Αριθμός 278/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Τμήμα 2ο
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Ευαγγελία Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διευθύνσεως του Εφετείου Πειραιώς, και από τη Γραμματέα Ε.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ………………, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των :
Α) ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ: ………….., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό της δικηγόρο, Κωνσταντίνο Μπελεζώνη
ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) ……………, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Δικηγόρο Πάνο Καψία, 2) Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «………….» και τον ειδικότερο τίτλο «…………» που εδρεύει στο ……….. Αττικής, (ΑΦΜ ………) και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό της δικηγόρο Αναστάσιο Ρουμελιώτη (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ 2 ΚΠολΔ), 3) Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία «………….», πρώην «…………» που εδρεύει στην Αθήνα, Α.Φ.Μ. ………. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά της δικηγόρο Μαρία Δημητροπούλου (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ 2 ΚΠολΔ) και 4) Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με τη επωνυμία «……..» που εδρεύει στην Αθήνα, Α.Φ.Μ………….. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά της δικηγόρο Κανέλλα Μανώλη (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ 2 ΚΠολΔ).
Β) ΠΡΟΣΘΕΤΩΣ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία «………….», που εδρεύει στην Αθήνα, Α.Φ.Μ. ……….. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά της δικηγόρο Μαρία Δημητροπούλου (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ 2 ΚΠολΔ),
ΥΠΕΡ ΟΥ Η ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ: ………….., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιό Δικηγόρο.
ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ: ………….. η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό προς δικηγόρο, Κωνσταντίνο Μπελεζώνη
ΚΟΙΝΟΠΟΙΟΥΜΕΝΗ ΠΡΟΣ
1)Την Ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «…………..» και τον διακριτικό τίτλο «…………..» που εδρεύει στο Νέο Φάληρο Αττικής, (ΑΦΜ ……) και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιό δικηγόρο και 2) Την Ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία με τη επωνυμία «…………..» που εδρεύει στην Αθήνα, Α.Φ.Μ…………. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιά δικηγόρο.
Γ) ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «…………..» και τον διακριτικό τίτλο «………..» που εδρεύει στο ……….. Αττικής, (ΑΦΜ ……….) και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό της δικηγόρο Αναστάσιο Ρουμελιώτη (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ 2 ΚΠολΔ).
ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) Εταιρίας με τη επωνυμία «…………….» και το δ.τ «………..» που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά της δικηγόρο Κανέλλα Μανώλη (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ 2 ΚΠολΔ) 2) ………….., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό της δικηγόρο, Κωνσταντίνο Μπελεζώνη, 3) ……………, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Δικηγόρο Πάνο Καψία και 4) Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «…………….», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά της δικηγόρο Μαρία Δημητροπούλου (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ 2 ΚΠολΔ).
Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (1) η ……… άσκησε την με ΓΑΚ/ΕΑΚ …………/2017 αγωγή, (2) ο …………. την με ΓΑΚ/ΕΑΚ ………./2017 προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή, (3) η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «……………» την με ΓΑΚ/ΕΑΚ …………./2017 προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή, (4) η ανώνυμη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία «………….» την με ΓΑΚ/ΕΑΚ ……../2017 πρόσθετη παρέμβαση και (5) η ανωνυμη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμια «……….» την με ΓΑΚ/ΕΑΚ …………../2018 πρόσθετη παρέμβαση, επί των οποίων εκδόθηκε η υπ΄ αριθμ 2771/2019 μη οριστική απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου, που ανέβαλλε την έκδοση οριστικής απόφασης και διέταξε την διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, καθώς και η υπ΄ αριθμ 1808/2022 απόφασή του, που δέχθηκε τα σε αυτήν αναφερόμενα.
Την τελευταία αυτή απόφαση προσέβαλε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου η υπό στοιχ Α εκκαλούσα-υπό στοιχ Β καθ΄ ης η πρόσθετη παρέμβαση- υπό στοιχ Γ τρίτη εκ των εφεσιβλήτων με την από 20.5.2024 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ΠΡΩΤ ………/2024-ΓΑΚ/ΕΑΚ ΕΦΕΤ …………../2024) έφεσή της, της οποίας δικάσιμος ορίσθηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης.
Η υπό στοιχ Α τρίτη εκ των εφεσιβλήτων-υπό στοιχ Β προσθέτως παρεμβαίνουσα – υπό στοιχ Γ τέταρτη εκ των εφεσιβλήτων άσκησε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου την από 5.9.2024 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ………../2024) πρόσθετη παρέμβαση, της οποίας δικάσιμος ορίσθηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης.
Η υπό στοιχ Α δεύτερη εκ των εφεσιβλήτων- υπό στοιχ Β καθ΄ ης η κοινοποιηση της πρόσθετης παρέμβασης-υπό στοιχ Γ εκκαλούσα άσκησε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου την από 23.8.2024 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ΠΡΩΤ ………./2024-ΓΑΚ/ΕΑΚ ΕΦΕΤ …………/2024) επικουρική έφεσή της υπερ της ως άνω τελευταίας πρωτόδικης απόφασης, της οποίας δικάσιμος ορίσθηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν ως ανωτέρω, ανέπτυξαν τις απόψεις τους με τις έγγραφες προτάσεις που προκατέθεσαν και αναφέρθηκαν στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Eνώπιον του Δικαστηρίου τούτου εισάγονται προς συζήτηση : Α) Η από 20-05-2024 και υπ’ αριθ. κατάθεσης ………./28-05-2024 έφεση της ηττηθείσας ενάγουσας στην ένδικη (κύρια) αγωγή-καθ’ ης οι πρόσθετες παρεμβάσεις ………. κατά των εναγομένων σ’ αυτήν ………., της εταιρείας με την επωνυμία «…………..» και το διακριτικό τίτλο «………….», της καθ’ ης η προσεπίκληση-παρεμπιπτόντως εναγομένης-προσθέτως παρεμβαίνουσας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «………….» και της καθ’ ης η προσεπίκληση-παρεμπιπτόντως εναγομένης-προσθέτως παρεμβαίνουσας εταιρείας με την επωνυμία «………….» και το διακριτικό τίτλο «…………», καθώς και κατά της υπ’ αριθ. 1808/2022 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, που έχει εκδοθεί κατά την τακτική διαδικασία. Β) Η από 23-08-2024 και υπ’ αριθ. κατάθεσης ………./30-8-204 (επικουρική) έφεση της καθ’ ης η προσεπίκληση-παρεμπιπτόντως εναγομένης-δεύτερης των εναγομένων στην πιο πάνω ένδικη (κύρια) αγωγή ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία «…………» και το διακριτικό τίτλο «……………..» κατά της καθ’ ης η προσεπίκληση-παρεμπιπτόντως εναγομένης – προσθέτως παρεμβαίνουσας εταιρείας με την επωνυμία «………..» και το διακριτικό τίτλο «…………..», της ενάγουσας στην ως άνω (κύρια) αγωγή ……….., του πρώτου των εναγομένων σ’ αυτήν …………. και της καθ’ ης η προσεπίκληση-παρεμπιπτόντως εναγομένης-προσθέτως παρεμβαίνουσας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «………..», καθώς και κατά της υπ’ αριθ. 1808/2022 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, που έχει εκδοθεί κατά την τακτική διαδικασία και Γ) Η από 05-09-2024 και υπ’ αριθ. κατάθεσης ………../11-09-2024 πρόσθετη παρέμβαση της καθ’ ης η προσεπίκληση-παρεμπιπτόντως εναγομένης-προσθέτως παρεμβαίνουσας ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία «…………..» υπέρ του πρώτου των εναγομένων στην ως άνω ένδικη (κύρια) αγωγή-πρώτου των εφεσιβλήτων στην πρώτη ως άνω έφεση ……………. και κατά της ενάγουσας στην ως άνω ένδικη (κύρια) αγωγή και εκκαλούσας στην ως άνω πρώτη έφεση …………. Οι πιο πάνω εφέσεις και η πρόσθετη παρέμβαση πρέπει να συνεκδικαστούν λόγω της μεταξύ τους συνάφειας και διότι επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης (άρθρ. 31 παρ. 1, 246 ΚΠολΔ).-
ΙΙ. Η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα στην ως άνω πρώτη έφεση ………… με την από 15-09-2017 και με αριθ. κατάθεσης …………./19-10-2017 αγωγή της κατά των εναγομένων ………. (ιατρού) και της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «………….» και τον ειδικότερα τίτλο «……….» και το διακριτικό τίτλο «…………» ισχυρίστηκε ότι το μήνα Σεπτέμβριο του έτους 2013 επισκέφθηκε τον πρώτο των εναγομένων, ιατρό ορθοπαιδικό, στις εγκαταστάσεις του δευτέρου των εναγομένων, ιδιωτικού νοσοκομείου (ανώνυμης εταιρείας), προκειμένου να υποβληθεί σε εξέταση επί πόνου που παρέμενε στο δεξιό της ώμο, μετά από χειρουργική επέμβαση στην οποία είχε υποβληθεί το έτος 2012. Ότι μετά τη διενέργεια ιατρικών εξετάσεων (μαγνητική τομογραφία) ο πρώτος των εναγομένων την ενημέρωσε ότι έπρεπε να υποβληθεί εκ νέου σε χειρουργική επέμβαση, καθόσον το πρόβλημα εντοπιζόταν στο ακρώμιο και ειδικότερα ότι έπρεπε να υποβληθεί σε αρθροσκοπική ακρωμιοπλαστική δεξιού ώμου. Ότι το Σεπτέμβριο του 2014 επισκέφθηκε και πάλι τον πρώτο των εναγομένων, ο οποίος, μετά από νέα μαγνητική τομογραφία στις 29-09-2014, της πρότεινε και πάλι την χειρουργική αντιμετώπιση του προβλήματός της. Ότι τελικά στις 06-10-2014 πραγματοποιήθηκε από τον πρώτο των εναγομένων στις εγκαταστάσεις (νοσοκομείο) της δεύτερης αυτών η ως άνω προγραμματισμένη χειρουργική επέμβαση. Ότι την ίδια εκείνη ημέρα συνήλθε περί ώρα 12.00 μ.μ. και σε σχετική ερώτησή της προς τον αναισθησιολόγο έλαβε την απάντηση ότι η επέμβαση είχε ολοκληρωθεί με επιτυχία. Ότι στη συνέχεια μετέβη στο δωμάτιο νοσηλείας, έχοντας μια σακούλα με πάγο επάνω στο δεξιό της ώμο, ενώ ήταν πρησμένη (διογκωμένη) υπερβολικά στο λαιμό, το θώρακα και το πρόσωπο. Ότι τόσο η ίδια όσο και οικείοι της θεώρησαν παράδοξο το γεγονός ότι η επέμβαση διήρκεσε περί τις τέσσερες (4) και πλέον ώρες, παρά το γεγονός ότι η αρχική ενημέρωση που είχαν, ήταν ότι επρόκειτο για μια εξαιρετικά απλή και συνηθισμένη επέμβαση ρουτίνας διάρκειας μιας (1) περίπου ώρας. Ότι περί ώρα 14.00 της ίδιας ημέρας την επισκέφθηκε στο δωμάτιό της ο πρώτος των εναγομένων, ο οποίος την ενημέρωσε για την επιτυχή έκβαση της επέμβασης, παρά το ότι αυτή είχε αποδειχθεί δύσκολη τελικά, της συνέστησε να παραμείνει για ένα βράδυ στο νοσοκομείο, αν δεν αισθανόταν καλά και ότι ο ίδιος είχε ρυθμίσει από το πρωϊ το εξιτήριό της, έχοντας δώσει τις σχετικές οδηγίες στη νοσοκόμα. Ότι η ίδια (ενάγουσα) του ζήτησε να λάβει αντίγραφο των εξετάσεών της και του DVD του χειρουργείου της, πλην όμως αυτός την ενημέρωσε ότι εξαιτίας σφάλματος κατά τη διάρκεια της επέμβασης (αποσύνδεση από την πρίζα) ένα τμήμα της επέμβασης είχε κατά λάθος παραλειφθεί. Ότι στη συνέχεια ο πρώτος των εναγομένων αποχώρησε, η δε νοσοκόμος την εφοδίασε με επίδεσμο με μορφή φακέλου, προκειμένου να δέσει το χέρι της για να παραμείνει ακίνητο και το απόγευμα της ίδιας ημέρας, λόγω του ότι αισθανόταν καλύτερα, εξήλθε του νοσοκομείου, έχοντας προηγουμένως και περί ώρα 15.00 ενημερωθεί η αναισθησιολόγος για το εάν έχει ξεπρησθεί. Ότι ήδη από την επομένη ημέρα του χειρουργείου δεν αισθανόταν καλά, διότι, πέραν του υπερβολικού πρηξίματος, είχε έντονο αιμάτωμα στη χειρουργηθείσα περιοχή και αισθανόταν δύσπνοια. Ότι ενημέρωσε τηλεφωνικά τον πρώτο των εναγομένων, ο οποίος την καθησύχασε, λέγοντάς της ότι είναι απολύτως φυσιολογικό λόγω του ότι χρησιμοποιήθηκε μεγάλος αριθμός ορών, ότι θα διαρκούσαν 4-5 ημέρες και της συνέστησε να τοποθετεί ανελλιπώς πάγο τουλάχιστον 4-5 φορές την ημέρα στα επίμαχα σημεία. Ότι αυτή ακολούθησε τις οδηγίες του, χωρίς όμως η κατάστασή της να βελτιωθεί. Ότι την όγδοη ημέρα από την επέμβαση και συγκεκριμένα στις 13-10-2014 επισκέφθηκε τον πρώτο των εναγομένων στο νοσοκομείο, προκειμένου να εκτιμήσει την κατάστασή της. Ότι αυτός την καθησύχασε εκ νέου λέγοντάς της ότι όλα τα συμπτώματα κινούνταν στα πλαίσια του φυσιολογικού, ενώ έλαβε αρνητική απάντηση όταν του ζήτησε να της δώσει άλλο αντίγραφο DVD, διότι αυτό, που είχε ήδη λάβει, δεν «έπαιζε». ΄Οτι για το ίδιο ζήτημα απευθύνθηκε στο γαμπρό της, ο οποίος είναι εξειδικευμένος σε προγράμματα Η/Υ και ο οποίος την ενημέρωσε ότι δεν αναγνωρίζεται το εν λόγω αρχείο, διότι ήταν κατεστραμμένο. Ότι κατά τη διάρκεια των επόμενων ημερών ο πόνος είχε καταστεί πλέον αφόρητος, παρόλο που αυτή ακολουθούσε πιστά τις οδηγίες του πρώτου των εναγομένων, σε συνδυασμό με την αποχή της από οποιαδήποτε εργασία και μετακίνηση, με αποκορύφωμα το ότι στις 18-10-2014 και ενώ αυτή (ενάγουσα) βρισκόταν σε γειτονική της οικία, άκουσε ένα «κρακ» στο σημείο της κλείδας. Ότι αμέσως η γειτόνισσα και φίλη της …………, η οποία ήταν παρούσα στο περιστατικό, την προέτρεψε να τραβήξει φωτογραφίες από το επίμαχο σημείο, όπως και έπραξε. Ότι την ίδια στιγμή επικοινώνησε με τον πρώτο των εναγομένων, ο οποίος της συνέστησε να λάβει αρχικά παυσίπονο και στη συνέχεια να του αποστείλει τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει, καθώς και να μεταβεί στο νοσοκομείο για να την εξετάσει. Ότι πραγματικά μετέβη στο νοσοκομείο, όπου ο πρώτος των εναγομένων απέδωσε το εκτεταμένο αιμάτωμα στην χειρουργική επέμβαση, στη συνέχεια δε μετά από ακτινολογικό έλεγχο διαπιστώθηκε ότι είχε κάταγμα κλείδας. Ότι σε σχετική ερώτησή της προς τον πρώτο των εναγομένων έλαβε την απάντηση ότι δεν μπορούσε να εξηγήσει πως συνέβη αυτό (κάταγμα) και ο οποίος της είπε ότι θα έπρεπε να γίνει αξονική τομογραφία, να λάβει παυσίπονα και να αναμείνει περί τις είκοσι (20) ημέρες για να «κολλήσει» από μόνο του. Ότι την επόμενη ημέρα (19-10-2014) τηλεφώνησε εκ νέου στον πρώτο των εναγομένων, επιμένοντας σχετικά με το πότε θα γίνει η αξονική τομογραφία. Ότι αυτός της απάντησε ότι θα γίνει σε ένα (1) μήνα για την αποφυγή ταλαιπωρίας της ίδιας. Ότι από τα παραπάνω είχε κλονιστεί η εμπιστοσύνη της προς το πρόσωπο του πρώτου των εναγομένων και, αγνοώντας τις συστάσεις του, έκανε αξονική τομογραφία στις 20-10-2014. Ότι ο ακτινολόγος που την εξέτασε της είπε ότι το αιμάτωμα είχε δημιουργηθεί από το κάταγμα της κλείδας, το οποίο είχε γίνει πριν από την 18-10-2014 και μάλιστα τουλάχιστον δύο (2) εβδομάδες νωρίτερα, προφανώς κατά την χειρουργική επέμβαση στην οποία είχε υποβληθεί και ότι το χαρακτηριστικό «κρακ» οφειλόταν στο ότι είχε μετακινηθεί από τη θέση της κατά την ημέρα εκείνη. Ότι η ως άνω προφορική εξήγηση αποτυπώθηκε και στο αποτέλεσμα της εξέτασης, η οποία έχει ως εξής : «κάταγμα δεξιάς κλείδας, κατά την μεσότητά τους, με παρουσία πώρου, χωρίς να αναγνωρίζεται σαφώς παθολογικός ιστός, που να θέτει υπόνοια παθολογικού κατάγματος». Ότι επισκέφθηκε τον πρώτο των εναγομένων στις 23 και 29-10-2014, αναζητώντας απαντήσεις για το κάταγμα που είχε υποστεί και το οποίο δεν είχε αντιληφθεί και δεν γνώριζε, διότι δεν οφειλόταν σε δική της ενέργεια ούτε και προκλήθηκε από δική της ενέργεια. Ότι ο πρώτος των εναγομένων της έδωσε πολλές και ποικίλες απαντήσεις στερούμενες λογικής και επιστημονικής τεκμηρίωσης, ενώ παράλληλα υποβλήθηκε σε μαγνητικό έλεγχο, ώστε να διαπιστωθεί εάν υπήρχε όγκος στα οστά (κόκαλα), ο οποίος όμως απέβη αρνητικός. Ότι μετά και την ως άνω διαπίστωση ο πρώτος των εναγομένων της είπε ότι διερευνά το ζήτημα και στο internet, ενώ της πρότεινε να απευθυνθεί και σε άλλο συνάδελφό του, ώστε να λάβει μια δεύτερη γνώμη. Ότι αυτή του απάντησε ότι έχει ήδη πράξει τούτο και ότι ο νέος ιατρός χρειαζόταν το DVD της επέμβασης, πλην όμως η απάντηση που έλαβε ήταν ότι το DVD δεν υπήρχε και ότι ο νέος ιατρός θα της εξηγήσει τι συνέβη, διότι ο ίδιος αδυνατεί. Ότι κατά το χρονικό διάστημα από 20-10-2014 έως και την άσκηση της ένδικης αγωγής, αυτή (ενάγουσα) έχει επισκεφθεί τουλάχιστον έξι διαφορετικούς ιατρούς ορθοπαιδικούς χειρουργούς δημόσιων νοσοκομείων και ιδιώτες, οι οποίοι όλοι συγκλίνουν στο ότι ουδέν παθολογικό είχε και ότι το κάταγμα της κλείδας συνέβη στο χειρουργείο της 06-10-2014. Ότι τελικά στις 27-01-2015 εισήχθη στο Γενικό Νοσοκομείο Αττικής «ΚΑΤ», όπου υποβλήθηκε σε νέα χειρουργική επέμβαση εσωτερικής οστεοσύνθεσης με πλάκα, βίδες και μόσχευμα, ότι παρέμεινε επί τριήμερο στο ίδιο ως άνω νοσοκομείο, από το οποίο εξήλθε στις 30-01-2015, λαμβάνοντας πλήθος φαρμακευτικής αγωγής και αναρρωτική άδεια ενός (1) μήνα από την εργασία της, στην οποία δεν είχε επιστρέψει από τις 06-10-2014. Ότι από τις 27-01-2015 , οπότε και χειρουργήθηκε εκ νέου στο νοσοκομείο «ΚΑΤ» έως και τον Ιανουάριο του 2016, παρακολουθείτο και επανεξεταζόταν από τους θεράποντας ιατρούς του Γενικού Νοσοκομείου Αττικής «ΚΑΤ», ενώ ήταν υποχρεωμένη επί ένα (1) έτος να υποβάλλεται σε φυσικοθεραπείες, προκειμένου να αποκατασταθεί η κινητικότητα του δεξιού της χεριού, η οποία, μετά την επέμβαση της 06-10-2014 και του κατάγματος που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της ως άνω επέμβασης, είχε απωλεσθεί. Ότι επειδή η κατάσταση της υγείας της, αντί να βελτιωθεί, εμφάνισε επιδείνωση, παρά τις διαβεβαιώσεις του πρώτου των εναγομένων ότι η επέμβαση την οποία ο ίδιος πραγματοποίησε ήταν επιτυχής, επειδή ουδεμία επιστημονική εξήγηση της παρασχέθηκε για την εξέλιξη της υγείας της, επειδή ο πρώτος των εναγομένων της αρνήθηκε το επίμαχο DVD της διενεργηθείσας επέμβασης υπό τα ως άνω προσχήματα, αποποιούμενος την ιατρική του ευθύνη και αναγκάζοντας αυτήν (ενάγουσα) να απευθυνθεί σε άλλον ιατρό και να υποβληθεί εκ νέου σε χειρουργική επέμβαση, επιδεινώθηκε η ψυχολογική της κατάσταση, δεδομένου ότι εξεταζόμενη στις 08-11-2014 στο Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας «Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ» ευρέθη πάσχουσα από διαταραχή προσαρμογής εξαιτίας ψυχοπιεστικών γεγονότων. Ότι εν τέλει τα παραπάνω είχαν ως αποτέλεσμα τη μερική μόνιμη αναπηρία της, καθόσον ακόμη και τρία έτη μετά, πέραν της μόνιμης και σταθερής ωμαλγίας, παρουσιάζει μόνιμη δυσκαμψία δεξιού ώμου, όπως πιστοποιείται από τις επιτροπές ΚΕΠΑ, η οποία φθάνει έως και ποσοστό 80%. Ότι συνεπεία τούτων μεταβλήθηκε η καθημερινότητά της, η ποιότητα της ζωής της και η σωματική της υγεία, καθόσον ουδέποτε θα επανέλθει η κινητικότητα του δεξιού της ώμου στα προ της επεμβάσεως επίπεδα. Ότι απόδειξη τούτου αποτελεί και το γεγονός ότι μεταβλήθηκε ακόμη και η θέση εργασίας της, καθόσον αυτή πριν από την ως άνω χειρουργική επέμβαση από τον πρώτο των εναγομένων εργαζόταν ως καθαρίστρια στο …………. στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη, ενώ μετά ταύτα τοποθετήθηκε στο ταμείο του ανωτέρω καταστήματος. Ότι ο πρώτος των εναγομένων υπέχει αδικοπρακτική ευθύνη έναντι αυτής για τους εξής λόγους : α) αντί να θεραπεύσει την πάθησή της, επιδείνωσε την κατάσταση της υγείας της, β) κατά τη διεξαγωγή της ως άνω χειρουργικής επέμβασης δεν ενήργησε σύμφωνα με τις αρχές της ιατρικής επιστήμης και δεν επέδειξε την απαιτούμενη επιμέλεια, αλλά διεξήγαγε αυτήν (επέμβαση) κατά τρόπο πλημμελή και κακότεχνο, με αποτέλεσμα να της προκαλέσει κάταγμα δεξιάς κλείδας, κατά τη διάρκεια αυτής, το οποίο δεν υπήρχε προηγουμένως ούτε και ήταν παθολογικό και για το οποίο (κάταγμα) εκ των υστέρων όχι μόνο δεν την ενημέρωσε αλλά ούτε και προέβη στην ανάταξη αυτού, ενώ ουδεμία επιστημονική ή λογική εξήγηση της παρείχε, ούτε επίσης προέβη στην ενδεδειγμένη αντιμετώπιση της ζημίας που ο ίδιος δολίως ή εκ βαρείας αμελείας προκάλεσε, αλλά δήλωσε άγνοια για την αιτία πρόκλησης και περαιτέρω αντιμετώπισης του ζητήματος της υγείας της, προτρέποντάς την να απευθυνθεί σε άλλον ιατρό, αρνούμενος παράλληλα εξ αρχής να της χορηγήσει αντίγραφο του DVD της εν λόγω επέμβασης. Ότι εξαιτίας της ως άνω αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του πρώτου των εναγομένων ιατρού, για την οποία η δεύτερη αυτών ανώνυμη εταιρεία ευθύνεται αντικειμενικά λόγω της σχέσης πρόστησης που υφίσταται μεταξύ τους, καθόσον του παρείχε τον ιατρικό εξοπλισμό, το προσωπικό της και τις εγκαταστάσεις της εν γένει για την εκτέλεση ιατρικών επεμβάσεων και πράξεων, αποκομίζοντας έσοδα από τις παροχές της αυτές και επεκτείνοντας τον κύκλο της επιχειρηματικής της δραστηριότητας μέσω της δραστηριότητας του πρώτου των εναγομένων, αυτή υπέστη : α) περιουσιακή βλάβη με τη μορφή της θετικής ζημίας συνολικού ύψους 21.250 ευρώ, που συνίσταται στο γεγονός ότι κατά το χρονικό διάστημα από 07-10-2014 έως και 10-04-2016 αναγκάστηκε, λόγω της αδυναμίας της να αυτοεξυπηρετηθεί, να απασχολήσει συγγενικό της πρόσωπο και συγκεκριμένα τη θεία της ……….., ώστε να της παρέχει τις απαραίτητες νοσηλευτικές υπηρεσίες αλλά και να επιμελείται των λοιπών καθημερινών οικιακών της αναγκών τουλάχιστον επί οκτώ (8) ώρες ημερησίως από 08.00 έως 16.00, δαπανώντας για το σκοπό αυτό ποσό 50 ευρώ ημερησίως και συνολικά για χρονικό διάστημα 425 ημερών το συνολικό ποσό των 21.250 ευρώ και β) ηθική βλάβη, λόγω ψυχικής ταλαιπωρίας και στενοχώριας, αφού υπέστη όλες τις ως άνω από σωματική και ψυχολογική άποψη δυσμενείς συνέπειες, την οποία (ηθική βλάβη) αποτιμά στο ποσό των διακοσίων χιλιάδων (200.000) ευρώ. Με βάση δε τα παραπάνω και το νόμιμο περιορισμό του αρχικώς συνολικού καταψηφιστικού αιτήματος σε εν μέρει αναγνωριστικό ζητεί : α) να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, εις ολόκληρον ο καθένας, να της καταβάλουν το ποσό των εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, β) να αναγνωριστεί η υποχρέωση των εναγομένων, εις ολόκληρον ο καθένας, να της καταβάλουν : 1) το ποσό των εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης και 2) το ποσό των είκοσι μιας χιλιάδων διακοσίων πενήντα (21.250) ευρώ ως αποζημίωση της ως άνω θετικής ζημίας που αυτή υπέστη, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση και να απαγγελθεί προσωπική κράτηση κατά του πρώτου των εναγομένων και να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στα δικαστικά της έξοδα.-
Ο πρώτος των εναγομένων στην ένδικη αγωγή ……….-προσεπικαλών-παρεμπιπτόντως ενάγων με την από 31-10-2017 και με αριθ. κατάθεσης …………../2017 προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή του ισχυρίστηκε ότι μεταξύ αυτού και της προσεπικαλουμένης-παρεμπιπτόντως εναγομένης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «……….» καταρτίστηκε το αναφερόμενο ασφαλιστήριο συμβόλαιο επαγγελματικής αστικής ευθύνης, δυνάμει του οποίου ασφάλισε σ’ αυτήν την έναντι τρίτων αστική του ευθύνη ως ιατρός ορθοπαιδικός-χειρουργός που θα γεννηθεί από την ενάσκηση του επαγγέλματός του και για το χρονικό διάστημα από 24-01-2014 έως 24-01-2015. Ότι στο συγκεκριμένο ασφαλιστήριο ασφαλισμένος και δικαιούχος ασφαλίσματος τυγχάνει ο ίδιος προσωπικά. Ότι δυνάμει του αναφερομένου ασφαλιστηρίου και της πρόσθετης πράξης αυτού, στο οποίο συμβαλλόμενος, ασφαλισμένος και δικαιούχος τυγχάνει ο ίδιος προσωπικά, έχει ανανεωθεί η διάρκεια ασφάλισης για το χρονικό διάστημα από 24-01-2017 έως και 24-01-2018 και είναι σε ισχύ. Ότι ανώτατο όριο κάλυψης της καθ’ ης ασφαλιστικής εταιρείας συμφωνήθηκε : α) για το σύνολο των ατυχημάτων και/ή ζημιογόνων γεγονότων καθ’ όλη τη διάρκεια της ασφαλιστικής περιόδου το ποσό του 1.000.000 ευρώ, β) ειδικώς για σωματικές βλάβες ορίστηκε ως ανώτατο όριο κάλυψης το ποσό των 500.000 ευρώ. Ότι στις 24-10-2017 του επιδόθηκε η ένδικη ως άνω κύρια αγωγή, το περιεχόμενο της οποίας παραθέτει αυτούσιο, ενσωματώνοντας το δικόγραφο αυτής στο υπό κρίση δικόγραφο του ιδίου. Επικαλούμενος δε τα ανωτέρω και ειδικότερα ότι δυνάμει του προαναφερομένου ασφαλιστηρίου συμβολαίου, που ήταν σε ισχύ κατά τον επίδικο χρόνο, κατά τον οποίο έλαβε χώρα το επίδικο περιστατικό και ανέκυψαν εις βάρος του οι επίδικες αξιώσεις της ως άνω ενάγουσας στην κύρια αγωγή, η προσεπικαλουμένη ασφαλιστική εταιρεία είχε αναλάβει την υποχρέωση να καλύψει την αστική του ευθύνη και να αποζημιώσει αυτόν (προσεπικαλούντα-παρεμπιπτόντως ενάγοντα), για την περίπτωση που αυτός υποχρεωθεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό σε τρίτα πρόσωπα, ως αποζημίωση ή χρηματική ικανοποίηση εξαιτίας σωματικής βλάβης που προκλήθηκε κατά την άσκηση του επαγγέλματός του, καθώς επίσης (επικαλούμενος) και τη συνδρομή εννόμου συμφέροντος στο πρόσωπό του, προσεπικαλεί την καθ’ ης ασφαλιστική εταιρεία, υπό την ιδιότητά της ως δικονομικού του εγγυητή, να παρέμβει αναγκαστικώς (προσθέτως) υπέρ αυτού (προσεπικαλούντος) στην κύρια δίκη, δεδομένου ότι σε περίπτωση ήττας του στην κύρια δίκη, θα πρέπει να του καταβάλει ως ασφάλισμα ποσό ίσο με το επιδικασθέν (κατά κεφάλαιο, τόκους, έξοδα), ενώ περαιτέρω ζητεί, με τη σωρευόμενη παρεμπίπτουσα αγωγή, μετά τον παραδεκτό περιορισμό του αιτήματός του από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό στο σύνολό του, να αναγνωριστεί η υποχρέωση της παρεμπιπτόντως εναγομένης να του καταβάλει το σύνολο του οποιουδήποτε ποσού, που τυχόν θα υποχρεωθεί να καταβάλει ο ίδιος στην ενάγουσα της κύριας αγωγής (κεφάλαιο, τόκους, έξοδα), με το νόμιμο τόκο.-
Η δεύτερη των εναγομένων στην ένδικη αγωγή εταιρεία με την επωνυμία «……………» και τον ειδικότερο τίτλο «………..» και ήδη «…………..» και το διακριτικό τίτλο «…………..»-προσεπικαλούσα-παρεμπιπτόντως ενάγουσα με την από 13-11-2017 και με αριθ. κατάθεσης ………../2017 προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή της ισχυρίστηκε ότι τυγχάνει εταιρεία με αντικείμενο την εκμετάλλευση και λειτουργία φορέων υγειονομικής μέριμνας. Ότι στο πλαίσιο των ως άνω δραστηριοτήτων της λειτουργεί στην αναφερόμενη διεύθυνση το θεραπευτήριο …………. Ότι στις 06-10-2014 εισήχθη στο ως άνω θεραπευτήριο η ενάγουσα της κύριας αγωγής ………….., προκειμένου να υποβληθεί σε προγραμματισμένη χειρουργική επέμβαση αρθροσκοπικής ακρωμιοπλαστικής δεξιού ώμου. Ότι η τελευταία άσκησε κατ’ αυτής και του …….. . την ως άνω κύρια αγωγή της, το περιεχόμενο της οποίας παραθέτει αυτούσιο, ενσωματώνοντας το δικόγραφο αυτής στο υπό κρίση δικόγραφο της ίδιας. Ότι μεταξύ αυτής και της προσεπικαλουμένης-παρεμπιπτόντως εναγομένης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «………….» και το διακριτικό τίτλο «…………….» καταρτίστηκε το αναφερόμενο ασφαλιστήριο συμβόλαιο αστικής ευθύνης, δυνάμει του οποίου ασφάλισε σε αυτήν την έναντι των τρίτων αστική της ευθύνη για απώλεια ζωής, σωματικές βλάβες ή και υλικές ζημιές, συμπεριλαμβανομένης και της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης για το χρονικό διάστημα από 15-02-2014 έως 14-02-2015. Ότι επίσης έχει υπογράψει με την προσεπικαλούμενη ασφαλιστική εταιρεία και την αναφερόμενη σύμβαση ασφάλισης αστικής ευθύνης, καλύπτουσα μέχρι το ποσό των 750.000 ευρώ ανά περιστατικό με χρόνο κάλυψης από 15-02-2017 έως 14-02-2018 με το ίδιο ως άνω περιεχόμενο. Ότι για τα ως άνω ασφαλιστήρια έχουν καταβληθεί τα ασφάλιστρα, έχει δε οριστεί ως ανώτατο όριο ευθύνης ανά περιστατικό το ποσό των 750.000 ευρώ και συνολικά το ποσό των 1.500.000 ευρώ. Επικαλούμενη δε τα παραπάνω και ειδικότερα ότι δυνάμει των αναφερομένων ασφαλιστηρίων συμβολαίων, που ήταν σε ισχύ το μεν πρώτο κατά τον χρόνο κατά τον οποίο νοσηλεύθηκε στο ………….. η ενάγουσα της ως άνω κύριας αγωγής, το δε δεύτερο κατά τον χρόνο που επιδόθηκε στην ίδια η ως άνω αγωγή και ανέκυψαν σε βάρος της οι επίδικες αξιώσεις της αντιδίκου της, η προσεπικαλουμένη εταιρεία είχε αναλάβει την υποχρέωση να καλύψει την αστική της ευθύνη και να αποζημιώσει αυτήν (προσεπικαλούσα-παρεμπιπτόντως ενάγουσα) για την περίπτωση που η τελευταία υποχρεωθεί να καταβάλει σε τρίτα πρόσωπα, ως αποζημίωση ή χρηματική ικανοποίηση, καθώς επίσης (επικαλούμενη) και τη συνδρομή εννόμου συμφέροντος στο πρόσωπό της, προσεπικαλεί την καθ’ ης ασφαλιστική εταιρεία, υπό την ιδιότητά της ως δικονομικού της εγγυητή, να παρέμβει αναγκαστικώς (προσθέτως) υπέρ αυτής (προσεπικαλούσας), στην κύρια δίκη, δεδομένου ότι, σε περίπτωση ήττας της στην κύρια δίκη, θα πρέπει να της καταβάλει ως ασφάλισμα ποσό ίσο με το επιδικασθέν, ενώ περαιτέρω ζητεί με τη σωρευόμενη παρεμπίπτουσα αγωγή, μετά τον παραδεκτό περιορισμό του αιτήματός της από καταψηφιστικό σε εν μέρει αναγνωριστικό στο σύνολό του, να αναγνωριστεί η υποχρέωση της παρεμπιπτόντως εναγομένης να της καταβάλει το σύνολο του οποιουδήποτε ποσού τυχόν υποχρεωθεί να καταβάλει η ίδια στην ενάγουσα της κύριας αγωγής και συγκεκριμένα έως του ποσού των 121.500 ευρώ και να υποχρεωθεί αυτή να της καταβάλει το σύνολο του οποιουδήποτε ποσού τυχόν υποχρεωθεί να καταβάλει η ίδια στην ενάγουσα της κύριας αγωγής και συγκεκριμένα έως του ποσού των 100.000 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων.
Η προσθέτως παρεμβαίνουσα ανώνυμη ασφαλιστική εταιρεία «…………..» με την από 14-12-2017 και με αριθμό κατάθεσης ……………/2017 πρόσθετη παρέμβασή της ισχυρίστηκε ότι μετά την άσκηση της ως άνω κύριας αγωγής, το περιεχόμενο της οποίας παραθέτει αυτούσιο, ο πρώτος των εναγομένων άσκησε σε βάρος της την παραπάνω προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή, το περιεχόμενο της οποίας παραθέτει αυτούσιο. Ότι αυτή επέχει θέση δικονομικού εγγυητή του υπέρ ου η πρόσθετη παρέμβαση (ιατρού) εξαιτίας της σύμβασης ασφάλισης της αστικής-επαγγελματικής ευθύνης του, για την οποία εκδόθηκε το αναφερόμενο ασφαλιστήριο συμβόλαιο, με βάση το οποίο συμφωνήθηκε η κάλυψη της αστικής ευθύνης του ως άνω ιατρού λόγω πρόκλησης σωματικών βλαβών ή θανάτου σε τρίτους ασθενείς του από υπαίτιες πράξεις ή παραλείψεις του κατά την άσκηση των ιατρικών του καθηκόντων και εντός της συμφωνηθείσας ασφαλιστικής περιόδου, ήτοι από 24-01-2014 έως 24-01-2015, με ανώτατο όριο ευθύνης του το ποσό των 500.000 ευρώ, κατά τα αναφερόμενα ειδικότερα σ’ αυτήν. Με βάση δε τα παραπάνω δήλωσε ότι παρεμβαίνει προσθέτως υπέρ αυτού (πρώτου των εναγομένων) στη δίκη που διεξάγεται επί της κύριας αγωγής, αιτούμενη την απόρριψη της τελευταίας.-
Η προσθέτως παρεμβαίνουσα ανώνυμη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία «………….» και το διακριτικό τίτλο «……………..» με την από 15-01-2018 και με αριθμό κατάθεσης ………../2018 πρόσθετη παρέμβασή της ισχυρίζεται ότι δυνάμει του αναφερομένου και ανανεούμενου ασφαλιστηρίου συμβολαίου και με διάρκεια ασφάλισης από 15-02-2014 έως 15-2-2015 κάλυπτε τη γενική αστική, την επαγγελματική αστική και την εργοδοτική ευθύνη της υπέρ ης η πρόσθετη παρέμβαση «………………» και το διακριτικό τίτλο «…………..», σύμφωνα με τους γενικούς και ειδικούς όρους του εν λόγω ασφαλιστηρίου. Ότι τα όρια της επαγγελματικής αστικής ευθύνης ορίζονταν στο ποσό των 750.000 ευρώ ανά γεγονός σε σωματικές βλάβες και υλικές ζημίες και στο ποσό των 1.500.000 ευρώ αθροιστικά για το σύνολο των γεγονότων που θα συνέβαιναν καθ’ όλη τη διάρκεια της ασφαλιστικής περιόδου με ανώτατο όριο ευθύνης για όλες τις παρεχόμενες καλύψεις για την ασφαλιστική περίοδο το ως άνω ποσόν. Ότι στις 24-11-2017 της επιδόθηκε η ως άνω προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή της ως άνω εταιρείας («………………»), το περιεχόμενο της οποίας παραθέτει αυτούσιο μετά της συνενωμένης με αυτήν ως άνω κύριας αγωγής, υπό την ιδιότητά της ως δικονομικού εγγυητή της υπέρ ης η πρόσθετη παρέμβαση λόγω της μεταξύ τους σύμβασης ασφάλισης αστικής-επαγγελματικής ευθύνης. Με βάση δε τα παραπάνω δήλωσε ότι παρεμβαίνει προσθέτως υπέρ αυτής (δεύτερης των εναγομένων) στη δίκη που διεξάγεται επί της κύριας αγωγής, αιτούμενη την απόρριψη της τελευταίας.-
Επί των πιο πάνω αγωγών (κύριας και παρεμπιπτουσών) και των προσθέτων παρεμβάσεων εκδόθηκε αρχικά η υπ’ αριθ. 2771/2019 μη οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, με την οποία αναβλήθηκε η έκδοση οριστικής απόφασης και διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης, προκειμένου να διενεργηθεί ιατρική πραγματογνωμοσύνη. Μετά ταύτα και τη διενέργεια της πραγματογνωμοσύνης εκδόθηκε η εκκαλουμένη απόφαση, με την οποία, αφού κρίθηκε ότι δεν αποδείχθηκε αμελής άρα και παράνομη συμπεριφορά του πρώτου των εναγομένων, που να τελεί σε πρόσφορο αιτιώδη σύνδεσμο με την επέλευση της βλάβης της ενάγουσας και σε εσωτερική αιτιώδη σχέση με την εκτέλεση της ανατεθειμένης σ’ αυτόν υπηρεσίας και ως εκ τούτου δεν στοιχειοθετείται ευθύνη ούτε και της δεύτερης των εναγομένων, ακολούθως απορρίφθηκε ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη η ως άνω κύρια αγωγή, απορρίφθηκαν οι ως άνω παρεμπίπτουσες αγωγής και έγιναν δεκτές οι παραπάνω πρόσθετες παρεμβάσεις. Κατά της απόφασης αυτής παραπονούνται : Α) Η ενάγουσα στην πιο κύρια αγωγή . …… με την πρώτη ως άνω κρινόμενη έφεσή της, για λόγους αναγομένους σε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και ζητεί την εξαφάνιση αυτής και την καθ’ ολοκληρίαν αποδοχή της πιο πάνω (κύριας) αγωγής της. Β) Η δεύτερη των εναγομένων στην ως άνω κύρια αγωγή-προσεπικαλούσα-παρεμπιπτόντως ενάγουσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «………….» και το διακριτικό τίτλο «………………» με την δεύτερη ως άνω κρινόμενη (επικουρική ή υπό όρο) έφεσή της (η οποία επιτρέπεται, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 80,88, 89, 277 παρ. 4 και 517 ΚΠολΔ (βλ. Τρ. Εφ. Θεσσ. 1104/2024, Τρ. Εφ. Αθ. 262019) για λόγους αναγομένους σε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο και ζητεί, για την περίπτωση που γίνει δεκτή η ως άνω έφεση της κυρίως ενάγουσας και το παρόν Δικαστήριο εξαφανίσει την προσβαλλόμενη απόφαση και δεχθεί την κύρια αγωγή, να εξαφανιστεί η απόφαση αυτή και ως προς την παρεμπίπτουσα αγωγή της και να αναγνωριστεί η υποχρέωση της παρεμπιπτόντως εναγομένης να της καταβάλει το σύνολο του οποιουδήποτε ποσού τυχόν υποχρεωθεί να καταβάλει η ίδια στην ενάγουσα της κύριας αγωγής και συγκεκριμένα έως του ποσού των 121.500 ευρώ και να υποχρεωθεί αυτή να της καταβάλει το σύνολο του οποιουδήποτε ποσού τυχόν υποχρεωθεί να καταβάλει η ίδια στην ενάγουσα της κύριας αγωγής και συγκεκριμένα έως του ποσού των 100.000 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων και Γ) Επίσης, η προσθέτως υπέρ του δευτέρου των εναγομένων στην ως άνω κύρια αγωγή ………….. (ιατρού) παρεμβαίνουσα στον πρώτο βαθμό ανώνυμη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία «…………», άσκησε και στο παρόν Δικαστήριο πρόσθετη παρέμβαση υπέρ αυτού και κατά της ενάγουσας στην ως άνω κύρια αγωγή, ζητώντας την απόρριψη της ως άνω (πρώτης) έφεσης της τελευταίας.-
Οι πιο πάνω εφέσεις ασκήθηκαν νομίμως και εμπροθέσμως από τις ως άνω διαδίκους, από τις οποίες η εκκαλούσα στην πρώτη έφεση ηττήθηκε πρωτοδίκως. Πρέπει, επομένως, να γίνουν δεκτές από τυπική άποψη και να ερευνηθούν ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων τους, κατά την ίδια τακτική διαδικασία (άρθρ. 533 παρ.1 ΚΠολΔ), δεδομένου ότι έχει καταβληθεί για καθεμία απ’ αυτές και το προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 495 παρ. 3 ΚΠολΔ παράβολο άσκησης της έφεσης, όπως προκύπτει από τις σχετικές εκθέσεις κατάθεσης των δικογράφων αυτών (βλ. e-./2024 παράβολο για την πρώτη έφεση και e-./2024 παράβολο για τη δεύτερη-επικουρική έφεση), με την επισήμανση ότι η ως άνω επικουρική έφεση θα ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της, εφόσον πληρωθεί η αίρεση υπό την οποία ασκήθηκε, δηλαδή η ευδοκίμηση της ως άνω πρώτης έφεσης. Επίσης, η ως άνω πρόσθετη παρέμβαση ασκείται αρμοδίως και παραδεκτά ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, εφόσον υφίσταται έννομο συμφέρον της προσθέτως παρεμβαίνουσας (άρθρ. 31, 80 και 238 ΚΠολΔ, 1, 7 και 25 του ν. 2496/1997) και είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 361 ΑΚ, 1, 2, 7, 11 και 25 του ν. 2496/1997.-
ΙΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 298, 299, 330 εδ. β΄, 914 και 932 ΑΚ συνάγεται ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση ή (και) προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης ή της ψυχικής οδύνης προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση περιουσιακής ζημίας, ή (και) ηθικής βλάβης και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της, περιουσιακού ή μη χαρακτήρα, ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας. Για την κατάφαση της παρανομίας δεν απαιτείται παράβαση συγκεκριμένου κανόνα δικαίου, αλλά αρκεί η αντίθεση της συμπεριφοράς στο γενικότερο πνεύμα του δικαίου ή στις επιταγές της έννομης τάξης. Έτσι, παρανομία συνιστά και η παράβαση της γενικής υποχρέωσης πρόνοιας και ασφάλειας στο πλαίσιο της συναλλακτικής και γενικότερα της κοινωνικής δραστηριότητας των ατόμων, δηλαδή η παράβαση της, κοινωνικώς επιβεβλημένης και εκ της θεμελιώδους δικαιϊκής αρχής της συνεπούς συμπεριφοράς απορρέουσας, υποχρέωσης λήψης ορισμένων μέτρων επιμέλειας για την αποφυγή πρόκλησης ζημίας σε έννομα αγαθά τρίτων προσώπων. Αμέλεια, ως μορφή υπαιτιότητας, υπάρχει όταν, εξαιτίας της παράλειψης του δράστη να καταβάλει την επιμέλεια που αν κατέβαλε – με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου, συνετού και επιμελούς εκπροσώπου του κύκλου δραστηριότητάς του- θα ήταν δυνατή η αποτροπή του ζημιογόνου αποτελέσματος, αυτός (δράστης) είτε δεν προέβλεψε την επέλευση του εν λόγω αποτελέσματος είτε προέβλεψε μεν το ενδεχόμενο επέλευσής του, ήλπιζε όμως ότι θα το αποφύγει. Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του δράστη ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή (πρόσφορη), κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων – χωρίς τη μεσολάβηση, άλλων άσχετων ή ασυνήθιστων και έκτακτων περιστατικών – να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε όντως στη συγκεκριμένη περίπτωση (ΑΠ 1921/2025, ΑΠ 1671/2025, ΑΠ 1160/2024, ΑΠ 74/2024, ΑΠ 1024/2022, ΑΠ 1344/2021). Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι για την κατάφαση ύπαρξης αιτιώδους συνδέσμου υιοθετείται η θεωρία της πρόσφορης αιτιότητας (ΑΠ 1067/2015, ΑΠ 974/2014, ΑΠ 726/2012). Περαιτέρω, η συνδρομή των ανωτέρω προϋποθέσεων θεμελιώνει και την αδικοπρακτική ευθύνη του ιατρού για ζημία που προκαλείται από αυτόν κατά την παροχή των (ιατρικών) υπηρεσιών του. Ειδικότερα, η ιατρική αμέλεια θεμελιώνεται στο άρθρο 24 του α.ν. 1565/1939 «περί Κώδικος ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος», που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 47 του ΕισΝΑΚ και πριν την κατάργησή του με το ν. 4512/2018, σύμφωνα με το οποίο «Ο ιατρός οφείλει να παρέχει μετά ζήλου, ευσυνειδησίας και αφοσιώσεως την ιατρικήν αυτού συνδρομήν, συμφώνως προς τας θεμελιώδεις αρχάς της ιατρικής επιστήμης και της κτηθείσης πείρας, τηρώντας τας ισχύουσας διατάξεις περί διαφυλάξεως της υγείας των ασθενών και προστασίας των υγιών», ήδη όμως και στις διατάξεις των άρθρ. 2 § 3 εδ. α΄, 3 §§ 2 και 3 και 10 §§ 1 και 3 του ν. 3418/2005 (Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας), που εκσυγχρονίζουν και εξειδικεύουν πλέον το ζητούμενο πρότυπο της ορθής ιατρικής συμπεριφοράς, ορίζοντας ότι : «Το ιατρικό λειτούργημα ασκείται σύμφωνα με τους γενικά αποδεκτούς και ισχύοντες κανόνες της ιατρικής επιστήμης» (2 § 3 εδ. α΄), «2. Ο ιατρός ενεργεί με βάση : α) την εκπαίδευση που του έχει παρασχεθεί κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών του σπουδών, την άσκησή του για την απόκτηση τίτλου ιατρικής ειδικότητας και τη συνεχιζόμενη ιατρική του εκπαίδευση, β) την πείρα και τις δεξιότητες που αποκτά κατά την άσκηση της ιατρικής και γ) τους κανόνες της τεκμηριωμένης και βασισμένης σε ενδείξεις ιατρικής επιστήμης. 3. Ο ιατρός, κατά την άσκηση της ιατρικής, ενεργεί με πλήρη ελευθερία, στο πλαίσιο των γενικά αποδεκτών κανόνων και μεθόδων της ιατρικής επιστήμης, όπως αυτοί διαμορφώνονται με βάση τα αποτελέσματα της εφαρμοσμένης σύγχρονης επιστημονικής έρευνας. Έχει δικαίωμα για επιλογή μεθόδου θεραπείας, την οποία κρίνει ότι υπερτερεί σημαντικά έναντι άλλης, για τον συγκεκριμένο ασθενή, με βάση τους σύγχρονους κανόνες της ιατρικής επιστήμης και παραλείπει τη χρήση μεθόδων που δεν έχουν επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση» (3 §§ 2 και 3), «1. Η άσκηση της ιατρικής γίνεται σύμφωνα με τους γενικά παραδεκτούς κανόνες της ιατρικής επιστήμης. Ο ιατρός έχει υποχρέωση συνεχιζόμενης δια βίου εκπαίδευσης και ενημέρωσης σχετικά με τις εξελίξεις της ιατρικής επιστήμης και της ειδικότητάς του. … 3. Ο ιατρός οφείλει να αναγνωρίζει τα όρια των επαγγελματικών του ικανοτήτων και να συμβουλεύεται τους συναδέλφους του (10 §§ 1 και 3)». Από τη διάταξη του άρθρου 24 του α.ν. 1565/1939, σε συνδυασμό με τις λοιπές που προαναφέρθηκαν, προκύπτει ότι ο ιατρός ευθύνεται σε αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη ο ασθενής πελάτης του από κάθε αμέλειά του, ακόμη και ελαφρά, εάν κατά την εκτέλεση των ιατρικών καθηκόντων του παρέβη την υποχρέωση επιμέλειας που έχει, να ενεργήσει δηλαδή σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές της ιατρικής επιστήμης. Αντιθέτως, δεν φέρει καμιά ευθύνη αν ενήργησε σύμφωνα με τους πιο πάνω κανόνες (lege artis), και ειδικότερα, όπως θα ενεργούσε κάτω από τις ίδιες συνθήκες και περιστάσεις και έχοντας στη διάθεσή του τα ίδια μέσα ένας μέσος, συνετός και επιμελής ιατρός (ΑΠ 823/2024, ΑΠ 1121/2022, ΑΠ 864/2020, ΑΠ 655/2019, ΑΠ 853/2017). Ιδιαίτερα θα ληφθεί υπόψη η συνδρομή ειδικότητας στο πρόσωπο του ιατρού, η οποία αποτελεί και τον λόγο βαρύτερης ευθύνης του ειδικού (specialiste), αφού η προσφυγή στις υπηρεσίες του, με βαρύτερη οικονομική επιβάρυνση συνήθως του ασθενούς, γίνεται ακριβώς λόγω της ειδικότητάς του αυτής (ΑΠ 1856/2022, ΑΠ 220/2003, ΑΠ 967/2001). Ειδικότερα, η ιατρική αμέλεια μπορεί να εμφανίζεται υπό τις εξής μορφές : α) Ως εσφαλμένη διάγνωση ή μη διάγνωση μιας νόσου, λόγω μη συμμόρφωσης προς τους κοινώς αναγνωρισμένους κανόνες της ιατρικής επιστήμης, η οποία έχει ως συνέπεια τη μη αντίληψη και μη κοινοποίηση του κινδύνου που απειλεί το έννομο αγαθό της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας και υγείας (ως επί το πλείστον η ορθή διάγνωση προϋποθέτει τη λήψη του ιστορικού του ασθενούς, εξέτασή του, εργαστηριακές εξετάσεις, ακτινογραφίες και συμβουλή άλλων ιατρών). β) Ως εσφαλμένη-πλημμελής θεραπευτική αγωγή (φαρμακευτική, διαιτητική, εγχειρητική κλπ.), διαδικασία δηλαδή που αποσκοπεί στην ίαση του ασθενούς, κατά τρόπο που παρακάμπτει τους κοινώς αναγνωρισμένους κανόνες της ιατρικής επιστήμης (π.χ. μη έγκαιρη επέμβαση, χορήγηση υπερβολικής δόσης φαρμάκου). Δηλαδή, η αμέλεια του ιατρού μπορεί να θεμελιωθεί σε σφάλμα περί την εκλογή της θεραπείας, λόγω της οποίας και επέρχεται κακό στον ασθενή, είτε αυτό οφείλεται σε άγνοια της προσήκουσας για την περίπτωση θεραπείας ή γενικά ενέργειας, είτε σε επιλογή μεθόδου και θεραπείας, που κατά τις γενικά κρατούσες αρχές της ιατρικής επιστήμης δεν ήταν ενδεδειγμένες για τη συγκεκριμένη περίπτωση. γ) Ως μη παραπομπή του ασθενούς σε ειδικό θάλαμο και την ανάληψη της διεξαγωγής ενός διαγνωστικού ή θεραπευτικού εγχειρήματος, χωρίς να υπάρχουν οι απαραίτητες ειδικές γνώσεις και ικανότητες ή τα κατάλληλα διαγνωστικά μέσα. δ) Ως μη εκπλήρωση καθήκοντος ιατρικής μέριμνας και επιμέλειας (ΑΠ 1856/2022, ΑΠ 974/2014, ΑΠ 2368/2005). Την ευθύνη αυτή του ιατρού, ως προς ορισμένα (ειδικά) θέματα, καλύπτει η ρυθμιστική εμβέλεια του άρθρου 8 του ν. 2251/1994 για την «προστασία των καταναλωτών». Από τις διατάξεις αυτού του άρθρου προκύπτει ότι στο πεδίο εφαρμογής του εμπίπτουν και οι ιατρικές υπηρεσίες, διότι ο παρέχων αυτές ιατρός ενεργεί κατά τρόπο ανεξάρτητο, δεν υπόκειται δηλαδή σε συγκεκριμένες υποδείξεις ή οδηγίες του αποδέκτη των υπηρεσιών (ασθενούς), αλλά έχει την πρωτοβουλία και την ευχέρεια να προσδιορίζει τον τρόπο παροχής των υπηρεσιών του (ΑΠ 878/2023, ΑΠ 1381/2022, ΑΠ 1194/2021, ΑΠ 1187/2017, ΑΠ 427/2015). Για τη θεμελίωση της (αδικοπρακτικής) ιατρικής ευθύνης απαιτείται παράνομη και υπαίτια πρόκληση ζημίας. Αμφότερες οι προϋποθέσεις αυτές (παρανομία και υπαιτιότητα) συντρέχουν ταυτόχρονα, με βάση τη θεώρηση της αμέλειας ως μορφής πταίσματος και ως μορφής παρανομίας («διπλή λειτουργία της αμέλειας»). Έτσι, αν στο πλαίσιο μιας ιατρικής πράξης, παραβιασθούν οι κανόνες και αρχές της ιατρικής επιστήμης και εμπειρίας ή (και) οι εκ του γενικού καθήκοντος πρόνοιας και ασφάλειας απορρέουσες υποχρεώσεις επιμέλειας του μέσου συνετού ιατρού της ειδικότητας του ζημιώσαντος, τότε η συμπεριφορά αυτή είναι παράνομη και συγχρόνως υπαίτια. Ενόψει δε της νόθου αντικειμενικής ευθύνης, που καθιερώνεται συναφώς, με την έννοια της αντιστροφής του βάρους απόδειξης, τόσο ως προς την υπαιτιότητα, όσο και ως προς την παρανομία, ο ζημιωθείς φέρει το βάρος να αποδείξει την παροχή των υπηρεσιών, τη ζημία του και τον αιτιώδη σύνδεσμο της ζημίας με την εν γένει παροχή των υπηρεσιών, όχι όμως και τη συγκεκριμένη πράξη ή παράλειψη που επέφερε το ζημιογόνο αποτέλεσμα, ενώ ο παρέχων τις υπηρεσίες ιατρός, προκειμένου να απαλλαγεί από την ευθύνη, πρέπει να αποδείξει είτε την ανυπαρξία παράνομης και υπαίτιας πράξης του, είτε ανταποδεικτικώς, την έλλειψη αιτιώδους συνδέσμου της ζημίας με την παράνομη και υπαίτια πράξη του, είτε τη συνδρομή κάποιου λόγου επαγόμενου την άρση ή τη μείωση της ευθύνης του (ΑΠ 74/2024, ΑΠ 1381/2022, ΑΠ 1344/2021). Εξάλλου, προκειμένου να στοιχειοθετηθεί κατά τις πιο πάνω διατάξεις ευθύνη του ιατρού και υποχρέωσή του για αποζημίωση, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη πρόσφορου αντικειμενικού αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της φερομένης ως παράνομης συμπεριφοράς του ιατρού και της ζημίας που έχει προκληθεί ή και της βλάβης, περιουσιακής ή ηθικής, την οποία ο ασθενής επικαλείται. Ο εν λόγω αντικειμενικός αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει, όταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, η φερομένη ως ζημιογόνος πράξη ή παράλειψη ή υλική ενέργεια, κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων, ήταν ικανή και πρόσφορη να επιφέρει το ζημιογόνο γεγονός. (ΑΠ 655/2019, ΑΠ 100/2015, ΑΠ 145/2014). Περαιτέρω, σε περίπτωση συνδρομής συμβατικής σχέσης παροχής ιατρικών υπηρεσιών μεταξύ ιατρού και ασθενή, η συμπεριφορά στην οποία, σύμφωνα με όσα παραπάνω αναπτύχθηκαν, θεμελιώνεται ιατρική ευθύνη λόγω αδικοπραξίας, αξιολογούμενη παράλληλα και ως ελλιπής ή πλημμελής εκπλήρωση της αντίστοιχης συμβατικής ενοχής, θεμελιώνει τη σχετική υποχρέωση αποζημίωσης και στις διατάξεις των άρθρων 648, 652 και 676 ΑΚ. Στην περίπτωση αυτή εμφανίζεται το φαινόμενο της «ελεύθερης συρροής αξιώσεων», με την έννοια ότι οι δύο αξιώσεις είναι αυτοτελείς και ανεξάρτητες μεταξύ τους και η καθεμία υπόκειται στη δική της ρύθμιση, ο δε ζημιωθείς δικαιούται να ασκήσει κατ’ επιλογή οποιαδήποτε επιθυμεί, θα ικανοποιηθεί όμως μόνο μια φορά, αφού με την εκπλήρωση της, μιας εκπληρώνεται και ο σκοπός της άλλης, ενώ η τελευταία θα σώζεται μόνο για το τυχόν επιπλέον (ΑΠ 345/2018, ΑΠ 1273/2017). Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 922 ΑΚ, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 299, 330 εδ. β΄, 914 και 932 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι, σε περίπτωση πρόκλησης σωματικής βλάβης από αδικοπρακτική συμπεριφορά του προστηθέντος, η ευθύνη του προστήσαντος προς αποκατάσταση της ζημίας και της ηθικής βλάβης του παθόντος ή της ψυχικής οδύνης της οικογένειας του θύματος προϋποθέτει: α) σχέση πρόστησης, β) παράνομη και υπαίτια (άρα και αμελή) συμπεριφορά του προστηθέντος, τελούσα σε πρόσφορο αιτιώδη σύνδεσμο με την επέλευση της σωματικής βλάβης ή θανάτωσης προσώπου και γ) εσωτερική αιτιώδη σχέση μεταξύ της εν λόγω συμπεριφοράς και της εκτέλεσης της ανατεθειμένης στον προστηθέντα υπηρεσίας. Σχέση πρόστησης υπάρχει όταν, στο πλαίσιο υφιστάμενης μεταξύ δύο προσώπων (φυσικών ή νομικών) δικαιοπρακτικής ή οποιασδήποτε άλλης βιοτικής σχέσης, διαρκούς ή ευκαιριακής, το ένα από τα πρόσωπα αυτά (προστήσας) αναθέτει στο άλλο (προστηθέντα), με ή χωρίς αμοιβή, την εκτέλεση ορισμένης υπηρεσίας, υλικής ή νομικής φύσης, η οποία αποβλέπει στη διεκπεραίωση υποθέσεων και γενικότερα στην εξυπηρέτηση των επαγγελματικών, οικονομικών, κοινωνικών ή άλλων συμφερόντων του πρώτου και κατά την οποία ο δεύτερος υπόκειται στον έλεγχο ή έστω στις γενικές οδηγίες και εντολές ή μόνο στην επίβλεψη του πρώτου. Πάντως, όταν η εκτέλεση μιας υπηρεσίας έχει ανατεθεί σε πρόσωπα με εξειδικευμένες επιστημονικές ή τεχνικές γνώσεις, ο άνω έλεγχος δεν είναι απαραίτητο να εκτείνεται στον τρόπο εργασίας των εν λόγω προσώπων, ως προς τον οποίο άλλωστε ο κύριος της υποθέσεως, ελλείψει των σχετικών γνώσεων, δεν είναι σε θέση να τα ελέγξει, αλλά μπορεί και αρκεί (ο έλεγχος) να αφορά στην παροχή οδηγιών, έστω και γενικού περιεχομένου, ως προς τον τόπο, τον χρόνο και τους λοιπούς όρους εργασίας των ειδικευμένων προσώπων. Ειδικότερα, στην περίπτωση νοσηλείας ασθενούς από ιατρό σε νοσηλευτικό ίδρυμα, αρκεί, για τον χαρακτηρισμό του τελευταίου ως προστήσαντος, η εκ μέρους του παροχή γενικών μόνο οδηγιών στον ιατρό, ως προς τον τόπο, τον χρόνο και τους όρους εργασίας του τελευταίου. Και τούτο, γιατί η παροχή ειδικών οδηγιών στον ιατρό για τον τρόπο διενέργειας των ιατρικών πράξεων (διαγνωστικών ή θεραπευτικών) δεν είναι δυνατή, αφού, όπως προκύπτει από το άρθρο 24 του α.ν. 1565/1939 «περί κωδικός ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος», ο ιατρός είναι υποχρεωμένος, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, να ενεργεί όχι σύμφωνα με τις τυχόν ειδικές αυτές οδηγίες, αλλά σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές της ιατρικής επιστήμης, ήτοι τα διδάγματα της εν λόγω επιστήμης και την αποκτηθείσα συναφώς ειδική πείρα. Επομένως, αν από αμελή κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του συμπεριφορά του προστηθέντος ιατρού επήλθε η σωματική βλάβη προσώπου νοσηλευομένου σε ιδιωτική κλινική, η προστήσασα τον ιατρό κλινική ευθύνεται για την αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας και της ηθικής βλάβης που υπέστη το πιο πάνω πρόσωπο. Πρόκειται για γνήσια αντικειμενική ευθύνη, δικαιολογητικό λόγο της οποίας αποτελεί το γεγονός ότι ο προστήσας ωφελείται από τις υπηρεσίες του προστηθέντος, διευρύνοντας το πεδίο της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και ως εκ τούτου είναι εύλογο να φέρει την ευθύνη για τους κινδύνους που προκύπτουν από τη δραστηριότητα του προστηθέντος (ΑΠ 1261/2025, ΑΠ 330/2025, ΑΠ 1915/2024, ΑΠ 825/2021, ΑΠ 432/2021, ΑΠ 418/2018, ΑΠ 687/2013).
IV. Στην προκειμένη περίπτωση από τις επικαλούμενες και νομίμως προσκομιζόμενες από τους διαδίκους ένορκες βεβαιώσεις υπ’ αριθ. …, …., …. και …../25-01-2018 των μαρτύρων ………… ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών ………., υπ’ αριθ. …., …., …. και …../26-01-2018 των μαρτύρων …………. ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών ………., οι οποίες λήφθηκαν μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση των αντιδίκων τους σε καθεμία απ’ αυτές, την από 10-09-2020 και με αριθμό πράξης κατάθεσης ………./11-09-2020 έκθεση ιατρικής πραγματογνωμοσύνης του ορθοπαιδικού-χειρουργού ιατρού ………., ο οποίος διορίστηκε πραγματογνώμονας δυνάμει της υπ’ αριθ. 274/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων), την από 16-11-2022 έκθεση του διορισθέντος τεχνικού συμβούλου ………, την από 16-11-2020 έκθεση του διορισθέντος τεχνικού συμβούλου ……….., την από 07-02-2018 ιατροδικαστική γνωμοδότηση της ιατροδικαστή ……………, την από 03-01-2018 ιατρική γνωμάτευση-τεχνική έκθεση του ……….., καθώς και απ’ όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : Η ενάγουσα της κύριας αγωγής ………, που έχει γεννηθεί το έτος 1975, στις 14-06-2012 είχε υποβληθεί σε αρθροσκοπική επέμβαση υπακρωμιακής αποσυμπίεσης του δεξιού ώμου λόγω συνδρόμου υπακρωμιακής προστριβής από τον ορθοπαιδικό χειρουργό ………. Η εν λόγω χειρουργική επέμβαση δεν απέδωσε τα αναμενόμενα και τα συμπτώματα του ως άνω συνδρόμου δεν βελτιώθηκαν μετεγχειριτικά και επανήλθαν σε σύντομο χρόνο. Ακολούθως, κατά το μήνα Σεπτέμβριο του 2013 η ως άνω ενάγουσα στην κύρια αγωγή απευθύνθηκε στον πρώτο των εναγομένων σ’ αυτήν ιατρό-ορθοπαιδικό χειρουργό ………… στις εγκαταστάσεις της δεύτερης των εναγομένων (ιδιωτικό θεραπευτήριο-νοσοκομείο «……..»), προκειμένου να υποβληθεί σε εξετάσεις επί πόνου που παρέμενε στο δεξιό της ώμο επί εδάφους της ως άνω χειρουργικής επέμβασης στην οποία είχε υποβληθεί το έτος 2012. Ειδικότερα, η ενάγουσα στην κύρια αγωγή στις 04-9-2013 υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία στο νοσοκομείο «……..», από το πόρισμα της οποίας προέκυψε ότι αυτή έπασχε από «…πιθανή τενοντίτιδα στο περιφερικό τμήμα του υπερακανθίου» και «…δίδονταν η εντύπωση σχετικά χαμηλής κλίσης του ακρωμίου, γεγονός που συνηγορούσε υπέρ συνδρόμου πρόσκρουσης». Επίσης, στις 29-09-2014, μετά από σύσταση του πρώτου των εναγομένων ιατρού, η ενάγουσα της κύριας αγωγής υποβλήθηκε σε νέα μαγνητική τομογραφία στο Νοσοκομείο «…………» , από την οποία προέκυψαν τα εξής : «…προς τα κάτω κλίση του ακρωμίου με γωνία που υπερβαίνει τις 10 μοίρες…επανελέγχεται εικόνα τεντόντωσης και μερικής ρήξης των πρόσθιων καταφυτικών ινών του υπερακανθίου», ενώ με βάση το νέο εύρημα εμφανίζονται «…εκτεταμένες εκφυλιστικές αλλοιώσεις της ακρωμιο-κλειδικής δια-άρθρωσης» και τελικά στο συμπέρασμα αναφέρεται ότι «η εξέταση δεν διαφοροποιείται ουσιωδώς σε σύγκριση με την ΜΤ1 της 04.09.2013». Από τις ανωτέρω μαγνητικές τομογραφίες προέκυψε ότι η ενάγουσα έπασχε από τενοντίτιδα στο περιφερικό τμήμα της κατάφυσης του υπερακανθίου μυός και κυρτότητα του προσθίου τμήματος του ακρωμίου. Ειδικότερα, η δεύτερη μαγνητική τομογραφία ανέδειξε εκτεταμένες εκφυλιστικές αλλοιώσεις της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης. Μετά ταύτα ο πρώτος των εναγομένων, σύμφωνα με τα πορίσματα και τις αρχές της ιατρικής επιστήμης, πρότεινε στην ενάγουσα την χειρουργική αποκατάσταση του ζητήματος που την απασχολούσε και ειδικότερα αρθροσκοπική αποσυμπίεση του υπακρωμιακού χώρου και ακρωμιοπλαστική δεξιού ώμου. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι η σύσταση του πρώτου των εναγομένων προς την ενάγουσα για την αντιμετώπιση του ως άνω προβλήματος υγείας της ήταν η αυτή τόσο κατά το μήνα Σεπτέμβριο του έτους 2013, που τον επισκέφθηκε για πρώτη φορά, όσο και κατά τη δεύτερη επίσκεψή της κατά το μήνα το Σεπτέμβριο του έτους 2014, δεδομένου ότι η ενάγουσα λόγω της εργασίας της ανέβαλε την πραγματοποίηση της ως άνω υποδειχθείσας σε αυτήν επέμβασης. Μετά ταύτα στις 06-10-2014 η ενάγουσα μετέβη στις εγκαταστάσεις της δεύτερης των εναγομένων, όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση από τον πρώτο των εναγομένων στο ως άνω νοσοκομείο «……» και ειδικότερα πραγματοποιήθηκε : α) ενδοσκοπική-αρθροσκοπική αποσυμπίεση του μέσου νεύρου λόγω συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα και β) αρθροσκοπική αποσυμπίεση υπακρωμιακού χώρου με εκτομή του ορογόνου θυλάκου, εκτομή τμήματος του ακρωμίου και αρθροσκοπική αντιμετώπιση παθολογίας του στροφικού πετάλου. Η εν λόγω διπλή χειρουργική επέμβαση με χειρουργό τον πρώτο των εναγομένων, βοηθό χειρουργό τον …………. και αναισθησιολόγο την ………., τα ονόματα των οποίων αναγράφονται στο πρακτικό χειρουργείου του ως άνω νοσοκομείου, πραγματοποιήθηκε υπό γενική νάρκωση και διήρκεσε μια (1) ώρα και πενήντα (50) λεπτά, σύμφωνα με το από 06.10.2014 πρακτικό χειρουργείου (ώρα εισόδου στο χειρουργείο: 08.10 , ώρα λήξης επέμβασης: 10.00). Στη συνέχεια η ενάγουσα παρέμεινε στον χώρο της ανάνηψης για παρακολούθηση περίπου μια (1) ώρα , ήτοι από τις 11.00 έως τις 12.00 μμ με καλά ζωτικά σημεία και στη συνέχεια αναχώρησε για το θάλαμο νοσηλείας. Το απόγευμα δε της ίδιας ημέρας (06-10-2014), αφού προηγουμένως ο πρώτος των εναγομένων την είχε επισκεφθεί στο δωμάτιό της και την είχε ενημερώσει για την επιτυχή έκβαση της επέμβασης, η ενάγουσα εξήλθε του νοσοκομείου μετά από έγγραφες οδηγίες του ως άνω ιατρού της, ενόψει του ότι, όπως και η ίδια αναφέρει στην αγωγή της, αισθανόταν καλύτερα, παρά το ότι εμφάνιζε οίδημα στον ώμο, το λαιμό και το θώρακα, συμπτώματα άλλωστε συμβατά με τέτοιου είδους επέμβαση. Από την επόμενη ημέρα μετά την έξοδό της από το νοσοκομείο η ενάγουσα αισθανόταν δυσάρεστα και εξακολουθούσε να εμφανίζει μετεγχειρητικό οίδημα και αιμάτωμα στη χειρουργηθείσα περιοχή, επικοινώνησε δε με τον πρώτο των εναγομένων, ο οποίος της εξήγησε ότι τα εν λόγω συμπτώματα είναι συνήθη για την επέμβαση στην οποία είχε υποβληθεί. Στις 13-10-2014 η ενάγουσα επισκέφθηκε τον πρώτο των εναγομένων στις εγκαταστάσεις της δεύτερης αυτών, κατά την οποία (επίσκεψη) αφαιρέθηκαν βάσει του προγραμματισμού τα ράμματα της αρθροσκόπησης ώμου, ενώ η ενάγουσα έθεσε στον πρώτο των εναγομένων το ζήτημα για το έντονο οίδημα και το αιμάτωμα που εμφάνιζε, χωρίς να αναφέρει ότι είχε αφόρητους πόνους στο σημείο, ο δε τελευταίος της απάντησε ότι επρόκειτο για συνήθη συμπτώματα και ότι η μετεγχειρητική της κατάσταση εξελίσσονταν ομαλά. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι στις 18-10-2014, δηλαδή δώδεκα (12) ημέρες μετά την ως άνω επέμβαση και πέντε (5) ημέρες μετά την ως άνω κοπή των ραμμάτων στον ώμο και ενώ αυτή (ενάγουσα) βρισκόταν σε όμορη (γειτονική) οικία με τη δική της και συγκεκριμένα στην οικία της …………., άκουσε ένα «κρακ» στο σημείο της κλείδας, όπως η ίδια περιγράφει στην αγωγή της και αισθάνθηκε δυνατό πόνο. Αμέσως επικοινώνησε με τον πρώτο των εναγομένων, ο οποίος της συνέστησε να πάρει ένα παυσίπονο και να του στείλει τις φωτογραφίες, που η ίδια (η ενάγουσα) είχε τραβήξει (βγάλει), και να μεταβεί στο νοσοκομείο για εξέταση. Την ίδια ημέρα (18-10-2014) η ενάγουσα μετέβη στο νοσοκομείο, όπου πραγματοποιήθηκε ακτινολογικός έλεγχος και διαπιστώθηκε κάταγμα μεσότητας μέσου 3τημορίου της δεξιάς κλείδας. Σε σχετικές ερωτήσεις του πρώτου των εναγομένων για τον τρόπο που προκλήθηκε το εν λόγω κάταγμα και συγκεκριμένα εάν έπεσε ή εάν κτύπησε ή εάν προσέκρουσε σε κάποιο σημείο, η ενάγουσα απάντησε αρνητικά και ότι το μόνο που συνέβη ήταν ότι αιφνιδίως άκουσε ένα «κρακ» και αισθάνθηκε έντονο πόνο. Ο πρώτος των εναγομένων ιατρός της συνέστησε ανάρτηση βραχιονίου και επανεξέταση με νέο ακτινολογικό έλεγχο σε μια εβδομάδα. Η ενάγουσα όμως, επικαλούμενη κλονισμό της εμπιστοσύνης της προς το πρόσωπο του πρώτου των εναγομένων, υποβλήθηκε σε αξονική τομογραφία του δεξιού ώμου και ωμικής ζώνης στο νοσοκομείο «…….» με την εξής διάγνωση : «εικόνα κατάγματος στη μεσότητα της κλείδας με παρουσία ευμεγέθους πώρου χωρίς να αναγνωρίζεται σαφώς επιπρόσθετος παθολογικός ιστός, που να θέτει την υπόνοια παθολογικού κατάγματος». Επίσης, στις 29-10-2014 η ενάγουσα υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία στην περιοχή της κλείδας στο διαγνωστικό κέντρο «….» με την εξής διάγνωση : «διακρίνεται κάταγμα μεσότητας της δεξιάς κλείδας παρουσία συλλογής που εκτείνεται γύρω από την κλείδα μέχρι την ακρωμιοκλειδική άρθρωση (μέγιστου μήκους 7 cm και μέγιστης εγκάρσιας διαμέτρου 1,6 cm περίπου). Δεν διακρίνεται όμως παθολογικός ιστός στην περιοχή του κατάγματος». Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα στις 27-01-2015 υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση εσωτερικής οστεοσύνθεσης της δεξιάς κλείδας στο Γενικό Νοσοκομείο «ΚΑΤ» από τον ορθοπαιδικό χειρουργό …………., Επιμελητή της Κλινικής Χειρουργικής Χεριού και Άνω ΄Ακρου και Μικροχειρουργικής, λόγω μη πώρωσης του κατάγματος της κλείδας μετά από τρεις (3) μήνες. Συγκεκριμένα τοποθετήθηκαν πλάκα, βίδες και οστικό μόσχευμα, που ελήφθη από το λαγόνιο οστό λόγω οστικού ελλείματος, ενώ εστάλη ιστός από την περιοχή του κατάγματος για βιοψία, η οποία δεν ανέδειξε παθολογικό ιστό. Η ενάγουσα εξήλθε από το ως άνω Νοσοκομείο στις 30-01-2015 και παρακολουθήθηκε τακτικά στα Εξωτερικά Ιατρεία. Στις 21-10-2016 υποβλήθηκε επιτυχώς σε χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης των υλικών της οστεοσύνθεσης του κατάγματος της δεξιάς κλείδας από τον ίδιο ως άνω χειρουργό στο παραπάνω Νοσοκομείο. Επίσης, στην εξέταση την οποία υποβλήθηκε η ενάγουσα στις 12-09-2017 από τον ως άνω ιατρό …… . αναφέρεται ότι «παρουσιάζει επώδυνο ώμο με τενοντοπάθεια του στροφικού πετάλου και από επώδυνη ακρωμιο-κλειδική άρθρωση και πιθανώς θα χρειαστεί στο μέλλον χειρουργική επέμβαση για την υπακρωμιακή θυλακίτιδα και την ακρωμιοκλειδική άρθρωση». Επίσης, στις 29-07-2020 κατά την κλινική εξέταση της ενάγουσας από τον ως άνω διορισθέντα από το Δικαστήριο ιατρό-πραγματογνώμονα …………, παρουσία των προαναφερομένων τεχνικών συμβούλων, διαπιστώθηκε ότι αυτή πάσχει από σύνδρομο υπακρωμιακής πρόσκρουσης. Η ενάγουσα με την ένδικη (κύρια) αγωγή της ισχυρίζεται ότι η προαναφερόμενη προκληθείσα σ’ αυτήν σωματική βλάβη (κάταγμα μεσότητας μέσου 3τημορίου δεξιάς κλείδας) οφείλεται σε αμέλεια του πρώτου των εναγομένων ιατρού, που έλαβε χώρα εντός του ιδιωτικού θεραπευτηρίου-νοσοκομείου, που διατηρεί η δεύτερη αυτών και είναι προστήσασα αυτόν. Ειδικότερα, η ενάγουσα επικαλείται ότι ο πρώτος των εναγομένων διενήργησε την κατά τα ως άνω χειρουργική επέμβαση της αρθροσκοπικής ακρωμιοπλαστικής δεξιού ώμου κατά τρόπο πλημμελή και κακότεχνο, με αποτέλεσμα να μην θεραπεύσει την πάθησή της αλλά και να της προκαλέσει κάταγμα της δεξιάς κλείδας κατά τη διάρκεια του χειρουργείου και το οποίο κάταγμα δεν ανέταξε αλλά και ούτε την ενημέρωσε γι’ αυτό. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι η ενάγουσα έπασχε από υπακρωμιακή πρόσκρουση από το έτος 2011 και στις 14-06-2012 είχε χειρουργηθεί από άλλο ορθοπαιδικό ιατρό με αρθροσκοπική χειρουργική τεχνική, ενώ η μη βελτίωσή της μετεγχειρητικά την οδήγησε να απευθυνθεί στον πρώτο των εναγομένων ιατρό και να αναζητήσει νέα αντιμετώπιση. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι από τη μορφή της πάθησης του ακρωμίου της ενάγουσας σε συνδυασμό με την αναφερόμενη συμπτωματολογία αυτής, η αρθροσκοπική αποσυμπίεση του υπακρωμιακού χώρου και η ακρωμιοπλαστική, στις οποίες υποβλήθηκε η ενάγουσα από τον πρώτο των εναγομένων, ήταν απολύτως ορθές ιατρικές θεραπευτικές επιλογές, ενδεδειγμένες και επιβεβλημένες για την περίπτωσή της, καθόσον έπασχε από υπακρωμιακή πρόσκρουση. Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται και από την από 10-09-2020 έκθεση ιατρικής πραγματογνωμοσύνης-ιατρική γνωμοδότηση του διορισθέντος από το Δικαστήριο (Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά) πραγματογνώμονα ………, ορθοπαιδικού χειρουργού ιατρού, καθώς και από τις ως άνω από 06-11-2020 τεχνικές εκθέσεις των τεχνικών συμβούλων ………. και ……….. Επίσης, αποδείχθηκε ότι ο καθαρός χειρουργικός χρόνος στο ένδικο χειρουργείο από τον πρώτο των εναγομένων ήταν 1 ώρα και 50 λεπτά (08:10 έως 10:00), στον οποίο χρόνο πραγματοποιήθηκαν υπό γενική νάρκωση ενδοσκοπική αποσυμπίεση του μέσου νεύρου, αρθροσκοπική εκτομή του υπακρωμιακού ορογόνου θυλάκου, αρθροσκοπική ακρωμιοπλαστική και αρθροσκοπική αντιμετώπιση της βλάβης του στροφικού πετάλου και συγκεκριμένα μια επέμβαση στον καρπό ακολουθούμενη από τρεις επεμβάσεις στον ώμο. Επομένως, η ενάγουσα (ασθενής) μετέβη στο χώρο της ανάνηψης έξω από τη χειρουργική αίθουσα μία (1) ώρα αργότερα (11:00), όπου και παρέμεινε για μία ώρα (11:00 έως 12:00 μμ), χρόνος που θεωρείται λογικός και αναμενόμενος για να τοποθετηθεί η ασθενής πάλι σε ύπτια θέση, ενώ αυτή είχε και καλά ζωτικά σημεία. Με τα δεδομένα αυτά δεν αποδεικνύεται ότι έλαβε χώρα καθυστέρηση στην ένδικη χειρουργική επέμβαση, ενόψει και του ότι μια διπλή αρθροσκοπική επέμβαση στον καρπό και στον ώμο απαιτεί ικανό χρόνο (2-2,5 ώρες περίπου). Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται και από την ως άνω έκθεση ιατρικής πραγματογνωμοσύνης-ιατρική γνωμοδότηση του διορισθέντος από το Δικαστήριο (Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά) πραγματογνώμονα, καθώς και από τις ως άνω τεχνικές εκθέσεις των τεχνικών συμβούλων. Η ενάγουσα εξήλθε από το Νοσοκομείο της δεύτερης των εναγομένων την ίδια ημέρα (06-10-2014) κατά τις απογευματινές ώρες, ενόψει του ότι, όπως και η ίδια αναφέρει, αισθανόταν καλύτερα. Κατά συνέπεια τούτων αποδεικνύεται ότι η διαχείριση της ενάγουσας κατά την ένδικη χειρουργική επέμβαση έγινε στο συμβατό για τέτοιου είδους επέμβαση χρόνο, ενώ δεν αποδείχθηκε ότι έλαβε χώρα προεγχειρητικός, διεγχειρητικός ή μετεγχειρητικός τραυματισμός της, που να προκάλεσε κάταγμα στη μεσότητα της κλείδας. Εάν ελάμβανε χώραν ένας τέτοιου είδους τραυματισμός, θα παρατείνονταν ο χειρουργικός χρόνος κατά τουλάχιστον δύο (2) ώρες, προκειμένου να υπάρξει διαφορετική ιατρική διαχείριση της ενάγουσας. Πλην όμως τέτοια καθυστέρηση δεν υπήρξε, δεδομένου ότι η χειρουργική επέμβαση ολοκληρώθηκε σε μία (1) ώρα και πενήντα (50) λεπτά. Εξάλλου, μια τέτοια επιπλοκή θα καταγραφόταν οπωσδήποτε και στα ιατρικά έγγραφα, στα οποία ουδεμία καταγραφή υπάρχει. Ακόμη, πρέπει να σημειωθεί ότι ένας τέτοιος τραυματισμός θα ήταν ευχερώς αντιληπτός τόσο από τον πρώτο των εναγομένων, όσο και από τους λοιπούς παρισταμένους στο χειρουργείο ιατρούς, αλλά και από το νοσηλευτικό προσωπικό και θα είχαν καταγραφεί αναγκαίως τουλάχιστον από κάποιον απ’ αυτούς στα σχετικά ιατρικά έγγραφα. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι κάταγμα και συγκεκριμένα στη μεσότητα της κλείδας δεν μπορεί να έχει προέλθει από διεγχειρητικό τραύμα με τα εργαλεία της αρθροσκόπησης. Εξάλλου, η ενάγουσα κατά την κλινική της εξέταση δεν εμφανίζει ουδεμία νεύρα-αγγειακή βλάβη στο δεξιό άνω άκρο, ενώ το σημείο στο οποίο διαπιστώνεται το κάταγμα της κλείδας είναι απομακρυσμένο από το χειρουργικό πεδίο, στο οποίο εργάστηκε ο πρώτος των εναγομένων κατά την αρθροσκοπική εξέταση, γεγονότα που αποδυναμώνουν εντελώς τον ισχυρισμό της ενάγουσας περί τραυματισμού της δια του ως άνω ιατρικού οργάνου κατά τη διάρκεια του επίδικου χειρουργείου. Ακόμη, πρέπει να σημειωθεί και το ότι ο ως άνω πραγματογνώμονας ………….. στην προαναφερόμενη ιατροδικαστική του έκθεση χαρακτηρίζει ένα τέτοιο ενδεχόμενο ως «σπάνια επιπλοκή». Αλλά και γενικότερα από την εκτίμηση του συνόλου του περιεχομένου της εν λόγω ιατροδικαστικής έκθεσης συνάγεται ότι ο ως άνω πραγματογνώμονας δεν θεωρεί ότι η ως άνω βλάβη της ενάγουσας επήλθε κατά τη διάρκεια της προαναφερόμενης χειρουργικής επέμβασης στην ενάγουσα από τον πρώτο των εναγομένων. Εξάλλου, το μετεγχειρητικό οίδημα αλλά και το αιμάτωμα, που η ενάγουσα εμφάνισε μετά την ένδικη επέμβαση, αποτελούν συνήθη μετεγχειρητικά συμπτώματα της αρθροσκοπικής ακρωμιοπλαστικής, είναι συμβατά με αυτήν και είναι ηπιότερα σε σχέση με αυτά του κατάγματος. Ακόμη πρέπει να τονιστεί και το ότι τα συμπτώματα των καταγμάτων εμφανίζονται άμεσα και είναι τόσο έκδηλα, ώστε δεν μπορεί να διαλάθουν της προσοχής ούτε του πάσχοντος ούτε και του ιατρού για χρονικό διάστημα ωρών, πολύ δε περισσότερο για χρονικό διάστημα δώδεκα (12) ημερών και δεν βελτιώνονται χωρίς την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή. Με βάση τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι ο πρώτος των εναγομένων δεν προέβη σε μη ενδεικνυόμενη για την πάθηση της ενάγουσας χειρουργική επέμβαση (ιατρική πράξη) ούτε ότι εκτέλεσε αυτήν κατά τρόπο πλημμελή και άτεχνο, αλλά ούτε και ότι δεν επέδειξε την προσοχή και την σύνεση την οποία ένας άλλος ιατρός της αυτής ειδικότητας θα είχε επιδείξει και ειδικότερα δεν αποδείχθηκε ότι βαρύνει τον πρώτο των εναγομένων οποιαδήποτε αμέλεια ούτε κατά την πρόταση και επιλογή ούτε κατά την εκτέλεση της συγκεκριμένης χειρουργικής επέμβασης, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη και του ότι ο εν λόγω τραυματισμός (κάταγμα μεσότητας μέσου 3τημορίου της δεξιάς κλείδας) δεν προέκυψε ότι προκλήθηκε κατά τη διάρκεια της ως άνω χειρουργικής επέμβασης. Περαιτέρω, ουδόλως αποδείχθηκε ότι ο ψηφιακός δίσκος (dvd) που παραδόθηκε στην ενάγουσα ήταν κατεστραμμένος εντελώς και δεν ήταν δυνατή η αναπαραγωγή αυτού, ούτε επίσης αποδείχθηκε ότι σκοπίμως παραλείφθηκε τμήμα της ένδικης επέμβασης ούτε ότι υπήρξε σκόπιμη καταστροφή ή επέμβαση του εν λόγω ψηφιακού δίσκου. Επομένως, αποδεικνύεται ότι ο πρώτος των εναγομένων ιατρός, συγκρινόμενος με τον μέσο συνετό και ευσυνείδητο ιατρό της ίδιας ειδικότητας (ορθοπαιδικός χειρουργός) κατά τον κρίσιμο χρόνο της διενέργειας της πιο πάνω χειρουργικής επέμβασης (ιατρικής πράξης), δεν επέδειξε αμέλεια ούτε ως προς τη μη συμμόρφωσή του προς τους κοινώς αναγνωρισμένους κανόνες της ιατρικής επιστήμης ούτε ως προς την εφαρμογή εσφαλμένης ή πλημμελούς θεραπευτικής αγωγής, η δε μετεγχειρητική πορεία της ενάγουσας εξελίχθηκε ομαλά και με τα συνήθη και αναμενόμενα συμπτώματα (μετεγχειρητικό οίδημα, αιμάτωμα, πόνος), για τα οποία της είχε συστηθεί παγοθεραπεία, λήψη παυσίπονων και αναλγητικών, ούτε και ως προς την μη εκπλήρωση του καθήκοντος της μέριμνας και επιμέλειας κατά την παρακολούθηση της εξέλιξης της υγείας της ενάγουσας και της μετέπειτα αντιμετώπισης του κατάγματος της κλείδας. Ενόψει των ανωτέρω δεν στοιχειοθετείται αντικειμενικά αμέλεια του πρώτου των εναγομένων, η οποία να θεμελιώνει ευθύνη αυτού για την πρόκληση αιτιωδώς της επικαλούμενης από την ενάγουσα σωματικής βλάβης (κάταγμα μεσότητας μέσου 3τημορίου της δεξιάς κλείδας), καθόσον αυτός προέβη σε όλες τις ενδεδειγμένες, κατά χρόνο και αρμοδιότητα, ιατρικές πράξεις, έχοντας επιδείξει την επιβαλλόμενη κατ’ αντικειμενική κρίση προσοχή και επιμέλεια, την οποία κάθε μέσος συνετός και ευσυνείδητος ιατρός του ιδίου κύκλου (ειδικότητας) όφειλε και μπορούσε να καταβάλει υπό τις αυτές πραγματικές περιστάσεις και συνθήκες που επικρατούσαν κατά την επιχείρηση της συγκεκριμένης ιατρικής πράξης. Βέβαια η ενάγουσα έχει υποστεί την ως άνω αναφερόμενη σωματική βλάβη (κάταγμα μεσότητας μέσου 3τημορίου της δεξιάς κλείδας), πλην όμως η πρόκληση αυτής δεν συνδέεται με την επίδικη χειρουργική επέμβαση, που διενήργησε σ’ αυτήν ο δεύτερος των εναγομένων ιατρός. Τα παραπάνω αποδεικνύονται από την προσήκουσα εκτίμηση και αξιολόγηση του συνόλου των ως άνω επικαλουμένων και νομίμως προσκομιζομένων απ’ όλους τους διαδίκους αποδεικτικών μέσων. Με βάση δε τα προαναφερόμενα δεν αποδεικνύεται ότι έλαβε χώραν παράνομη και ως εκ τούτου και αμελής συμπεριφορά του πρώτου των εναγομένων προστηθέντος, που να τελεί σε πρόσφορο αιτιώδη σύνδεσμο με την επέλευση της βλάβης και σε εσωτερική αιτιώδη σχέση με την εκτέλεση της ανατεθειμένης σ’ αυτόν υπηρεσίας και ως εκ τούτου δεν στοιχειοθετείται ούτε ευθύνη της δεύτερης των εναγομένων (προστήσασας) εταιρείας. Ειδικότερα, με βάση τα προαναφερόμενα δεν προέκυψε κάποιο συγκεκριμένο και σαφές στοιχείο που να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η σωματική βλάβη της ενάγουσας (κάταγμα μεσότητας μέσου 3τημορίου της δεξιάς κλείδας) συνδέεται αμέσως και ευθέως με τις ενέργειες του πρώτου των εναγομένων ιατρού κατά την ένδικη χειρουργική επέμβαση. Κατά συνέπεια τούτων, λόγω μη ύπαρξης πλήρους δικανικής πεποίθησης, δεν αποδείχθηκαν τα πραγματικά περιστατικά της αγωγής, αυτά δηλαδή που στηρίζουν την επίδικη έννομη σχέση και τα οποία κατ’ άρθρο 338 παρ. 1 ΚΠολΔ όφειλε η (κυρίως) ενάγουσα να αποδείξει. Επομένως, η ως άνω υπό κρίση κύρια αγωγή είναι απορριπτέα ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν. Επίσης, όσον αφορά τις ως άνω δύο παρεμπίπτουσες αγωγές, αυτές είναι απορριπτέες ως άνευ αντικειμένου, δεδομένου ότι έχουν ασκηθεί υπό την αίρεση της ευδοκίμησης της ως άνω κύριας αγωγής, η οποία όμως, όπως προεκτέθηκε, είναι απορριπτέα ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη. Περαιτέρω, οι ως άνω δύο πρόσθετες παρεμβάσεις είναι κατ’ ουσίαν βάσιμες, λαμβανομένου υπόψη ότι η ως άνω κύρια αγωγή είναι απορριπτέα ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη, αποτέλεσμα το οποίο επεδίωκαν οι προσθέτως παρεμβαίνοντες με αυτές (παρεμβάσεις τους). Μετά ταύτα το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που έκρινε ομοίως, δεν έσφαλε αλλά ορθά το νόμο εφάρμοσε και εκτίμησε τις αποδείξεις και οι σχετικοί λόγοι της ως άνω πρώτης έφεσης είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. –
V. Κατ’ ακολουθίαν τούτων και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος της πιο πάνω πρώτης από 20-05-2024 και με αριθ. κατάθεσης …../28-05-2024 έφεσης με τον οποίο να πλήττονται άλλα κεφάλαια της προσβαλλόμενης απόφασης, η έφεση αυτή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη. Επίσης, πρέπει να διαταχθεί, κατ’ άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου άσκησης της έφεσης αυτής (πρώτης), που καταβλήθηκε, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό. Ακόμη, πρέπει να συμψηφιστούν στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων αυτού του βαθμού δικαιοδοσίας, εξαιτίας της ιδιαίτερης δυσχέρειας των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν (άρθρ. 179, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό. Περαιτέρω, εφόσον απορρίφθηκε η κύρια ως άνω έφεση της εκκαλούσας ……… ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη, παρέλκει η έρευνα και εξέταση της ως άνω επικουρικής έφεσης της εταιρείας με την επωνυμία «…………….» και το διακριτικό τίτλο «………..», η οποία (έφεση) και θα πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και ως άνευ αντικειμένου (Α.Π. 1353/2008, Α.Π. 1289/1989) αφού τελούσε υπό την αίρεση ευδοκίμησης της προηγούμενης (πρώτης) ως άνω έφεσης. Επίσης, πρέπει να διαταχθεί, κατ’ άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου άσκησης της έφεσης αυτής (επικουρικής), που καταβλήθηκε, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό. Ακόμη, πρέπει να συμψηφιστούν στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων αυτού του βαθμού δικαιοδοσίας, εξαιτίας της ιδιαίτερης δυσχέρειας των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν (άρθρ. 179, 183 και 191 παρ. 2), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.
Γ Ι Α Τ Ο Υ Σ Λ Ο Γ Ο Υ Σ Α Υ Τ Ο Υ Σ
ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων : Α) Την από 20-05-2024 και υπ’ αριθ. κατάθεσης ……../28-05-2024 έφεση της ………. κατά των : 1) ………….., 2) της εταιρείας με την επωνυμία «………….» και το διακριτικό τίτλο «………..», 3) της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «………….» και 4) της εταιρείας με την επωνυμία «……………..» και το διακριτικό τίτλο «………….», καθώς και κατά της υπ’ αριθ. 1808/2022 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά. Β) Την από 23-08-2024 και υπ’ αριθ. κατάθεσης ………./30-8-2024 (επικουρική) έφεση της εταιρείας με την επωνυμία «………………..» και το διακριτικό τίτλο «…………» κατά : 1) της εταιρείας με την επωνυμία «…………» και το διακριτικό τίτλο «……..», 2) της …………. ., 3) του …………. και 4) της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «………………», καθώς και κατά της υπ’ αριθ. 1808/2022 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά και Γ) Την από 05-09-2024 και υπ’ αριθ. κατάθεσης …………/11-09-2024 πρόσθετη παρέμβαση της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία «………….» υπέρ του πρώτου των εναγομένων στην ένδικη αγωγή-πρώτου των εφεσιβλήτων στην πρώτη ως άνω έφεση ………… και κατά της ενάγουσας στην ένδικη αγωγή και εκκαλούσας στην ως άνω πρώτη έφεση …………….-
ΔΕΧΕΤΑΙ την ως άνω πρόσθετη παρέμβαση.-
ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΥΠΙΚΑ και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατ’ ουσίαν την ως άνω πρώτη έφεση της ………………-
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του ηλεκτρονικού παραβόλου άσκησης της έφεσης αυτής (πρώτης) με αριθ. …………./2024, που κατατέθηκε, στο Δημόσιο Ταμείο.-
ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα αυτού του βαθμού δικαιοδοσίας μεταξύ των διαδίκων αυτών.-
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατ’ ουσίαν την δεύτερη πιο πάνω έφεση (επικουρική) της εταιρείας με την επωνυμία «…………..» και το διακριτικό τίτλο «………………».-
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του ηλεκτρονικού παραβόλου άσκησης της έφεσης αυτής (επικουρικής) με αριθ. …………./2024, που κατατέθηκε, στο Δημόσιο Ταμείο.-
ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα αυτού του βαθμού δικαιοδοσίας μεταξύ των διαδίκων αυτών.-
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στον Πειραιά σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριό του συνεδρίαση, στις 28 Απριλίου 2026, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ