγματος (ΑΠ 31/01 ΝΟΜΟΣ). Επίσης, κατά το άρθρο 585 ΑΚ, σε κάθε περίπτωση που δεν παραχωρήθηκε εγκαίρως στο μισθωτή, ολικά ή μερικά, ανεμπόδιστη η συμφωνημένη χρήση ή που του αφαιρέθηκε αργότερα η χρήση που του παραχωρήθηκε, ο μισθωτής έχει δικαίωμα να απαιτήσει από τον εκμισθωτή εύλογη προθεσμία για να αποκαταστήσει τη χρήση και, αν η προθεσμία περάσει άπρακτη, να καταγγείλει τη μίσθωση. Ο μισθωτής έχει δικαίωμα να καταγγείλει χωρίς προθεσμία, αν εξαιτίας του λόγου που δικαιολογεί την καταγγελία, δεν έχει συμφέρον στην εκτέλεση της σύμβασης. Ο δε εκμισθωτής, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 594 ΑΚ, έχει δικαίωμα να καταγγείλει αμέσως τη σύμβαση και συγχρόνως να ζητήσει αποζημίωση, αν ο μισθωτής, παρά τις διαμαρτυρίες του εκμισθωτή, δεν μεταχειρίζεται το μίσθιο με επιμέλεια και όπως συμφωνήθηκε και δεν τηρεί τη συμπεριφορά που πρέπει απέναντι στους άλλους ενοίκους. Ακολούθως, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 281, 288, 588, 672 και 766 ΑΚ, συνάγεται γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία επιτρέπεται, σε κάθε περίπτωση, να καταγγελθεί μια διαρκής σχέση, όπως είναι και η μίσθωση για σπουδαίο λόγο. Τέτοιος σπουδαίος λόγος συντρέχει και όταν, σύμφωνα με τις αρχές της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών, η συνέχιση της διαρκούς αυτής ενοχικής σχέσης γίνεται υπέρμετρα δυσβάστακτη, είτε και για τα δύο μέρη, είτε για το ένα μόνο από αυτά, όπως συμβαίνει, όταν τούτο οφείλεται σε ουσιώδη μεταβολή των προσωπικών ή περιουσιακών σχέσεων των μερών ή του ενός μέρους, ανεξαρτήτως της συνδρομής ή μη οποιασδήποτε υπαιτιότητας στην επέλευση της μεταβολής αυτής (ΑΠ 1548/18 ΝΟΜΟΣ). Τα συγκροτούντα τον σπουδαίο λόγο περιστατικά πρέπει να αποτελούν περιεχόμενο της καταγγελίας. Αν οι επικαλούμενοι, με την καταγγελία, λόγοι δεν συντρέχουν, αυτή είναι άκυρη, μη επιφέρουσα τη λύση της μίσθωσης. Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 167 ΑΚ, που αναφέρεται στην ενέργεια των απευθυντέων δηλώσεων βούλησης σε άλλον, όπως η, κατά τα ανωτέρω, καταγγελία της σύμβασης μίσθωσης, η οποία είναι μονομερής και ληψιδεής δήλωση της βούλησης του συμβαλλομένου μέρους «η δήλωση της βούλησης έχει νομική ενέργεια μόνο αφότου περιέλθει στο πρόσωπο στο οποίο απαιτείται να απευθυνθεί». Σύμφωνα με τη θεωρία της παραλαβής ή λήψεως που δέχεται ο ΑΚ, η δήλωση θεωρείται συντελεσθείσα όχι απλώς από την αποτύπωσή της στον εξωτερικό κόσμο (θεωρία της εκδήλωσης), ούτε από τη γνώση του περιεχομένου της, εκ μέρους του παραλήπτη, προς τον οποίον απευθύνεται (θεωρία της γνώσεως), αλλά από την περιέλευσή της στο νόμιμο παραλήπτη (ΑΠ 1223/15 ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, στο ν. 2190/1920 «περί ανωνύμων εταιρειών» προστέθηκαν, με το π.δ. 498/1987, μεταξύ άλλων διατάξεων, και τέσσερα κεφάλαια 12, 12α, 12β και 12γ, αποτελούμενα από τα άρθρα 81, 82 έως 87, 88 και 89, αντιστοίχως, και αναφερόμενα στη διάσπαση των ανωνύμων εταιρειών, προς προσαρμογή του νόμου αυτού στις διατάξεις της από 17.12.1982 έκτης οδηγίας του συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Το άρθρο 81 ορίζει τα εξής: «1. Η διάσπαση ανώνυμων εταιρειών πραγματοποιείται είτε με απορρόφηση, είτε με σύσταση νέων εταιρειών, είτε με απορρόφηση και σύσταση νέων εταιρειών. 2. Διάσπαση με απορρόφηση είναι η πράξη, με την οποία μία ανώνυμη εταιρεία (διασπώμενη), η οποία λύεται, χωρίς να ακολουθήσει εκκαθάριση, μεταβιβάζει σε άλλες υφιστάμενες ανώνυμες εταιρείες (επωφελούμενες) το σύνολο της περιουσίας της (ενεργητικό και παθητικό) έναντι απόδοσης στους μετόχους της μετοχών εκδιδομένων από τις επωφελούμενες εταιρείες και, ενδεχομένως, καταβολής ενός χρηματικού ποσού, σε μετρητά, προς συμψηφισμό μετοχών τις οποίες δικαιούνται… 3. Διάσπαση με σύσταση νέων εταιρειών είναι η πράξη, με την οποία μία ανώνυμη εταιρεία (διασπώμενη), η οποία λύεται, χωρίς να ακολουθήσει εκκαθάριση, μεταβιβάζει σε άλλες ανώνυμες εταιρείες, που συνιστώνται ταυτόχρονα (επωφελούμενες) το σύνολο της περιουσίας της (ενεργητικό και παθητικό) έναντι απόδοσης στους μετόχους της μετοχών, εκδιδομένων από τις επωφελούμενες εταιρείες και ενδεχομένως, καταβολής ενός χρηματικού ποσού, σε μετρητά, προς συμψηφισμό μετοχών τις οποίες δικαιούνται». Περαιτέρω, το άρθρο 85 ορίζει τα εξής: «1. Από την καταχώριση στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών της εγκριτικής απόφασης της διάσπασης, που προβλέπεται στην παρ. 4 του άρθρου 84, επέρχονται αυτοδίκαια και ταυτόχρονα χωρίς καμία άλλη διατύπωση τόσο για τις εταιρείες που συμμετέχουν στη διάσπαση όσο και έναντι τρίτων τα ακόλουθα αποτελέσματα: α) Η μεταβίβαση του συνόλου της περιουσίας (ενεργητικού και παθητικού) της διασπώμενης εταιρείας στις επωφελούμενες εταιρείας, β)… γ) Η διασπώμενη εταιρεία παύει να υπάρχει. 2. Οι εκκρεμείς δίκες συνεχίζονται αυτοδικαίως από τις επωφελούμενες εταιρείες ή κατ’ αυτών, κατά την προβλεπόμενη κατανομή από το σχέδιο σύμβασης διάσπασης της παρ. 2 του άρθρου 82 ή από τις διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 82, χωρίς καμία ειδικότερη διατύπωση από μέρους των εταιρειών αυτών για τη συνέχιση, χωρίς να επέρχεται βίαια διακοπή της δίκης και χωρίς να απαιτείται δήλωση για την επανάληψή τους». Από τις διατάξεις αυτές του ν. 2190/1920 προκύπτει ότι, σε περίπτωση διασπάσεως ανωνύμου εταιρείας με σύσταση νέων εταιρειών και από το χρονικό σημείο της καταχωρίσεως στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών της σχετικής εγκριτικής απόφασης της διασπάσεως, η μεν διασπώμενη εταιρεία λύεται και παύει να υπάρχει, οι δε επωφελούμενες νέες εταιρείες, κατά το μέρος της περιουσίας, η οποία μεταβιβάζεται σε κάθε μία από αυτές, καθίστανται, ακόμη και έναντι τρίτων, αυτοδικαίως και ταυτοχρόνως, χωρίς καμία άλλη περαιτέρω διατύπωση, καθολικοί διάδοχοι αυτής (ΟλΑΠ 12/99, ΣτΕ 1954/13, ΑΠ 828/11, ΑΠ 830/11, ΑΠ 736/02). Επίσης, προκύπτει ότι, από την καταχώριση στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών της σχετικής εγκριτικής αποφάσεως της διασπάσεως, επί δικών που έχουν αρχίσει με τη συμμετοχή της απορροφούμενης εταιρείας, νομιμοποιείται παθητικώς, για την απεύθυνση κατ’ αυτής, μόνο η απορροφούσα εταιρεία, ως οιονεί καθολική διάδοχος της απορροφούμενης, αφού η τελευταία έχει παύσει να υπάρχει ως αυτοτελές νομικό πρόσωπο και, επομένως, δεν έχει ικανότητα να είναι διάδικος (ΑΠ 339/18, ΑΠ 913/01 ΝΟΜΟΣ). Ήδη δε, τα άρθρα 66 έως 89 του ν. 2190/1920 καταργήθηκαν, από 15-4-2019, με το άρθρο 147 και με την επιφύλαξη του άρθρου 141 του ν. 4601/2019 (ΦΕΚ Α 44/9-3-2019). Με το ν. 4601/2019, ρυθμίζεται ο μετασχηματισμός με τη συμμετοχή δύο ή περισσότερων εταιρειών με τον ίδιο ή διαφορετικό τύπο. Με βάση το άρθρο 2 παρ. 1 του ν. 4601/2019, οι εταιρικές μορφές που μπορούν να υποβληθούν ή να μετάσχουν σε διαδικασία εταιρικού σχηματισμού είναι η ανώνυμη εταιρεία, η εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, η ετερόρρυθμη εταιρεία, η κοινοπραξία, η ευρωπαϊκή εταιρεία, ο αστικός συνεταιρισμός και η ευρωπαϊκή συνεταιριστική εταιρεία. Οι εν λόγω εταιρίες μπορούν να μετάσχουν σε εταιρικό μετασχηματισμό, με οποιαδήποτε ιδιότητα που προσιδιάζει σε αυτό, και πιο συγκεκριμένα, ως απορροφώμενες απορροφώσες, συγχωνευόμενες, διασπώμενες, εισφέρουσες, επωφελούμενες, συνιστώμενες ή μετατρεπόμενες, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις διατάξεις του ν. 4601/2019. Οι βασικές κατηγορίες μετασχηματισμών που προβλέπει ο ν. 4601/2019 είναι τρεις, και συγκεκριμένα, η συγχώνευση, η διάσπαση και η μετατροπή. Σε όλες τις περιπτώσεις, ο μετασχηματισμός συντελείται, με και από την καταχώρηση στο ΓΕ.ΜΗ της σύμβασης συγχώνευσης, ως προς την απορροφώσα εταιρεία, της σύμβασης διάσπασης, ως προς την απορροφώμενη εταιρεία, και της απόφασης της Γενικής Συνελεύσεως, ως προς τη μετατροπή. Στη συγχώνευση, δύο ή περισσότερες εταιρείες ενοποιούνται σε μία, κατά τρόπο ώστε ένας φορέας να ασκεί πλέον την επιχείρηση που ως τότε ασκούσαν δύο ή περισσότεροι φορείς. Στη μετατροπή, μια εταιρεία μεταβάλλει εταιρική μορφή, χωρίς να προηγηθεί λύση της και χωρίς να μεσολαβήσει διαδοχή, είτε καθολική, είτε ειδική διαδοχή στην περιουσία της (άρθρο 104 ν. 4601/2014). Περαιτέρω, στη διάσπαση μεταβιβάζεται, με καθολική διαδοχή, η περιουσία μιας εταιρείας, που λύεται χωρίς εκκαθάριση, σε δύο τουλάχιστον νεοϊδρυθείσες εταιρείες. Η διάσπαση γίνεται με τους ακόλουθους τρόπους: α) με απορρόφηση, β) με σύσταση νέας εταιρείας, γ) με απορρόφηση και σύσταση νέας εταιρείας και δ) με εξαγορά για α.ε. (άρθρα 55 επ. ν. 4601/2019). Οι τρεις μορφές της διάσπασης είναι: α) η κοινή διάσπαση, όταν η διασπώμενη εταιρεία λύεται και μεταβιβάζει, με καθολική διαδοχή, σε άλλες εταιρείες που υφίστανται ή συνιστώνται (επωφελούμενες) το σύνολο της περιουσίας της, έναντι της απόδοσης στους μετόχους ή εταίρους της συμμετοχών στις επωφελούμενες, β) η μερική διάσπαση, στην οποία η διασπώμενη εταιρεία, χωρίς να λύεται, μεταβιβάζει, με καθολική διαδοχή, σε μία ή περισσότερες επωφελούμενες εταιρείες, κλάδο ή κλάδους δραστηριότητας, οι δε μέτοχοι ή εταίροι της διασπώμενης εταιρείας λαμβάνουν μετοχές ή εταιρικά μερίδια των επωφελούμενων εταιρειών και καθίστανται μέτοχοι ή εταίροι σε όλες τις μετέχουσες εταιρείες και γ) η απόσχιση κλάδου, στην οποία η διασπώμενη εταιρεία, χωρίς να λύεται, μεταβιβάζει, με καθολική διαδοχή, κλάδο ή κλάδους δραστηριότητας σε μία ή περισσότερες επωφελούμενες εταιρείες, η ίδια δε η διασπώμενη εταιρεία αποκτά τις μετοχές ή τα εταιρικά μερίδα της επωφελούμενης εταιρείας και καθίσταται μέτοχος ή εταίρος της και όχι οι μέτοχοι ή εταίροι της διασπώμενης. Κύριο γνώρισμα της απόσχισης κλάδου είναι ότι διαφυλάσσει τη νομική αυτοτέλεια της διασπώμενης εταιρείας. Στην περίπτωση της απόσχισης κλάδου, οι μετοχές ή τα εταιρικά μερίδια που διατίθενται από την επωφελούμενη εταιρεία δεν αποκτώνται από τους μετόχους ή τους εταίρους της διασπώμενης, αλλά περιέρχονται στην ίδια τη διασπώμενη, η οποία καθίσταται μέτοχος ή εταίρος, αυτοτελώς, ως νομικό πρόσωπο της επωφελούμενης εταιρείας. Η διασπώμενη μεταβιβάζει, με καθολική διαδοχή, κλάδο ή κλάδους δραστηριότητας σε μία ή περισσότερες από ωφελούμενες εταιρίες και εξακολουθεί να υφίσταται, χωρίς να λύεται. Ως κλάδος δραστηριότητας ορίζεται το σύνολο των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού, τα οποία συνιστούν, από οργανωτική άποψη, αυτόνομη εκμετάλλευση, δηλαδή σύνολο ικανό να λειτουργήσει αυτοδύναμα (άρθρο 54 παρ. 3 ν. 4601/2019). Τα έννομα αποτελέσματα της απόσχισης κλάδου, τα οποία επέρχονται από την καταχώριση στο ΓΕ.ΜΗ., είναι τα ακόλουθα: α) η μεταβίβαση κλάδου από τη διασπώμενη στην επωφελούμενη γίνεται με καθολική διαδοχή, β) η διασπώμενη εταιρεία λαμβάνει μετοχές ή εταιρικά μερίδια της επωφελούμενης και καθίσταται μέτοχος ή εταίρος αυτής, γ) η διασπώμενη εταιρεία διατηρεί τη νομική της αυτοτέλεια και συνεχίζει τη δραστηριότητα της με τους εναπομείναντες κλάδους, δ) για τις οφειλές ευθύνονται, εις ολόκληρον, η διασπώμενη εταιρεία και η επωφελούμενη εταιρεία, ε) η επωφελούμενη εταιρεία καθίσταται ενάγουσα ή εναγομένη στις εκκρεμείς δίκες της διασπώμενης, ως προς το μεταβιβασθέν τμήμα, χωρίς έτερη διατύπωση (Ι. Ρόκας, Εταιρείες – Εισαγωγή στο Δίκαιο των Εταιρειών του Εμπορικού Δικαίου, 6η έκδοση. 2019, σελ. 17-24, Β. Βύζας, Μερική διάσπαση και απόσχιση κλάδου: Δύο ενδιαφέρουσες προσθήκες στο νέο δίκαιο για τους εταιρικούς μετασχηματισμούς, ΔΕΕ, τεύχος 6, Ιούνιος 2019, σελ. 820, Δ. Διακόπουλος, Εισαγωγή στο νέο δίκαιο των εταιρικών μετασχηματισμών – Μία συνοπτική παρουσίαση του νέου νόμου (Ν. 4601/2019), ΔΕΕ, τεύχος 5, Μάιος 2019, σελ. 681, Δ. Αυγητίδης, Το νέο Δίκαιο των εταιρικών μετασχηματισμών, έκδοση 2019). Περαιτέρω, στην περίπτωση συγχώνευσης εταιρειών, που επέρχεται, είτε με σύσταση νέας εταιρείας, είτε με απορρόφηση, είτε με εξαγορά της μιας από την άλλη, ορίζει το άρθρο 6 του ν. 4601/2019: «1. Η συγχώνευση πραγματοποιείται είτε με απορρόφηση είτε με σύσταση νέας εταιρείας. 2. «Συγχώνευση με απορρόφηση» είναι η πράξη με την οποία μία ή περισσότερες εταιρείες (απορροφώμενες) μεταβιβάζουν σε μία άλλη υφιστάμενη εταιρεία (απορροφώσα), ύστερα από λύση τους, χωρίς να τεθούν σε εκκαθάριση, το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων, με τη διάθεση στους μετόχους ή στους εταίρους των απορροφώμενων εταιρειών εταιρικών συμμετοχών της απορροφώσας εταιρείας και ενδεχομένως με καταβολή χρηματικού ποσού, το οποίο δεν υπερβαίνει το δέκα τοις εκατό (10%) της ονομαστικής αξίας των εταιρικών συμμετοχών που διατίθενται ή, σε περίπτωση έλλειψης ονομαστικής αξίας, της λογιστικής τους αξίας. 3. Η συγχώνευση με απορρόφηση διέπεται από τα άρθρα 7 έως 21.4». Κατά δε το άρθρο 18 του ίδιου νόμου (ν. 4601/2019): «1. Η συγχώνευση συντελείται με μόνη την καταχώριση, σύμφωνα με την υποπερίπτωση αα΄ της περίπτωσης α΄ της παρ. 1 του άρθρου 16 του ν. 3419/2005, της σύμβασης συγχώνευσης, ως προς την απορροφώσα εταιρεία, ακόμα και πριν από τη διαγραφή από το ΓΕ.ΜΗ. της απορροφώμενης εταιρείας. 2. Από την ημερομηνία καταχώρισης στο ΓΕ.ΜΗ., σύμφωνα με την παράγραφο 1, επέρχονται αυτοδίκαια και ταυτόχρονα, τόσο μεταξύ της απορροφώσας και της απορροφώμενης εταιρείας, όσο και έναντι τρίτων τα εξής αποτελέσματα: α) η απορροφώσα εταιρεία υποκαθίσταται ως καθολική διάδοχος στο σύνολο της περιουσίας, δηλαδή στο σύνολο των δικαιωμάτων, των υποχρεώσεων και γενικά των έννομων σχέσεων της απορροφώμενης ή των απορροφώμενων εταιρειών, συμπεριλαμβανομένων των διοικητικών αδειών που έχουν εκδοθεί υπέρ της απορροφώμενης ή των απορροφώμενων εταιρειών, β) οι μέτοχοι ή οι εταίροι της απορροφώμενης ή των απορροφώμενων εταιρειών γίνονται μέτοχοι ή εταίροι της απορροφώσας εταιρείας, γ) η απορροφώμενη ή οι απορροφώμενες εταιρείες παύουν να υπάρχουν. 3. Οι εκκρεμείς δίκες συνεχίζονται αυτοδίκαια και χωρίς άλλη διατύπωση από την απορροφώσα εταιρεία» (ΑΠ 1472/22, ΑΠ 600/21, ΑΠ 598/21, ΑΠ 622/16 ΝΟΜΟΣ). Από τις ως άνω διατάξεις, συνάγεται ότι, με την, κατά τα άνω, ολοκλήρωση της συγχώνευσης και ταυτοχρόνως, χωρίς καμία διατύπωση, η νέα εταιρία υποκαθίσταται σε όλα γενικά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των εταιρειών που λύονται και η μεταβίβαση αυτή εξομοιώνεται με καθολική διαδοχή, τόσο για τις συγχωνευόμενες εταιρίες, όσο και έναντι τρίτων (βλ. ΟλΑΠ 12/99, κατά την οποία, επίσης, η νέα εταιρεία, ως καθολική διάδοχος και αυτοδικαίως υπεισερχόμενη σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της διαλυόμενης μισθώτριας εταιρείας, υπεισέρχεται, εκ του νόμου, χωρίς «παραχώρηση» από τη μισθώτρια, και στη μισθωτική σχέση, την οποία και συνεχίζει, χωρίς ανάγκη συναινέσεως του εκμισθωτή, ΑΠ 1229/18, ΑΠ 172/18, ΑΠ 591/17 ΝΟΜΟΣ). Έτσι, από του ως άνω χρόνου της συγχώνευσης με απορρόφηση δύο ανωνύμων εταιρειών ο τρίτος που είχε γεννημένες αξιώσεις, κατά της απορροφώμενης εταιρείας, έχει πλέον έννομο συμφέρον, κατ’ άρθρο 68 ΚΠολΔ, να απευθύνει ενεργητικώς την αγωγή του, προς ικανοποίηση των αξιώσεων του, μόνο κατά της απορροφήσασας εταιρίας και να προβάλει όλους τους ισχυρισμούς που είχε, κατά της απορροφούμενης εταιρείας, κατά το χρόνο της συγχώνευσης, παθητικώς δε νομιμοποιείται, έναντι του τρίτου, ως καθολική διάδοχος, η απορροφήσασα εταιρεία, η οποία, αμυνόμενη, μπορεί να προβάλει, κατά του τρίτου, όλες τις ενστάσεις και ισχυρισμούς που είχε η απορροφηθείσα εταιρεία, κατά τρίτου, οι οποίοι είχαν γεννηθεί, κατά το προηγούμενο της συγχώνευσης χρονικό διάστημα, στο πρόσωπο της απορροφηθείσας εταιρείας, η οποία δεν υφίσταται, πλέον, ως νομικό πρόσωπο, ο χρόνος δε της συγχώνευσης δεν διαφοροποιεί, έναντι του τρίτου, τα αμυντικά δικαιώματα που είχε, κατ’ αυτού, η απορροφηθείσα εταιρία, τα οποία έχει πλέον η απορροφήσασα, ως καθολική διάδοχος αυτής (ΑΠ 1298/21, ΑΠ 591/17 ΝΟΜΟΣ). Εξάλλου, η χρήση του μισθίου από την υπεισερχόμενη στη μίσθωση νέα εταιρεία δεν στηρίζεται σε συμβατική παραχώρηση του μισθίου. Άρα, δεν αντιβαίνει στην απαγόρευση του άρθρου 11 παρ. 1 π.δ. 34/1995, ούτε σε τυχόν απαγορευτική ρήτρα του μισθωτηρίου, αφού επέρχεται ως συνέπεια της συγχώνευσης (ή της διάσπασης). Η διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 19 της Οδηγίας, που είχε εισαχθεί στο εσωτερικό δίκαιο, ως παρ, 3 του άρθρου 75 ν. 2190/1920, η οποία ορίζει: «Οι προβλεπόμενες από την ισχύουσα νομοθεσία ιδιαίτερες διατυπώσεις για τη μεταβίβαση ορισμένων περιουσιακών στοιχείων ισχύουν και στην περίπτωση της συγχώνευσης», όπως και αντίστοιχη διάταξη του ήδη ισχύοντος άρθρου 18 παρ. 4 (για τη συγχώνευση) με το άρθρο 70 παρ. 4 (για τη διάσπαση) του ν. 4601/2019, αφορά σε τυπικές διατυπώσεις για τη «μεταβίβαση» και όχι σε συναίνεση του εκμισθωτή για την «παραχώρηση» της χρήσης του μισθίου στην κατά τη συγχώνευση των εταιρειών δημιουργούμενη νέα εταιρεία ή αυτή που απορροφά τις άλλες. Αντίθετη εκδοχή θα ήταν ασυμβίβαστη προς την καθολική διαδοχή στο σύνολο των περιουσιακών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των συγχωνευόμενων ανωνύμων εταιρειών (και στον κλάδο που διασπάται υπέρ της επωφελούμενης εταιρείας, στην περίπτωση της μερικής διάσπασης), η οποία είναι το κύριο έννομο αποτέλεσμα της συγχώνευσης, τόσο για τις συγχωνευόμενες ανώνυμες εταιρείες, όσο και έναντι των τρίτων (ΟλΑΠ 12/99, ΑΠ 598/21 ΝΟΜΟΣ), αλλά και επίσης κύριο έννομο αποτέλεσμα κατά τις προηγηθείσες διακρίσεις, στην περίπτωση της διάσπασης (κοινής και μερικής και στην τελευταία περίπτωση μόνο για τον διασπώμενο κλάδο). Εξάλλου, διάκριση πρέπει να γίνεται και μεταξύ της καθολικής διαδοχής, λόγω διάσπασης ή συγχώνευσης με απορρόφηση εταιρειών, από την ειδική διαδοχή, λόγω μεταβίβασης μισθωτικής σχέσης. Ειδικότερα, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 361, 455 επ. και 471 ΑΚ, οι οποίες, σύμφωνα με το άρθρο 44 π.δ. 34/1995, εφαρμόζονται και στις εμπορικές μισθώσεις, συνάγεται ότι η μεταβίβαση ολόκληρης της μισθωτικής σχέσης από το μισθωτή προς τρίτο, εκτός των προβλεπομένων στο άρθρο 12 του ίδιου π.δ. 34/1995 περιπτώσεων, γίνεται μόνο με το συνδυασμό εκχώρησης και αναδοχής χρέους, ύστερα από συναίνεση που εκμισθωτή. Με την εκχώρηση μεταβιβάζεται η σχέση με την ενεργητική της μορφή της μορφή και, με την αναδοχή χρέους, με την παθητική της μορφή. Μόνη η σύμβαση μεταξύ μισθωτή και τρίτου για μεταβίβαση προς τον δεύτερο της μισθωτικής σχέσης, χωρίς συναίνεση του εκμισθωτή, δεν καθιστά τον τρίτο μισθωτή στη σχέση αυτή και, συνεπώς, ο τελευταίος δεν αποκτά κανένα δικαίωμα από τη μίσθωση, έναντι του εκμισθωτή (ΑΠ 1175/19 ΝΟΜΟΣ), αν όμως, ρητά, συμφωνηθεί μεταξύ εκμισθωτή, μισθωτή και τρίτου η έξοδος από τη σχέση του μισθωτή και η υπεισέλευση του τρίτου (οπότε πρόκειται για μεταβίβαση της μισθωτικής σχέσης και όχι για παραχώρηση της χρήσης), ο τελευταίος παίρνει τη θέση του μισθωτή, με όλες τις εντεύθεν συνέπειες (ΑΠ 1255/19, ΑΠ 455/17, ΑΠ 1177/15, ΑΠ 1099/15 ΝΟΜΟΣ). Η μεταβιβαστική σύμβαση μπορεί να είναι και άτυπη, το ίδιο δε και η συναίνεση του αντισυμβαλλομένου, η οποία συνήθως είναι ρητή, δεν αποκλείεται, όμως, και σιωπηρή, όπως, όταν, μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας μεταβίβασης μεταξύ εκμισθωτή και τρίτου ή μισθωτή και τρίτου, ο μισθωτής πληρώνει τα μισθώματα στο διάδοχο του εκμισθωτή ή, αντίστοιχα, ο εκμισθωτής τα εισπράττει από το διάδοχο του μισθωτή, χωρίς επιφύλαξη ή διαμαρτυρία (ΑΠ 33/14 ΝΟΜΟΣ). Με την τοιαύτην μεταβίβαση, υπεισέρχεται στη συμβατική θέση του μισθωτή o τρίτος, προς τον οποίο η μεταβίβαση, ο οποίος, επομένως, συνεχίζει την αρχική μίσθωση (ΑΠ 640/16, ΑΠ 734/98). Τα ανωτέρω ισχύουν και επί εμπορικών μισθώσεων (ΑΠ 479/01, ΑΠ 734/98). Η έτσι μεταβιβαζόμενη ενοχική σχέση δεν είναι νέα, αλλά συνέχεια της παλαιάς, η οποία δεν μεταβάλλεται, κατά περιεχόμενο, παρά μόνο, αν τροποποιηθεί με κοινή συμφωνία όλων των συμβαλλομένων (ΑΠ 734/98). Βασικό αποτέλεσμα της, κατά τα ανωτέρω, μεταβιβάσεως της μισθωτικής σχέσεως είναι ότι, από και με τη σύναψη ή την έγκριση της συμβάσεως μεταβιβάσεως, όπου αυτή απαιτείται, αποκόπτεται από τη μισθωτική σχέση ο παλαιός μισθωτής και στη θέση του υπεισέρχεται ο ειδικός διάδοχός του νέος μισθωτής. Ο ειδικός διάδοχος νέος μισθωτής δεν υπεισέρχεται στα δικαιώματα και υποχρεώσεις του δικαιοδόχου του μισθωτή, που προϋπήρχαν της μεταβιβάσεως της μισθωτικής σχέσης (ΑΠ 329/19, ΕΠειρ 8/21 ΝΟΜΟΣ). Αυτής δε της ειδικής διαδοχής διαφοροποιείται η καθολική διαδοχή, λόγω της διάσπασης ή συγχώνευσης με απορρόφηση εταιρειών, οπότε η απορροφώσα ή η επωφελούμενη εταιρεία υπεισέρχεται, ως μισθώτρια εκ του νόμου, στη μισθωτική σχέση, ακριβώς, λόγω της καθολικής διαδοχής (πρβλ και ΜονΕΑ 291/22 ΝΟΜΟΣ).
Η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα άσκησε, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, κατά της πρώτης και δεύτερης των εκκαλουσών, την από 6-2-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………./2024 αγωγή, με την οποία, όπως αυτή παραδεκτά διορθώθηκε, εκτίθετο ότι, δυνάμει των από 31-3-2004 και 30-1-2004 ιδιωτικών συμφωνητικών επαγγελματικής μίσθωσης, που συνήφθησαν μεταξύ της ενάγουσας και της πρώτης και δεύτερης εναγομένης, αντίστοιχα, η πρώτη εκμίσθωσε στις τελευταίες τους ειδικότερα περιγραφομένους στην αγωγή χώρους ταράτσας πολυώροφης οικοδομής, κείμενης στο …… Αττικής, επί της οδού ……………, ιδιοκτησίας της, με σκοπό τη λειτουργία, από αυτές, σταθμών κινητής τηλεφωνίας. Ότι, με το από 26-3-2018 συμφωνητικό τροποποίησης, ημερομηνία λήξης της διάρκειας της μίσθωσης με την πρώτη εναγομένη συμφωνήθηκε η 29η-3-2022 και το μηνιαίο μίσθωμα σε 1.472 ευρώ, πλέον χαρτοσήμου, καταβαλλόμενου και αναπροσαρμοζόμενου, κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στην αγωγή, ενώ, με το από 6-3-2018 συμφωνητικό τροποποίησης, ημερομηνία λήξης της μίσθωσης με τη δεύτερη εναγόμενη συμφωνήθηκε η 5η-2-2021, -μετά την πάροδο της οποίας, η σχετική σύμβαση θα τρεπόταν σε αορίστου χρόνου-, και το μηνιαίο μίσθωμα σε 1.250 ευρώ, πλέον χαρτοσήμου, καταβαλλόμενου και αναπροσαρμοζομένου, κατά τα αναφερόμενα στην αγωγή. Ότι, με τις από 8-4-2021 εξώδικες διαμαρτυρίες της ενάγουσας, προς τις εναγόμενες, στις οποίες επισυνάπτετο και το από Ιανουαρίου 2021 σκαρίφημα ταράτσας του πολιτικού μηχανικού ………………, -σύμφωνα με το οποίο, αν και οι ως άνω εναγόμενες είχαν μισθώσει χώρο 25 τ.μ. και 27,5 τ.μ., αντίστοιχα, ο πραγματικός χώρος που καταλαμβανόταν από τα μηχανήματά τους, μετά την πάροδο ετών και τη συνεχή προσθήκη νέων, ήταν πλέον 205,60 τ.μ.-, η ενάγουσα κοινοποίησε σε αυτές την από 7-12-2019 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού …………….., με την βάση την οποία, τεκμηριώνετο θετική ζημία της, ύψους 11.940 ευρώ, στους χώρους του τελευταίου ορόφου, κάτω από το μίσθιο των κεραιών στην ταράτσα, την οποία διαπίστωσε, μόλις το Νοέμβριο του έτους 2019, και οφείλετο σε εισροή υδάτων, που προκλήθηκε από κακοτεχνίες των προστηθέντων συνεργείων των εναγομέμων, κατά τη διαδικασία πάκτωσης των κεραιοσυστημάτων τους. Ότι, με τα ως άνω εξώδικά της, η ενάγουσα διαμαρτυρήθηκε, επίσης, για την παράλειψη εγκαταστάσεων, εκ μέρους των εναγομένων, δικής τους ηλεκτροδότησης, σύμφωνα με το άρθρο 37 του ν. 4635/2019, οι οποίες, μάλιστα, προέβησαν, εν αγνοία της, και σε παράνομη χρήση ηλεκτρογεννήτριας, στο οικόπεδο της, καταλαμβάνοντας τμήμα του ακαλύπτου χώρου του, επιφανείας 12 τ.μ. Ότι, λόγω της μη συμμόρφωσης των εναγομένων, η ενάγουσα κατήγγειλε τις δύο ως άνω συμβάσεις μισθώσεως, στις 10-12-2021 και 9-12-2021, αντίστοιχα, εξαιτίας της παράβασης ουσιωδών όρων της σύμβασης και κακής χρήσης του μισθίου. Ότι οι εναγόμενες συνέχισαν να ποιούν ανενόχλητη χρήση των μισθίων ακινήτων, παράνομα, μετά τη λήξη των συμβάσεών τους, χωρίς να καταβάλουν αποζημίωση χρήσης, με αποτέλεσμα να οφείλουν στην ενάγουσα, για το χρονικό διάστημα από 27-3-2022 έως 26-1-2024, η πρώτη, και, για το διάστημα από 27-12-2021 έως 26-1-2024, η δεύτερη, ισόποση αποζημίωση χρήσης, και δη, η μεν πρώτη, ύψους 37.738,80 ευρώ, η δε δεύτερη 34.960,80 ευρώ. Ότι, πλέον των ανωτέρω, οι τελευταίες οφείλουν στην ενάγουσα, για την παράνομη κατάληψη χώρων της ταράτσας, τριπλασίου εμβαδού του εκμισθωθέντος, αποζημίωση χρήσης, ποσού 102.924 ευρώ, η πρώτη, και 87.402 ευρώ, η δεύτερη. Ότι, για τη ζημία που υπέστη από την εισροή υδάτων, η ενάγουσα υπεβλήθη σε έξοδα αποκατάστασης, συνολικού ποσού 12.312 ευρώ, ώστε εκάστη των εναγομένων να βαρύνεται με το ήμισυ του ως άνω ποσού, ήτοι, κατά το ποσό των 6.156 ευρώ. Ότι, για την παράνομη κατάληψη και χρήση χώρου του οικοπέδου, για την εγκατάσταση ηλεκτρογεννήτριάς τους, εκάστη των εναγομένων οφείλει στην ενάγουσα ποσό 25.000 ευρώ. Ότι, τέλος, ένεκα της ως άνω αδικοπρακτικής συμπεριφοράς των εναγομένων, η ενάγουσα υπέστη ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας, δικαιούται, από κάθε εναγομένη, χρηματική ικανοποίηση, ύψους 20.000 ευρώ. Με βάση το ιστορικό αυτό, μετά από παραδεκτή μερική τροπή του αγωγικού αιτήματος από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, ζητείτο να υποχρεωθούν οι εναγόμενες να αποδώσουν στην ενάγουσα ελεύθερη τη χρήση του μισθίου ακινήτου, καθώς και όλους τους περιγραφόμενους στην αγωγή παρανόμως παρακρατούμενους χώρους της ταράτσας και του οικοπέδου, να αναγνωρισθεί ότι η πρώτη εναγομένη υποχρεούται να καταβάλλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των 91.818,80 ευρώ, να αναγνωρισθεί ότι η δεύτερη εναγομένη υποχρεούται να καταβάλλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των 73.518,80 ευρώ και να υποχρεωθεί εκάστη των εναγομένων να καταβάλει στην τελευταία το συνολικό ποσό των 100.000 ευρώ, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση. Ακολούθως, η εταιρία με την επωνυμία «………………..» άσκησε, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, κατά της ενάγουσας της ως άνω αγωγής και των εναγομένων της, την από 4-3-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………./2024 κύρια παρέμβαση – παρεμπίτπτουσα αγωγή, με την οποία εκτίθετο ότι, με το από 31-3-2004 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης, η εταιρεία με την επωνυμία «……………..» είχε μισθώσει, ως αρχική μισθώτρια, από την ενάγουσα της ως άνω από 6-2-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………./2024 κύριας αγωγής τον λεπτομερώς περιγραφόμενο στο αγωγικό δικόγραφο χώρο, προς χρήση του, ως σταθμού βάσης κινητής τηλεφωνίας, αντί ετησίου μισθώματος 14.000 ευρώ, πλέον τέλους χαρτοσήμου 3,6%. Ότι το ως άνω συμφωνητικό τροποποιήθηκε, αρχικά, ως προς το μίσθωμα, με το από 18-3-2011 ιδιωτικό συμφωνητικό, το οποίο καταρτίσθηκε, μεταξύ της ενάγουσας της κύριας αγωγής και της εταιρείας με την επωνυμία «…………», η οποία διαδέχθηκε την εταιρεία «……………», δυνάμει συντελεσθέντος εταιρικού μετασχηματισμού, ήδη μετανομασθείσα σε «………..», και, εκ νέου, με το από 26-3-2018 συμφωνητικό, με το οποίο παρατάθηκε η χρονική διάρκεια της μίσθωσης, έως 29-3-2022, και μειώθηκε το μίσθωμα. Ότι, στις 17-11-2020, συστάθηκε η εταιρεία με την επωνυμία «………», κατόπιν μερικής διάσπασης του κλάδου διαχείρισης, ανάπτυξης και εκμετάλλευσης του παθητικού εξοπλισμού και υποδομής για την παροχή υπηρεσιών κινητών ηλεκτρονικών επικοινωνιών της εταιρείας με την επωνυμία «…………..», δυνάμει της υπ’ αριθμ. ………./2020 συμβολαιογραφικής πράξης μερικής διάσπασης του Συμβολαιογράφου Αθηνών ………. και κατόπιν έγκρισης, δυνάμει της υπ’ αριθμ. 12476/17-11-2020 απόφασης της υπηρεσίας ΓΕ.ΜΗ του ΕΒΕΑ, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 56 παρ. 3, 58 – 74 και 83 – 87 του ν. 4601/2019, του ν. 4548/2016, του άρθρου 54 του ν. 4172/2013 και του άρθρου 61 του ν. 4438/2016. Ότι στα περιουσιακά στοιχεία του διασπώμενου κλάδου, τα οποία εισφέρθηκαν στην συσταθείσα εταιρεία με την επωνυμία «…………….» περιλαμβάνεται και η ως άνω έννομη σχέση της από 31-3-2004 σύμβασης μίσθωσης, στην οποία η εν λόγω εταιρία υπεισήλθε, ως μισθώτρια, λόγω καθολικής διαδοχής, αυτοδικαίως, από την ημερομηνία της καταχώρισης της εγκριτικής απόφασης στην αρμόδια υπηρεσία ΓΕ.ΜΗ, ήτοι στις 17-11-2020. Ότι η ως άνω συσταθείσα εταιρεία συγχωνεύθηκε δι’ απορροφήσεως, από την κυρίως παρεμβαίνουσα, δυνάμει της υπ’ αριθμ. 7545/2-8-2021 απόφασης του ΓΕ.ΜΗ περί εγκρίσεως της συγχώνευσης με απορρόφηση της πρώτης από τη δεύτερη, με αριθμό καταχώρησης 2594793. Ότι, για το λόγο αυτό, η κυρίως παρεμβαίνουσα κατέστη καθολική διάδοχος της ως άνω εταιρίας, υπεισερχόμενη, άμεσα και αυτοδικαίως, σε όλα τα δικαιώματα της από 31-3-2004 σύμβασης μίσθωσης, από την ημερομηνία καταχώρισης της εγκριτικής απόφασης στην αρμόδια υπηρεσία του ΓΕ.ΜΗ, στις 2-8-2021, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4601/2019. Ότι, με το από 30-1-2004 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης, η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «…………..», νομίμως εκπροσωπούμενη, είχε μισθώσει, ως αρχική μισθώτρια, από την ενάγουσα της κύριας αγωγής, για διάρκεια 12 ετών, ήτοι από 6-2-2004 έως 5-2-2016, τους λεπτομερώς περιγραφόμενους χώρους, προκειμένου να εγκαταστήσει και λειτουργήσει σταθμό βάσης κινητής τηλεφωνίας, αντί αρχικού ετησίου μισθώματος, ύψους 19.004,10 ευρώ, πλέον τέλους χαρτοσήμου 3,6%. Ότι το εν λόγω συμφωνητικό τροποποιήθηκε, αρχικά, με το από 31-1-2011 ιδιωτικό συμφωνητικό, και, στη συνέχεια, με τα από 1-2-2016 και 6-3-2018 ιδιωτικά συμφωνητικά, με τα οποία παρατάθηκε η χρονική διάρκεια της μίσθωσης, αρχικά, μέχρι 5-2-2019 και, στη συνέχεια, μέχρι 5-2-2021, και συμφωνήθηκε διαφορετικός τρόπος και χρόνος καταβολής του μισθώματος και διαφορετικός τρόπος αναπροσαρμογής, ενώ, με το από 6-3-2018 συμφωνητικό, το μίσθωμα συμφωνήθηκε στο ποσό των 1.250 ευρώ. Ότι, στις 17-11-2020, συστάθηκε η εταιρεία με την επωνυμία «…………..», κατόπιν μερικής διάσπασης του κλάδου διαχείρισης, ανάπτυξης και εκμετάλλευσης του παθητικού εξοπλισμού και υποδομής για την παροχή υπηρεσιών κινητών ηλεκτρονικών επικοινωνιών από αδειοδοτημένο πάροχο της εταιρείας με την επωνυμία «…………» (αρχικής μισθώτριας), δυνάμει της υπ’ αριθμ. ……../6-11-2020 συμβολαιογραφικής πράξης μερικής διάσπασης της Συμβολαιογράφου Αθηνών …….. και κατόπιν έγκρισης, δυνάμει της υπ’ αριθμ. 12448/17-11-2020 απόφασης της Υπηρεσίας του ΓΕ.ΜΗ του ΕΒΕΑ, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 56 παρ. 3, 58 – 74 και 83 – 87 του ν. 4601/2019, του ν. 4548/2018, του άρθρου 54 του ν. 4172/2013 και του άρθρου 61 του ν. 4438/2016, καθώς και σύμφωνα με την από 27-10-2020 απόφαση της έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της. Ότι στα περιουσιακά στοιχεία του διασπώμενου κλάδου, τα οποία εισφέρθηκαν στη συσταθείσα εταιρεία με την επωνυμία «……………..» περιελήφθη και η επίδικη έννομη σχέση της μίσθωσης, δυνάμει της από 30-1-2004 σχετικής συμβάσεως, που είχε συναφθεί με τη δεύτερη εναγομένη της κύριας αγωγής. Ότι, στη συνέχεια, την 1η-2-2022, η εταιρία με την επωνυμία «……………..» συγχωνεύθηκε, δι’ απορροφήσεως, με την κυρίως παρεμβαίνουσα, δι’ εξαγοράς της πρώτης από τη δεύτερη, δυνάμει της υπ’ αριθμ. …………/21-1-2022 συμβολαιογραφικής πράξης συγχώνευσης και κατόπιν έγκρισης, δυνάμει της υπ’ αριθμ. 949/1-2-2022 απόφασης της υπηρεσίας ΓΕ.ΜΗ του ΕΒΕΑ, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4601/2019, του ν. 4548/2018 και του ν.δ. 1297/1972, με αποτέλεσμα η κυρίως παρεμβαίνουσα να υπεισέλθει, ως καθολική διάδοχος, άμεσα και αυτοδικαίως, από την ημερομηνία καταχώρησης της εγκριτικής απόφασης στην αρμόδια υπηρεσία του ΓΕ.ΜΗ, ήτοι από την 1η-2-2022, σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από το από 30-1-2004 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης με τη δεύτερη εναγομένη της κύριας αγωγής, ως αρχική μισθώτρια. Ότι οι ανωτέρω εταιρικοί μετασχηματισμοί δεν απαιτούν την έγκριση της εκμισθώτριας – ενάγουσας της κύριας αγωγής, εφόσον δεν πρόκειται για μεταβίβαση έννομης σχέσης, αλλά για υπεισέλευση, λόγω καθολικής διαδοχής. Ότι η ενάγουσα της κύριας αγωγής ήταν σε γνώση των προαναφερθέντων εταιρικών μετασχηματισμών και, σε κάθε περίπτωση, ενέκρινε την υπεισέλευση στην έννομη σχέση της πρώτης μίσθωσης, που συνήφθη με το από 31-3-2004 συμφωνητικό, εισπράττοντας τα μηνιαία μισθώματα, μέχρι και την 29η-3-2022, τα οποία και διακρατά, μολονότι θεωρεί την κυρίως παρεμβαίνουσα τρίτη, μετά την άρνηση αυτής να δεχτεί την αύξηση του μισθώματος, ένεκα της οποίας και απέστειλε στις 12-4-2021, την από 8-4-2021 εξώδικη δήλωσή της, στην απώτερη δικαιοπάροχο της, εταιρία με την επωνυμία «……………..», αν και είχε ήδη υπεισέλθει στην έννομη σχέση της μίσθωσης η εταιρεία με την επωνυμία «………..», με την οποία δήλωνε: α) ότι δεν δεσμευόταν να αποδεχθεί την αλλαγή στο πρόσωπο του μισθωτή, β) ότι διατηρεί αξίωση, λόγω κακοτεχνιών στην εγκατάσταση των κεραιών, ύψους 11.940 ευρώ, πλέον της αμοιβής του συντάξαντος την έκθεση μηχανικού, την οποία σε συγκοινοποιούσε, γ) ότι η εταιρία «…………» κατακρατεί παρανόμως μη μισθωμένο χώρο, δ) ότι ποιεί κακή χρήση του μισθίου, λόγω μη εξασφάλισης δικής της παροχής ρεύματος, καλώντας την, περαιτέρω, σε αναπροσαρμογή των οικονομικών όρων της σύμβασης μίσθωσης. Ότι, λόγω της άρνησης διαπραγμάτευσης αναπροσαρμογής – αύξησης του μισθώματος, η ενάγουσα της κύριας αγωγής, με την από 21-11-2021 εξώδικη δήλωση καταγγελίας, κατήγγειλε την ένδικη σύμβαση μίσθωσης, λόγω παράβασης των ουσιωδών όρων του μισθίου και κακής χρήσης του, απευθυνόμενη στην απώτερη δικαιοπάροχο της κυρίως παρεμβαίνουσας, «…………….», νυν «…………..», καταγγελία η οποία είναι άκυρη, διότι απευθύνεται σε μη νομιμοποιούμενη μισθώτρια, καθώς είχε χωρήσει από τις 2-8-2021, καθολική διαδοχή της και είχε ήδη υπεισέλθει στην έννομη σχέση της μίσθωσης η εταιρεία με την επωνυμία «………….», δικαιοπάροχος της κυρίως παρεμβαίνουσας, και ενώ εισέπραττε, επί 7 μήνες μετά την εξώδικη δήλωση, μίσθωμα από την εταιρεία «…………», και την κυρίως παρεμβαίνουσα. Ότι, ήδη, πριν την καταγγελία, η ενάγουσα της κύριας αγωγής απαγόρευσε την πρόσβαση της κυρίως παρεμβαίνουσας στο μίσθιο, από τις 13-4-2021, με αποτέλεσμα να τεθεί ο εξοπλισμός της κεραίας εκτός λειτουργίας, ενώ στις 23-11-2021, η εν λόγω εκμισθώτρια εμπόδισε την αποξήλωση του εξοπλισμού της από συνεργεία της κυρίως παρεμβαίνουσας και ειδοποιήθηκε η αστυνομία, οι δε προστηθέντες της κυρίως παρεμβαίνουσας μηνύθηκαν για κλοπή εξοπλισμού από την ενάγουσα της κυρίας αγωγής. Ότι η κυρίως παρεμβαίνουσα με την από 28-3-2022 εξώδικη δήλωση, κοινοποιηθείσα στις 29-3-2022, απευθυνόμενη στην εκμισθώτρια – ενάγουσα της κύριας αγωγής, της δήλωσε ότι δεν επιθυμεί τη συνέχιση της μισθωτικής σχέσης, δυνάμει της από 31-3-2004 σύμβασης μίσθωσης, που είχε παραταθεί έως τις 29-3-2022 και ότι θα προβεί σε αποξήλωση – απομάκρυνση του εξοπλισμού από τον μίσθιο χώρο, αιτούμενη, περαιτέρω, και την επιστροφή της καταβληθείσας εγγυοδοσίας, ύψους 15.095,03 ευρώ. Ότι, κατά τα ανωτέρω, η εν λόγω από 31-3-2004 σύμβαση μίσθωσης έληξε στις 29-3-2022, ημερομηνία λήξης της σύμβασης παράτασης της μίσθωσης, λόγω μη ανανέωσης. Ότι η ενάγουσα της κύριας αγωγής ήταν σε γνώση όλων των προαναφερθέντων εταιρικών μετασχηματισμών και είχε εγκρίνει την υπεισέλευση στην έννομη σχέση της δεύτερης μίσθωσης, που συνήφθη με το από 30-1-2004 συμφωνητικό μίσθωσης, εισπράττοντας τα μηνιαία μισθώματα μέχρι και τις 5-1-2022, τα οποία διακρατά, μολονότι θεωρεί την κυρίως παρεμβαίνουσα τρίτη, μετά την άρνησή της να δεχτεί την αύξηση του μισθώματος, οπότε και απέστειλε, στις 12-4-2021, την από 8-4-2021 εξώδικη δήλωσή της, στην απώτερη δικαιοπάροχο της κυρίως παρεμβαίνουσας, εταιρίας με την επωνυμία «…………….», μολονότι είχε υπεισέλθει στην έννομη σχέση της μίσθωσης, στις 17-11-2020, η εταιρεία με την επωνυμία «……………….», με την οποία δήλωνε: α) ότι δεν δεσμευόταν να αποδεχθεί την αλλαγή στο πρόσωπο του μισθωτή, β) ότι διατηρεί αξίωση, λόγω κακοτεχνιών στην εγκατάσταση των κεραιών, ύψους 11.940 ευρώ, πλέον της αμοιβής του συντάξαντος την έκθεση μηχανικού, την οποία συγκοινοποιούσε, γ) ότι η εταιρία «………………..» κατακρατεί παράνομως μη μισθωμένο χώρο και δ) ότι ποιεί κακή χρήση του μισθίου, λόγω μη εξασφάλισης δικής της παροχής ρεύματος, καλώντας, περαιτέρω, αυτήν να διαπραγματευθεί τους οικονομικούς όρους της σύμβασης μίσθωσης. Ότι η εταιρεία με την επωνυμία «………….» απέστειλε, στις 28-6-2021, στην εκμισθώτρια, την από 25-6-2021 εξώδικη δήλωση, με την οποία αρνείτο την πρόκληση όποιων ζημιών, από τις εγκαταστάσεις της, όπως και το γεγονός ότι η τοποθέτηση γεννήτριας δεν ήταν σε γνώση της εκμισθώτριας, επικαλούμενη, συγκεκριμένα, τοποθέτηση αυτής, στον περιβάλλοντα χώρο του κτιρίου, μετά από σχετική απαίτηση της τελευταίας, και, καταγγέλλοντας την αντισυμβατική της συμπεριφορά και ζήτησε να μην παρεμποδιστεί η είσοδος των συνεργείων της, στις 29-6-2021, για συντήρηση στον μισθωμένο χώρο, δηλώνοντάς της ταυτόχρονα, ότι, σε διαφορετική περίπτωση και για όσο χρόνο διαρκούσε η παρεμπόδιση, θα διέκοπτε την καταβολή των μηνιαίων μισθωμάτων. Ότι, με την από 7-7-2021 εξώδικη δήλωσή της, η ενάγουσα της κύριας αγωγής ουδέν, επί της ουσίας, απάντησε στην ως άνω εξώδικη δήλωση της δικαιοπαρόχου της κυρίως παρεμβαίνουσας, παρά επανέλαβε την ως άνω διατυπωθείσα της θέση. Ότι η δικαιοπάροχος της κυρίως παρεμβαίνουσας, ήτοι η εταιρεία με την επωνυμία «……………….», με την από 22-10-2021 εξώδικη δήλωση καταγγελίας, κατήγγειλε την σύμβαση μίσθωσης, -που είχε καταστεί, στις 5-2-2021, αορίστου χρόνου, λόγω παρεμπόδισης των ενεργειών αποκατάστασης της λειτουργίας του κεραιοσυστήματος από την εκμισθώτρια, παρελθούσης άπρακτης της ταχθείσας προθεσμίας συμμόρφωσης, στις 28-6-2021 και 29-6-2021, οπότε τα συνεργεία της παρεμποδίστηκαν, από την ενάγουσα της κύριας αγωγής, να εισέλθουν στο μισθωμένο χώρο, όπως και στις 21-10-2021, χωρίς παράδοση κλειδιών, και αιτείτο την επιστροφή της εγγύησης, ύψους 13.447,59 ευρώ, και των αχρεωστήτως καταβληθέντων μισθωμάτων, ύψους 8.740,20 ευρώ, μέχρι 20-10-2021. Ότι η ενάγουσα της κύριας αγωγής, επειδή οι δικαιοπάροχοι της κυρίως παρεμβαίνουσας αρνήθηκαν την αύξηση του μισθώματος, απευθυνόμενη στην απώτερη δικαιοπάροχο της κυρίως παρεμβαίνουσας, εταιρία με την επωνυμία «…………..» (αρχική μισθώτρια), με την από 21-11-2021 εξώδικη δήλωση, κοινοποιηθείσα στις 9-12-2021, προέβη σε καταγγελία της δεύτερης σύμβασης μίσθωσης, η οποία καταγγελία, όμως, είναι άκυρη, διότι απευθύνεται σε μη νομιμοποιούμενη μισθώτρια, καθώς είχε χωρήσει, από 17-11-2020, καθολική διαδοχή της από την εταιρεία με την επωνυμία «……………», δικαιοπαρόχου της κυρίως παρεμβαίνουσας και ήδη, από 1-2-2022 από την ίδια την κυρίως παρεμβαίνουσα στην έννομη σχέση της μίσθωσης και ενώ η σύμβαση της μίσθωσης είχε ήδη καταγγελθεί από 22-10-2021. Ότι η συμπεριφορά της ενάγουσας της κύριας αγωγής, που απαγόρευε στις δικαιοπαρόχους της κυρίως παρεμβαίνουσας και στην ίδια την πρόσβαση στο μίσθιο, κατ’ εξακολούθηση έως και τις 24-5-2022, οπότε αρνήθηκε την είσοδο στο εντεταλμένο συνεργείο της ……, είναι αντισυμβατική. Ότι η κυρίως παρεμβαίνουσα προέβη σε δικαστικές ενέργειες για την αποξήλωση του εξοπλισμού από τον μίσθιο χώρο, οι οποίες δεν έχουν ευδοκιμήσει. Ότι η ενάγουσα της κύριας αγωγής απέστειλε στις δικαιοπαρόχους της κυρίως παρεμβαίνουσας – εναγόμενες της κύριας αγωγής, επικαλούμενη αξιώσεις αποζημιώσεως, σε βάρος τους, την από 27-7-2022 εξώδικη δήλωση επίσχεσης κινητού εξοπλισμού τους, τον οποίο η ίδια δεν επιτρέπει να αφαιρεθεί. Ότι η κυρίως παρεμβαίνουσα διατηρεί αξίωση: Α) για αχρεωστήτως καταβληθέντα μισθώματα, συνολικού ύψους: α) 19.812,10 ευρώ, για τη μισθωτική περίοδο από 13-4-2021 έως 29-3-2022, αναφορικά με την από 31-3-2024 μίσθωση και β) 12.770,40 ευρώ, για τη μισθωτική περίοδο από 13-4-2021 έως 29-3-2022, αναφορικά με την από 31-1-20024 μίσθωση, δεδομένου ότι, από τον Απρίλιο του έτους 2021, δεν έχει πρόσβαση και στις δύο μισθωμένες επιφάνειες, για τις εγκαταστάσεις κεραιών, από την παρεμπόδιση της ενάγουσας της κύριας αγωγής, και Β) για επιστροφή του ποσού των εγγυήσεων, που έχουν καταβληθεί από τις αρχικές μισθώτριες, για εκάστη των ως άνω μισθώσεων, αντιστοίχου ύψους 15.095,03 ευρώ και 13.408,88 ευρώ, ήτοι συνολικού ποσού 28.503,91 ευρώ. Ότι η συμπεριφορά της ενάγουσας της κύριας αγωγής – πρώτης καθ’ ης η κύρια παρέμβαση – παρεμπιπτόντως εναγομένης, με την οποία έχει αποκλειστεί η κυρίως παρεμβαίνουσα, από 13-4-2021, από την πρόσβαση στο μίσθιο έχει, ως συνέπεια, να τεθεί εκτός λειτουργίας ο εξοπλισμός της τελευταίας, από 16-7-2021. Ότι η ως άνω πρώτη καθ’ ης εναγομένη έχει καταστεί υπερήμερη, ως προς την υποχρέωση παραχώρησης χρήσης του μισθίου. Ότι οι από 10-12-2021 εξώδικες καταγγελίες της τελευταίας είναι άκυρες, διότι: α) δεν έχουν απευθυνθεί στην πραγματική μισθώτρια, κατά το χρόνο άσκησης και επίδοσης τους, β) δεν υπογράφονται από το νόμιμο εκπρόσωπό της, γ) δεν υπάρχει σχετική απόφαση του Δ.Σ. της περί καταγγελίας, δ) οι λόγοι της καταγγελίας είναι ουσιαστικά αβάσιμοι. Με βάση το ιστορικό αυτό, ζητείται: Α) να απορριφθεί η κύρια αγωγή, Β) α) να αναγνωρισθεί ότι η κυρίως παρεμβαίνουσα – παρεμπιπτόντως ενάγουσα έχει υπεισέλθει στις από 31-3-2004 και 30-1-2004 συμβάσεις μίσθωσης στη θέση των αρχικών μισθωτριών, δεύτερης και τρίτης των καθ’ ων η κύρια παρέμβαση, β) να αναγνωρισθεί ότι οι από 9-12-2021 και 10-12-2021 εξώδικες καταγγελίες των ως άνω συμβάσεων μίσθωσης, εκ μέρους της πρώτης καθ’ ης η παρέμβαση – παρεμπιπτόντως εναγομένης είναι άκυρες, Γ) α) να υποχρεωθεί, με απόφαση προσωρινώς εκτελεστή, η πρώτη ως άνω καθ’ ης – παρεμπιπτόντως εναγόμενη να ανεχθεί τις κάθε είδους εργασίες, για την αποξήλωση του εξοπλισμού της κυρίως παρεμβαίνουσας – παρεμπιπτόντως ενάγουσας, και, σε περίπτωση μη συμμόρφωσής της, να απειληθεί, εναντίον της, χρηματική ποινή, ύψους 10.000 ευρώ και προσωπική κράτηση, διάρκειας ενός (1) έτους, β) να υποχρεωθεί η πρώτη καθ’ ης η παρέμβαση – παρεμπιπτόντως εναγομένη να καταβάλει στην κυρίως παρεμβαίνουσα, συνολικώς, για τις ως άνω αιτίες, ποσό 61.084,41 (19.810,10 + 12.770,40 + 28.503,91) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, και να καταδικαστεί η ως άνω καθ’ ης – παρεμπιπτόντως εναγομένη στη δικαστική της δαπάνη. Επί της ως άνω αγωγής και της κύριας παρέμβασης – παρεμπίπτουσας αγωγής, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν, εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 2701/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία: Α) αφού κρίθηκε ορισμένη και νόμιμη -με εξαίρεση το παρεπόμενο αίτημα περί κηρύξεως προσωρινώς εκτελεστής της εκδοθησομένης αποφάσεως, ως προς το αίτημα της αναγνώρισης της υποχρέωσης καταβολής στην ενάγουσα, από εκάστη εναγομένη, του ποσού των 100.000 ευρώ, το οποίο, απορρίφθηκε, ως μη νόμιμο-, απορρίφθηκε, στην ουσία της, για το λόγο ότι δεν αποδείχθηκε η παθητική νομιμοποίηση των εναγομένων, η από 6-2-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………./2024 αγωγή, Β) απορρίφθηκε, ως απαράδεκτη, η κυρία παρέμβαση και Γ) αφού κρίθηκε ορισμένη (πλην του παρεπομένου αιτήματός της περί απειλής χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης, σε βάρος της παρεμπιπτόντως εναγομένης, που απορρίφθηκε, ως αόριστο), και νόμιμη, έγινε εν μέρει δεκτή, ως ουσιαστικά βάσιμη, η σωρευόμενη στην ανωτέρω παρέμβαση από 4-3-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………./2024 παρεμπίπτουσα αγωγή, αναγνωρίσθηκε: α) ότι η ενάγουσα αυτής έχει υπεισέλθει στις από 31-3-2004 και 30-1-2004 συμβάσεις μίσθωσης, στη θέση των αρχικών μισθωτριών, δεύτερης και τρίτης των καθ’ ων η κυρία παρέμβαση – εναγομένων της κύριας αγωγής, και β) ότι οι από 9-12-2021 και 10-12-2021 εξώδικες καταγγελίες των εν λόγω συμβάσεων μίσθωσης, εκ μέρους της παρεμπιπτόντως εναγομένης, είναι άκυρες, και υποχρεώθηκε η ως άνω εναγομένη: α) να ανέχεται τις κάθε είδους εργασίες για την αποξήλωση του εξοπλισμού της παρεμπιπτόντως ενάγουσας στους μισθωμένους χώρους της ως άνω οικοδομής, διάταξη, ως προς την οποία, η εν λόγω απόφαση κηρύχθηκε προσωρινώς εκτελεστή, και β) να καταβάλει στην παρεμπιπτόντως ενάγουσα το συνολικό ποσό των 61.084,41 ευρώ, ενώ συμψηφίσθηκαν τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων. Κατά της αποφάσεως αυτής, η κυρίως ενάγουσα – παρεμπιπτόντως εναγομένη άσκησε την υπό κρίση έφεση, με την οποία, επικαλούμενη εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ζητεί την εξαφάνιση της εκκαλουμένης, ούτως ώστε να απορριφθεί η, σε βάρος της, παρεμπίπτουσα αγωγή και να γίνει δεκτή η δική της. Αναφορικά, όμως, με την τελευταία αυτή κύρια αγωγή, θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι επιμέρους αξιώσεις της που αφορούν: α) στην αποζημίωση, ένεκα κατάληψης, από τις εναγόμενες, τμήματος της ταράτσας του ακινήτου της ενάγουσας, εκτός του μισθωμένου χώρου αυτής, εμβαδού 155 τ.μ., β) στην αποζημίωση, για τις επικαλούμενες φθορές σε ακίνητο της ενάγουσας κάτωθεν του μισθίου, λόγω εισροής υδάτων, εξαιτίας κακοτεχνιών των συνεργείων των εναγομένων, κατά την πάκτωση των κεραιοσυστημάτων τους, γ) στην αποζημίωση, ένεκα κατάληψης τμήματος του ακαλύπτου χώρου του οικοπέδου της ενάγουσας, εντός του οποίου ευρίσκεται το μίσθιο, επιφανείας 12 τ.μ. και δ) στη χρηματική ικανοποίηση, λόγω της ηθικής της βλάβης, εξαιτίας της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς των εναγομένων, δεν αφορούν, υπό τα διαλαμβανόμενα στην ως άνω αγωγή, στο μίσθιο ακίνητο, και, ως εκ τούτου, ή εκδίκαση αυτών δεν υπάγεται στην ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών, αλλά στην τακτική διαδικασία. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, με την εκκαλουμένη απόφασή του, δίκασε, την εν λόγω αγωγή, εφαρμόζοντας, και ως προς τις ανωτέρω αγωγικές αξιώσεις, αντί της τακτικής, την προαναφερόμενη ειδική διαδικασία, απορρίπτοντας, την αγωγή, στο σύνολό της, ακολούθως, στην ουσία της. Για το λόγο αυτό, πρέπει, κατ’ αυτεπάγγελτη έρευνα του Δικαστηρίου, -γενομένης δεκτής, κατά τούτο, της έφεσης, στην ουσία της-, να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση, κατά τα κεφάλαια αυτά, ήτοι κατά το μέρος που απορρίφθηκε η αγωγή, αναφορικά με τα ανωτέρω σωρευθέντα στο δικόγραφό της αιτήματα, και να παραπεμφθεί αυτή, ως προς τα τελευταία, προς εκδίκαση, ενώπιον του αρμόδιου καθ’ ύλην και κατά τόπο δικαστηρίου, το οποίο, ενόψει του ύψους των ως άνω αγωγικών απαιτήσεων, εξ εκάστης των εναγομένων, και δη, του αιτουμένου συνολικού ποσού των 154.080 (102.924 + 6.156 + 25.000 + 20.000) ευρώ, από την πρώτη αυτών, και του αντιστοίχου των 138.558 (87.402 + 6.156 + 25.000 + 20.000) ευρώ, από τη δεύτερη τούτων, και του τόπου της επικαλούμενης αδικοπραξίας, είναι το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς (άρθρα 14, 35 ΚΠολΔ), που θα τη δικάσει κατά την τακτική διαδικασία, -αφού δεν είναι, σε κάθε περίπτωση, επιτρεπτή η συνεκδίκαση αγωγών που υπάγονται σε διαφορετικές διαδικασίες [βλ. αναλυτικά ΕΠειρ 316/02 πρβλ. και Νίκα στην ΕρμΚΠολΔ Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα (2000), άρθ. 89 αριθ. 1]-, από το οποίο, ως μόνον αρμόδιο, θα διερευνηθεί και η τυχόν ύπαρξη έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης, ως υποστηρίζουν οι εναγόμενες (ΑΠ 343/23 Ιστοσελίδα Αρείου Πάγου). Από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρος, που εξετάσθηκε, με επιμέλεια της κυρίως ενάγουσας-παρεμπιπτόντως εναγομένης, ενώπιον του ακροατηρίου του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, και εμπεριέχεται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεώς του, την υπ’ αριθμ. 980/2022 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, που εξεδόθη, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, σε δίκη μεταξύ των διαδίκων της ως άνω παρεμπίπτουσας αγωγής και τα ταυτάριθμα πρακτικά της, καθώς και όλα τα, μετ’ επικλήσεως, νομίμως προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα (η μνεία κατωτέρω ορισμένων εξ αυτών είναι απλώς ενδεικτική, καθώς κανένα δεν παραλείφθηκε να εκτιμηθεί), μεταξύ των οποίων και η προσκομιζόμενη από την κυρίως ενάγουσα – παρεμπιπτόντως εναγομένη από 7-8-2022 υπεύθυνη δήλωση του άρθρου 8 του Ν. 1599/1986 του ………., καθώς, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, δεν ελήφθη, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί στην παρούσα δίκη, -δοθέντος ότι οι ανωτέρω αγωγές ασκήθηκαν, το έτος 2024, ήτοι, δύο περίπου έτη μετά τη λήψη της-, αλλά στην προαναφερομένη δίκη των ασφαλιστικών μέτρων, και τα αυτεπαγγέλτως λαμβανόμενα υπόψιν διδάγματα της κοινής πείρας (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Δυνάμει του από 31-3-2004 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης, που συνήφθη μεταξύ της ενάγουσας της από 6-2-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………./2024 κύριας αγωγής, ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «………….», και της εταιρίας με την επωνυμία «…………….», η πρώτη εκμίσθωσε στην τελευταία τμήμα ταράτσας πολυόροφης οικοδομής, ιδιοκτησίας της, κειμένης στο ….… Αττικής, επί της οδού ….. αρ. …, επιφανείας αυτού 25 τ.μ. και εμφαινομένου με τα περιμετρικά στοιχεία …. (6,30 τ.μ.), …. (14,90 τ.μ.), …. (3,64 τ.μ.) και ….. (0,16 τ.μ.), στη συνημμένη στο ανωτέρω συμφωνητικό σχετική κάτοψη, προς χρήση του, ως σταθμού βάσης κινητής τηλεφωνίας. Σύμφωνα δε με τα, μεταξύ άλλων, διαλαμβανόμενα στο ανωτέρω συμφωνητικό, η διάρκεια της ως άνω μίσθωσης ορίσθηκε σε εννέα έτη, ήτοι από 30-3-2004 έως 29-3-2013 (όρος 2), και το ετήσιο μίσθωμα ορίσθηκε σε 14.000 ευρώ, αναπροσαρμοζόμενο κατά ποσοστό 5%, κατ’ έτος, πλέον χαρτοσήμου 3,6% (όρος 3), ενώ, για την πιστή και ακριβή εκπλήρωση των όρων της ως άνω σύμβασης, η μισθώτρια κατέβαλε, σύμφωνα με τα σχετικά διαλαμβανόμενα στο συμφωνητικό αυτό, στην εκμισθώτρια, ως εγγύηση, το ποσό των 10.000 ευρώ, το οποίο θα αναπροσαρμόζετο, κάθε μισθωτικό έτος, με βάση το ποσοστό ετήσιας αναπροσαρμογής του μισθώματος, θα παρέμενε ατόκως εις χείρας της εκμισθώτριας και θα αναλαμβάνετο, από τη μισθώτρια, μετά την εκ του μισθίου εμπρόθεσμη, κατά τη λήξη της μίσθωσης, αποχώρησή της και την ακριβή εκπλήρωση απάντων των όρων της, ρητώς συνομολογουμένου ότι η εγγύηση αυτή ουδόλως μπορούσε να συμψηφισθεί με τα μισθώματα (όρος 5). Η εκμισθώτρια υποχρεούτο να διαθέσει στη μισθώτρια παροχή ηλεκτρικού ρεύματος (τριφασικό 3 Χ 25Α), για τη λειτουργία του σταθμού της, όταν η μισθώτρια προέβαινε σε εγκατάσταση αυτού, κατάλληλη για την τροφοδοσία των ηλεκτρονικών μηχανημάτων, συσκευής κλιματισμού και φορτίσεως μπαταριών και μέχρι ξεχωριστής ηλεκτρικής παροχής από τη ΔΕΗ στο όνομά της (όρος 9), ενώ κατάλληλα εξουσιοδοτημένο προσωπικό της μισθώτριας είχε το δικαίωμα να επισκέπτεται το χώρο των μηχανημάτων και κεραιών στους μισθωθέντες χώρους του κτιρίου, κατά τις εργάσιμες ώρες της ημέρας και, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να επισκέπτεται το χώρο, σε διαφορετικές ώρες, με σκοπό την αποκατάσταση τυχόν βλάβης των μηχανημάτων ή την αποτροπή επικείμενου κινδύνου ή επικείμενης προκλήσεως βλάβης ή για οποιονδήποτε άλλο παρεμφερή σκοπό, λόγο για τον οποίο και η μισθώτρια θα είχε στην κατοχή της όλα τα απαραίτητα κλειδιά, για πρόσβαση στους μισθωθέντες χώρους (όρος 11). Περαιτέρω, η μισθώτρια διατηρούσε το δικαίωμα να καταγγείλει τη μίσθωση οποτεδήποτε και χωρίς καμία υποχρέωση καταβολής αποζημιώσεως, προς την εκμισθώτρια, για σπουδαίο λόγο, καθώς και σε περίπτωση που δεν επετύγχανε, άνευ υπαιτιότητάς της, της ανυπαρξίας ταύτης οφειλούσης να αποδείξει η ίδια, να λάβει από τις αρμόδιες υπηρεσίες όλες τις σχετικές άδειες, που τυχόν απαιτούντο, προκειμένου να προβεί σε κατασκευές, εγκαταστάσεις, κλπ., πάνω στο μίσθιο και οι οποίες ήταν απαραίτητες για τη χρήση του μισθίου, ή απαγορεύετο ή καθίστατο τεχνικά αδύνατη η λειτουργία των προπεριγραφόμενων εγκαταστάσεων στο μίσθιο ή, σε περίπτωση ανακλήσεως ή ακυρώσεως της άδειας λειτουργίας του συστήματος κινητής τηλεφωνίας της μισθώτριας εταιρίας, η δε λύση της σύμβασης μίσθωσης θα επέρχετο μετά την πάροδο έξι (6) μηνών από τη κοινοποίηση της σχετικής καταγγελίας, ενώ, μετά πάροδο των ως άνω έξι μηνών και με την προϋπόθεση ότι η μισθώτρια θα είχε παραδώσει το μίσθιο, δεν θα οφείλοντο τα μισθώματα που αντιστοιχούσαν στο διάστημα από τη λύση της μίσθωσης μέχρι τη συμβατική λήξη της μίσθωσης, στην περίπτωση δε αυτή, τυχόν προκαταβληθέν μίσθωμα θα παρέμενε εις χείρας της εκμισθώτριας, ως αποζημίωση, ενώ η εκμισθώτρια δεν θα είχε δικαίωμα, άλλως παραιτείτο να αναζητήσει την καταβολή των μη οφειλομένων μισθωμάτων (όρος 18). Η δε εκμισθώτρια δικαιούτο να καταγγείλει και να λύσει μονομερώς τη μίσθωση και να αποβάλει τη μισθώτρια από το μίσθιο, κατά τη σχετική νόμιμη διαδικασία, σε περίπτωση μη εμπρόθεσμης καταβολής του μισθώματος, του χαρτοσήμου, των διαφόρων τελών (δημοτικών) και φόρων του ρεύματος, καθώς και της παράβασης οποιουδήποτε από τους όρους του ως άνω συμφωνητικού ή του νόμου (όρος 20). Τέλος, απαγορεύετο η εν όλω ή εν μέρει υπεκμίσθωση ως και η, με οποιονδήποτε τρόπο, με ή χωρίς αντάλλαγμα, παραχώρηση της χρήσης του μισθίου χώρου σε τρίτο, χωρίς την έγγραφη συγκατάθεση της εκμισθώτριας (όρος 15). Το ανωτέρω συμφωνητικό τροποποιήθηκε, αρχικά, με το από 18-3-2011 ιδιωτικό συμφωνητικό, που καταρτίσθηκε, μεταξύ της ως άνω ενάγουσας και της εταιρείας με την επωνυμία «…………» (που διαδέχθηκε την εταιρεία «…………….», δυνάμει συντελεσθέντος εταιρικού μετασχηματισμού), ήδη μετανομασθείσας σε «……….» – πρώτης εναγομένης της ως άνω αγωγής, δυνάμει του οποίου, το ετήσιο μίσθωμα μειώθηκε, στο ποσό των 15.444,19 ευρώ, και, στη συνέχεια, με το από 28-3-2018, μεταξύ των ως άνω μερών, συμφωνητικό, με το οποίο παρατάθηκε η χρονική διάρκεια της μίσθωσης έως 29-3-2022 και μειώθηκε το μηνιαίο μίσθωμα στο ποσό των 1.472 ευρώ, πλέον ΦΠΑ 3,6%. Ακολούθως, στις 17-11-2020, συστάθηκε η εταιρεία με την επωνυμία «……………….», κατόπιν μερικής διάσπασης του κλάδου διαχείρισης ανάπτυξης και εκμετάλλευσης του παθητικού εξοπλισμού και υποδομής για την παροχή υπηρεσιών κινητών ηλεκτρονικών επικοινωνιών της ως άνω εναγομένης εταιρείας, δυνάμει της υπ’ αριθμ. ………/6-11-2020 συμβολαιογραφικής πράξης μερικής διάσπασης του Συμβολαιογράφου Αθηνών ……… και κατόπιν έγκρισης, δυνάμει της υπ’ αριθμ. 12476/17-11-2020 απόφασης της υπηρεσίας ΓΕ.ΜΗ του ΕΒΕΑ, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 56 παρ. 3, 58 – 74 και 83 – 87 του ν. 4601/2019, του ν. 4548/2016, του άρθρου 54 του ν. 4172/2013 και του άρθρου 61 του ν. 4438/2016. Στα περιουσιακά δε στοιχεία του διασπώμενου κλάδου, τα οποία εισφέρθηκαν στην ανωτέρω συσταθείσα εταιρεία με την επωνυμία «……………» περιλαμβάνεται και η ως άνω έννομη σχέση της από 31-3-2004 σύμβασης μίσθωσης, στην οποία η τελευταία υπεισήλθε, ως μισθώτρια, λόγω καθολικής διαδοχής, άμεσα και αυτοδικαίως από την ημερομηνία της καταχώρισης της εγκριτικής απόφασης στην αρμόδια υπηρεσία ΓΕ.ΜΗ, ήτοι στις 17-11-2020, χωρίς να απαιτείται καμία περαιτέρω διατύπωση, και ειδικότερα, συναίνεση ή έγκριση της εκμισθώτριας, απορριπτομένων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών της ενάγουσας, ως αβάσιμων, καθώς εν προκειμένω, δεν πρόκειται, ούτε για παραχώρηση της χρήσης του μισθίου, ούτε για μεταβίβαση της μισθωτικής σχέσης, με ειδική διαδοχή στη μισθωτική σύμβαση, όπως επισημάνθηκε στη μείζονα σκέψη της παρούσας. Εν συνεχεία, η εταιρία «……….» συγχωνεύθηκε, δι’ απορροφήσεως από την εταιρία με την επωνυμία «…………», ενάγουσα της από 4-3-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………./2024 παρεμπίπτουσας αγωγής, δυνάμει της υπ’ αριθμ. …………./2-8-2021 απόφασης του ΓΕ.ΜΗ περί εγκρίσεως της συγχώνευσης με απορρόφηση της πρώτης από τη δεύτερη, με αριθμό καταχώρησης ………….. Ως εκ τούτου, η ως άνω εταιρία «……………..» κατέστη, σύμφωνα και με τα διαλαμβανόμενα στην οικεία νομική σκέψη, καθολική διάδοχος της εταιρίας «………..», υπεισερχόμενη άμεσα και αυτοδικαίως σε όλα τα δικαιώματα της από 31-3-2004 σύμβασης μίσθωσης, από την ημερομηνία καταχώρισης της εγκριτικής απόφασης στην αρμόδια υπηρεσία του ΓΕ.ΜΗ, στις 2-8-2021, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4601/2019, χωρίς να απαιτείται, για την υπεισέλευση αυτή, προηγούμενη σχετική συναίνεση ή έγκριση, εκ μέρους της εκμισθώτριας, ως ανωτέρω προεκτέθη, ούτε δε και μεταβίβαση των αναγκαίων διοικητικών αδειών στην απορροφήσασα ως άνω εταιρία, δοθέντος ότι η συντέλεση της συγχώνευσης αποτελεί προαπαιτούμενο για τη μεταβίβασή τους και όχι το αντίστροφο (ΜονΕΑ 2697/24 αδημ.). Με βάση δε τις ως άνω παρατιθέμενες νομικές σκέψεις, με τη μερική διάσπαση της ανώνυμης εταιρείας, αυτή εξακολουθεί μεν να υπάρχει, ως νομική οντότητα, και δεν παύει να υφίσταται, εν γένει, όπως επί κοινής διάσπασης, και, επομένως, έχει, καταρχάς, ικανότητα να είναι διάδικος, πλην όμως, μόνον ως προς τους κλάδους δραστηριότητας, ως προς τους οποίους δεν επήλθε οιονεί καθολική διαδοχή με μερική διάσπαση, ως προς τους οποίους, η διασπώμενη εταιρία διατηρεί τη νομική της αυτοτέλεια και συνεχίζει την επιχειρηματική της δραστηριότητα με τους εναπομείναντες αυτούς κλάδους. Ως προς τον κλάδο και μόνο, ως προς τον οποίον αυτή διασπάται υπέρ της επωφελούμενης, ωστόσο, η εταιρεία εξομοιώνονται με ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο, καθόσον, ως προς αυτόν, επέρχεται, κατά ρητή πρόβλεψη του νόμου, οιονεί μερική καθολική διαδοχή, με την επωφελούμενη εταιρεία να νομιμοποιείται, πλέον, παθητικά, και δεν μπορεί να επιδοθεί σε αυτήν, ήτοι στη μερικώς διασπασθείσα εταιρεία, το πρώτον, εγκύρως, το δικόγραφο της αγωγής, αφού η εναγομένη στερείται πλέον μερικώς, και δη για τη συγκεκριμένη δίκη που αφορά στον κλάδο, κατά τον οποίον επήλθε καθολική διαδοχή, κατά τα ανωτέρω, της ικανότητας διαδίκου, ανεξαρτήτως του αν η ενάγουσα αγνοούσε ή γνώριζε το ανωτέρω γεγονός, κατά την άσκηση της αγωγής. Εν προκειμένω, η υπό κρίση από 6-2-2024 κύρια αγωγή ασκήθηκε μετά τη συντέλεση της ως άνω οιονεί μερικής καθολικής διαδοχής, που είχε, ως συνέπεια, το νομικό πρόσωπο της εν λόγω πρώτης εναγομένης να καταστεί ανύπαρκτο, κατά τον διασπασθέντα αυτόν κλάδο και την αποκοπή της ίδιας από την επίδικη ως άνω μισθωτική σχέση, στην οποία, κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής, είχε ήδη υπεισέλθει, μετά από συγχώνευση με την επωφελούμενη ως άνω εταιρία και απορρόφηση αυτής, η ως άνω, απορροφήσασα την τελευταία, εταιρία με την επωνυμία «………………..», ώστε ήδη η σχετική (κατά το υπό κρίση μέρος της) αγωγή να έπρεπε να στραφεί, κατά της τελευταίας, η οποία και μόνο νομιμοποιείται παθητικά, προς τούτο, ως οιονεί καθολική διάδοχος της ως άνω οιονεί καθολικής διαδόχου της εναγομένης, η οποία (εναγομένη) έπαψε να είναι φορέας της επίδικης μισθωτικής σχέσης και έπαψε να υφίσταται, ως προς τον επίμαχο κλάδο, στον οποίο εντάσσεται αυτή, χωρίς να απαιτείται, προς τούτο, συναίνεση ή έγκριση της εκμισθώτριας, όπως επισημάνθηκε και ανωτέρω, δοθέντος ότι η συναίνεση είναι ασύμβατη με την έννοια της οιονεί μερικής καθολικής διαδοχής, για την οποία, εν προκειμένω, πρόκειται, λόγω μερικής διάσπασης και, ακολούθως, συγχώνευσης εταιριών. Ως εκ τούτου, η ανωτέρω κύρια αγωγή, στρεφόμενη κατά της αρχικής μισθώτριας, διασπώμενης, κατά τα ανωτέρω, εταιρείας με την επωνυμία «……………..», τυγχάνει, κατά το μέρος της που εξετάζεται από το Δικαστήριο τούτο, παθητικώς ανομιμοποίητη και, συνακόλουθα, απορριπτέα. Ο δε ισχυρισμός της εκκαλούσας ενάγουσας ότι η ως άνω αρχική μισθώτρια – εναγομένη νομιμοποιείται παθητικά, για το λόγο ότι, σύμφωνα με το ν. 4601/2019 περί μετασχηματισμού ανωνύμων εταιριών, για τις οφειλές ευθύνονται εις ολόκληρον, τόσο η διαπώμενη, όσο και η επωφελούμενη εταιρία, προβάλλεται, σε κάθε περίπτωση, αλυσιτελώς, καθώς η επίδικη αξίωση δεν αφορά σε οφειλή της διασπώμενης εταιρίας, αλλά έχει γεννηθεί μετά την υπεισέλευση της παρεμπιπτόντως εναγομένης, εταιρίας «………………» (στις 2-8-2021) στην εν λόγω μισθωτική σχέση. Το πρωτοβάθμιο δε δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφασή του, απέρριψε την αγωγή, ελλείψει παθητικής νομιμοποίησης της πρώτης εναγομένης, με αιτιολογία που συμπληρώνεται με αυτή της παρούσας, δεν έσφαλε, ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, απορριπτομένου του περί του αντιθέτου πρώτου λόγου εφέσεως, κατά το οικείο σκέλος του, ως αβάσιμου. Περαιτέρω, από τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα της κύριας αγωγής εταιρία «………………», επέδωσε στις 12-4-2021, στην ως άνω αρχική μισθώτρια, πρώτη εναγομένη, εταιρία «………………» (νυν «……………..») και απώτερη δικαιοπάροχο της ενάγουσας της από 4-3-2024 παρεμπίπτουσας αγωγής, εταιρίας «…………», την από 8-4-2021 εξώδικη δήλωσή της, με την οποία, αφού της δήλωνε: α) ότι η μονομερής και αυθαίρετη καταβολή του μισθώματος από άλλη εταιρία, κατόπιν εσωτερικών διεργασιών και αποφάσεων της μισθώτριας, ουδόλως δέσμευε την ίδια (την εκμισθώτρια), και ιδίως στο να αποδεχθεί, εν τοις πράγμασι, αλλαγή στο πρόσωπο του μισθωτή της, λόγω δήθεν καθολικής διαδοχής, πολλώ δε μάλλον, όταν εξακολουθούσε η μισθώτρια αυτή να κάνει χρήση του μισθίου, ως εκ του νόμου αδειοδοτημένος πάροχος, και με δεδομένο τον όρο στο μισθωτήριο ότι η υπεκμίσθωση ή η, με οποιονδήποτε τρόπο, παραχώρηση της χρήσης του μισθίου σε τρίτον επιτρεπόταν, μόνον, με την έγγραφη συναίνεση της εκμισθώτριας, β) ότι η ίδια διατηρούσε αξίωση, λόγω κακοτεχνιών στην εγκατάσταση των κεραιών στο μίσθιο, ύψους 11.940 ευρώ, πλέον της αμοιβής, ύψους 372 ευρώ, του συντάξαντος τη σχετική από 7-12-2019 τεχνική έκθεση – έκθεση αυτοψίας πολιτικού μηχανικού ………………, που συγκοινοποιείτο, και γ) ότι η ως άνω μισθώτρια «………..», είχε καταλάβει παρανόμως μη μισθωμένο χώρο του ακινήτου της, καθώς και ότι ποιούσε κακή χρήση του μισθίου, λόγω μη εξασφάλισης δικής της παροχής ρεύματος, την καλούσε, προς αποφυγή δικαστικών διενέξεων, να επικοινωνήσει άμεσα με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της, προκειμένου να προχωρήσουν, από κοινού, στην τροποποίηση της μισθωτικής σύμβασης, που κρίνετο αναγκαία, ώστε, αφενός, να ικανοποιηθούν οι εμπορικοί σκοποί της μισθώτριας και, αφετέρου, να υπάρξει η σύμφωνη με την καλή πίστη επίλυση των ανωτέρω ζητημάτων και η αναπροσαρμογή των οικονομικών όρων της μεταξύ τους μισθωτικής σχέσης, ενώ, σε αντίθετη περίπτωση, επιφυλάσσετο στην άσκηση κάθε νομίμου δικαιώματός της, συμπεριλαμβανομένης της καταγγελίας της μισθωτικής τους σχέσης και της προσφυγής στην πολιτική και ποινική δικαιοσύνη. Στη συνέχεια, η ως άνω ενάγουσα, με την από 21-11-2021 εξώδικη δήλωση – καταγγελία της, προς την εν λόγω εναγομένη εταιρία «………………..», επιδοθείσα, σε αυτήν, στις 10-12-2021, κατήγγειλε την από 31-3-2004 σύμβαση εμπορικής μίσθωσης, επικαλούμενη παράβαση ουσιωδών της όρων, καθώς και κακή χρήση του μισθίου, εκ μέρους της τελευταίας, σύμφωνα με τα ως άνω ειδικότερα εκτιθέμενα στην προγενέστερη εξώδική της δήλωση. Σε απάντηση της ανωτέρω εξωδίκου δηλώσεως, η ως άνω πρώτη εναγομένη εταιρία κοινοποίησε στην ενάγουσα, στις 28-12-2021, την από 21-11-2021 εξώδικη δήλωσή της, με την οποία απέκρουε την ως άνω από 21-11-2021 καταγγελία της, μεταξύ άλλων, και ως παθητικώς ανομιμοποίητη, και της δήλωνε, για μία ακόμη φορά, ότι η ίδια δεν σχετίζεται με την από 31-3-2004 μισθωτική σύμβαση, την οποία η εκμισθώτρια διατηρεί, πλέον, μετά τους προαναφερόμενους εταιρικούς μετασχηματισμούς, με την καθολική διάδοχο της, «……………», και την καλούσε να απέχει από οποιαδήποτε μελλοντική ενέργεια, απευθυντέα κατά της ίδιας, που να σχετίζεται με την ως άνω μισθωτική σχέση, επιφυλασσόμενη παντός νομίμου δικαιώματός της, για την προάσπιση των νόμιμων συμφερόντων της, σε αντίθετη περίπτωση. Από τα ανωτέρω δε, συνάγεται ότι η ως άνω, απευθυνόμενη στην εν λόγω αρχική μισθώτρια, εταιρία με την επωνυμία «………….», καταγγελία της εκμισθώτριας δεν είναι έγκυρη και δεν επιφέρει τα έννομα αποτελέσματά της, ήτοι τη λύση της ως άνω σύμβασης μίσθωσης, καθώς απευθύνθηκε σε μη νομιμοποιούμενη μισθώτρια, δοθέντος ότι, κατά το χρόνο που αυτή έλαβε χώρα, στην έννομη σχέση της ως άνω μίσθωσης, είχε υπεισέλθει αυτοδικαίως, ως μισθώτρια, λόγω οιονεί καθολικής διαδοχής, κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα, η εταιρία με την επωνυμία «………………» μετά τους προαναφερόμενους εταιρικούς μετασχηματισμούς, οι οποίοι ήσαν εν γνώσει της κυρίως ενάγουσας, ως προκύπτει και από το γεγονός ότι η τελευταία συνέχιζε να λαμβάνει τα μηνιαία μισθώματα, από τις προαναφερόμενες καθολικές διαδόχους της ως άνω πρώτης εναγομένης, έως τις 28-2-2022. Ακολούθως, η ενάγουσα της από 4-3-2024 παρεμπίπτουσας αγωγής, εταιρία με την επωνυμία «…………..», με την από 28-3-2022 εξώδικη δήλωση – απάντησή της, προς την ως άνω εκμισθώτρια, που επιδόθηκε στην τελευταία, στις 29-3-2022 (βλ. την υπ’ αριθμ. …. Ζ/29-3-2022 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αθηνών ….), της δήλωνε, -υπό την ιδιότητά της, ως μισθώτριας, πλέον, λόγω της αυτοδίκαιης υπεισέλευσης της στην ως άνω μισθωτική σχέση, κατόπιν της, από αυτήν, απορροφήσεως της εταιρίας «………………, καθολικής, κατά τα ανωτέρω, διαδόχου της αρχικής μισθώτριας, εταιρίας με την επωνυμία «………..» αναφορικά με τον διασπώμενο κλάδο ανάπτυξης και εκμετάλλευσης του παθητικού εξοπλισμού και υποδομής για την παροχή υπηρεσιών κινητών ηλεκτρονικών επικοινωνιών της-, ότι δεν επιθυμεί την ανανέωση ή συνέχιση της από 31-3-2004 σύμβασης μίσθωσης, όπως μεταγενέστερα τροποποιήθηκε, με τη λήξη αυτής να επέρχεται στις 29-3-2022, ότι η ίδια θα προέβαινε εντός ενός (1) μηνός από την κοινοποίηση της ως άνω εξωδίκου σε αποξήλωση και απομάκρυνση του συνόλου των εγκαταστάσεων της από το μίσθιο ακίνητο και σε αποκατάσταση του χώρου, λόγο για τον οποίο και αιτείτο όπως προβεί η μισθώτρια σε κάθε απαιτούμενη ενέργεια, προκειμένου να μην παρεμποδίσει, αλλά και να διευκολύνει την πρόσβαση των ειδικώς εξουσιοδοτημένων και εντεταλμένων συνεργείων της, προς απομάκρυνση του εξοπλισμού, άλλως επιφυλάσσετο παντός νομίμου δικαιώματός της, για την προάσπιση των συμφερόντων της και για την αποφυγή οποιασδήποτε ζημίας, ενώ καλούσε, τέλος, την άνω εκμισθώτρια να προβεί στην επιστροφή στην ίδια της καταβληθείσας από αυτήν σχετικής εγγύησης, ύψους 15.095,03 ευρώ. Μετά ταύτα, η ανωτέρω σύμβαση μίσθωσης έληξε στις 29-3-2022. Περαιτέρω, δυνάμει του από 30-1-2004 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης, που συνήφθη μεταξύ της ενάγουσας της κύριας αγωγής, ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «…………», και της δεύτερης εναγομένης, εταιρίας με την επωνυμία «…………» και τον δ.τ «………», η πρώτη εκμίσθωσε στην τελευταία τμήματα ταράτσας πολυόροφης οικοδομής, ιδιοκτησίας της, κειμένης στο ………… Αττικής, επί της οδού ………, και δη: α) τμήματα επιφανείας 2,25 τ.μ. και 2,25 τ.μ. περίπου, εμφαινομένων με τα στοιχεία (……..) και (….), αντίστοιχα, στο συνημμένο στο ανωτέρω συμφωνητικό σκαρίφημα, για την εγκατάσταση δύο ιστών, με κεραίες κινητής τηλεφωνίας και κεραίες ζεύξεων, β) τμήματα συνολικής επιφανείας 7 τ.μ., εμφαινομένων με τα στοιχεία (….), (………), (….), (……), (…..), (….) και (….) στο ως άνω σκαρίφημα, για την δράση των επιτόνων, για τη στήριξη των ιστών, γ) τμήμα επιφανείας 10,8 τ.μ. περίπου, εμφαινομένου με τα στοιχεία (…) στο ως άνω σκαρίφημα, για την τοποθέτηση των ηλεκτρονικών και κλιματιστικών μηχανημάτων, και δ) τμήμα συνολικής επιφανείας 5 τ.μ., εμφαινομένου με τα στοιχεία (….) στο ανωτέρω σκαρίφημα. Η διάρκεια της ως άνω μίσθωσης ορίσθηκε δωδεκαετής, αρχομένη από 6-2-2004 και λήγουσα στις 5-2-2016, ενώ το ετήσιο μίσθωμα, το οποίο θα καταβάλλετο, εντός του πρώτου δεκαπενθημέρου του πρώτου μήνα εκάστου μισθωτικού έτους, ορίσθηκε, για τον πρώτο χρόνο, στο ποσό των 19.004,10 ευρώ, για τον δεύτερο, στο ποσό των 14.832 ευρώ, για τον τρίτο, στο ποσό των 15.574 ευρώ, για τον τέταρτο, στο ποσό των 16.353 ευρώ, για τον πέμπτο, στο ποσό των 17.170 ευρώ, για τον έκτο, στο ποσό των 18.029 ευρώ, για τον έβδομο, στο ποσό των 18.930 ευρώ, για τον όγδοο, στο ποσό των 19.877 ευρώ, για τον ένατο, στο ποσό των 20.871 ευρώ, για τον δέκατο, στο ποσό των 21.914 ευρώ, για τον ενδέκατο, στο ποσό των 23.010 ευρώ και, για τον δωδέκατο, στο ποσό των 24.160 ευρώ. Περαιτέρω, σύμφωνα με τα, μεταξύ άλλων, οριζόμενα στο ανωτέρω συμφωνητικό: α) η ως άνω μισθώτρια είχε ήδη καταβάλει στην εκμισθώτρια το ποσό των 5.869,41 ευρώ, ως προακαταβολή της εγγύησης και θα κατέβαλε σε αυτήν το ποσό των 586,95 ευρώ, εντός 10 ημερών από την υπογραφή του σε υποδεικνυόμενο λογαριασμό της ……………, με το εκδιδόμενο παραστατικό να επέχει θέση απόδειξης, το δε ως άνω ποσό θα καταβάλλετο ατόκως, ως εγγύηση, για την ακριβή εκπλήρωση απάντων των όρων του μισθωτηρίου, η οποία, σε καμία περίπτωση, δεν θα ηδύνατο να συμψηφισθεί με τα μισθώματα, ενώ θα αναπροσαρμόζετο κατά πέντε ποσοστιαίες μονάδες (5%) ετησίως (όρος 5), β) η εκμισθώτρια θα διέθετε στη μισθώτρια παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, κατάλληλη για την τροφοδοσία των ηλεκτρικών μηχανημάτων, των συσκευών κλιματισμού και φορτισμού μπαταριών και μέχρι ξεχωριστής ηλεκτρικής παροχής από τη ΔΕΗ στο όνομα της μισθώτριας, σε περίπτωση δε που χρειαζόταν επαύξηση παροχής ρεύματος όλες οι δαπάνες θα γίνονταν με έξοδα της μισθώτριας, όπως και οι δαπάνες για την εγκατάσταση της ξεχωριστής παροχής ρεύματος στο όνομα της μισθώτριας, ενώ η ως άνω κατανάλωση θα καταβαλλόταν από τη μισθώτρια και θα καταγραφόταν με ενδιάμεσο μετρητή, που θα τοποθετείτο με δαπάνες της ίδιας (όρος 9), γ) κατάλληλα εξουσιοδοτημένο προσωπικό της μισθώτριας είχε το δικαίωμα να επισκέπτεται το χώρο των εγκαταστάσεων της στους μισθωμένους χώρους του κτιρίου, κατά τις εργάσιμες ώρες της ημέρας, και, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να επισκέπτεται το χώρο, σε διαφορετικές ώρες, με σκοπό την αποκατάσταση κάποιας τυχόν βλάβης των μηχανημάτων η την αποτροπή επικείμενου κινδύνου ή επικείμενης προκλήσεως βλάβης ή για οποιονδήποτε άλλον παρεμφερή σκοπό, λόγο για τον οποίο, η μισθώτρια θα είχε στην κατοχή της όλα τα απαραίτητα κλειδιά για πρόσβαση στους μικρότερους χώρους, καθ’ όλο το εικοσιτετράωρο (όρος 11), δ) απαγορεύετο η εν όλω ή εν μέρει υπεκμίσθωση ως και η, με οποιονδήποτε τρόπο, με ή χωρίς αντάλλαγμα, παραχώρηση της χρήσεως του υπόψη χώρου, σε τρίτο, χωρίς την έγγραφη συναίνεση της μισθώτριας (όρος 18), ε) η μισθώτρια διατηρούσε το δικαίωμα να καταγγείλει τη μίσθωση οποτεδήποτε και χωρίς καμία υποχρέωση καταβολής αποζημιώσεως, προς την εκμισθώτρια, για σπουδαίο λόγο, όπως και σε περίπτωση που δεν επετύγχανε να λάβει από τις αρμόδιες υπηρεσίες όλες τις σχετικές άδειες, καθώς και τη λήψη πολεοδομικής έγκρισης της ΕΠΑΕ και της Εφορίας Νεοτέρων Μνημείων, λόγω του χαρακτηρισμού του κτιρίου ως διατηρητέου, που τυχόν απαιτούντο, προκειμένου να προβεί σε κατασκευές, εγκαταστάσεις, κλπ., πάνω στο μίσθιο και οι οποίες ήταν απαραίτητες για τη χρήση του μισθίου, ή απαγορεύετο ή καθίστατο τεχνικά αδύνατη η λειτουργία των προπεριγραφόμενων εγκαταστάσεων στο μίσθιο ή σε περίπτωση ανακλήσεως ή ακυρώσεως της άδειας λειτουργίας του συστήματος κινητής τηλεφωνίας της μισθώτριας εταιρίας, η δε λύση της σύμβασης μίσθωσης θα επέρχετο μετά την πάροδο έξι (6) μηνών από τη κοινοποίηση της σχετικής καταγγελίας, περίπτωση κατά την οποία, τυχόν προκαταβληθέν μίσθωμα θα παρέμενε εις χείρας της εκμισθώτριας, ως αποζημίωση, ενώ η εκμισθώτρια δεν θα είχε δικαίωμα, άλλως παραιτείτο να αναζητήσει την καταβολή των μη οφειλομένων μισθωμάτων (όρος 19) και στ) η εκμισθώτρια δικαιούτο να καταγγείλει και να λύσει μονομερώς τη μίσθωση και να αποβάλει τη μισθώτρια από το μίσθιο, κατά τη σχετική νόμιμη διαδικασία, σε περίπτωση μη εμπρόθεσμης καταβολής του μισθώματος, καθώς και της παράβασης οποιουδήποτε από τους όρους του ως άνω συμφωνητικού ή του νόμου (όρος 25). Το ανωτέρω συμφωνητικό τροποποιήθηκε, με το από 31-1-2011 ιδιωτικό συμφωνητικό, με το οποίο το μηνιαίο μίσθωμα, από 6-2-2011, ορίσθηκε στο ποσό των 1.287 ευρώ, άλλως στο ποσό των 15.444 ευρώ, ετησίως, πλέον χαρτοσήμου 3,6%, και, ακολούθως, με τα από 1-2-2016 και 6-3-2018 ιδιωτικά συμφωνητικά, με τα οποία παρατάθηκε η χρονική διάρκεια της μίσθωσης, αρχικά, μέχρι 5-2-2019, και, στη συνέχεια, μέχρι 5-2-2021, και συμφωνήθηκε διαφορετικός τρόπος και χρόνος καταβολής του μισθώματος και διαφορετικός τρόπος αναπροσαρμογής, ενώ με το από 6-3-2018 συμφωνητικό, το μηνιαίο μίσθωμα συμφωνήθηκε στο ποσό των 1.250 ευρώ, πλέον αναλογούντος χαρτοσήμου, ύψους 3,6%. Ακολούθως, στις 17-11-2020, συστάθηκε η εταιρεία με την επωνυμία «…………….», κατόπιν μερικής διάσπασης του κλάδου διαχείρισης, ανάπτυξης και εκμετάλλευσης του παθητικού εξοπλισμού και υποδομής για την παροχή υπηρεσιών κινητών ηλεκτρονικών επικοινωνιών από αδειοδοτημένο πάροχο της (μισθώτριας της ως άνω σύμβασης) εταιρείας με την επωνυμία «…………….», δυνάμει της υπ’ αριθμ. …/6-11-2020 συμβολαιογραφικής πράξης μερικής διάσπασης της Συμβολαιογράφου Αθηνών . ……………. και κατόπιν έγκρισης, δυνάμει της υπ’ αριθμ. …./17-11-2020 απόφασης της Υπηρεσίας του ΓΕ.ΜΗ του ΕΒΕΑ, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 56 παρ. 3, 58 – 74 και 83 – 87 του ν. 4601/2019, του ν. 4548/2018, του άρθρου 54 του ν. 4172/2013 και του άρθρου 61 του ν. 4438/2016, καθώς και σύμφωνα με την από 27-10-2020 απόφαση της έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της. Στα περιουσιακά δε στοιχεία του διασπώμενου κλάδου, τα οποία εισφέρθηκαν στην συσταθείσα εταιρεία με την επωνυμία «…………….» περιελήφθη και η επίδικη έννομη σχέση της μίσθωσης, δυνάμει της από 30-1-2004 συμβάσεως μίσθωσης που είχε συναφθεί μεταξύ της ενάγουσας και της δεύτερης εναγομένης της κύριας αγωγής. Συνεπώς, η επωφελούμενη ως άνω εταιρία «…………..» υπεισήλθε, σύμφωνα και με όσα αναφέρονται στην οικεία νομική σκέψη, λόγω οιονεί μερικής καθολικής διαδοχής, πλήρως και αυτοδικαίως, σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της δεύτερης εναγομένης, εταιρίας «……….» που σχετίζονται με τον ανωτέρω αναφερόμενο κλάδο, από την καταχώρηση στο ΓΕ.ΜΗ. της ως άνω διάσπασης, ήτοι από 17-11-2020, ότε και λόγω οιονεί καθολικής διαδοχής, υπεισήλθε στη θέση της ως άνω εναγομένης, ως μισθώτρια, και στην επίδικη αυτή μίσθωση, με όλα τα εκ της μισθώσεως δικαιώματα και τις εξ αυτής υποχρεώσεις, άμεσα και αυτοδίκαια, χωρίς να απαιτείται, παρά τα αντίθετα υποστηριζόμενα από την ενάγουσα, άλλη περαιτέρω διατύπωση, και ειδικότερα, συναίνεση ή έγκριση της εκμισθώτριας ή σύμβαση μεταβίβασης της μίσθωσης, αφού, κατά τα ανωτέρω διαλαμβανόμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας, η εν λόγω υπεισέλευση αποτελεί έννομο αποτέλεσμα, προβλεπόμενο και ρυθμιζόμενο από το ν. 4601/2019 και, κατά συνέπεια, δεν αντιβαίνει στο άρθρο 11 παρ. 1 του π.δ. 34/1995, ούτε στο από 30-1-2004 ιδιωτικό συμφωνητικό, που δεν προέβλεπε τη δυνατότητα υπεκμίσθωσης ή, καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο, παραχώρησης της χρήσης του μισθίου από τη μισθώτρια σε τρίτο πρόσωπο. Εν συνεχεία, την 1η-2-2022, η εταιρία με την επωνυμία «………………» συγχωνεύθηκε, δι’ απορροφήσεως με την ενάγουσα της από 4-3-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………./2024 παρεμπίπτουσας αγωγής, ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «……………..», δι’ εξαγοράς της πρώτης από τη δεύτερη, δυνάμει της υπ’ αριθμ. ……/21-1-2022 συμβολαιογραφικής πράξης συγχώνευσης, και κατόπιν έγκρισης, δυνάμει της υπ’ αριθμ. 949/1-2-2022 απόφασης της υπηρεσίας ΓΕ.ΜΗ του ΕΒΕΑ, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4601/2019, του ν. 4548/2018 και του ν.δ. 1297/1972, με αποτέλεσμα η τελευταία να υπεισέλθει, ως μισθώτρια, λόγω οιονεί καθολικής διαδοχής της οιονεί ως άνω καθολικής διαδόχου της δεύτερης εναγομένης-αρχικής μισθώτριας, άμεσα και αυτοδικαίως, από την ημερομηνία καταχώρησης της εγκριτικής απόφασης στην αρμόδια υπηρεσία του ΓΕ.ΜΗ, ήτοι από την 1η-2-2022, σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από την από 30-1-2004 σύμβαση μίσθωσης, χωρίς να απαιτείται, και στην περίπτωση αυτή, σχετική συναίνεση ή έγκριση από την εκμισθώτρια ή μεταβίβαση της σύμβασης μίσθωσης, ούτε δε και μεταβίβαση των αναγκαίων διοικητικών αδειών στην απορροφήσασα ως άνω εταιρία, σύμφωνα και με όσα προεκτέθηκαν. Μετά ταύτα, η ως άνω εναγομένη, εταιρία με την επωνυμία «……………….» δεν νομιμοποιείται παθητικά στην άσκηση της από 6-2-2024, σε βάρος της, κύριας αγωγής (κατά το υπό κρίση μέρος της), και δη, λόγω οιονεί μερικής καθολικής διαδοχής της, εξαιτίας της μερικής διάσπασης του κλάδου της, που περιλαμβάνει και τις μισθωτικές συμβάσεις για την εγκατάσταση και λειτουργία της κινητής τηλεφωνίας και του διαδικτύου, όπως η επίδικη ως άνω μισθωτική σχέση, δοθέντος ότι εξομοιώνεται, ως προς αυτό το μέρος, με ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο, καθόσον εξακολουθεί, και μετά τη μερική διάσπασή της, να υφίσταται ως νομική οντότητα, πλην όμως, μόνο ως προς τους υπόλοιπους κλάδους, ως προς τους οποίους, δεν διασπάται, σύμφωνα και με τα προαναφερόμενα, με αποτέλεσμα η ανωτέρω αγωγή να έπρεπε να στραφεί, κατά της παρεμπιπτόντως ενάγουσας, εταιρίας με την επωνυμία «………………», η οποία και είναι η μόνη παθητικά νομιμοποιούμενη, υπό τα προαναφερόμενα, καθώς, κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής, είχε ήδη υπεισέλθει, μετά από συγχώνευση με την επωφελούμενη ως άνω εταιρία με απορρόφηση αυτής από την ίδια, ως μισθώτρια, στην ένδικη σχέση μίσθωσης. Ο δε ισχυρισμός της εκκαλούσας ενάγουσας ότι η ως άνω αρχική μισθώτρια – εναγομένη νομιμοποιείται παθητικά, για το λόγο ότι, σύμφωνα με το ν. 4601/2019 περί μετασχηματισμού ανωνύμων εταιριών, για τις οφειλές ευθύνονται εις ολόκληρον, τόσο η διαπώμενη, όσο και η επωφελούμενη εταιρία, προβάλλεται αλυσιτελώς, καθώς η επίδικη αξίωση δεν αφορά σε οφειλή της διασπώμενης εταιρίας, αλλά έχει γεννηθεί μετά την υπεισέλευση της παρεμπιπτόντως εναγομένης, εταιρίας «………………» (την 1η-2-2022) στην ως άνω μισθωτική σχέση. Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφασή του, απέρριψε, την αγωγή, καθ’ ο μέρος αυτή εξετάζεται από το παρόν Δικαστήριο, ελλείψει παθητικής νομιμοποίησης της δεύτερης εναγομένης, με αιτιολογία που συμπληρώνεται με αυτή της παρούσας, δεν έσφαλε, ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, απορριπτομένου του υποστηρίζοντος τα αντίθετα πρώτου λόγου εφέσεως, ως αβάσιμου. Περαιτέρω, από τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα της κύριας αγωγής, εταιρία με την επωνυμία «………………», επέδωσε στις 12-4-2021, στην δεύτερη εναγομένη, εταιρία «……………….», απώτερη δικαιοπάροχο της ενάγουσας της από 4-3-2024 παρεμπίπτουσας αγωγής, εταιρίας «……………, την από 8-4-2021 εξώδικη δήλωσή της, με την οποία της, αφού της δήλωνε: α) ότι η μονομερής και αυθαίρετη καταβολή του μισθώματος από άλλη εταιρία, κατόπιν εσωτερικών διεργασιών και αποφάσεων της μισθώτριας, ουδόλως δέσμευε την ίδια, και ιδίως στο να αποδεχθεί, εν τοις πράγμασι, αλλαγή στο πρόσωπο του μισθωτή της, λόγω δήθεν καθολικής διαδοχής, πολλώ δε μάλλον, όταν εξακολουθούσε η μισθώτρια αυτή να κάνει χρήση του μισθίου, ως εκ του νόμου αδειοδοτημένος πάροχος, και με δεδομένο τον όρο στο μισθωτήριο ότι η υπεκμίσθωση ή η, με οποιονδήποτε τρόπο, παραχώρηση της χρήσης του μισθίου σε τρίτον επιτρεπόταν, μόνον, με την έγγραφη συναίνεση της εκμισθώτριας, β) ότι η ίδια διατηρούσε αξίωση, λόγω κακοτεχνιών στην εγκατάσταση των κεραιών στο μίσθιο, ύψους 11.940 ευρώ, πλέον της αμοιβής, ύψους 372 ευρώ, του συντάξαντος τη σχετική από 7-12-2019 τεχνική έκθεση – έκθεση αυτοψίας πολιτικού μηχανικού ……………, που συγκοινοποιείτο, γ) ότι η ως άνω μισθώτρια εταιρία «…………….» κατακρατούσε, παρανόμως, μη μισθωμένο χώρο της ανωτέρω ιδιοκτησίας της, καθώς και ότι ποιούσε κακή χρήση του μισθίου, λόγω μη εξασφάλισης δικής της παροχής ρεύματος, καλούσε την εναγομένη αυτή, δοθέντος ότι η συμβατική διάρκεια της εν λόγω μίσθωσης είχε λήξει, ήδη από 5-2-2021, να επικοινωνήσει άμεσα με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της, προκειμένου να προχωρήσουν, από κοινού, σε νέα μισθωτική σύμβαση, με σκοπό, αφενός την ικανοποίηση των εμπορικών σκοπών της μισθώτριας και, αφετέρου, τη σύμφωνη με την καλή πίστη επίλυση των ανωτέρω ζητημάτων και την αναπροσαρμογή των οικονομικών όρων της μεταξύ τους μισθωτικής σχέσης, επιφυλασσόμενη, σε αντίθετη περίπτωση, για την άσκηση κάθε νομίμου δικαιώματός της, συμπεριλαμβανομένης της καταγγελίας της μισθωτικής τους σχέσης και της προσφυγής στη δικαιοσύνη. Σε απάντηση της ως άνω εξωδίκου προσκλήσεως, κοινοποιήθηκε, στις 28-6-2021, στην ανωτέρω ενάγουσα η από 25-6-2021 εξώδικη απάντηση των εταιριών «………..» και «……………….», επωφελούμενης και διασπώμενης εταιρίας, αντίστοιχα, στην οποία, -αφού αναφερόταν, μεταξύ άλλων: α) ότι η πρώτη ως άνω εταιρία, ως, άλλωστε, είχε ήδη ενημερωθεί η ενάγουσα, είχε υπεισέλθει, άμεσα και αυτοδικαίως, στην ανωτέρω μισθωτική σχέση, στη θέση της δεύτερης, αρχικής μισθώτριας, ως καθολική της διάδοχος, μετά τη μερική διάσπαση της τελευταίας, ως προς τον κλάδο διαχείρισης, ανάπτυξης και εκμετάλλευσης παθητικών υποδομών σταθμών βάσης, που εισφέρθηκε στην νεοσυσταθείσα αυτή εταιρία («…………….), κατ’ εφαρμογή του Ν. 4601/2019, κατά τα ανωτέρω εκτιθέμενα, ότι, μετά ταύτα, πλην του προσώπου της μισθώτριας, ουδέν είχε μεταβληθεί στη μίσθωση, η οποία εξακολουθούσε να ισχύει και να παράγει τα αποτελέσματά της, ενώ είχαν εκπληρωθεί και όλες οι απορρέουσες, από την ως άνω σύμβαση, υποχρεώσεις τους, με τα μισθώματα να καταβάλλονται, ανελλιπώς, στον υποδειχθέντα, από την ενάγουσα, τραπεζικό της λογαριασμό, β) ότι η εκμισθώτρια, επικαλούμενη, με την προαναφερόμενη από 8-4-2021 εξώδικη δήλωσή της, πρόκληση ζημιών από υγρασία, παρεμποδίζει, επί πολλές εβδομάδες τη λειτουργία των εγκαταστάσεων της μισθώτριας, αρνούμενη την πρόσβαση που συνεργείων της στις εγκαταστάσεις της, συμπεριφορά εξαιτίας της οποίας, έχει επέλθει σημαντική ζημία σε βάρος της μισθώτριας, γ) ότι οι ως άνω επικαλούμενες ζημίες ουδόλως ευθύνονται σε ενέργειες της μισθώτριας, η οποία, άλλωστε, ουδόλως έχει καταλάβει με τις εγκαταστάσεις της τμήμα του ακινήτου της ενάγουσας μεγαλύτερο του μισθωμένου, δ) ότι, προκειμένου να εξασφαλίσει ενεργειακή επάρκεια και αυτονομία στο κεραιοσύστημα, συμφώνησε με την εκμισθώτρια και εγκατέστησε, από ετών, στην ταράτσα, οικίσκο γεννήτριας, ο οποίος, αφού, τον Αύγουστο του έτους 2020, ετέθη εκτός λειτουργίας, μετά από απαίτηση της τελευταίας, τοποθετήθηκε, τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους, στον περιβάλλοντα χώρο του κτιρίου της, όπου και ευρίσκεται, ε) ότι, ενώ με την από 8-4-2021 εξώδικη δήλωσή της, η εκμισθώτρια καλούσε τη μισθώτρια να επικοινωνήσει άμεσα με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της πρώτης, προκειμένου να προχωρήσουν από κοινού σε νέα μισθωτική σύμβαση και σε επίλυση των ανωτέρω επικαλουμένων προβλημάτων, η πρόσκληση αυτή ήταν προσχηματική, καθώς ο τελευταίος αρνείται να συζητήσει και δεν απαντά στις κλήσεις της μισθώτριας και της πληρεξουσίας της δικηγόρου, στ) ότι, στις αρχές Μαΐου 2021, η μισθώτρια απέστειλε τον εργολάβο της, προκειμένου να διενεργήσει αυτοψία στο χώρο, πλην όμως, και τότε, η εκμισθώτρια απαγόρευσε στο συνεργείο του εργολάβου να προσεγγίσει, ακόμη και τον οικίσκο της γεννήτριας, ζ) ότι, ενώ, στις 7-5-2021 και 11-5-2021, ξανά οι προστηθέντες της μισθώτριας ζήτησαν από την εκμισθώτρια να εξασφαλίσει την πρόσβαση στα συνεργεία της, ώστε να επαναλειτουργήσει η γεννήτρια που είχε, εν τω μεταξύ, τεθεί, εκτός λειτουργίας, η τελευταία και ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αρνήθηκαν, πολλές φορές να δεχθούν να εισέλθουν τα συνεργεία της για να αποκαταστήσουν τη λειτουργία του κεραιοσυστήματος στο χώρο του οικίσκου, η) ότι, στις 13-4-2021, η εκμισθώτρια αρνήθηκε στα συνεργεία του εργολάβου της μισθώτριας να εισέλθει στις εγκαταστάσεις της και, ακολούθως, από τις 7-5-2021, προκαλεί υπαιτίως στην τελευταία την παρεμπόδιση της χρήσης του μισθίου, γεγονός που συνιστά πραγματικό ελάττωμα στην εμπορική μίσθωση, καθώς η εκμισθώτρια αρνείται την εκπλήρωση της κύριας συμβατικής της υποχρέωσης, θ) ότι, με βάση το αρχικό συμφωνητικό μίσθωσης, η μισθώτρια θα είχε στην κατοχή της όλα τα απαραίτητα κλειδιά για την πρόσβαση στους μισθωθέντες χώρους, καθ’ όλο το 24ωρο, ενώ η εκμισθώτρια θα εξασφάλιζε την ελεύθερη και ακώλυτη διέλευση των συνεργείων της στο μίσθιο και σε όλους τους υπόλοιπους κοινόχρηστους χώρους του ακινήτου, όλες τις εργάσιμες ημέρες και ώρες, πλην όμως, η εκμισθώτρια δεν παρέδωσε τα ως άνω κλειδιά στη μισθώτρια, ενώ εξακολουθεί να παρεμποδίζει την πρόσβαση στα συνεργεία της τελευταίας, ι) ότι, λόγω της ως άνω παράνομης και αντισυμβατικής υποχρέωσης της εκμισθώτριας, έχει τεθεί εκτός λειτουργίας το κεραιοσύστημα, η εκτέλεση δε των εργασιών αποκατάστασης της λειτουργίας της γεννήτριας και του κεραιοσυστήματος καθίσταται επιβεβλημένη και δεν επιδέχεται περαιτέρω αναβολής, καθώς η διακοπή της λειτουργίας του σταθμού συνεπάγεται τη δημιουργία σοβαρών προβλημάτων και την αδυναμία παροχής των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, που η λειτουργία του συγκεκριμένου σταθμού βάσης εξασφαλίζει, στην ευρύτερη περιοχή, προς τους συνδρομητές και το κοινό, κ) ότι η μισθώτρια εμποδίζεται να κάνει χρήση του μισθίου, ολικά, από 11-5-2021 και, μερικώς, από 13-4-2021, με αποτέλεσμα να έχει το δικαίωμα να παύσει να καταβάλει το μίσθωμα από την ημέρα της παρεμπόδισης της, λ) ότι η μισθώτρια είχε προκαταβάλει στην εκμισθώτρια, αχρεωστήτως, αφενός, από τις 8-4-2021, το μηνιαίο μίσθωμα από 6-4-2021 έως 5-5-2021, δοθέντος ότι, από 13-4-2021, η εκμισθώτρια είχε απαγορεύσει την πρόσβαση των συνεργείων της μισθώτριας στο μίσθιο, και, αφετέρου, από 7-5-2021, το μηνιαίο μίσθωμα από 6-5-2021 έως 5-6-2021, δοθέντος ότι, στις 11-5-2021 παρεμποδίσθηκε, εκ νέου, το συνεργείο της τελευταίας να εισέλθει, καθόσον είχε τεθεί, εκτός λειτουργίας το κεραιοσύστημα, ώστε η εκμισθώτρια να έχει λάβει αχρεωστήτως το συνολικό ποσό των 2.913,40 (1.456,70 Χ 2) ευρώ-, εκφραζόταν έντονη διαμαρτυρία για την αντισυμβατική, αδικαιολόγητη και καθ’ όλα παράνομη συμπεριφορά της εκμισθώτριας, δηλωνόταν ότι, την επομένη της λήψης της ανωτέρω εξωδίκου, οι προστηθέντες της μισθώτριας θα ευρίσκοντο στην είσοδο του κτιρίου, στην οδό Πειραιώς αριθμός 86, ώστε να εισέλθουν στις εγκαταστάσεις της στο κτίριο και το χώρο του οικίσκου της γεννήτριας, και καλείτο η εκμισθώτρια να εξασφαλίσει στα συνεργεία της μισθώτριας την ανεμπόδιστη πρόσβαση και ελεύθερη διέλευση αυτών προς τους μισθωμένους χώρους και τις συναφείς με τη λειτουργία εγκαταστάσεις, για την εκτέλεση εργασιών και την επαναλειτουργία του κεραιοσυστήματος, καθώς και να παύσει να την παρεμποδίζει από τη συμφωνημένη χρήση στο μίσθιο. Κατόπιν τούτου, καλείτο η εκμισθώτρια να παραδώσει στη μισθώτρια, άμεσα, όλα τα κλειδιά εισόδου στους κοινόχρηστους χώρους του κτιρίου, από την εξωτερική πόρτα της περίφραξης, αυλόπορτας, την εξώπορτα του κτιρίου και τα κλειδιά που οδηγούσαν στην ταράτσα και σε όλους τους χώρους, όπου βρισκόταν ο εξοπλισμός και τα μηχανήματα, καθώς και οι οδεύσεις καλωδίων, και, έως τότε, να εξασφαλίσει την ανεμπόδιστη πρόσβαση όλων των τεχνικών και των συνεργείων στους μισθωμένους χώρους και όλους τους συναφείς χώρους, όπου ευρίσκοντο οι εγκαταστάσεις της, καθώς και στα κοινόχρηστα και κοινόκτητα, όλες τις εργάσιμες ημέρες και ώρες, από 8.30 το πρωί έως και 3 το μεσημέρι, και να αποφεύγει, εφεξής, οιαδήποτε ενέργεια παρεμπόδισης της εκτέλεσης των εργασιών των προστηθέντων της, καθ’ όλη τη διάρκειά τους, άλλως, και στην περίπτωση που η εκμισθώτρια αρνείτο την πρόσβαση αυτής στο μίσθιο ή την παρεμπόδιζε, παντοιοτρόπως, και εξακολουθούσε να αρνείται τη συμμόρφωσή της, προς όσα είχε συμφωνήσει, συνυπογράψει και συναποδεχτεί, δηλωνόταν ότι, λόγω της παρεμπόδισης αυτής, η μισθώτρια θα προέβαινε, εφεξής, στη διακοπή καταβολής του μηνιαίου μισθώματος, κατ’ εφαρμογήν της αντίστοιχης διάταξης του νόμου, και για όσες ημέρες στερείτο τη χρήση του μισθίου. Η ενάγουσα εκμισθώτρια, με την από 25-6-2021 εξώδικη απάντησή της, προς την αρχική μισθώτρια, εταιρία με την επωνυμία «…………….», που επιδόθηκε σε αυτήν, στις 14-7-2021, καλούσε την τελευταία να απευθυνθεί στον πληρεξούσιο δικηγόρο της, ώστε να λάβει τα κλειδιά, προκειμένου να εισέλθουν τα συνεργεία της στο μίσθιο, πλην όμως, ο τελευταίος δεν ανταποκρίθηκε. Μετά ταύτα, η ως άνω επωφελούμενη εταιρία «………….» κοινοποίησε, στις 22-10-2021, στην ενάγουσα την από 22-10-2021 εξώδικη καταγγελία σύμβασης μίσθωσης – δήλωση – πρόσκληση με επιφύλαξη κάθε δικαιώματος της (βλ. την υπ’ αριθμ. …………./22-10-2021 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών με έδρα στο Πρωτοδικείο Αθηνών ………….), με την οποία: α) της γνωστοποιούσε ότι, ένεκα της ως άνω παράνομης και αντισυμβατικής (ως αντικείμενης στο άρθρο 11 της σύμβασης μίσθωσης που επιτρέπει σε εξουσιοδοτημένο προσωπικό της μισθώτριας να επισκέπτεται το χώρο των εγκαταστάσεων της, με σκοπό την αποκατάσταση βλάβης, λόγο για τον οποίο και η τελευταία θα έχει στην κατοχή της όλα τα απαραίτητα κλειδιά για την πρόσβαση στους χώρους αυτούς όλο το 24ωρο) συμπεριφοράς της, που είχε, ως αποτέλεσμα, να έχει τεθεί, εκτός λειτουργίας το κεραιοσύστημα, δεν είχε πλέον συμφέρον, από την εκτέλεση της σύμβασης αυτής, η διάρκεια της οποίας έληξε, στις 5-2-2021, έχοντας καταστεί, έκτοτε, αορίστου χρόνου, και προέβαινε σε καταγγελία της, β) την καλούσε να εξασφαλίσει την ελεύθερη και ανεμπόδιστη πρόσβασή της σε όλους τους τεχνικούς της, στους χώρους του μισθίου, όπου ευρίσκετο ο εξοπλισμός και τα μηχανήματα, ιδιοκτησίας της, προκειμένου να ολοκληρωθεί η αποξήλωση και μεταφορά και αποκομιδή του και η αποκατάσταση του μισθίου στην αρχική του μορφή, παρουσία της εκμισθώτριας ή τρίτου, ειδικά εξουσιοδοτημένου από αυτήν προσώπου, και γ) την καλούσε να της επιστρέψει την καταβληθείσα εγγυοδοσία, συνολικού ποσού 13.477,59 ευρώ, καθώς και συνολικό ποσό 8.740,20 ευρώ, ως αχρεωστήτως καταβληθέντα μισθώματα, στις 8-4-2021, 7-5-2021, 15-7-2021, 15-7-2021, 6-8-2021 και 6-9-2021, για τις περιόδους από 21-4-2021 έως 20-5-2021, από 21-5-2021 έως 20-6-2021, από 21-6-2021 έως 20-7-2021, από 21-7-2021 έως 20-8-2021, από 21-8-2021 έως 20-9-2021 και από 21-9-2021 έως 20-10-2021, αντίστοιχα, ύψους εκάστου μισθώματος 1.456,70 ευρώ, ήτοι το συνολικό ποσό των 22.187,79 (13.477,59 + 8.740,20) ευρώ, με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την 25η Οκτωβρίου 2021 έως την ολοσχερή του εξόφληση. Ακολούθως, η ως άνω ενάγουσα, με την από 21-11-2021 εξώδικη δήλωση – καταγγελία της, προς τη δεύτερη εναγομένη εταιρία «………………», επιδοθείσα, σε αυτήν, στις 9-12-2021, επικαλούμενη, εκ νέου, τα διαλαμβανόμενα στην από 8-4-2021 εξώδικη δήλωσή της και τη μη συμμόρφωση της ως άνω εναγομένης σε όσα αιτείτο με τη δήλωσή της αυτή, της δήλωνε ότι καταγγέλλει την από 30-1-2004 εμπορική μίσθωση, λόγω λήξεως αυτής, ήδη από 5-2-2021, καθώς και λόγω της, εκ μέρους της τελευταίας, παράβασης του νόμου, ουσιωδών όρων της μίσθωσης και κακής χρήσης του μισθίου. Η καταγγελία αυτή, ωστόσο, είναι άκυρη και ουδέποτε επέφερε τα έννομα αποτελέσματά της, δοθέντος ότι η ως άνω εταιρία, προς την οποία απευθυνόταν και στην οποία επιδόθηκε, είχε αποξενωθεί από τη σύμβαση μίσθωσης, έπρεπε δε να απευθύνεται και να επιδοθεί, προς την εταιρία με την επωνυμία «………………….», η οποία είχε υπεισέλθει, σύμφωνα με τα ανωτέρω, κατά τον ως άνω χρόνο της καταγγελίας, στη θέση της αρχικής μισθώτριας της ένδικης σύμβασης μίσθωσης, ως καθολική διάδοχος αυτής. Αντιθέτως, έγκυρη τυγχάνει η, εκ της ως άνω επωφελούμενης εταιρίας «……………», δικαιοπαρόχου της παρεμπιπτόντως ενάγουσας, από 22-10-2021 καταγγελία της ανωτέρω σύμβασης μίσθωσης, η οποία, μετά την παρέλευση του ορισθέντος χρόνου διάρκειάς της, είχε καταστεί αορίστου χρόνου, δοθέντος ότι ασκήθηκε, για σπουδαίο λόγο, που συνίστατο στην παρεμπόδιση της χρήσης του μισθίου. Ειδικότερα, όπως αποδείχθηκε και από την κατάθεση του μάρτυρος, που εξετάσθηκε, με επιμέλεια της παρεμπιπτόντως ενάγουσας, σε δίκη επί αιτήσεώς της ασφαλιστικών μέτρων, ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών, -με αίτημα την ανάληψη από την ίδια, υπό την ιδιότητα του προσωρινού νομέα, του συνόλου του εγκατεστημένου εξοπλισμού των δύο αρχικών μισθωτριών, βάσει των προαναφερομένων συμβάσεων μίσθωσης στο ως άνω ακίνητό της παρεμπιπτόντως εναγομένης (επ’ αφορμή της συζητήσεως της οποίας, μάλιστα, η τελευταία, με την από 27-7-2022 εξώδικη δήλωση επίσχεσης κινητού εξοπλισμού, απευθυνόμενη προς τις αρχικές ως άνω μισθώτριες – εναγόμενες και κοινοποιούμενη στην παρεμπιπτόντως ενάγουσα, που επιδόθηκε σε αυτές, στις 28-7-2022, επικαλούμενη οικονομικές αξιώσεις της, σε βάρος των δύο πρώτων, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο ανωτέρω εξώδικο, τους δήλωνε ότι, ασκεί το δικαίωμα επίσχεσης του εν λόγω εξοπλισμού, μέχρις εξοφλήσεώς της), η οποία, με την υπ’ αριθμ. 980/2022 απόφαση, απορρίφθηκε, ελλείψει ενεργητικής νομιμοποίησης-, η παρεμπιπτόντως εναγομένη από τον Ιούλιο του 2021, έχει αποκλείσει τις δικαιοπαρόχους της παρεμπιπτόντως ενάγουσας, απορρωφώμενες από αυτήν εταιρίες «…………………», και, ακολούθως, την ίδια την παρεμπιπτόντως ενάγουσα, ολικά, από τη χρήση των μισθίων, μη επιτρέποντας σε αυτές τη συντήρηση και τον εφοδιασμό, με πετρέλαιο, ηλεκτρογεννήτριας που βρίσκεται, εντός οικίσκου, στον ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου, εντός του οποίου η οικοδομή, με τα μίσθια, από την οποία και ηλεκτροδοτούντο οι εγκαταστάσεις των μισθωτριών εταιριών αμφοτέρων των μισθώσεων, ενέργεια, η οποία είχε, ως αποτέλεσμα την παύση λειτουργίας των συστημάτων τους. Συγκεκριμένα, ο ανωτέρω μάρτυρας κατέθεσε ότι, ανά δέκα με δεκαπέντε ημέρες, γινόταν ο σχετικός εφοδιασμός και η συντήρηση της ως άνω ηλεκτρογεννήτριας, με τελευταία ημερομηνία μεταξύ 15 και 20 Ιουνίου, ενώ, εξαιτίας της αρνήσεως της παρεμπιπτόντως εναγομένης να επιτρέψει, έκτοτε, την εκ νέου ως άνω τακτική συντήρηση και εφοδιασμό, τα μηχανήματα των μισθωτριών έχουν καταστεί, από τον Ιούλιο του έτους 2021, ανενεργά. Παρά ταύτα, οι δικαιοπάροχοι της παρεμπιπτόντως ενάγουσας στις ως άνω συμβάσεις και, εν συνεχεία, η τελευταία συνέχισαν να καταβάλουν, μισθώματα, στην παρεμπιπτόντως εναγομένη, και μετά τον Ιούλιο του 2021, με τελευταία καταβολή στις 28-2-2022, αναφορικά με την από 31-3-2004 μίσθωση, και στις 7-12-2022, αναφορικά με την από 30-1-2004 μίσθωση, όπως αποδεικνύεται και από τα προσκομιζόμενα από την παρεμπιπτόντως εναγομένη έγγραφα κίνησης του σχετικού λογαριασμού της, που δεν αντικρούονται από άλλα προσκομιζόμενα από την παρεμπιπτόντως ενάγουσα αποδεικτικά μέσα. Τα εν λόγω δε μισθώματα που καταβλήθηκαν, από το μήνα Ιούλιο του έτους 2021 και εντεύθεν, για την μεν πρώτη από 31-3-2004 μίσθωση, και δη, κατά το μήνα Ιούλιο του 2021, από την εταιρία «………………» και, κατά τους μήνες Αύγουστο 2021 έως και Φεβρουάριο 2022, από την παρεμπιπτόντως ενάγουσα, δοθέντος του ύψους του σχετικού μηνιαίου μισθώματος, κατά τον ανωτέρω χρόνο, εκ 1.715,40 ευρώ, ανέρχονται στο συνολικό ποσό των ευρώ 13.723,20 (1.715,40 Χ 8 μήνες) ευρώ, ενώ για την μεν δεύτερη από 30-1-2004 μίσθωση, και δη, κατά τους μήνες Ιούλιο 2021 έως και Ιανουάριο 2022, από την εταιρία «……………….» και, κατά το μήνα Φεβρουάριο του 2022, από την παρεμπιπτόντως ενάγουσα, δοθέντος του ύψους του σχετικού μηνιαίου μισθώματος, κατά τον ανωτέρω χρόνο, εκ 1.456,70 ευρώ, ανέρχονται στο συνολικό ποσό των ευρώ 8.740,20 (1.456,70 Χ 6 μήνες) ευρώ. Τα ανωτέρω ποσά καταβλήθηκαν αχρεωστήτως, από τα ως άνω νομικά πρόσωπα, στην παρεμπιπτόντως εναγομένη, δοθείσης της, εκ μέρους της, από τον Ιούλιο του 2021, ολικής, κατά τα ανωτέρω, στέρησης της χρήσης των μισθίων, με αποτέλεσμα να δικαιούται η παρεμπιπτόντως ενάγουσα της απόδοσης το συνόλου των ποσών αυτών, από την ως άνω εναγομένη, κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού (πρβλ. και ΑΠ 1015/15 ΝΟΜΟΣ), και, ως καθολική διάδοχος των προαναφερομένων εταιριών, για τα ποσά που καταβλήθηκαν από τις ίδιες, σύμφωνα με όσα αναλυτικώς εκτέθηκαν ανωτέρω. Υπό την ως άνω δε ιδιότητα της καθολικής διαδόχου των αρχικών μισθωτριών, η παρεμπιπτόντως ενάγουσα δικαιούται, επίσης, δοθείσης της λήξης των ως άνω συμβάσεων μίσθωσης, κατά τις ημερομηνίες της 29ης-3-2022 και 30-11-2022, αντίστοιχα, της επιστροφής των ποσών που είχαν δοθεί, ως εγγύηση, από τις αρχικές μισθώτριες, για την καλή εκτέλεση των όρων των εν λόγω συμβάσεων, ενόψει μάλιστα και του ότι ο ισχυρισμός της παρεμπιπτόντως εναγομένης περί του αντιθέτου και της καταπτώσεως των εγγυήσεων, για το λόγο αυτό, προβάλλεται, με την έφεση της τελευταίας, όλως αορίστως, καθώς, συγκεκριμένα, βάλλοντας, με αυτήν, κατά της εκκαλουμένης απόφασης, καθ’ ο μέρος της, κρίθηκε ουσιαστικά βάσιμη η σχετική αγωγική αξίωση, η παρεμπιπτόντως εναγομένη περιορίσθηκε, απλά, στην αναφορά ότι, ειδικά ως προς το κονδύλιο της εγγύησης, αυτή έχει εκπέσει, σε κάθε περίπτωση, υπέρ της (με ρητή πρόβλεψη στα μισθωτήρια), μετά τις καταγγελίες της, λόγω των παρανομιών των μισθωτριών, όπως οι εν λόγω παρανομίες ειδικότερα περιγράφονται στις καταγγελίες αυτές και στην επίδικη αγωγή της, χωρίς περαιτέρω εξειδίκευση, όμως, των ανωτέρω παρανομιών, μη αρκούσης της παραπομπής στις εξώδικες καταγγελίες αυτής και την αγωγή της. Το ύψος δε των ανωτέρω καταβληθέντων, για την ως άνω αιτία, ποσών ανέρχεται συνολικά, για τη μεν από 31-3-2004 σύμβαση μίσθωσης, σε 15.095,03 ευρώ, και για την από 31-3-2004 σύμβαση μίσθωσης, σε 13.408,88 ευρώ, τα οποία η παρεμπιπτόντως εναγομένη ουδόλως αρνείται ότι έχει λάβει. Σημειωτέον δε ότι οι αιτιάσεις της παρεμπιπτόντως εναγομένης περί του ότι όλες οι ανωτέρω αξιώσεις της παρεμπιπτόντως ενάγουσας προβάλλονται, παρανόμως, ως αντίθετες στην καλή πίστη και τα χρηστά ήθη, καθώς η τελευταία ουδέποτε είχε αυτοτελή παροχή ρεύματος από τη ΔΕΔΔΗΕ, για να ηλεκτροδοτεί τα συστήματά της, όπως επιτάσσει ο νόμος, ενώ χρειαζόταν πρόσβαση, προκειμένου να εφοδιάζει με πετρέλαιο παράνομη ηλεκτρογεννήτρια σε αυθαίρετο κοντέινερ, από την οποία και ηλεκτροδοτούνταν, εν αγνοία της, οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας από τις αρχικές και μόνο μισθώτριες, πρέπει να απορριφθεί, καθώς, ως αποδείχθηκε, η ηλεκτροδότηση των ως άνω συστημάτων, γινόταν, αρχικά, από παροχή ηλεκτρικού ρεύματος που διέθετε η παρεμπιπτόντως εναγομένη στις δικαιοπαρόχους της παρεμπιπτόντως ενάγουσας, σε εκτέλεση σχετικού όρου των αντιστοίχων συμφωνητικών μίσθωσης, εν συνεχεία δε, με την ως άνω γεννήτρια, κατ’ ανοχή της ως άνω εναγομένης και όχι εν αγνοία της, καθώς αντίκειται στα διδάγματα της κοινής πείρας ο ισχυρισμός της ότι η ίδια αγνοούσε την ανωτέρω εγκατάσταση και λειτουργία, έως το 2019, ενώ αυτή είχε εγκατασταθεί από το έτος 2017, γεγονός που πληροφορήθηκε από έτερο μισθωτή της, δοθέντος ότι ο μάρτυρας, που εξετάσθηκε με επιμέλειά της, στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, καθώς και στην ως άνω δίκη ασφαλιστικών, μέτοχος της, επισκεπτόταν, ανά τακτά διαστήματα, το χώρο όπου βρισκόταν η οικοδομή, με τα μίσθια. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η παρεμπιπτόντως εναγομένη, παρά τη λήξη, κατά τα ανωτέρω, των προαναφερόμενων συμβάσεων μίσθωσης, παρεμποδίζει παρανόμως την είσοδο της παρεμπιπτόντως ενάγουσας στους μισθωμένους χώρους του ως άνω ακινήτου, προκειμένου αυτή να προβεί σε αποξήλωση του σχετικού εξοπλισμού των δικαιοπαρόχων της – αρχικών μισθωτριών, στη θέση των οποίων, η ίδια έχει, ήδη, υπεισέλθει, σύμφωνα με τα προδιαλαμβανόμενα. Ως εκ τούτου, η παρεμπιπτόντως εναγομένη πρέπει να υποχρεωθεί να επιτρέπει και να ανέχεται τις κάθε είδους διενεργούμενες, από την παρεμπιπτόντως ενάγουσα, εργασίες, με σκοπό την αποξήλωση του ανωτέρω, πλέον, εξοπλισμού της. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, με την εκκαλουμένη απόφασή του, δέχθηκε, ως προεκτέθηκε, ότι η παρεμπιπτόντως ενάγουσα έχει υπεισέλθει στις από 31-3-2004 και 30-1-2004 συμβάσεις μίσθωσης στη θέση των αρχικών μισθωτριών, ότι οι γενόμενες, από την παρεμπιπτόντως εναγομένη, εξώδικες καταγγελίες των ως άνω συμβάσεων μίσθωσης είναι άκυρες, ότι η παρεμπιπτόντως εναγομένη υποχρεούται να επιτρέπει και να ανέχεται τις κάθε είδους εργασίες για την αποξήλωση του εξοπλισμού της παρεμπιπτόντως ενάγουσας, καθώς και ότι η παρεμπιπτόντως εναγομένη υποχρεούται να καταβάλει στην παρεμπιπτόντως ενάγουσα, ως επιστροφή της καταβληθείσας εγγύησης, για αμφότερες τις ως άνω συμβάσεις, το συνολικό ποσό των 28.503,91 (15.095,03 + 13.408,88) ευρώ, και ως αχρεωστήτως καταβληθέντα μισθώματα, για το διάστημα από 13 Απριλίου 2021, -οπότε και δέχθηκε ότι άρχισε η παρεμπόδιση της χρήσης των μισθίων, εκ μέρους της παρεμπιπτόντως εναγομένης-, έως την ημερομηνία λήξης της συμβατικής διάρκειας εκάστης των ως άνω συμβάσεων, το συνολικό ποσό των 19.810,10 ευρώ, αναφορικά με την από 31-3-2004 σύμβαση μίσθωσης, και το συνολικό ποσό των 12.770,40 ευρώ, αναφορικά με την από 30-1-2004 σύμβαση μίσθωσης. Υπό τις ως άνω παραδοχές, η εκκαλουμένη δεν έσφαλε, σχετικά, αφενός, με την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, δεχόμενη ότι η παρεμπιπτόντως ενάγουσα νομιμοποιείτο, βάσει της προαναφερόμενης καθολικής διαδοχής των αρχικών μισθωτριών, ενεργητικά, στην άσκηση της ανωτέρω αγωγής, προβάλλοντας τις εν λόγω αξιώσεις, τις οποίες έκρινε, ακολούθως, και ως ουσιαστικά βάσιμες, και αφετέρου, με την εκτίμηση των αποδείξεων, επιδικάζοντας στην εναγομένη το αιτούμενο ως άνω συνολικό ποσό των 28.503,91 ευρώ, ως επιστροφή των καταβληθέντων ποσών εγγύησης, για τις ως άνω συμβάσεις, απορριπτομένων, αντιστοίχως, των υποστηριζόντων τα αντίθετα, κατά το οικείο σκέλος τους, πρώτου και δεύτερου λόγων εφέσεως, ως αβάσιμων. Έσφαλε, όμως, σχετικά με την εκτίμηση των αποδείξεων, δεχόμενη ότι η ολική παρεμπόδιση της χρήσης των μισθίων, εκ μέρους της παρεμπιπτόντως εναγομένης, άρχισε από τις 13-4-2021, ως ισχυρίζετο η παρεμπιπτόντως ενάγουσα στην αγωγή της, και όχι από τον Ιούλιο του έτους αυτού, ως έγινε δεκτό, κατά τα ανωτέρω, από το παρόν Δικαστήριο, επιδικάζοντας, στη συνέχεια, στην παρεμπιπτόντως εναγομένη, ως αχρεωστήτως καταβληθέντα, εκ του ως άνω λόγου, μισθώματα, τα συνολικά ποσά των 19.810,10 ευρώ και 12.770,40 ευρώ, αντί των αντιστοίχων 13.723,20 ευρώ και 8.740,20 ευρώ, που δέχεται η παρούσα, γενομένου εν μέρει δεκτού τού, επί του κεφαλαίου αυτού της εκκαλουμένης, δευτέρου λόγου εφέσεως, ως βάσιμου. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος εφέσεως, προς έρευνα, η υπό κρίση έφεση, καθ’ ο μέρος αφορά στην παρεμπίπτουσα από 4-3-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. …../2024 αγωγή, πρέπει να γίνει, εν μέρει δεκτή, και ως ουσιαστικά βάσιμη, και δη, ως προς το κεφάλαιο που αφορά στην υποχρέωση της παρεμπιπτόντως εναγομένης προς καταβολή των ως άνω αχρεωστήτων καταβληθέντων μισθωμάτων, και, αφού εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση, όχι μόνο, ως προς τούτο, αλλά και κατά το μη ανατραπέν μέρος της, αναφορικά με την υποχρέωση της παρεμπιπτόντως εναγομένης προς επιστροφή των ανωτέρω ποσών εγγυοδοσίας, για την ενότητα του τίτλου εκτέλεσης (ΑΠ 748/84 ΕλλΔικ 26. 642, ΜονΕΠειρ 9/24, ΕΠειρ 700/11 ΝΟΜΟΣ), και κρατηθεί και δικασθεί, ως προς τις εν λόγω χρηματικές αξιώσεις της, η ως άνω παρεμπίπτουσα αγωγή, πρέπει να γίνει αυτή εν μέρει δεκτή, και ως ουσιαστικά βάσιμη, και, ακολούθως, να υποχρεωθεί η παρεμπιπτόντως εναγομένη να καταβάλει στην παρεμπιπτόντως ενάγουσα, για τις ως άνω αιτίες, το συνολικό ποσό των 50.967,31 (13.723,20 + 8.740,20 + 15.095,03 + 13.408,88) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επιδόσεως της ανωτέρω αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση. Τέλος δε, πρέπει να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 εδ. προτελ. ΚΠολΔ, η επιστροφή του παράβολου εφέσεως, στην εκκαλούσα που το κατέθεσε, εφόσον η έφεση έγινε δεκτή και εξαφανίστηκε η εκκαλουμένη απόφαση, και να συμψηφισθεί η δικαστική δαπάνη για αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας, μεταξύ των διαδίκων, κατ’ άρθρα 183, 179 παρ. 1 εδ. β ΚΠολΔ, λόγω της δυσχέρειας των κανόνων δικαίου που εφαρμόσθηκαν.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
-ΔΙΚΑΖΕΙ την από 28-11-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………./2024, ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………./2024, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, έφεση, αντιμωλία των διαδίκων.-
-ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά την έφεση.-
-ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει, κατ’ ουσίαν, την έφεση, αναφορικά: Α) με την από 6-2-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ………………/2024 κύρια αγωγή, και δη, καθ’ ο μέρος απορρίφθηκε αυτή, ως παθητικώς ανομιμοποίητη, κατά τα κεφάλαια, αφενός, της αιτούμενης αποζημίωσης, εξαιτίας: α) κατάληψης, από τις εναγόμενες, τμήματος της ταράτσας του ακινήτου της ενάγουσας, εκτός του μισθωμένου χώρου αυτής, εμβαδού 155 τ.μ., β) φθορών σε ακίνητο της ενάγουσας, κάτωθεν του μισθίου, γ) κατάληψης τμήματος του ακαλύπτου χώρου του οικοπέδου της ενάγουσας, εντός του οποίου ευρίσκεται το μίσθιο, επιφανείας 12 τ.μ., και, αφετέρου, της χρηματικής ικανοποίησης, λόγω ηθικής βλάβης, και Β) με την από 4-3-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……………./2024 παρεμπίπτουσα αγωγή, κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στο σκεπτικό της παρούσας.-
-ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την υπ’ αριθμ. 2701/2024, εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών, απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, κατά το μέρος που έγινε δεκτή, στην ουσία της, η έφεση.-
-ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ το χωρισμό των σωρευομένων στην από 6-2-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. …………/2024 κύρια αγωγή αιτημάτων, αφενός, περί αποζημίωσης εξαιτίας: α) κατάληψης, από τις εναγόμενες, τμήματος της ταράτσας του ακινήτου της ενάγουσας, εκτός του μισθωμένου χώρου αυτής, εμβαδού 155 τ.μ., β) φθορών σε ακίνητο της ενάγουσας, κάτωθεν του μισθίου, γ) κατάληψης τμήματος του ακαλύπτου χώρου του οικοπέδου της ενάγουσας, εντός του οποίου ευρίσκεται το μίσθιο, επιφανείας 12 τ.μ., και, αφετέρου, περί χρηματικής ικανοποίησης της ενάγουσας, λόγω της ηθικής της βλάβης.-
-ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την από 6-2-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. …………../2024 αγωγή, προκειμένου να δικασθεί, ως προς τα ανωτέρω αιτήματά της, στο αρμόδιο, καθ’ ύλην και κατά τόπο, Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς, κατά την προσήκουσα τακτική διαδικασία.-
-ΚΡΑΤΕΙ και ΔΙΚΑΖΕΙ την από 4-3-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ………./2024 παρεμπίπτουσα αγωγή, αναφορικά με τις διαλαμβανόμενες σε αυτήν χρηματικές αξιώσεις.-
-ΔΕΧΕΤΑΙ, κατά τα ως άνω κεφάλαιά της, εν μέρει την ανωτέρω αγωγή.-
-ΥΠΟΧΕΩΝΕΙ την παρεμπιπτόντως εναγομένη να καταβάλει στην παρεμπιπτόντως ενάγουσα το συνολικό ποσό των πενήντα χιλιάδων εννιακοσίων εξήντα επτά ευρώ και τριάντα ενός λεπτών (50.967,31), με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επιδόσεως της αγωγής και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση.-
-ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του υπ’ αριθμ. ………….. e – παραβόλου εφέσεως στην εκκαλούσα.-ΚΑΙ
-ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τη δικαστική δαπάνη αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, μεταξύ των διαδίκων.-
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε, στον Πειραιά, σε έκτακτη δημόσια, στο ακροατήριό του, συνεδρίαση, χωρίς την παρουσία των διαδίκων, στις 9.2.2026
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ