ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Αριθμός απόφασης 196/2026
ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αποτελούμενο από τους Δικαστές Βασίλειο Παπανικόλα, Πρόεδρο Εφετών, Ευαγγελία Πανταζή, Εφέτη, Ευδοξία Πιστιόλα, Εφέτη – Εισηγήτρια, και από τη Γραμματέα Κ.Σ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις ……………., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: ………….., ο οποίος παραστάθηκε, στο ακροατήριο, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Στυλιανού Τσολάκου, με δήλωση (άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ).
ΤΟΥ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ: Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία «ΔΗΜΟΣ ΤΡΟΙΖΗΝΑΣ – ΜΕΘΑΝΩΝ», εδρεύοντος στο ……… Τροιζηνίας, νομίμως εκπροσωπουμένου υπό του Δημάρχου αυτού, το οποίο παραστάθηκε, στο ακροατήριο, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Πέτρου Πιτσιλού, με δήλωση (άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ).
Ο εκκαλών άσκησε, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, κατά του εφεσιβλήτου, την από 24-5-2021 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ………../2021 αγωγή, επί της οποίας εξεδόθη, κατά την τακτική διαδικασία, η υπ’ αριθμ. 2972/2022 οριστική απόφαση του ως άνω δικαστηρίου, με την οποία η αγωγή απορρίφθηκε. Την ως άνω απόφαση προσέβαλε, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ο ενάγων, με την από 26-1-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ………../2024, ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. …………./2024, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου έφεση, η οποία προσδιορίστηκε να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.
Οι διάδικοι κατέθεσαν εμπρόθεσμα τις προτάσεις τους και παραστάθηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, ως ανωτέρω αναφέρεται.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η από 26-1-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ………./2024, ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……/2024, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου έφεση κατά της, εκδοθείσας κατά την τακτική διαδικασία, υπ’ αριθμ. 2972/2022 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, εφόσον δεν προκύπτει από τα έγγραφα που προσκομίζονται, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται ότι έχει χωρήσει επίδοση της εκκαλουμένης και δεν έχει παρέλθει διετία από τη δημοσίευση της τελευταίας, στις 23-9-2022, έως την άσκηση της ως άνω εφέσεως, στις 12-9-2024 (άρθρα 495 παρ. 1 και 2, 513 παρ. 1β΄, 518 παρ. 2 ΚΠολΔ). Επομένως, η έφεση πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533 παρ. 1 ΚΠολΔ), κατά την ίδια διαδικασία, με την οποία εκδόθηκε και η εκκαλουμένη απόφαση.
Ο εκκαλών άσκησε, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, κατά του εφεσιβλήτου, την από 24-5-2021 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……./2021 αγωγή, με την οποία εξέθετε ότι ο ίδιος τυγχάνει ξυλουργός στο επάγγελμα, διατηρώντας, στο παρελθόν, έκθεση ξύλινων κατασκευών και αντικειμένων, επί μισθωμένου ακινήτου, κειμένου στην εδαφική περιφέρεια του εναγομένου νομικού προσώπου, και δη, έξωθεν της πόλεως του ………. Τροιζηνίας. Ότι, λόγω της φύσεως της ως άνω εγκαταστάσεώς του (έκθεση και μόνον), δεν χρειαζόταν νερό από το δίκτυο υδροδοτήσεως της περιοχής, ούτε και υδροδοτική παροχή και, για το λόγο αυτό, ουδέποτε απευθύνθηκε στο εναγόμενο νομικό πρόσωπο, προκειμένου να συνάψουν σύμβαση υδροδοτήσεως, ουδέποτε συνήφθη τοιαύτη, μεταξύ τους, σύμβαση και ουδέποτε αιτήθηκε την τοποθέτηση υδροδοτικής παροχής (ρολογιού), επ’ ονόματί του. Ότι, στην περιοχή της Τροιζηνίας, δεν υπάρχει ξεχωριστή εταιρία υδροδοτήσεως, όπως συμβαίνει στην Αθήνα, τον Πειραιά και το υπόλοιπο λεκανοπέδιο της Αττικής, όπου και δραστηριοποιείται η εταιρία «ΕΥΔΑΠ», με αποτέλεσμα το έργο της υδροδοτήσεως να έχει αναλάβει το εναγόμενο νομικό πρόσωπο, το οποίο, στον τομέα αυτό, δεν λειτουργεί ως φορέας ασκήσεως δημόσιας εξουσίας, αλλά ως εταιρία υδροδοτήσεως, ήτοι, ως ιδιώτης, ο οποίος συνάπτει συμβάσεις (καλούμενες προμηθευτικές συμβάσεις) με άλλους ιδιώτες που επιθυμούν την υδροδότηση των ακινήτων τους. Ότι, παρόλο που δεν είχε συναφθεί, μεταξύ αυτού και του εναγομένου, σύμβαση υδροδοτήσεως, το τελευταίο προέβη σε αναγκαστική κατάσχεση των τραπεζικών λογαριασμών του, -και δη, του υπ’ αριθμ. …………. λογαριασμού του στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και των υπ’ αριθμ. …………. και ………….. λογαριασμών του στην Τράπεζα Πειραιώς-, επικαλούμενο δήθεν οφειλές του, συνολικού ποσού 3.076,59 ευρώ, από μη πληρωθέντες λογαριασμού ύδατος, ενόσω, μάλιστα, ουδέποτε του είχε αποσταλεί οποιοσδήποτε λογαριασμός ύδατος, οποιαδήποτε καταλογιστική ή άλλη πράξη ή εξώδικη ή άλλη όχληση, για οποιαδήποτε οφειλή του, εκ της ως άνω αιτίας. Ότι ο ίδιος απευθύνθηκε, άμεσα και επανειλημμένως, στο εναγόμενο, ζητώντας, μετ’ επιτάσεως, να διαγραφεί, ολικώς, η φερομένη ως άνω οφειλή του, πλην όμως, χωρίς αποτέλεσμα, με συνέπεια να υποχρεωθεί, ακολούθως, να υποβάλει, προς το εναγόμενο, την από 19-10-2020 έγγραφη αίτησή του, αιτούμενος την ως άνω διαγραφή, καθώς και την επιστροφή οποιουδήποτε ποσού είχε δεσμευθεί και εισπραχθεί, δυνάμει της ως άνω αναγκαστικής κατάσχεσης. Ότι η εν λόγω αίτηση εισήχθη, ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου του εναγομένου νομικού προσώπου, κατά τη συνεδρίαση της 29ης-1-2021, το οποίο, κατά πλειοψηφία, απεφάσισε υπέρ του, ωστόσο, και ελλείψει νομίμου απαρτίας, η ως άνω αίτηση αυτού θεωρήθηκε, ως απορριφθείσα. Με βάση το ιστορικό αυτό, επικαλούμενος αδικοπρακτική, σε βάρος του, συμπεριφορά του εναγομένου, δοθέντος ότι αυτό, παράνομα και υπαίτια, προέβη στην ως άνω κατάσχεση, και την, ένεκα ταύτης, εν συνεχεία, ανάληψη – αφαίρεση, από τον υπ’ αριθμ. ……../ λογαριασμό του στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, ποσού 638,35 ευρώ, από τον υπ’ αριθμ. …………… λογαριασμό του στην Τράπεζα Πειραιώς, ποσού 372,71 ευρώ, στις 26-11-2020, και ποσού 1.116 ευρώ, στις 30-11-2020, και από τον υπ’ αριθμ. ……………. λογαριασμό του στην Τράπεζα Πειραιώς, ποσού 10,40 ευρώ, στις 28-7-2020, και ποσού 400 ευρώ, στις 25-9-2020, ήτοι στη ανάληψη – αφαίρεση συνολικού ποσού 2.537,46 ευρώ, συμπεριφορά που προξένησε σε αυτόν ισόποση περιουσιακή ζημία, καθώς και ηθική βλάβη, ζητούσε, να αναγνωρισθεί ότι ο ίδιος ουδόλως τυγχάνει οφειλέτης του εναγομένου νομικού προσώπου, για την ως άνω αιτία (δοθέντος ότι ουδέποτε παρήχθη νομική υποχρέωσή του να καταβάλει στο τελευταίο οποιοδήποτε ποσό, ως δαπάνη καταναλώσεως ύδατος, καθώς ουδέποτε συνήφθη σύμβαση υδροδότησης μεταξύ τους, ούτε αιτήθηκε την τοποθέτηση υδροδοτικής παροχής, επ’ ονόματι αυτού), και να καταδικασθεί το εναγόμενο, με απόφαση προσωρινώς εκτελεστή, να του καταβάλει, ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση, προς αποκατάσταση της ηθικής του βλάβης, τα αντίστοιχα ποσά των 2.537,46 ευρώ και 5.000 ευρώ, και συνολικά, για τις προαναφερόμενες αιτίες, το ποσό των 7.537,46 ευρώ, με το νόμιμο τόκο, για μεν το μερικότερο ποσό των 2.537,46 ευρώ, από της λήψεως αυτού, άλλως από της επιδόσεως της αγωγής, για δε το λοιπό ποσό των 5.000 ευρώ, από της επιδόσεως της αγωγής και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, και να καταδικασθεί το εναγόμενο στη δικαστική του δαπάνη. Επί της αγωγής αυτής, εξεδόθη η υπ’ αριθμ. 2972/2022 απόφαση του ως άνω δικαστηρίου, με την οποία η αγωγή απορρίφθηκε, ελλείψει δικαιοδοσίας. Κατά της ως άνω αποφάσεως, ο ενάγων άσκησε την υπό κρίση, από 26-1-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. …………../2024, ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ………../2024, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου έφεση, με την οποία, επικαλούμενος σφάλματα της εκκαλουμένης, αναφορικά με την ερμηνεία και την εφαρμογή του νόμου, ζητεί την εξαφάνιση της εκκαλουμένης, προκειμένου να γίνει δεκτή η αγωγή.
Από τις διατάξεις των άρθρων 94 του Συντάγματος και 2 παρ. 1 και 2 του Ν. 1406/1983 προκύπτει ότι στη δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων υπάγονται όλες οι διοικητικές διαφορές ουσίας, που δεν είχαν μέχρι τότε υπαχθεί σε αυτή. Στις διαφορές αυτές περιλαμβάνονται, ιδίως, αυτές που αναφέρονται κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας που αφορά την ευθύνη του Δημοσίου, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου προς αποζημίωση, σύμφωνα με τα άρθρα 105 και 106 του ΕισΝΑΚ. Κατά το άρθρο 105 του εν λόγω Εισαγωγικού Νόμου, για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του Δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας, που τους έχει ανατεθεί, το δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε, κατά παράβαση διάταξης που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος, ενώ, κατά το άρθρο 104 του ίδιου Εισαγωγικού Νόμου, για πράξεις και παραλείψεις των οργάνων του Δημοσίου που ανάγονται στις έννομες σχέσεις του ιδιωτικού δικαίου ή σχετικές με ιδιωτική του περιουσία, το Δημόσιο ευθύνεται, κατά τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα, για τα νομικά πρόσωπα. Τέλος, κατά το άρθρο 106 του ίδιου Εισαγωγικού Νόμου, οι διατάξεις των δύο προηγούμενων άρθρων εφαρμόζονται και για την ευθύνη των Δήμων, των Κοινοτήτων ή των άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, από πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων που βρίσκονται στην υπηρεσία τους. Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων συνάγεται ότι διοικητικές διαφορές ουσίας, που η εκδίκασή τους υπάγεται στη δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων, είναι, κατά κύριο λόγο, εκείνες που πηγάζουν από πράξεις των οργάνων του Δημοσίου και των αναφερόμενων στο άρθρο 106 ΕισΝΑΚ, ν.π.δ.δ., οι οποίες ενέχουν άσκηση δημόσιας εξουσίας, με προέχον, δηλαδή, στοιχείο την επιβολή της υπέρτερης μονομερούς βούλησης του Δημοσίου, χωρίς να αποκλείονται και εκείνες που προκύπτουν από υλικές ενέργειες των ιδίων οργάνων, όταν αυτές απορρέουν από την οργάνωση και λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών ή τελέστηκαν σε συνάρτηση προς την οργάνωση και λειτουργία της δημόσιας υπηρεσίας ή εξαιτίας τους και δεν συνδέονται με την ιδιωτική διαχείριση της περιουσίας του, ούτε οφείλονται σε προσωπικό πταίσμα οργάνου που έχει ενεργήσει, εκτός του κύκλου των υπηρεσιακών καθηκόντων του (ΟλΑΠ 3/94 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1525/10 ΕλλΔικ 2011. 435, ΤριμΕΑ 1405/24 ΝΟΜΟΣ). Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η αγωγή, υπό τα εκτιθέμενα σε αυτή, τυγχάνει, κατά το καταψηφιστικό αίτημά της, σύμφωνα και με τα προδιαλαμβανόμενα στην παρούσα σκέψη, απορριπτέα, ως απαράδεκτη, ελλείψει δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, ενώπιον του οποίου απευθύνεται, προς εκδίκασή της, κατ’ άρθρο 4 ΚΠολΔ, διότι, εφόσον, με αυτή, εισάγεται αξίωση αποζημίωσης, σε βάρος Ο.Τ.Α., όπως το εναγόμενο, για παράνομες πράξεις των οργάνων του, οι οποίες ενέχουν άσκηση δημόσιας εξουσίας, και τέτοια ασφαλώς είναι η, δια του Κ.Ε.Δ.Ε., αναγκαστική είσπραξη απαιτήσεών του, από οφειλέτη του, όπως, εν προκειμένω, η κρινομένη διαφορά αποτελεί διοικητική διαφορά ουσίας, που υπάγεται στη δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων (ΤριμΕΑ 1405/24 ΝΟΜΟΣ). Για την ταυτότητα δε του νομικού λόγου, όσον αφορά και στο αναγνωριστικό αίτημα της αγωγής, δικαιοδοσία για την εκδίκαση αυτού έχουν τα διοικητικά δικαστήρια (άρθρα 105, 106 ΕισΝΑΚ), δοθέντος ότι το αίτημα αυτό συνέχεται άρρηκτα με το ως άνω καταψηφιστικό αγωγικό αίτημα, καθώς αποτελεί πρόκριμμα για την τυχόν αδικοπρακτική ευθύνη του εναγομένου Δήμου. Κατά συνέπεια, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφασή του, απέρριψε την αγωγή, για έλλειψη δικαιοδοσίας, κατά το καταψηφιστικό αίτημα αυτής, με αιτιολογία που συμπληρώνεται με την ανωτέρω, δεν έσφαλε, ως προς την ερμηνεία και την εφαρμογή του νόμου, απορριπτομένου του συναφούς λόγου εφέσεως, ως αβάσιμου. Περαιτέρω, απορρίπτοντας το ως άνω δικαστήριο την αγωγή, και ως προς το αναγνωριστικό αίτημα αυτής, για τον ίδιο λόγο, ορθά, κατ’ αποτέλεσμα, έκρινε, έστω και με διαφορετική αιτιολογία, η οποία αντικαθίσταται με την παρούσα (άρθρο 534 ΚΠολΔ), απορριπτομένου του σχετικού λόγου εφέσεως, ως αβάσιμου. Κατ’ ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος εφέσεως προς έρευνα, η κρινομένη έφεση πρέπει να απορριφθεί, ως ουσιαστικά αβάσιμη, και να συμψηφισθεί η δικαστική δαπάνη του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, μεταξύ των διαδίκων, διότι η ερμηνεία των κανόνων του δικαίου που εφαρμόσθηκαν ήταν ιδιαίτερα δυσχερής (άρθρα 183, 179 παρ. 1 εδ. β ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
-ΔΙΚΑΖΕΙ την από 26-1-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ………/2024, ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ………./2024, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου έφεση κατά της, εκδοθείσας κατά την τακτική διαδικασία, υπ’ αριθμ. 2972/2022 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, αντιμωλία των διαδίκων.-
-ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατ’ ουσίαν την έφεση.-ΚΑΙ
-ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τη δικαστική δαπάνη, του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, μεταξύ των διαδίκων-.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στον Πειραιά, στις 19.2.2026
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύτηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στον Πειραιά, στις 19.3.2026 χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων αυτών δικηγόρων.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ