ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 236/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
Αποτελούμενο από τoν Δικαστή Λάζαρο Γιαπαλάκη Εφέτη, ο οποίος ορίσθηκε από τον Προϊστάμενο της Τριμελούς Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιά και από τη Γραμματέα Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις …………. για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ :
ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: …………… και οποίος παραστάθηκε μαζί με την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελένη ΜΑΖΑΡΑΚΗ του Δ.Σ.Π. με Α.Μ. ………..
ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: …………….., ατομικώς και ως ασκούσα την επιμέλεια των ανήλικων τέκνων τους ………. και …………, κατοίκων ομοίως ως άνω, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ανδριανή ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ του Δ.Σ.Α. με Α.Μ. ………….
Ο ενάγων άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά την από 18-4-2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ……../2023 αγωγή. Η αντενάγουσα άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά την από 11-9-2023 και με αριθμό έκθεση κατάθεση δικογράφου ………/2023 ανταγωγή. Περαιτέρω η ενάγουσα άσκησε ενώπιον του ανωτέρω Δικαστηρίου την από 20-3-2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου …………./2023 αγωγή οι οποίες συνεκδικάστηκαν κατά την δικάσιμο της 27-9-2023 κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από την οικογένεια, τον γάμο και την ελεύθερη συμβίωση και εκδόθηκε η με αριθμό 1376/2024 οριστική απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου.
Την απόφαση αυτή προσέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ο ενάγων και ήδη εκκαλών με την με αριθ. εκθ. καταθ. ………./2025 έφεσή του ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και με αριθμό εκθ. κατ. δικ. ……………/2025 ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου της οποίας δικάσιμος ορίστηκε αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας απόφασης.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων παραστάθηκαν στο ακροατήριο του δικαστηρίου ως ανωτέρω και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις έγγραφες προτάσεις τους.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ
Στην προκειμένη περίπτωση φέρεται προς συζήτηση η από με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενδίκου μέσου ………./2025 έφεση κατά της με αριθμό 1376/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από την οικογένεια, τον γάμο και την ελεύθερη συμβίωση αντιμωλία των διαδίκων συνεκδικάζοντας την από με αριθμό έκθεση κατάθεση δικογράφου …………./2023 αγωγή του ενάγοντος κατά της εναγόμενης, την από με αριθμό έκθεση κατάθεση δικογράφου …………../2023 ανταγωγής αυτής κατά του ανωτέρω αντεναγόμενου και την από με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ……../2023 αγωγή. Η ως άνω έφεση έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα από τον εναγόμενο και σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 495, 511, 513 § 1 β, 516 και 518 § 2 ΚΠολΔ δεδομένου ότι η εκκαλουμένη απόφαση δημοσιεύτηκε στις 23-4-2024 ενώ η έφεση της ασκήθηκε στις 16-4-2025 (βλ την με αριθμό ………./2025 έκθεση κατάθεσης δικογράφου ένδικου μέσου της Γραμματέα του Πρωτοδικείου Πειραιά) καθόσον δεν προκύπτει επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης. Πρέπει, επομένως, να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί περαιτέρω από το Δικαστήριο τούτο, που είναι καθ΄ ύλη και κατά τόπο αρμόδιο, κατά την ίδια διαδικασία με την οποία εκδόθηκε η εκκαλουμένη απόφαση, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της και μέσα στα πλαίσια που καθορίζονται από αυτούς (άρθρα 19, 522, 533 παρ.2 ΚΠολΔ). Δεν απαιτείται δε στην προκείμενη περίπτωση η κατάθεση από τον εκκαλούντα, του, προβλεπόμενου από τη διάταξη του άρθρου 495 παρ.3 εδ. α΄ ΚΠολΔ, παράβολου, διότι, σύμφωνα με το εδ. στ΄ της παρ.3 του ίδιου άρθρου, από την υποχρέωση αυτή εξαιρούνται, μεταξύ άλλων, οι διαφορές του άρθρου 592 παρ.1,3 ΚΠολΔ, στις οποίες εμπίπτει η ένδικη.
Στην προκειμένη περίπτωση με την με αριθμό έκθεση κατάθεση δικογράφου …………/2023 αγωγή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά ο ενάγων ζητεί για τους διαλαμβανόμενους σε αυτή λόγους κατόπιν τροπής του αρχικώς καταψηφιστικού αιτήματος της αγωγής με τις νομίμως κατατεθείσες προτάσεις του και της σχετικής προφορικής δήλωσης της πληρεξούσιας δικηγόρου του που καταχωρήθηκε στα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του ανωτέρω Δικαστηρίου σε έντοκο αναγνωριστικό να ανατεθεί αποκλειστικά σε αυτόν η οριστική άσκηση της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων του ………… που γεννήθηκε στις 12-9-2015 και ………….. που γεννήθηκε στις 20-1-2018 τα οποία απέκτησε από τον νόμιμο θρησκευτικό γάμο που τέλεσε με την εναγόμενη στην ……. Αττικής στις 29-9-2012 διότι αυτό επιβάλει το αληθινό τους συμφέρον ισχυριζόμενος ότι η εναγόμενη δεν μπορεί να εξασφαλίσει ένα υγιές και σωστό οικογενειακό περιβάλλον για την ομαλή ανάπτυξη των τέκνων τους και ασκεί πλημμελώς την επιμέλεια τους κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στο δικόγραφο της αγωγής, επικουρικά να ανατεθεί η επιμέλεια του προσώπου των ανήλικων τέκνων τους από κοινού σε αυτόν και την εναγόμενη ασκουμένης της συνεπιμέλειας κατά τον λεπτομερώς αναφερόμενο στην ένδικη αγωγή τρόπο, όλως επικουρικώς να ρυθμιστεί το δικαίωμα επικοινωνίας του κατά τον ειδικότερα στην αγωγή του τρόπο, να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγόμενης να του καταβάλει ως ασκούντος την οριστική επιμέλεια των ανήλικων τέκνων του το ποσό των 170 ευρώ μηνιαίως για την διατροφή της ανήλικης …… και το ποσό των 130 ευρώ μηνιαίως για τον ανήλικο ….….. και συνολικά το ποσό των 300 ευρώ ως συνεισφορά στην μηνιαία σε χρήμα διατροφή τους και ανάλογα προς την οικονομική της δυνατότητα διότι τα ανωτέρω ανήλικα τέκνα δεν μπορούν να αυτοδιατραφούν ενώ η εναγόμενη μητέρα τους μπορεί να καλύψει μέρος των διατροφικών τους αναγκών εντός του πρώτου πενθημέρου εκάστου μήνα για το χρονικό διάστημα τριών ετών από την επόμενη της επίδοσης της ένδικης αγωγής με τον νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση πληρωμής κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι ολοσχερή εξόφληση, να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινά εκτελεστή και όσον αφορά την διάταξη που αφορά την επιμέλεια και την διατροφή των ανηλίκων τέκνων τους, να απειληθεί σε βάρος της εναγόμενης χρηματική ποινή ποσού 1.500 ευρώ και προσωπική κράτηση διάρκειας έξι μηνών για κάθε παράβαση της εκδοθησόμενης απόφασης, να υποχρεωθεί η εναγόμενη να του προκαταβάλει τα οριζόμενα έξοδα της παρούσης δίκης και να καταδικαστεί αυτή στην πληρωμή της δικαστικής της δαπάνης. Με την με αριθμό έκθεση κατάθεσης δικογράφου ……../2023 ανταγωγή της η αντενάγουσα εκθέτει ότι ασκεί προσωρινά δυνάμει της με αριθμό …………../2019 συμβολαιογραφικής πράξης συναινετικής λύσης γάμου και ρύθμισης επιμέλειας και διατροφής τέκνων του συμβολαιογράφου Αθηνών ……… , σε συνδυασμό με την με αριθμό 144/2023 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων)την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων της ………. και ………… που απέκτησε από τον νόμιμο θρησκευτικό γάμο της με τον εναγόμενο που τέλεσε στην ……….. στις 29-9-2012. Ζητεί με βάση τα ανωτέρω εκτιθέμενα να ανατεθεί αποκλειστικά στην ίδια η οριστική άσκηση της επιμέλειας των ανωτέρω ανηλίκων τέκνων της, να διαταχθεί η απόδοση των ανηλίκων τέκνων της στην ίδια με την απαγγελία σε βάρος του αντεναγόμενου χρηματικής ποινής 10.000 ευρώ και προσωπικής κράτησης διάρκειας ενός μηνός σε περίπτωση μη εκτέλεσης της πράξης αυτής, να οριστεί ως αποκλειστικός τόπος κατοικίας των ανηλίκων τέκνων της η εκάστοτε οικία της που κατά την τρέχουσα χρονική στιγμή βρίσκεται στο ……… Αττικής, καθώς επίσης να καταδικαστεί ο αντεναγόμενος στην δικαστική της δαπάνη. Με την με αριθμό έκθεση κατάθεση δικογράφου ………./2023 αγωγή της η ενάγουσα εκθέτει ότι ασκεί προσωρινά δυνάμει της με αριθμό …………./2019 συμβολαιογραφικής πράξης συναινετικής λύσης γάμου και ρύθμισης επιμέλειας και διατροφής τέκνων του συμβολαιογράφου Αθηνών …………. , σε συνδυασμό με την με αριθμό 144/2023 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων της ……….. και ……….. που απέκτησε από τον νόμιμο θρησκευτικό γάμο της με τον εναγόμενο που τέλεσε στην ……….. στις 29-9-2012. Ζητεί με βάση τα ανωτέρω εκτιθέμενα να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να της καταβάλει ως ασκούσα την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων της και για λογαριασμό τους το ποσό των 350 ευρώ μηνιαίως για την διατροφή της ανήλικης ……….. και το ποσό των 300 ευρώ μηνιαίως για τον ανήλικο ………… και συνολικά το ποσό των 650 ευρώ και για τα δύο τέκνα ως συνεισφορά στην μηνιαία σε χρήμα διατροφή τους και ανάλογα προς την οικονομική του δυνατότητα διότι τα ανωτέρω ανήλικα τέκνα δεν μπορούν να αυτοδιατραφούν ενώ ο εναγόμενος πατέρας τους μπορεί να καλύψει μέρος των διατροφικών τους αναγκών εντός του πρώτου πενθημέρου εκάστου μήνα για το χρονικό διάστημα δύο ετών από την επόμενη της επίδοσης της ένδικης αγωγής με τον νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση πληρωμής κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι ολοσχερή εξόφληση να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινά εκτελεστή καθώς επίσης να καταδικαστεί ο εναγόμενος στην δικαστική της δαπάνη. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλούμενη απόφαση συνεκδικάζοντας τις ανωτέρω αγωγές και την ανταγωγή κατά την ειδική διαδικασία διαφορών από την οικογένεια, τον γάμο και την ελεύθερη συμβίωση αφού τις έκρινε ορισμένες και νόμιμες δέχτηκε εν μέρει τις αγωγές και την ανταγωγή και ανέθεσε οριστικά στην εναγόμενη-αντενάγουσα-ενάγουσα την αποκλειστική άσκηση της επιμέλειας του προσώπου των ανωτέρω ανηλίκων τέκνων τους ενώ κατά τα λοιπά όρισε ότι η γονική τους μέριμνα θα ασκείται από κοινού και από τους δύο γονείς με την υπόμνηση ότι για τα σημαίνοντα ζητήματα που αφορούν τα ανωτέρω ανήλικα τέκνα τους (μετοίκηση από τον τόπο διαμονής τους, σοβαρά ζητήματα υγείας, θέματα εκπαίδευσης τους στο μέλλον) απαιτείται συναπόφαση των διαδίκων, απείλησε υπέρ της εναγόμενης-αντενάγουσας-ενάγουσας και σε βάρος του ενάγοντος-αντεναγόμενου-εναγόμενου χρηματική ποινή και προσωπική κράτηση διάρκειας ενός μηνός για την περίπτωση της μη εκτέλεσης της παραπάνω διάταξης, ορίζει ως αποκλειστικό τόπο κατοικίας των διαδίκων μέχρι την ενηλικίωση τους την εκάστοτε κατοικία της μητέρας τους, ρύθμισε το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας του ενάγοντος-αντεναγόμενου-εναγόμενου με τα ανήλικα τέκνα του κατά τον αναφερόμενο σε αυτή τρόπο με απειλή σε βάρος της εναγόμενης-αντενάγουσας-ενάγουσας προσωπικής κράτησης διάρκειας ενός μηνός και χρηματικής ποινής 300 ευρώ υπέρ του ενάγοντος-αντεναγόμενου-εναγόμενου όπως επίσης τον υποχρέωσε όπως καταβάλει στην εναγόμενη-αντενάγουσα-ενάγουσα ως ασκούσα την οριστική επιμέλεια του προσώπου των ανωτέρω ανηλίκων τέκνων τους και για λογαριασμό τους το πρώτο πενθήμερο εκάστου μήνα το ποσό των 230 ευρώ μηνιαίως για την ανήλικη ………. και το ποσό των 130 ευρώ μηνιαίως για τον ανήλικο ….. και συνολικά το ποσό των 360 ευρώ ως συνεισφορά του στην μηνιαία σε χρήμα διατροφή τους για το χρονικό διάστημα των δύο ετών από την επόμενη της επίδοσης της ένδικης αγωγής (ήτοι από 24-3-2023-23-3-2025) πλην των μηνών Μαϊου 2023, Ιουλίου 2023-Σεπτεμβρίου 2023 για τους οποίους θα καταβληθεί ως διατροφή το ποσό των 52,50 ευρώ για έκαστο εκ των τεσσάρων αυτών μηνών με τον νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση της πληρωμής κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι ολοσχερούς εξόφλησης κηρύσσοντας την ανωτέρω διάταξη προσωρινά εκτελεστή.
Ήδη με την υπό κρίση έφεσή του ο εκκαλών παραπονείται για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων κατά την απόρριψη της αγωγής του, αιτούμενος να εξαφανιστεί η αμέσως παραπάνω απόφαση, και να γίνει δεκτή η ένδικη αγωγή του.
Με το ν. 4800/2021(ΦΕΚ Α` 81/21.5.2021) μεταρρυθμίστηκε το δίκαιο των σχέσεων γονέων και τέκνων μετά τη διακοπή της συμβίωσης, το διαζύγιο, την ακύρωση του γάμου ή τη λύση του συμφώνου συμβίωσης των γονέων, με βασικό σκοπό τη θεσμική ανάδειξη και ενίσχυση του θεσμού της από κοινού άσκησης της γονικής μέριμνας από τους γονείς του τέκνου ακόμη και μετά τον χωρισμό των γονέων, ο οποίος αποτυπώνεται ρητά τόσο στην αιτιολογική έκθεση όσο και στο άρθρο 1 του ν.4800/2021, στο εδ.1 του οποίου ταυτίζεται το συμφέρον του τέκνου με την ενεργό παρουσία και των δύο γονέων κατά την ανατροφή του. Κατά τη διάταξη του άρθρου 1510 παρ.1 ΑΚ, όπως ισχύει μετά την έναρξη ισχύος από 16.9.2021 του ν. 4800/2021(κεφάλαιο Β’, άρθρο 7), ο οποίος εφαρμόζεται και επί εκκρεμών υποθέσεων, επί των οποίων δεν έχει εκδοθεί μέχρι την έναρξη ισχύος του αμετάκλητη απόφαση (άρθρο 18 του ν.4800/2021), η μέριμνα για το ανήλικο τέκνο είναι καθήκον και λειτουργικό δικαίωμα των γονέων, στους οποίους ανήκει καταρχήν και οι οποίοι έχουν υποχρέωση να την ασκούν από κοινού και εξίσου προς το συμφέρον του ανήλικου τέκνου, περιλαμβάνει δε την επιμέλεια του προσώπου, τη διοίκηση της περιουσίας του και την εκπροσώπηση του τέκνου σε κάθε υπόθεση, δικαιοπραξία ή δίκη που αφορούν στο πρόσωπο ή στην περιουσία του. Πρόκειται δε για δικαιώματα προσωποπαγή (αναπαλλοτρίωτα), που, όμως, την άσκηση τους είναι δυνατόν να τη στερηθεί (ολικά ή μερικά) ο γονέας, με δικαστική απόφαση. Η δε επιμέλεια του τέκνου, σύμφωνα με το άρθρο 1518 παρ.1 ΑΚ, περιλαμβάνει ιδίως την ανατροφή, την επίβλεψη, τη μόρφωση και την εκπαίδευσή του, καθώς και τον προσδιορισμό του τόπου διαμονής του. Κατά τις διατάξεις του άρθρου 1513 ΑΚ όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 7 του ν. 4800/2021και ισχύει από 16.9.2021, εάν υπάρχει διακοπή της συμβίωσης των συζύγων ή διαζύγιο, εξακολουθούν οι γονείς να ασκούν εκ του νόμου από κοινού και εξίσου τη γονική μέριμνα (συνεπιμέλεια), εκτός από τις συνήθεις πράξεις επιμέλειας του προσώπου του τέκνου ή την τρέχουσα διαχείριση της περιουσίας του ή πράξεις που έχουν επείγοντα χαρακτήρα (άρθρο 1516 ΑΚ), τις οποίες ασκεί ο γονέας με τον οποίο διαμένει το τέκνο κατόπιν άτυπης ενημέρωσης του άλλου γονέα. Με τη νέα ρύθμιση του άρθρου 1513 ΑΚ, κατ’ απόκλιση του προϊσχύσαντος δικαίου, καθιερώνεται ο κανόνας της ισότιμης και κοινής συμμετοχής των δύο γονέων στη γονική μέριμνα του τέκνου, καθόσον συνεχίζει να συνασκείται από τους γονείς, όπως συμβαίνει και κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης ή του συμφώνου συμβίωσης των γονέων, και αποκλείεται καταρχάς η αυτοτελής άσκηση της γονικής μέριμνας από τον καθένα από τους γονείς (Γ. Λέκκας, Η επιμέλεια του παιδιού κατά τον ΑΚ μετά το Ν 4800/2021 αρ. 356, Μ. Σταθόπουλος, Η νέα ρύθμιση της συνεπιμέλειας, ΕλλΔνη 2021, σελ. 961επ., Α. Βαλτούδης, Συνεπιμέλεια και εναλλασσόμενη κατοικία στο νέο Οικογενειακό Δίκαιο, ΕλλΔνη 2021, 999επ., Μ. Ράμμου, Η καθιέρωση του θεσμού της συνεπιμέλειας στο πλαίσιο της αναμόρφωσης του οικογενειακού δικαίου, ΕλλΔνη 2021, 1115 επ., Γ. Βαλμαντώνης, Η προσαρμογή του ελληνικού οικογενειακού δικαίου στις σύγχρονες ευρωπαϊκές νομοθεσίες, με την καθιέρωση του κανόνα της από κοινού άσκησης της γονικής μέριμνας μετά το χωρισμό των γονέων, ΕλλΔνη 2021, σελ. 1075επ.). Συνεπώς, και οι νέες διατάξεις αποβλέπουν στην προστασία του συμφέροντος του ανηλίκου (άρθρο 1511 ΑΚ), όπως και οι προϊσχύσασες, πλην όμως, σε αντίθεση με αυτές, οι οποίες προέκριναν την αποκλειστική επιμέλεια, οι νέες διατάξεις ορίζουν πλέον την συνεπιμέλεια των γονέων επί των ανηλίκων τέκνων τους, και μόνο όταν αυτή δεν είναι δυνατή και ιδίως αν πρόκειται να αποβεί σε βάρος του συμφέροντος του ανηλίκου, το δικαστήριο μπορεί, κατά παρέκκλιση, όπως αναφέρεται στον τίτλο του άρθρου 1514 ΑΚ, να κρίνει ότι πρέπει να ανατεθεί η επιμέλεια στον ένα γονέα. Στην περίπτωση διαζυγίου, ακύρωσης του γάμου ή διακοπής της συζυγικής συμβίωσης, όταν ανατρέπονται πλέον οι συνθήκες της ζωής της οικογένειας, καταργείται ο συζυγικός οίκος και δημιουργείται χωριστή εγκατάσταση του καθενός από τους γονείς, αυτοί εξακολουθούν να ασκούν από κοινού και εξίσου τη γονική μέριμνα, ακόμα και αν δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ τους ή δικαστική απόφαση. Επομένως, καθιερώνεται η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας μετά το χωρισμό των γονέων, όπως συμβαίνει κατά τη διάρκεια του γάμου, ώστε αυτοί να μην είναι υποχρεωμένοι πλέον να καταφύγουν στο Δικαστήριο προκειμένου να ρυθμίσουν την από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας. Το σύστημα αυτό, δηλαδή, είναι υποχρεωτικό, με την έννοια ότι εφαρμόζεται αυτομάτως και εκ του νόμου, ακόμη κι όταν δεν συμφωνεί ο ένας γονέας ή δεν υπάρχει δικαστική απόφαση (ΑΠ 2096/2022). Καταδεικνύεται έτσι η αναγκαιότητα αδιατάραχτης και αδιάκοπης διαβίωσης του ανηλίκου υπό τις συνθήκες υπό τις οποίες ζούσε πριν από το χωρισμό των γονέων του, καθόσον η διάσταση, το διαζύγιο, η διακοπή της συμβίωσης ή η ακύρωση του γάμου των γονέων, δεν πρέπει να μεταβάλλουν τον τρόπο άσκησης της γονικής μέριμνας αυτού, η οποία επιβάλλεται να ασκείται από κοινού και από τους δύο γονείς, αφού κατευθυντήρια γραμμή για την άσκηση της γονικής μέριμνας ή της επιμέλειας, αλλά και πυρήνας για τον προσδιορισμό της άσκησής της, είναι το “βέλτιστο συμφέρον” του τέκνου, σωματικό, υλικό, πνευματικό, ψυχικό, ηθικό και γενικά κάθε είδους συμφέρον, που αποσκοπεί στην ανάπτυξη του ανήλικου σε μια ανεξάρτητη και υπεύθυνη προσωπικότητα. Η προβλεπόμενη ως άνω από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας μπορεί να αποκλειστεί μόνο με συμφωνία των γονέων ή με απόφαση του Δικαστηρίου, στο οποίο μπορεί να προσφύγει ο κάθε γονέας, εφόσον όμως συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 1514 παρ. 2 ΑΚ. (ΑΠ 1758/2022). Σημειώνεται ότι με τον όρο “εξίσου”, δεν εισάγεται ρύθμιση περί υποχρεωτικής ισόχρονης άσκησης της γονικής μέριμνας, αλλά αποδίδεται η θεμελιώδης αρχή του οικογενειακού δικαίου, η οποία εισήχθη με το ν. 1329/1983 και εναρμόνισε, στο θέμα τούτο, τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα προς τα άρθρα 4 παρ. 2 και 21 παρ. 1 του Συντάγματος, περί της ισότιμης συμβολής και των δύο γονέων στην ανατροφή και τη διαπαιδαγώγηση του τέκνου και την ανάπτυξη της προσωπικότητάς του (ΑΠ 78/2023, Μ. Σταθόπουλος, ό.π. σελ. 967, Κ. Φουντεδάκη, ό.π. σελ. 34 επ., Γ. Λέκκας, ό.π., αρ. 149, 151, 371). Στο πλαίσιο της από κοινού άσκησης της επιμέλειας και της υποχρέωσης συνεργασίας τους, που προβλέπεται στη διάταξη του άρθρου 1512 ΑΚ, οι γονείς μπορούν να ρυθμίζουν με άτυπες συμφωνίες τους λεπτομέρειες της καθημερινής άσκησής της, ακόμη και σιωπηρά, όταν από τις περιστάσεις προκύπτει η κατάρτισή τους (λ.χ. από την τήρηση κάποιας πρακτικής από τους γονείς ή από τον έναν χωρίς να αντιτίθεται ο άλλος γονέας) ή έχουσες και πιο μόνιμο χαρακτήρα, οι οποίες διασφαλίζουν τη σημαντική για το παιδί καθημερινή ρουτίνα και σταθερότητα, χωρίς να συνιστούν παρέκκλιση από την κοινή άσκηση της γονικής μέριμνας, εφόσον δεν είναι από εκείνες που προβλέπονται στο άρθρο 1514 ΑΚ (Γ. Λέκκας, ό.π. αρ. 372-374). Εντούτοις, κατά παρέκκλιση από τον κανόνα της από κοινού και εξίσου άσκησης της γονικής μέριμνας μετά το διαζύγιο ή τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης, αν αυτή (η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας) δεν είναι δυνατή εξαιτίας διαφωνίας των γονέων ή αν ασκείται αντίθετα προς το συμφέρον του τέκνου, προβλέπεται από το άρθρο 1514 παρ.2 ΑΚ η δυνατότητα διαφορετικής ρύθμισης εκ μέρους του δικαστηρίου, στο οποίο ο νόμος επιφυλάσσει επικουρικό ρόλο. Με βάση την ως άνω διάταξη του άρθρου 1514 ΑΚ συνάγεται ότι, σε περίπτωση που η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας των ανήλικων τέκνων δεν είναι δυνατή, εξαιτίας διαφωνίας των γονέων, η ρύθμιση αυτής γίνεται από το δικαστήριο, ενώ, ως περιπτώσεις διαφωνίας αναφέρονται, ενδεικτικά (“ιδίως”), οι περιπτώσεις που ο ένας γονέας αδιαφορεί ή δεν συμπράττει στη γονική μέριμνα ή δεν τηρεί την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία για την άσκηση ή τον τρόπο άσκησής της, ή αν συμφωνία αυτή είναι αντίθετη προς το συμφέρον του τέκνου, ή αν η γονική μέριμνα ασκείται αντίθετα προς το συμφέρον του τέκνου. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αρκεί απλώς η διαφωνία των γονέων για να απονείμει ο δικαστής την αποκλειστική επιμέλεια στον ένα γονέα. Πιο συγκεκριμένα, αν δεν συντρέξει σπουδαίος λόγος, που εγκυμονεί κινδύνους για το παιδί (περίπτωση κακοποιητικού, ψυχικά διαταραγμένου ή παντελώς αδιάφορου γονέα) ή αν δεν συντρέξει πραγματική αδυναμία άσκησης της συνεπιμέλειας από τον ένα γονέα, λόγω της μόνιμης μετεγκατάστασης του παιδιού σε άλλη πόλη ή χώρα, δεν νοείται ανάθεση της αποκλειστικής επιμέλειας στον άλλο γονέα ή έστω κατανομή της επιμέλειας, που μόνο κατ` επίφαση θα επέτρεπε την ουσιαστική συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή και φροντίδα του παιδιού, διότι, διαφορετικά, ο δικαστής θα υπερέβαινε τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας και θα ερμήνευε ή και θα εφάρμοζε εσφαλμένα το άρθρο 1514 του ΑΚ (ΑΠ 78/2023). Στις παραπάνω περιπτώσεις που προβλέπει το άρθρο 1514 παρ. 2 ΑΚ μπορεί να συντρέχει σπουδαίος λόγος για την ανάθεση της αποκλειστικής επιμέλειας στον άλλο γονέα και έτσι ο κανόνας της συνεπιμέλειας παραμερίζεται (Γ. Λέκκα, ό.π. αρ.452, Α. Βαλτούδη, ό.π., αρ.16). Στις περιπτώσεις αυτές καθένας από τους γονείς προσφεύγει σε διαμεσολάβηση, πλην των περιπτώσεων ενδοοικογενειακής βίας, και εντέλει και επί αποτυχίας αυτής αποφασίζει το δικαστήριο. Πάντως ο χωρισμός δεν είναι καθαυτός δείκτης της έλλειψης γονεϊκής ικανότητας και η υπαιτιότητα του ενός γονέα ως προς το διαζύγιο ή τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης δεν ασκεί επιρροή στην άσκηση της γονικής μέριμνας, ακόμη δε η καταλληλότητα του ενός γονέα να αναλάβει την άσκηση της επιμέλειας δεν αποτελεί ταυτόχρονα και ένδειξη ακαταλληλότητας του άλλου (ΕφΠειρ 298/2021), εκτός εάν η συμπεριφορά του υπαίτιου έχει επιδράσει και στην άσκηση της γονικής μέριμνας-επιμέλειας, ώστε να ανακύπτει αντίθεση στο συμφέρον του τέκνου, λόγω της έκτασης και της βαρύτητας της συμπεριφοράς του αυτής, δηλωτικής της δομής του χαρακτήρα του και της εν γένει προσωπικότητάς του, έτσι ώστε και έναντι του τέκνου να αναμένεται από αυτόν η τήρηση της ίδιας συμπεριφοράς (ΑΠ 2096/2022). Ως κατευθυντήρια γραμμή για την άσκηση της γονικής μέριμνας, στην περίπτωση διαφωνίας των γονέων του τέκνου και της προσφυγής τους στο δικαστήριο, αλλά και πυρήνας για τον προσδιορισμό της άσκησής της είναι το “βέλτιστο συμφέρον του τέκνου”, που αποσκοπεί στην ανάπτυξη του ανηλίκου σε μια ανεξάρτητη και υπεύθυνη προσωπικότητα. Ο όρος “βέλτιστο συμφέρον” κατ` ουσίαν αποδίδει την προϊσχύσασα έννοια του “συμφέροντος του τέκνου” και, επομένως, δεν εισάγεται διαφοροποίηση σε σχέση με το προϊσχύσαν δίκαιο, ως προς την έννοια και το περιεχόμενο της αόριστης νομικής έννοιας του συμφέροντος του παιδιού. Ως τέτοιο, νοείται το σωματικό, υλικό, πνευματικό, ψυχικό, ηθικό και γενικά κάθε είδους συμφέρον, που αποσκοπεί στην ανάπτυξη του ανηλίκου σε μια ανεξάρτητη και υπεύθυνη προσωπικότητα. Για την εξειδίκευση της αόριστης αυτής νομικής έννοιας παρέχονται, για πρώτη φορά, από το νομοθέτη, εκ των προτέρων, προσδιοριστικά στοιχεία, πέραν από το επιβαλλόμενο στο δικαστή καθήκον να σεβαστεί την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις, εξαιτίας του φύλου, του σεξουαλικού του προσανατολισμού, της φυλής, της γλώσσας, της θρησκείας, των πολιτικών ή όποιων άλλων πεποιθήσεων, της ιθαγένειας, της εθνικής ή της κοινωνικής προέλευσης ή της περιουσιακής – οικονομικής κατάστασής τους. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1511 παρ. 2 ΑΚ “η απόφαση του δικαστηρίου συνεκτιμά παραμέτρους, όπως την ικανότητα και πρόθεση καθενός εκ των γονέων να σεβαστεί τα δικαιώματα του άλλου, τη συμπεριφορά κάθε γονέα κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα και τη συμμόρφωσή του με τις νόμιμες υποχρεώσεις του, δικαστικές αποφάσεις, εισαγγελικές διατάξεις και προηγούμενες συμφωνίες που είχαν συνάψει με τον άλλο γονέα και αφορούν στο τέκνο”. Τα κριτήρια αυτά αναδεικνύονται από το νομοθέτη και ισχυροποιούνται έναντι άλλων, χωρίς, ωστόσο, να δεσμεύουν το δικαστήριο, ως προς την ιεράρχηση ή την υιοθέτησή τους, στο σύνολό τους. Το κανονιστικό νόημα της ανωτέρω αόριστης νομικής έννοιας υπερτερεί έναντι άλλου έννομου συμφέροντος, κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας (λ.χ. του συμφέροντος των γονέων, των απώτερων ανιόντων, τρίτων προσώπων που έρχονται σε επαφή με το παιδί). Γνώμονας για τη σχετική απόφαση του δικαστηρίου είναι μόνο το συμφέρον του ανήλικου παιδιού, όπως τούτο κρίνεται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση χωριστά, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της κάθε υπόθεσης. Η εξατομικευμένη κρίση συνιστά και εφαρμογή της επιταγής του άρθρου 2 παρ. 1 του Συντάγματος, η οποία αποκλείει τη στερεότυπη αντιμετώπιση, ως προς την αξιολόγηση ατόμων και προσωπικών σχέσεων. Έτσι, κρίσιμα προς τούτο στοιχεία είναι, μεταξύ άλλων, η καταλληλότητα του ή των γονέων για την ανάληψη του έργου της διαπαιδαγώγησης και της περίθαλψης του ανηλίκου τέκνου, υπό καθεστώς ηρεμίας και ασφάλειας, καθώς και οι αναπτυχθέντες μέχρι τότε, με ανεπηρέαστη επιλογή, δεσμοί του διαθέτοντος ικανότητα διάκρισης τέκνου με τους γονείς του και τυχόν αδελφούς του, ενώ μεγάλης σημασίας είναι και η, κατά το δυνατό, μικρότερη διατάραξη του μέχρι τούδε τρόπου ζωής του παιδιού, έτσι ώστε να διαφυλαχθεί, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ο ψυχικός και συναισθηματικός κόσμος του, δεδομένου ότι η διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης των γονέων, με συνεπακόλουθο και τη διάσπαση της οικογενειακής συνοχής, έχει ήδη κλονίσει την ψυχική ισορροπία και την αίσθηση ασφάλειας του τέκνου. Η μικρή ηλικία του ανήλικου τέκνου και το φύλο του δεν αποτελούν κυρίαρχο, κατά νόμο, στοιχείο για τον προσδιορισμό του συμφέροντος του ανηλίκου, αναφορικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή επιμέλειας στον ένα από τους γονείς του, γιατί η άποψη ότι η γονική μέριμνα των μικρής ηλικίας τέκνων πρέπει να ανατίθεται στη μητέρα τους, λόγω του ότι έχουν ανάγκη της μητρικής στοργής και ιδιαίτερων περιποιήσεων, εξακολουθεί να ισχύει, κατά τις νεότερες ιατρικές, παιδαγωγικές και ψυχολογικές έρευνες, μόνο για την νηπιακή ηλικία, για την οποία αναγνωρίζεται υπεροχή στη μητέρα, ενώ, για το μεταγενέστερο χρόνο, αναγνωρίζεται ο σοβαρός ρόλος του πατέρα στην όλη διαμόρφωση των διαπροσωπικών σχέσεων του τέκνου. Ουσιώδους σημασίας είναι και η επισημαινόμενη στο νόμο ύπαρξη ιδιαίτερου δεσμού του τέκνου προς τον ένα από τους γονείς του και η περί αυτού ρητώς εκφραζόμενη προτίμησή του, την οποία συνεκτιμά το δικαστήριο, ύστερα και από τη στάθμιση του βαθμού ωριμότητάς του, εφόσον αυτή είναι προϊόν ελεύθερης και ανεπηρέαστης επιλογής του ανηλίκου. Πρέπει, εξάλλου, να λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη ότι ο ανήλικος, που έχει ακόμη ατελή την ψυχοπνευματική ανάπτυξη και την προσωπικότητα του υπό διαμόρφωση, υπόκειται ευχερώς σε επιδράσεις και υποβολές των γονέων ή άλλων, οι οποίες, έστω και χωρίς επίγνωση γενόμενες, οδηγούν ασφαλώς στο σχηματισμό της μονομερούς διαμόρφωσης και προτίμησης προς τον ένα από τους γονείς, οπότε η προτίμηση του δεν εξυπηρετεί πάντοτε και το βέλτιστο συμφέρον του (ΑΠ 434/2020, ΑΠ 1016/2019, ΕφΠειρ 298/2021). Έτσι, υπό το κράτος της κατάστασης αυτής, το συμφέρον του ανηλίκου μπορεί να επιβάλει να συμβιώνει τόσο με τη μητέρα του όσο και με τον πατέρα του και, ακολούθως, εφόσον έτσι προκαλείται η μικρότερη δυνατή διατάραξη του τρόπου ζωής του, να ανατίθεται η άσκηση της επιμέλειας αυτού από κοινού στη μητέρα και τον πατέρα του, δηλαδή, να γίνεται χρονική ή εναλλασσόμενη κατανομή αυτής ανάμεσα στους δύο γονείς ενώ και η γονική μέριμνα να ανήκει από κοινού και στους δύο, οι οποίοι θα οφείλουν να φροντίζουν για την ομαλή ανάπτυξη και το καλό του τέκνου τους από κοινού. Η έλλειψη δε συνεργασίας των γονέων δεν πρέπει να συνιστά εμπόδιο επιλογής της χρονικής κατανομής της επιμέλειας ή της συνεπιμέλειας με εναλλασσόμενη κατοικία. Επίσης, η τυχόν εξάρτηση των παραπάνω μορφών άσκησης της επιμέλειας από τη διάθεση συνεργασίας των γονέων αποδυναμώνει τη συγκεκριμένη λύση, διότι αφήνει τη δυνατότητα στο γονέα, που είναι περισσότερο συναισθηματικά δεμένος με τα παιδιά, να τα επηρεάσει σε βάρος του άλλου γονέα και να επιτύχει, μέσω της άρνησής του να συνεργαστεί για μια τέτοια λύση, το μείζον, ήτοι να ασκεί αυτός αποκλειστικά τη γονική μέριμνα ή επιμέλεια των τέκνων, περιθωριοποιώντας τον άλλο γονέα. Για το σκοπό αυτό, λαμβάνεται υπόψη η προσωπικότητα και η παιδαγωγική καταλληλότητα και υπευθυνότητα κάθε γονέα και συνεκτιμώνται οι συνθήκες κατοικίας και η οικονομική κατάσταση τούτων. Διάκριση πρέπει να γίνεται μεταξύ της χρονικής κατανομής της άσκησης της επιμέλειας μεταξύ των γονέων και της εναλλασσόμενης διαμονής (κατοικίας) του τέκνου. Η πρώτη συνιστά μορφή κατανομής της άσκησης της γονικής μέριμνας με περιοδικότητα και συνεπάγεται ότι το παιδί έχει εναλλασσόμενη κατοικία στον τόπο κατοικίας του γονέα του, ο οποίος, στο πλαίσιο αυτό, ασκεί μόνος του, κάθε φορά, τις πράξεις επιμέλειας του παιδιού για όλα τα θέματα, με εξαίρεση εκείνα που αφορούν στον πυρήνα, κατ` άρθρο 1519 παρ. 1 του ΑΚ. Αντιθέτως, η εναλλασσόμενη διαμονή μπορεί να διαταχθεί από το Δικαστήριο αυτοτελώς, χωρίς την κατανομή της άσκησης της επιμέλειας, οπότε οι γονείς εξακολουθούν να ασκούν από κοινού την επιμέλεια του παιδιού (συνεπιμέλεια) (ΑΠ 78/2023, ΑΠ 535/2022, ΑΠ 1186/2021, ΑΠ 426/2021, ΑΠ 1135/2020, ΑΠ 358/2019). Ειδικότερα στην παρ. 3 του άρθρου 1514 ΑΚ προβλέπεται ενδεικτικά ότι το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη το βέλτιστο συμφέρον του τέκνου, τους έως τότε δεσμούς του με τους γονείς και τους αδελφούς του, καθώς και τις τυχόν συμφωνίες που έκαναν οι γονείς του τέκνου για την άσκηση της γονικής μέριμνας, μπορεί να υιοθετήσει διάφορες λύσεις: α) να κατανείμει την άσκηση της γονικής μέριμνας μεταξύ των γονέων, να εξειδικεύσει τον τρόπο άσκησης της στα κατ’ ιδίαν θέματα ή να αναθέσει την άσκηση της γονικής μέριμνας στον ένα γονέα ή σε τρίτο, β) να διατάξει πραγματογνωμοσύνη ή τη λήψη οποιουδήποτε άλλου πρόσφορου μέτρου και γ) να διατάξει διαμεσολάβηση ή την επανάληψη διακοπείσας διαμεσολάβησης, ορίζοντας συγχρόνως τον διαμεσολαβητή. Η εξειδίκευση του τρόπου άσκησης της γονικής μέριμνας στα κατ’ ιδίαν θέματα είναι μια ελάσσων δυνατότητα για την περίπτωση που το δικαστήριο θα θεωρήσει ότι δεν χρειάζεται ρύθμιση ως προς το πρόσωπο που ασκεί τη γονική μέριμνα, αλλά αρκεί μια ρύθμιση των συγκεκριμένων και ειδικά προσδιορισμένων θεμάτων άσκησης της γονικής μέριμνας που ανακύπτουν από την ασυμφωνία των γονέων σε επιμέρους ζητήματα. Αν διαπιστώνεται ότι οι σχέσεις των γονέων έχουν πλήρως αποδομηθεί και ότι οι γονείς δεν πρόκειται να συνεργασθούν στο μέλλον προς το συμφέρον του τέκνου τους, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίζει την κατανομή της άσκησης της επιμέλειας ή την αποκλειστική ανάθεσή της στον ένα γονέα, υπό την προϋπόθεση ότι με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται αποτελεσματικότερα η αποφυγή συνεχών και γενικευμένων ερίδων και συγκρούσεων μεταξύ των γονέων ή, κατά περίπτωση, η καλύτερη φροντίδα του παιδιού προς το συμφέρον του, η προαγωγή του οποίου πρέπει να είναι το αξιολογικό κριτήριο για τη δικαστική ρύθμιση της γονικής μέριμνας (Γ. Λέκκα, ό.π., αρ. 452). Η κατανομή αυτή μπορεί να γίνεται με λειτουργικό κριτήριο και να αφορά ορισμένες μόνο από τις εξουσίες της γονικής μέριμνας με την ανάθεση ορισμένων λειτουργιών της (π.χ. επιμέλεια) στον ένα γονέα και των υπόλοιπων (διοίκηση περιουσίας, εκπροσώπηση) στον άλλο ή στην από κοινού άσκηση (λειτουργική κατανομή). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 1532 παρ. 2 ΑΚ, περιπτώσεις κακής άσκησης της γονικής μέριμνας συνιστούν μεταξύ άλλων, ιδίως «…β. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς…ε. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, στ. η καταδίκη του γονέα, με οριστική δικαστική απόφαση, για ενδοοικογενειακή βία… Το δικαστήριο, στις περιπτώσεις του προηγούμενου εδαφίου, δύναται να αφαιρέσει από τον υπαίτιο γονέα την άσκηση της γονικής μέριμνας ή την επιμέλεια, ολικά ή μερικά, και να την αναθέσει αποκλειστικά στον άλλο γονέα, καθώς επίσης να διατάξει κάθε πρόσφορο μέτρο προς διασφάλιση του συμφέροντος του τέκνου…». Η προβλεπόμενη από τις παραπάνω διατάξεις διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του παιδιού με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του μπορεί να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο, ιδίως με πράξεις, παραλείψεις, με λεκτικές επιθέσεις, υποτίμηση του γονέα στα μάτια του παιδιού, με διατύπωση κατηγοριών σε βάρος του γονέα. Η διατάραξη μπορεί να συντελείται ακόμα και χωρίς υπαιτιότητα, λ.χ. ο γονέας ενεργεί χωρίς να αντιλαμβάνεται ή να μπορεί να αντιληφθεί ότι οι πράξεις του διαταράσσουν τη συναισθηματική σχέση του παιδιού με τον άλλο γονέα. Σημασία έχει το αποτέλεσμα, όχι το κίνητρο. Το πραγματικό της διάταξης του άρθρου 1532 παρ.2 περ.β’ ΑΚ δεν προϋποθέτει υπαιτιότητα και άρα κάθε διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του παιδιού με τον άλλο γονέα εμπίπτει στο πραγματικό της διάταξης. Η διατάραξη μπορεί να συντελείται με εμφανή τρόπο ή με συγκεκαλυμμένο τρόπο (Γ. Λέκκα, Η επιμέλεια του παιδιού κατά τον ΑΚ μετά τον ν.4800/2021, σελ. 316, 317, παρ. 749). Επίσης, η παράβαση της υποχρέωσης διατροφής του τέκνου, κατόπιν δικαστικής απόφασης, από το γονέα που είναι φορέας και ασκεί τη γονική μέριμνα, συνιστά κακή άσκηση αυτής από μέρους του γονέα και έτσι συνεπάγεται την εφαρμογή γι` αυτόν του άρθρου 1532 ΑΚ. Η καταβολή διατροφής σε χρήμα ή η παροχή αυτής σε είδος αποτελεί περιεχόμενο της επιμέλειας του παιδιού, ειδικότερα δε της φροντίδας που του οφείλεται από τους γονείς (Γ. Λέκκα, ό.π., σελ. 321, παρ. 771). Η αφαίρεση της άσκησης της γονικής μέριμνας από τον ένα γονέα λόγω παράβασης των γονικών του καθηκόντων, προϋποθέτει ότι από αυτή τη συγκεκριμένη μορφή της κακής άσκησης της γονικής μέριμνας, δημιουργείται ή επίκειται άμεσος και συγκεκριμένος κίνδυνος βλάβης του τέκνου σε σχέση με τα προσωπικά ή περιουσιακά συμφέροντά του (ΑΠ 1592/2022, ΑΠ 1612/2017, ΑΠ 99/2014, ΑΠ 577/2014, ΑΠ 537/2012). Ωστόσο, δικαιολογημένη κρίνεται η ανυπαίτια άρνηση του υπόχρεου γονέα (λ.χ. αιφνίδια ασθένεια, αιφνίδια μείωση των αποδοχών του, αιφνίδια απώλεια εργασίας) και έχει ως συνέπεια τη μη εφαρμογή σε βάρος του της διατάξεως του άρθρου 1532 παρ.2 περ.ε’ ΑΚ. Περαιτέρω, η προβλεπόμενη στο ίδιο πιο πάνω άρθρο ως περίπτωση κακής άσκησης της γονικής μέριμνας, ενδοοικογενειακή βία περιλαμβάνει τα αδικήματα που προβλέπονται στον ν. 3500/2006 και στα άρθρα 312, 330 και 333 ΠΚ. Στην έννοια της ενδοοικογενειακής βίας, που αποτελεί απαγορευμένη μορφή άσκησης της γονικής μέριμνας, εντάσσεται κάθε μορφή άσκησης βίας κατά του ανηλίκου, συμπεριλαμβανομένης της ψυχολογικής βίας και της λεκτικής βίας (άρθρο 2 του ν. 3500/2006), καθώς και η άσκηση βίας σε βάρος άλλου προσώπου εντός της οικογένειας (π.χ. του άλλου γονέα) ενώπιον του ανηλίκου (άρθρο 1 παρ. 3 εδ. β’ του ν. 3500/2006) (βλ. Γ. Λέκκα, ό.π., σελ. 323, 324, παρ. 780, 781) και κατά περίπτωση, η άσκηση βίας σε βάρος τρίτου μέλους της οικογένειας, χωρίς την παρουσία του ανήλικου τέκνου.
Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 1485, 1486, 1489, 1493 του ΑΚ, προκύπτει ότι οι γονείς, είτε υπάρχει μεταξύ τους γάμος και συμβιώνουν, είτε έχει διακοπεί η συμβίωση, είτε έχει εκδοθεί διαζύγιο, έχουν κοινή και ανάλογη με τις δυνάμεις τους υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους, ακόμη και εάν αυτό έχει περιουσία, της οποίας όμως τα εισοδήματα ή το προϊόν της εργασίας του ή άλλα τυχόν εισοδήματά του δεν αρκούν για τη διατροφή του. Το μέτρο της διατροφής από το νόμο μεταξύ των ανιόντων και κατιόντων, προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες ζωής του και περιλαμβάνει τα αναγκαία για τη συντήρηση και εν γένει εκπαίδευση του έξοδα. Ως συνθήκες ζωής νοούνται οι συγκεκριμένοι όροι διαβιώσεως, που ποικίλουν ανάλογα με την ηλικία, τον τόπο κατοικίας, την ανάγκη επιτηρήσεως και εκπαιδεύσεως και την κατάσταση της υγείας του δικαιούχου, σε συνδυασμό με την περιουσιακή κατάσταση του υπόχρεου (ΑΠ 1384/2008, ΑΠ 823/2003). Για να καθοριστεί το ποσό της δικαιούμενης διατροφής αξιολογούνται κατ` αρχήν τα εισοδήματα των γονέων από οποιαδήποτε πηγή και στη συνέχεια προσδιορίζονται οι ανάγκες του τέκνου, καθοριστικό δε στοιχείο είναι οι συνθήκες της ζωής του, δηλαδή οι όροι διαβιώσεως του, χωρίς όμως να ικανοποιούνται οι παράλογες αξιώσεις (ΑΠ 120/2013, ΑΠ 837/2009, ΑΠ 471/2005). Η δαπάνη για την εξυπηρέτηση στεγαστικών ή καταναλωτικών δανείων δεν προαφαιρείται από τα εισοδήματα του υπόχρεου, αλλά λαμβάνεται υπόψη ως επιπλέον βιοτική ανάγκη του (ΑΠ 120/2013, ΑΠ 680/2010, ΑΠ 204/2010, ΑΠ 837/2009, ΑΠ 471/2005, ΕφΑθ 493/2018, ΕφΔωδ 195/2013). Η συνεισφορά της μητέρας, που είναι επιφορτισμένη με την ανατροφή και επίβλεψη του ανήλικου τέκνου, συνυπολογίζεται στην υποχρέωσή της προς διατροφή του ανηλίκου. Εξάλλου, η κατά τα άνω υποχρέωση των γονέων προς διατροφή του τέκνου τους, όπως προαναφέρθηκε, βαρύνει αυτούς, κατά το άρθρο 1489 εδ. 2 του ΑΚ, ανάλογα με τις δυνάμεις τους. Ο εναγόμενος γονέας, συνεπώς, προς καταβολή ολόκληρου του ποσού της διατροφής, μπορεί να επικαλεστεί κατ’ ένσταση, κατ’ άρθρο 1489 παρ. 2 του AK και 262 του ΚΠολΔ, ότι και ο άλλος γονέας έχει την οικονομική δυνατότητα, σε σχέση με τη δική του και σε συνδυασμό με τις λοιπές υποχρεώσεις του, να καλύψει μέρος της ανάλογης διατροφής του ανηλίκου, οπότε, με την απόδειξη της ένστασης αυτής, περιορίζεται η υποχρέωση του εναγόμενου γονέα για τη διατροφή του τέκνου του κατά το ποσό που αντιστοιχεί στην οικονομική δυνατότητα και στη βάση αυτής υποχρέωση συνεισφοράς του άλλου γονέα (ΑΠ 680/2010, ΑΠ 837/2009, ΕφΔωδ 195/2013, ΕφΛαμ 98/2009, ΕφΑθ1384/2008). Ωστόσο, όμως, στην περίπτωση που με την αγωγή δεν ζητείται το σύνολο του ποσού, στο οποίο αποτιμώνται οι διατροφικές ανάγκες του δικαιούχου, αλλά μόνο το μέρος το οποίο κατά την άποψη του ενάγοντος πρέπει να βαρύνει τον εναγόμενο γονέα, σε αναλογία προς τις οικονομικές δυνάμεις αυτού και του άλλου γονέως (του εναγομένου), ο αμυντικός ισχυρισμός ότι η αναλογία αυτή είναι διαφορετική από εκείνη που αναφέρεται στην αγωγή, λειτουργεί ως άρνηση. Τότε, ο συσχετισμός των οικονομικών δυνάμεων των δύο γονέων πρέπει να γίνει από το Δικαστήριο αυτεπαγγέλτως, σύμφωνα προς τα εκατέρωθεν αποδεικνυόμενα πραγματικά περιστατικά και ανεξάρτητα από την πληρότητα της σχετικής καταχώρισης του ισχυρισμού στα πρακτικά ή τις προτάσεις του εναγομένου (ΕφΘεσ 1101/2002). Περαιτέρω για το ορισμένο της αγωγής διατροφής σε χρήμα ανήλικου τέκνου, λόγω διάστασης ή λύσης του γάμου των γονέων του, αρκεί να εκτίθενται στο δικόγραφο αυτής, η συγγενική σχέση ενάγοντος – εναγομένου, η έλλειψη εισοδημάτων του ανηλίκου και η αδυναμία του να εργαστεί, τα περιουσιακά στοιχεία του εναγόμενου γονέα του, οι ανάγκες του που είναι προσδιοριστικές του ύψους της διατροφής, η οποία πρέπει να του καταβληθεί και το αιτούμενο, για όλες αυτές τις ανάγκες του, συνολικό ύψος της δαπάνης που αποτελεί την, κατά τις προαναφερόμενες διατάξεις, ανάλογη διατροφή του, χωρίς να απαιτείται ο προσδιορισμός στο δικόγραφο της αγωγής με ακρίβεια και του απαραίτητου, για την κάλυψη κάθε επιμέρους ανάγκης του χρηματικού ποσού, που προκύπτει από τις συνθήκες της ζωής του, καθώς και των εισοδημάτων και της οικονομικής δυνατότητας και του άλλου γονέα και των συγκεκριμένων δαπανών που βαρύνουν καθέναν από τους γονείς (ΑΠ 416/2007, ΕφΠειρ 227/2022, ΕφΑθ 93/2017, ΕφΑθ 854/2010 δημ. ΝΟΜΟΣ).
Από την επανεκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, από όλα τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι αλλά εξ’ αυτών έχουν προσκομιστεί ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και άλλα εξ’ αυτών ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ως νέα αποδεικτικά μέσα κατ’ άρθρο 529 ΚΠΟΛΔ, τα αντίγραφα των μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (email), που περιήλθαν στους διαδίκους ως παραλήπτες και εμπίπτουν στην έννοια του ιδιωτικού εγγράφου ως μηχανικής απεικόνισης του άρθρου 444 αρ. 3 ΚΠολΔ (βλ. ΑΠ 405/2008, ΕΠολΔ 2008, 657, ΑΠ 1628/2003 ΕλλΔνη 2004, 724), οι προσκομιζόμενες από τους διαδίκους φωτογραφίες (άρθρα 444 αρ.3, 457 παρ.4 ΚΠΟΛΔ), από όλα όσα αναφέρθηκαν στην προσωπική επικοινωνία του Δικαστηρίου με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων και τα οποία διατύπωσαν την γνώμη τους επί του επίδικου ζητήματος της ανάθεσης της άσκησης της επιμέλειας τους στον ένα ή σε αμφότερους γονείς και από την εν γένει αποδεικτική διαδικασία αποδείχτηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο θρησκευτικό γάμο στην ……….. στις 29-9-2012 από τον οποίο απέκτησαν δύο τέκνα την ……… ηλικίας σήμερα 11 ετών και τον ……… ηλικίας σήμερα 8 ετών. Μετά την τέλεση του γάμου τους εγκαταστάθηκαν σε μισθωμένη οικία στο ……… Αττικής στην οδό ……………… Η έγγαμη συμβίωση τους δεν εξελίχτηκε ομαλά και διασπάστηκε οριστικά την 1-6-2019 ο δε γάμος τους λύθηκε συναινετικά δυνάμει της με αριθμό ………./18/10/2019 συμβολαιογραφικής πράξης συναινετικής λύσης γάμου και ρύθμισης επιμέλειας και διατροφής τέκνων του συμβολαιογράφου Αθηνών …………… στην οποία περιελήφθη αυτούσιο το από 12-9-2019 μεταξύ τους ιδιωτικό συμφωνητικό. Ειδικότερα δυνάμει του τελευταίου η γονική μέριμνα συμφωνήθηκε να ασκείται από αμφότερους τους διαδίκους ενώ η αποκλειστική άσκηση της επιμέλειας ανατέθηκε στην εναγόμενη-αντενάγουσα-ενάγουσα μητέρα, παράλληλα δε συμφωνήθηκε να καταβάλει ο ενάγων-αντεναγόμενος-εναγόμενος πατέρας τους στην μητέρα τους με την ιδιότητα της ως ασκούσα την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων και για λογαριασμό τους ως συνεισφορά του στην μηνιαία σε χρήμα κάλυψη των διατροφικών τους αναγκών το ποσό των 150 ευρώ μηνιαίως για αμφότερα τα τέκνα τους για χρονικό διάστημα τριών ετών ενώ ρυθμίστηκε και η άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας του τελευταίου με αυτά για χρονικό διάστημα πέντε ετών ως εξής: α) την μία εβδομάδα κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή και την επόμενη εβδομάδα κάθε Δευτέρα και Πέμπτη από τις 17:00 έως και τις 21:30 εναλλάξ, β) ανά δεύτερο Παρασκευοσαββατοκύριακο και δη θα τα παραλαμβάνει αυτός το Σαββατοκύριακο της εβδομάδας που θα τα παραλαμβάνει Δευτέρα και Πέμπτη και ειδικότερα από τις 21:30 το βράδυ της της Παρασκευής έως τις 21:30 της Κυριακής, γ) κατά τις εορτές των Χριστουγέννων- Πρωτοχρονιάς για 7 ημέρες, όπως ειδικότερα συμφωνείται μεταξύ τους κατά περίπτωση, δ) κατά την περίοδο των εορτών του Πάσχα για 7 ημέρες όπως ειδικότερα συμφωνείται μεταξύ τους κατά περίπτωση, ε) κατά τις σχολικές διακοπές του καλοκαιριού για 15 συνεχόμενες ημέρες μεταξύ του χρονικού διαστήματος από 1 ην Ιουλίου έως 31 Αυγούστου κατόπιν συνεννόησης μεταξύ τους και ελεύθερη τηλεφωνική επικοινωνία. Μετά την διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων ο ενάγων-αντεναγόμενος-εναγόμενος παρέμεινε αρχικά στην κοινή συζυγική οικία τους ενώ η εναγόμενη -αντενάγουσα-ενάγουσα μετοίκησε αρχικά στην πατρική της οικία στο ……… Αττικής στην οδό ………. μαζί με τα ανήλικα τέκνα τους, ενώ αργότερα από τον Ιούλιο του 2020 η τελευταία μαζί με τα ανήλικα τέκνα τους διαμένουν σε μισθωμένη οικία στην οδό ……….., ενώ ήδη από τον Ιούνιο του 2025 διαμένουν σε μισθωμένη οικία στην οδό ………… στον Πειραιά μαζί με τον σύντροφό της ………… ενώ ο ενάγων-αντεναγόμενος- εναγόμενος μετακόμισε στην πατρική οικία στην …….. Αττικής στην οδό …………. όπου διαμένει με την μητέρα του. Μετέπειτα δυνάμει της με αριθμό 144/2023 απόφασης ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά κατόπιν αίτησης του ενάγοντος-εναγόμενου για ανάθεση προσωρινά της αποκλειστικής άσκησης της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων τους στον ίδιο με αντίστοιχη αφαίρεση της επιμέλειας από την εναγόμενη-ενάγουσα και την μετοίκηση τους στην οικία του και επικουρικά της συνεπιμέλειας και συναφούς αίτησης της εναγόμενης-ενάγουσας για καταβολή διατροφή των ανηλίκων τέκνων τους απορρίφθηκε ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη η αίτηση του ενάγοντος-εναγόμενου καθόσον πιθανολογήθηκε ότι η μητέρα των ανηλίκων δεν ασκεί πλημμελώς την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων τους καθώς δεν προέκυψε αδυναμία και ακαταλληλότητα της με τον πατέρα τους πρέπει να εξακολουθήσει το συμφωνηθέν καθεστώς όπως αυτό καθορίστηκε με το ανωτέρω συμβολαιογραφικό καθεστώς συναινετικής λύσης γάμου καθώς επίσης υποχρεώθηκε ο ενάγων-εναγόμενος στην καταβολή στην εναγόμενη-ενάγουσα ως συνεισφορά για την προσωρινή διατροφή των ανηλίκων τέκνων τους ποσού 220 ευρώ για την ανήλικη …….. και ποσού 87,50 ευρώ για τον ανήλικο …..…… και συνολικά ποσού 307,50 ευρώ.
Ο εκκαλών αναφέρει ως λόγους έφεσης του ότι η εφεσίβλητη δεν ασχολείται με την φροντίδα των τέκνων τους, ότι τους έχει επιβάλλει τον νέο της σύντροφο με τον οποίο συνοικούν στην νέα τους οικία στον Πειραιά, ότι δεν έχει ενημέρωση για κάθε θέμα της υγείας τους(ιατρικές επισκέψεις, εξετάσεις, διαγνώσεις, θεραπείες), για κάθε σχολικό ζήτημα(βαθμολογίες, επιδόσεις, συναντήσεις, εκδηλώσεις), όπως επίσης για κάθε εξωσχολική τους δραστηριότητα και ως εκ τούτου υπάρχει παραβίαση της εκκαλουμένης με την οποία αυτή ασκεί την αποκλειστική επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων τους. Ως προς αυτόν τον λόγο έφεσης λεκτέα είναι τα ακόλουθα: Ο γονέας που δεν έχει την αποκλειστική επιμέλεια του παιδιού, διατηρεί το δικαίωμα ενημέρωσης και συναπόφασης για σοβαρά ιατρικά ζητήματα.
Συγκεκριμένα, ο γονέας που δεν ασκεί την επιμέλεια πρέπει να ενημερώνεται για: Χειρουργικές επεμβάσεις και σοβαρές ιατρικές πράξεις και δη για οποιαδήποτε επέμβαση ενέχει κινδύνους ή απαιτεί αναισθησία. Για νοσηλεία σε νοσοκομείο και δη για εισαγωγή και παραμονή για θεραπεία. Για σοβαρές ασθένειες ή χρόνιες παθήσεις και δη για διάγνωση, θεραπευτική αγωγή και παρακολούθηση (π.χ. διαβήτης, άσθμα, σοβαρές αλλεργίες). Για εμβολιασμούς αυτό διότι η απόφαση για τον εμβολιασμό θεωρείται σημαντική ιατρική πράξη. Για ψυχιατρική/Ψυχολογική υποστήριξη και δη για αξιολόγηση και θεραπεία από παιδοψυχίατρο ή ψυχολόγο. Για αλλαγή θεράποντος ιατρού: Εάν πρόκειται για αλλαγή που αφορά τη βασική ιατρική παρακολούθηση του παιδιού. Και για πρόσβαση στον ιατρικό φάκελο: Ο γονέας που δεν ασκεί την επιμέλεια δικαιούται να λαμβάνει γνώση των ιατρικών δεδομένων του παιδιού από γιατρούς και νοσοκομεία. Από τα προαναφερόμενα συνάγεται ότι ο γονέας στον οποίο δεν έχει ανατεθεί η αποκλειστική επιμέλεια του προσώπου του ανηλίκου τέκνου τους δεν έχει ενημέρωση για κάθε θέμα της υγείας του ανήλικου τέκνου του αλλά μόνο για τα ουσιώδη και σοβαρά. Συνεπώς αυτός δεν λαμβάνει γνώση για τα τρέχοντα θέματα της υγείας των τέκνων του και δη επισκέψεις των τέκνων σε διαγνωστικά κέντρα, αιμοληψίες, ακτινογραφίες, λοιπές τρέχουσες και συνήθεις παιδιατρικές εξετάσεις όπως αυτά που επικαλείται στην ένδικη έφεση του ο εκκαλών, αλλά μόνο για τις ουσιώδεις και σοβαρές όπως προαναφέρθηκαν ανωτέρω. Σε κάθε δε περίπτωση από την από 20-3-2025, 13-6-2025 και 18-9-2025 δήλωση συναίνεσης της εφεσίβλητης στα βιοεργαστήρια …… αποδεικνύεται ότι η εφεσίβλητη έχει δώσει στο παραπάνω ιατρικό κέντρο δήλωση συναίνεσης προκειμένου να γνωστοποιείται στο e-mail του εκκαλούντος τα αποτελέσματα των μικροβιολογικών εξετάσεων των τέκνων τους. Επομένως αυτός έχει σήμερα την δυνατότητα ενημέρωσης όχι μόνον για τα σοβαρά και ουσιώδη θέματα της υγείας των τέκνων του αλλά και για τα επουσιώδη θέματα της. Επίσης αυτός πρέπει να έχει πληροφόρηση για σημαντικά θέματα της εκπαίδευσης των τέκνων του και όχι για κάθε θέμα που αφορά την εκπαίδευση τους και ειδικότερα αυτός πρέπει να έχει ενημέρωση για την πρόοδο, την αλλαγή σχολείου, ή σοβαρά πειθαρχικά ζητήματα αυτών. Για θέματα που αφορούν την ενημέρωση του και την συμμετοχή του σε σχολικές παραστάσεις, εκδηλώσεις, λήψη βαθμολογιών ο ίδιος έχει δικαίωμα να ζητήσει από το σχολείο που φοιτούν τα ανήλικα τέκνα του την συμμετοχή του στις σχολικές παραστάσεις και εκδηλώσεις και να συμμετέχει σε αυτές όπως επίσης έχει ο ίδιος δικαίωμα να γνωρίζει τις σχολικές τους επιδόσεις λαμβάνοντας ο ίδιος ενημέρωση από το σχολείο στο οποίο φοιτούν. Από την με αριθμό πρωτ…../17/3/2021 αίτηση υπεύθυνη δήλωση της εγγραφής της κόρης του ……….. στην πρώτη δημοτικού δίνεται στο σχολείο το κινητό τηλέφωνο του εκκαλούντος και το προσωπικό του e-mail για την επικοινωνία του με το σχολείο. Επομένως ο ίδιος έχει την δυνατότητα ενημέρωσης για όλα τα θέματα εκπαίδευσης των τέκνων τους από το σχολείο που φοιτούν διότι η εναγόμενη-αντενάγουσα-ενάγουσα δεν τον έχει αποκλείσει από την ενημέρωση για κάθε θέμα είτε της υγείας των τέκνων τους είτε της εκπαίδευσης τους, η οποία γίνεται απευθείας χωρίς να μεσολαβεί η ίδια είτε από τα ιατρικά κέντρα είτε από το σχολείο που φοιτούν, όπως επίσης να συμμετάσχει αυτός στις σχολικές εορτές και στα πάρτυ γενεθλίων των παιδιών τους. Ακόμη αποδεικνύεται ότι σύμφωνα με το από 26-1-2026 μήνυμα sms που έστειλε η εφεσίβλητη στον εκκαλούντα σχετικά με την μετοίκηση της σε νέα κατοικία με τον νέο της σύντροφο ……………. του αναφέρει ότι σε συνέχεια της επικοινωνίας είναι όλα βάσει απόφασης. Ο τόπος δεν αλλάζει, στον ίδιο δήμο θα διαλέξουμε. Η επικοινωνία σου με τα παιδιά δεν θα αλλάξει, όπως και τίποτα από την καθημερινότητα των παιδιών(σχολείο, δραστηριότητες). Στις 27-5-2026 του αναφέρει ότι αυτή πήγε τα παιδιά προληπτικά στον οφθαλμίατρο. Ακόμη σε προγενέστερο μήνυμα sms στις 4-5-2023 του αναφέρει ότι ο …… χτύπησε στο σχολείο σήμερα πήγα και τον πήρα γιατί με κάλεσε η δασκάλα. Έχει ένα μικρό τραύμα στο κεφαλάκι του, όχι κάτι ανησυχητικό. Πήγα στο φαρμακείο και μου είπαν ότι δεν χρειάζεται ράμματα. Δες τον και εσύ αύριο μήπως χρειαστεί αλλαγή στο τσιρότο. Στις 19-9-2023 του αναφέρει ότι αυτή πήγε την κόρη τους ….. σε παιδίατρο και έκαναν το τελευταίο υποχρεωτικό εμβόλιο στον …… Σε άλλο μήνυμα sms στις 21-10-2023 του αναφέρει ότι η …. έχει υψηλό πυρετό, αυτή πήρε τον παιδίατρο, της έδωσε αντιπυρετικά και μπάνιο. Περαιτέρω από τα από 26-1-2026 προσκομιζόμενα από την εφεσίβλητη έγγραφα προκύπτει ότι ο εκκαλών συμμετέχει στις ομαδικές συνομιλίες γονέων από τος δραστηριότητες των τέκνων τους στο ποδόσφαιρο και στην aerial yoga. Συνεπώς από μερικά από τα προσκομισθέντα μηνύματα της εφεσίβλητης με τον εκκαλούντα γιατί μεταξύ τους μιλάνε μόνο με μηνύματα προκύπτει ότι αυτή ενημερώνει τον εκκαλούντα όχι μόνο για τα σοβαρά θέματα της υγείας τους αλλά και για τα επουσιώδη και τρέχοντα (τρέχουσες ασθένειες κ.λ.π.). Γεγονός είναι ότι καθόσον η εφεσίβλητη είναι απασχολούμενη στον ιδιωτικό τομέα εργαζόμενη ως πωλήτρια σε κατάστημα με κυλιόμενο ωράριο την φύλαξη και την φροντίδα κατά τον χρόνο που απουσιάζει έχουν αναλάβει οι γονείς της. Δεν αποδεικνύεται βάσιμος ο ισχυρισμός του εκκαλούντος ότι ο πατέρας της εκκαλούσης κακομεταχειρίζεται τα παιδιά τους χτυπώντας τον …… κάνοντας του σημάδια στον λαιμό, ότι τα βρίζει με άσχημες εκφράσεις Αυτό διότι προσκομίζονται φωτογραφίες άνευ ημερομηνίας που εμφανίζουν μικροτραυματισμούς του … πλην όμως αυτοί δεν αποδεικνύονται ότι έχουν συμβεί από χτυπήματα του παππού του διότι πέραν των φωτογραφιών που είναι άνευ ημερομηνίας και που δεν μπορούν να ταυτιστούν με την επίδικη ημερομηνία του τραυματισμού του δεν ενισχύονται και από κάποιο άλλο αποδεικτικό μέσο που να ενισχύει τον ισχυρισμό του καθόσον αυτοί θα μπορούσαν να συμβούν και από χτυπήματα στο σχολείο όπως ισχυρίζεται η εφεσίβλητη. Επιπρόσθετα δεν αποδείχθηκε ότι η εφεσίβλητη αμελούσε τόσο κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης όσο και μετά τη διάσπασή της να παράσχει στα ανήλικα τέκνα τους την αρμόζουσα φροντίδα με βάση το μητρικό της ρόλο ούτε ότι αδιαφορούσε για την υγεία, την υγιεινή, την ανατροφή και την εκπαίδευσή τους στην καθημερινή φροντίδα και περιποίησή τους καθώς επίσης στην παρακολούθηση και οργάνωση των σχολικών και εξωσχολικών δραστηριοτήτων τους λόγω των αυξημένων εργασιακών της υποχρεώσεων ως υπάλληλος αρχικά στην επιχείρηση «………» και αργότερα σε κατάστημα ρούχων όπου απασχολείται καθημερινά με πλήρες ωράριο. Έτι περαιτέρω οι τυχόν επιλογές της εφεσίβλητης στην προσωπική της ζωή μετά το διαζύγιο της με τον εκκαλούντα με τη σύναψη σχέσης εκ μέρους της με άλλο πρόσωπο με τον οποίο συζεί σήμερα μαζί με τα ανήλικα τέκνα τους δεν συνιστά άνευ ετέρου γεγονός θεμελιωτικό ακαταλληλότητάς της ούτε είναι ικανό να αποκλείσει καθαυτό την ανάθεση της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων της σε εκείνην εκτός εάν η εν γένει συμπεριφορά της απέναντι σε αυτά είναι βλαπτική ως προς τη διάπλαση της προσωπικότητάς τους καθώς επίσης για την ηθική και κοινωνική τους εξέλιξη, να καθίσταται δηλαδή αυτή ανάξια να ασκεί ως μητέρα το άνω γονικό καθήκον γεγονός που δεν αποδείχτηκε διότι στην προσωπική επικοινωνία του Δικαστή με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων η ανήλικη ….. απάντησε ότι είναι ευχαριστημένη με τον τρόπο ζωής τους σήμερα στο ήδη υπάρχον οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο σαφώς περιλαμβάνεται ο νέος σύντροφος της εφεσίβλητης ……. .. Ακόμη και ο …….. σε ερώτηση του Δικαστή απάντησε ότι του αρέσει έτσι όπως ζούνε σήμερα αλλά θα προτιμούσε να περνάει περισσότερο χρόνο με τον πατέρα του. Επομένως το ήδη διαμορφωμένο οικογενειακό περιβάλλον της εφεσίβλητης με τον νέο της σύντροφο στην νέα τους οικία δεν την εμποδίζει να ασκεί αυτή τον γονεϊακό της ρόλο φροντίζοντας τα ανήλικα τέκνα της συνεπικουρούμενη στον ρόλο της αυτό από την οικογένεια της. Περαιτέρω δεν αποδείχτηκε ότι έχει παραβιαστεί από την εφεσίβλητη ούτε η εκκαλουμένη, ούτε κάποια άλλη απόφαση που αφορά την επιμέλεια και την επικοινωνία των τέκνων με τον πατέρας τους διότι δεν προσκομίστηκε κάποια, σε κάθε δε περίπτωση από την επικοινωνία του Δικαστή με τα ανήλικα τέκνα αυτά δεν διατύπωσαν παράπονο ότι η μητέρα τους με οιανδήποτε τρόπο παρεμποδίζει την επικοινωνία τους με τον πατέρα τους. Αντίθετα ανέφεραν ότι είναι ικανοποιημένα με τον υπάρχοντα τρόπο ζωής τους σήμερα. Ακόμη αποδείχτηκε ότι οι προσωπικές σχέσεις των διαδίκων είναι πολύ διαταραγμένες, καθόσον μιλούν για υποθέσεις των ανήλικων τέκνων τους μόνο μέσω γραπτών μηνυμάτων. Περαιτέρω αποδείχτηκε ότι τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων ………. ηλικίας σήμερα 11 ετών και ………… ηλικίας σήμερα 8 ετών δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας και διαμένουν ήδη από την γέννηση τους με την εναγόμενη μητέρα τους, σε οικία στο ……………. Αττικής και ήδη σε άλλη οικία στον Πειραιά. Στην ως άνω κατοικία, τα ανήλικα τέκνα έχουν προσαρμοστεί, ζώντας μια άνετη ζωή και εισπράττοντας την αγάπη, στοργή και θαλπωρή, όχι μόνο της μητέρας του, και του συντρόφου της αλλά και των έτερων προσώπων που τον περιβάλλουν εκ της οικογένειας της μητρικής γραμμής. H εναγόμενη έχει αφοσιωθεί στην ανατροφή των τέκνων της, τα οποία φροντίζει αυτοπρόσωπα, επιδεικνύοντας αμέριστο ενδιαφέρον προς αυτά, έχοντας στην προσπάθειά της αυτή τη διαρκή και ουσιαστική συμπαράσταση της μητέρας της και του πατέρα της. Αμφότεροι οι διάδικοι, εξάλλου, ως γονείς, τρέφουν συναισθήματα βαθιάς αγάπης και στοργής για τα τέκνα τους. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση, είναι πρόδηλο ότι, παρά τα συναισθήματα αγάπης και αφοσίωσης προς τα τέκνα τους και παρά τις συγκροτημένες προσωπικότητες και την κοινωνική τους πείρα, οι διάδικοι δεν κατάφεραν να διαχειριστούν με ψυχραιμία, νηφαλιότητα και μέτρο τη μεταξύ τους συγκρουσιακή σχέση, τον χωρισμό και τη μετάβαση της οικογένειάς τους στις νέες συνθήκες. Εξάλλου, το γεγονός ότι οι διάδικοι γονείς δεν κατάφεραν και μέχρι σήμερα δεν καταφέρνουν, υπό το συναισθηματικό βάρος των περιστάσεων, να υπερβούν την εκατέρωθεν καχυποψία και να συνεννοούνται με ψυχραιμία, νηφαλιότητα και ειλικρίνεια, σε σχέση με τα αφορώντα τα τέκνα τους θέματα και το γεγονός ότι η μεταξύ των γονέων διαπροσωπική σχέση έχει αποδομηθεί πλήρως και διαπνέεται από έντονη αντιπαλότητα, εξακολουθώντας και κατά τον χρόνο της συζήτησης να είναι συγκρουσιακή, αποκλείουν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου αυτού, οποιαδήποτε δυνατότητα για ανάθεση της συνεπιμέλειας του προσώπου του τέκνου τους σε αυτούς. Ειδικότερα, η ευτυχής λειτουργία της συνεπιμέλειας προσώπου ανηλίκου τέκνου και από τους δύο γονείς του, σε όλες τις επιμέρους πτυχές της επιμέλειας, προϋποθέτει ένα ελάχιστο επίπεδο αλληλοκατανόησης στις σχέσεις των γονέων, οι οποίοι έχουν αποφασίσει συνειδητά να παραμερίσουν τις προσωπικές τους διαφορές και είναι σε θέση να συνεργασθούν για τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος που θα ευνοήσει την απρόσκοπτη βιοτική και ψυχολογική ανάπτυξη του τέκνου τους, έτσι ώστε η παράλληλη ύπαρξη δυο (2) κέντρων ζωής του παιδιού να μην αναστατώνει και απορρυθμίζει τη ζωή του ούτε να δημιουργεί σε αυτό έλλειψη σταθερότητας και ανασφάλειας. Επομένως, η επιλογή να συνεχίσουν οι γονείς να ασκούν από κοινού την επιμέλεια του τέκνου τους προκρίνεται, όταν οι τελευταίοι εμφανίζονται πρόθυμοι να επικοινωνούν μεταξύ τους αρμονικά και να συνεργάζονται, προκειμένου να λάβουν από κοινού τις αποφάσεις που αφορούν στο πρόσωπό του (ΜΕφΛ 479/2021 ΤΝΠ ΔΣΑ). Τέτοια πρόθεση ουδόλως αποδείχθηκε στην κρινόμενη βιοτική περίσταση, με αποτέλεσμα να καθίσταται εκ των πραγμάτων εξαιρετικά δυσχερής κάθε προσπάθεια συναπόφασης και σύμπραξης, οδηγώντας τη συνάσκηση της επιμέλειας σε δυσλειτουργία και, άρα, αναπόφευκτα σε αδιέξοδο. Γεγονός είναι ότι δημιουργούνται εντάσεις και προστριβές μεταξύ των διαδίκων ακόμη και με τον τρόπο παράδοσης-παραλαβής των τέκνων τους, καθώς επίσης και θέματα που σχετίζονται με τα τρέχοντα θέματα της υγείας και της εκπαίδευσης τους. Ούτε άλλωστε η χρονική κατανομή μπορεί να λειτουργήσει για τους παραπάνω λόγους κυρίως λόγω έλλειψης συνεργασίας μεταξύ των διαδίκων διότι όπως άλλωστε προελέχθη ανωτέρω η σχέση των διαδίκων είναι έντονα διαταραγμένη. Εξάλλου, τα ανήλικα τέκνα τους έχουν ένα σταθερό περιβάλλον στα Πειραιά, όπου διαμένουν με την μητέρα τους η οποία έχει σήμερα την αποκλειστική τους επιμέλεια οπότε η οιαδήποτε κατανομή του χρόνου τους μεταξύ …….. που κατοικεί ο εκκαλών πατέρας τους και Πειραιά, όπου κατοικεί η εφεσίβλητη μητέρα τους, λόγω της αλλαγής περιβάλλοντος θα δημιουργούσε σε αυτά αναστάτωση και θα οδηγούσε σε σύγχυση και διατάραξη της καθημερινότητας τους. Υπό τις ως άνω παραδοχές, τυχόν ανάθεση της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων από κοινού στους ενάγοντες γονείς θα οδηγούσε πρακτικά σε αδυναμία λήψης υπεύθυνων και σταθερών αποφάσεων για το πρόσωπό τους και, εν τέλει, θα προσέκρουε στο βέλτιστο συμφέρον τους, όπως αυτό υπαγορεύεται από τις βιοτικές και ψυχικές ανάγκες τους. Κατόπιν αυτού και λαμβάνοντας υπόψη ιδίως την αυξημένη λόγω της ηλικίας των ανήλικων ανάγκη για κατοχύρωση της συναισθηματικής μονιμότητας και της συνέχειας στη φροντίδα τους, που επιτυγχάνεται μέσω της σταθερότητας του βασικού προσώπου φροντίδας και της σαφήνειας των ρόλων, των σχέσεων και των χώρων, το γεγονός ότι τα ανήλικα μετά από τον χωρισμό των γονέων τους διαμένουν αποκλειστικά με τη μητέρα τους, έχοντας προσαρμοστεί πλήρως στις υφιστάμενες συνθήκες ζωής τους, το παρόν Δικαστήριο κρίνει ότι στην ένδικη περίπτωση, η άσκηση της συνεπιμέλειας και από τους δύο (2) γονείς δεν είναι δυνατή. Η παρέκκλιση από τον κανόνα του άρθρου 1513 εδ. α` ΑΚ (με τον οποίο καθιερώνεται ως νόμιμο σύστημα η κοινή γονική μέριμνα) επιβάλλεται εν προκειμένω από το συμφέρον του ανηλίκου, που αποσκοπεί στην ανάπτυξη αυτού σε ανεξάρτητη, υπεύθυνη και ισορροπημένη προσωπικότητα. Το συμφέρον του ανηλίκου είναι κομβικής σημασίας, αποτελεί την κατευθυντήρια γραμμή για την άσκηση της επιμέλειας, αλλά και τον πυρήνα για τον προσδιορισμό της άσκησής της. Σε κάθε περίπτωση δε, ουδείς εμποδίζει τους διαδίκους γονείς να επανακαθορίσουν στο μέλλον τη συμπεριφορά τους και, χωρίς δικαστική παρέμβαση, να συνεργαστούν αμφότεροι με ψυχραιμία και ωριμότητα, για την από κοινού άσκηση της επιμέλειας του προσώπου των ανηλίκων τέκνων τους στο βέλτιστο συμφέρον του οποίου θα πρέπει να κατατείνουν όλες τους οι προσπάθειες. Επομένως, τα σχετικά περί ανάθεσης της αποκλειστικής επιμέλειας του προσώπου των ανηλίκων και συνεπιμέλειας αιτήματα της αγωγής θα πρέπει να απορριφθούν. Περαιτέρω η εφεσίβλητη ηλικίας σήμερα 41 ετών εργάζεται ως ιδιωτική υπάλληλος σε κατάστημα ρουχισμού με ετήσιες αποδοχές κατά την δήλωση φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2024 ποσού 20.130,19 ευρώ και μετά από την αφαίρεση του παρακρατηθέντος φόρου ποσού 2.031,06 ευρώ ποσού 18.999,13 ευρώ. Σήμερα στην εταιρία που εργάζεται λαμβάνει μηνιαίο μισθό 1.083,49 ευρώ, καθώς επίσης αυτή λαμβάνει ως μηνιαία διατροφή από τον εκκαλούντα το ποσό των 307,50 ευρώ, χωρίς να λαμβάνει σήμερα το επίδομα στέγασης και τέκνων και το επίδομα ενοικίου που λάμβανε μέχρι πρότινος ενώ δεν διαθέτει άλλα εισοδήματα, πόρους από οιανδήποτε πηγή ή περιουσιακά στοιχεία πλην του με αριθμό κυκλοφορίας ……-.. ΙΧΕ αυτοκινήτου της τύπου opel corsa, 1229 κ.ε., έτους αδείας πρώτης κυκλοφορίας έτους 2006. Ήδη από τις 1-6-2025 διαμένει με τον σύντροφό της ………….. σε μισθωμένη οικία (διαμέρισμα) εμβαδού 86,29 τμ στον Πειραιά στην οδό ……… με μηνιαίο μίσθωμα 800 ευρώ ενώ βαρύνεται αυτή επίσης και με τις σχετικές δαπάνες ύδρευσης, ηλεκτροδότησης, θέρμανσης και τηλεφωνίας της παραπάνω οικίας. Οι δε λοιπές ανάγκες διαβίωσης της είναι αντίστοιχες γυναικών παρόμοιας ηλικίας. Από την άλλη αποδείχτηκε ότι ο εκκαλών ηλικίας σήμερα 49 ετών εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος με την ειδικότητα του διευθυντή καταστήματος-αναψυκτήριου της αλυσίδας καταστημάτων …………. της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία ……….., με μηνιαίο μισθό 1.033,22 ευρώ μηνιαίως. Διαθέτει το με αριθμό κυκλοφορίας ………..ΙΧΕ αυτοκίνητο, τύπου ford fiesta, πρώτης κυκλοφορίας το 2014, 998 κ.ε. Εξάλλου ο εκκαλών δεν έχει άλλα εισοδήματα, πόρους από οιανδήποτε άλλη πηγή ή περιουσιακά στοιχεία και δεν βαρύνεται με υποχρέωση διατροφής τρίτων προσώπων πέραν των τέκνων του. Ακόμη αυτός δεν βαρύνεται με δαπάνη ενοικίου, αφού συγκατοικεί με την μητέρα του σε ιδιοκτήτη οικία της που βρίσκεται στην …….-Αττικής στην οδό ……………, βαρύνεται όμως με την συμμετοχή του στις λειτουργικές ανάγκες της ανωτέρω οικίας(ηλεκτρικού, νερού, τηλεφώνου, θέρμανσης, κοινόχρηστων δαπανών). Οι λοιπές ανάγκες διαβίωσης του είναι αντίστοιχες ανδρών παρόμοιας με αυτόν ηλικίας. Περαιτέρω τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων, η … και ο … ηλικίας σήμερα η …. 11 και ο … 8, είναι σήμερα η μεν … μαθήτρια της πέμπτης τάξης δημοτικού σχολείου, ο δε …. στην δευτέρα τάξη δημοτικού. Φοιτούν στο δημόσιο σχολείο …… με δαπάνες εκπαίδευσης, τροφής, ψυχαγωγίας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που είναι οι συνήθεις των παιδιών της ηλικίας τους. Δεν δύνανται να εξασφαλίσουν μόνα τους την διατροφή τους, διότι στερούνται εισοδημάτων από περιουσία, εργασία την οποία δεν δύνανται να ασκήσουν λόγω της ανηλικότητας τους. Επομένως αυτά έχουν δικαίωμα διατροφής σε χρήμα, διότι στερούνται προσόδων και είναι ανίκανα προς αυτοσυντήρηση έναντι των γονέων τους οι οποίοι ενέχονται ανάλογα των δυνάμεων τους. Η μητέρα τους τα φροντίζει αυτοπροσώπως και τους παρέχει κάθε είδους εξυπηρέτηση και φροντίδα που συνδέεται με την συνοίκηση και αποτιμάται σε χρήμα και παράλληλα του παρέχει και στέγη καλύπτοντας όλες τις σχετικές δαπάνες. Η παροχή των προσωπικών υπηρεσιών της μητέρας προς τα τέκνα που λόγω της ηλικίας τους δεν δύνανται να αυτοεξυπηρετηθούν πλήρως αποτιμάται μηνιαίως στο ποσό των 150 ευρώ και για τα δύο τέκνα μαζί. Η …. παρακολουθεί μαθήματα Αγγλικών στο φροντιστήριο ξένων γλωσσών …… για τα οποία απαιτούνται σήμερα μηνιαίως 97 ευρώ καθώς επίσης και μαθήματα γυμναστικής στο γυμναστήριο …… για τα οποία απαιτούνται σήμερα το ποσό των 50 ευρώ μηνιαίως. Ο δε …… παρακολουθεί σήμερα μαθήματα ποδοσφαίρου στον ΑΟ ….. για τα οποία απαιτούνται το ποσό των 35 ευρώ μηνιαίως σήμερα. Οι λοιπές δαπάνες διαβίωσης των ανηλίκων τέκνων που απαιτούνται μηνιαία για την διατροφή εν στενή έννοια, ένδυση, υπόδηση, ψυχαγωγία, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, καθώς και αυτές που αντιστοιχούν στην αναλογία τους στις δαπάνες των λειτουργικών εξόδων της οικίας όπου διαμένουν με την μητέρα τους και τον σύντροφό της είναι οι συνήθεις των συνομηλίκων τους. Από τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά προκύπτει ότι ενόψει των συνθηκών της ζωής των ανηλίκων τέκνων τους όπως αυτές προσδιορίζονται από την ηλικία τους και την κατάσταση της υγείας τους αλλά και από τις συνθήκες και τις δυνάμεις των γονέων τους όπως αυτές προαναφέρθηκαν και δη από την περιουσιακή κατάσταση και τις υποχρεώσεις του υπόχρεου προς διατροφή πατέρα τους συνεκτιμώμενου του γεγονότος της ευρείας επικοινωνίας των παιδιών με τον πατέρα τους, το οποίο συνεπάγεται ότι αυτός επιβαρύνεται με τα έξοδα τους κατά το ευρύ αυτό χρονικό διάστημα η απαιτούμενη για ανάλογη με τις συνθήκες αυτές διατροφή τους ανέρχεται μηνιαίως στο ποσό των 510 ευρώ για την ….….. και στο ποσό των 280 ευρώ για τον ….…… και συνολικά στο ποσό των 790 ευρώ. Με το ανωτέρω ποσό μπορούν να καλυφθούν όλα όσα είναι αναγκαία για την διατροφή τους (δαπάνες εκπαίδευσης, τροφής, ένδυσης, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, ψυχαγωγίας, οι αναλογούσες σε αυτά δαπάνες λειτουργίας της κατοικίας) των ανηλίκων τέκνων ώστε να διασφαλιστεί επίπεδο διαβίωσης που ανταποκρίνεται στο επίπεδο που αρμόζει στην ηλικία τους και στο επίπεδο ζωής των γονέων τους. Για τον προσδιορισμό της συνεισφοράς που βαρύνει τους γονείς πρέπει να γίνει αναγωγή της οικονομικής δυνατότητας κάθε γονέα στο σύνολο των εισοδημάτων τους. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου από την εκτίμηση και την σύγκριση των δυνάμεων των υπόχρεων προς διατροφή γονέων των ανήλικων τέκνων τους βαρύνει τον πατέρα τους μέρος της απαιτούμενης συνολικής διατροφής τους και δη το ποσό των 230 ευρώ μηνιαίως για την ανήλικη ..…. και το ποσό των 130 ευρώ για τον ανήλικο ……. και συνολικά το ποσό των 360 ευρώ ενώ για το λοιπό ποσό των 430 ευρώ βαρύνεται η μητέρα τους συνεισφέροντας με την εργασία της και τις προσωπικές της υπηρεσίες δεκτής γενόμενης της ένστασης του εναγόμενου στην συμμετοχή της ενάγουσας στην διατροφή των ανήλικων τέκνων τους ως κατ’ ουσίαν βάσιμης. Επομένως το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκανε δεκτές εν μέρει τις ένδικες αγωγές και ανέθεσε οριστικά στην εφεσίβλητη την αποκλειστική επιμέλεια του προσώπου των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων ………. και …………… με καθορισμό ως αποκλειστικού τόπου κατοικίας των ανηλίκων τέκνων τους μέχρι την ενηλικίωση τους την εκάστοτε κατοικία της μητέρας τους και υποχρέωσε τον εκκαλούντα πατέρα τους να καταβάλει μηνιαίως σε χρήμα διατροφή για την …….. το ποσό των 230 ευρώ και για τον ανήλικο ……….. το ποσό των 130 ευρώ μηνιαίως και συνολικά το ποσό των 360 ευρώ για χρονικό διάστημα δύο ετών από τον χρόνο έγερσης της αγωγής διατροφής, πλην των μηνών Μαΐου 2023, Ιουλίου 2023 και Αυγούστου 2023 για τους οποίους θα καταβληθεί ποσό 52,50 ευρώ με τον νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση πληρωμής κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι εξόφλησης, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και εφάρμοσε τον νόμο. Συνεπώς με βάση τα παραπάνω πρέπει να απορριφθεί η ένδικη έφεση στο σύνολο της. Η δικαστική δαπάνη αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας πρέπει να συμψηφιστεί στο σύνολο τους μεταξύ των διαδίκων λόγω της συγγενικής σχέσης τους με τα ανήλικα τέκνα τους (άρθρο 179 ΚΠΟΛΔ) πλην των ποσών που έχουν ήδη προκαταβληθεί (άρθρο 173 παρ.4 ΚΠΟΛΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ κατ’ αντιμωλία των διαδίκων την με αριθμό έκθεση κατάθεσης δικογράφου …………../2025 έφεση.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την με αριθμό ………./2025 έφεση κατά της με αριθμό 1376/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (ειδική διαδικασία διαφορών από την οικογένεια, τον γάμο και την ελεύθερη συμβίωση).
Συμψηφίζει εν όλω την δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας πλην των ποσών που έχουν ήδη προκαταβληθεί κατ’ άρθρο 173 παρ.4 ΚΠΟΛΔ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στο ακροατήριο του στον Πειραιά στις 17- 4-2026 απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων.
Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ