ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Aριθμός Απόφασης 361/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
(4ο Τμήμα )
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Αναστασία Παρούση, Εφέτη, που όρισε η Διευθύνουσα το Εφετείο Πρόεδρος Εφετών και τη Γραμματέα Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ………….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ :
Της εκκαλούσας: …………, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο, Λεμονιά Καπετάνιου ( ΔΣΠ …………), βάσει δηλώσεως (άρθρο 242παρ.2 του ΚΠολΔ) και προκατέθεσε προτάσεις.
Του εφεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με έδρα την Αθήνα οδός …………., το οποίο εκπροσωπήθηκε από τη δικαστική πληρεξούσια ΝΣΚ Άννα Κωστοπούλου (ΑΜ …..) βάσει δηλώσεως (άρθρο 242παρ.2 του ΚΠολΔ) και προκατέθεσε προτάσεις.
Η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα άσκησε σε βάρος του εναγόμενου και ήδη εφεσίβλητου την από 12/3/2022 (ΓΑΚ/ΕΑΚ …………./2022) αγωγή της ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς και ζήτησε να γίνει δεκτή. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την υπ’ αριθμ. 872/2023 οριστική απόφαση, δικάζοντας αντιμωλία των διαδίκων έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή. Η ενάγουσα ήδη εκκαλούσα, προσβάλλει την απόφαση αυτή με την από 16/3/2025 (αριθμός έκθεσης κατάθεσης στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιώς ΓΑΚ/ΕΑΚ ……./17.3.2025 και αριθμός έκθεσης κατάθεσης δικογράφου και προσδιορισμού δικασίμου ενώπιον του Εφετείου Πειραιώς ………./19.3.2025) έφεση, η οποία προσδιορίστηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο κι εγγράφηκε στο πινάκιο με αριθμό 27 ζητώντας να γίνει δεκτή για τους λόγους που αναφέρονται σε αυτήν.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης και κατά την εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως αναφέρεται ανωτέρω και ειδικότερα οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο αλλά κατέθεσαν μονομερή δήλωση, που έγινε σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και προκατέθεσαν προτάσεις.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η υπό κρίση έφεση κατά της υπ’ αριθ. 872/20.3.2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία και με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η ως άνω αγωγή ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, δεδομένου ότι δεν επικαλείται κάποιος διάδικος την επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης, ούτε προκύπτει αυτή από κάποιο στοιχείο της δικογραφίας και από τη δημοσίευσή της [20/3/2023] μέχρι την άσκηση της ένδικης εφέσεως στις 17/3/2025, δεν έχει παρέλθει διετία [άρθρα 19, 495 παρ. 1, 511, 513 παρ. 1 περ. β΄, 516 παρ. 1, 517, 518 παρ. 2 του ΚΠολΔ, όπως τα άρθρα 495 και 518 ισχύουν, λόγω του χρόνου άσκησής της, μετά την αντικατάστασή τους με το άρθρο τρίτο και τέταρτο του άρθρου 1 σε συνδ. με άρθρο 1 του ένατου άρθρου παρ. 4 του Ν. 4335/2015] και έχει κατατεθεί το νόμιμο παράβολο (βλ. το υπ’ αριθμ. ……../2025 παράβολο σε συνδυασμό με την από 16/3/2025 ηλεκτρονική απόδειξη πληρωμής της Εθνικής Τράπεζας) σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 495παρ. 3 Α περ.β του ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξεταστεί στη συνέχεια το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533 παρ. 1 ΚΠολΔ) κατά το μέρος που μεταβιβάζεται η υπόθεση με την υπό κρίση έφεση στο δευτεροβάθμιο αυτό Δικαστήριο (άρθρο 522 του ΚΠολΔ).
Κατά το άρθρο 1045 του ΑΚ, εκείνος που έχει στη νομή του για μία εικοσαετία πράγμα κινητό ή ακίνητο γίνεται κύριος αυτού με έκτακτη χρησικτησία, κατά δε το άρθρο 974 του ίδιου κώδικα, όποιος απέκτησε τη φυσική εξουσία πάνω στο πράγμα (κατοχή), είναι νομέας, αν ασκεί την εξουσία αυτή με διάνοια κυρίου. Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, για την κτήση της κυριότητας ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία αρκεί η επί εικοσαετία νομή του πράγματος, δηλαδή η με διάνοια κυρίου φυσική εξουσίαση αυτού, ανεξαρτήτως του νομικού χαρακτηρισμού της πράξης, με την οποία ο χρησιδεσπόζων απέκτησε τη νομή, εάν δηλαδή αυτή στηρίζεται σε παράγωγο τρόπο, κατά τις διατάξεις των άρθρων 976-978 και 983 του ΑΚ ή σε πρωτότυπο τρόπο με την κατάληψη του ακίνητου, αφού δεν απαιτείται νόμιμος τίτλος ή οποιοσδήποτε άλλος όρος για την απόκτηση της κυριότητας ακινήτου με τον πιο πάνω πρωτότυπο τρόπο (έκτακτη χρησικτησία). Ειδικότερα η φυσική εξουσίαση του πράγματος συνίσταται στην άσκηση εξωτερικών, εμφανών υλικών πράξεων επ’ αυτού, που προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό του, με τις οποίες εκδηλώνεται η βούληση του νομέα να το εξουσιάζει. Τέτοιες δε πράξεις νομής επί ακινήτου θεωρούνται, μεταξύ άλλων, η επίβλεψη, η επίσκεψη, η οριοθέτηση, η φύλαξη, ο καθαρισμός, η καλλιέργεια, η παραχώρηση σε τρίτο, η εκμίσθωση και η εποπτεία του ακινήτου, χωρίς να απαιτείται και ο ημερολογιακός προσδιορισμός των επιμέρους πράξεων μέσα στο χρόνο της χρησικτησίας, ενώ περί της συνδρομής ή όχι των προαναφερομένων στοιχείων κρίνει το δικαστήριο, κατά την κοινή αντίληψη, με βάση τα συγκεκριμένα περιστατικά σε κάθε περίπτωση (ΑΠ 490/2020, ΑΠ 1082/2019, ΑΠ 401/2018, ΑΠ 379/2015, ΑΠ 138/2015). Εξάλλου, οι ισχυρισμοί του Ελληνικού Δημοσίου, που προβάλλονται από αυτό προς αντίκρουση της εναντίον του ασκηθείσας αναγνωριστικής (ή διεκδικητικής) αγωγής κυριότητας ακινήτου ότι το επίδικο: α) κατά τις διατάξεις του από 10/7/1837 β.δ. “περί διακρίσεως κτημάτων”, ήταν αδέσποτο κατά το χρόνο εκείνο, β) άλλως, κατά τις διατάξεις των άρθρων 1, 2, 3 του από 17/29.11.1836 β.δ. “περί ιδιωτικών δασών”, ήταν δάσος, και δεν προσκομίσθηκαν στην οριζόμενη ετήσια προθεσμία οι τυχόν υφιστάμενοι τίτλοι ιδιοκτησίας προς την επί των Οικονομικών Γραμματεία, γ) άλλως κατά τις διατάξεις του από 3/15.12.1833 β.δ. ήταν λιβάδι ή βοσκότοπος, δ) άλλως, κατά την από 27.6/9.7.1832 συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως και τα από 21.1/3.2.1830, 4/16.6.1830 και 19.6/1.7.1830 πρωτόκολλα του Λονδίνου αποτελούσε τμήμα μεγαλύτερης έκτασης που ανήκε στους Οθωμανούς υπηκόους και το κατέλαβε δικαιώματι πολέμου κατά τη διάρκεια του αγώνα της ανεξαρτησίας, ε) άλλως, κατά το χρόνο υπογραφής των ως άνω πρωτοκόλλων είχε εγκαταλειφθεί από τους τέως κυρίους του Οθωμανούς και δεν καταλήφθηκε από άλλους, στ) άλλως, ανήκε στο Τουρκικό δημόσιο και το δήμευσε, ζ) άλλως, περιήλθε στην κυριότητα του με τακτική άλλως με έκτακτη χρησικτησία, αφού μετά την απελευθέρωση της χώρας από τους Τούρκους το νεμόταν, καθώς και τη μεγαλύτερη έκταση που το περιβάλλει, με διάνοια κυρίου, καλή πίστη και νόμιμο τίτλο, ασκώντας όλες τις προσιδιάζουσες στη φύση του διακατοχικές πράξεις, συνιστούν ενστάσεις ως γεγονότα διακωλυτικά της γένεσης του δικαιώματος κυριότητας του ενάγοντος και όχι αιτιολογημένη άρνηση μιας τέτοιας αγωγής (ΑΠ 419/2020, ΑΠ 123/2018, ΑΠ 193/2017, ΑΠ 148/2016, ΑΠ 1527/2014). Επομένως, τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν την ιστορική βάση των ισχυρισμών αυτών (ενστάσεων) πρέπει να επικαλεσθεί και αποδείξει το ενιστάμενο Ελληνικό Δημόσιο (ΑΠ 321/2021, ΑΠ 1182/2018). Για τον ίδιο λόγο αυτό, το Ελληνικό Δημόσιο οφείλει να επικαλεσθεί και αποδείξει τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν την ιστορική βάση των από τις παραπάνω διατάξεις ισχυρισμών του σε ασκηθείσα από το ίδιο αυτοτελή αίτηση, αγωγή ή κυρία παρέμβαση (ΑΠ 148/2016, ΑΠ 368/2015). Συνακόλουθα, τις συνέπειες της αμφιβολίας του δικαστηρίου περί της βασιμότητας των ισχυρισμών αυτών φέρει το Ελληνικό Δημόσιο είτε ως εναγόμενο και ενιστάμενο (και όχι ο ενάγων), είτε ως ενάγον ή κυρίως παρεμβαίνον, ώστε, αν δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη κυριότητας ή άλλου δικαιώματος του Ελληνικού Δημοσίου, στην μεν πρώτη περίπτωση η εναντίον του αγωγή δεν θα απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη (ΑΠ 419/2020, ΑΠ 148/2016, ΑΠ 847/2013), στη δε δεύτερη περίπτωση η δική του αγωγή ή η κυρία παρέμβαση θα απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη. (ΑΠ 419/2020, ΑΠ 321/2021, ΑΠ 1182/2018). Ακόμη, κατά τις διατάξεις των νόμων 8 παρ. 1 Κωδ (7.39), 9 παρ. 1 Πανδ. (50.14), 2 παρ. 20 Πανδ. (41.4), 6 Πανδ. (44.3), 76 παρ. 1 Πανδ. (18.1) και 7 παρ. 3 Πανδ. (23.3) του προϊσχύσαντος βυζαντινορωμαϊκού δικαίου μπορούσε να αποκτηθεί κυριότητα ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία, μετά από άσκηση νομής πάνω σ’ αυτό με καλή πίστη και διάνοια κυρίου επί μία συνεχή τριακονταετία, με τη δυνατότητα εκείνου που χρησιδέσποζε να συνυπολογίσει στο χρόνο της δικής του νομής και το χρόνο νομής του δικαιοπαρόχου του, εφ’ όσον είχε γίνει με νόμιμο τρόπο καθολικός ή ειδικός διάδοχος του. Οι διατάξεις αυτές του ΒΡΔ δεν καταργήθηκαν με το νόμο της 21-6/3-7-1937 “περί διακρίσεως δημοσίων κτημάτων”, στο άρθρο 21 του οποίου ορίσθηκε ότι “ως προς τον τρόπον κτήσεως και διατηρήσεως της ιδιοκτησίας των δημοσίων κτημάτων, εφαρμόζονται οι εν τω πολιτικώ νόμω διατάξεις”. Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων συνάγεται ότι η έκτακτη χρησικτησία χωρεί, με τις προϋποθέσεις που εκτέθηκαν, και σε δημόσια κτήματα, εφ’ όσον όμως η τριακονταετής νομή τους είχε συμπληρωθεί μέχρι την 11-9-1915, όπως αυτό προκύπτει από τις διατάξεις του ν. ΔΞΗ/1912 και τα αλλεπάλληλα διατάγματα “περί δικαιοστασίου” που εκδόθηκαν σε εκτέλεσή του, σε συνδυασμό με το άρθρο 21 του ν.δ/τος 22-4/26-5-1926 “περί διοικητικής αποβολής από των κτημάτων της Αεροπορικής Αμύνης”, αφού έκτοτε είχε ανασταλεί η λήξη κάθε παραγραφής δικαιωμάτων και του χρόνου χρησικτησίας, από δε την 26-5-1926, που ακόμα ίσχυε η αναστολή αυτή, απαγορεύθηκε η παραγραφή των εμπραγμάτων δικαιωμάτων σε ακίνητα του Δημοσίου και συνεπώς δεν είναι δυνατή η απόκτηση από άλλον κυριότητας σε αυτά με χρησικτησία. Έτσι οποιοσδήποτε και αν είναι ο χαρακτηρισμός του ακινήτου, δημοσίου, δάσους ή δασικής έκτασης, για να αποξενωθεί το Ελληνικό Δημόσιο από την κυριότητά του αρκεί να έχει συμπληρωθεί μέχρι την 11-9-1915 η τριακονταετής νομή του ιδιώτη (ΑΠ 1296/2020, ΑΠ 178/2019, ΑΠ 152/2016). Προϋπόθεση δηλαδή, της συμπλήρωσης της τριακονταετούς νομής στο πρόσωπο του χρησιδεσπόζοντος ή των δικαιοπαρόχων του μέχρι τις 11.9.1915, για την κτήση κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία, είναι ότι το ακίνητο είναι δημόσιο κτήμα (δάσος, χορτολιβαδική έκταση). Εφόσον δεν πρόκειται για δημόσιο κτήμα, είναι δυνατή η κτήση κυριότητας με τακτική ή έκτακτη χρησικτησία και μετά τις 11.9.1915, εφόσον συντρέχουν οι λοιπές προϋποθέσεις (ΑΠ 23/2021, ΑΠ 1840/2017, ΑΠ 783/2016). [ΑΠ 764/2023]
Στην υπό κρίση αγωγή η ενάγουσα εξέθετε ότι είναι αποκλειστική κυρία ενός αγροτεμαχίου συνολικής έκτασης 2.189,18τμ, κείμενο στην κτηματική περιφέρεια της Κοινότητας …….. του Δήμου Σαλαμίνας. Ότι το ανωτέρω ακίνητο περιήλθε στην κυριότητά της κατά τμήμα επιφάνειας 1.511,07τμ δυνάμει του αναφερόμενου στην αγωγή προικοσυμφώνου του έτους 1976 νομίμως μεταγεγραμμένου από τον αληθή κύριο, πατέρα της ……………., το οποίο είχε περιέλθει στην κυριότητα του το έτος 1965 σε μείζονα έκταση επιφάνειας 3.500 τμ περίπου, λόγω πώλησης, από την αληθή κυρία αυτού, δυνάμει του αναφερομένου συμβολαίου, το οποίο μεταγράφηκε νόμιμα. Ότι το έτος 1976 ο πατέρας της παρέδωσε τη νομή όχι μόνο στο τμήμα του ακινήτου που αναφέρεται στο προικοσύμφωνο αλλά σε ολόκληρο το ενιαίο αγροτεμάχιο επιφάνειας 2.189,18τμ, το οποίο αυτή νεμόταν έκτοτε αδιαλείπτως με καλή πίστη και διανοία κυρίας, χωρίς ποτέ να ενοχληθεί από κανέναν, καλλιεργώντας και φροντίζοντας τα εντός αυτού ελαιόδεντρα, συλλέγοντας τους καρπούς και οριοθετώντας αυτό, έχοντας αποκτήσει την κυριότητα αυτού με τακτική άλλως με έκτακτη χρησικτησία. Ότι κατά την κτηματογράφηση της περιοχής του …….. Σαλαμίνας, το ανωτέρω αγροτεμάχιο καταχωρίστηκε εσφαλμένα στα κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Σαλαμίνας όχι ως ένα ενιαίο ακίνητο αλλά ως τρία αυτοτελή γεωτεμάχια και συγκεκριμένα α) εδαφικό τμήμα επιφάνειας 1.450,11τμ του αγροτεμάχιου, το οποίο απέκτησε η ενάγουσα με το ως άνω προικοσύμφωνο καταχωρίστηκε ως αυτοτελές γεωτεμάχιο με ΚΑΕΚ ……………. με επιφάνεια 1.450,11τμ με αναγραφόμενο δικαιούχο κυριότητας την ενάγουσα και τίτλο το ως άνω προικοσύμφωνο, β) εδαφικό τμήμα επιφάνειας 60,96τμ από το ίδιο ως άνω αγροτεμάχιο, το οποίο περιήλθε στην κυριότητα της ενάγουσας δυνάμει του ανωτέρω προικοσυμφώνου καταχωρίστηκε ως αυτοτελές γεωτεμάχιο με ΚΑΕΚ …………. με επιφάνεια 61τμ και αναγραφόμενο δικαιούχο κυριότητας άγνωστο και γ) εδαφικό τμήμα επιφάνειας 678,11τμ, τη νομή του οποίου παρέδωσε στην ενάγουσα ο πατέρας της το έτος 1976, καταχωρίστηκε ως αυτοτελές γεωτεμάχιο με ΚΑΕΚ ………. με επιφάνεια 678τμ και αναγραφόμενο δικαιούχο κυριότητας άγνωστο προσβάλλοντας με τον τρόπο αυτό το δικαίωμα κυριότητας της ενάγουσας. Με βάση το ιστορικό αυτό ζητούσε η ενάγουσα α) να αναγνωρισθεί κυρία, νομέας και κάτοχος των δύο εδαφικών τμημάτων, όπως αυτά περιγράφονται στην αγωγή και έχουν καταχωριστεί με ΚΑΕΚ ……….. και ΚΑΕΚ …………….. συνολικής αξίας 7.390,70 ευρώ, β) να διορθωθούν οι ανακριβείς πρώτες εγγραφές με την καταχώριση της ίδιας ως δικαιούχου κυριότητας των επίδικων γεωτεμαχίων και γ) να διορθωθούν οι ανακριβείς πρώτες εγγραφές με την καταχώριση στα κτηματολογικά βιβλία νέου γεωτεμαχίου με διακριτό ΚΑΕΚ, το οποίο θα προκύψει από τη συνένωση των τριών όμορων γεωτεμαχίων κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στην αγωγή και κατά το συνημμένο διάγραμμα γεωμετρικών μεταβολών και να καταδικαστεί το εναγόμενο στα δικαστικά της έξοδα. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη αφού έκρινε την αγωγή παραδεκτή, καθώς τηρήθηκε η απαιτούμενη από τον νόμο προδικασία και ασκήθηκε εμπροθέσμως, ακολούθως απέρριψε ως αόριστη την κύρια βάση της αγωγής περί παράγωγου τρόπου κτήσης της κυριότητας του επίδικου ακινήτου με ΚΑΕΚ ……., διότι αν και το εναγόμενο αμφισβήτησε με τις προτάσεις του την κυριότητα τόσο της ενάγουσας όσο και των φερόμενων ως δικαιοπαρόχων της, η ενάγουσα δεν συμπλήρωσε με τις προτάσεις της τα γεγονότα που συγκροτούν τον τρόπο με τον οποίο απέκτησαν την κυριότητα οι αναφερόμενοι δικαιοπάροχοί της (απώτεροι και απώτατοι) με αναγωγή έως την πρωτότυπη κτήση κυριότητας επί του επιδίκου, έκρινε νόμιμη την αγωγή κατά τη βάση της περί πρωτότυπου τρόπου κτήσης της κυριότητας των επιδίκων με τα προσόντα της τακτικής άλλως της έκτακτης χρησικτησίας όσον αφορά το επίδικο ακίνητο με ΚΑΕΚ …….. και με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας όσον αφορά το επίδικο ακίνητο με ΚΑΕΚ …………… και αφού απέρριψε το αίτημα να αναγνωριστεί η νομή και η κατοχή της ενάγουσας επί των επιδίκων ως μη νόμιμο, διότι δεν μπορούν να σωρευθούν στο ίδιο δικόγραφο η διεκδικητική αγωγή με την αγωγή για τη νομή καθώς επίσης απέρριψε τις ενστάσεις του εναγόμενου Ελληνικού Δημοσίου ότι τα επίδικα περιήλθαν στην κυριότητά του : α) δυνάμει της από 9-7-1832 Συνθήκης της Κωνσταντινούπολης “περί οριστικού διακανονισμού των ορίων της Ελλάδος” και των από 3-2-1830, 4/16-6-1830 και 19-6/1-7-1830 Πρωτοκόλλων του Λονδίνου «δικαιώματι πολέμου» ως διάδοχο του Τουρκικού Δημοσίου και των υπηκόων του, β) άλλως, ως έκταση, που ανήκε, προ της Επανάστασης του 1821, σε Οθωμανούς υπηκόους, οι οποίοι, κατά το χρόνο της υπογραφής των πρωτοκόλλων, είχαν εγκαταλείψει την επί θέματι εδαφική έκταση και αναχώρησαν από την εν λόγω περιοχή της Αττικής, χωρίς το επίδικο γεωτεμάχιο να καταλειφθεί από οποιονδήποτε τρίτο πέραν του ιδίου (Ελληνικού Δημοσίου), γ) άλλως βάσει των διατάξεων των άρθρων 1,2 και 3 του από 17/29.11.1836 β.δ. «περί ιδιωτικών δασών» ως δασική έκταση για την οποία δεν τηρήθηκε η προβλεπόμενη από τη διάταξη του άρθρου 3 ειδική διαδικασία για την αναγνώριση της ως ιδιωτικού δάσους, δ) άλλως βάσει των διατάξεων του β.δ. της 3/15-12-1833, ως από το έτος 1820 λιβάδι ή βοσκότοπος, για την επικαρπία του οποίου κανείς δεν έχει παρουσιάσει έγγραφο (ταπί), άλλως, ε) άλλως βάσει της διάταξης του άρθρου 16 του από 21-6/10-7-1837 Νόμου “περί διακρίσεως κτημάτων”, σε συνδυασμό με τα άρθρα 2 παρ. 1 Α.Ν. 1539/1938, 972 ΑΚ, ως αδέσποτη έκταση και στ) άλλως με τακτική άλλως επικουρικότερα με έκτακτη χρησικτησία και ειδικότερα τους υπό στοιχείο α, β, γ, δ, και ε ισχυρισμούς ως απαράδεκτους λόγω αοριστίας, τον υπό στοιχείο α ισχυρισμό και ως μη νόμιμο και τον υπό στοιχείο στ ισχυρισμό κατά το μέρος που αφορά την τακτική χρησικτησία ως μη νόμιμο, ακολούθως έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή ως ουσιαστικά βάσιμη όσον αφορά το ακίνητο με ΚΑΕΚ ……………. και αφού απέρριψε την ένσταση ιδίας κυριότητας του εναγομένου λόγω έκτακτης χρησικτησίας, αναγνώρισε την ενάγουσα ως κυρία αυτού και ακολούθως διέταξε τη διόρθωση των πρώτων εγγραφών ως προς το ανωτέρω γεωτεμάχιο ενώ απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη αναφορικά με το γεωτεμάχιο με ΚΑΕΚ …………….. κρίνοντας ότι η ενάγουσα δεν κατέστη κυρία αυτού με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας. Ήδη κατά της ως άνω οριστικής απόφασης παραπονείται η ενάγουσα – ήδη εκκαλούσα, με την κρινόμενη έφεσή της, για τους λόγους που εκθέτει σ΄ αυτή και ανάγονται σε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ζητεί δε την εξαφάνισή της, άλλως τη μεταρρύθμισή της, ώστε να γίνει συνολικά δεκτή η αγωγή της.
Από την επανεκτίμηση της υπ’αριθμ. ……/22.3.2022 ένορκης βεβαίωσης του ……………, που δόθηκε με επιμέλεια της ενάγουσας, ενώπιον της Ειρηνοδίκη Σαλαμίνας μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του εναγομένου (βλ. την υπ’ αριθμ. ………/15.3.2022 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς ………..), την υπ’ αριθμ. πρωτ. ΔΣΠ ΕΒ …….. 2026 ένορκης βεβαίωσης του ………., που δόθηκε με επιμέλεια της εκκαλούσας, ενώπιον της δικηγόρου ………. μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του εφεσίβλητου (βλ. τη με αριθμ. ……../21.11.2025 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών ………), η οποία παραδεκτά προσκομίζεται και νόμιμα λαμβάνεται υπ’ όψη ως νέο αποδεικτικό μέσο ενώπιον του παρόντος δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου (άρθρο 527παρ.1α ΚΠολΔ) και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, τα οποία νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι , για να ληφθούν υπόψη προς άμεση απόδειξη και για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, χωρίς όμως η ρητή αναφορά ορισμένων εκ των ανωτέρω εγγράφων να προσδίδει σ’ αυτά αυξημένη αποδεικτική δύναμη σε σχέση με τα λοιπά επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, για τα οποία δεν γίνεται ειδική για το καθένα μνεία, που είναι όμως ισοδύναμα και όλα ανεξαιρέτως συνεκτιμώνται για την ουσιαστική διάγνωση της ένδικης διαφοράς (ΑΠ 1628/2003 ΕλλΔνη 2004.723), καθώς και από τα διδάγματα της κοινής πείρας που λαμβάνονται υπόψη αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο (άρθρο 336 παρ. 4 του ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Δυνάμει του υπ’ αριθμ. ……./17.9.1976 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Σαλαμίνας ………, το οποίο μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Σαλαμίνας στις 13.11.1976 (τόμος …….. αριθμός ………….), ο δικαιοπάροχος της ενάγουσας και πατέρας αυτής ……….., συνέστησε προίκα υπέρ της ενάγουσας και μεταβίβασε στο μέλλοντα σύζυγό της ………. κατά την επικαρπία στη δε ενάγουσα κατά την ψιλή κυριότητα, δύο ακίνητα και συγκεκριμένα μία διώροφη οικία στην πόλη της Σαλαμίνας και έναν αγρό εκτάσεως ενός και ημίσεος (1 ½ ) στρέμματος περίπου, κείμενο εκτός σχεδίου πόλεως, στη θέση «……….» της κοινότητας …….. Σαλαμίνας, συνορευόμενο ανατολικά με ιδιοκτησία …………., δυτικά και βόρεια με υπόλοιπη ιδιοκτησία ιδίου προικοδότη …….. και νότια με ιδιοκτησία ………… Το ανωτέρω ακίνητο περιήλθε στην κυριότητα του δικαιοπαρόχου της ενάγουσας σε μείζονα έκταση τριών και ημίσεος (3 ½ ) στρεμμάτων περίπου μετά είκοσι οκτώ (28) εντός αυτού ελαιοδένδρων και μίας αγριελιάς, δυνάμει του υπ’ αριθμ. ………../1965 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Σαλαμίνας ………, το οποίο μεταγράφηκε νόμιμα στα οικεία βιβλία μεταγραφών (τόμος .. αρ…….), λόγω πώλησης, από την αληθή κυρία αυτού ……….., στην τελευταία δε είχε περιέλθει, λόγω κληρονομίας δυνάμει της υπ’ αριθμ. ……/1952 δημόσιας διαθήκης του πατέρα της ………., η οποία δημοσιεύθηκε νόμιμα και την οποία αποδέχθηκε με την υπ’ αριθμ. ……………/1965 δήλωση αποδοχής κληρονομίας ενώπιον του ίδιου ως άνω συμβολαιογράφου, η οποία μεταγράφηκε νόμιμα στα οικεία βιβλία μεταγραφών (τόμος …… αρ….). Στο ανωτέρω ακίνητο η ενάγουσα αφότου συνεστήθη η προίκα, ήτοι από 17/9/1976 ασκούσε πράξεις νομής και συγκεκριμένα φρόντιζε τα ελαιόδεντρα και έκανε τις ενδεδειγμένες αγροτικές εργασίες, επισκεπτόταν το ακίνητο με την οικογένεια της για τη συλλογή των καρπών, με διάνοια ψιλής κυρίας μέχρι τις 18/2/1983 ( έναρξη ισχύος των άρθρων 56 και 57 του Ν.1329/1983) και διανοία κυρίας έκτοτε και μέχρι την άσκηση της υπό κρίση αγωγής. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι στο πλαίσιο της διαδικασίας καταχώρισης των πρώτων εγγραφών στα κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Πειραιώς και Νήσων το ανωτέρω ακίνητο καταχωρίστηκε σε δύο ΚΑΕΚ και ειδικότερα α) τμήμα αυτού έκτασης 1.450,11τμ, το οποίο εμφαίνεται με το λατινικό αριθμό ΙΙ γεωτεμάχιο στο από Φεβρουαρίου 2021 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού . …….., που έχει συνταχθεί σύμφωνα με σύστημα συντεταγμένων κορυφών Ε.Γ.Σ.Α.87 με τα περιμετρικά στοιχεία 136-190-198-194-189-186-185-184-182-179-176 -175-173-126-136 συνορευόμενο βόρεια με πλευρά 136-190 συνολικού μήκους μέτρων 33,81 με ακίνητο που φέρει ΚΑΕΚ …….. νότια με πλευρά 126-173 μήκους μέτρων 41,38 με ακίνητο με ΚΑΕΚ ……….., ανατολικά με πλευρά προσώπου 190-198-194-189-186-185-184-182-179-176-175-173 συνολικού μήκους μέτρων 46,38 με αγροτική οδό και δυτικά με πλευρά 126-136 μήκους μέτρων 33,11 με ιδιοκτησία ………….. φέρουσα ΚΑΕΚ ………. καταχωρίστηκε με ΚΑΕΚ ………… με επιφάνεια 1.450 τμ στο όνομα της ενάγουσας με τίτλο κτήσης το προαναφερόμενο προικοσυμβόλαιο και β) τμήμα αυτού εμβαδού 60,96τμ, το οποίο εμφαίνεται στο ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα με το λατινικό αριθμό Ι γεωτεμάχιο με περιμετρικά στοιχεία 131-151-187-188-190-136-131 συνορευόμενο βόρεια με πλευρά 131-151-187 συνολικού μήκους μέτρων 37,51 με ιδιοκτησία φέρουσα ΚΑΕΚ ……… νότια με πλευρά 136-190 μήκους μέτρων 33,81 με ιδιοκτησία φέρουσα ΚΑΕΚ ……….., ανατολικά με πλευρά προσώπου 187-188-190 συνολικού μήκους μέτρων 2,90 με αγροτική οδό, νότια με πλευρά 136-190 μήκους μέτρων 33,81 με ιδιοκτησία φέρουσα ΚΑΕΚ ……….. και νοτιοδυτικά με πλευρά 131-136 μήκους μέτρων 4,10 με ιδιοκτησία …………. φέρουσα ΚΑΕΚ …………… καταχωρίστηκε στο ΚΑΕΚ ……….. ως αγνώστου ιδιοκτήτη. Ωστόσο στο ανωτέρω γεωτεμάχιο με ΚΑΕΚ ……….., το οποίο αποτελεί το βόρειο τμήμα του αγροτεμαχίου που μεταβιβάστηκε στην ενάγουσα με το ανωτέρω προικοσυμβόλαιο, η ενάγουσα ασκούσε από το έτος 1974 πράξεις νομής με καλή πίστη διανοία κυρίας και νόμιμο τίτλο ήτοι για χρονικό διάστημα πλέον των δέκα ετών και είχε ήδη αποκτήσει την κυριότητα επί αυτού με τα προσόντα της τακτικής χρησικτησίας πριν την έναρξη του Κτηματολογίου στην περιοχή του …….. Σαλαμίνας (12.2.2007). Αντίθετα δεν αποδείχθηκε ο ισχυρισμός του εναγομένου Ελληνικού Δημοσίου ότι απέκτησε την κυριότητα επ’ αυτού με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας ασκώντας δια των οργάνων του πράξεις νομής. Όλα τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά έγιναν δεκτά με την εκκαλούμενη απόφαση, η οποία, ως προς τις παραδοχές της αυτές, δεν προσβάλλεται με λόγο έφεσης. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα από το έτος 1976 και μέχρι την άσκηση της υπό κρίση αγωγής, πέραν του προικώου ακινήτου εμβαδού ενός και ημίσεος (1 ½) στρέμματος περίπου, ασκούσε διαρκώς και αδιατάρακτα πράξεις νομής διανοία κυρίας και στο συνεχόμενο με το ανωτέρω ακίνητο, γεωτεμάχιο επιφάνειας 678,11τμ το οποίο εμφαίνεται στο ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα με το λατινικό αριθμό ΙΙΙ με περιμετρικά στοιχεία 126-173-172-174-178-180-181-183-169-161-158-154-150-147-141-138-133-128-126 συνορευόμενο βόρεια με πλευρά 126-173 μήκους μέτρων 41,38 με ιδιοκτησία της ενάγουσας με ΚΑΕΚ ……….., νοτιοδυτικά με καμπύλη πλευρά προσώπου 183-169-161-158-154- 150-147-141-138-133-128-126 συνολικού μήκους μέτρων 56,67 με αγροτική οδό και ανατολικά με πλευρά προσώπου 173-172-174-178-180-181-183 συνολικού μήκους μέτρων 28,40 με αγροτική οδό, το οποίο καταχωρίστηκε στο ΚΑΕΚ …….. επιφάνειας 678τμ ως αγνώστου ιδιοκτήτη. Συγκεκριμένα η ενάγουσα από το έτος 1976 επέβλεπε το ακίνητο, το επισκεπτόταν με την οικογένειά της, συνέλεγε το ελαιόκαρπο ασκώντας τις διακατοχικές πράξεις που αρμόζουν στη φύση και τον προορισμό του, αποτελούσε δε ενιαίο ακίνητο με τα δύο προπεριγραφόμενα ακίνητα με ΚΑΕΚ ………. και ………. Τα ανωτέρω αποδεικνύονται από τα όσα ενόρκως βεβαιώνουν οι ………., γιος της ενάγουσας, καθώς και ο ………….., οι οποίοι ρητώς κατέθεσαν ότι τα προπεριγραφόμενα τρία ακίνητα αποτελούσαν ένα ενιαίο ακίνητο συνολικής επιφάνειας 2.180τμ, επί του οποίου η ενάγουσα ασκούσε όλες τις ενδεδειγμένες στη φύση του ακινήτου πράξεις νομής με διάνοια κυρίας, ενισχύονται δε και από το γεγονός ότι η ενάγουσα ασκούσε και πράξεις τακτικής διαχείρισης επί αυτού καθώς αυτή συμπεριελάμβανε το επίδικο στις δηλώσεις ακίνητης περιουσίας εκάστου έτους (βλ. πιστοποιητικά ΕΝΦΙΑ για τα έτη από 2017-2021). Αντίθετα δεν αποδείχθηκε ότι το ανωτέρω ακίνητο περιήλθε στην κυριότητα του εναγόμενου με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, αφού το τελευταίο ουδεμία πράξη νομής άσκησε δια των οργάνων του επί του επιδίκου, ούτε εξέδωσε σε βάρος της ενάγουσας πρωτόκολλο διοικητικής αποβολής, ούτε την όχλησε με κάποιο άλλο τρόπο, ενώ δεν υπέβαλε δήλωση ιδιοκτησίας ούτε επεδίωξε σε προηγούμενο χρόνο να καταχωριστεί στα κτηματολογικά βιβλία ως κύριος του επιδίκου. Επομένως, δεδομένου ότι το επίδικο δεν είναι δημόσιο κτήμα και επομένως είναι δυνατή η κτήση κυριότητας με τακτική ή έκτακτη χρησικτησία και μετά τις 11.9.1915 και η ενάγουσα ασκούσε διαρκώς από το έτος 1974 μέχρι την άσκηση της υπό κρίση αγωγής, ήτοι για χρονικό διάστημα πλέον της εικοσαετίας πράξεις νομής επί του επιδίκου χωρίς ποτέ να ενοχληθεί από τρίτους είχε ήδη αποκτήσει την κυριότητα επί αυτού με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας πριν την έναρξη του Κτηματολογίου στην περιοχή του ………… Σαλαμίνας (12.2.2007), πλην όμως το ανωτέρω ακίνητο καταχωρίστηκε ως αγνώστου ιδιοκτήτη. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο το οποίο με την εκκαλουμένη έκρινε αντίθετα και απέρριψε την αγωγή ως προς το ανωτέρω γεωτεμάχιο με ΚΑΕΚ ………… κρίνοντας ότι η ενάγουσα δεν κατέστη κυρία αυτού με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας και ακολούθως απέρριψε το αίτημα διόρθωσης των αρχικών εγγραφών αναφορικά με το ως άνω γεωτεμάχιο ώστε να συνενωθεί και να αποτελέσει ένα ενιαίο ακίνητο με τα γεωτεμάχια με ΚΑΕΚ ………. και …………. εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και κακώς εκτίμησε τις αποδείξεις και πρέπει η υπό κρίση έφεση να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη, να διαταχθεί η επιστροφή του καταβληθέντος από την εκκαλούσα παραβόλου, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη υπ’ αριθμ. 872/2023 απόφαση (άρθρο 535παρ.1 ΚΠολΔ) στο σύνολό της, δηλαδή και ως προς τις διατάξεις και κεφάλαια που δεν μεταρρυθμίστηκαν, αλλά θα περιληφθούν στην ενιαία απόφαση του Δικαστηρίου τούτου για να υπάρχει ένας μόνο τίτλος εκτελέσεως (βλ. και Σ. Σαμουήλ, Η Έφεση, Ε΄ έκδοση, 2003, παρ. 1143, σελ. 430, 344, ΑΠ 748/1984 ΕλλΔνη 26.642). να κρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο , να δικαστεί η αγωγή και να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη και αφενός να αναγνωριστεί ότι η ενάγουσα είναι κυρία των γεωτεμαχίων με ΚΑΕΚ ………. και ΚΑΕΚ ……….. αφετέρου να διαταχθεί η διόρθωση των εσφαλμένων αρχικών εγγραφών στα οικεία κτηματολογικά βιβλία ώστε τα εδαφικά τμήματα που έχουν καταχωριστεί ως αυτοτελή γεωτεμάχια με ΚΑΕΚ ………, με ΚΑΕΚ ……… και με ΚΑΕΚ …………… να συνενωθούν και να αποτελέσουν ένα ενιαίο ακίνητο καταχωριζόμενο με νέο ΚΑΕΚ, μεταβολή που είναι εφικτή σύμφωνα με την οικεία βεβαίωση του πολιτικού μηχανικού επί του προαναφερθέντος διαγράμματος γεωμετρικών μεταβολών και τέλος να καταχωριστεί η ενάγουσα ως κυρία του ενιαίου αυτού ακινήτου κατά ποσοστό 100% και με αιτία κτήσης εν μέρει την προίκα, εν μέρει την τακτική χρησικτησία και εν μέρει την έκτακτη χρησικτησία κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας. Τέλος ενόψει της εξαφάνισης της εκκαλουμένης απόφασης, κατά τα προαναφερθέντα, εξαφανίζεται και η περί επιβολής των δικαστικών εξόδων διάταξή της και πρέπει να καταδικαστεί το εφεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της εκκαλούσας και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας (άρθρα 176, 183 ημιπ. α’ περ. α’ και 191 § 2 ΚΠολΔ μειωμένα κατά το μέτρο του άρθρου 22 του Ν. 3693/1957, σε συνδυασμό προς την παρ.2 της υπ’ αριθμ. 134423 οικ. της 8.12.1992/20.1.1993 κοινής Υπουργικής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, ΦΕΚ 11, που εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 12 παρ. 5 του Ν. 1738/1987) κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας διότι αν και δεν προκάλεσε με τη στάση του την άσκηση της αγωγής, δεν αποδέχθηκε αυτήν, ούτε ομολόγησε τη βάση της (άρθρα 176 και 177 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων
Δέχεται τυπικά και κατ’ ουσίαν την από 16/3/2025 (αριθμός έκθεσης κατάθεσης στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιώς ΓΑΚ/ΕΑΚ ………/17.3.2025 και αριθμός έκθεσης κατάθεσης δικογράφου και προσδιορισμού δικασίμου ενώπιον του Εφετείου Πειραιώς ……./19.3.2025) έφεση.
Διατάσσει την απόδοση στην εκκαλούσα του κατατεθέντος παραβόλου υπέρ Δημοσίου, που μνημονεύεται στο σκεπτικό.
Εξαφανίζει την εκκαλουμένη υπ’ αριθ. 872/2023 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά (τακτική διαδικασία).
Κρατεί την υπόθεση και Δικάζει την από 12.3.2022 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ……../2022) αγωγή
Δέχεται την αγωγή.
Αναγνωρίζει την ενάγουσα ως πλήρη και αποκλειστική κυρία α) του γεωτεμαχίου με ΚΑΕΚ ………, ήτοι μίας εδαφικής λωρίδας επιφάνειας 60,96τμ, το οποίο βρίσκεται στη θέση «………» της Κοινότητας ……….. του Δήμου Σαλαμίνας και εμφαίνεται στο από Φεβρουαρίου 2021 τοπογραφικό διάγραμμα-διάγραμμα γεωμετρικών μεταβολών του πολιτικού μηχανικού …………., που έχει συνταχθεί σύμφωνα με σύστημα συντεταγμένων κορυφών Ε.Γ.Σ.Α.87 με το λατινικό αριθμό Ι γεωτεμάχιο με περιμετρικά στοιχεία 131-151-187-188-190-136-131 συνορευόμενο βόρεια με πλευρά 131-151-187 συνολικού μήκους μέτρων 37,51 με ιδιοκτησία φέρουσα ΚΑΕΚ …….. νότια με πλευρά 136-190 μήκους μέτρων 33,81 με ιδιοκτησία φέρουσα ΚΑΕΚ ………., ανατολικά με πλευρά προσώπου 187-188-190 συνολικού μήκους μέτρων 2,90 με αγροτική οδό, νότια με πλευρά 136-190 μήκους μέτρων 33,81 με ιδιοκτησία φέρουσα ΚΑΕΚ ………. και νοτιοδυτικά με πλευρά 131-136 μήκους μέτρων 4,10 με ιδιοκτησία …………. φέρουσα ΚΑΕΚ ……….. και β) του γεωτεμαχίου με ΚΑΕΚ ………, επιφάνειας 678τμ, το οποίο βρίσκεται στη θέση «……..» της Κοινότητας ………….. του Δήμου Σαλαμίνας και εμφαίνεται στο ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα με το λατινικό αριθμό ΙΙΙ γεωτεμάχιο με περιμετρικά στοιχεία 126-173-172-174-178-180-181-183-169-161-158-154-150-147-141-138-133-128-126 συνορευόμενο βόρεια με πλευρά 126-173 μήκους μέτρων 41,38 με ιδιοκτησία της ενάγουσας με ΚΑΕΚ …………, νοτιοδυτικά με καμπύλη πλευρά προσώπου 183-169-161-158-154-150-147-141-138-133-128-126 συνολικού μήκους μέτρων 56,67 με αγροτική οδό και ανατολικά με πλευρά προσώπου 173-172-174-178-180-181-183 συνολικού μήκους μέτρων 28,40 με αγροτική οδό.
Διατάσσει τη διόρθωση των ανακριβών αρχικών εγγραφών στα κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Πειραιώς και Νήσων έτσι ώστε: Α) τα εδαφικά τμήματα που έχουν καταχωριστεί ως αυτοτελή γεωτεμάχια στα κτηματολογικά φύλλα με ΚΑΕΚ ………, με ΚΑΕΚ ……… και με ΚΑΕΚ …………. να συνενωθούν και να αποτελέσουν ένα ενιαίο ακίνητο, συνολικής επιφάνειας 2.189,18τμ, όπως αυτό εμφαίνεται στο από Φεβρουαρίου 2021 τοπογραφικό διάγραμμα-διάγραμμα γεωμετρικών μεταβολών του πολιτικού μηχανικού ……….., που έχει συνταχθεί σύμφωνα με σύστημα συντεταγμένων κορυφών Ε.Γ.Σ.Α.87 και υποβλήθηκε ηλεκτρονικά στον ψηφιακό υποδοχέα της βάσης δεδομένων του Εθνικού Κτηματολογίου και έλαβε Κωδικό Ηλεκτρονικού Διαγράμματος 957525, με τα περιμετρικά στοιχεία 131-151-187-188-190-198-194-189-186-185-184-182-179-176-175-173-172-174-178-180-181-183-169-161-158-154-150-147-141-138-133-128-126-136-131 συνορευόμενο βόρεια με πλευρά 131-151-187 συνολικού μήκους μέτρων 37,51 με ιδιοκτησία φέρουσα ΚΑΕΚ …………, νοτιοδυτικά με καμπύλη πλευρά προσώπου 183-169-161-158-154-150-147-141-138-133-128-126 συνολικού μήκους μέτρων 56,67 με αγροτική οδό και με πλευρά 131-136 μήκους μέτρων 4,10 με ιδιοκτησία ………. φέρουσα ΚΑΕΚ ……….., ανατολικά με πλευρά προσώπου 187-188-190-198-194-189-186-185-184-182-179-176-175-173-172-174-178-180-181-183 συνολικού μήκους μέτρων 77,68 με αγροτική οδό και Δυτικά με πλευρά 126-136 μήκους μέτρων 33,11 με ιδιοκτησία ……….. φέρουσα ΚΑΕΚ ………, το οποίο (ενιαίο ακίνητο) θα καταχωριστεί αυτοτελώς σε κτηματολογικό φύλλο με έναν ΚΑΕΚ Β) να καταχωριστεί η ενάγουσα στα κτηματολογικό φύλλο του ενιαίου αυτού γεωτεμαχίου ως κυρία (πλήρης κυριότητα 100%) με αιτία κτήσης εν μέρει την προίκα και τίτλο κτήσης το υπ’ αριθμ. ………/17.9.1976 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Σαλαμίνας ………, το οποίο μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Σαλαμίνας στις 13.11.1976 (τόμος … αριθμός ….), εν μέρει την τακτική χρησικτησία και εν μέρει την έκτακτη χρησικτησία.
Επιβάλλει στο εφεσίβλητο τα δικαστικά έξοδα της εκκαλούσας μειωμένα και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.
Κρίθηκε και δημοσιεύθηκε στον Πειραιά στο ακροατήριό του, σε έκτακτη συνεδρίαση, στις 20 Μαΐου 2026 με απόντες τους διαδίκους και τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ