ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Αριθμός αποφάσεως 331/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
(2ο Τμήμα)
Αποτελούμενο από τον Δικαστή Βασίλειο Πορτοκάλλη, Εφέτη, που όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοικήσεως του Εφετείου Πειραιώς και από την Γραμματέα Ε.Δ
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις ………….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της εκκαλούσας – εφεσίβλητης ………….η οποία παραστάθηκε διά της πληρεξουσίας δικηγόρου της Μαρίας Φυντάνη (Α.Μ Δ.Σ.Α ………….), με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.
Του εφεσίβλητου – εκκαλούντος ……………, ο οποίος παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Βασίλειου Πεταλά (Α.Μ Δ.Σ Πειραιά …………..), με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.
Η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα – εφεσίβλητη, άσκησε σε βάρος του εναγομένου και ήδη εφεσίβλητου – εκκαλούντος, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, την από 25/4/2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …………./2023 αγωγή, με την οποία ζητούσε τα αναφερόμενα σε αυτήν. Το ως άνω Δικαστήριο, συζήτησε την αγωγή στις 15/5/2024, αντιμωλία των διαδίκων και με την υπ’ αριθ. 1451/2025 οριστική απόφασή του, δέχθηκε εν μέρει την αγωγή. Κατά της προαναφερόμενης αποφάσεως, η ενάγουσα άσκησε την από 10/6/2025 έφεση της, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης: α) ένδικου μέσου ………./2025 και β) δικογράφου ……………./2025, ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, η οποία προσδιορίσθηκε προς συζήτηση για την ανωτέρω δικάσιμο. Ομοίως ο εναγόμενος άσκησε την από 10/6/2025 έφεση του, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης: α) ένδικου μέσου ………./2025 και β) δικογράφου ………../2025, ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, η οποία προσδιορίσθηκε προς συζήτηση για την ανωτέρω δικάσιμο.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η κρινόμενη από 10/6/2025 έφεση της ενάγουσας, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης: α) ένδικου μέσου ……/2025 και β) δικογράφου …………../2025, η οποία στρέφεται κατά της υπ’ αριθ. 1451/2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε, κατά την τακτική διαδικασία, επί της από 25/4/2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …………/2023 αγωγής της ενάγουσας και ήδη εκκαλούσας -εφεσίβλητης, κατά του εναγομένου και ήδη εφεσίβλητου – εκκαλούντος, η οποία συζητήθηκε αντιμωλία των διαδίκων, αρμοδίως και παραδεκτά φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρο 19 ΚΠολΔ), έχει, δε, ασκηθεί νομότυπα, με κατάθεση της στη Γραμματεία του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου (άρθρο 495 παρ. 1, 2, 511, 513 παρ.1 εδ. β΄, 516, 517, 520 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα, στις 11/6/2025, ήτοι προ πάσης επιδόσεως της απόφασης στην ενάγουσα και εντός δύο (2) ετών από της δημοσιεύσεως της, που έλαβε χώρα την 1/4/2025 (άρθρο 518 παρ. 2 ΚΠολΔ), έχει, δε, κατατεθεί και το απαιτούμενο παράβολο (άρθρο 495 περ. 3A ΚΠολΔ). Επομένως πρέπει η έφεση να γίνει τυπικά δεκτή (άρθρο 532 ΚΠολΔ) και να εξεταστεί ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της, κατά την τακτική διαδικασία, που εκδόθηκε η εκκαλουμένη απόφαση (533 ΚΠολΔ).
Περαιτέρω, η κρινόμενη από 10/6/2025 έφεση του εναγομένου, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης: α) ένδικου μέσου ………./2025 και β) δικογράφου …………../2025, η οποία στρέφεται κατά της ίδιας ως άνω αποφάσεως, αρμοδίως και παραδεκτά φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρο 19 ΚΠολΔ), πρέπει, δε, να συνεκδικαστεί με την ως άνω από 10/6/2025 έφεση της ενάγουσας, λόγω της πρόδηλης μεταξύ τους συνάφειας (άρθρα 31, 246, 524 παρ.1 ΚΠολΔ), έχει ασκηθεί νομότυπα, με κατάθεση της στη Γραμματεία του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου (άρθρο 495 παρ. 1, 2, 511, 513 παρ.1 εδ. β΄, 516, 517, 520 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα, στις 11/6/2025, ήτοι εντός 30 ημερών από την επίδοση της απόφασης στον εναγόμενο, που έλαβε χώρα στις 13/5/2025 (βλ. την υπ’ αριθ. …………. έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, ……………… – άρθρο 518 παρ. 1 ΚΠολΔ), έχει, δε, κατατεθεί και το απαιτούμενο παράβολο (άρθρο 495 περ. 3A ΚΠολΔ). Επομένως πρέπει η έφεση να γίνει τυπικά δεκτή (άρθρο 532 ΚΠολΔ) και να εξεταστεί ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της, κατά την τακτική διαδικασία, που εκδόθηκε η εκκαλουμένη απόφαση (533 ΚΠολΔ).
Με την υπό κρίση αγωγή της, η ενάγουσα εκθέτει ότι με τον εναγόμενο, απόστρατο αστυνομικό και πρώην σύζυγο της υπήρξαν ζευγάρι από το έτος 2001 και έγγαμοι εφεξής του έτους 2007, συνοικούσαν, δε, στον Πειραιά. Ότι άμεσα μετά το γάμο, ο εναγόμενος επέδειξε βίαιη συμπεριφορά σε βάρος της και μόνιμα κακοποιητική, ελέγχοντας το φαγητό της, τον ρουχισμό της, την μετακίνηση και την επικοινωνία της, στερώντας της την ελεύθερη βούληση και επιβάλλοντάς της τις αναφερόμενες συγκεκριμένες συμπεριφορές. Ότι το έτος 2016 προκάλεσε το λεπτομερώς αναφερόμενο στην αγωγή περιστατικό βίας σε βάρος της και τον Ιούνιο του 2018 στην οικία τους, επί της οδού …………………, υπό τις αναφερόμενες στην αγωγή συνθήκες, κρατώντας καραμπίνα της ζήτησε να υπογράψει ένα συμφωνητικό με την απειλή ότι άλλως θα την εξαφανίσει και θα τη βιάζει όποτε θέλει. Ότι στις 2.9.2018 στην οικία του, με αφορμή το ίδιο λόγο, της επιτέθηκε χτυπώντας και εξυβρίζοντας την προκαλώντας το αναφερόμενο στην αγωγή επεισόδιο και κατόπιν φυγής της, για να σωθεί, αυτή προέβη σε καταγγελία του, ενώ ο εναγόμενος καταδικάσθηκε εν τέλει με την με αριθμό ΒΤ 747/2021 καταδικαστική απόφαση του Β Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς για ενδοοικογενειακή απλή σωματική βλάβη και απειλή κατ’ εξακολούθηση, η οποία επικυρώθηκε με την με αριθμό 595/2022 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς σε δεύτερο βαθμό, η οποία κατέστη αμετάκλητη. Ότι και τον Ιούνιο του 2018 την εξύβρισε χυδαία κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στην αγωγή και προέβη σε καθημερινό ψυχολογικό πόλεμο σε βάρος της, ενώ γενικά της έχει προκαλέσει τα αναφερόμενα ψυχικά τραύματα. Με βάση αυτό το ιστορικό, η ενάγουσα ζητά, κατόπιν παραδεκτού περιορισμού του αιτήματος της από καταψηφιστικό σε έντοκο αναγνωριστικό, να αναγνωρισθεί ότι με βάση τις διατάξεις της αδικοπραξίας και της προσβολής προσωπικότητας, ο εναγόμενος υποχρεούται να της καταβάλλει για την ικανοποίηση της ηθικής της βλάβης το ποσό των 240.000 ευρώ, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση και να καταδικασθεί αυτός στην καταβολή της δικαστικής της δαπάνης. Στη συνέχεια, το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς, με την υπ’ αριθ. 1451/2025 οριστική απόφαση του, δέχθηκε εν μέρει την αγωγή και αναγνώρισε ότι ο εναγόμενος οφείλει να καταβάλει στην ενάγουσα ποσό 5.000 ευρώ, νομιμοτόκως από την επομένη της επιδόσεως της αγωγής. Ήδη, με την κρινόμενη έφεση του, ο εναγόμενος προσβάλει την ανωτέρω απόφαση, κατά το μέρος αυτής που δέχθηκε την αγωγή, και παραπονείται για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ζητώντας να εξαφανισθεί αυτή και να απορριφθεί η αγωγή εν όλω, ενώ η ενάγουσα, με την κρινόμενη έφεση της, ζητά να εξαφανισθεί άλλως μεταρρυθμισθεί η εκκαλουμένη απόφαση, μόνο ως προς το μέρος αυτής που απέρριψε την αγωγή της έτσι ώστε η τελευταία να γίνει δεκτή εν όλω.
Α. Σύμφωνα με τους ορισμούς του άρθρου 57 ΑΚ, όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον, αξίωση, δε, αποζημίωσης σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες δεν αποκλείεται. Εξάλλου, κατά το άρθρο 59 του ίδιου Κώδικα, στις περιπτώσεις του προηγούμενου άρθρου, το δικαστήριο με την απόφαση του, ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί επιπλέον να καταδικάσει τον υπαίτιο να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη αυτού που έχει προσβληθεί, η ικανοποίηση, δε, συνίσταται σε πληρωμή χρηματικού ποσού, σε δημοσίευμα, ή σε οτιδήποτε επιβάλλεται από τις περιστάσεις. Προστατεύεται έτσι, με τα ως άνω άρθρα, η προσωπικότητα και κατ’ επέκταση η αξία του ανθρώπου, ως ατομικό δικαίωμα κατοχυρωμένο από το άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος, αποτελεί δε η προσωπικότητα πλέγμα αγαθών που συνθέτουν την υπόσταση του προσώπου και είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα μαζί του. Τα αγαθά αυτά δεν αποτελούν μεν αυτοτελή δικαιώματα, αλλά επί μέρους εκδηλώσεις (πλευρές) του ενιαίου δικαιώματος επί της προσωπικότητας, όμως η προσβολή της προσωπικότητας σε σχέση με οποιαδήποτε από τις εκδηλώσεις αυτές συνιστά προσβολή της συνολικής έννοιας της προσωπικότητας. Τέτοια προστατευόμενα αγαθά είναι, μεταξύ άλλων, η τιμή και η υπόληψη κάθε ανθρώπου, είναι δε τιμή η εκτίμηση που απολαμβάνει το άτομο στην κοινωνία, με βάση την ηθική αξία που έχει λόγω της συμμόρφωσής του με τις νομικές και ηθικές του υποχρεώσεις, ενώ υπόληψη είναι η εκτίμηση που απολαμβάνει το άτομα στην κοινωνία, με βάση την κοινωνική του αξία, συνεπεία των ιδιοτήτων και ικανοτήτων ταυ για την εκπλήρωση των ιδιαίτερων κοινωνικών του έργων ή του επαγγέλματος του. Προϋποθέσεις για την προστασία της προσωπικότητας με τις διατάξεις των ανωτέρω άρθρων είναι: α) η ύπαρξη προσβολής της προσωπικότητας με πράξη ή παράλειψη άλλου που διαταράσσει μια ή περισσότερες εκδηλώσεις της σωματικής, ψυχικής, πνευματικής και κοινωνικής ατομικότητας του βλαπτόμενου κατά τη στιγμή της προσβολής, β) η προσβολή να είναι παράνομη, που συμβαίνει, όταν γίνεται χωρίς δικαίωμα ή με βάση δικαίωμα, το οποίο όμως είτε είναι μικρότερης σπουδαιότητας στο πλαίσιο της εννόμου τάξεως είτε ασκείται καταχρηστικά κατά την έννοια των άρθρων 281 ΑΚ και 25 παρ. 3 του Συντάγματος και γ) πταίσμα του προσβολέα, όταν πρόκειται ειδικότερα για επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης εξαιτίας της παρανόμου προσβολής της προσωπικότητας. Στην περίπτωση αυτή, η παράνομη και συγχρόνως υπαίτια προσβολή της προσωπικότητας συνιστά ειδικότερη μορφή αδικοπραξίας, οπότε συνδυαστικά εφαρμόζονται και οι διατάξεις των άρθρων 914, 919, 920 και 932 ΑΚ, ιδίως για την αποκατάσταση της τυχόν υλικής ζημίας του προσβληθέντος (άρθρο 57 παρ. 2 ΑΚ), ενώ αδιάφορη για το χαρακτήρα της προσβολής, ως παράνομης, είναι η φύση της διατάξεως που ενδέχεται με την προσβολή να παραβιάζεται και η οποία έτσι μπορεί να ανήκει σε οποιοδήποτε κλάδο ή τμήμα του δικαίου.
Β. Κατά την ισχύουσα νομοθεσία δεν αποκλείεται η επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης για συζυγικά παραπτώματα, εφόσον συντρέχει κατά το άρθρο 299 ΑΚ νόμιμη περίπτωση κατά τις διατάξεις των άρθρων 57, 59 και 932 ΑΚ, που συμβαίνει όταν τα παραπτώματα αυτά, οφειλόμενα σε υπαιτιότητα του ενός των συζύγων και αυτοτελώς κρινόμενα, δηλαδή ανεξάρτητα από τη συζυγική σχέση, είναι πρόσφορα και ικανά να προκαλέσουν προσβολή της προσωπικότητας του άλλου συζύγου ή γενικότερα συνιστούν σε βάρος του αδικοπραξία (ΑΠ 1444/2008, ΑΠ 686/2004, ΑΠ 566/2003, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Έτσι δεν αρκεί για την επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης η οποιαδήποτε κλονιστική του γάμου αντισυζυγική συμπεριφορά και η ψυχική δοκιμασία που αναπόφευκτα αυτή προκαλεί, εφόσον κατά τα λοιπά δεν συνιστά και αυτοτελώς προσβολή της προσωπικότητας του άλλου συζύγου. Με την έννοια συνεπώς αυτή δεν επιφέρουν προσβολή της προσωπικότητας οι παραβάσεις των υποχρεώσεων συνοίκησης, συμπαράστασης και επίδειξης του επιβαλλόμενου ενδιαφέροντος από τον ένα σύζυγο για τον άλλον ή ακόμα και η παράβαση της υποχρέωσης συζυγικής πίστης αφού πρόκειται για υποχρεώσεις σύμφυτες με την έγγαμη σχέση, για την παράβαση των οποίων ο νόμος αντιλαμβάνεται ως επαρκή προστασία την παροχή στο θιγόμενο σύζυγο δικαιώματος διάζευξης (ΑΠ 125/2019, ΑΠ 1233/2014, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 216 παρ. 1 του ΚΠολΔ σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 57, 59, 914 και 932 του ΑΚ, συνάγεται ότι, για να είναι ορισμένη η αγωγή, με την οποία ζητείται η επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη ο ενάγων από την προσβολή της προσωπικότητάς του, αρκεί να αναφέρονται σ’ αυτήν το είδος της προσβολής, η παράνομη πράξη που την προκάλεσε, ο αιτιώδης σύνδεσμος ανάμεσα στην τελευταία και στην προσβολή της προσωπικότητας και η υπαιτιότητα του εναγομένου. Αντίθετα, άλλοι ειδικότεροι προσδιορισμοί, όπως είναι η έκταση της βλάβης που υπέστη ο παθών, η βαρύτητα του πταίσματος του υπαιτίου, καθώς και οι συμπαρομαρτούσες συνθήκες, δηλαδή η περιουσιακή κατάσταση, η κοινωνική θέση των διαδίκων κ.λπ., αποτελούν είτε ιδιότητες στοιχείων που συνθέτουν την ιστορική βάση της αγωγής, είτε περιστατικά που λαμβάνονται υπόψη για να καθοριστεί το εύλογο χρηματικό ποσό για την ικανοποίηση του παθόντος, δηλαδή δεν αποτελούν ίδια και αυτοτελή στοιχεία, ώστε η παράθεσή τους να είναι απαραίτητη για την πληρότητα της αγωγής, ούτε περί τούτων διατάσσεται απόδειξη, αλλά το Δικαστήριο αποφαίνεται γι’ αυτά κατά κρίση ελεύθερη και μη υποκείμενη σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 543/2009 ΧρΙΔ 2010.453, ΑΠ 1445/2003 ΕλλΔνη 46.822, ΕφΑθ 217/2018, Νόμος, ΕφΑθ 6982/2007 ΕπισκΕμπΔ 2008.189).
Από την εκτίμηση της υπ’ αριθ. …../10.10.2023 ένορκης βεβαίωσης του μάρτυρα …………., ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών, ……….., η οποία λήφθηκε με επιμέλεια της ενάγουσας, κατόπιν νομότυπης και εμπρόθεσμης κλήτευσης του εναγομένου (βλ. την με αριθμό …../4.10.2023 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της Περιφέρειας του Εφετείου Πειραιά, ……………), όχι όμως και της υπ’ αριθ. …../13.10.2023 ένορκης βεβαίωσης του μάρτυρα Παναγιώτη Παραδείση, ενώπιον της συμβολαιογράφου Πειραιά ……………., η οποία λήφθηκε με επιμέλεια του εναγομένου και η οποία δεν λαμβάνεται υπόψη ούτε ως δικαστικό τεκμήριο (άρθρο 424 περ.α ΚΠολΔ), αφού για αυτήν δεν κλητεύθηκε εμπροθέσμως η ενάγουσα ήτοι προ δύο τουλάχιστον εργασίμων ημερών κατ’ άρθρο 422 παρ.1 ΚΠολΔ (βλ. την με αριθμό …../11.10.2023 έκθεση επίδοσης ταυ δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, …………….), καθώς και από όλα τα έγγραφα, που οι διάδικοι νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν, μεταξύ των οποίων και φωτογραφίες, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητείται (άρθρα 444 παρ.1 αρ. 3, 448 παρ. 2 και 457 παρ.4 ΚΠολΔ) καθώς και έγγραφα που παραδεκτώς προσκομίσθηκαν το πρώτον ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρο 529 παρ.1 εδ.α ΚΠολΔ), εφόσον δεν προέκυψε ότι δεν προσκομίσθηκαν πρωτοδίκως από πρόθεση στρεψοδικίας ή βαριά αμέλεια, τα οποία λαμβάνονται υπόψη είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 591 παρ. 1 εδ. α΄ και 336 παρ. 3 ΚΠολΔ), για μερικά από τα οποία γίνεται ειδική αναφορά κατωτέρω, χωρίς, όμως, να έχει παραλειφθεί κάποιο για την ουσιαστική διάγνωση της ένδικης διαφοράς (ΑΠ 1628/2003 ΕλλΔνη 2004/723), σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως (άρθρο 336 παρ.4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν, πλήρως, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:
Η ενάγουσα, ρουμανικής καταγωγής και ο εναγόμενος, συνταξιούχος αστυνομικός, είχαν δημιουργήσει δεσμό από το έτος 2001 και στις 21/6/2007 τέλεσαν πολιτικό γάμο στο Δημαρχείο του Πειραιά, δυνάμει του οποίου νομιμοποιήθηκε η παραμονή της ενάγουσας στην Ελλάδα, αφού είχαν προηγηθεί δύο απελάσεις σε βάρος της. Συναποφάσισαν και διέμειναν στην οικία ιδιοκτησίας του συζύγου στην οδό ……………. στον Πειραιά, με τους δυο γιους του που είχε από προηγούμενο γάμο, ενώ και η ενάγουσα είχε από προηγούμενο γάμο έναν γιό και ένα εγγόνι. Το ζευγάρι είχε κοινή οικογενειακή και κοινωνική ζωή, όπως προκύπτει και από τις φωτογραφίες που ο εναγόμενος προσκόμισε και δεν ήταν μοναδικός λόγος της σύζευξής τους να νομιμοποιηθεί η παραμονή της ενάγουσας στην Ελλάδα. Παρά την αρχικά καλή συνύπαρξή τους, η συμπεριφορά του εναγομένου εξελίχθηκε κακοποιητική σε βάρος της ενάγουσας και ήταν η αιτία για τη διάσπαση της συμβίωσης και εν τέλει την αμετάκλητη λύση του γάμου τους. Ειδικότερα, στο πλαίσιο των εντάσεων της σχέσης τους τον Ιούνιο του 2018, όταν ο πατέρας του εναγομένου απεβίωσε στην οικία τους, ο εναγόμενος, για ασήμαντη αφορμή, απείλησε την ενάγουσα επιδεικνύοντας την καραμπίνα του ότι θα την εξαφανίσει και ότι θα τη βιάζει όποτε θέλει ενώ στις 2.9.2018, με αφορμή το ίδιο θέμα συζήτησης για τον θάνατο και τα κληρονομικά του πατέρα του, εξύβρισε την ενάγουσα, άρχισε να τη γρονθοκοπεί στο στομάχι προκαλώντας της πόνο που κράτησε μέχρι την επόμενη ημέρα και την απείλησε ότι «θα δει τι θα πάθει». Η ίδια, για να ξεφύγει, κατέληξε στο μπαλκόνι φωνάζοντας, προκειμένου να γλιτώσει από τα χτυπήματα και ο εναγόμενος πάνω στη μανία του, πήρε από τη τσάντα της τα προσωπικά της έγγραφα, το πορτοφόλι της και διακόσια ευρώ σε μετρητά, την κλείδωσε σπίτι και αποχώρησε. Ειδικότερα ο εναγόμενος αφαίρεσε από τη τσάντα της, το με αριθμό ……. ρουμάνικο διαβατήριο εκδοθέν στις 26.4.2017, την με αριθμό …../…… άδεια διαμονής πολίτη κράτους μέλους της Ε.Ε., την με αριθμό ….. ρουμάνικη ταυτότητα εκδοθείσα στις 26.4.2017, το δίπλωμα οδήγησής της, και μια χρεωστική κάρτα της τράπεζας Πειραιώς. Η από 7.9.2018 υπεύθυνη δήλωση που προσκομίζει ο εναγόμενος, η οποία δε φέρει το γνήσιο της υπογραφής του αλλά ούτε και αναγράφει την υπηρεσία στην οποία απευθύνεται, με περιεχόμενο ότι προσκομίζει την βεβαίωση πολίτη κράτους μέλους της Ε.Ε. της ενάγουσας, την οποία ο ίδιος βρήκε τυχαία κατόπιν της αποχώρησης της ενάγουσας από την οικία τούς την 1.9.2018 και την παραδίδει στην εκδούσα υπηρεσία του Τμήματος Αλλοδαπών Πειραιά, ουδόλως κρίνεται επαρκής να αποδείξει τον ισχυρισμό του εναγόμενου, ότι παρέδωσε στο Τμήμα Αλλοδαπών την σχετική βεβαίωση της συζύγου του που βρήκε τυχαία. Μετά το ανωτέρω περιστατικό, η παθούσα ευρισκόμενη σε τρόμο, βρήκε τα δικά της κλειδιά και την κάρτα μετακινήσεών της για τα μέσα μαζικής μεταφοράς, οπότε και κατάφερε να αποχωρήσει προς αναζήτηση βοήθειας. Σημειωτέον, ότι συμπαραστάτης της κοινωνικά, με αφορμή την δύσκολη προσωπική της σχέση με τον σύζυγό της, κατέστη από τον Αύγουστο του 2018, ο ιερέας του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδας, ……………….., ο οποίος προσφέρθηκε να της παράσχει γενικότερη βοήθεια και τον συνάντησε ορισμένες φορές στο γραφείο του. Την ημέρα του επεισοδίου στις 2.9.2018, η ενάγουσα κατάφερε να τον καλέσει στο τηλέφωνο και τον κατέστησε αυτήκοο μάρτυρα των όσων συνέβαιναν κατά το ανωτέρω περιστατικό και όταν κατάφερε να διαφύγει από την οικία της, μην έχοντας χρήματα τον κάλεσε και του ζήτησε να βρεθούνε στον Πειραιά. Εκεί της παρείχε βοήθεια αρχικά αγοράζοντάς της τηλεφωνική κάρτα για να έχει δυνατότητα επικοινωνίας και εν συνεχεία τη συνόδευσε στο Α.Τ. Καμινίων για να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της, πλην όμως στερούνταν των προσωπικών εγγράφων της, και δεν κατέστη δυνατό να υποβάλλει μήνυση σε βάρος του εναγομένου. Τα προσωπικά της έγγραφα κατάφερε εν τέλει να λάβει σε δεύτερο χρόνο από τη Ρουμάνικη Πρεσβεία και εν συνεχεία, στις 3.9.2018 μετέβη αρχικά στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών και στις 4.9.2018 στον αξιωματικό υπηρεσίας του Α.Τ. Καμινίων και μεταφέρθηκε με περιπολικό όχημα στην κοινή έως τότε οικία τους με τον εναγόμενο. Εκεί διαπιστώθηκε ότι ο εναγόμενος είχε αφαιρέσει το όνομά τους από το κουδούνι, είχε θέσει το σπίτι τους προς ενοικίαση και περαιτέρω παρότι ήταν μέσα στην οικία είχε θέσει το κλειδί στην κλειδαριά ώστε η ενάγουσα να μην μπορεί να εισέλθει στην οικία και δεν άνοιξε την πόρτα όταν χτυπούσαν το κουδούνι. Η ενάγουσα που εντωμεταξύ βρήκε στέγη σε φιλικό της πρόσωπο και ρούχα από την εκκλησία, στις 6.9.2018 υπέβαλε μήνυση και σχηματίστηκε ποινική δικογραφία, ο δε εναγόμενος καταδικάσθηκε πρωτόδικα με την με αριθμό 747/2021 απόφαση του Β Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς και κατ’ έφεση με την με αριθμό 595/2022 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Πειραιώς για τα αδικήματα της ενδοοικογενειακής απλής σωματικής βλάβης και της ενδοοικογενειακής απειλής κατ’ εξακολούθηση, σε συνολική ποινή φυλάκισης 8 μηνών, η οποία κατέστη αμετάκλητη. Ειδικότερα, σύμφωνα με το σκεπτικό της ως άνω υπ’ αριθ. 595/2022 απόφασης, τα αδικήματα αποδείχθηκαν με πληρότητα από τις καταθέσεις της παθούσας και του μάρτυρα κατηγορίας ενώ δεν αναιρέθηκαν από την απολογία του κατηγορουμένου ή από κάποιο άλλο αποδεικτικό στοιχείο. Ωστόσο, πέραν των ανωτέρω επεισοδίων, τα οποία καταδεικνύουν στο πρόσωπο του εναγομένου έναν εριστικό και επιβλητικό χαρακτήρα δεν αποδείχθηκε προς σχηματισμό πλήρους δικανικής πεποίθησης ο επικαλούμενος με τους αγωγικούς ισχυρισμούς, διαρκής και καθ` όλο το συζυγικό βίο της ενάγουσας, αδιάλειπτα βλαπτικός και τυραννικός χαρακτήρας του συζύγου της σε βάρος της, στην έκταση που η ενάγουσα επικαλείται, λαμβανομένου υπόψη ότι, δεν προέκυψε άμεση απόδειξη του ισχυρισμού και μέχρι το έτος 2018, εντός πλαισίου 11 ετών γάμου και 6 ετών προηγούμενης γνωριμίας, ουδόλως προέκυψε κάποια δική της προσπάθεια να αμυνθεί ή να προστατεύσει τον εαυτό της απέναντί του, είτε ζητώντας βοήθεια από κάποιο τρίτο, είτε αποχωρώντας από την κοινή οικία, παρά την αδύναμη θέση της, ως μια αλλοδαπή γυναίκα χωρίς συγγενικό περιβάλλον στην Ελλάδα. Επίσης, αποδείχθηκε μεν το γυναικολογικό πρόβλημα υγείας που έχει η ενάγουσα και δη σύμφωνα με την από 20.2.2023 ιατρική γνωμάτευση, η αδενωματώδης υπερπλασία του ενδομητρίου της μήτρας με κίνδυνο μεταλλαγής σε άτυπη αδενωματώδη υπερπλασία που οδηγεί σε πιθανή εξαλλαγή σε καρκίνο ενδομητρίου για την αντιμετώπιση της οποίας οδηγήθηκε σε λαπαροσκοπική υφολική υστερεκτομή, καθώς και η σπονδυλοαρθρίτιδα και η δισκοπάθεια ΟΜΣΣ με συχνές κρίσεις οσφυοισχυαλγίας, που την ταλαιπωρούν, ωστόσο, τα ως άνω προβλήματα υγείας δεν αποδείχθηκε να συνδέονται αιτιωδώς με κάποια αδικοπρακτική συμπεριφορά του εναγομένου, η οποία τυχόν εν γένει ή μερικώς προκάλεσε, συνέδραμε ή ενέτεινε αυτά. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, η προσωπικότητα της ενάγουσας υπέστη παράνομη και υπαίτια προσβολή η οποία της προξένησε τρόμο, άγχος, ανασφάλεια και ψυχική ταλαιπωρία και επομένως ηθική βλάβη, για την οποία δικαιούται χρηματική ικανοποίηση. Επομένως ορθά έκρινε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκανε δεκτή την αγωγή της ενάγουσας, απορριπτομένης σχετικά της από 10/6/2025 έφεσης του εναγομένου, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης: α) ένδικου μέσου ………./2025 και β) δικογράφου ……………../2025. Περαιτέρω το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη και σταθμίζοντας όλα τα περιστατικά που χαρακτηρίζουν τη συγκεκριμένη σχέση και περίπτωση, τις εκφάνσεις της προσωπικότητας της ενάγουσας, κατά της οποίας στράφηκε η προσβολή, τη βαρύτητά της, το βαθμό υπαιτιότητας του εναγομένου, την κοινωνική και οικονομική κατάσταση των διαδίκων, του τρόπου και του μέσου διά του οποίου έλαβε χώρα η προσβολή και κατ’ επέκταση του κοινωνικού αντίκτυπου που είχε αυτή, ως προς το ευρύτερο κοινωνικό, εργασιακό και φιλικό τους περιβάλλον, όσο και προς τη δημοσιότητα που έλαβε, καθώς και τους κανόνες της κοινής πείρας, σε συνδυασμό με τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, ορθά αναγνώρισε ότι ο εναγόμενος έχει την υποχρέωση να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 5.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη, ποσό που κρίνεται ορθό και εύλογο και από το παρόν Δικαστήριο, απορριπτομένης σχετικά και της από 10/6/2025 έφεσης της ενάγουσας, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης: α) ένδικου μέσου ……………/2025 και β) δικογράφου ………../2025, με την οποία αυτή ζητούσε την αύξηση του ανωτέρω ποσού.
Κατόπιν αυτών και μη υπάρχοντος άλλου λόγου προς εξέταση στις εφέσεις της ενάγουσας και του εναγομένου, αυτές πρέπει να απορριφθούν στο σύνολό τους, ως αβάσιμες στην ουσία. Η δικαστική δαπάνη των διαδίκων, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας πρέπει να συμψηφισθεί εφόσον υπήρχε εύλογη αμφιβολία για την έκβαση της δίκης (άρθρα 179 εδ.β, 183, 191 § 2 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή των παραβόλων, που κατέβαλαν τόσο η εκκαλούσα – εφεσίβλητη, όσο και ο εφεσίβλητος – εκκαλών, στο δημόσιο ταμείο, λόγω της ήττας αμφοτέρων των πλευρών (άρθρο 495 παρ.3 εδαφ.τελευτ ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Συνεκδικάζει, αντιμωλία των διαδίκων: 1) την από 10/6/2025 έφεση του εναγομένου, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης: α) ένδικου μέσου ………/2025 και β) δικογράφου ……../2025 και 2) την από 10/6/2025 έφεση της ενάγουσας, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης: α) ένδικου μέσου ………./2025 και β) δικογράφου ………./2025,.
Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ’ ουσίαν τις ως άνω εφέσεις.
Συμψηφίζει την δικαστική δαπάνη των διαδίκων για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας.
Διατάσσει την εισαγωγή των παραβόλων για την άσκηση των υπό κρίση εφέσεων, στο Δημόσιο Ταμείο.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στον Πειραιά σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 11 Μαΐου 2026.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Β. ΠΟΡΤΟΚΑΛΛΗΣ ΕΛΕΝΗ ΔΟΥΚΑ