Αριθμός απόφασης 206/2026

ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ  206/2026

ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΤΜΗΜΑ 2^ο

Αποτελούμενο από τους Δικαστές Βασίλειο Παπανικόλα, Πρόεδρο Εφετών, Ευαγγελία Πανταζή, Εφέτη και Νικολέττα Λαμπρίδου, Εφέτη – Εισηγήτρια, και από τη Γραμματέα Κ.Σ.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την ……….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της εκκαλούσας :  Της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «………..», που εδρεύει στον ……….. Αττικής, οδός ……….., με αρ. Γ.Ε.ΜΗ. : ………. και Α.Φ.Μ. : ……….., όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αριστέα Χριστινάκη (ΑΜΔΣΧαν : ……….).

Του εφεσίβλητου : Του ……………… κατοίκου Αθηνών, οδός ……………. Α.Φ.Μ. : ………, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αιμιλία Γρηγοροπούλου (ΑΜΔΣΑ :  ……….).

Ο ενάγων ζήτησε να γίνει δεκτή η από 5-2-2015 με αριθμό κατάθεσης γενικό 2156/2015 και αριθμό κατάθεσης ………../2015 αγωγή του, τακτικής διαδικασίας, κατά α) της ανώνυμης εταιρίας «…………» και β) της ανώνυμης εταιρίας «………..», την οποία άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο εξέδωσε κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία τη με αριθμό 2494/2017 μη οριστική απόφασή του και κατόπιν κλήσης του ενάγοντος, τη με αριθμό 747/2023 οριστική απόφασή του, με την οποία απέρριψε την αγωγή ως προς τη δεύτερη εναγόμενη και έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή ως προς την πρώτη εναγόμενη, κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα σε αυτή (απόφαση).

Τις αποφάσεις αυτές (2494/2017 και 747/2023) προσβάλλει η πρώτη εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα, με την από 5-2-2024 έφεσή της, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς με αριθμό γενικό …/2024 και ειδικό …../2024 και προσδιορίστηκε ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς με αριθμό κατάθεσης γενικό …./2024 και ειδικό ……/2024 για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο.

Στη δικάσιμο αυτή η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιες δικηγόροι των διαδίκων παραστάθηκαν στο ακροατήριο και, αφού έλαβαν το λόγο από τον Πρόεδρο,  αναφέρθηκαν στις προτάσεις που κατέθεσαν, ζητώντας να γίνουν δεκτά όσα σ’ αυτές αναφέρονται, αντίστοιχα.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Η υπό κρίση έφεση της εν μέρει ηττηθείσας εναγόμενης και ήδη εκκαλούσας κατά του ενάγοντος και ήδη εφεσίβλητου και κατά της με αριθμό 2494/2017 μη οριστικής απόφασης και κατά της με αριθμό 747/2023 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, οι οποίες εκδόθηκαν κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, αρμοδίως εισάγεται για συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, στην περιφέρεια του οποίου ανήκει το εκδώσαν τις συμπροσβαλλόμενες αποφάσεις Πρωτοδικείο (άρθρα 19, 495, 498 ΚΠολΔ), ασκήθηκε δε νομότυπα και εμπρόθεσμα, με κατάθεση του ένδικου δικογράφου στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου την 6-2-2024, ήτοι εντός της προβλεπόμενης από το άρθρο 518 παρ. 1 ΚΠολΔ προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών από την επίδοση της εκκαλουμένης οριστικής απόφασης (747/2023) στην εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα, που έλαβε χώρα με επιμέλεια του ενάγοντος την 8-1-2024, όπως προκύπτει από τη με ίδια ημερομηνία επισημείωση της δικαστικής επιμελήτριας …………. στο κοινοποιηθέν στην εναγόμενη ακριβές αντίγραφο της προσβαλλόμενης οριστικής απόφασης, που μετ’ επικλήσεως προσκομίζει στο παρόν Δικαστήριο η εκκαλούσα (άρθρα 495 παρ. 1, 511, 513 παρ. 1 και 2, 516 παρ. 1, 517 ΚΠολΔ). Για δε το παραδεκτό της εφέσεως έχει κατατεθεί από την εκκαλούσα το προβλεπόμενο από το άρθρο 495 παρ. 3 περ. Α (γ) ΚΠολΔ παράβολο ποσού 150,00 ευρώ (βλ. τη με ΓΑΚ/ΕΑΚ : ………../6-2-2024 έκθεση κατάθεσης του γραμματέα του Πρωτοδικείου Πειραιώς με μνεία στο με αριθμό ………………./2024 e-παράβολο, ποσού 150,00 ευρώ). Πρέπει επομένως, να γίνει τυπικά δεκτή (άρθρο 532 ΚΠολΔ) η έφεση και να ερευνηθεί περαιτέρω από το παρόν Δικαστήριο, κατά την ίδια ως άνω τακτική διαδικασία, κατά την οποία εκδόθηκαν οι συμπροσβαλλόμενες αποφάσεις, ως προς το παραδεκτό και τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα των προβαλλόμενων λόγων της, μέσα στα όρια που καθορίζονται από αυτήν (άρθρα 522, 524 και 533 παρ. 1 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς με την από 5-2-2015 με αριθμό κατάθεσης γενικό …/2015 και αριθμό κατάθεσης …………/2015 αγωγή του ο ενάγων εξέθετε ότι είναι εργολάβος οικοδομών και ότι εδώ και αρκετά χρόνια συνεργαζόταν επαγγελματικά με μέλη της οικογένειας ……….. και τις επιχειρήσεις τους, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται οι εναγόμενες εταιρίες, από τις οποίες η πρώτη εναγόμενη ανώνυμη εταιρία «…………» είναι κυρία και εκμεταλλεύτρια ενός ξενοδοχειακού συγκροτήματος (έδαφος και κτίσματα) στο ……. Χαλκιδικής, με διοικητικό συμβούλιο αποτελούμενο από τα μέλη της οικογένειας …….. και νόμιμο εκπρόσωπο το ………., όπως και η δεύτερη εναγόμενη ανώνυμη εταιρία «…………….», που έχει αντικείμενο χωματουργικές εργασίες. Στη συνέχεια, ιστορούσε ότι κατά το έτος 2013 συνήψε τρεις συμβάσεις μίσθωσης έργου με την πρώτη εναγόμενη δια του νόμιμου εκπροσώπου της, ………, οι οποίες αφορούσαν στην, με προμήθεια των υλών εκ μέρους του ενάγοντος, επισκευή, ανακαίνιση και επέκταση του άνω ξενοδοχειακού συγκροτήματος, με συμφωνηθείσες καθαρές αμοιβές, ποσού 45.000 ευρώ (πλέον ΦΠΑ 23%) για την επισκευή, ποσού 150.000 ευρώ (πλέον ΦΠΑ 23%) για την ανακαίνιση και ποσού 1.650.000 ευρώ (πλέον ΦΠΑ 23%) για την επέκταση, όπως το τελευταίο με εσκεμμένη υπερτιμολόγηση από την πρώτη εναγόμενη είχε αρχικώς προϋπολογιστεί. Ακόμα, ισχυριζόταν ότι με πρόταση της πρώτης εναγόμενης δια του νόμιμου εκπροσώπου της, που ερειδόταν σε επίκληση οικονομοτεχνικών και φορολογικών λόγων, την οποία ο ίδιος (ενάγων) αποδέχθηκε, συμβλήθηκε στην πρώτη από τις παραπάνω επίδικες συμβάσεις με αντισυμβαλλόμενη την πρώτη εναγόμενη, ενώ στις άλλες εικονικά με τη δεύτερη εναγόμενη, μολονότι αληθινή αντισυμβαλλόμενη του και στις δύο αυτές συμβάσεις ήταν η πρώτη εναγόμενη. Επίσης, ανέφερε ότι η αμοιβή του συμφωνήθηκε να καταβάλλεται με την πρόοδο των εργασιών, επί τη βάσει των προϋπολογισμών των συμβάσεων και με ανάλογη προσαρμογή κατά την πρόοδο των έργων και των αναγκών που θα προκύπταν, τόσο με μετρητά όσο και με επιταγές έκδοσης ή οπισθογράφησης των εναγόμενων, που του τις παρέδιδαν, καθώς και ότι εκτέλεσε πλήρως και εμπροθέσμως το έργο της επισκευής έναντι της άνω συμφωνηθείσης αμοιβής, όπως και το έργο της ανακαίνισης έναντι τελικής συμφωνηθείσης αμοιβής 159.055 ευρώ πλέον ΦΠΑ 23%, καθώς απαιτήθηκαν και κάποιες πρόσθετες εργασίες, που δεν είχαν προβλεφθεί αρχικά και στην πορεία συμφωνήθηκε να εκτελεστούν. Ακολούθως, εξέθετε ότι, αν και προχωρούσε την εκτέλεση της τρίτης σύμβασης ήτοι του έργου της επέκτασης, εντός των χρονοδιαγραμμάτων που είχαν συμφωνηθεί, με διάφορες τροποποιήσεις αναφορικά με τον αριθμό και το εμβαδόν των κτισμάτων που κατασκευάζονταν, αιφνιδίως, η δεύτερη εναγόμενη, που εμφανιζόταν εικονικά ως αντισυμβαλλόμενη του κατά τα ανωτέρω, κατήγγειλε με την από 27-3-2014 εξώδικη δήλωση – υπαναχώρηση – καταγγελία της, που του επιδόθηκε, την ένδικη σύμβαση επέκτασης και τον απέβαλε από την εκτέλεση του έργου, με ψευδείς κατά περιεχόμενο αιτιάσεις, τη στιγμή που οι μέχρι τότε εκτελεσθείσες εργασίες προσέγγιζαν σε ποσοστό 80-90% την ολοκλήρωση του έργου και η αξία τους ανερχόταν σε ποσό 498.465,80 ευρώ πλέον ΦΠΑ 23%, όπως αναλυτικά κατ’ είδος εργασίας και αξία εκάστης εκτίθενται στην αγωγή με ενσωματωμένους σε αυτή σχετικούς πίνακες. Στη συνέχεια, υπολόγιζε ότι για τα εκτελεσθέντα έργα (αποπερατωμένα και μη) έχει τιμολογήσει τις αμοιβές του εν μέρει και έχει εκδώσει τα αντίστοιχα φορολογικά παραστατικά, τα οποία οι εναγόμενες αποδέχθηκαν και παρέλαβαν και ειδικότερα ολόκληρο το έργο της επισκευής με αμοιβή 45.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ 23% 10.350 ευρώ, το μεγαλύτερο μέρος της ανακαίνισης με αμοιβή 114.055 ευρώ πλέον ΦΠΑ 23% 26.232,65 ευρώ και μέρος της επέκτασης με αμοιβή 229.185 ευρώ πλέον ΦΠΑ 23% 52.712,55 ευρώ, καθώς και ότι με βάση τα ανωτέρω, δικαιούται τις καθαρές αμοιβές για το εκτελεσθέν έργο, όπως και το ΦΠΑ των ήδη εκδοθέντων τιμολογίων, ποσά που ανέρχονται σε : για την πρώτη σύμβαση (45.000 + 10.350=) 55.350 ευρώ, για τη δεύτερη σύμβαση (159.055 + 26.232,65=) 185.287,65 ευρώ και για την τρίτη  σύμβαση (498.465,80 + 52.712,55=) 551.178,35 ευρώ, ήτοι συνολική καθαρή αμοιβή και συνολικό ΦΠΑ (55.350 + 185.287,65 + 551.178,35 =) 791.816 ευρώ, ενώ οι εναγόμενες, κατά την πραγματική και εικονική ιδιότητά τους στις συμβάσεις, προέβησαν σε μερική εξόφληση του ποσού αυτού και ειδικότερα για τη σύμβαση επισκευής, σε καταβολή συνολικού ποσού 40.100 ευρώ (34.500 ευρώ με μεταχρονολογημένες επιταγές και 5.600 ευρώ με τραπεζικές καταθέσεις) και για τις συμβάσεις ανακαίνισης και επέκτασης, σε καταβολή συνολικού ποσού 272.265 ευρώ (170.000 ευρώ με τραπεζικές επιταγές ως προκαταβολή, 41.265 ευρώ με επιταγές, μεταχρονολογημένες ή μη, που πληρώθηκαν και ποσό 61.000 ευρώ σταδιακά με μετρητά) και συνεπώς, παραμένει οφειλόμενο συνολικό ποσό {791.816 μείον (40.100 + 272.265) =} 479.451 ευρώ (ήτοι ποσό 15.250 ευρώ για την επισκευή και ποσό 464.201 ευρώ για την ανακαίνιση και επέκταση) πλέον ποσού 10.000 ευρώ για αξία υλικών κουφωμάτων, που ο ενάγων είχε προμηθευτεί, πλην όμως, οι εναγόμενες τελικά, επωφελούμενες της αξίας τους, τοποθέτησαν τα κουφώματα αυτά στις κτισμένες κατοικίες του ξενοδοχείου, και άρα το συνολικό οφειλόμενο ποσό από την ανωτέρω αιτία ανέρχεται σε 489.451 ευρώ, για την καταβολή του οποίου ο ενάγων όχλησε εγγράφως τις εναγόμενες την 2-4-2014 με εξώδικη δήλωσή του, αλλά εκείνες ουδέν έπραξαν. Τέλος, ισχυριζόταν ότι υπέστη ηθική βλάβη από την εν γένει αντισυμβατική συμπεριφορά των εναγόμενων, εξαιτίας της οποίας περιήλθε σε οικονομική αδυναμία να ανταποκριθεί στις αναληφθείσες υποχρεώσεις του έναντι τρίτων και επιπλέον έχει εμπλακεί σε μακροχρόνιους και ψυχοφθόρους δικαστικούς αγώνες για την αποκατάσταση της υλικής ζημίας του. Με βάση το ιστορικό αυτό και μετά τον παραδεκτό περιορισμό του αρχικού αγωγικού αιτήματος κατά 11.000 ευρώ αναφορικά με το κονδύλιο της επισκευής της πρώτης σύμβασης και κατά ποσό 195.000 ευρώ αναφορικά με το κονδύλιο της ανακαίνισης και επέκτασης των λοιπών ένδικων συμβάσεων, ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενες να του καταβάλουν, εις ολόκληρον έκαστη, ποσό (15.250 – 11.000 =) 4.250 ευρώ ως αμοιβή για την επισκευή, ποσό (464.201 – 195.000 =) 269.201 ευρώ ως αμοιβή για την ανακαίνιση και την επέκταση, ποσό 10.000 ευρώ για την εκ μέρους του δαπάνη προκαταβολής αγοράς κουφωμάτων, καθώς και ποσό 15.000 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, ήτοι συνολικό ποσό 298.451 ευρώ, δηλαδή (4.250 + 269.201 + 10.000 =) 283.451 ευρώ για αμοιβή και αξία κουφωμάτων, πλέον 15.000 ευρώ για ηθική βλάβη, με το νόμιμο τόκο για το ποσό των 283.451 ευρώ από την 2-4-2014 (έγγραφη όχληση) άλλως από την επίδοση της αγωγής και για το ποσό των 15.000 ευρώ, από την επίδοση της αγωγής, και μέχρι την εξόφληση. Επίσης, ζήτησε να κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή η απόφαση που θα εκδοθεί και να καταδικαστούν οι εναγόμενες στην καταβολή της εν γένει δικαστικής του δαπάνης. Επί της αγωγής αυτής, συζητήσεως γενομένης την 24-3-2017, εκδόθηκε κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, η με αριθμό 2494/2017 μη οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, δυνάμει της οποίας και αφού, με τις εν μέρει οριστικές της διατάξεις, η αγωγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης ως προς τη δεύτερη εναγόμενη και αφού αυτή (αγωγή) κρίθηκε ως προς την πρώτη εναγόμενη νόμιμη (άρθρα 138, 681, 683, 694, 697, 700, 340, 345, 346 ΑΚ), πλην του αιτήματος περί χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, που απορρίφθηκε ως μη νόμιμο,  αναβλήθηκε η συζήτηση αυτής μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της από 13-7-2014 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ………/2014 ανακοπής και των από 2-6-2015 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ………./2015 πρόσθετων αυτής λόγων, που οι εναγόμενες είχαν ασκήσει κατά διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Στη συνέχεια και μετά την έκδοση της με αριθμό 478/2020 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς επί της ως άνω ανακοπής και των ως άνω πρόσθετων λόγων ανακοπής και κατόπιν της από 2-10-2020 με αριθμό κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ : …………./2020 κλήσης του ενάγοντος, γενομένης συζητήσεως την 15-9-2021, εκδόθηκε κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, η με αριθμό 747/2023 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, δυνάμει της οποίας απορρίφθηκε η αγωγή ως προς τη δεύτερη εναγόμενη εταιρία «……………..» και έγινε αυτή (αγωγή) εν μέρει δεκτή ως βάσιμη και κατ’ ουσίαν ως προς την πρώτη εναγόμενη εταιρία «………….», η οποία υποχρεώθηκε να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 247.036 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της έγγραφης όχλησης των εναγόμενων εκ μέρους του ενάγοντος την 4-4-2014 και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση και καταδικάστηκε η τελευταία στην καταβολή της δικαστικής δαπάνης του ενάγοντος ύψους 8.205 ευρώ. Κατά των συμπροσβαλλόμενων αυτών αποφάσεων (2494/2017 και 747/2023) παραπονείται η πρώτη εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα με την κρινόμενη έφεσή της, για τους περιεχόμενους σε αυτή λόγους, που ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί την εξαφάνισή τους με σκοπό να απορριφθεί καθ’ ολοκληρίαν η εναντίον της ασκηθείσα αγωγή.

ΙΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 138, 139, 180, 211 και 214 του ΑΚ προκύπτει ότι η δήλωση βούλησης, που δεν έγινε στα σοβαρά αλλά μόνον φαινομενικά, είναι εικονική και άκυρη, θεωρούμενη ως μη γενομένη. Εικονική δε είναι η δήλωση δικαιοπρακτικής βούλησης, η οποία εν γνώσει του δηλούντος δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και αποσκοπεί στη δημιουργία εντύπωσης στους τρίτους περί της μεταβολής στην υφισταμένη νομική κατάσταση, χωρίς να υπάρχει στο δηλούντα πρόθεση τέτοιας μεταβολής. Εικονικότητα μπορεί να υπάρχει τόσο επί μονομερούς δικαιοπραξίας, όσο και επί σύμβασης, στην τελευταία όμως περίπτωση για την επέλευση της ακυρότητας της σύμβασης απαιτείται γνώση της εικονικότητας από τον αντισυμβαλλόμενο του δηλούντος (ΑΠ 1450/2021, ΑΠ 752/2020 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ). Στην περίπτωση, δηλαδή, εικονικότητας μιας σύμβασης, ουσιώδες στοιχείο είναι η γνώση και η συμφωνία κατά το χρόνο της κατάρτισής της όλων όσων έχουν συμβληθεί, ότι η σύμβαση που καταρτίστηκε, είναι εικονική και δεν παράγει έννομες συνέπειες. Για την εικονικότητα της δικαιοπραξίας αρκεί το γεγονός ότι η δηλωθείσα βούληση των δικαιοπρακτούντων βαρύνεται με ελάττωμα, που συνίσταται στο ότι στην πραγματικότητα, η βούληση αυτή δεν αποσκοπεί στην παραγωγή των εννόμων αποτελεσμάτων της δικαιοπραξίας που καταρτίζεται, χωρίς να απαιτείται να προκύπτει και ο σκοπός για τον οποίο έγινε η ελαττωματική αυτή δήλωση, εκτός αν υποκρύπτει άλλη δικαιοπραξία (ΑΠ 426/2024, ΑΠ 468/2023, ΑΠ 559/2019 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ).

IV. Ως προς τις υπεύθυνες δηλώσεις: από 28-3-2017 του ……………, από 3-6-2015 του ………., από 28-5-2015 του …………, από 28-5-2015 του …………, από 29-5-2015 του ……….., από 29-5-2015 του ………., από 29-5-2015 του ………., από 29-5-2015 του ………., από 2-6-2015 του ……….., από 4-6-2015 του ………. και από 4-6-2015 του …………, που προσκομίζει με επίκληση η εναγόμενη, επισημαίνεται ότι δεν λαμβάνονται υπόψη από το παρόν Δικαστήριο ούτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, καθότι αποτελούν ανεπίτρεπτα αποδεικτικά μέσα. Και τούτο διότι από την παραδεκτή επισκόπηση του περιεχομένου τους προκύπτει ότι περιέχουν μαρτυρία τρίτου και έγιναν, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, για να χρησιμοποιηθούν ειδικά ως αποδεικτικά μέσα στη συγκεκριμένη μεταξύ άλλων δίκη που ανοίχθηκε, χωρίς να τηρηθούν οι δικονομικές διατάξεις που αφορούν στη νομότυπη λήψη ένορκης βεβαίωσης μάρτυρα, έστω και αν τηρήθηκε για αυτές ο τύπος του άρθρου 8 του Ν. 1599/1986 (Ολ ΑΠ 8/1987 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ, Κεραμέα – Κονδύλη – Νίκα, Ερμηνεία ΚΠολΔ, τόμος Ι, υπό άρθρο 339, παρ. 9 και 11, σελ. 689 – 690).

Περαιτέρω, από το άρθρο 520 παρ.1 KΠολΔ συνάγεται ότι οι λόγοι εφέσεως δεν αρκεί να είναι μόνο σαφείς και ορισμένοι, αλλά πρέπει να είναι και λυσιτελείς, δηλαδή σε περίπτωση βασιμότητάς τους να επέρχεται ως αποτέλεσμα η εξαφάνιση της εκκαλουμένης αποφάσεως. Λόγος όμως, εφέσεως, ο οποίος και αληθής υποτιθέμενος, δεν ασκεί έννομη επιρροή και επομένως, δεν δύναται να οδηγήσει κατά νόμο στην εξαφάνιση της εκκαλουμένης, είναι αλυσιτελής και κατά τούτα απορριπτέος ως απαράδεκτος (ΑΠ 122/2014, ΤριμΕφΠειρ 601/2025 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ).

Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο έφεσης η εκκαλούσα παραπονείται ότι κατ’ εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου οι ως άνω υπεύθυνες δηλώσεις δεν ελήφθησαν υπόψιν πρωτοδίκως, μολονότι α) συνιστούν κρίσιμα έγγραφα προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων και β) η αλήθεια του περιεχομένου τους αποδεικνύεται και από πλήθος άλλων αποδεικτικών μέσων, όπως αναλυτικά εκτίθεται στην έφεση. Ωστόσο, η επικαλούμενη με τον παραπάνω λόγο έφεσης νομική πλημμέλεια του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου να μην λάβει υπόψη του και να μην αξιοποιήσει αποδεικτικά για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης τις ως άνω προσκομιζόμενες μετ’ επικλήσεως από την εκκαλούσα υπεύθυνες δηλώσεις τρίτων, δεν καθιστά εξαφανιστέα την εκκαλουμένη απόφαση εκ του λόγου αυτού, διότι το παρόν δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, στο πλαίσιο του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της κρινόμενης έφεσης (άρθρο 522 KΠολΔ), κατά τον έλεγχο του συναφούς λόγου της για κακή εκτίμηση των αποδείξεων, θα επανεκτιμήσει από την αρχή την ουσία της υπόθεσης και θα κρίνει την ορθότητα του διατακτικού της (άρθρο 534 KΠολΔ), λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των προσκομιζόμενων από τους διαδίκους νόμιμων αποδεικτικών μέσων, η δε εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης θα επέλθει μόνο εάν το Δικαστήριο τούτο, κατά τον έλεγχο του ανωτέρω λόγου περί κακής εκτίμησης των αποδείξεων, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των προσκομιζόμενων από τους διαδίκους νόμιμων αποδεικτικών μέσων, αχθεί σε διαφορετική κρίση ως προς την ουσία της ένδικης υπόθεσης. Επομένως, ο δεύτερος λόγος έφεσης τυγχάνει απορριπτέος ως αλυσιτελής και ως εκ τούτου ως απαράδεκτος, σύμφωνα και με όσα αναφέρθηκαν στην παραπάνω σχετική μείζονα σκέψη, ανεξαρτήτως του ότι ορθώς το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του τις προρρηθείσες υπεύθυνες δηλώσεις, αφού, κατά τα προεκτεθέντα, είναι αποδεικτικά μέσα μη επιτρεπόμενα από το νόμο.

V. Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης, …………… και ……………, που εξετάστηκαν με επιμέλεια των διαδίκων στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου κατά τη δημόσια συνεδρίαση της 24^ης Μαρτίου 2017, αντιστοίχως, οι οποίες περιλαμβάνονται στα με αριθμό 2494/2017 (ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη εν μέρει οριστική απόφαση) πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που μετ’ επικλήσεως προσκομίζονται από τους διαδίκους, από τις ιδιωτικές τεχνικές εκθέσεις, που μετ’ επικλήσεως προσκομίζουν οι διάδικοι, εκτιμώμενες ελεύθερα από το παρόν Δικαστήριο (άρθρο 390 ΚΠολΔ) και συγκεκριμένα, από την από 23-6-2014 τεχνική έκθεση της αρχιτέκτονα μηχανικού …………, από την από 17-1-2017 τεχνική έκθεση της αρχιτέκτονα μηχανικού ………….. και του αρχιτέκτονα μηχανικού …….., συνταχθείσες κατόπιν αιτήματος του ενάγοντος, από την από 7-5-2014 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού ………, από την από Μαΐου 2014 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού ……………, από την από Δεκεμβρίου 2015 «έκθεση πραγματογνωμοσύνης» της πολιτικής μηχανικού ……….. και του πολιτικού μηχανικού ………, διορισθέντων με απόφαση του ΤΕΕ, συνταχθείσες κατόπιν αιτήματος της εναγόμενης, από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που επικαλούνται νόμιμα και προσκομίζουν οι διάδικοι, τα οποία λαμβάνονται υπόψη είτε προς άμεση απόδειξη είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 336 παρ. 3, 339 και 395 ΚΠολΔ), μερικά από τα οποία μνημονεύονται ειδικά παρακάτω, χωρίς πάντως, να παραλείπεται κανένα κατά την εκτίμηση της ουσίας της υπόθεσης (ΑΠ 277/2020, ΑΠ 386/2015 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ), μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται α) προσκομιζόμενες με επίκληση ένορκες βεβαιώσεις, που λήφθηκαν στα πλαίσια άλλων μεταξύ των διαδίκων δικών και οι οποίες παραδεκτά λαμβάνονται υπόψη από το παρόν Δικαστήριο για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (ΑΠ 1028/2013, ΑΠ 343/2000 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ), όπως ενδεικτικά, η με αριθμό …./21-10-2014 ένορκη βεβαίωση του ……….. ενώπιον της Ειρηνοδίκη Πάρου, ληφθείσα με επιμέλεια του ενάγοντος μετά τη νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αντιδίκου του με προφορική γνωστοποίηση στο ακροατήριο, η με αριθμό ………./21-10-2014 ένορκη βεβαίωση του …………. ενώπιον της Ειρηνοδίκη Αθηνών, ληφθείσα με επιμέλεια του ενάγοντος μετά τη νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αντιδίκου του με προφορική γνωστοποίηση στο ακροατήριο, η με αριθμό ……../21-10-2014 ένορκη βεβαίωση του ……….. ενώπιον της συμβολαιογράφου Πολυγύρου ………., ληφθείσα με επιμέλεια του ενάγοντος, χωρίς να προκύπτει κλήτευση της αντιδίκου του, όλες στα πλαίσια εκδίκασης της από 13-7-2014 αίτησης ασφαλιστικών μέτρων της τελευταίας ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η με αριθμό ……../23-10-2014 ένορκη βεβαίωση του ………….. ενώπιον της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης ………., ληφθείσα με επιμέλεια της εναγόμενης μετά τη νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του ενάγοντος (άρθρο 270 παρ. 2 ΚΠολΔ, σχετ. η μνημονευόμενη στην ένορκη βεβαίωση με αριθμό ………../20-10-2014 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών ………), η με αριθμό ………./23-10-2014 ένορκη βεβαίωση της ………….ενώπιον της συμβολαιογράφου Νέας Ιωνίας Αττικής …………, ληφθείσα με επιμέλεια της εναγόμενης μετά τη νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του ενάγοντος (άρθρο 270 παρ. 2 ΚΠολΔ, σχετ. η μνημονευόμενη στην ένορκη βεβαίωση με αριθμό …. Ε/20-10-2014 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών ………….), όλες στα πλαίσια εκδίκασης της από 13-7-2014 αίτησης ασφαλιστικών μέτρων της ίδιας (εναγόμενης) ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς και η με αριθμό ………/4-3-2020 ένορκη βεβαίωση του ………. ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών ………., ληφθείσα με επιμέλεια της εναγόμενης μετά τη νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του ενάγοντος (άρθρο 270 παρ. 2 ΚΠολΔ, σχετ. η μνημονευόμενη στην ένορκη βεβαίωση με αριθμό …. Ε/27-2-2020 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών …. .), στα πλαίσια εκδίκασης της από 20-4-2015 αγωγής του ίδιου (ενάγοντος) ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, και β) προσκομιζόμενες με επίκληση πολιτικές αποφάσεις, που έχουν εκδοθεί σε έτερες αστικές δίκες μεταξύ των ίδιων διαδίκων και οι οποίες ομοίως παραδεκτά λαμβάνονται υπόψη από το παρόν Δικαστήριο για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (ΑΠ 440/2024, ΑΠ 1286/2003 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ), όπως ενδεικτικά, η με αριθμό 2086/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων), οι με αριθμό 131/2015 και 132/2015 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων), χωρίς να λαμβάνονται υπόψη από το παρόν Δικαστήριο ούτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, διότι αποτελούν ανεπίτρεπτα αποδεικτικά μέσα, οι κάτωθι υπεύθυνες δηλώσεις: από 28-3-2017 του ……….., από 3-6-2015 του ……….., από 28-5-2015 του …………., από 28-5-2015 του ……….., από 29-5-2015 του …………., από 29-5-2015 του …………., από 29-5-2015 του ………, από 29-5-2015 του ………., από 2-6-2015 του …….., από 4-6-2015 του ………….. και από 4-6-2015 του ……., που προσκομίζει με επίκληση η εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα, απορριπτόμενου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού της εκκαλούσας ως αβάσιμου, κατά τα προεκτεθέντα, αποδείχθηκαν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου τούτου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : Ο ενάγων είναι εργολάβος οικοδομών. Η (πρώτη) εναγόμενη ανώνυμη εταιρία και ήδη εκκαλούσα, που ιδρύθηκε το έτος 1996, είναι κυρία και εκμεταλλεύτρια, σύμφωνα με τον ιδρυτικό σκοπό της, ενός ξενοδοχειακού συγκροτήματος (αποτελούμενου από γήπεδο εμβαδού περίπου 30 στρεμμάτων και κτίσματα-πέντε οικοδομές με δωμάτια διαφόρων κατηγοριών, κεντρικό κτίριο, πισίνες και λοιπές εγκαταστάσεις εμβαδού περίπου 5.500 τ.μ.), που βρίσκεται στη θέση «………» …………. Χαλκιδικής με την επωνυμία «…………». Το διοικητικό συμβούλιο της είναι πενταμελές και από τις 10-1-2013 (με θητεία μέχρι τις 26-7-2017) αποτελείται από τους: α) …………, β) ………….., γ) …………, δ) ……….. και ε) ……………. και έχει εκχωρήσει όλες τις εξουσίες προς εκπροσώπηση της εταιρίας στον ανωτέρω ……………. Η δε ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «………….» (αρχική δεύτερη εναγόμενη και μη διάδικος στην παρούσα κατ’ έφεση δίκη) ιδρύθηκε το έτος 2002 και, σύμφωνα με την ιδρυτική πράξη της, έχει σκοπό, μεταξύ άλλων, την εκτέλεση χωματουργικών εργασιών και συναφών έργων υποδομής και διαμόρφωσης χώρων. Προήλθε από μετατροπή της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία «……………» και από την ίδρυσή της έχει τριμελές διοικητικό συμβούλιο αποτελούμενο από τα ίδια ως άνω μέλη της οικογένειας ……… (……….., …………. και ………….), που έχει εκχωρήσει όλες τις εξουσίες του στον ανωτέρω ………… προς εκπροσώπηση της εταιρίας. Ο ενάγων γνώριζε το νόμιμο εκπρόσωπο των άνω εταιριών …………., από παλαιότερη επαγγελματική συνεργασία τους στην Αντίπαρο. Το έτος 2012 τα κτίρια και οι εγκαταστάσεις της εναγόμενης υπέστησαν ζημίες από θεομηνία και απαιτούνταν επισκευές και μερικές διαρρυθμίσεις για να επανέλθουν σε άρτια κατάσταση λειτουργίας για την τουριστική περίοδο του έτους 2013. Για το σκοπό αυτό, ο ενάγων και η εναγόμενη συνήψαν την από 12-2-2013 έγγραφη σύμβαση, με την οποία ο ενάγων ανέλαβε ως εργολάβος, έναντι καταβολής από την εργοδότρια – εναγόμενη της ενδεικτικώς προϋπολογισθείσας καθαρής αμοιβής 45.000 ευρώ (πλέον ΦΠΑ 23%), την εκτέλεση του άνω έργου, που συνίστατο σύμφωνα με το περιεχόμενο της σύμβασης : α) στην επισκευή κεραμοσκεπών και τοποθέτηση σε αυτές νέας μεμβράνης (μετά υλικών), β) στην κατασκευή πέργκολας ανάμεσα στην κύρια και την παιδική πισίνα (μετά υλικών), γ) στην κατασκευή πέργκολας στο χώρο του a la carte (μετά υλικών), δ) στην επισκευή πέργκολας εφαπτομένης με το pool bar (μετά υλικών), ε) στην κατασκευή διαχωριστικής πόρτας ανάμεσα στις βίλες 501-502 (μετά υλικών), στ) στην επισκευή της κεραμοσκεπής του pool bar (μετά υλικών) και ζ) στην αποκατάσταση των ξεριζωμένων δένδρων, ενώ προβλεπόταν και δυνατότητα μείωσης ή επέκτασης των εργασιών με ανάλογη διακύμανση της αμοιβής. Το έργο αυτό, που σύμφωνα με τη σύμβαση είχε ημερομηνία έναρξης την 27-2-2013, εκτελέσθηκε σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, που είχε προφορικώς συμφωνηθεί και παρελήφθη ανεπιφύλακτα από την εναγόμενη. Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια των εργασιών επισκευής στο πλαίσιο της ανωτέρω συμβάσεως και επί τη βάσει της ομαλής συνεργασίας, που είχε αναπτυχθεί και της προσήκουσας εκτέλεσης του έργου, οι άνω συμβαλλόμενοι συνήψαν την 20-3-2013 με χρόνο έναρξης των εργασιών την 1-4-2013, και άλλη σύμβαση μίσθωσης έργου, που αφορούσε στην εκ μέρους του ενάγοντος ανακαίνιση των κτιριακών εγκαταστάσεων και κοινοχρήστων χώρων του ξενοδοχειακού συγκροτήματος της εναγόμενης, με ενδεικτικώς προϋπολογισθέν τίμημα ποσού 150.000 ευρώ (πλέον ΦΠΑ 23%). Το έργο αυτό περιλάμβανε σύμφωνα με τη σύμβαση: α) Γενικούς εξωτερικούς ελαιοχρωματισμούς των κτιριακών εγκαταστάσεων (μετά υλικών), β) Γενικούς εσωτερικούς ελαιοχρωματισμούς των κτιριακών εγκαταστάσεων (μετά υλικών), γ) Αντικατάσταση και τοποθέτηση νέων πλακιδίων στους χώρους διαμονής (μετά υλικών), δ) Αντικατάσταση και τοποθέτηση νέων πλακιδίων στους εξωτερικούς χώρους (μετά υλικών), ε) Κατασκευή ξύλινης εξέδρας (μετά υλικών), στ) Κατασκευή αποστραγγιστικών καναλιών, ζ) Διαμόρφωση χώρου πάρκινγκ, κατασκευή αποστραγγιστικού καναλιού (μετά υλικών), η) Κατασκευή σκιάστρου (μετά υλικών), θ) Διάνοιξη περιμετρικής οδού, ι) Δημιουργία χωρισμάτων με κατασκευή γυψοσανίδας στους εσωτερικούς χώρους των κτιρίων (μετά υλικών) και κ) Γενικές επισκευές και ανακαινίσεις υδραυλικών και ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων όλων των κτιριακών εγκαταστάσεων εσωτερικά και εξωτερικά (μετά υλικών), ενώ προβλεπόταν και δυνατότητα μείωσης ή επέκτασης των εργασιών με ανάλογη διακύμανση της αμοιβής κατά την πρόοδο των εργασιών. Επειδή επέκειτο η έναρξη της τουριστικής περιόδου, οι συμβαλλόμενοι συμφώνησαν να εκτελεσθεί μέρος του έργου πριν από αυτή και το υπόλοιπο μετά τη λήξη της, ήτοι από το Νοέμβριο 2013 μέχρι την έναρξη της επόμενης τουριστικής περιόδου περί τα μέσα Απριλίου 2014. Η εκτέλεση του έργου άρχισε κατά τα συμφωνηθέντα, διακόπηκε για την τουριστική περίοδο 2013 (Μάϊος-Οκτώβριος 2013) και συνεχίσθηκε το Νοέμβριο 2013. Επιπλέον, το Νοέμβριο 2013 επί τη βάσει της ομαλής συνεργασίας και της προσήκουσας εκτέλεσης του έργου της ανακαίνισης, οι άνω συμβαλλόμενοι συνήψαν την από 1-11-2013 και τρίτη στη σειρά σύμβαση μίσθωσης έργου, που αφορούσε στην εκ μέρους του ενάγοντος επέκταση των κτιριακών εγκαταστάσεων της εναγόμενης, με την εκ θεμελίων κατασκευή έντεκα ισογείων κτισμάτων, αποτελούμενου εκάστου από τέσσερα δωμάτια συνολικού εμβαδού 135 τ.μ. και εξωστών 40,80 τ.μ. ανά κτίσμα, με συμφωνηθείσα ενδεικτικώς προϋπολογισθείσα αμοιβή 1.650.000 ευρώ, καταβλητέα τμηματικά με την πρόοδο των εργασιών, δεδομένου ότι ο ενάγων δεν είχε την οικονομική επιφάνεια να καλύψει εξ ιδίων το κόστος του έργου και να λάβει τη συνολική αμοιβή του κατά την παράδοση, ενώ προβλεπόταν και δυνατότητα μείωσης ή επέκτασης των εργασιών με ανάλογη διακύμανση της αμοιβής, κατά την πρόοδο των εργασιών. Το έργο αυτό περιλάμβανε: α) Τα χωματουργικά και τη διαμόρφωση του χώρου, β) τα μπετά, γ) τα πλακάκια, δ) τα μπάνια, ε) τα σοβατίσματα, στ) την τοιχοποιία, ζ) τα ηλεκτρολογικά, η) τα υδραυλικά, θ) τις σκεπές, ι) τους επιχρωματισμούς και κ) τα κουφώματα. Ο χρόνος παράδοσης του έργου, που αυτή τη φορά συμφωνήθηκε εγγράφως, τοποθετήθηκε σε απόσταση πέντε μηνών από το συμφωνηθέντα χρόνο έναρξης του έργου (15-11-2013), ήτοι την 15-4-2014, επί σκοπώ προετοιμασίας της επιχείρησης της εναγόμενης για την επόμενη τουριστική σεζόν του έτους 2014. Σημειωτέον ότι σύμφωνα με τη ρητή συμφωνία μεταξύ των μερών στις συναφθείσες μεταξύ τους συμβάσεις, ο οικονομικός προϋπολογισμός του έργου, παρότι ενδεικτικός, περιλάμβανε την εκ μέρους του εργολάβου οργάνωση των συνεργείων σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, τη διάθεση εκ μέρους του επαρκούς εργατοτεχνικού προσωπικού, τη διάθεση των απαραίτητων μηχανημάτων, υλικών και μέσων για το έργο και τη φύλαξη αυτών και τη συμπερίληψη στις τιμές μονάδας των εργασιών, όλων των δαπανών, έμμεσων και άμεσων, για την πλήρη, άρτια και σύμφωνη με τους κανόνες της τέχνης εκτέλεση των εργασιών, περιλαμβάνοντας ενδεικτικά και όχι περιοριστικά την αξία των ημερομισθίων, των μεταφορικών, των δασμών, των φόρων κλπ., καθώς και ενός ποσοστού για γενικά έξοδα και όφελος υπεργολάβου. Συνεπώς, οι τιμές μονάδας των εκάστοτε εργασιών εκτέλεσης αφορούσαν όλα τα ανωτέρω πέραν της κάλυψης των απαιτούμενων υλικών (σχετ. οι τρεις έγγραφες συμβάσεις). Περαιτέρω, όσον αφορά στην τρίτη σύμβαση, με το μεγαλύτερο οικονομικό αντικείμενο, προβλέφθηκε στον όρο της με αριθμό 2.3 για τον τρόπο πληρωμής, ότι: «Ο υπεργολάβος πριν την έναρξη των εργασιών θα λάβει προκαταβολή εύλογου ποσού σε συνεννόηση με τον εργολάβο. Οι πληρωμές θα γίνονται με την πρόοδο των εργασιών είτε με κατάθεση στο λογαριασμό που θα υποδείξει ο υπεργολάβος είτε με επιταγές τραπεζικές και μεταχρονολογημένες. Εφόσον έχουν υπογραφεί και συμφωνηθεί οι ανάλογες πιστοποιήσεις». Η εν λόγω σύμβαση δεν αποτελούσε μια, όπως ισχυρίζεται η εναγόμενη, turn-key agreement, ήτοι σύμβαση ετοιμοπαράδοτου έργου, το οποίο ανέλαβε να εκτελέσει ο υπεργολάβος με αυτοχρηματοδότηση του πέραν της προκαταβολής, εφόσον στη σύμβαση προβλέφθηκε κατά τα ανωτέρω η κατά χρονικά στάδια πληρωμή του με την πρόοδο των εργασιών και όχι με την εκ μέρους του τελική παράδοση του έργου. Έτι περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι από το Νοέμβριο 2013, όταν και συνεχίστηκε το έργο ανακαίνισης της δεύτερης μεταξύ των διαδίκων σύμβασης και παράλληλα ξεκίνησε το έργο επέκτασης της ξενοδοχειακής μονάδας, που προβλεπόταν στην τρίτη σύμβαση, εκ μέρους της εργοδότριας εταιρίας και εναγόμενης είχαν προσληφθεί ως επιβλέποντες το έργο της επέκτασης οι μηχανικοί ………… και ……….., οι οποίοι είχαν αδιάλειπτη παρουσία στο έργο και αναφέρονταν στο νόμιμο εκπρόσωπο της εργοδότριας …………., όπως και ο μηχανικός ………….., που εκπονούσε τα σχέδια της επέκτασης. Πέραν των ανωτέρω, με σύμφωνη γνώμη του ενάγοντος, η εναγόμενη ανέλαβε και επιμελήθηκε η ίδια τις χωματουργικές εργασίες, με υπεργολαβική ανάθεσή τους από τον ενάγοντα καθ’ υπόδειξή της σε εταιρίες, που επιθυμούσε, ήτοι την «……………» και την «………..» (σχετ. τα από 20-11-2013 συμφωνητικά μεταξύ αυτών). Για δε φορολογικούς και οικονομοτεχνικούς λόγους, που επικαλέστηκε ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγόμενης …………… και με σύμφωνη γνώμη του ενάγοντος, τέθηκε ως αντισυμβαλλόμενη στις συμβάσεις της ανακαίνισης και της επέκτασης του ξενοδοχειακού συγκροτήματος η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «…………», τις οποίες ονόμασαν τυπικά «συμβάσεις υπεργολαβίας» (διότι η εταιρία «……………..» εμφανιζόταν ως εργολάβος εκτέλεσης αυτών των έργων), εικονικά όμως, τόσο ως προς το είδος τους όσο και ως προς το πρόσωπο του εργοδότη, καθώς στην πραγματικότητα επρόκειτο περί κυρίων εργολαβικών συμβάσεων, των οποίων τα αποτελέσματα (δικαιώματα και υποχρεώσεις) αμφότεροι οι διάδικοι (ενάγων – εφεσίβλητος και εναγόμενη – εκκαλούσα) και η φαινομενική εργολάβος εταιρία «……………» επιθυμούσαν να επέλθουν στο νομικό πρόσωπο της κρυπτόμενης – εναγόμενης εταιρίας («…………..»), όπως άλλωστε ήταν φυσικό, καθώς εκείνη ήταν η κυρία και εκμεταλλεύτρια του ξενοδοχειακού συγκροτήματος και αντλούσε συμφέρον από την εκτέλεση των επίδικων έργων. Από τα ανωτέρω, παρέπεται ότι δεν συνήφθη πραγματική σύμβαση εργολαβίας μεταξύ της εναγόμενης «…………….» και της εταιρίας «………………», παρά μόνο εικονικά εμφανίστηκε η εταιρία «………..» ως εργολάβος των δύο έργων, της ανακαίνισης και της επέκτασης, και πραγματική εργοδότης και αντισυμβαλλόμενη του ενάγοντος ήταν η εναγόμενη «………….», σύμφωνα και με όσα αναφέρθηκαν στην παραπάνω σχετική μείζονα σκέψη. Ενισχυτικό της παραπάνω κρίσης του Δικαστηρίου τούτου είναι και το γεγονός ότι στις προτάσεις της σε πρώτο βαθμό, αλλά και σε ανακοπές κατά διαταγής πληρωμής και της αναγκαστικής εκτέλεσης, που η εναγόμενη μεταγενέστερα άσκησε (για τις οποίες εκτενής αναφορά γίνεται κατωτέρω στην παρούσα), εκθέτει ως ιστορικό ότι η εταιρία «………..» συμβλήθηκε με τον ενάγοντα ως πληρεξούσια της εναγόμενης και υπέρ αυτής («…………….») δια του κοινού νόμιμου εκπροσώπου της …………., συνομολογώντας εμμέσως πλην σαφώς ότι αληθινή (κρυπτόμενη) εργοδότης του έργου ανακαίνισης και επέκτασης ήταν η εναγόμενη ως ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου και η φαινομενική εργολάβος εταιρία «……………» ενεργούσε για λογαριασμό και προς εξυπηρέτηση του σκοπού και των συμφερόντων της εναγόμενης. Επομένως και με βάση τις προδιαληφθείσες παραδοχές απορριπτέα ως αβάσιμα κατ’ ουσίαν τυγχάνουν τα υποστηριζόμενα με τον πρώτο λόγο έφεσης, με τον οποίο η εκκαλούσα παραπονείται ότι κατ’ εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων κρίθηκαν εικονικές η δεύτερη και η τρίτη από τις ένδικες συμβάσεις ως προς το πρόσωπο της αντισυμβαλλόμενης του ενάγοντος και δη ως προς την εταιρία «…………», καθότι έκαστη από τις τρεις επίδικες συμβάσεις καταρτίστηκε με ξεχωριστά νομικά πρόσωπα και αφού η ίδια (εναγόμενη) δεν υποχρεούται να εξοφλήσει τις σχετικές αγωγικές απαιτήσεις του ενάγοντος, καθώς δεν είναι αυτή που ρητά συμβλήθηκε στις συμβάσεις ανακαίνισης και επέκτασης, επικαλούμενη και το γεγονός ότι τα σχετικά τιμολόγια του ενάγοντος έχουν εκδοθεί σε βάρος της εταιρίας «…………». Και τούτο διότι αποδείχθηκε, κατά τα προεκτεθέντα, ότι η εναγόμενη εταιρία «…………..» είναι η πραγματική αντισυμβαλλόμενη του ενάγοντος στις ένδικες συναφθείσες συμβάσεις έργου ανακαίνισης και επέκτασης του ξενοδοχείου της και υπόχρεη καταβολής του εργολαβικού ανταλλάγματος και συνακόλουθα, η τελευταία νομιμοποιείται παθητικά στην ένδικη διαφορά. Ακόμα, με τον ίδιο λόγο έφεσης και με έτερο σκέλος του ισχυρίζεται η εκκαλούσα ότι καθ’ υπέρβαση της αρχής της διάθεσης και της αρχής της συζήτησης (άρθρο 106 ΚΠολΔ) θεωρήθηκαν πρωτοδίκως εικονικές οι ένδικες συμβάσεις της ανακαίνισης και της επέκτασης, μολονότι ο ενάγων δεν επικαλείται ρητά εικονικότητα των επίδικων συμβάσεων στην αγωγή του. Εντούτοις, ο λόγος αυτός και κατά το ανωτέρω μέρος του πρέπει να απορριφθεί ως στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση του περιεχομένου της αγωγής, ο ενάγων στην ιστορική βάση της αγωγής του περιγράφει με σαφήνεια περιστατικά τέτοια που πληρούν το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, ακόμα και αν δεν επικαλείται ρητά τον όρο «εικονικότητα» και τη διάταξη του άρθρου 138 ΑΚ και ως εκ τούτου προβάλλει τον περί εικονικότητας ισχυρισμό, που τείνει στη θεμελίωση του ασκούμενου με την αγωγή δικαιώματός του κατά του πραγματικού εργοδότη – εναγόμενης «………..» (σχετ. σελ. 3, 5 και 6 της αγωγής : «…………, η οποία θα εμφανιζόταν τυπικά ως εργολάβος του έργου… και εγώ ως υπεργολάβος στο σύνολο του έργου», «…η ως άνω ………. θα εμφανιζόταν επίσης να τις αναθέτει εργολαβικά στην …. …….…, εγώ δε θα εμφανιζόμουν ως υπεργολάβος του έργου…»). Συνεπώς, τα αντίθετα υποστηριζόμενα από την εκκαλούσα με τον πρώτο λόγο έφεσης τυγχάνουν απορριπτέα ως αβάσιμα κατ’ ουσίαν, όπως και ο σχετικός λόγος έφεσης στο σύνολό του. Περαιτέρω, λόγω του υψηλού κόστους του τρίτου έργου της επέκτασης, το οποίο η εναγόμενη διαπίστωσε στην πορεία ότι δεν μπορεί να καλύψει, άλλαξε τον αρχικό σχεδιασμό της και αποφάσισε να περιορισθεί το έργο στην κατασκευή επτά κατοικιών εμβαδού 135 τ.μ. εκάστης και μίας εμβαδού 67,50 τ.μ., αντί των αρχικά προϋπολογισθεισών έντεκα κατοικιών, γεγονός που προκάλεσε αλλεπάλληλες αλλαγές στα σχέδια από τον εκπονούντα τη μελέτη μηχανικό ……., παρεμβάσεις από την πολεοδομία στις αρχές του Ιανουαρίου 2014 και κατ’ επέκταση καθυστέρηση στην πρόοδο των εργασιών. Ο εργολάβος εκτελούσε τις σχετικές εργασίες από το Νοέμβριο 2013, έχοντας λάβει την κατά τα συμφωνηθέντα εύλογη προκαταβολή για το τρίτο έργο της επέκτασης και πέραν αυτής, σταδιακά κατά την πρόοδο των εργασιών μετρητά και επιταγές, χωρίς ποτέ όμως, να υλοποιηθεί στην πράξη από τα διάδικα μέρη ο προβλεφθείς όρος περί συμφωνίας και υπογραφής των πιστοποιήσεων των εργασιών, οι οποίες προχωρούσαν, χωρίς να προκύψει διακοπή αυτών ελλείψει έγκρισης εκ μέρους των επιβλεπόντων μηχανικών, πλην όμως, από το Φεβρουάριο του έτους 2014 η εναγόμενη άρχισε να μην εκπληρώνει την υποχρέωσή της για τις απαραίτητες τμηματικές καταβολές της αμοιβής του ενάγοντος σύμφωνα με την πρόοδο των εργασιών, επικαλούμενη έλλειψη ρευστότητας και να προβαίνει σε καταβολές μικροποσών (αποδεικνυόμενων από τις σχετικές καταθέσεις), δυσανάλογων σε σχέση με τα έξοδα εξέλιξης ενός έργου του μεγέθους της ανακαίνισης και επέκτασης και αυτές (καταβολές) γίνονταν μόλις κατόπιν επίμονης όχλησης εκ μέρους του εργολάβου – ενάγοντος. Στο μεταξύ και χάριν καταβολής της εργολαβικής αμοιβής του, του είχαν ήδη παραδοθεί δια οπισθογραφήσεως από την εταιρία «…………», σε διαταγή της οποίας είχαν εκδοθεί από την εναγόμενη, τρεις μεταχρονολογημένες επιταγές με πληρώτρια την Τράπεζα «………..», έκδοσης της εναγόμενης, και ειδικότερα, επιταγή 15.000 ευρώ, που του παραδόθηκε την 20.11.2013, την οποία αυτός μεταβίβασε δια οπισθογραφήσεως σε προμηθευτή του, επιταγή 105.000 ευρώ την 30.1.2014 και επιταγή 90.000 ευρώ την 27.2.2014, τις οποίες δύο επιταγές ο ενάγων, κατόπιν προτροπής της αντιδίκου, χρησιμοποίησε για να βρει χρηματοδότηση από τράπεζα, σκοπός που δεν επιτεύχθηκε και άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα στην πρόοδο των εργασιών εξαιτίας της έλλειψης ρευστότητας, που επαγωγικώς ανέστειλε τις προμήθειες υλικών και την καταβολή της αξίας των ημερομισθίων των εργατών. Στη συνέχεια, η εναγόμενη, αντί να μεριμνήσει για την καταβολή των οφειλόμενων, ώστε να συνεχισθεί η εκτέλεση του έργου, επέδωσε μέσω της φαινομενικής συμβαλλόμενης – εταιρίας «……………..» την 28-3-2014 την από 27-3-2014 έγγραφη εξώδικη δήλωση προς τον ενάγοντα, με την οποία δήλωνε ότι υπαναχωρούσε από τη σύμβαση, ισχυριζόμενη ότι ο ενάγων αυθαίρετα και αντισυμβατικά διέκοψε την εκτέλεση του έργου και το εγκατέλειψε, με αποτέλεσμα, λόγω της υπαίτιας καθυστέρησης στην εκτέλεσή του, να είναι αδύνατη η έγκαιρη περάτωση και παράδοσή του, καλώντας τον συγχρόνως να της επιστρέψει τις άνω μεταχρονολογημένες επιταγές. Στην εν λόγω εξώδικη δήλωση ουδείς λόγος έγινε περί εμφιλοχώρησης κακοτεχνιών στο ήδη εκτελεσθέν έργο. Ο ενάγων απάντησε στην άνω δήλωση υπαναχώρησης με την από 2-4-2014 εξώδικη δήλωσή του, που επιδόθηκε στην εταιρία «……» την 4-4-2014 (σχετ. η με αριθμό ….. Β/4-4-2014 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών …………….), αρνούμενος τις άνω αιτιάσεις, επικαλούμενος την εκ μέρους του τήρηση των συμφωνηθέντων, καλώντας την εταιρία «………….» σε κοινή επιμέτρηση του έργου, ζητώντας το σύνολο της αμοιβής του και δηλώνοντας ότι θα επιδιώξει την ικανοποίηση της αξίωσής του και από τις μεταχρονολογημένες επιταγές που είχε λάβει. Επίσης, αποδείχθηκε ότι μετά την αποβολή του εργολάβου από το έργο, η εναγόμενη και η εταιρία «…….» με τους εργάτες του εργολάβου ολοκλήρωσαν το έργο μέσα στον Απρίλιο 2014 και το ξενοδοχείο λειτούργησε στην επικείμενη τουριστική σεζόν. Περαιτέρω, πρέπει να σημειωθεί ότι σε προγενέστερο χρόνο και δη το μήνα Μάρτιο 2014, όταν και ήδη φαινόταν η δυσπραγία της εργοδότριας να καταβάλει χρήματα στον εργολάβο για την πρόοδο των εργασιών, ο τελευταίος κάλεσε στο εργοτάξιο τη συνεργάτιδά του αρχιτέκτονα-μηχανικό . ….., προκειμένου να πιστοποιήσει το στάδιο των εργασιών. Η μηχανικός σε διάστημα 3-4 ωρών κατά το οποίο παρέμεινε στο έργο, έβγαλε φωτογραφίες, είδε τα κτίσματα και τις εργασίες σε συνδυασμό με τα σχέδια του έργου που της παραδόθηκαν και σύμφωνα με αυτά συνέταξε μια τεχνική έκθεση για το στάδιο της προόδου του (σχετ. η από 23-6-2014 τεχνική έκθεση της ανωτέρω αρχιτέκτονα – μηχανικού ……, με συνημμένες τις φωτογραφίες του έργου). Η ίδια περαιτέρω συμβούλεψε τον εργολάβο (ενάγοντα) να προσλάβει έναν μηχανικό της περιοχής προκειμένου να προβεί σε αναλυτικότερη επιμέτρηση του έργου και ο εργολάβος το πρότεινε στον αρχιτέκτονα – μηχανικό …………, πλην όμως, λόγω της διάρρηξης των σχέσεων των διαδίκων ο …… αρνήθηκε την 18-3-2014 την επίσκεψη του εν λόγω μηχανικού στο έργο, τη δε παρεμπόδιση του ανωτέρω μηχανικού να εισέλθει στο έργο αναφέρει και ο ενάγων στην προαναφερόμενη εξώδικη απάντησή του (σχετ. οι εκατέρωθεν εξώδικες δηλώσεις). Στη συνέχεια, διαρθρώθηκε η δικαστική αντιδικία των διαδίκων ως ακολούθως : Ο ενάγων είχε οπισθογραφήσει και παραδώσει την πρώτη εκ των άνω μεταχρονολογημένων επιταγών στην προμηθεύτριά του εταιρία «…………….», η οποία την κυκλοφόρησε περαιτέρω και ο τελευταίος κομιστής ……………… αιτήθηκε και επέτυχε την έκδοση της με αριθμό …../2015 διαταγής πληρωμής της Ειρηνοδίκη Αθηνών μόνο εναντίον του ενάγοντος και όχι εναντίον της εκδότριας και των λοιπών οπισθογράφων, ενώ τις δύο άλλες επιταγές εμφάνισε ο ίδιος ο ενάγων προς πληρωμή νόμιμα και εμπρόθεσμα στην πληρώτρια τράπεζα, αλλά δεν πληρώθηκαν λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων της εκδότριας και ένεκα τούτου αιτήθηκε με βάση τους άνω πιστωτικούς τίτλους (επιταγές) και επέτυχε την έκδοση της με αριθμό …../2014 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς για ποσό 195.000 ευρώ πλέον τόκων και δικαστικών εξόδων εναντίον της εναγόμενης και της εταιρίας «………..» (σχετ. οι διαταγές αυτές πληρωμής). Οι τελευταίες – καθ’ ων η διαταγή πληρωμής εν συνεχεία άσκησαν εναντίον της νόμιμα και εμπρόθεσμα την από 13-7-2014 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …………./15-7-2014 ανακοπή και τους από 2-6-2015 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ………/2-6-2015 πρόσθετους λόγους αυτής, που απευθύνονταν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς (σχετ. τα δικόγραφα ανακοπής και πρόσθετων λόγων αυτής). Στις 17-11-2016 συζητήθηκαν η εν λόγω ανακοπή και πρόσθετοι λόγοι κατά της διαταγής πληρωμής και στη δίκη αυτή οι ανακόπτουσες, με τους κύριους και πρόσθετους λόγους της ανακοπής, ισχυρίσθηκαν ότι ουδέν οφείλουν στον ενάγοντα, καθώς υπαναχώρησαν από τη σύμβαση επέκτασης, εξ υπαιτιότητας του ενάγοντος με την από 27-3-2014 εξώδικη δήλωσή τους, η οποία ανέτρεψε εξ υπαρχής τα αποτελέσματά της, ότι σε κάθε περίπτωση η αξία του εκτελεσθέντος έργου δεν είναι αυτή που ισχυρίζεται ο ενάγων (498.465,80 ευρώ πλέον ΦΠΑ 23%), αλλά μικρότερη (384.096 ευρώ πλέον ΦΠΑ) και ότι ακόμα και το εκτελεσθέν μέρος του έργου παρουσιάζει ελαττώματα και ελλείψεις, για τη μερική αποκατάσταση των οποίων κατέβαλαν ποσό 243.100,19 ευρώ, αφού με την υπαναχώρησή τους από τη σύμβαση ο ενάγων κηρύχθηκε έκπτωτος, το οποίο (ποσό), ως ληξιπρόθεσμη απαίτησή τους εναντίον του (ενάγοντος), θέτουν σε συμψηφισμό προς τη χρηματική απαίτησή του εναντίον τους (ανακοπτουσών), με συνέπεια ο ενάγων, που έχει ήδη λάβει από τις ανακόπτουσες, κατά τα εκτεθέντα στην ανακοπή και πρόσθετους αυτής λόγους, ποσό (51.100 + 272.265 =) 322.365 ευρώ, να έχει ήδη λάβει μεγαλύτερο ποσό από αυτό που δικαιούται (384.096 – 243.100,19 = 140.995,81 ευρώ) και επαγωγικώς ουδεμία αξίωση να διατηρεί εναντίον τους, αντιθέτως δε, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς των ανακοπτουσών, οφείλει να τους επιστρέψει χρήματα. Τους ίδιους δε ισχυρισμούς προβάλλει η εναγόμενη «………..» και στην κρινόμενη αγωγή, η οριστική κρίση επί της οποίας για το λόγο αυτό σε εκείνο το στάδιο της δίκης ανεστάλη μέχρι να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της δίκης της ανακοπής. Συζητήσεως γενομένης εκδόθηκε η με αριθμό 5048/15.11.2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που δέχθηκε την ανακοπή και ακύρωσε τη διαταγή πληρωμής που είχε εκδώσει ο ενάγων, ο οποίος ως ηττηθείς και έχων έννομο συμφέρον άσκησε την από 10-4-2018 και με αριθμό κατάθεσης ……/2018 έφεση ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, το οποίο εξαφάνισε την ανωτέρω απόφαση (5048/2017) και ερευνώντας άπαντες τους προβληθέντες λόγους ανακοπής, απέρριψε αυτούς και επικύρωσε τη διαταγή πληρωμής τελεσιδίκως με τη με αριθμό 478/2020 απόφασή του (σχετ. οι δικαστικές αυτές αποφάσεις και η από 10-4-2018 έφεση). Σημειωτέον ότι κατά της ανωτέρω αποφάσεως του Εφετείου (478/2020) ασκήθηκε η από 1.10.2020 και με αριθμό κατάθεσης …………/2020 αίτηση αναίρεσης, η οποία προσδιορίσθηκε να δικασθεί στις 14.2.2022. Ήδη εκδόθηκε η με αριθμό 960/2023 απόφαση του ΑΠ, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης (σχετ. η εν λόγω απόφαση του ΑΠ, που μετ’ επικλήσεως προσκομίζει ο εφεσίβλητος). Αποδείχθηκε περαιτέρω, σύμφωνα με τις προσκομισθείσες μετ’ επικλήσεως αποδείξεις, αλλά και με όσα διαλαμβάνονται στην ανωτέρω απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, ότι οι μεταχρονολογημένες επιταγές που δόθηκαν στον ενάγοντα εργολάβο, δεν δόθηκαν για εγγύηση, όπως ισχυρίστηκε η εναγόμενη, αλλά χάριν της τμηματικής καταβολής της εργολαβικής του αμοιβής για το προσηκόντως εκτελεσθέν έργο σε ποσοστό 80-90%, από το οποίο αυτός (ενάγων) αποβλήθηκε προσχηματικά από την εναγόμενη, χωρίς εύλογη αιτία την 28-3-2014. Το ανωτέρω επίπεδο προόδου στο έργο κατά τα τέλη Μαρτίου 2014 αποδεικνύεται εμμέσως και από το γεγονός ότι άμεσα αυτό αποπερατώθηκε με επιμέλεια του εργοδότη μέσα στον επόμενο μήνα (Απρίλιος 2014), κατά τον οποίο είχε ορισθεί και ο συμβατικός χρόνος παράδοσής του. Άλλωστε, και η  μηχανικός …… επισημαίνει στην τεχνική της έκθεση ότι οι εργασίες που είχαν απομείνει σε συνδυασμό και με τον απαιτούμενο για αυτές χρόνο, επέτρεπαν την πλήρη και εμπρόθεσμη αποπεράτωση του έργου. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η εν λόγω δηλωθείσα υπαναχώρηση της εναγόμενης δυνάμει της ανωτέρω εξώδικης δηλώσεώς της δια της εταιρίας «…………….» στην πραγματικότητα τυγχάνει καταγγελία της σύμβασης έργου, εφόσον αυτό είχε ήδη εκπονηθεί κατά το μεγαλύτερο μέρος του, παρελθόντος του μεγαλύτερου χρονικού διαστήματος της συμβατικά συμφωνηθείσας διάρκειάς του των πέντε μηνών και προς τούτο η εναγόμενη οφείλει την εργολαβική αμοιβή κατά το αντίστοιχο μέρος, παρά την καταγγελία της σύμβασης. Η σχετική κρίση του παρόντος Δικαστηρίου ενισχύεται και από το γεγονός ότι οι ισχυρισμοί του ενάγοντος περί της βασιμότητας της αξίωσής του από το εκπονηθέν έργο, πιθανολογήθηκαν ως ισχυροί σε αλλεπάλληλες δίκες ασφαλιστικών μέτρων. Ειδικότερα, προς εξασφάλιση της απαίτησης για την εργολαβική αμοιβή, που επιδιώκει ο ενάγων με την κρινόμενη αγωγή του, και αφού είχε κατατεθεί η ανακοπή και οι πρόσθετοι λόγοι κατά της διαταγής πληρωμής που είχε εκδώσει σε βάρος της εναγόμενης, υπέβαλε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 20-9-2016 και με αριθμό κατάθεσης …………../2016 αίτηση για λήψη ασφαλιστικών μέτρων, αιτούμενος να του παρασχεθεί άδεια για την εγγραφή προσημείωσης υποθήκης στο ακίνητο ιδιοκτησίας της εναγόμενης εταιρίας «……», αίτηση που έγινε δεκτή με τη με αριθμό 471/13.3.2017 απόφαση. Με αυτήν, πιθανολογήθηκε ως βάσιμη η επίδικη αξίωση του ενάγοντος, καθώς και ο επικείμενος κίνδυνος ματαίωσης της ικανοποίησής του, που δικαιολογεί τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων και του χορηγήθηκε άδεια εγγραφής προσημείωσης υποθήκης μέχρι του ποσού των 350.000 ευρώ σε βάρος του ακινήτου – ξενοδοχειακής μονάδας της εναγόμενης (σχετ. το δικόγραφο της αίτησης εγγραφής προσημείωσης υποθήκης και η με αριθμό 471/2017 δικαστική απόφαση). Η εναγόμενη, κατόπιν έκδοσης της ανωτέρω απόφασης, αιτήθηκε την ανάκλησή της από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς ως δικαστήριο της κύριας δίκης και εκδόθηκε η με αριθμό 865/2020 απόφαση (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων), η οποία δεν ανακάλεσε, αλλά μεταρρύθμισε την προηγούμενη απόφαση, παρέχοντας στην εναγόμενη «………» την ευχέρεια να αντικαταστήσει τη διαταχθείσα προσημείωση υποθήκης με καταβολή εγγυοδοσίας ποσού 350.000 ευρώ, προς εξασφάλιση της επίδικης αξίωσης του ενάγοντος (σχετ. η με αριθμό 865/2020 απόφαση). Στο μεταξύ με βάση τη διαταγή πληρωμής (……./2014) ο ενάγων προέβη σε αναγκαστική εκτέλεση με κατάσχεση αρχικά των τραπεζικών λογαριασμών της εναγόμενης «………………..» και εν συνεχεία του μοναδικού περιουσιακού της στοιχείου, ήτοι της ξενοδοχειακής μονάδας με την επωνυμία «………..», κείμενης στο ….. Χαλκιδικής, με τη με αριθμό ……../2015 έκθεση κατάσχεσης ακινήτου και τη με αριθμό …../20.3.2015 περίληψη κατασχετήριας έκθεσης (σχετ. τα εν λόγω κατασχετήρια έγγραφα). Η οφειλέτιδα – εναγόμενη, αξιοποιώντας κάθε δικονομική δυνατότητα, προέβη σε αλλεπάλληλες αιτήσεις αναστολής εκτέλεσης, οι οποίες άπασες απορρίφθηκαν επί τη βάσει πιθανολόγησης της βασιμότητας της αξίωσης του ενάγοντος, παρά τους εκεί προβληθέντες αντίθετους και αρνητικούς ισχυρισμούς της εναγόμενης. Ειδικότερα, απορρίφθηκε η από 13-7-2014 με αριθμό κατάθεσης ………………../2014 αίτηση αναστολής κατ’ άρθρο 632 ΚΠολΔ της διαταγής πληρωμής με τη με αριθμό 2086/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων), η από 6-4-2015 με αριθμό κατάθεσης …../2015 αίτηση αναστολής εκτέλεσης κατ’ άρθρο 938 ΚΠολΔ με τη με αριθμό 131/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων), ακολούθησε η απόρριψη της από 6-4-2015 με αριθμό κατάθεσης ……………./2015 αίτησης για διόρθωση κατασχετήριας έκθεσης με τη με αριθμό 132/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων), η απόρριψη έτερης (β) αίτησης (από 29-5-2015 με αριθμό κατάθεσης …………../2015) για διόρθωση κατασχετήριας έκθεσης και η απόρριψη έτερης (β) αίτησης (από 29-5-2015 με αριθμό κατάθεσης ……./2015) για αναστολή της εκτελεστικής διαδικασίας με τη με αριθμό 185/8-6-2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων), η απόρριψη (β) αίτησης (από 2-6-2015 με αριθμό κατάθεσης ………../2015) για αναστολή διαταγής πληρωμής κατ’ άρθρο 632 ΚΠολΔ στο πλαίσιο κατάθεσης πρόσθετων λόγων ανακοπής (αρ. καταθ. …../2015) με τη με αριθμό 121/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων), καθώς και η απόρριψη του από 17.6.2016 αιτήματος για έκδοση προσωρινής διαταγής για αναστολή του επισπευδόμενου για τις 6-7-2016 πλειστηριασμού, το οποίο υποβλήθηκε κατά την κατάθεση της από 17-6-2016 με αριθμό κατάθεσης ………./2016 αίτησης, με την οποία ζήτησε την ανάκληση της με αριθμό 121/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (σχετ. οι αιτήσεις και οι ως άνω αποφάσεις). Κατόπιν όλων των ανωτέρω, η εναγόμενη «……….», αφού εξάντλησε όλες τις δικονομικές δυνατότητες και τα μέσα της ως οφειλέτιδα προς αποφυγή της αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος του περιουσιακού της στοιχείου, εξόφλησε το υπόλοιπο συμφωνηθέν ποσό κατά συμβιβασμό του ενάγοντος από τη διαταγή πληρωμής, καταβάλλοντας το σε δόσεις από τον Ιούλιο 2016 μέχρι και το Σεπτέμβριο 2016, ποσό που κατόπιν περιορισμού του αγωγικού αιτήματος δεν περιλαμβάνεται στην αξίωση της κρινόμενης αγωγής του ενάγοντος. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι αναφορικά με την εκτέλεση του έργου της πρώτης χρονικά σύμβασης, που εκπονήθηκε και παραλήφθηκε ανεπιφύλακτα, ο εργολάβος – ενάγων εξέδωσε τιμολόγιο 45.000 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 23% 10.350 ευρώ, ήτοι συνολικά ποσό 55.350 ευρώ (σχετ. το με αριθμό …../30-9-2013 τιμολόγιο) και για την εξόφλησή του καταβλήθηκαν από την εργοδότρια συνολικά 51.100 ευρώ, ήτοι 34.500 ευρώ από 27.2.2013 έως 17.5.2013 με μεταχρονολογημένες επιταγές, οι αποδείξεις των οποίων προσκομίζονται με συνημμένα τα αντίγραφα των επιταγών [σχετ. οι με αριθμό …/27-2-2013, …/18-4-2013, …../29-4-2013, …/17-5-2013 αποδείξεις πληρωμής, έκδοσης της εναγόμενης, για 7.500 ευρώ, 14.000 ευρώ, 7.000 ευρώ και 6.000 ευρώ, αντιστοίχως], ποσό 5.600 ευρώ με κατάθεση σε λογαριασμό, που τηρεί αυτός (ενάγων) στην τράπεζα ……. σε τρεις δόσεις, την 2-4-2013 (2.000 ευρώ), την 23-4-2013 (600 ευρώ) και την 17-2-2014 (3.000 ευρώ)  [σχετ. η κίνηση του τραπεζικού λογαριασμού του ενάγοντος] και ποσό 11.000 ευρώ, που κατατέθηκε από την εναγόμενη τμηματικά σε λογαριασμό, που τηρεί ο εργολάβος στην τράπεζα ……., την 19-10-2013 και την 29-10-2013 και δη 9.000 ευρώ και 2.000 ευρώ, αντιστοίχως [σχετ. αποδείξεις συναλλαγής της τελευταίας τράπεζας], ενώ έμεινε ανεξόφλητο υπόλοιπο από την εν λόγω σύμβαση το ποσό των 4.250,00 ευρώ. Όσον αφορά στις εκτελεσθείσες εργασίες της ανακαίνισης στο πλαίσιο της δεύτερης κατά χρονική σειρά σύμβασης, για την οποία αποδείχθηκε ότι υλοποιήθηκε το 80-90% του αντικειμένου της, η αρχιτέκτονας μηχανικός …………….. μετά από σχετική εντολή του ενάγοντος προέβη σε αυτοψία την 14 Μαρτίου 2014 και κατέγραψε το μέχρι τότε εκπονηθέν έργο, αναφορικά με την ανακαίνιση του ήδη υπάρχοντος κτιρίου ξενοδοχείου αποτελούμενου από 72 δωμάτια, 8 βίλες – μπανγκαλόου με τις πισίνες και τα μπάνια τους, τους εσωτερικούς χώρους διαμονής, τους εξωτερικούς χώρους, την κατασκευή νέας ξύλινης εξέδρας στην κύρια πισίνα του ξενοδοχείου, τη διαμόρφωση χώρου παρκινγκ, την κατασκευή νέου σκιάστρου, τη δημιουργία χωρισμάτων με κατασκευή γυψοσανίδας στους εσωτερικούς χώρους των κτιρίων και τις γενικές επισκευές και ανακαινίσεις ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων όλων των παλιών κτιρίων, καθώς και τους εσωτερικούς και εξωτερικούς ελαιοχρωματισμούς. Σύμφωνα με τον περιλαμβανόμενο στην από 23-6-2014 τεχνική της έκθεση πίνακα περιγραφής και κοστολόγησης των εργασιών άνευ του αναλογούντος Φ.Π.Α., που είχαν συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων και έγιναν, περιλαμβάνονται : 1) γυψοσανίδες χωρίς μόνωση απλή, σπατουλαρισμένες και βαμμένες για 48 δωμάτια και 24 σοφίτες, συνολικού κόστους 14.800 ευρώ, 2) γυψοσανίδες κούτελα, σπατουλαρισμένα και βαμμένα, για 48 δωμάτια, κόστους 4.032 ευρώ, 3) χρωματισμοί τοίχων των 72 δωματίων μαζί με υλικά, κόστους 21.600 ευρώ, 4) τοποθέτηση νέων πλακιδίων στα δάπεδα των μπάνιων (περιλαμβανομένου ξηλώματος, αποκομιδής μπαζών, των υλικών και της τοποθέτησης σε 30 μπάνια δωματίων), συνολικού κόστους 2.100 ευρώ, 5) ηλεκτρολογική εγκατάσταση και αγορά 140 διακοπτών, 140 αλερετούρ διακοπτών, 144 φώτων φθορίου, 288 μέτρων ταινίας λεντ, κατ’ αποκοπή 200 ευρώ το δωμάτιο και για 72 δωμάτια, συνολικού κόστους 14.400 ευρώ, 6) εξωτερικά χρώματα για όλα τα κτίρια (4 κτίρια 72 δωματίων) και για το κτίριο της ρεσεψιόν και τις 8 βίλες κατ’ αποκοπή, καθώς και για το εστιατόριο και το μπαρ, συνολικού κόστους 32.500 ευρώ, 7) μόνωση με πετροβάμβακα 100 κιλά/μ2 για τις βίλες μαζί με εργασία τοποθέτησης συνολικά 248 μ2, συνολικού κόστους 1.984 ευρώ, 8) ηλεκτρολογικά, αγορά και τοποθέτηση λεντοταινίας στις ψευδοροφές στις 8 βίλες, συνολικού κόστους 800 ευρώ, 9) σιδηροκατασκευή με λινάτσα για σκίαστρο αυτοκινήτων στο παρκινγκ, κατ’ αποκοπή 600 ευρώ, 10) πέργκολες 62 ευρώ/μ2, επί 238,5 τ.μ., συνολικού κόστους 14.787 ευρώ, 11) βάσεις 6 ομπρελών προς εκατό ευρώ η μία, συνολικού κόστους 600 ευρώ. Περαιτέρω, εκτελέστηκαν και εργασίες, οι οποίες δεν είχαν συμφωνηθεί εξαρχής και προέκυψαν από συμφωνία μεταξύ των μερών στην πορεία εκτέλεσης του έργου και χαρακτηρίζονται στον εν λόγω πίνακα ως έξτρα εργασίες και ειδικότερα: 12) γυψοσανίδες χωρίς μόνωση άνθυγρη (πράσινη) σπατουλαρισμένες και βαμμένες για 12 δωμάτια επί 48 τ.μ./22 ευρώ, συνολικού κόστους 12.672 ευρώ, 13) γύψινο φελιζόλ 1.444 μέτρα, συνολικού κόστους 4.332 ευρώ, 14) βάψιμο επίπλων σε όλα τα ξύλα μέσα κι έξω κατ’ αποκοπή για 72 δωμάτια προς 100 ευρώ/δωμάτιο, συνολικά 7.200 ευρώ, 15) καθάρισμα παλιών αρμών στα μπάνια και τοποθέτηση καινούργιων με ρεβινέξ για 72 δωμάτια, συνολικού κόστους 2.880 ευρώ, 16) 272 τ.μ. γυψοσανίδες χωρίσματα χωρίς μόνωση απλή σπατουλαρισμένες και βαμμένες για τις βίλες, προς 20 ευρώ ανά τ.μ. επί 272 τ.μ., συνολικού κόστους 5.440 ευρώ, 17) 44 μέτρα γυψοσανίδες κούτελα σπατουλαρισμένα και βαμμένα για τις βίλες, συνολικού κόστους 616 ευρώ, 18) εσωτερικοί χρωματισμοί για 8 βίλες, συνολικού κόστους 4.000 ευρώ, 19) ξύλινες εξέδρες πίσω από το μπαρ κατ’ αποκοπή, συνολικού κόστους 1.450 ευρώ, 20) ξύλινη εξέδρα στο πλάι της πισίνας κατ’ αποκοπή, κόστους 2.350 ευρώ, 21) στο χώρο του σπα, του μασάζ και του γυμναστηρίου, διαμερισματοποίηση από γυψοσανίδες με μόνωση, επένδυση πλακιδίων, μόνωση στην υαλοκατασκευή της οροφής, κατασκευή παραθύρου από αλουμίνιο, δύο εσωτερικές πόρτες και στεγανοποίηση, συνολικού κόστους 3.447 ευρώ. Ωστόσο, δεν αποδείχθηκαν από τα επικαλούμενα στον ανωτέρω πίνακα, ως ουσία βάσιμα: α) η αντικατάσταση φθαρμένων πλακιδίων σε εξωτερικούς χώρους κόστους 3.165 ευρώ, β) το τρίψιμο και το βάψιμο καρεκλών εστιατορίου κόστους 2.500 ευρώ και γ) η τοποθέτηση ταπετσαρίας κομπλέ για είκοσι δωμάτια συνολικού κόστους 800 ευρώ, ήτοι εργασίες αξίας 6.465 ευρώ σύμφωνα με την αντίστοιχη εκτίμηση στην τεχνική έκθεση του μηχανικού της εναγόμενης …….., ο οποίος αρνείται την εκτέλεση των εν λόγω εργασιών (σχετ. η από 7-5-2014 τεχνική του έκθεση), όπως και ο έτερος μηχανικός της εναγόμενης …………. (σχετ. η από Μαΐου 2014 τεχνική του έκθεση), αλλά και λόγω της μη πειστικής και γενικευμένης διατύπωσης ως προς αυτά στην τεχνική έκθεση της …………, η οποία στο προοίμιο του πίνακα αναφέρει: «…Σε μερικά από τα δωμάτια είχε τοποθετηθεί και ταπετσαρία στον έναν τοίχο…» και «Σε αρκετούς εξωτερικούς χώρους ξηλώθηκαν φθαρμένα πλακίδια και τοποθετήθηκαν νέα…» και στην οποία δεν περιλαμβάνονται φωτογραφίες από τις φτιαγμένες καρέκλες εστιατορίου, παρότι επισυνάπτεται φωτογραφία από την εκτέλεση της βαφής των επίπλων των δωματίων. Συνεπώς, ο εργολάβος στο πλαίσιο της ανωτέρω σύμβασης ανακαίνισης εκτέλεσε τις ανωτέρω εργασίες, συνολικού κόστους 152.590 ευρώ. Επίσης, προς εκτέλεση της τρίτης σύμβασης για την επέκταση του ξενοδοχείου, η οποία εξελισσόταν παράλληλα με τις εργασίες ανακαίνισης και έφτασε στο επίπεδο του 80-90% της αποπεράτωσης, σύμφωνα με τον περιλαμβανόμενο, στην τεχνική έκθεση της μηχανικού …….. ., πίνακα περιγραφής και κοστολόγησης των εργασιών που συμφωνήθηκαν, και άνευ του αναλογούντος Φ.Π.Α., την 14.3.2014 είχαν ολοκληρωθεί: 1) σκελετός από μπετό και κατασκευή βάσεων 7,5 σπιτιών κόστους 5.300 ευρώ το κάθε σπίτι, ήτοι συνολικού κόστους 39.750 ευρώ, 2) ειδικά για την (Γ7) βάση επιπλέον για καλούπωμα και ξεκαλούπωμα, σίδερα και εργατικά, λόγω των λάθος σχεδίων που δόθηκαν από τη μηχανικό, κόστους κατ’ αποκοπή 3.500 ευρώ, 3) κατασκευή πισινών μόνο για τα μπετό 2.400 ευρώ ανά πισίνα και συνολικά κόστους 36.000 ευρώ, 4) κατασκευές στις πισίνες με τσιμεντόλιθους, χωρίσματα ανάμεσα στις πισίνες και δημιουργία μηχανοστασίων για 15 πισίνες, συνολικού κόστους 4.200 ευρώ, 5) κεντρική παροχή νερού σε όλα τα 30 νέα δωμάτια, κόστους 6.000 ευρώ, 6) όλα τα ηλεκτρολογικά υλικά και η εγκατάσταση χωρίς να έχουν τοποθετηθεί το διακοπτικό υλικό και τα φώτα, με 2.800 ευρώ στην αρχική συμφωνία και μείωση αυτής κατά 200 ευρώ, ήτοι 2.600 ευρώ ανά σπίτι, στα 7,5 σπίτια συνολικού κόστους 19.500 ευρώ, 7) υλικά και εργασία για τοποθέτηση υδρορροών στις κεραμοσκεπές, κόστους 3.000 ευρώ, 8) σοβάδες 455 τ.μ. σε κάθε σπίτι, συνολικού κόστους 61.425 ευρώ, 9) πλήρης τοποθέτηση πλακιδίων σε έξι σπίτια και επιπλέον στην επέκταση των μπαλκονιών και γύρω από τις πισίνες 250τ.μ., με συμφωνηθείσα τιμή 4.300 ευρώ ανά σπίτι και 30 ευρώ ανά τ.μ. για τα επιπλέον, συνολικού κόστους 33.300 ευρώ, 10) γύψινα από φελιζόλ που τοποθετήθηκαν περιμετρικά σε όλα τα μπάνια με κόστος 3 ευρώ ανά μμ, τοποθετήθηκαν σε κάθε μπάνιο 10μμΧ24 μπάνια=240 μμ και συνολικού κόστους 720 ευρώ, ενώ δεν αποδείχθηκε η ενδέκατη του πίνακα εγγραφή για εργασίες στον περιβάλλοντα χώρο με τα εργατικά τους, συνολικού κόστους 2.500 ευρώ, δοθέντος ότι περιγράφονται στον πίνακα γενικά και αόριστα ως «Περιβάλλοντας χώρος, διάφορες εργασίες, εργατικά», και ενόψει του ότι τις χωματουργικές εργασίες είχε επιμεληθεί με συμφωνία μεταξύ των μερών η εργοδότρια, όπως ανωτέρω αναφέρθηκε και του ότι περαιτέρω, η μόνη εργασία, που αναφέρεται στο προοίμιο του πίνακα από τη μηχανικό αναφορικά με τον περιβάλλοντα χώρο, είναι οι χωματουργικές εργασίες και η αρχή δεντροφύτευσης. Άλλωστε ως μη εκτελεσθείσα παρουσιάζεται η εν λόγω εργασία και στον πίνακα επιμετρήσεων του έργου του μηχανικού ……………. εκ μέρους της εναγόμενης. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον ίδιο πίνακα εκτίμησης των εκτελεσθεισών εργασιών ως προς την επέκταση του ξενοδοχείου (της …………….), έλαβαν χώρα και εργασίες που προέκυψαν επιπλέον των συμφωνηθεισών, ήτοι 11) περιμετρικά τοιχία και πέδιλα λόγω αλλαγής του στατικού σχεδίου, επιπλέον 90 κυβικά μέτρα οπλισμένο σκυρόδεμα, κόστους 18.000 ευρώ, 12) μονωτικές εργασίες στα θεμέλια των κατοικιών για υγρομόνωση με 53 κιλά χονδρό νάιλον και η εργασία τοποθέτησης, κόστους 6.600 ευρώ, 13) εργασίες τοιχοποιίας περιλαμβάνουσες τοίχο διπλό με μόνωση με συνολική τιμή για εργασία και υλικά 7.000 ευρώ ανά σπίτι, συνολική τιμή για 7,5 σπίτια, 52.500 ευρώ, 14) τσιμεντόλιθοι στα μπαλκόνια των βάσεων από κάτω για τη δημιουργία τοιχίων περιμετρικά σε όλες τις κατοικίες, συνολικού κόστους 4.000 ευρώ, 15) αναφορικά με τα υδραυλικά των σπιτιών, μπάνια και αποχέτευση μέχρι το φρεάτιο, 1-2 βρύσες εξωτερικές για 7,5 σπίτια, με κόστος 2.500 ευρώ κάθε σπίτι, συνολικού κόστους 18.750 ευρώ, 16) κατασκευή κεντρικής αποχέτευσης με Φ100 και Φ75, τοποθέτηση μαζί με 4 μεγάλα φρεάτια για να αποχετεύονται και τα νερά από τις πισίνες, περίπου 300 μ.μ., με συνολικό κόστος 13.000 ευρώ, 17) κεραμοσκεπές σε 7,5 σπίτια και επέκταση αυτής πάνω στα μπαλκόνια της κάθε βάσης, 12.000 ευρώ η κάθε στέγη και 80 ευρώ ανά τ.μ. για τα επιπλέον με συνολικό κόστος 111.600 ευρώ, 18) σιδηροκατασκευή από κοιλοδοκούς στο κέντρο του κάθε σπιτιού για να χωριστούν τα υπνοδωμάτια, όπου και στηρίχτηκαν οι στέγες, 55 ευρώ έκαστος και εργασία 3.000 ευρώ, επί 60 κοιλοδοκούς, συνολικού κόστους 6.180 ευρώ, 19) εργασίες στα μπάνια με τοποθέτηση πλακιδίων παντού (κτιστή ντουζιέρα), τοποθέτηση λεκανών και αγορά : ένας νιπτήρας, πάγκος στο νιπτήρα, λεκάνη με καζανάκι, δύο τεμάχια μπαταρίες, πόρτα, καθρέφτης, αγοράστηκαν όλα τα είδη υγιεινής, αλλά δεν τοποθετήθηκαν οι μπαταρίες και οι νιπτήρες σε 24 μπάνια, κατασκευάστηκαν επιπλέον αποχετεύσεις για τα a/c, αγοράστηκαν βάσεις για τις ντουζιέρες και ένας νιπτήρας επιπλέον ανά μπάνιο με τη βρύση του με κόστος κατ’ αποκοπή 1.000 ευρώ το μπάνιο, συνολικού κόστους 24.000 ευρώ, 20) τοποθέτηση γυψοσανίδων στην οροφή των μπάνιων, στο χωλ και στην είσοδο των 24 δωματίων προς 20 ευρώ το τ.μ., για 317,04 τ.μ., συνολικού κόστους 6.340,80 ευρώ και 21) ελαιοχρωματισμοί, που περιλαμβάνουν όλη την προεργασία (τρίψιμο, σκοκάρισμα, πέρασμα με βάση), ένα χέρι χρώμα, 2.400 ευρώ ανά σπίτι με συνολικό κόστος 14.400 ευρώ. Σημειώνεται ότι η υπό τον αριθμό 19 εργασία που εκτελέστηκε στα μπάνια, υπολογίζεται κατά την αναλογική και πειστική τιμή, που εμφανίζεται ως συμφωνηθείσα μεταξύ των διαδίκων στην τεχνική έκθεση του μηχανικού ……., όπως και στην τεχνική έκθεση του μηχανικού ……. ήτοι 1.000 ευρώ ανά μπάνιο, καθότι τυγχάνει αναλογική των εργασιών που εκτίθενται ως εκτελεσθείσες από την πλευρά του ενάγοντος, ήτοι της τοποθέτησης πλακιδίων παντού με κτιστή ντουζιέρα, της τοποθέτησης λεκάνης και της αγοράς των λοιπών ειδών υγιεινής, τα οποία όμως, δεν τοποθετήθηκαν, όπως αναφέρει η μηχανικός .. …… στην έκθεσή της και για το λόγο αυτό η εκτιμηθείσα εκ μέρους της αμοιβή των 1.500 ευρώ ανά μπάνιο κρίνεται από το Δικαστήριο ως μη πειστική. Συνεπώς, προς εκτέλεση της τρίτης σύμβασης ο εργολάβος είχε εκτελέσει έργο συνολικού κόστους 482.765,80 ευρώ, ενώ δεν αποδείχθηκε το εκ μέρους του αιτούμενο με την αγωγή κονδύλιο των 10.000 ευρώ για την αγορά κουφωμάτων. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο ενάγων με την πρόοδο των εργασιών είχε τιμολογήσει το μεγαλύτερο μέρος της ανακαίνισης σε συμφωνία με την εργοδότρια και εξέδωσε τα με αριθμό …./30-4-2013, ../19-7-2013 και ../30-11-2013 τιμολόγια συνολικού ύψους 114.055 ευρώ πλέον ΦΠΑ 23% ποσού 26.232,65 ευρώ και τιμολόγησε μέρος της επέκτασης, εκδίδοντας τα με αριθμό …../31-12-2013, ……/2014, ……/6-2-2014 και 30/14-3-2014 τιμολόγια συνολικού ύψους 229.185 ευρώ πλέον ΦΠΑ 23% ποσού 52.712,55 ευρώ (σχετ. τα επτά αυτά τιμολόγια έκδοσης του ενάγοντος). Συνεπώς, για το έργο της ανακαίνισης οφειλόταν στον εργολάβο από την εργοδότρια το ποσό των 152.590 ευρώ για τις εκτελεσθείσες εργασίες πλέον το Φ.Π.Α. των ανωτέρω σχετικών τιμολογίων, που ήδη είχαν εκδοθεί, ποσού 26.232,65 ευρώ, ήτοι 178.822,65 ευρώ συνολικά. Για δε το έργο της επέκτασης οφειλόταν το ποσό των 482.765,80 ευρώ για τις εκτελεσθείσες εργασίες, καθώς και το Φ.Π.Α. των ήδη εκδοθέντων ανωτέρω σχετικών τιμολογίων ποσού 52.712,55 ευρώ, ήτοι 535.478,35 ευρώ συνολικά και άρα, για αμφότερες τις ένδικες συμβάσεις ανακαίνισης και επέκτασης οφειλόταν το συνολικό ποσό των 714.301 ευρώ (= 178.822,65 + 535.478,35 ευρώ). Έναντι των ανωτέρω οφειλών και μέχρι το μήνα Μάρτιο 2014, η εργοδότρια εναγόμενη είχε καταβάλει στον εργολάβο 170.000 ευρώ ως προκαταβολή του υψηλού κόστους έργου της επέκτασης στις αρχές του Νοεμβρίου 2013 με τραπεζικές επιταγές, αποδεικνυόμενες από τις προσαγόμενες με επίκληση αποδείξεις με αριθμό …/6-11-2013 για ποσό 40.000 ευρώ, ../11-11-2013 για ποσό 40.000 ευρώ και …/19-11-2013 για ποσό 90.000 ευρώ. Στις αποδείξεις πληρωμής αυτές, τις οποίες έχει υπογράψει στη θέση «υπογραφή λαβόντος» κατά τον ίδιο τρόπο ο ενάγων, μνημονεύονται τα στοιχεία των τραπεζικών επιταγών, που του παραδόθηκαν, με την αιτιολογία «έναντι προκαταβολής εργασιών επέκτασης» και «έναντι προκαταβολής εργασιών». Περαιτέρω, καταβλήθηκε ποσό 41.265 ευρώ με επιταγές στο χρονικό διάστημα από 13-5-2013 έως και 20-11-2013, αποδεικνυόμενες από τις αποδείξεις πληρωμής με αριθμό …../13-5-2013 για ποσό 19.950 ευρώ, …./21-8-2013 για ποσό 2.610 ευρώ, …/18-7-2013 για ποσό 5.000 ευρώ, …/3-9-2013 για ποσό 5.705 ευρώ και …../20-11-2013 για ποσό 8.000 ευρώ, με αιτιολογία «εξόφληση ΤΙΜ. ΝΟ 5», «εξόφληση ΦΠΑ ΤΙΜΟΛ.», «έναντι εργασιών» και «έναντι λογαριασμού», σε σχέση με τη δεύτερη συμφωνία της ανακαίνισης. Τις αποδείξεις πληρωμής αυτές έχει υπογράψει ομοίως στη θέση «υπογραφή λαβόντος» κατά τον ίδιο τρόπο ο ενάγων και σε αυτές ομοίως μνημονεύονται τα στοιχεία των τραπεζικών επιταγών, που του παραδόθηκαν, για την παραπάνω αναγραφόμενη αιτία (σχετ. οι προσκομιζόμενες με επίκληση αποδείξεις πληρωμής). Επίσης, καταβλήθηκε ποσό 3.000 ευρώ την 11-11-2013 με κατάθεση στο λογαριασμό που τηρεί ο εργολάβος στην τράπεζα ……. με αιτιολογία «έναντι εργασιών» και ποσό 58.000 ευρώ με καταθέσεις στον ίδιο λογαριασμό με αιτιολογία «έναντι λογαριασμού» και ειδικότερα ποσό 5.000 ευρώ την 14-2-2014, ποσό 1.000 ευρώ την 17-2-2014, ποσό 1.000 ευρώ την 26-2-2014, ποσό 16.000 ευρώ την 27-2-2014, ποσό 6.000 ευρώ την 28-2-2014, ποσό 3.000 ευρώ την 28-2-2014, ποσό 7.000 ευρώ την 6-3-2014, ποσό 7.000 ευρώ την 6-3-2014, ποσό 5.000 ευρώ την 10-3-2014, ποσό 2.000 ευρώ την 11-3-2014 και ποσό 5.000 ευρώ την 19-3-2014 (σχετ. η κίνηση τραπεζικού λογαριασμού του ενάγοντος). Συνολικά για τις εργασίες που εκτελέστηκαν στο πλαίσιο των συμβάσεων ανακαίνισης και επέκτασης η εναγόμενη κατέβαλε ποσό 272.265 ευρώ. Συνεπώς, παρέμεινε, όπως ανωτέρω αναφέρθηκε, ανεξόφλητο το ποσό των 714.301 ευρώ, από το οποίο αφαιρείται το έναντι αυτού καταβληθέν ποσό των 272.265 ευρώ, οπότε απομένει οφειλόμενο ποσό  036 ευρώ, από το οποίο πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των 195.000 ευρώ, που καταβλήθηκε στο πλαίσιο της αναγκαστικής εκτέλεσης και για το οποίο προέβη η πληρεξούσια δικηγόρος του ενάγοντος σε παραίτηση, οπότε το οφειλόμενο για την ανωτέρω αιτία ποσό διαμορφώνεται σε 247.036 ευρώ [(714.301 – 272.265 =) 442.036 – 195.000 = 247.036 ευρώ]. Εξάλλου, η εκκαλούσα με τον τρίτο λόγο έφεσης παραπονείται ότι κατ’ εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων πρωτοδίκως δεν ελήφθησαν υπόψη και δεν συνυπολογίστηκαν στα ποσά που καταβλήθηκαν στον ενάγοντα έναντι της επίδικης οφειλής, εκείνα των 40.000 ευρώ και των 30.000 ευρώ, τα οποία (ποσά) ισχυρίζεται ότι του κατέβαλε την 12-12-2013 και την 27-2-2014, με βάση τις με αριθμό …./12-12-2013 και ……/27-2-2014 αποδείξεις πληρωμής, αντιστοίχως. Πλην όμως, η προβαλλόμενη ένσταση μερικής εξόφλησης κατά το ποσό των 70.000 ευρώ, που παραδεκτά επαναφέρεται, τυγχάνει απορριπτέα ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν, διότι δεν προέκυψε η καταβολή του εν λόγω ποσού στον ενάγοντα, αφού οι προσαγόμενες με επίκληση από την ενιστάμενη και εκκαλούσα δύο αποδείξεις είναι ανυπόγραφες, ήτοι δεν φέρουν υπογραφή στην οικεία θέση του λαβόντος, η οποία είναι κενή, πέραν του ότι ο ενάγων κατηγορηματικά αρνείται την είσπραξη άλλου χρηματικού ποσού καθ’ υπέρβαση του ως άνω αναφερόμενου, αλλά και η επικαλούμενη από την εκκαλούσα καταβολή του ανωτέρω ποσού (70.000 ευρώ) στον ενάγοντα έναντι της επίδικης οφειλής δεν επιβεβαιώνεται εν γένει από κανένα αποδεικτικό μέσο. Επομένως, τα αντίθετα υποστηριζόμενα από την εκκαλούσα είναι απορριπτέα ως αβάσιμα, όπως και ο σχετικός λόγος έφεσης στο σύνολό του. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι με αίτημα του ……………. εκπονήθηκε η από Δεκεμβρίου 2015 «έκθεση πραγματογνωμοσύνης» των πολιτικών μηχανικών …………… και ………, οι οποίοι διορίστηκαν με τη με αριθμό 2156/12-6-2015 απόφαση του Τ.Ε.Ε., στην οποία γνωμοδότησαν κατά τα αναφερόμενα σε αυτή για τη διαπίστωση και καταγραφή της φάσης του έργου, κατά την οποία ο εργολάβος διέκοψε την εκτέλεση των εργασιών εγκαταλείποντας αργότερα και το εργοτάξιο, για την εκτίμηση του κόστους των εργασιών που εκτελέστηκαν μέχρι τη συγκεκριμένη φάση, τη διαπίστωση των κακοτεχνιών και την εκτίμηση του κόστους αποκατάστασης, αναφορικά με το έργο επέκτασης της ξενοδοχειακής μονάδας της εναγόμενης. Σε αυτήν παρατίθεται αναλυτική εκτίμηση του εκτελεσθέντος έργου, καθώς και των ελλείψεων και κακοτεχνιών αυτού, ενώ σύμφωνα με το συνημμένο σε αυτήν πίνακα κοστολόγησης εργασιών αποκατάστασης κακοτεχνιών του έργου επέκτασης της ξενοδοχειακής μονάδας «……….» στο ….., αυτές υπολογίζονται σε συνολικό ποσό 158.846,79 ευρώ (σχετ. η από Δεκεμβρίου 2015 «έκθεση πραγματογνωμοσύνης»). Αντίθετα, οι αρχιτέκτονες μηχανικοί …………… και …………….. εκπόνησαν την από 17-1-2017 τεχνική έκθεσή τους για την αντίκρουση της ανωτέρω πραγματογνωμοσύνης, έχοντας παρασταθεί σε κοινή αυτοψία του έργου, το σκεπτικό της οποίας κρίνεται πλέον πειστικό από το παρόν Δικαστήριο. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το συμπέρασμα της τεχνικής τους έκθεσης, από την αυτοψία, που διενεργήθηκε, ουδεμία κακοτεχνία διαπιστώθηκε που δύναται να αποδοθεί σε ευθύνη του εργολάβου, λαμβανομένου υπόψη ότι αποτελούσε το εκτελεστικό όργανο, με την παροχή εκ μέρους του, των πρώτων υλών, του εργατοτεχνικού προσωπικού και των αναγκαίων μηχανημάτων, πλην όμως, υπό τις εντολές και κατευθύνσεις των επιβλεπόντων μηχανικών του έργου, οι οποίοι παρακολουθούσαν σε καθημερινή βάση την εξέλιξη του έργου, όπως οφείλουν. Οι κακοτεχνίες, που αναφέρονται στην «έκθεση πραγματογνωμοσύνης» προς απόδειξη των ισχυρισμών της εναγόμενης, απλά πιθανολογούνται και είτε αφορούν σε τμήματα της κατασκευής, που δεν είναι ορατά κατά την αυτοψία, αλλά θα απαιτείτο καθαίρεση ή κατεδάφιση τμήματος έργου για την ακριβή διαπίστωσή τους, είτε αφορούν εργασίες που εκτελέστηκαν σε απόκλιση από τις εγκεκριμένες μελέτες, λαμβανομένου υπόψη ότι οι μελέτες της υπάρχουσας κατασκευής εγκρίθηκαν εκ των υστέρων (η αναθεώρηση της άδειας οικοδομής για την υλοποίηση της επέκτασης εκδόθηκε την 12-5-2014, και ο εργολάβος αποπέμφθηκε από το έργο στα τέλη Μαρτίου 2014) και όχι κατά την κατασκευή. Όσα εκτελέστηκαν στην κατασκευή ήταν στο πλαίσιο εντολών και ευθύνης των επιβλεπόντων μηχανικών, περαιτέρω δε υπό τη διευθυντική έγκριση του κυρίου του έργου (σχετ. η από 17-1-2017 τεχνική έκθεση). Άλλωστε, το γεγονός ότι ο εργολάβος είχε επιλεχθεί για τρίτη φορά από την αντίδικό του, έχοντας δείξει ήδη τον τρόπο εργασίας και συνεργασίας του, αλλά και το έργο του στην πορεία της εκτέλεσης των μεταξύ τους συμβάσεων ήδη από το μήνα Φεβρουάριο 2013, το ότι εργάστηκε στο πλαίσιο της δεύτερης και της τρίτης σύμβασης ανακαίνισης και επέκτασης από το μήνα Νοέμβριο 2013 μέχρι το μήνα Μάρτιο 2014, χωρίς να αποδειχθεί στο διάστημα αυτό διακοπή εργασιών λόγω κακοτεχνίας ή αποπομπή του λόγω κακοτεχνίας, και το ότι στην εξώδικη δήλωση της εναγόμενης δια της εταιρίας «………………..», με την οποία υπαναχώρησε από τη σύμβαση, ουδείς λόγος γίνεται εκ μέρους της για διαπίστωση κακοτεχνιών, καθιστούν τους σχετικούς ισχυρισμούς περί ύπαρξης κακοτεχνιών και σχετικής αξίωσης της εναγόμενης έναντι του ενάγοντος για την αποκατάστασή τους, αβάσιμους. Συνεπώς, το ανωτέρω ποσό για την αποκατάσταση των κακοτεχνιών δεν δύναται να θεωρηθεί μια βέβαιη, εκκαθαρισμένη και ληξιπρόθεσμη απαίτηση, δοθέντος του τρόπου υπολογισμού της και ως εκ τούτου η σχετική ένσταση συμψηφισμού εκ μέρους της εναγόμενης απορρίπτεται ως ουσία αβάσιμη. Σημειωτέον ότι η ένσταση μερικής εξόφλησης της εναγόμενης λόγω της επικαλούμενης εκ μέρους της καταβολής ποσού 552.265,04 ευρώ κρίνεται απορριφθείσα ως ουσία αβάσιμη, κατά το μέρος που υπερβαίνει το ποσό που αποδείχθηκε κατά τα ανωτέρω στο σκεπτικό της παρούσης, ως καταβληθέν στον ενάγοντα έναντι των εκτελεσθεισών εργασιών. Επομένως και με βάση τις προδιαληφθείσες παραδοχές, πρέπει η υπό κρίση αγωγή να γίνει εν μέρει δεκτή ως βάσιμη και κατ’ ουσίαν ως προς την εναγόμενη «………..» και να υποχρεωθεί η τελευταία να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των διακοσίων σαράντα επτά χιλιάδων ευρώ και τριάντα έξι λεπτών (247.036 ευρώ), με το νόμιμο τόκο από την επόμενη της επίδοσης της από 2-4-2014 έγγραφης όχλησης της εναγόμενης δια της εταιρίας «…………….» εκ μέρους του ενάγοντος την 4-4-2014 και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση. Για την πληρότητα της απόφασης επισημαίνεται ότι το ορθά συνολικό οφειλόμενο ποσό ανέρχεται σε (4.250 + 247.036 =) 251.286 ευρώ, νομιμοτόκως κατά τα προεκτεθέντα, πλην όμως, σφάλματα ή παραλείψεις του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, που δεν προσβάλλονται με λόγο έφεσης από τον εκκαλούντα, δεν μπορούν να ερευνηθούν αυτεπαγγέλτως από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, του οποίου η εξουσία οριοθετείται από τους λόγους έφεσης και το αίτημα, που στηρίζεται σε αυτούς στα πλαίσια του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης (άρθρο 522 ΚΠολΔ), ενώ επιπλέον, κατά το άρθρο 536 παρ. 1 ΚΠολΔ το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν μπορεί να εκδώσει απόφαση επιβλαβέστερη για τον εκκαλούντα χωρίς ο εφεσίβλητος να ασκήσει δική του έφεση ή αντέφεση.

VI. Κατά την επιβολή των δικαστικών εξόδων σε βάρος του ηττηθέντος διαδίκου (άρθρο 176 ΚΠολΔ) το δικαστήριο δεν απαιτείται να αιτιολογήσει ειδικά την κρίση του και επιπλέον τα οριζόμενα στο Ν. 4194/2013 (Κώδικας Δικηγόρων) όρια της δικηγορικής αμοιβής είναι τα ελάχιστα επιτρεπόμενα με την έννοια ότι η δικηγορική αμοιβή δεν επιτρέπεται να ορισθεί σε ποσό κατώτερο αυτών, δεν απαγορεύεται όμως, να ορισθεί σε ποσό ανώτερο (ΑΠ 99/2019, ΕφΠειρ 81/2021 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ). Σε περίπτωση μερικής νίκης και μερικής ήττας κάθε διαδίκου, το δικαστήριο κατανέμει τα έξοδα ανάλογα με την έκταση της νίκης και ήττας του καθενός (άρθρο 178 ΚΠολΔ) και στην περίπτωση εφαρμογής της τελευταίας διάταξης το δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση να προσδιορίσει τα υπέρ του διαδίκου, που εν μέρει νικά και συνακόλουθα εν μέρει ηττάται, δικαστικά έξοδα σύμφωνα με τις προβλέψεις του Δικηγορικού Κώδικα, ακόμη και αν έχει υποβληθεί ο κατάλογος δαπανών και εξόδων (ΕφΠειρ 41/2020 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ) και ειδική αιτιολογία δεν απαιτείται (Κεραμέα – Κονδύλη – Νίκα, Ερμηνεία ΚΠολΔ, τόμος Ι, υπό άρθρο 178, παρ. 3, σελ. 416). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τέταρτο και τελευταίο λόγο έφεσης παραπονείται η εκκαλούσα ότι εσφαλμένα το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την εκκαλουμένη οριστική απόφαση (747/2023) την καταδίκασε στην καταβολή των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος ποσού 8.205 ευρώ, ενώ έπρεπε να συμψηφίσει τη δικαστική δαπάνη λόγω της μερικής νίκης και μερικής ήττας κάθε διαδίκου, άλλως λόγω των δυσερμήνευτων νομικών διατάξεων που εφαρμόστηκαν. Ωστόσο, ο λόγος αυτός, παραδεκτά προβαλλόμενος κατ’ άρθρο 193 ΚΠολΔ, αφού προσβάλλεται συγχρόνως και η ουσία της υποθέσεως, κρίνεται αβάσιμος στην ουσία και πρέπει να απορριφθεί. Και τούτο διότι αφενός δεν συνέτρεχε εν προκειμένω λόγος συμψηφισμού των δικαστικών εξόδων κατά το άρθρο 179 ΚΠολΔ, αφού η ερμηνεία των κανόνων δικαίου, που εφαρμόστηκαν, δεν ήταν ιδιαίτερα δυσχερής, αφετέρου δε, συνέτρεχε εν προκειμένω λόγος επιβολής μέρους των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος σε βάρος της εναγόμενης εξαιτίας της εν μέρει νίκης του ενάγοντος κατά τις διατάξεις των άρθρων 178 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ, σύμφωνα και με όσα αναφέρθηκαν στην παραπάνω μείζονα σκέψη, ενώ το αντικείμενο της δίκης δικαιολογεί τον προσδιορισμό των επιδικασθέντων πρωτοδίκως δικαστικών εξόδων του ενάγοντος, που εν μέρει νίκησε (και ο οποίος πρωτοδίκως είχε υποβάλει, κατ’ άρθρο 191 παρ. 2 ΚΠολΔ, σχετικό αίτημα περί επιδικάσεως σε αυτόν των δικαστικών του εξόδων), στο ποσό των 8.205 ευρώ [άρθρο 189 ΚΠολΔ, πρβλ. άρθρα 58 παρ. 4, 63 παρ. 1 στοιχ. i, 68, 84 παρ. 1 του Ν. 4194/2013 (Κώδικας Δικηγόρων)]. Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη οριστική απόφασή του έκρινε όμοια, επιβάλλοντας τα δικαστικά έξοδα του ενάγοντος σε βάρος της εν μέρει ηττηθείσας εναγόμενης και ορίζοντας αυτά συνολικά στο ανωτέρω ποσό, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και δεν έσφαλε, ώστε τα αντίθετα υποστηριζόμενα με το σχετικό λόγο έφεσης πρέπει να απορριφθούν ως κατ’ ουσίαν αβάσιμα.

VII. Κατόπιν τούτων, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο με τις συμπροσβαλλόμενες εν μέρει οριστική και οριστική αποφάσεις του (2494/2017 και 747/2023) έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή ως βάσιμη και κατ’ ουσίαν και υποχρέωσε την πρώτη εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των διακοσίων σαράντα επτά χιλιάδων ευρώ και τριάντα έξι λεπτών (247.036 ευρώ), με το νόμιμο τόκο από την επόμενη της επίδοσης της έγγραφης όχλησης των εναγόμενων εκ μέρους του ενάγοντος την 4-4-2014 και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, ορθά το νόμο ερμήνευσε και εφάρμοσε και ορθά κατ’ αποτέλεσμα εκτίμησε τις προσκομισθείσες αποδείξεις και δεν έσφαλε, έστω και με εν μέρει ελλιπείς αιτιολογίες, που παραδεκτά συμπληρώνονται και αντικαθίστανται με τις αιτιολογίες της παρούσας απόφασης (άρθρο 534 ΚΠολΔ). Κατ’ ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθούν ως κατ’ ουσίαν αβάσιμα τα αντιθέτως υποστηριζόμενα από την εκκαλούσα με τους σχετικούς λόγους έφεσης, κατά τα προεκτεθέντα, και εφόσον δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι προς έρευνα, πρέπει η υπό κρίση έφεση να απορριφθεί στο σύνολό της ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν. Τέλος, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της εκκαλούσας, λόγω της ήττας της, τα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, κατά παραδοχή του νόμιμου σχετικού αιτήματος του τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας, καθώς επίσης, και να διαταχθεί η εισαγωγή του προαναφερόμενου παραβόλου, που κατατέθηκε από την εκκαλούσα για την άσκηση της έφεσης (βλ. τη με ΓΑΚ/ΕΑΚ : ……………../6-2-2024 έκθεση κατάθεσης του αρμόδιου γραμματέα του Πρωτοδικείου Πειραιώς), στο Δημόσιο Ταμείο, διότι η ένδικη έφεσή της απορρίφθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την έφεση κατά της με αριθμό 2494/2017 εν μέρει οριστικής απόφασης και της με αριθμό 747/2023 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (Τακτική Διαδικασία), κατ’ ουσίαν.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του αναφερόμενου στο σκεπτικό παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος της εκκαλούσας τα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων (700,00) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στον Πειραιά την 19 Φεβρουαρίου 2026 και δημοσιεύθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, την   1^η Απριλίου  2026, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                            Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ