Αριθμός 239/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
3° Τμήμα
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Χριστίνα Λίμουρα Εφέτη, η οποία ορίστηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιά και από τη Γραμματέα Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ……………. για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της εκκαλούσας: …………….., η οποία παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου Αικατερίνης Τσαγκαράκη με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.
Του εφεσίβλητου: ………………, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.
Του εκκαλούντος: ………….., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.
Της εφεσίβλητης: ……….., η οποία παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου Αικατερίνης Τσαγκαράκη με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.
Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά άσκησε ο εκκαλών την με γενικό αριθμό εκθ. καταθ. …../2022 αγωγή του επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθ. 3437/2023 απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου, η οποία έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή. Την απόφαση αυτή προσέβαλαν ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου οι εκκαλούντες με τις με γενικό αριθμ. εκθ. καταθ. …./2025 και ……./2025 εφέσεις, δικάσιμος επί των οποίων ορίστηκε μετά από αναβολή η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, αφού ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους με τις έγγραφες προτάσεις τους ζήτησαν να γίνουν αυτοί δεκτοί.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Εισάγονται προς συζήτηση ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου οι υπό κρίση εφέσεις, οι οποίες στρέφονται αμφότερες κατά της υπ’ αριθμ. 3437/2023 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (άρθρα 614 επ ΚΠολΔ), αντιμωλία των διαδίκων και οι οποίες πρέπει να ενωθούν και συνεκδικαστούν λόγω της φανερής συνάφειας τους και για οικονομία χρόνου και δαπάνης (άρθρα 246, 591 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Οι υπό κρίση εφέσεις ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495, 518 παρ. 2 ΚΠολΔ). Επομένως, εφόσον φέρονται παραδεκτά προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου (άρθρο 511 ΚΠολΔ), πρέπει να γίνουν τυπικά δεκτές και να ερευνηθούν περαιτέρω μέσα στα όρια που καθορίζονται με αυτές, κατά την ίδια ανωτέρω ειδική διαδικασία, για το παραδεκτό και βάσιμο των προβαλλομένων λόγων τους (άρθρα 522, 533 σε συνδ. με 591 ΚΠολΔ).
Με την υπό κρίση αγωγή ισχυρίζεται ο ενάγων ότι είναι δικηγόρος μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά και ότι η εναγόμενη με το από 18.2.2017 ιδιωτικό συμφωνητικό εργολαβικό δίκης του ανέθεσε να αναλάβει υπόθεσή της που αφορά τη διεκδίκηση της συνεισφοράς της στα αποκτήματα του συζύγου της κατά τη διάρκεια του γάμου τους, ο οποίος έχει λυθεί και ότι σε περίπτωση επιτυχούς έκβασης της δίκης με την έκδοση τελεσίδικης δικαστικής απόφασης είτε εφόσον επέλθει συμβιβαστική επίλυση της διαφοράς προς όφελος της, θα λάβει αμοιβή που θα ανέρχεται στο 15% επί του συνόλου της απαιτήσεως που θα εισπραχθεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο. Ότι ενώ κατέθεσε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, ως πληρεξούσιος δικηγόρος της εναγόμενης, αγωγή κατά του πρώην συζύγου της αιτούμενος τη συνεισφορά της στα αποκτήματα κατά τη διάρκεια του γάμου τους, για την οποία ορίστηκε δικάσιμος, η εναγόμενη κατά τους αναφερόμενους στην υπό κρίση αγωγή λόγους ανακάλεσε αδικαιολόγητα με ηλεκτρονική επιστολή της προς αυτόν την εντολή που του έδωσε και στη συνέχεια ματαίωσε την ανωτέρω υπόθεση κατά την ορισθείσα δικάσιμο. Ότι εάν η εναγόμενη δεν είχε ανακαλέσει χωρίς σπουδαίο λόγο την εντολή που του είχε δώσει με το ανωτέρω εργολαβικό δίκης θα είχε διεξάγει με επιτυχία τη δίκη και θα είχε εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση υπέρ της και επομένως ζητεί με την αγωγή του να αναγνωριστεί ότι του οφείλει το συνολικό ποσό των 764.528,20 ευρώ, που αποτελεί τη συμφωνηθείσα αμοιβή του, όπως αυτή καθορίστηκε με το προαναφερόμενο εργολαβικό δίκης με το νόμιμο τόκο. Επικουρικά, να αναγνωριστεί ότι η εναγόμενη του οφείλει για τη σύνταξη της κατατεθείσας από αυτόν αγωγής βάσει της αξίας του αντικειμένου της ποσού 4.110.000 ευρώ, το ποσό των 30.580 ευρώ, πλέον ΦΠΑ, με το νόμιμο τόκο.
Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφασή του έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή. Κατά της απόφασης αυτής παραπονούνται οι εκκαλούντες με τις υπό κρίση εφέσεις, επικαλούμενοι εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων.
Από τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ. 2 και 216 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ, προκύπτει ότι το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων, τα οποία θεμελιώνουν κατά νόμο την αγωγή και δικαιολογούν την άσκηση αυτής από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και ορισμένο αίτημα. Η έκθεση στο δικόγραφο της αγωγής των πραγματικών περιστατικών, τα οποία πρέπει να είναι όσα είναι νομικώς ικανά και αναγκαία για τη θεμελίωση του δικαιώματος, η προστασία του οποίου ζητείται και τα οποία πρέπει να αναφέρονται με τέτοια σαφήνεια, ώστε να εξατομικεύουν την επίδικη έννομη σχέση και να μην καταλείπεται αμφιβολία περί της αξιώσεως, η οποία απορρέει από αυτά, είναι απαραίτητη για να υπάρχει η δυνατότητα, το μεν δικαστήριο να κρίνει τη νομική βασιμότητα της αγωγής και να διατάξει τις δέουσες αποδείξεις, ο δε εναγόμενος να μπορεί να αμυνθεί κατά της αγωγικής αξιώσεως που θεμελιώνεται επ’αυτών με ανταπόδειξη ή ένσταση. Η έλλειψη, η ανεπάρκεια κάποιου από τα γεγονότα αυτά, συνιστά έλλειψη προδικασίας και καθιστά την αγωγή αόριστη και συνεπώς απαράδεκτη. Η αοριστία δε αυτή ερευνάται και αυτεπαγγέλτως (ΑΠ 1134/2017, ΑΠ 127/2016 Νόμος).
Περαιτέρω η αγωγή με την οποία ο ενάγων ως πληρεξούσιος δικηγόρος της εναγομένης ζητεί την αμοιβή του, όπως αυτή συμφωνήθηκε με το εργολαβικό δίκης, για τη διεκδίκηση της συνεισφοράς της στα αποκυήματα του πρώην συζύγου της κατά τη διάρκεια του γάμου τους, ισχυριζόμενος ότι η εναγόμενη ανακάλεσε αδικαιολόγητα την εντολή προς αυτόν, είναι απορριπτέα ως αόριστη. Ειδικότερα ο ενάγων δεν αναφέρει στην αγωγή του συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά από τα οποία να προκύπτει το ύψος της αμοιβής που αξιώνει από την κατατεθείσα από αυτόν αγωγή της εντολέως του ενάγουσας κατά του πρώην συζύγου της με την οποία ζητούσε την αναγνώριση της συμβολής της στην αύξηση της περιουσίας του εναγομένου συζύγου της κατά τη διάρκεια του γάμου τους, ισχυριζόμενος ότι η αύξηση της περιουσίας του συζύγου της κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα, το οποίο δεν προσδιορίζει, ανερχόταν σε 12.330.000 ευρώ, χωρίς όμως να αναφέρει την περιουσιακή του κατάσταση με αναλυτική παράθεση των επιμέρους περιουσιακών στοιχείων που περιλαμβάνονταν στην ανωτέρω περιουσία του συζύγου της, αλλά αναφέροντας μόνο το ανωτέρω ποσό υπολογίζει αφενός το ποσοστό της συμμετοχής της 1/3 στην αύξηση σε 4.110.000 ευρώ και ακολούθως με βάση το συναφθέν εργολαβικό δίκης ζητεί με την αγωγή του ως αμοιβή του ποσοστό 15% επί του ανωτέρω ποσού που συνίσταται σε 616.500 ευρώ πλέον ΦΠΑ και εξόδων. Απορριπτέα ως αόριστη είναι η αγωγή και κατά την επικουρική της βάση με την οποία ο ενάγων ζητεί να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει την αμοιβή του για τη σύνταξη της αγωγής κατά του πρώην συζύγου της, την οποία υπολογίζει με βάση την αξία του αντικειμένου της (4.110.000 ευρώ) σε 30.580 ευρώ πλέον ΦΠΑ, χωρίς όμως να προσδιορίζει τα περιουσιακής φύσεως δικαιώματα του συζύγου της που περιλαμβάνονται στην αύξηση της περιουσίας του το επίδικο χρονικό διάστημα.
Συνεπώς το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφασή του έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή ως ουσιαστικά βάσιμη έσφαλε ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η με αριθμ. εκθ. καταθ. …./2025 έφεση και να γίνει δεκτή η με αριθμ. εκθ. καταθ. ……/2025 έφεση ως βάσιμη και από ουσιαστική άποψη. Ακολούθως αφού εξαφανισθεί η προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της, να απορριφθεί η αγωγή, σύμφωνα με τα ανωτέρω διαλαμβανόμενα και να καταδικαστεί ο ενάγων στη δικαστική δαπάνη της εναγόμενης, λόγω της ήττας του, κατ’ άρθρο 176 ΚΠολΔ, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Συνεκδικάζει αντιμωλία των διαδίκων τις υπό κρίση εφέσεις.
Δέχεται τυπικά και απορρίπτει ουσιαστικά την με αριθμ. εκθ. καταθ. …./2025 έφεση.
Δέχεται τυπικά και ουσιαστικά την με αριθμ. εκθ. καταθ. ……./2025 έφεση.
Εξαφανίζει την υπ’ αριθ. 3437/2023 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά.
Κρατεί την υπόθεση και δικάζει επί της αγωγής.
Απορρίπτει την αγωγή.
Καταδικάζει τον ενάγοντα στη δικαστική δαπάνη της εναγομένης και των δυο βαθμών δικαιοδοσίας, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων (1000) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στον Πειραιά σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20.4.2026 χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και πληρεξούσιοι δικηγόροι τους.
H ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ