ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
Αριθμός 298/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
4ο Τμήμα
Αποτελούμενο από τον δικαστή, Ηλία Σταυρόπουλο, εφέτη, τον οποίο όρισε η πρόεδρος του τριμελούς συμβουλίου διοίκησης του Εφετείου Πειραιώς και τη γραμματέα, Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την ………., για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Του καλούντος – εκκαλούντος: ……………, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσια δικηγόρο, Στυλιανό Τσολάκο.
Του καλουμένου – εφεσίβλητου: …………… ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο, Κωνσταντίνο Μουλαγιάννη με δήλωση (ΚΠολΔ 242 παρ. 2).
Οι διάδικοι άσκησαν εναντίον αλλήλων τις με αρ. κατ. …../2010 και ……/2011 αγωγές προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά, το οποίο αρχικά με την με αρ. 959/2014 μη οριστική του απόφαση διέταξε επανάληψη της συζήτησης και πραγματογνωμοσύνη και με την με αρ. 5167/2018 οριστική του απόφαση έκανε δεκτή την πρώτη αγωγή και απέρριψε τη δεύτερη.
Την ως άνω απόφαση προσέβαλε ο εκκαλών με την με αρ. κατ. ………../2019 έφεση προς το δικαστήριο τούτο, η οποία προσδιορίστηκε (εκθ. κατ. Εφετ. Πειρ. …………/2019) να συζητηθεί στη δικάσιμο της 16ης Ιανουαρίου του 2020, οπότε και το δικαστήριο με την 402/2021 μη οριστική απόφασή του διέταξε επανάληψη της συζήτησης και νέα πραγματογνωμοσύνη. Ήδη ο καλών – εκκαλών με την με αρ. κατ. ………./2026 κλήση του ζήτησε επανάληψη της συζήτησης της υπόθεσης, η οποία προσδιορίστηκε τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων αναφέρθηκαν στις προτάσεις που κατέθεσαν και ζήτησαν να γίνουν δεκτές.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Νόμιμα με την με αρ. κατ. ……./2026 κλήση επαναλαμβάνεται η συζήτηση της έφεσης μετά τη διενέργεια της πραγματογνωμοσύνης που διατάχθηκε με την με αρ. 402/2021 μη οριστική απόφαση αυτού του δικαστηρίου.
Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων αποδείξεως και ανταποδείξεως, που εξετάσθηκαν ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, οι οποίες περιέχονται στα ταυτάριθμα με την υπ’ αριθ. 959/2014 μη οριστική απόφαση πρακτικά του ίδιου δικαστηρίου και όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων και των μη αμφισβητούμενης γνησιότητας φωτογραφιών, που οι διάδικοι νομίμως προσκομίζουν και επικαλούνται είτε για να ληφθούν υπόψη ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε ως δικαστικά τεκμήρια, καθώς και της από 30.12.2017 έκθεσης πραγματογνωμοσύνης, την οποία συνέταξε ο διορισθείς, λόγω αντικατάστασης, με την υπ’ αριθ. 1764/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά πραγματογνώμονας, ………….., αγρονόμος- τοπογράφος μηχανικός και της από Φεβρουαρίου 2025 έκθεσης πραγματογνωμοσύνης, την οποία συνέταξε ο διορισθείς, λόγω αντικατάστασης, με την υπ’ αριθ. 670/2022 απόφαση αυτού του δικαστηρίου πραγματογνώμονας, ………………μ, αγρονόμος- τοπογράφος μηχανικός, χωρίς, όμως, να ληφθεί υπόψη η υπ’ αριθ. ………../19.12.2000 ένορκη βεβαίωση που συντάχθηκε ενώπιον της Συμβολαιογράφου Καλαυρίας, ……………., γιατί δεν προκύπτει στο πλαίσιο ποιας δίκης ελήφθη (εάν ελήφθη για κάποια δίκη), ούτε εάν αυτή ελήφθη κατόπιν νόμιμης κλήτευσης του αντιδίκου, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Με το νόμιμα μεταγραμμένο (Τ. …, α.α. ….) …../19.11.2007 πωλητήριο συμβόλαιο της συμβ/φου Αθηνών, ……………., ο εκκαλών απέκτησε από τον αληθινό κύριο, …………., την κυριότητα δύο όμορων οικοπέδων, επιφάνειας 308 τ.μ. εκάστου, κειμένων εντός του εγκεκριμένου σχεδίου πόλης στο νησί Καλαυρία, στη θέση «………..» ή «……..». Το σχήμα εκάστου εξ αυτών ήταν ορθογώνιο παραλληλόγραμμο. Το πρώτο, που βρισκόταν προς τη δύση, συνόρευε βόρεια, με πλευρά 14 μέτρων, με ιδιοκτησία ……., πρώην …., πρώην …., νότια, με πλευρά 14 μέτρων, με μη διανοιχθείσα δημοτική οδό, δυτικά, με πλευρά 22 μέτρων, με ιδιοκτησία ……, πρώην κληρονόμων …. και ανατολικά, με πλευρά 22 μέτρων, με το έτερο οικόπεδο που αγόρασε με το ίδιο συμβόλαιο από τον ……….., πρώην ιδιοκτησίας …………… Το δεύτερο, που βρισκόταν προς την ανατολή, συνόρευε βόρεια, εν μέρει (με πλευρά 5 μέτρων) με ιδιοκτησία …, πρώην …., πρώην ……, και εν μέρει (με πλευρά 9 μέτρων) με ιδιοκτησία …, πρώην …., πρώην …., νότια, με πλευρά 14 μέτρων, με μη διανοιχθείσα δημοτική οδό, δυτικά, με πλευρά 22 μέτρων, με το έτερο προς τα δυτικά, ως άνω, οικόπεδο που αγόρασε με το ίδιο συμβόλαιο από τον ….. και ανατολικά, με πλευρά 22 μέτρων, με ιδιοκτησία εφεσίβλητου, πρώην ………, πρώην …., πρώην …. και αποτυπώνεται στο από Νοεμβρίου 2007 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού ….., με τα γράμματα ΓΖΕΔΓ. Ο …….. είχε αποκτήσει την κυριότητα των ως άνω οικοπέδων ως εξής: Το πρώτο οικόπεδο, κείμενο προς τη δύση, απέκτησε από την αληθινή κυρία, ………., με το νόμιμα μεταγραμμένο (Τ. …., α.α. ….) ……/8.7.1972 πωλητήριο συμβόλαιο του συμβ/φου Καλαυρίας, ………., στην οποία είχε περιέλθει κατά κυριότητα από τον αληθινό κύριο αυτού, …….., με το νόμιμα μεταγραμμένο (Τ. …, α.α. …) …./18.12.1961 πωλητήριο συμβόλαιο του συμβ/φου Καλαυρίας, ……….. Το δεύτερο οικόπεδο, κείμενο προς την ανατολή, απέκτησε από τον αληθινό κύριο, ……….., με το νόμιμα μεταγραμμένο (Τ. …, α.α. …) …../2.9.1976 πωλητήριο συμβόλαιο του συμβ/φου Καλαυρίας, ……….., στον οποίο είχε περιέλθει κατά κυριότητα από τον αληθινό κύριο αυτού, ………., με το νόμιμα μεταγραμμένο (Τ. …, α.α. …) …./19.10.1961 πωλητήριο συμβόλαιο του ίδιου συμβολαιογράφου. Η ………. και ο ……….. από το χρόνο απόκτησης των οικοπέδων τους (1961) εγκαταστάθηκαν σ’ αυτά και ασκούσαν πράξεις νομής, ήτοι εποπτεία, καθαρισμούς, συνεχώς έως το χρόνο που μεταβίβασαν αυτά στον ………….., ο οποίος από τότε που τα απέκτησε συνέχισε να ασκεί τις ίδιες πράξεις νομής μέχρι το έτος 2007, που μεταβίβασε αυτά στον εκκαλούντα, ο οποίος συνέχισε επίσης τις ίδιες πράξεις νομής. Επομένως ο τελευταίος απέκτησε την κυριότητα των ως άνω οικοπέδων αφενός μεν με παράγωγο τρόπο, αφού απέκτησε αυτήν με νόμιμα μεταγραμμένο πωλητήριο συμβόλαιο από αληθινό κύριο (…………..) που είχε αποκτήσει κυριότητα επί τούτων με έκτακτη χρησικτησία με τη συνεχή άσκηση πράξεων νομής για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της εικοσαετίας, αφετέρου δε με πρωτότυπο τρόπο και δη με έκτακτη χρησικτησία, προσμετρουμένου στο χρόνο νομής του και του χρόνου νομής των δικαιοπαρόχων του. Ο εφεσίβλητος ισχυρίζεται ότι με το νόμιμα μεταγραμμένο (Τ. ….., α.α. …) ……../23.11.2002 συμβόλαιο γονικής παροχής της συμβ/φου Καλαυρίας, …………, απέκτησε κατά κυριότητα από τη μητέρα του, ………….., δύο όμορα οικόπεδα, το πρώτο, προς βορρά, με φερόμενη επιφάνεια 189,97 τ.μ. που συνορεύει ανατολικά (με πλευρά 10,82 μ.) με ιδιοκτησία κληρονόμων ….., δυτικά (με πλευρά 10,81 μ.) με ιδιοκτησία του εκκαλούντος, νότια (με πλευρά 19,22 μ.) με το έτερο οικόπεδο που του παρείχε η μητέρα του με το ίδιο συμβόλαιο και βόρεια (με πλευρά 19,25 μ.) με οδό μη διανοιχθείσα, και το δεύτερο, προς νότο, με φερόμενη επιφάνεια 193,45 τ.μ., που συνορεύει ανατολικά (με πλευρά 10,90 μ.) με ιδιοκτησία κληρονόμων ….., δυτικά (με πλευρά 10,96 μ.) με ιδιοκτησία εκκαλούντος, νότια (με πλευρά 19,10 μ.) με μη διανοιχθείσα οδό και βόρεια (με πλευρά 19,22 μ.) με το ως άνω έτερο πρώτο οικόπεδο. Ισχυρίζεται επίσης ότι η παρέχουσα μητέρα του απέκτησε κατά κυριότητα το μεν πρώτο οικόπεδο από τον πατέρα της, ………….., με το νόμιμα μεταγραμμένο (Τ. …., α.α. ….) …../22.1.1972 προικοσύμφωνο συμβόλαιο του συμβ/φου Καλαυρίας, ………., το δε δεύτερο με άτυπη αγορά από την αδερφή της, …………….., που το είχε αποκτήσει και αυτή κατά κυριότητα από τον πατέρα της, ……………, με νόμιμα μεταγραμμένο (Τ. …, α.α. ….) …./18.9.1970 προικοσύμφωνο του συμβ/φου Καλαυρίας, ……….. και ασκώντας πράξεις νομής σε αμφότερα τα οικόπεδα για χρονικό διάστημα περισσότερο από είκοσι έτη, τις οποίες συνέχισε ο εφεσίβλητος από τότε που τα απέκτησε. Δήλωσε μάλιστα ο εφεσίβλητος τις ως άνω ιδιοκτησίες στο Εθνικό Κτηματολόγιο και κατά τη διαδικασία της προσωρινής ανάρτησης έλαβαν ΚΑΕΚ ………. (το βόρειο) και ……….. (το νότιο). Όπως δε φαίνεται από τα σχετικά πιστοποιητικά των κτηματογραφούμενων ακινήτων που αφορούν τα ως άνω οικόπεδα και που προσκόμισε και επικαλέστηκε ο εφεσίβλητος αμφότερα τα ως άνω οικόπεδά του έχουν καταλάβει σχεδόν το σύνολο του ανατολικού οικοπέδου και, επιπλέον, το βορειοανατολικό τμήμα τριγωνικού σχήματος του δυτικού όμορου οικοπέδου του εκκαλούντος. Ο ως άνω ισχυρισμός του εφεσιβλήτου περί απόκτησης κυριότητας επί των επιδίκων οικοπέδων, καθ’ ο μέρος καταλαμβάνουν τμήματα των ιδιοκτησιών του εκκαλούντος, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί κατ’ ουσίαν. Ειδικότερα, ο ………, απώτατος δικαιοπάροχος και παππούς του εφεσιβλήτου, απέκτησε από την ……. με το νόμιμα μεταγραμμένο (Τ. … α.α. …..) …../4.6.1966 πωλητήριο συμβόλαιο του συμβ/φου Καλαυρίας, …. . μία εδαφική έκταση επιφανείας 3 περίπου στρεμμάτων ή όσης ήταν (όπως αναφέρεται στον τίτλο), η οποία οριζόταν νότια με κτιστό πεζούλι Ι.Ν. …… και με συνεχόμενο προαύλιο αυτού και δυτικά εν μέρει με ………, εν μέρει με ………. (πρώην ……….) και εν μέρει με ……….. Ο τελευταίος είναι ο δικαιοπάροχος του ….. στο ανατολικό οικόπεδο του εκκαλούντος, ενώ οι υπόλοιποι είναι ιδιοκτήτες που υπήρχαν νοτιότερα του οικοπέδου του εκκαλούντος (πρώην ….). Επομένως το ακίνητο που απέκτησε ο …. συνόρευε δυτικά με την ιδιοκτησία του …., δηλαδή με το ως άνω ανατολικό οικόπεδο του εκκαλούντος. Με το ως άνω προικοσύμφωνο (……./22.1.1972) ο ….. φέρεται να μεταβιβάζει στην …., μητέρα του εφεσιβλήτου, το ως άνω βόρειο οικόπεδο (που στη συνέχεια αυτή έκανε γονική παροχή στον εφεσίβλητο) το οποίο όμως καταλαμβάνει περίπου 156 τ.μ. της ιδιοκτησίας του ….. (δηλαδή του ανατολικού οικοπέδου του εκκαλούντος) και τμήμα περίπου 30 τ.μ. της δυτικότερης όμορης ιδιοκτησίας της ….. (δηλαδή του δυτικού οικοπέδου του εκκαλούντος), που όμως δεν του ανήκαν κατά κυριότητα, αφού αυτά ανήκαν στον ….. και στην ….. αντίστοιχα. Άλλωστε αν η ιδιοκτησία που απέκτησε ο ….. έφτανε δυτικά μέχρι την ιδιοκτησία της …., περιλαμβάνοντας δηλαδή και το ανατολικό οικόπεδο του …., που τώρα ανήκει στον εκκαλούντα, θα έλεγε ο τίτλος του (…../4.6.1966) ότι συνορεύει δυτικά με ιδιοκτησία …….., αφού αυτή υπήρχε τότε (το 1966) στην περιοχή και είχε αποκτήσει την ιδιοκτησία της από το έτος 1961 (…./1961), δηλαδή πριν τον …., και ασκούσε αυτή πράξεις νομής (εποπτεία, καθαρισμούς), και δεν θα έλεγε ότι συνορεύει δυτικά με ιδιοκτησία ….. (δηλαδή με το ανατολικό οικόπεδο του εκκαλούντος). Επομένως η δικαιοπάροχος του εφεσιβλήτου, …., δεν απέκτησε με το ως άνω προικοσύμφωνο την έκταση που περικλείεται στα όρια του ανατολικού οικοπέδου του εκκαλούντος, επιφάνειας 156,75 τ.μ. (σχήμα τραπέζιο με πλευρές Β 18,25 μ., Ν 14,10 μ., Α 10μ. Δ 10,81 μ). Ομοίως, για το νότιο οικόπεδο του εφεσιβλήτου που φέρεται να απέκτησε από τη μητέρα του με γονική παροχή, η οποία φέρεται να το απέκτησε με άτυπη μεταβίβαση από την αδερφή της, …………., η οποία φέρεται να το απέκτησε με το ως άνω προικοσύμφωνο (…./18.9.1970) και σ’ αυτήν την περίπτωση ο απώτατος δικαιοπάροχος, ….., μεταβίβασε εδαφικό τμήμα που εν μέρει δεν του ανήκε. Συγκεκριμένα, με το ως άνω προικοσύμφωνο φέρεται να μεταβιβάζει το ως άνω νότιο οικόπεδο στην κόρη του ….. (που στη συνέχεια ισχυρίζεται ο εφεσίβλητος ότι ατύπως μεταβίβασε στην αδερφή της, …………, η οποία του το έκανε γονική παροχή) το οποίο όμως καταλαμβάνει περίπου 118,5 τ.μ. (σχήμα τραπέζιο με πλευρές Β. 14,10μ, Ν 9,60 μ., Α 10 μ., Δ 10,96 μ.) της ιδιοκτησίας του ….. (δηλαδή του ανατολικού οικοπέδου του εκκαλούντος), που δεν του ανήκουν κατά κυριότητα, αφού αυτά ανήκαν στον ……, ήδη εκκαλούντα, και με τον οποίο συνόρευε δυτικά, σύμφωνα με τον τίτλο του. Επομένως, ούτε η ….. απέκτησε κυριότητα με βάση το ως άνω προικοσύμφωνο, αλλά και από κανένα από τα ως άνω αναφερόμενα κατ’ είδος αποδεικτικά μέσα δεν αποδείχθηκε ότι ο ………., η …….. και η ………. άσκησαν ποτέ πράξεις νομής επί των ως άνω εδαφικών τμημάτων (156,75 τ.μ. και 118,50 τ.μ.), που περικλείονταν εντός των ορίων του ανατολικού οικοπέδου του εκκαλούντος (πρώην ………., πρώην ……). Η περίφραξη που η μάρτυρας του εφεσιβλήτου κατέθεσε ότι έκανε ο πατέρας της, …………, το έτος 1970, δεν προέκυψε ότι έγινε εντός της ιδιοκτησίας του ….. (νυν ανατολικό οικόπεδο του εκκαλούντος και μάλιστα έτσι ώστε να περικλείονται τα ως άνω επίδικα εδαφικά τμήματα). Από δε τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα τοπογραφικά διαγράμματα και σχεδιαγράμματα, τα οποία όλα είναι μεταγενέστερα του έτους 1970 (Φεβρουαρίου 1997 …………., δύο, ένα Μαΐου 1997 και ένα Νοέμβρη 2007, …….., δύο, ένα Σεπτεμβρίου 2022 και ένα Μαΐου 1989 ……., Μαΐου 2025 …….), πλην του από Μαΐου 1962 τοπογραφικού διαγράμματος του πολ. υπομηχανικού …………., του από 20.1.1966 τοπογραφικού διαγράμματος του Γραφείου Υπηρεσίας Πόρου και του από Σεπτεμβρίου 1966 τοπογραφικού διαγράμματος της ………., δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη περίφραξης εντός του ανατολικού οικοπέδου του εκκαλούντος από το έτος 1970, όπως ισχυρίζεται ο εφεσίβλητος ότι τοποθέτησε ο παππούς του, …………. Άλλωστε στα ως άνω τοπογραφικά, όπου σημειώνονται όρια και τοποθετημένα ορόσημα, αυτά αποτυπώθηκαν κατ’ εντολή και καθ’ υπόδειξη της μητέρας του εφεσίβλητου και δεν αποδείχθηκαν ότι πράγματι υφίσταντο επί του εδάφους. Ούτε αποδείχθηκε ότι η ίδια η …………. τοποθέτησε περίφραξη εντός των ορίων της ιδιοκτησίας του εκκαλούντος το έτος 1993. Οι δε προσκομιζόμενες και επικαλούμενες από τον εφεσίβλητο φωτογραφίες δεν προκύπτει ότι απεικονίζουν την πραγματική κατάσταση των ορίων μεταξύ των ιδιοκτησιών των διαδίκων που υφίστατο το έτος 2002 ή το έτος 1997 ή προγενέστερα (1993, 1970), όπως ισχυρίζεται ο εφεσίβλητος, αφού οι λόγω φωτογραφίες δεν προκύπτει ποια χρονολογία ελήφθησαν. Το ότι με την με αρ. 15/2010 απόφαση του Ειρηνοδικείου Καλαυρίας και με την με αρ. 1752/2011 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, που έκριναν σε αίτηση ασφαλιστικών νομής του εφεσίβλητου κατά του εκκαλούντος (το δεύτερο κατ’ έφεση), έγινε δεκτό ότι ο …………….. ήταν αυτός που οριοθέτησε το έτος 1970 τα δύο ακίνητα και ότι η μητέρα του, …………, τοποθέτησε στα ίδια σημεία κόκκινους πασσάλους, δεν μπορεί να ανατρέψει το ως άνω συμπέρασμα αυτού του δικαστηρίου, γιατί αφενός μεν οι ως άνω δικαστικές κρίσεις στηρίχθηκαν σε πιθανολόγηση αφετέρου δε δεν γίνεται σαφές ότι τα τοποθετηθέντα ορόσημα καταλάμβαναν και τις επίδικες εδαφικές εκτάσεις περικλείοντας αυτές στην ιδιοκτησία του εφεσίβλητου. Για πρώτη φορά το Σεπτέμβριο του 2004 ο εφεσίβλητος τοποθέτησε παράνομα, χωρίς δικαίωμα, συρμάτινη περίφραξη εντός του ανατολικού οικοπέδου του εκκαλούντος, επιχειρώντας με αυτό τον τρόπο να περικλείσει και να ενσωματώσει στις ως άνω ιδιοκτησίες του (βορεινή και νότια) τα επίδικα εδαφικά τμήματα 156,75 τ.μ. και 118,50 τ.μ. αντίστοιχα, συνολικά δε 275,25 τ.μ. που ανήκαν στην όμορη ιδιοκτησία του εκκαλούντος. Ο τελευταίος αφαίρεσε νομίμως άμεσα και αυτοδύναμα, ως είχε δικαίωμα (ΑΚ 985), την παράνομη περίφραξη και ο εφεσίβλητος επανήλθε τον Ιούνιο του 2009 και τοποθέτησε νέα, την οποία ο εκκαλών αφαίρεσε ξανά άμεσα και αυτοδύναμα και τον Απρίλιο του 2010 τοποθέτησε νομίμως σιδηροπασσάλους στο πραγματικό όριο των δύο όμορων ιδιοκτησιών, περιφράσσοντας την ιδιοκτησία του, επιφανείας 308 τ.μ., διαχωρίζοντας αυτήν από την ανατολικά κείμενη ιδιοκτησία του εφεσιβλήτου. Μετά ταύτα έπρεπε να γίνει δεκτή η αγωγή του εκκαλούντος, να αναγνωριστεί η κυριότητά του επί του ως άνω ανατολικού οικοπέδου, την οποία αμφισβήτησε ο εφεσίβλητος και να απορριφθεί η αγωγή του εφεσιβλήτου με την οποία αυτός ζήτησε να αναγνωριστεί η κυριότητά του με παράγωγο και πρωτότυπο τρόπο και δη με έκτακτη χρησικτησία επί των ως άνω εδαφικών τμημάτων που περιέχονται στην ιδιοκτησία του εκκαλούντος, να αποβληθεί αυτός απ’ αυτά και να του επιδικαστεί χρηματική αποζημίωση 1.215 ευρώ λόγω αδικοπραξίας εκ της καταστροφής της περίφραξης (αφού εν προκειμένω ενήργησε νόμιμα – ΑΚ 985). Μετά ταύτα, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που απέρριψε την αγωγή του εκκαλούντος και έκανε δεκτή την αγωγή του εφεσιβλήτου έσφαλε στην εκτίμηση των αποδείξεων, γι’ αυτό και πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη, να διακρατηθεί η υπόθεση, να γίνει δεκτή η αγωγή του εκκαλούντος και να αναγνωριστεί αυτός κύριος του ως άνω περιγραφόμενου ανατολικού οικοπέδου, να απορριφθεί η αγωγή του εφεσίβλητου, να επιστραφεί το παράβολο της έφεσης στον καταθέσαντα και να καταδικαστεί ο εφεσίβλητος στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας. Σχετικά με το αίτημα του εφεσιβλήτου να διαταχθεί νέα πραγματογνωμοσύνη, το δικαστήριο κρίνει ότι δεν συντρέχει λόγος, δεδομένου ότι με τις δύο πραγματογνωμοσύνες που διεξήχθησαν σε πρώτο και δεύτερο βαθμό, σε συνδυασμό και με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, τα ταχθέντα από το πρωτοβάθμιο και από το δικαστήριο αυτό θέματα, που απαιτούσαν ειδικές γνώσεις επιστήμης και τέχνης, απαντήθηκαν πλήρως και με σαφήνεια, ώστε το δικαστήριο να καταλήξει σε πλήρη δικανική πεποίθηση.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.
Δέχεται την έφεση.
Εξαφανίζει την 5167/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά.
Διακρατεί την υπόθεση.
Δικάζει επί των με αρ. κατ. …./2010 και …../2011 αγωγών.
Δέχεται την με αρ. κατ. …./2011 αγωγή και απορρίπτει την με αρ. κατ. ……/2010 αγωγή.
Αναγνωρίζει τον ενάγοντα – εκκαλούντα κύριο ενός οικοπέδου, επιφάνειας 308 τ.μ., κειμένου εντός του εγκεκριμένου σχεδίου πόλης στο νησί Καλαυρία, στη θέση «……..» ή «…..», σχήματος ορθογωνίου παραλληλόγραμμου, που συνορεύει βόρεια, εν μέρει (με πλευρά 5 μέτρων) με ιδιοκτησία …., πρώην …., πρώην …., και εν μέρει (με πλευρά 9 μέτρων) με ιδιοκτησία …., πρώην ……, πρώην …., νότια, με πλευρά 14 μέτρων, με μη διανοιχθείσα δημοτική οδό, δυτικά, με πλευρά 22 μέτρων, με έτερο οικόπεδο ιδιοκτησίας του, πρώην ………., και ανατολικά, με πλευρά 22 μέτρων, με ιδιοκτησία εφεσίβλητου, πρώην ……….., πρώην ……….., πρώην ….. και αποτυπώνεται στο από Νοεμβρίου 2007 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού ……, με τα γράμματα ΓΖΕΔΓ.
Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου της έφεσης (……./2019) στον καταθέσαντα.
Καταδικάζει τον εφεσίβλητο ενάγοντα – εναγόμενο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας του εκκαλούντος – ενάγοντος – εναγομένου, που καθορίζει σε έξι χιλιάδες (6.000) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε, με απόντες τους διαδίκους και τους πληρεξουσίους νομικούς παραστάτες, στον Πειραιά στις 4 Μαΐου 2026.
Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ