ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 217/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
2ο ΤΜΗΜΑ
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Νικολέττα Λαμπρίδου, Εφέτη, που ορίστηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιώς και από τη Γραμματέα K.Σ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την ……….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ :
Της εκκαλούσας : …………., η οποία εκπροσωπήθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Χρυσοφώτη (ΑΜΔΣΠ : ………….).
Της εφεσίβλητης : …………. η οποία εκπροσωπήθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Απόστολο Μπουρνέλη (ΑΜΔΣΑ : ………).
Επί της από 1-7-2022 με αριθμό κατάθεσης γενικό …./2022 και ειδικό ……/2022 αγωγής της ενάγουσας κατά της εναγόμενης εκδόθηκε κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία η με αριθμό 1892/2024 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή, κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα σε αυτή (απόφαση).
Την απόφαση αυτή (1892/2024) προσβάλλει η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα με την από 2-9-2024 έφεσή της, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς με αριθμό γενικό …./2024 και ειδικό …/2024 και προσδιορίστηκε ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς με αριθμό κατάθεσης γενικό …./2024 και ειδικό …./2024 για τη δικάσιμο της 20ης Φεβρουαρίου 2025, κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για τη δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης.
Στην τελευταία αυτή δικάσιμο η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο, αλλά προκατέθεσαν δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και έγγραφες προτάσεις, ζητώντας να γίνουν δεκτά όσα σ’ αυτές αναφέρονται, αντίστοιχα.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Η υπό κρίση έφεση της ηττηθείσας ενάγουσας και ήδη εκκαλούσας κατά της εναγόμενης και ήδη εφεσίβλητης και κατά της με αριθμό 1892/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία εκδόθηκε κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, αρμοδίως εισάγεται για συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, στην περιφέρεια του οποίου ανήκει το εκδώσαν την εκκαλουμένη απόφαση Πρωτοδικείο (άρθρα 19, 495, 498 ΚΠολΔ), ασκήθηκε δε νομότυπα και εμπρόθεσμα, με κατάθεση του ένδικου δικογράφου στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου την 3-9-2024, ήτοι πριν από επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης (άρθρα 495 παρ. 1, 499 ΚΠολΔ), εντός της προβλεπόμενης από το άρθρο 518 παρ. 2 ΚΠολΔ καταχρηστικής διετούς προθεσμίας από τη δημοσίευση της εκκαλουμένης απόφασης, που έλαβε χώρα την 3-6-2024, το γεγονός δε αυτό δεν αμφισβητείται από τους διαδίκους και ούτε από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει το αντίθετο (άρθρα 495 παρ. 1, 511, 513 παρ. 1, 516 παρ. 1, 517 ΚΠολΔ). Για δε το παραδεκτό της εφέσεως έχει κατατεθεί από την εκκαλούσα το προβλεπόμενο από το άρθρο 495 παρ. 3 περ. Α (β) ΚΠολΔ παράβολο, ποσού 100,00 ευρώ (βλ. τη με ΓΑΚ/ΕΑΚ : …………/3-9-2024 έκθεση κατάθεσης του γραμματέα του Πρωτοδικείου Πειραιώς με αναφορά στο με αριθμό ………………../2024 e-παράβολο ποσού 100,00 ευρώ). Πρέπει επομένως, να γίνει τυπικά δεκτή (άρθρο 532 ΚΠολΔ) η έφεση και να ερευνηθεί περαιτέρω από το παρόν Δικαστήριο, κατά την ίδια ως άνω τακτική διαδικασία, κατά την οποία εκδόθηκε η εκκαλουμένη απόφαση, ως προς το παραδεκτό και τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα των προβαλλόμενων λόγων της, μέσα στα όρια που καθορίζονται από αυτήν (άρθρα 522, 524 και 533 παρ. 1 ΚΠολΔ).
ΙΙ. Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς με την από 1-7-2022 με αριθμό κατάθεσης γενικό …../2022 και ειδικό ……./2022 αγωγή της η ενάγουσα εξέθετε ότι η ίδια και η εναγόμενη τυγχάνουν συγκύριες, κατά ποσοστό 800,65/1000 εξ αδιαιρέτου η ίδια και κατά ποσοστό 199,35/1000 εξ αδιαιρέτου η εναγόμενη, του αναλυτικά περιγραφόμενου κατά θέση, έκταση και όρια ακινήτου και συγκεκριμένα ενός αγροκτήματος έκτασης 10.434 τ.μ. μετά των υπαρχόντων σε αυτό κτισμάτων και της γεώτρησης, κείμενου στην ειδική θέση «…………..» στην κτηματική περιφέρεια της Τοπικής Κοινότητας ……. στο Δήμο Τροιζηνίας, εκτός οικισμού και εγκεκριμένου σχεδίου πόλης, το οποίο εμφαίνεται στο από 23.9.2016 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού ………….. υπό στοιχεία ΑΒΓΔΕΖΗΘΙΚ. Ειδικότερα, ιστορούσε ότι το επίκοινο ακίνητο αρχικά ανήκε στον αδελφό της εναγόμενης ……….., δυνάμει του με αριθμό …./1993 συμβολαίου γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Καλαυρίας ……….., που έχει νόμιμα μεταγραφεί στο οικείο Υποθηκοφυλακείο, ότι ο τελευταίος μεταβίβασε στην εναγόμενη το ανωτέρω ποσοστό συγκυριότητας δυνάμει του με αριθμό ………/1995 συμβολαίου δωρεάς της συμβολαιογράφου Καλαυρίας ………., που έχει νόμιμα μεταγραφεί, και ακολούθως μεταβίβασε το υπόλοιπο ποσοστό συγκυριότητας με το με αριθμό ……………/1997 συμβόλαιο αγοραπωλησίας της ιδίας ως άνω συμβολαιογράφου, που έχει νόμιμα μεταγραφεί, στον αδελφό της ενάγουσας, ……, από τον οποίο το απέκτησε η ίδια δυνάμει του με αριθμό …../2011 συμβολαίου δωρεάς της συμβολαιογράφου Αθηνών ……………., που έχει νόμιμα μεταγραφεί. Ακόμα, ανέφερε ότι στο ανωτέρω ακίνητο υφίστανται τα περιγραφόμενα στην αγωγή κτίσματα, ήτοι μία ισόγεια οικία, μία ισόγεια αποθήκη, ένας χτιστός φούρνος και ένας οικίσκος γεώτρησης και ότι παρά την αντίθετη βούλησή της, η εναγόμενη κάνει αποκλειστική χρήση του όλου ένδικου ακινήτου, αφού διαμένει σε αυτό και το χρησιμοποιεί ως κύρια κατοικία της, έχοντας αποκλείσει αυτήν (ενάγουσα) από τη χρήση αυτού, αρνούμενη να της χορηγήσει κλειδιά του επίκοινου ακινήτου, καθώς και ότι η εναγόμενη δεν της αποδίδει την ωφέλεια που αποκομίζει από την αποκλειστική χρήση του επίκοινου ακινήτου, η οποία συνίσταται στη μισθωτική αξία της ιδανικής μερίδας της ενάγουσας. Ακολούθως, ισχυριζόταν ότι με βάση την επιφάνειά του, την καλή κατάστασή του και τα ειδικότερα περιγραφόμενα χαρακτηριστικά του ακινήτου, το μηνιαίο μίσθωμα, σε περίπτωση εκμίσθωσης αυτού σε τρίτους, θα ανερχόταν τουλάχιστον στο ποσό των 280,00 ευρώ και με βάση το ποσοστό συγκυριότητας της, οι απαιτήσεις της σύμφωνα με τις περί κοινωνίας διατάξεις για όλο το χρονικό διάστημα της εκ μέρους της εναγόμενης αποκλειστικής χρήσης από τον Αύγουστο 2011 έως τον Ιούνιο 2022 ανέρχονται στο ποσό των 29.367,85 ευρώ [131 μήνες Χ 280 ευρώ X 80,065/100]. Περαιτέρω, υποστήριζε ότι άλλως η εναγόμενη της οφείλει το ανωτέρω ποσό σύμφωνα με τις διατάξεις περί αδικοπραξιών, δεδομένου ότι αυθαίρετα και παρά τη θέληση της ενάγουσας την απέβαλε παράνομα και υπαίτια από τη χρήση της ανωτέρω κατοικίας και δεν της αποδίδει το ποσό της μισθωτικής αξίας, που της αναλογεί, με αποτέλεσμα την πρόκληση ανάλογης περιουσιακής ζημίας σε βάρος της (ενάγουσας). Επίσης, εξέθετε ότι σε κάθε περίπτωση η εναγόμενη οφείλει το ανωτέρω ποσό στην ενάγουσα σύμφωνα και με τις διατάξεις περί αδικαιολόγητου πλουτισμού, δεδομένου ότι η αντίδικός της κατέστη αδικαιολόγητα πλουσιότερη κατά το ανωτέρω ποσό και ο πλουτισμός της σώζεται μέχρι και σήμερα. Με βάση το ιστορικό αυτό ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγόμενη να της καταβάλει το ποσό των 29.367,85 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, να κηρυχθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προσωρινώς εκτελεστή και να καταδικαστεί η εναγόμενη στην καταβολή της εν γένει δικαστικής της δαπάνης. Επί της αγωγής αυτής το πρωτοβάθμιο δικαστήριο εξέδωσε κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία την προσβαλλόμενη με αριθμό 1892/2024 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία, αφού κρίθηκε η αγωγή εν μέρει ορισμένη, απορρίπτοντας ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας την επικουρική αδικοπρακτική βάση της αγωγής και εν μέρει νόμιμη ως προς την κύρια βάση της από τις περί κοινωνίας διατάξεις, απορρίπτοντας ως μη νόμιμη την επικουρική ερειδόμενη στον αδικαιολόγητο πλουτισμό βάση της αγωγής, απορρίφθηκε αυτή (αγωγή), κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη, ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν. Κατά της παραπάνω απόφασης (1892/2024) παραπονείται η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα, με την υπό κρίση έφεσή της, ζητώντας την εξαφάνισή της, για τους αναφερόμενους στην έφεση λόγους, που ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, προκειμένου να γίνει καθ’ ολοκληρίαν δεκτή η αγωγή της.
III. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 785, 786, 787, 792 παρ. 2, 961, 962 και 1113 ΑΚ προκύπτει ότι σε περίπτωση αποκλειστικής χρήσης του κοινού πράγματος από έναν από τους κοινωνούς, δικαιούνται οι υπόλοιποι, και αν δεν πρόβαλαν αξίωση σύγχρησης, να απαιτήσουν απ’ αυτόν που έκανε αποκλειστική χρήση του κοινού, ανάλογη προς το ποσοστό του δικαιώματός τους, μερίδα από το όφελος (καρπούς και γενικότερα ωφελήματα) που αυτός αποκόμισε ή εξοικονόμησε και το οποίο συνίσταται στην αξία της, επιπλέον της ιδανικής του μερίδας, χρήσης του κοινού. Ειδικότερα, προκειμένου περί αστικού ακινήτου, ήτοι ακινήτου που από την κατασκευή του είναι προορισμένο να χρησιμοποιείται για κατοικία ή γραφείο ή κατάστημα, το όφελος αυτό συνίσταται στην, κατά το χρόνο της αποκλειστικής χρήσεως, μισθωτική αξία της μερίδας των εκτός χρήσεως κοινωνών, η οποία δεν αποτελεί μίσθωμα, αφού δεν υπάρχει μισθωτική σχέση, αλλά αποδοτέα, ως αποζημίωση, κατά τις ανωτέρω διατάξεις, ωφέλεια, που προσδιορίζεται με βάση τη μισθωτική αξία του πράγματος, χωρίς να μεταβάλλεται σε αξίωση απόδοσης μισθωμάτων (ΑΠ 567/2023, ΑΠ 4/2022, ΑΠ 802/2017 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 787, 974, 980, 981, 982, 984, 994 και 1113 του ΑΚ προκύπτει ότι ο εξ αδιαιρέτου συγκύριος ακινήτου λογίζεται ότι κατέχει το κοινό πράγμα επ’ ονόματι και των λοιπών συγκυρίων και επομένως δεν μπορεί να αντιτάξει κατ’ αυτών κτητική ή αποσβεστική παραγραφή, προτού καταστήσει σ’ αυτούς γνωστή την απόφαση του να νέμεται στο εξής ποσοστό μεγαλύτερο από τη μερίδα του ή ολόκληρο το κοινό πράγμα αποκλειστικώς για δικό του λογαριασμό. Τέτοια όμως, γνωστοποίηση δεν απαιτείται στην περίπτωση που οι συγκύριοι προβαίνουν σε άτυπη διανομή του κοινού ακινήτου, αφού έκτοτε καθένας από αυτούς με γνώση των λοιπών νέμεται αποκλειστικώς για τον εαυτό του το περιελθόν σ’ αυτόν με την άτυπη διανομή μέρος του ακινήτου (Ολ ΑΠ 485/1982, ΑΠ 337/2019 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ).
IV. Από τη με αριθμό …./13-12-2022 ένορκη βεβαίωση του …………..ενώπιον της Ειρηνοδίκη Πειραιώς, η οποία λήφθηκε με επιμέλεια της ενάγουσας μετά τη νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αντιδίκου της, όπως προκύπτει από τη με αριθμό ……………./6-12-2022 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών . …… με συνημμένη σε αυτήν την από 5-12-2022 κλήση (άρθρο 422 παρ. 1 ΚΠολΔ), που μετ’ επικλήσεως προσκομίζει η ενάγουσα, από τις με αριθμό …./9-12-2022 και …../9-12-2022 ένορκες βεβαιώσεις του …………………. και του ………………… ενώπιον της συμβολαιογράφου Καλαυρίας ……………, οι οποίες λήφθηκαν με επιμέλεια της εναγόμενης μετά τη νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αντιδίκου της, όπως προκύπτει από τη με αριθμό ………../5-12-2022 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς με έδρα το Πρωτοδικείο Πειραιώς …………….. με συνημμένη σε αυτήν την από 2-12-2022 κλήση – γνωστοποίηση μαρτύρων (άρθρο 422 παρ. 1 ΚΠολΔ), από τη με αριθμό …………./22-12-2022 ένορκη βεβαίωση του ……………. ενώπιον της συμβολαιογράφου Καλαυρίας …………., η οποία λήφθηκε με επιμέλεια της εναγόμενης μετά τη νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αντιδίκου της, όπως προκύπτει από τη με αριθμό ………./19-12-2022 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς με έδρα το Πρωτοδικείο Πειραιώς ……….. με συνημμένη σε αυτήν την από 16-12-2022 κλήση – γνωστοποίηση μαρτύρων (άρθρο 422 παρ. 1 ΚΠολΔ), που μετ’ επικλήσεως προσκομίζει η εναγόμενη, από την από 20-12-2022 τεχνική έκθεση φωτοερμηνείας – αυτοψίας, που συντάχθηκε κατόπιν αιτήματος της εναγόμενης και προσκομίζεται μετ’ επικλήσεως από την τελευταία, από τον αγρονόμο – τοπογράφο – μηχανικό ΕΜΠ …………, δικαστικό πραγματογνώμονα, μέλος του ΤΕΕ, εκτιμώμενη ελεύθερα από το Δικαστήριο (άρθρο 390 ΚΠολΔ), από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που επικαλούνται νόμιμα και προσκομίζουν οι διάδικοι, τα οποία λαμβάνονται υπόψη είτε προς άμεση απόδειξη είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 336 παρ. 3, 339 και 395 ΚΠολΔ), μερικά από τα οποία μνημονεύονται ειδικά παρακάτω, χωρίς πάντως, να παραλείπεται κανένα κατά την εκτίμηση της ουσίας της υπόθεσης (ΑΠ 277/2020, ΑΠ 386/2015 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ), καθώς και από τις επικαλούμενες και προσαγόμενες φωτογραφίες του επίδικου ακινήτου, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητείται (άρθρα 444 παρ. 1 στοιχ. γ, 448 παρ. 2 και 457 παρ. 4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου τούτου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : Δυνάμει του με αριθμό ……../11.2.1993 συμβολαίου γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Καλαυρίας …………, που έχει νόμιμα μεταγραφεί στο Υποθηκοφυλακείο Καλαυρίας στον τόμο … και με αύξοντα αριθμό …., ο ………., πατέρας της εναγόμενης, αγρότης, μεταβίβασε ως αληθής κύριος κατά πλήρη κυριότητα και λόγω γονικής παροχής στον υιό του ……………, μεταξύ άλλων, ένα αγρόκτημα με την υπάρχουσα σε αυτό παλαιά ισόγεια αγροικία επιφάνειας 82,50 τ.μ., στάβλο εμβαδού 52 τ.μ. και γεώτρηση, άρτιο και οικοδομήσιμο, περιφραγμένο και κείμενο εκτός σχεδίου πόλης και εκτός ζώνης, στην ειδική θέση «…………..» της κτηματικής περιφέρειας της Κοινότητας ……… Τροιζηνίας, συνολικής έκτασης 10.434 τ.μ., που εμφαίνεται με τα κεφαλαία αλφαβητικά γράμματα Α-Β-Γ-Δ-Ε-Α στο από μηνός Φεβρουαρίου 1989 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού ………… προσαρτώμενο στο ως άνω συμβόλαιο, το οποίο (ακίνητο) ο παρέχων είχε αποκτήσει με νομίμως μεταγραφέντα συμβόλαια αγοραπωλησίας, εν μέρει έτους 1972 και έτους 1981. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η εναγόμενη με την πατρική της οικογένεια, δηλαδή τον πατέρα της, τη μητέρα της και τον αδελφό της, έζησε στο ανωτέρω ακίνητο από τη γέννησή της μέχρι το γάμο της το έτος 1987, οπότε διέμεινε στον ……. Ηλείας, όπου απέκτησε τρεις ανήλικες θυγατέρες (έτος γέννησης 1988, 1991 και 1992). Το έτος 1994 ο σύζυγός της αρρώστησε βαριά και σύντομα απεβίωσε και μέσα στο ίδιο έτος (1994) απεβίωσε και ο πατέρας της. Το έτος 1995 η εναγόμενη μαζί με τα ανήλικα τέκνα της επέστρεψε στην πατρική οικία της σε δυσχερή οικονομική κατάσταση και παρακάλεσε τον αδελφό της να τη στηρίξει, παραχωρώντας σε αυτήν την πατρική οικία για να στεγασθεί, ήτοι το ενυπάρχον στο αγρόκτημα κτίσμα-οικία, στην οποία ζούσε η μητέρα της. Ο αδελφός της, ανταποκρινόμενος στο αίτημά της, δυνάμει του με αριθμό ………./28.9.1995 συμβολαίου δωρεάς της συμβολαιογράφου Καλαυρίας ………………, που έχει νόμιμα μεταγραφεί την 29-9-1995 στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Καλαυρίας στον τόμο …. και με αύξοντα αριθμό ….., μεταβίβασε στην εναγόμενη την πατρική οικία και ένα μέρος του ακινήτου γύρωθεν αυτής, έκτασης δύο στρεμμάτων περίπου. Ειδικότερα, παρά την ανωτέρω ατύπως συμφωνηθείσα μεταξύ των συμβαλλόμενων μεταβίβαση, στον τίτλο κτήσης (…………../1995), προφανώς λόγω της εκ του νόμου ύπαρξης περιορισμών για την κατάτμηση αγροτεμαχίων, ανάλογα με τη θέση, τα χαρακτηριστικά και την έκταση αυτών ως προς τα κείμενα εκτός σχεδίου πόλης, η συμβολαιογράφος ορθώς και συννόμως ανέγραψε ότι μεταβιβάζεται ποσοστό 199,35/1000 αδιαίρετα, που αντιστοιχεί σε 2.080 τ.μ. αδιαίρετα από το άνω ακίνητο (σχετ. το εν λόγω συμβόλαιο). Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι αμέσως μετά την υπογραφή του συμβολαίου, ο ………… οριοθέτησε επακριβώς το τμήμα εκείνο του όλου κτήματος, το οποίο θα ανήκε στην αποκλειστική κυριότητα της εναγόμενης, θέτοντας συρματόπλεγμα, ώστε από την αρχική ιδιοκτησία να δημιουργηθούν δύο διακεκριμένα ακίνητα, αυτό που μεταβίβασε στην εναγόμενη, αδελφή του, επιφάνειας δύο στρεμμάτων περίπου και το έτερο, επιφάνειας οκτώ στρεμμάτων περίπου, που παρακράτησε ο ίδιος στην κυριότητά του. Και τούτο διότι η βούληση και η συμφωνία μεταξύ των αδελφών ήταν να έχει ο καθένας την αυτοτελή ιδιοκτησία του και ειδικότερα η εναγόμενη να αποκτήσει την παλαιά πατρική οικία, ώστε να στεγασθεί. Συνεπώς, αποδείχθηκε ότι οι συγκύριοι …………………. και ………….. προέβησαν σε άτυπη διανομή του κοινού ακινήτου κατά τη σύνταξη και υπογραφή του ως άνω δωρητηρίου συμβολαίου και έκτοτε η ……………… και ήδη εναγόμενη με γνώση του έτερου συγκύριου ………….. άρχισε να νέμεται αποκλειστικώς για τον εαυτό της με διάνοια αποκλειστικής κυρίας το περιελθόν σε αυτήν με την άτυπη διανομή μέρος του κοινού ακινήτου, έκτασης δύο στρεμμάτων περίπου με την υπάρχουσα σε αυτό παλαιά ισόγεια αγροικία, όπως το τμήμα αυτό οριοθετήθηκε στο έδαφος με το ως άνω συρματόπλεγμα, που τοποθέτησε ο συγκύριος – αδελφός της και η ίδια αποδέχθηκε πλήρως. Άλλωστε, η μετά από την απόκτηση του ακινήτου συμπεριφορά της καταδεικνύει σαφώς την άσκηση νομής και κατοχής εκ μέρους της στο ατύπως διανεμηθέν, διακεκριμένο και αυτοτελές τμήμα του όλου ακινήτου, που σε συμφωνία με τον αδελφό της απέκτησε, με διάνοια αποκλειστικής κυρίας αυτού. Ειδικότερα, μετά την κατάρτιση του άνω συμβολαίου, η εναγόμενη άμεσα άρχισε να εργάζεται εντατικά, ώστε να ανταποκριθεί οικονομικά σε μια χρονοβόρα και απαιτητική διαδικασία για τη διαμόρφωση της παλαιάς πατρικής οικίας της, η οποία ουσιαστικά αποτελούνταν από έναν παλιό στάβλο και ένα διπλανό δωμάτιο, στο οποίο και είχαν μεγαλώσει με τον αδελφό της, σε κατάλληλη για την οικογένειά της στέγη, με διάνοια αποκλειστικής κυρίας του ακινήτου. Έτσι, προέβη στην αποξήλωση των παχνιών των ζώων, διαρρύθμισε το χώρο, ώστε να έχει δύο υπνοδωμάτια, ένα καθιστικό – κουζίνα και μία εσωτερική τουαλέτα-λουτρό, επίστρωσε πλακάκια στα δάπεδα και τοποθετήθηκαν υδραυλικές και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις και τελικά εγκαταστάθηκε σε αυτό με την οικογένειά της, έχοντας φιλοξενούμενη στο δωμάτιο της παλαιάς οικίας τη μητέρα της. Επιπλέον, αντιμετώπισε πρόβλημα με τη στέγη του οικήματος, η οποία λόγω παλαιότητας ήταν σαθρή και προς προσωρινή διαφύλαξη της λειτουργικότητάς της τοποθέτησε προσωρινώς εξωτερικά μουσαμάδες και εσωτερικά σεντόνια για να συγκρατούν τα αποκολληθέντα τμήματα αυτής (σχετ. παλαιά φωτογραφία εσωτερικού δωματίου με εμφανές λευκό σεντόνι τοποθετημένο στο ταβάνι), οπότε και κατέστη επιτακτική η ανάγκη επιδιόρθωσης, στην οποία δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να ανταπεξέλθει. Προς τούτο, ο τότε σύντροφός της . ………, ο οποίος τη στήριξε για αρκετά έτη (1996-2004), κατά τα οποία ο τελευταίος και η εναγόμενη διατηρούσαν προσωπική σχέση και συμβιούσαν στην εν λόγω διαμορφωθείσα οικία, έλαβε δάνειο από την «Εθνική Τράπεζα» και ανακατασκεύασε τη στέγη με τη βοήθεια του πατρός του, ………….., ο οποίος ήταν πρώην οικοδόμος, αλλά και με την προσωπική βοήθεια του αδελφού της εναγόμενης. Επίσης, η εναγόμενη κατασκεύασε δύο ξύλινα στέγαστρα και κάτωθι του ενός διαμόρφωσε μαγειρείο (κουζίνα), ενώ αξιοποίησε την έκτασή της, φυτεύοντας στον κήπο ελαιόδεντρα, μια πορτοκαλιά, μια λεμονιά, μια συκιά, κυπαρίσσια και τέσσερις φοίνικες και στην πορεία απέκτησε κοτέτσι, αλλά και χώρο εκτροφής κουνελιών. Η εναγόμενη με την προσωπική της εργασία και τη συμπαράσταση των κοντινών της ανθρώπων ανέπτυξε τη ζωή της και μεγάλωσε τα παιδιά της σε αυτήν την οικία. Επιπρόσθετα, ο αδελφός της εναγόμενης, τηρώντας την αρχική προφορική συμφωνία τους, ουδέποτε αναμείχθηκε κατά οποιονδήποτε τρόπο ή την ενόχλησε στην άσκηση πράξεων νομής στην οριοθετημένη ιδιοκτησία της, την οποία η ίδια νεμόταν κατά πεποίθηση και βούληση ως αυτοτελή και διηρημένη ιδιοκτησία, σε σχέση με την υπόλοιπη έκταση, με την οποία ο μοναδικός σύνδεσμος, κατά τη μεταξύ τους συμφωνία, ήταν μια τσιμεντένια στήλη που έφερε το ρολόι μέτρησης της παροχής ρεύματος της οικίας της, ανέκαθεν εκεί τοποθετημένη, καθώς και η γεώτρηση του κτήματος, από την οποία η εναγόμενη αντλούσε νερό. Στη συνέχεια, ο …….., έχοντας οικονομικά προβλήματα λίγα χρόνια μετά τη δωρεά και ειδικότερα κατά το έτος 1997, αποφάσισε να πουλήσει το ακίνητό του, ήτοι το υπόλοιπο της αρχικής ιδιοκτησίας, για το οποίο ενδιαφέρθηκε ο αδελφός της ενάγουσας, …………. Πράγματι, δυνάμει του με αριθμό …………../10.9.1997 συμβολαίου αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Καλαυρίας ……………….., που έχει νόμιμα μεταγραφεί στο οικείο Υποθηκοφυλακείο στον τόμο …. και με αύξοντα αριθμό ……, ο ………………, σε εκτέλεση προσυμφώνου, μεταβίβασε στο ………….. ποσοστό συγκυριότητας 800,65/1000 εξ αδιαιρέτου, που αντιστοιχεί σε 8.354 τ.μ. αδιαίρετα του όλου ακινήτου. Ο αγοραστής και ο πατέρας του, που ασχολούνταν με γεωργικές εργασίες και με την εκτροφή ζώων, διέμεναν μόνιμα στην ………. Τροιζινίας και η οικογένειά τους κατείχε την όμορη στο αγορασθέν τμήμα έκταση, όπου διατηρούσαν μια ημιτελή οικοδομή και μανταρινόδενδρα. Η απόκτηση του νέου ακινήτου έγινε για σταυλισμό των ζώων τους, αλλά και για την αξιοποίηση της γεώτρησης και του αντλιοστασίου της, προκειμένου να ποτίζουν την όμορη ιδιοκτησία τους, γνωρίζοντας ότι αγοράζουν ένα αυτοτελές στην πράξη ακίνητο, κατόπιν άτυπης διανομής, στην οποία είχε προβεί ο δικαιοπάροχός τους. Η γνώση του αγοραστή, ……………, για την άτυπη διανομή και την πραγματική κατάσταση, που είχε διαμορφωθεί στο μεσοδιάστημα (1995 – 1997) αναφορικά με την ύπαρξη των δύο ως άνω αυτοτελών ακινήτων, το ένα από τα οποία νεμόταν αποκλειστικά με διάνοια κυρίας η εναγόμενη, αποδεικνύεται σαφώς και χωρίς να αναιρείται από άλλο στοιχείο της δικογραφίας, από το γεγονός ότι ο ………… και ο πατέρας του, μετά τη σύνταξη του μεταβιβαστικού συμβολαίου, για τη σωστή εκμετάλλευση της ιδιοκτησίας τους και την τήρηση καλής γειτονίας με την εναγόμενη, με δικά τους έξοδα αντικατέστησαν το παλιό συρματόπλεγμα, που μέχρι τότε (1997) συνιστούσε το όριο μεταξύ των δύο ιδιοκτησιών, με νέο, φτιάχνοντας τσιμεντένια βάση με σιδερογωνιές, όπου έμπηξαν ψηλό συρματόπλεγμα, περιμετρικά και καθ’ όλο το μήκος του κοινού ορίου των δύο κτημάτων, ώστε να διαχωρίζονται πλήρως τα δύο ακίνητα και να μην υφίσταται κίνδυνος τα ζώα τους να ενοχλήσουν την περιουσία της εναγόμενης, με την οποία είχαν πολύ καλή σχέση, την εκτιμούσαν για την εργατικότητα και την αφοσίωσή της στην οικογένειά της και ενίοτε την επισκέπτονταν ως γείτονες. Αποδείχθηκε συνεπώς, ότι ο ………. προέβη στην αγορά του άνω ακινήτου των οκτώ στρεμμάτων περίπου, έχοντας ενημερωθεί από τον πωλητή ………….. ότι πρόκειται περί διακεκριμένου και αυτοτελούς εν τοις πράγμασι ακινήτου, και το επέλεξε, διότι τον εξυπηρετούσε για τους λόγους που προπαρατέθηκαν, και παρότι ο τίτλος κτήσης του ανέφερε την αγορά και κτήση ποσοστού εξ αδιαιρέτου, εκείνος (αγοραστής) είχε απόλυτη γνώση ότι η πώληση αφορά σε αυτοτελές ακίνητο, αλλά και μετέπειτα σεβάστηκε την όμορη ιδιοκτησία της εναγόμενης, στην οποία ουδέποτε αναμίχθηκε και την οποία ουδέποτε αμφισβήτησε ή διεκδίκησε κατά συγκυριότητα, ενώ επιπλέον τήρησε τα υλοποιημένα από το έτος 1995 όρια με αυτήν, έως και το θάνατό του το έτος 2017, με μόνη εξαίρεση το νερό της γεώτρησης, το οποίο πλέον η εναγόμενη δεν μπορούσε να χρησιμοποιεί και όσες φορές χρειάστηκε να το κάνει, του κατέβαλε κάποιο ποσό, που εκείνος της ζήτησε. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι δυνάμει του με αριθμό ……………/28.7.2011 συμβολαίου δωρεάς της συμβολαιογράφου Αθηνών ……….., που έχει νόμιμα μεταγραφεί στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Καλαυρίας, ο ………….. μεταβίβασε το ποσοστό συγκυριότητας 800,65/1000 εξ αδιαιρέτου, που αντιστοιχεί σε 8.354 τ.μ. του όλου ακινήτου, στην αδελφή του και ενάγουσα, η οποία τότε (2011) ήταν κάτοικος Πειραιά. Η ενάγουσα ήδη με την κρινόμενη αγωγή της εγείρει αξιώσεις για την απόδοση των ωφελημάτων του ενιαίου ακινήτου από την εναγόμενη, με βάση το ποσοστό της συνιδιοκτησίας της. Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι από το χρόνο κτήσης (1995) της νομής του διακεκριμένου τμήματος του όλου ακινήτου και καθόλα τα έτη έως και το χρόνο άσκησης της ένδικης αγωγής (2022), η εναγόμενη αποφάσιζε, χρησιμοποιούσε και διαχειριζόταν το οριοθετημένο ακίνητο των δύο στρεμμάτων ως αποκλειστική κυρία, ενώ έφερε τα βάρη και κατέβαλε τις οφειλές αυτού για την ηλεκτροδότηση και την υδροδότησή του, αλλά και το φόρο που του αναλογεί, χωρίς ουδέποτε και η ίδια να διεκδικήσει κατά τη μερίδα που της αναλογεί τους καρπούς της ιδιοκτησίας του αδελφού της και των μετέπειτα ιδιοκτητών μέχρι και σήμερα. Από τα ανωτέρω παρέπεται ότι η εναγόμενη ευρισκόμενη από το έτος 1995 συνεχώς και αδιαλείπτως στη νομή του ακινήτου των δύο στρεμμάτων, ήτοι κατέχοντας αυτό και ενεργώντας τις προσιδιάζουσες στη φύση και τον προορισμό του πράξεις φυσικής εξουσίασης και επιχειρώντας εν γένει υλικές πράξεις νομής με διάνοια αποκλειστικής κυρίας σε αυτό και με την παρέλευση εικοσαετίας (1995 – 2015), κατέστη πλήρης και αποκλειστική κυρία του εν λόγω ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία, αποκτώντας κατά πλήρη κυριότητα την έκταση των 2.080 τ.μ., που αναφέρεται στο με αριθμό …………./28.9.1995 συμβόλαιο δωρεάς της συμβολαιογράφου Καλαυρίας ……………….., την οποία και άμεσα οριοθέτησε στην πράξη (άρθρο 1045 ΑΚ). Επομένως και με βάση τις προδιαληφθείσες παραδοχές, προκύπτει ότι κατά το χρόνο άσκησης της ένδικης αγωγής (2022) είχε ήδη καταλυθεί η μεταξύ των διαδίκων λόγω συγκυριότητας κοινωνία, διότι η εναγόμενη ήδη από το έτος 2015 είχε θεμελιώσει αποκλειστική κυριότητα στο ως άνω διακριτό τμήμα του ευρύτερου ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία και ελλείψει κοινωνίας δικαιώματος, η ενάγουσα δεν δύναται να αξιώσει απόδοση ωφελημάτων λόγω επικαλούμενης συγκυριότητας. Άλλωστε, δεν αποδείχθηκε, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, η συνδρομή των προϋποθέσεων της τακτικής χρησικτησίας στο πρόσωπο της εναγόμενης και η προβαλλόμενη σχετική ένσταση τυγχάνει απορριπτέα ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν. Το δε παρόν Δικαστήριο κατέληξε στην πιο πάνω περί ουσιαστικής αβασιμότητας της αγωγής κρίση του μετά από συνεκτίμηση όλων των προσαγόμενων μετ’ επικλήσεως από τους διαδίκους νόμιμων αποδεικτικών μέσων και ιδίως από την ένορκη βεβαίωση του αδελφού της εναγόμενης, ………….., ο οποίος διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση της όλης πραγματικής κατάστασης, αλλά και του πρώην συντρόφου της, …………, δημοτικού υπαλλήλου, ο οποίος έζησε μαζί με την εναγόμενη στην πιο πάνω κατοικία για αρκετά χρόνια και τη βοήθησε στην τελική ανακατασκευή της και του αδελφού του τελευταίου, ………. (αξιωματικού εν αποστρατεία της Ελληνικής Αστυνομίας), ο οποίος επισκεπτόταν την οικία της, για να δει τον αδελφό του και εκείνη, ενόψει του ότι οι εν λόγω μάρτυρες έχουν ιδία γνώση και αντίληψη των ουσιωδών περιστατικών της υπόθεσης (σχετ. οι ένορκες βεβαιώσεις αυτές). Επιπλέον, οι καταθέσεις τους επιβεβαιώνονται από έγγραφα, δημόσια και ιδιωτικά, που μετ’ επικλήσεως προσκομίζει η εναγόμενη και δη α) από σειρά φωτογραφιών (44), παλαιότερων και νεότερων (η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε), στις οποίες απεικονίζονται ο παλαιός στάβλος με τη φάτνη των ζώων πριν τη διαμόρφωσή του σε οικία, το (δεύτερο) συρματόπλεγμα σε βάση σκυροδέματος και σιδηροπασσάλους, που χωρίζει το ακίνητο των οκτώ στρεμμάτων και εκείνο των δύο στρεμμάτων, από μακριά ο στάβλος εντός του ακινήτου των οκτώ στρεμμάτων και η ημιτελής οικοδομή στο όμορο ακίνητο της οικογένειας ……….., η οικία, εσωτερικά και εξωτερικά, στην οποία κατοικεί η εναγόμενη, η αυλή της και τα δωμάτια της, η παλαιά και η νεότερη εξωτερική θύρα εισόδου στο κτήμα των δύο στρεμμάτων, που αποτελεί τη μοναδική είσοδο πρόσβασης στο κτήμα της, η παλαιά τσιμεντένια στήλη με τοποθετημένο το μετρητή της ΔΕΗ εντός του κτήματος των οκτώ στρεμμάτων, ο οποίος κατόπιν αίτησης της εναγόμενης στο ΔΕΔΔΗΕ ήδη μεταφέρθηκε εντός του κτήματός της, β) από εξοφλημένους λογαριασμούς της ΔΕΗ παλαιότερων ετών (ενδεικτικά 2012-2014 και μεταγενέστερα), λογαριασμό ύδατος από τον οικείο Δήμο Τροιζηνίας – Μεθάνων στο όνομα της εναγόμενης έτους έκδοσης 2014, δήλωση Ε9 από 8-3-1996 για τότε ισόγεια οικία 40 τ.μ. και αγροτεμάχιο 2.000 τ.μ., δήλωση φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 1996 με μνεία της οικίας για ιδιοκατοίκηση, δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος επόμενων ετών (ενδεικτικά, έτους 1998, 2000, 2001, 2002) ομοίως με μνεία της ίδιας οικίας για ιδιοκατοίκηση, δήλωση ΕΝΦΙΑ έτους 2016, δήλωση με ημερομηνία 15-12-2020 στο Εθνικό Κτηματολόγιο για πλήρη κυριότητα σε αγροτεμάχιο εκτάσεως 2.080 τ.μ. ως τμήμα άτυπης κατάτμησης (σχετ. τα προσαγόμενα μετ’ επικλήσεως ως άνω έγγραφα και φωτογραφίες). Επιπρόσθετα, ενισχυτική της κρίσης του παρόντος Δικαστηρίου είναι η από 20-12-2022 τεχνική έκθεση φωτοερμηνείας – αυτοψίας, που συντάχθηκε κατόπιν αιτήματος της εναγόμενης και προσκομίζεται μετ’ επικλήσεως από την τελευταία, από τον αγρονόμο – τοπογράφο – μηχανικό ΕΜΠ …….., δικαστικό πραγματογνώμονα, εκτιμώμενη ελεύθερα από το Δικαστήριο (άρθρο 390 ΚΠολΔ). Ειδικότερα, ο τελευταίος έλαβε υπόψη του, μεταξύ άλλων, αεροφωτογραφίες της ΓΥΣ έτους λήψης 1967 και του Ελληνικού Κτηματολογίου έτους λήψης 1984, 1995 και 2000, τοπογραφικά διαγράμματα της ΓΥΣ και της ΔΕΗ και προέβη σε δύο επιτόπιες αυτοψίες του ακινήτου, όπου κατοικεί η εναγόμενη και με την τεχνική έκθεσή του επιβεβαιώνει κατά τρόπο εμπεριστατωμένο, τεκμηριωμένο και πειστικό α) ότι διαπιστώνεται η πλήρης ανθρώπινη δραστηριότητα και παρέμβαση επί του ακινήτου των 2.080 τ.μ. με υλικές πράξεις νομής μετά το έτος 1995 μέχρι και σήμερα, καθώς και β) ότι η ………. και ο …………. απέβλεψαν στη δημιουργία δύο ανεξάρτητων αλλήλων ιδιοκτησιών, ότι οι πράξεις νομής, που αφορούν στο τμήμα των 2.080 τ.μ., συνιστούν μεγάλες μεταβολές τόσο ως προς το κτίριο της παλαιάς οικίας, όσο και ως προς τη χλωρίδα του περιβάλλοντος την οικία χώρου, οι οποίες περιγράφονται αναλυτικά και κατά στάδια, κατ’ είδος και διαχρονικά, ενώ διαπιστώθηκαν και ίχνη των δομικών στοιχείων του φέροντος οργανισμού της παλαιάς οικίας και μεταξύ άλλων, το παλαιό τζάκι με την καμινάδα του. Χαρακτηριστικό της πραγματικής κατάστασης, που στην πράξη εδώ και πολλά έτη διαμορφώθηκε, εν γνώσει των τότε συγκύριων, ….. ….. και της εναγόμενης, είναι ότι στην αεροφωτογραφία έτους λήψης 2000 παρουσιάζεται πλέον η περίμετρος του τμήματος των 2.080 τ.μ. οριοθετημένη με μόνιμη κατασκευή, ήτοι υλοποιημένη με ανοξείδωτο πλέγμα ύψους περίπου 1,50 μ. στηριζόμενο επί σιδερογωνιών και κατά κανόνα ανοξείδωτων πασσάλων εμπεπηγμένων βαθιά επί του εδάφους με τσιμεντοκονίαμα και επιπλέον δένεται σε όλη την περίμετρο με στερεό εγκιβωτισμού και σενάζ από σκυρόδεμα (μπετόν) πλάτους 15 εκατοστών και ύψους 20 εκατοστών, οπότε οι ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων ανταπόδειξης της εναγόμενης, κατά το μέρος αυτό, επιβεβαιώνονται και από τα ευρήματα της φωτοερμηνείας και της εν γένει τεχνικής έκθεσης (σχετ. η τεχνική έκθεση). Ακόμα, όπως δε ανωτέρω αναφέρθηκε, η πλεγματοπερίφραξη αυτή με σενάζ από σκυρόδεμα υφίσταται μέχρι και σήμερα, όπως προκύπτει από τις σχετικές φωτογραφίες του περιβάλλοντος χώρου του εδαφικού αυτού τμήματος, ενδεικτική της προϋφιστάμενης άτυπης διανομής μεταξύ των τότε συγκύριων … και της εναγόμενης, που επικύρωσε με την προπεριγραφόμενη συμπεριφορά του ο ειδικός διάδοχος του πρώτου, ……………… Εξάλλου, ο μόνος μάρτυρας της ενάγουσας, ………, ξάδελφος της τελευταίας, στην ένορκη βεβαίωσή του, αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο …….. κατά παράκληση της εναγόμενης, της επέτρεψε να μείνει στο σπίτι με τα τότε ανήλικα τέκνα της μέχρι να μεγαλώσουν, διότι ως χήρα την λυπήθηκε και το ανέχτηκε για λίγα χρόνια και όταν μεγάλωσαν τα παιδιά της, της ζήτησε να φύγει ή να καταβάλει ενοίκιο για το σπίτι, και το ίδιο έπραξε και η ξαδέλφη του (ενάγουσα) από τότε που απέκτησε το ακίνητο, ζητώντας από την εναγόμενη να βρουν μία λύση, είτε με διανομή, είτε με πώληση είτε με καταβολή ενοικίου (σχετ. η ένορκη αυτή βεβαίωση), γεγονός όμως, που δεν επιβεβαιώνεται από άλλο στοιχείο της δικογραφίας. Ειδικότερα, κατά το μέρος που αφορά σε οχλήσεις από τον αδελφό της ενάγουσας . …………….., ισχυρισμός που επαναφέρεται με τον τρίτο λόγο έφεσης, κάτι τέτοιο δεν συνάδει με τις σχέσεις καλής γειτονίας, που αποδείχθηκε ότι διατηρούσε εκείνος εν ζωή με την οικογένεια της εναγόμενης, ακόμα και μετά την ενηλικίωση των τέκνων της (2010, οπότε ενηλικιώθηκε το τελευταίο ανήλικο τέκνο της). Άλλωστε, η πρώτη φορά που η ενάγουσα όχλησε εξωδίκως την εναγόμενη είναι την 8-12-2020, ήτοι μετά την πάροδο 9 ετών από την κτήση του ακινήτου της (2011), όταν της επέδωσε την από 30-11-2020 εξώδικη δήλωση – πρόσκλησή της, με την οποία, μεταξύ άλλων, της ζήτησε να της παραδώσει κλειδιά της ένδικης οικίας (σχετ. η με αριθμό ……/8-12-2020 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών ….. .). Αντίθετα, προέκυψε από τις προσκομισθείσες αποδείξεις ότι τουλάχιστον μέχρι το έτος 2017, οπότε απεβίωσε ο αδελφός της ενάγουσας, δεν υπήρξε κάποια σχετική όχληση στην εναγόμενη από την οικογένεια …….. για οποιοδήποτε ζήτημα τυχόν συναρτώμενο με τη συγκυριότητα του πρώην ενιαίου ακινήτου και οι μεταξύ τους σχέσεις γειτονίας ήταν ομαλώς ρυθμισμένες, ακόμα και για το νερό της γεώτρησης, όπως ανωτέρω αναφέρθηκε. Σε κάθε περίπτωση, τυχόν (επιγενόμενη) κακή πίστη της εναγόμενης δεν ασκεί έννομη επιρροή ως προς τη συνδρομή των προϋποθέσεων της έκτακτης χρησικτησίας, οι οποίες συμπληρώθηκαν ήδη το έτος 2015, πριν την άσκηση της αγωγής (2022), αλλά και ήδη πριν την αποστολή της εξώδικης δήλωσης από την ενάγουσα (2020), κατά τα προεκτεθέντα.
Κατ’ ακολουθίαν και αφού γίνει δεκτή ως βάσιμη κατ’ ουσίαν η προβαλλόμενη από την εναγόμενη ένσταση αποκλειστικής κυριότητας, που αποκτήθηκε με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, πρέπει η υπό κρίση αγωγή κατά την κύρια βάση της, που ερείδεται στις διατάξεις περί κοινωνίας δικαιώματος, να απορριφθεί ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν, παρελκομένης της εξέτασης της τρίτης ενστάσεως (άρθρο 281 ΑΚ) της εναγόμενης.
V. Κατόπιν τούτων, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη απόφασή του (1892/2024) απέρριψε την αγωγή, κατά την κύρια βάση της, ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν, αφού δέχθηκε την κτήση αποκλειστικής κυριότητας από την εναγόμενη με τα προσόντα της τακτικής χρησικτησίας, δεν έσφαλε κατ’ αποτέλεσμα ως προς το διατακτικό του, πλην όμως, εν μέρει και δη κατά το κεφάλαιο αυτό με εν μέρει εσφαλμένη αιτιολογία, που πρέπει να αντικατασταθεί με τις αιτιολογίες της παρούσας απόφασης (άρθρο 534 ΚΠολΔ). Επομένως, τα αντίθετα υποστηριζόμενα με τους πρώτο, δεύτερο και τρίτο συναφείς λόγους έφεσης τυγχάνουν απορριπτέα ως αβάσιμα κατ’ ουσίαν, όπως και οι σχετικοί αυτοί λόγοι έφεσης στο σύνολό τους.
VI. Από τη διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, κατά την οποία, όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει, σε συνδυασμό προς τις διατάξεις των άρθρων 297, 298 και 330 ΑΚ, προκύπτει ότι για να θεμελιωθεί υποχρέωση προς αποζημίωση από αδικοπραξία, απαιτείται: α) παράνομη συμπεριφορά προσώπου, δηλαδή ενέργεια ή παράλειψη, που αντίκειται σε συγκεκριμένο επιτακτικό ή απαγορευτικό κανόνα δίκαιου ή σε γενική επιταγή της έννομης τάξης και προσβάλλει δικαίωμα ή προστατευόμενο έννομο συμφέρον άλλου προσώπου, β) υπαίτια συμπεριφορά, δηλαδή ενέργεια ή παράλειψη οφειλόμενη σε δόλο ή αμέλεια, γ) επέλευση ζημίας άλλου προσώπου (παθόντος) και δ) αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς του υπόχρεου και της ζημίας του παθόντος (ΑΠ 10/2021, ΑΠ 810/2017 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ).
Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τέταρτο και τελευταίο λόγο έφεσης η εκκαλούσα παραπονείται, διότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφασή του (1892/2024) κατ’ εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου απέρριψε την επικουρική βάση της αγωγής της, που στηρίζεται στις διατάξεις της ευθύνης από αδικοπραξία, ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας. Ωστόσο, από την παραδεκτή επισκόπηση του δικογράφου της ένδικης αγωγής προκύπτει ότι δεν εκτίθενται σαφώς και ορισμένως πραγματικά περιστατικά τέτοια που θεμελιώνουν τον παράνομο και υπαίτιο αποκλεισμό της ενάγουσας από τη χρήση του κοινού ακινήτου ή τον τρόπο αποβολής της τελευταίας από τη νομή και ως εκ τούτου ορθώς το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε την παραπάνω επικουρική βάση της αγωγής ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, σύμφωνα και με όσα αναφέρθηκαν στην παραπάνω μείζονα σκέψη και συνακόλουθα, τα αντίθετα υποστηριζόμενα με τον παραπάνω λόγο έφεσης πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα, όπως και ο σχετικός λόγος έφεσης στο σύνολό του.
VII. Μετά ταύτα και αφού δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι προς έρευνα, πρέπει η υπό κρίση έφεση να απορριφθεί ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν στο σύνολό της. Τέλος, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της εκκαλούσας, λόγω της ήττας της, τα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, κατά παραδοχή του νόμιμου σχετικού αιτήματος της τελευταίας (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας, καθώς επίσης, και να διαταχθεί η εισαγωγή του προαναφερόμενου παραβόλου, που κατατέθηκε από την εκκαλούσα για την άσκηση της έφεσης (βλ. τη με ΓΑΚ/ΕΑΚ : …………../3-9-2024 έκθεση κατάθεσης του αρμόδιου γραμματέα του Πρωτοδικείου Πειραιώς), στο Δημόσιο Ταμείο, διότι η ένδικη έφεσή της απορρίφθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την έφεση κατά της με αριθμό 1892/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (Τακτική Διαδικασία), κατ’ ουσίαν.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του αναφερόμενου στο σκεπτικό παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος της εκκαλούσας τα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600,00) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στον Πειραιά σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, την 6 Απριλίου 2026, απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ