ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΤΜΗΜΑ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Αριθμός Απόφασης 367/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Γεωργία Παναγιωτοπούλου, Εφέτη, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιώς και τη Γραμματέα Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στον Πειραιά, στις ………, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της εκκαλούσας: Της Μονοπρόσωπης Ιδιωτικής Κεφαλαιουχικής Εταιρείας με την επωνυμία «……………» και το διακριτικό τίτλο «……….», που εδρεύει στη ……., οδός ………., νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αθανάσιο Κίκη (ΑΜ ΔΣΘ …..), που κατέθεσε την από 18.3.2026 έγγραφη δήλωση (άρθρ. 242 παρ.2 ΚΠολΔ).
Της εφεσίβλητης: Της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «………..», που εδρεύει στο Πειραιά, …………., νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Ευαγγελία Ζουμή (ΑΜ ΔΣΠ ……., ΔΕ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΡΑΣΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΑΜ ΔΣΠ ………).
Η ενάγουσα, ήδη εφεσίβλητη, άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, την από 7.12.2021 και με αριθμό κατάθεσης ΓΑΚ/…/ΕΑΚ/……/7.12.2021 αγωγή, με την οποία ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σε αυτήν.
Το Δικαστήριο εκείνο, δικάζοντας κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων, εξέδωσε την υπ’αριθ. 210/2023 οριστική απόφαση, με την οποία έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή.
Την απόφαση αυτή προσέβαλε η ηττηθείσα εναγόμενη με την από 8.3.2023, στο εκδόν δικαστήριο με γεν.αριθ.καταθ. …./10.3.2023 και ειδ. αριθ.καταθ. …../10.3.2023 και προσδιορισμού στο Εφετείο με γεν.αριθ.καταθ. …./20.5.2025 και ειδ.αριθ.καταθ. …../20.5.2025 έφεση, η συζήτηση της οποίας ορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε αντιμωλία των διαδίκων.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, η πληρεξούσια δικηγόρος της εφεσίβλητης αφού έλαβε το λόγο από τη Δικαστή, αναφέρθηκε στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσε, ενώ ο πληρεξούσιος δικηγόρος της εκκαλούσας, ο οποίος παραστάθηκε με δήλωση ενώπιον του Δικαστηρίου, ανέπτυξε τις απόψεις της με τις έγγραφες προτάσεις που προκατέθεσε.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η υπό κρίση έφεση κατά της υπ’αριθ. 210/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα, με κατάθεση του δικογράφου της, στις 10.3.2023, στη Γραμματεία του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που εξέδωσε την εκκαλούμενη απόφαση, εντός της γνήσιας προθεσμίας των τριάντα [30] ημερών, η οποία άρχεται από την επομένη της επίδοσης της εκκαλούμενης [άρθρα 511, 513 παρ. 1 περ. β΄, 516 παρ. 1, 517, 518 παρ. 1 ΚΠολΔ, όπως το άρθρο 518 ισχύει, λόγω του χρόνου άσκησής της, μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο τρίτο και τέταρτο του άρθρου 1 σε συνδ. με άρθρο 1 του ένατου άρθρου παρ. 4 του Ν. 4335/2015], καθόσον, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας η ενάγουσα, ήδη εφεσίβλητη, επέδωσε την εκκαλούμενη απόφαση στην εναγόμενη, ήδη εκκαλούσα, στις 20.2.2023 (βλ. την υπ’αριθ. ……./20.2.2023 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης ……………..). Πρέπει συνεπώς η έφεση να γίνει τυπικά δεκτή (άρθρ. 532 ΚΠολΔ) και να ερευνηθεί περαιτέρω από το παρόν Δικαστήριο, κατά την ίδια ως άνω τακτική διαδικασία, κατά την οποία εκδόθηκε και η εκκαλούμενη απόφαση, ως προς το παραδεκτό και τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα των προβαλλόμενων λόγων της, μέσα στα όρια που καθορίζονται από αυτήν (άρθρ. 522, 524 και 533 παρ.1 ΚΠολΔ), δεδομένου ότι για το παραδεκτό αυτής έχει κατατεθεί από την εκκαλούσα, το προβλεπόμενο από το άρθρο 495 ΚΠολΔ παράβολο Δημοσίου, συνολικού ποσού εκατό (100,00) ευρώ, που μνημονεύεται ρητά στη συνταχθείσα από το Γραμματέα του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, με αριθμό …………../2023, έκθεση κατάθεσης ενδίκου μέσου.
Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 7.12.2021 αγωγή, η ενάγουσα εξέθετε ότι διενεργεί διεθνείς μεταφορές εμπορευμάτων πελατών της δια θαλάσσης, αέρος και ξηράς, είτε με δικά της μέσα, είτε με μέσα ανήκοντα σε τρίτους. ‘Οτι στο πλαίσιο της συνήθους επιχειρηματικής της δραστηριότητας, συνήψε με την εναγόμενη, η οποία δραστηριοποιείται στο εμπόριο φρούτων διεθνώς, σύμβαση συνδυασμένης διεθνούς μεταφοράς, δυνάμει της οποίας η ενάγουσα ανέλαβε τη μεταφορά εμπορευμάτων (φρούτων) που θα εξάγονταν εκτός Ελλάδος, εντός εμπορευματοκιβωτίων που θα διέθετε στην εναγόμενη για το σκοπό αυτό και ειδικότερα ανέλαβε αρχικώς τη διενέργεια οδικών μεταφορών των εμπορευμάτων από τις εγκαταστάσεις του εκάστοτε πωλητή – προμηθευτή της εναγόμενης, ευρισκόμενες στη Βουλγαρία ή την Ελλάδα προς το λιμένα της Θεσσαλονίκης, αναθέτοντας την εκτέλεσή τους σε οδικούς μεταφορείς κατά την συνήθη πρακτική σε παρόμοιες συναλλαγές και ακολούθως τη διενέργεια θαλάσσιας μεταφοράς από το λιμένα της Θεσσαλονίκης προς τους λιμένες της Αιγύπτου και της Ιορδανίας, όπου προορίζονταν τα εμπορεύματα για παράδοση προς τους τελικούς παραλήπτες – αγοραστές τους, αναθέτοντας την εκτέλεσή της στην εδρεύουσα στη Μασσαλία της Γαλλίας εταιρεία «……………», την οποία η ενάγουσα εκπροσωπεί στην Ελλάδα, ενεργώντας ως πράκτορας και εκπρόσωπός της, μέσω φόρτωσης επί πλοίων στη διεθνή ναυτιλιακή γραμμή που εκτελεί. ‘Οτι για κάθε εκτελούμενη συνδυασμένη μεταφορά, η εναγόμενης ανέλαβε να καταβάλει στην ενάγουσα τον εκάστοτε προσυμφωνημένο μεταξύ τους οδικό και θαλάσσιο ναύλο και οποιεσδήποτε άλλες πρόσθετες επιβαρύνσεις θα προέκυπταν κατά τη φόρτωση επί των πλοίων, των έμφορτων εμπορευματοκιβωτίων και κατά το χρόνο της θαλάσσιας μεταφοράς αυτών. ‘Οτι κατά το χρονικό διάστημα από το Νοέμβριο 2020 έως το Φεβρουάριο 2021, η ενάγουσα εκτέλεσε, για λογαριασμό της εναγόμενης, τις αναλυτικά αναφερόμενες στο δικόγραφο συνδυασμένες διεθνείς μεταφορές, εκδίδοντας για τους εκάστοτε οφειλόμενους ναύλους τα αντίστοιχα τιμολόγια, τα οποία επισυνάπτονται στην αγωγή και ότι για κάθε μία από τις εκτελεσθείσες θαλάσσιες μεταφορές εκδόθηκε από τη θαλάσσια μεταφορέα, ήτοι την εταιρεία «…………», το αντίστοιχο δελτίο μεταφοράς (WayBill), στο οποίο αναφερόταν ως φορτώτρια η εναγόμενης, ως παραλήπτρια η εκάστοτε αγοράστρια των εμπορευμάτων στην Αίγυπτο ή την Ιορδανία, ως λιμένας φόρτωσης η Θεσσαλονίκη και ως λιμένας εκφόρτωσης η Damietta Αιγύπτου ή η Aqaba Ιορδανίας. ‘Οτι καίτοι εκπλήρωσε προσηκόντως τις ανατεθείσες σε αυτήν μεταφορές προϊόντων, η εναγόμενη δεν της κατέβαλε τους συμφωνηθέντες ναύλους, για τους οποίους εκδόθηκαν τα ανωτέρω τιμολόγια. ‘Οτι έναντι της συνολικής οφειλής της που ανέρχεται στο ποσό των 58.205,28 ευρώ, η εναγόμενη προέβη σε μερικές καταβολές, με το οφειλόμενο υπόλοιπο να ανέρχεται στο ποσό των 40.974,00 ευρώ, το οποίο παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της ενάγουσας αρνείται να καταβάλει. Με βάση το ιστορικό αυτό η ενάγουσα ζητούσε να υποχρεωθεί η εναγομένη να της καταβάλει το ποσό των 40.974,00 ευρώ νομίμως εντόκως από την επομένη της επίδοσης της ένδικης αγωγής, μέχρι πλήρους εξοφλήσεως, να κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή η εκδοθησομένη απόφαση και να καταδικαστεί η εναγόμενη στη δικαστική της δαπάνη. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο δέχθηκε ότι έχει διεθνή δικαιοδοσία προς εκδίκαση της κρινόμενης υπόθεσης, αφενός ως το δικαστήριο του τόπου όπου έχει την πραγματική έδρα της η εναγόμενη εταιρεία και αφετέρου ως δικαστήριο του τόπου όπου οφείλει να εκπληρωθεί η χρηματική παροχή (άρθρ. 4 παρ1, 7παρ.1 στ.α’ και 63παρ.1 του Κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 «για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις»), περαιτέρω έκρινε την αγωγή ορισμένη και νόμιμη, ως ερειδόμενη στις διατάξεις των άρθρων 340, 345, 681 επ ΑΚ, 95-98 Εμπ.Ν, στις διατάξεις της Διεθνούς Σύμβασης των Βρυξελλών της 25-08-1924, «για την ενοποίηση ορισμένων νομικών κανόνων σχετικά με τις φορτωτικές» και των τροποποιητικών αυτής πρωτοκόλλων της 23-02-1968 και της 26-12-1979 (Κανόνες Χάγης – Βίσμπυ) που κυρώθηκαν με το Ν.2107/1992, στις διατάξεις της Διεθνούς Σύμβασης της Γενεύης 1956 «επί του Συμβολαίου δια τη διεθνή μεταφοράν εμπορεύματος οδικώς» (CMR) που κυρώθηκε με το Ν.559/1977 και στις διατάξεις των άρθρων 907, 908παρ.1περ.στ’ και 176 ΚΠολΔ και κατόπιν εκτίμησης των αποδείξεων, έκανε δεκτή εν μέρει την αγωγή ως κατ’ουσίαν βάσιμη, ενώ απέρριψε ως αόριστη την ένσταση συμψηφισμού με την οποία η εναγόμενη προέβαλε ανταπαίτησή της ποσού 16.440 ευρώ, 14.560 ευρώ και 9.973,72 ευρώ από την καταστροφή των προϊόντων της κατά τη μεταφορά τους οδικώς και δια θαλάσσης και ως νομικά αβάσιμη την ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος εκ μέρους της ενάγουσας. Κατά της απόφασης αυτής, παραπονείται η εν όλω ηττηθείσα εναγόμενη με την κρινόμενη έφεση και με τους διαλαμβανόμενους σε αυτήν λόγους, που ανάγονται, σε εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία του νόμου και σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί, κατ’ορθή εκτίμηση του δικογράφου, να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη, άλλως να μεταρρυθμιστεί, ώστε, αναδικαζόμενης της υπόθεσης, να γίνει καθ’ολοκληρία δεκτή η αγωγή της ως και να καταδικαστεί η εφεσίβλητη στη δικαστική της δαπάνη αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας. Επίσης ζητεί να διαταχθεί η επαναφορά των πραγμάτων στην προτεραία κατάσταση και συγκεκριμένα να αρθεί η επιβληθείσα σε βάρος της συντηρητική κατάσχεση δυνάμει του από 1.2.2023 κατασχετηρίου εις χείρας τρίτου.
I. Στις σύγχρονες μεταφορές απαιτείται η χρησιμοποίηση περισσότερων μεταφορέων του ίδιου ή διαφορετικού μεταφορικού μέσου. Οι σύνθετες αυτές μορφές μεταφορών διακρίνονται: α) σε διαδοχικές, οι οποίες πραγματοποιούνται από περισσότερους μεταφορείς, ο καθένας απ’ τους οποίους εκτελεί σταδιακά τμήμα της όλης μεταφοράς, η οποία γίνεται στον ίδιο γεωγραφικό χώρο (ξηρά, θάλασσα ή αέρα), με ένα είδος μέσου (ομογενής) και καλύπτεται από μια φορτωτική, β) σε συνδυασμένες, οι οποίες εκτελούνται υπό ενιαία σύμβαση, με περισσότερα, όμως, είδη μεταφορικών μέσων, σε οποιοδήποτε συνδυασμό με εκφόρτωση και με μεταφόρτωση των εμπορευμάτων και γ) σε μικτές ( στην περίπτωση που συνδυάζουν οδική και θαλάσσια μεταφορά), οι οποίες, ομοίως, εκτελούνται υπό ενιαία σύμβαση με περισσότερα είδη μεταφορικών μέσων, απ’ τα οποία, όμως, αυτό που φέρει τα πράγματα μεταφέρεται για τμήμα της διαδρομής φορτωμένο σε άλλο μεταφορικό μέσο, ούτως ώστε για το συγκεκριμένο τμήμα της μεταφοράς αντικείμενο της μεταφοράς είναι, όχι μόνο τα πράγματα, αλλά και το όχημα που τα μεταφέρει (E. Γκολογκίνα – Οικονόμου, Ευθύνη από συνδυασμένη μεταφορά πραγμάτων, 2000, παρ. 4, σ. 26 επ. Εφ.Πειρ. 767/2009. δημ. ΝΟΜΟΣ). Στην αμιγή (μονότροπη) διεθνή θαλάσσια υπό φορτωτική μεταφορά έχει εφαρμογή η Διεθνής Σύμβαση των Βρυξελλών της 25.8.1924, δηλαδή οι Κανόνες Χάγης – Βίσμπυ, οι οποίοι και ρυθμίζουν την ευθύνη του (θαλάσσιου) μεταφορά από τη φόρτωση του πλοίου ως την εκφόρτωσή του. Επί συνδυασμένης (σύνθετης), όμως, (διεθνούς) μεταφοράς, η οποία διενεργείται με περισσότερα από ένα, διαφορετικού τύπου, μεταφορικά μέσα, αλλά υπό μία -καταλαμβάνουσα την όλη μεταφορά, από την παραλαβή μέχρι την παράδοση του εμπορεύματος στον παραλήπτη- ενιαία σύμβαση (και συνήθως με ενιαία φορτωτική), με εκφόρτωση και μεταφόρτωση του εμπορεύματος, η ευθύνη του μεταφορέα δεν ρυθμίζεται ενιαίως, αλλά καθορίζεται βάσει του νομικού καθεστώτος που διέπει κάθε σκέλος της μεταφοράς, στο οποίο επήλθε η ζημία. Έτσι, αν αυτή (ζημία) επήλθε κατά το θαλάσσιο σκέλος της (μεταφοράς), θα εφαρμοσθούν οι ως άνω Κανόνες Χάγης – Βίσμπυ, ενώ αν επήλθε κατά το χερσαίο, οι διατάξεις της CMR (ΔΣ της Γενεύης 1956 «επί του Συμβολαίου διά τη διεθνή μεταφοράν εμπορεύματος οδικώς» – κ.ν. 559/1977), σύμφωνα με τη μέθοδο «κατακερματισμού της ευθύνης», την οποία και το παρόν Δικαστήριο ακολουθεί (Εφ.Πειρ. 554/2011, δημ. ΝΟΜΟΣ με παραπομπές σε X. Χρυσάνθη, Η ευθύνη στη συνδυασμένη και μικτή μεταφορά εμπορευμάτων, ΕΝΔ 37, 66 επ., ως και σχόλια Γ. Θεοχαρίδη υπό την ΕΠειρ 767/2009 ΕΕμπΔ ΞΑ, 320, η οποία αντιμετώπισε περίπτωση εσωτερικής μικτής μεταφοράς).
ΙΙ. Κατά την έννοια των διατάξεων άρθρων 90 επ. και 85 επ. ΕμπΝ, οι οποίες έχουν ανάλογη εφαρμογή και στη θαλάσσια μεταφορά, δεδομένου ότι ο ΚΙΝΔ και οι Κανόνες Χάγης-Βίσμπυ δεν περιέχουν διατάξεις για τους παραγγελιοδόχους που μεσολαβούν στη ναύλωση ή στη θαλάσσια μεταφορά (ΕφΠειρ 516/2009, ΔΕΕ 2009, σελ. 1373, ΕφΠειρ 1019/2005 ΔΕΕ 2006, σελ. 25, ΕφΠειρ 456/2000 ΔΕΕ 2000, σελ. 892), ο παραγγελιοδόχος μεταφοράς αναλαμβάνει, με σύμβαση με τον παραγγελέα, να ενεργήσει στο δικό του όνομα, για λογαριασμό όμως του παραγγελέα, ό,τι απαιτείται για την πραγμάτωση της (όλης) μεταφοράς και συγκεκριμένα αναλαμβάνει να μεριμνήσει για την ανεύρεση του μεταφορέα και τη σύναψη με αυτόν σύμβασης για την εκτέλεση της μεταφοράς (ΑΠ Ολ 33/1998 ΔΕΕ 1998, σελ. 990, ΑΠ 304/2007 ΔΕΕ 2007, σελ. 825), έχοντας ελευθερία στην επιλογή των μέσων και των δρομολογίων που θα χρησιμοποιήσει και φέρει εγγυητική ευθύνη για τις πράξεις του μεταφορέα ή των άλλων μεσολαβούντων παραγγελιοδόχων κατά τα άρθρα 96, 97 και 98 ΕμπΝ (ΑΠ 89/2005 ΕλλΔνη 2005, σελ. 1454, Κιάντου-Παμπούκη ό.π., σελ. 316 Α). Αν ο ενάγων βασίζει την αγωγή του σε σύμβαση μεταφοράς και αποδειχθεί ότι ο εναγόμενος ενήργησε ως παραγγελιοδόχος, η αγωγή απορρίπτεται ως κατ’ουσίαν αβάσιμη – εκτός αν επικουρικώς βασίζεται σε σύμβαση παραγγελίας μεταφοράς (ΕφΘεσ 791/2011, ΕπισκΕΔ 2011, σελ. 1019, ΕφΘεσ 1878/2004, Επισκ 2004, σελ. 993, ΕφΠειρ 341/2001 σε τράπεζα νομικών πληροφοριών ΝΟΜΟΣ). Επί συνδυασμένης διεθνούς μεταφοράς, δηλαδή αυτής που ενεργείται από περισσότερα από ένα μεταφορικά μέσα, διαφορετικού τύπου, αλλά υπό ενιαία σύμβαση και συνήθως υπό μία ενιαία φορτωτική που καταλαμβάνει την όλη μεταφορά από την παραλαβή μέχρι την παράδοση του εμπορεύματος η ευθύνη του παραγγελιοδόχου μεταφοράς είναι ενιαία για όλο το στάδιο της μεταφοράς, δεδομένης της υπάρχουσας αντικειμενικής αδυναμίας εντοπισμού του σταδίου κατά το οποίο έλαβε χώρα η ζημία, η βλάβη ή απώλεια των μεταφερόμενων πραγμάτων, αλλά και της έλλειψης άλλης ειδικής νομοθετικής ρύθμισης (βλ. Αλ. Κιάντου-Παμπούκη, Η συνδυασμένη μεταφορά εμπορευμάτων στην Ελληνική Νομολογία, ΕπισκΕμπΔ 2001,600-603, Ελ. Γκολογκίνα-Οικονόμου, Ζητήματα από το διεθνή συνδυασμένη μεταφορά πραγμάτων, ΕπισκΕμπΔ 2001, 600- 603, Χρ. Χρυσάνθη, Η ευθύνη στη συνδυασμένη και στη μικτή μεταφορά εμπορευμάτων, ΕΝαυτΔ 37,65,67).
ΙΙΙ. Με το ν. 2107/1992 κυρώθηκε η Διεθνής Σύμβαση των Βρυξελλών της 25-8-1924 “για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων σχετικά με τις φορτωτικές”, όπως τροποποιήθηκε με τα πρωτόκολλα της 23-2-1968 και της 21-12-1979 (“Κανόνες Χάγης-Βίσμπυ”), και συνεπώς, οι κανόνες της ως άνω Διεθνούς Σύμβασης, αποτελούν σύμφωνα με το άρθρο 28 παρ 1 του Συντάγματος, αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. Οι κανόνες αυτοί εφαρμόζονται στην Ελλάδα από τις 23-6-1993 για όλες τις θαλάσσιες μεταφορές μεταξύ ελληνικών λιμανιών, είτε εκδόθηκε φορτωτική είτε όχι (αρθρ. 2 παρ 1 και άρθρ 3 παρ 1 του ν. 2107/1992, βλ. Ι. Κοροτζή “Η ευθύνη του θαλάσσιου μεταφορέα, σύμφωνα με τους κανόνες Χάγης-Βίσμπυ”, εκδ 1994, σελ 13, Αλ. Κιάντου-Παμπούκη ΕΝΔ 2, σελ 287-290). Ειδικότερα, από τον συνδυασμό των διατάξεων του άρθρ 4 παρ. 1, 5 εδ. Β` της ως άνω Διεθνούς Σύμβασης όπως η παρ 5 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 του από 23-2-1968 Πρωτοκόλλου των Βρυξελλών, σαφώς συνάγεται ότι ο θαλάσσιος μεταφορέας ευθύνεται για τη βλάβη ή απώλεια των πραγμάτων που μεταφέρει. Σύμφωνα δε με την παραπάνω αναφερόμενη διάταξη του άρθρ 4 παρ 5 εδ. β`, σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης των εμπορευμάτων σε θαλάσσια μεταφορά, το συνολικό ποσό της αποζημίωσης θα υπολογίζεται σε σχέση με την αξία αυτών των εμπορευμάτων, στον τόπο και το χρόνο που εκφορτώνονται από το πλοίο ή που θα έπρεπε να είχαν εκφορτωθεί, σύμφωνα με τη σύμβαση μεταφοράς. Η αξία των εμπορευμάτων θα υπολογίζεται, σύμφωνα με την χρηματιστηριακή τιμή για το εμπόρευμα ή αν δεν υπάρχει τέτοια τιμή, σύμφωνα με τη τρέχουσα τιμή στην αγορά ή αν δεν υπάρχει καμμία από τις δύο θα υπολογίζεται με βάση τη συνήθη αξία των εμπορευμάτων του ίδιου είδους και ποιότητος. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι σε περίπτωση θαλάσσιας μεταφοράς, ο κατά τα ανωτέρω ειδικός προσδιορισμός της αξίας των απωλεσθέντων και βλαβέντων πραγμάτων, δηλαδή η αναφορά μιας από τις ως άνω αξίες αυτών και όχι υποχρεωτικά της προηγούμενης (προβλ. ΑΠ 1529/91 ΕΕμπΔ 1994.227, ΕφΠειρ 557/97 Νομολ Ναυτ. Τμημ. Εφ. Πειρ 1996-1997, σελ 234, ΕφΠειρ 707/97 Νομολ. Ναυτ. Τμημ Εφ.Πειρ 1996-1997 σελ 243) είναι ουσιώδες και αναγκαίο στοιχείο της ιστορικής βάσης της σχετικής αγωγής αποζημίωσης, η έλλειψη του οποίου καθιστά το δικόγραφο της αγωγής αόριστο (Εφ Πειρ 830/2004 ΕΝΔ 32.295, ΕφΠειρ 142/03 ΕΕμπΔ 2003.680). Επιπλέον, οι αυτοί κανόνες Χάγης-Βισμπυ ερρύθμισαν ειδικώς και ρητώς στο άρθρο 4 β` και τις περιπτώσεις στις οποίες εγείρεται αγωγή από αδικοπραξία είτε κατά του μεταφορέως είτε κατά του προστηθέντος αυτού (βλ. σχετ Κοροτζή, Η ευθύνη του θαλάσσιου μεταφορέα σελ 41-43, 59-60, Π. Σωτηρόπουλου. Οι κανόνες του Βίσμπυ ΕΕμπΔ 1994 σελ 309-310, Θεοχαρίδη, Η αδικοπρακτική ευθύνη του θαλάσσιου μεταφορέα, 260-288, ΕφΠειρ 160/2003 ΕΝΔ 31.261). Ετσι σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 4 §5 εδ.β’, σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης των εμπορευμάτων σε θαλάσσια μεταφορά, το συνολικό ποσό της αποζημίωσης υπολογίζεται σε σχέση με την αξία αυτών των εμπορευμάτων, στον τόπο και στον χρόνο που εκφορτώνονται από το πλοίο ή που θα έπρεπε να είχαν εκφορτωθεί, σύμφωνα με τη χρηματιστηριακή τιμή για το εμπόρευμα ή, αν δεν υπάρχει τέτοια τιμή, σύμφωνα με την τρέχουσα τιμή στην αγορά ή, αν δεν υπάρχει καμία από τις δύο, με βάση τη συνήθη αξία των εμπορευμάτων του ιδίου είδους και ποιότητας. Από τη διάταξη του άρθρου 4§5 εδ.β’ της ως άνω ΔΣ, σε συνδυασμό με την §1 αυτού, συνάγεται ότι κατά τον προσδιορισμό της καταβλητέας ως άνω αποζημιώσεως και την έκτασή της δεν περιλαμβάνονται σ’ αυτή οι απαιτήσεις αποκατάστασης διαφυγόντων κερδών, μείωσης της εμπορικής αξίας, χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης ή άλλη περαιτέρω ζημία θετική ή αποθετική, προκύπτουσα από τη βλάβη ή την απώλεια του πράγματος ή από τη στέρηση του κέρδους ή της ωφελείας από τη χρησιμοποίησή του είτε η αγωγή θεμελιώνεται στην ενδοσυμβατική είτε στην εξωσυμβατική ευθύνη (βλ. σχετ. Κοροτζή, ό.π., σελ.41, του ιδίου σχόλ. στη Ναυτική Δικαιοσύνη 2001.105,111, ΕφΠειρ 33/1996 ΕΝΔ 25.140, ΠολΠρΠειρ 4675/2006 αδημ. στον Νομικό Τύπο) Από την επανεκτίμηση της υπ’αριθ. ……/16.3.2022 ένορκης βεβαίωσης του ………., ενώπιον του συμβολαιογράφου Πειραιώς …….., που λήφθηκε με πρωτοβουλία της ενάγουσας – εφεσίβλητης, μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της εναγόμενης – εκκαλούσας (βλ. σχετ. …./10.3.2022 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης ……….), νομίμως προσκομιζόμενη από την εφεσίβλητη, της υπ’αριθ. ……./16.3.2022 ένορκης βεβαίωσης του …… ενώπιον της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης ……., που λήφθηκε με πρωτοβουλία της εναγόμενης – εκκαλούσας, μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της ενάγουσας – εφεσίβλητης (βλ. σχετ. υπ’αριθ. ……………/11.3.2022 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών ………….), όλων των εγγράφων, που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, είτε προς άμεση απόδειξη είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων σε μερικά των οποίων θα γίνει ειδική μνεία παρακάτω, χωρίς να παραλείπεται κανένα κατά την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, καθώς και με τις μερικές μόνον παραδοχές και ομολογίες των διαδίκων που συνάγονται από τα δικόγραφα τους και από όλη εν γένει την αποδεικτική διαδικασία, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η ενάγουσα είναι ανώνυμη εταιρεία, εδρεύουσα στον Πειραιά, με αντικείμενο δραστηριότητας τη διενέργεια διεθνών μεταφορών εμπορευμάτων πελατών της δια θαλάσσης, αέρος και ξηράς είτε με δικά της μέσα, είτε με μέσα ανήκοντα σε τρίτους. Στο πλαίσιο της ως άνω επιχειρηματικής της δραστηριότητας, συνήψε στον Πειραιά με την εναγόμενη εταιρεία, η οποία δραστηριοποιείται στο εμπόριο αγροτικών προϊόντων και ειδών διατροφής, σύμβαση παραγγελίας μεταφοράς, δυνάμει της οποίας ανέλαβε τη συνδυασμένη, ήτοι οδική και δια θαλάσσης, μεταφορά εμπορευμάτων της εναγόμενης και συγκεκριμένα τη μεταφορά φορτίων μήλων που θα εξάγονταν στην Αίγυπτο και την Ιορδανία, εντός εμπορευματοκιβωτίων που θα διέθετε η ενάγουσα για το σκοπό αυτό, έναντι προσυμφωνηθέντος μεταξύ τους ναύλου και λοιπών εξόδων και επιβαρύνσεων που θα προέκυπταν κατά τη φόρτωση και τη μεταφορά των προϊόντων. Σε εκτέλεση της ανωτέρω σύμβασης, η ενάγουσα, ενεργώντας ως παραγγελιοδόχος μεταφοράς, ανέθεσε τις οδικές μεταφορές των προϊόντων από τις εγκαταστάσεις των πωλητών – προμηθευτών της εναγόμενης, στην Ελλάδα ή στη Βουλγαρία, προς το λιμένα της Θεσσαλονίκης, σε διάφορους οδικούς μεταφορείς, ενώ τη θαλάσσια μεταφορά των εμπορευματοκιβωτίων από το λιμένα της Θεσσαλονίκης προς τους λιμένες του τελικού προορισμού των φορτίων, ήτοι την Αίγυπτο ή την Ιορδανία, ανέθεσε στην εδρεύουσα στη Μασσαλία της Γαλλίας, εταιρεία «…………..», της οποίας η ενάγουσα είναι πράκτορας και αντιπρόσωπος στην Ελλάδα και η οποία διενεργεί διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές είτε μέσω πλοίων δικών της είτε μέσω πλοίων που τα ναυλώνει από τους τρίτους για το σκοπό αυτό. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι κατά το χρονικό διάστημα από το Νοέμβριο 2020 έως και το Φεβρουάριο 2021, η εναγόμενη ανέθεσε στην ενάγουσα δέκα έξι (16) συνδυασμένες διεθνείς μεταφορές, τις οποίες η τελευταία εκτέλεσε και εξέδωσε τα σχετικά τιμολόγια για τους οφειλόμενους ναύλους και λοιπά έξοδα και επιβαρύνσεις, τα οποία έπρεπε να εξοφληθούν εντός τριάντα (30) ημερών από την ημερομηνία έκδοσής τους. Ειδικότερα, εξέδωσε 1) το υπ’ αριθ……./28.12.2020 τιμολόγιο ποσού 163,68 ευρώ και το υπ’ αριθ. ……../28.12.2020 τιμολόγιο ποσού 380 ευρώ, ήτοι συνολικού ποσού 543,68 ευρώ για τη συνδυασμένη μεταφορά 4 εμπορευματοκιβωτίων, έμφορτων το καθένα με 21 παλέτες με μήλα, τα οποία παραλήφθηκαν από το Petrich της Βουλγαρίας και μεταφέρθηκαν οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκαν στο πλοίο C της μεταφορέως εταιρείας «…………..» και μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στη Damietta Αιγύπτου, προκειμένου να παραληφθούν από την εταιρεία «…………», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. ……/13.12.2020 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια, 2) το υπ’ αριθ. ……/28.12.2020 τιμολόγιο ποσού 245,52 ευρώ και το υπ’ αριθ. …../28.2.2020 τιμολόγιο ποσού 570,00 ευρώ, ήτοι συνολικού ποσού 815,52 ευρώ, για τη συνδυασμένη μεταφορά 6 εμπορευματοκιβωτίων, έμφορτων το καθένα με 21 παλέτες με μήλα, τα οποία παραλήφθηκαν από το Petrich της Βουλγαρίας και μεταφέρθηκαν οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκαν στο πλοίο CA της μεταφορέως εταιρείας «………» και μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στη Damietta Αιγύπτου, προκειμένου να παραληφθούν από την εταιρεία «……….», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. …../6.12.2020 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια, 3) το υπ’ αριθ. …../28.12.2020 τιμολόγιο ποσού 81,84 ευρώ και το υπ’ αριθ. ….. τιμολόγιο ποσού 190,00 ευρώ, ήτοι συνολικού ποσού 271,84 ευρώ για τη συνδυασμένη μεταφορά 5 εμπορευματοκιβωτίων, έμφορτων το καθένα με 21 παλέτες με μήλα, τα οποία παραλήφθηκαν από το Petrich της Βουλγαρίας και μεταφέρθηκαν οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκαν στο πλοίο CA, της μεταφορέως εταιρείας «………..» και μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στη Damietta Αιγύπτου, προκειμένου να παραληφθούν από την εταιρεία «…………», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. ……../6.12.2020 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια, 4) το υπ’ αριθ………../28.12.2020 τιμολόγιο ποσού 2.678,40 ευρώ, το υπ’ αριθ. ….. τιμολόγιο ποσού 6.545,87 ευρώ και το υπ’ αριθ……../5.1.2021 πιστωτικό τιμολόγιο ποσού 250,00 ευρώ, ήτοι συνολικού χρεωστικού ποσού 8.974,27 ευρώ, για τη συνδυασμένη μεταφορά 5 εμπορευματοκιβωτίων, έμφορτων το καθένα με 21 παλέτες με μήλα, τα οποία παραλήφθηκαν από το Petrich της Βουλγαρίας και μεταφέρθηκαν οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκαν στο πλοίο C της μεταφορέως εταιρείας «………….» και μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στη Damietta Αιγύπτου, προκειμένου να παραληφθούν από την εταιρεία «………», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. ……../21.12.2020 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια, 5) το υπ’ αριθ. ……../30.12.2020 τιμολόγιο ποσού 2.575,00 ευρώ και το υπ’ αριθ. ……./30.12.2020 τιμολόγιο ποσού 7.020,81 ευρώ, ήτοι συνολικού ποσού 9.595,81 ευρώ για τη συνδυασμένη μεταφορά 5 εμπορευματοκιβωτίων, έμφορτων το καθένα με 21 παλέτες με μήλα, τα οποία παραλήφθηκαν από το Petrich της Βουλγαρίας και μεταφέρθηκαν οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκαν στο πλοίο CA, της μεταφορέως εταιρείας «…………..» και μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στη Damietta Αιγύπτου, προκειμένου να παραληφθούν από την εταιρεία «………..», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. …./29.12.2020 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια, 6) το υπ’ αριθ. ……/30.12.2020 τιμολόγιο ποσού 2.098,00 ευρώ και το υπ’ αριθ. …./30.12.2020 τιμολόγιο ποσού 5.616,65 ευρώ, ήτοι συνολικού ποσού 7.714,65 ευρώ για τη συνδυασμένη μεταφορά 4 εμπορευματοκιβωτίων, έμφορτων το καθένα με 21 παλέτες με μήλα, τα οποία παραλήφθηκαν από το Petrich της Βουλγαρίας και μεταφέρθηκαν οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκαν στο πλοίο CA, της μεταφορέως εταιρείας «……….» και μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στη Damietta Αιγύπτου, προκειμένου να παραληφθούν από την εταιρεία «…………..», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. ……/29.12.2020 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια, 7) το υπ’ αριθ. …../30.12.2020 τιμολόγιο ποσού 519,00 ευρώ και το υπ’ αριθ. …./30.12.2020 τιμολόγιο ποσού 1.334,16 ευρώ, ήτοι συνολικού ποσού 1.853,16 ευρώ για τη συνδυασμένη μεταφορά 1 εμπορευματοκιβωτίου, έμφορτου με 21 παλέτες με μήλα, το οποίο παραλήφθηκε από την Αγιά Λάρισας και μεταφέρθηκε οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκε στο πλοίο CA, της μεταφορέως εταιρείας «……..» και μεταφέρθηκε δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στη Damietta Αιγύπτου, προκειμένου να παραληφθεί από την εταιρεία «………..», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. ………/29.12.2020 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια, 8) το υπ’ αριθ …./8.1.2021 τιμολόγιο ποσού 3.927,54 ευρώ και το υπ’ αριθ. …… τιμολόγιο ποσού 1.266,00 ευρώ, ήτοι συνολικού ποσού 5.193,54 ευρώ για τη συνδυασμένη μεταφορά 3 εμπορευματοκιβωτίων, έμφορτων το καθένα με 21 παλέτες με μήλα, τα οποία παραλήφθηκαν από το Petrich της Βουλγαρίας και μεταφέρθηκαν οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκαν στο πλοίο EE της μεταφορέως εταιρείας «……….» και μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στη Damietta Αιγύπτου, προκειμένου να παραληφθούν από την εταιρεία «………….», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. ………/8.1.2021 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια, 9) το υπ’ αριθ. …../8.1.2021 τιμολόγιο ποσού 2.668,36 ευρώ και το υπ’ αριθ. …./8.1.2021 τιμολόγιο ποσού 819,00 ευρώ, ήτοι συνολικού ποσού 3.487,36 ευρώ για τη συνδυασμένη μεταφορά 2 εμπορευματοκιβωτίων, έμφορτων το καθένα με 21 παλέτες με μήλα, τα οποία παραλήφθηκαν από την Αγιά Λάρισας και μεταφέρθηκαν οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκαν στο πλοίο EE της μεταφορέως εταιρείας «…………..» και μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στη Damietta Αιγύπτου, προκειμένου να παραληφθούν από την εταιρεία «…………», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. …./8.1.2021 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια, 10) το υπ’ αριθ. ……/12.1.2021 τιμολόγιο ποσού 6.645,56 ευρώ και το υπ’ αριθ. ……../12.1.2021 τιμολόγιο ποσού 1.817,00 ευρώ, ήτοι συνολικού ποσού 8.462,56 ευρώ για τη συνδυασμένη μεταφορά 5 εμπορευματοκιβωτίων, έμφορτων το καθένα με 21 παλέτες με μήλα, τα οποία παραλήφθηκαν από το Petrich της Βουλγαρίας και μεταφέρθηκαν οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκαν στο πλοίο L της μεταφορέως εταιρείας «………» και μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στη Damietta Αιγύπτου, προκειμένου να παραληφθούν από την εταιρεία «…………..», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. …../11.1.2021 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια, 11) το υπ’ αριθ. …../2.2.2021 τιμολόγιο ποσού 848,00 ευρώ και το υπ’ αριθ. …./2.2.2021 τιμολόγιο ποσού 2.678,39 ευρώ, ήτοι συνολικού ποσού 3.526,39 ευρώ για τη συνδυασμένη μεταφορά 2 εμπορευματοκιβωτίων, έμφορτων το καθένα με 21 παλέτες με μήλα, τα οποία παραλήφθηκαν από την Αγιά Λάρισας και μεταφέρθηκαν οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκαν στο πλοίο A, της μεταφορέως εταιρείας «……..» και μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στη Damietta Αιγύπτου, προκειμένου να παραληφθούν από την εταιρεία «…….», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. ……./2.2.2021 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια, 12) το υπ’ αριθ…../17.2.2021 τιμολόγιο ποσού 978,36 ευρώ και το υπ’ αριθ. …../17.2.2021 πιστωτικό τιμολόγιο ποσού 789,00 ευρώ, ήτοι συνολικού χρεωστικού ποσού 189,36 ευρώ για τη συνδυασμένη μεταφορά 2 εμπορευματοκιβωτίων, έμφορτων το καθένα με 21 παλέτες με μήλα, τα οποία παραλήφθηκαν από το Petrich της Βουλγαρίας και μεταφέρθηκαν οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκαν στο πλοίο EE της μεταφορέως εταιρείας «………» και μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στη Damietta Αιγύπτου, προκειμένου να παραληφθούν από την εταιρεία «………», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. …./29.11.2020 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια, 13) το υπ’ αριθ. …../17.2.2021 τιμολόγιο ποσού 498,48 ευρώ και το υπ’ αριθ. …../17.2.2021 πιστωτικό τιμολόγιο ποσού 402,00 ευρώ, ήτοι συνολικού χρεωστικού ποσού 96,48 ευρώ για τη συνδυασμένη μεταφορά 1 εμπορευματοκιβωτίου, έμφορτου με 21 παλέτες με μήλα, το οποίο παραλήφθηκε από το Petrich της Βουλγαρίας και μεταφέρθηκε οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκε στο πλοίο EE της μεταφορέως εταιρείας «…….» και μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στη Damietta Αιγύπτου, προκειμένου να παραληφθούν από την εταιρεία «…………», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. ……./29.11.2020 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια, 14) το υπ’ αριθ. …../17-2-2021 τιμολόγιο ποσού 980,84 ευρώ και το υπ’ αριθ. …../17-2-2021 πιστωτικό τιμολόγιο ποσού 791,00 ευρώ, ήτοι συνολικού χρεωστικού ποσού 189,84 ευρώ για τη συνδυασμένη μεταφορά 2 εμπορευματοκιβωτίων, έμφορτων το καθένα με 21 παλέτες με μήλα, τα οποία παραλήφθηκαν από την Αγιά Λάρισας και μεταφέρθηκαν οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκαν στο πλοίο EE της μεταφορέως εταιρείας «…….» και μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στη Damietta Αιγύπτου, προκειμένου να παραληφθούν από την εταιρεία «…….», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. …../29.11.2020 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια, 15) το υπ’ αριθ. ……/28.12.2020 τιμολόγιο ποσού 2.124,12 ευρώ, το υπ’ αριθ. ……/28.12.2020 τιμολόγιο ποσού 5.236,70 ευρώ και το υπ’ αριθ. …../5.1.2021 πιστωτικό τιμολόγιο ποσού 200,00 ευρώ, ήτοι συνολικού χρεωστικού ποσού 7.160,82 ευρώ για τη συνδυασμένη μεταφορά 4 εμπορευματοκιβωτίων, έμφορτων το καθένα με 21 παλέτες με μήλα, τα οποία παραλήφθηκαν από το Petrich της Βουλγαρίας και μεταφέρθηκαν οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκαν στο πλοίο C της μεταφορέως εταιρείας «………» και μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στη Damietta Αιγύπτου, προκειμένου να παραληφθούν από την εταιρεία «………», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. ……/21.12.2020 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια και 16) το υπ’ αριθ. …./8.1.2021 τιμολόγιο ποσού 50,00 ευρώ για τη συνδυασμένη μεταφορά 1 εμπορευματοκιβωτίου, έμφορτου με 21 παλέτες με μήλα, το οποίο παραλήφθηκε από την Αγιά Λάρισας και μεταφέρθηκε οδικώς έως το λιμένα Θεσσαλονίκης, όπου φορτώθηκε στο πλοίο C της μεταφορέως εταιρείας «…….» και μεταφέρθηκε δια θαλάσσης στο λιμένα εκφόρτωσης, ήτοι στην Aqaba Ιορδανίας, προκειμένου να παραληφθεί από την εταιρεία «……», ενώ για την εκτελεσθείσα ως άνω θαλάσσια μεταφορά εκδόθηκε από την προαναφερθείσα θαλάσσια μεταφορέα το υπ’ αριθ. …./13.12.2020 δελτίο μεταφοράς, στο οποίο αναγράφονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, καθώς και η εναγόμενη εταιρεία ως φορτώτρια. Για την εκτέλεση των ανωτέρω μεταφορών, οι οφειλόμενοι στην ενάγουσα ναύλοι, μετά των λοιπών εξόδων και επιβαρύνσεων, για τους οποίους εκδόθηκαν τα παραπάνω τιμολόγια, ανέρχονται στο συνολικό ποσό των (543,68 + 815,52 + 271,84 + 8.974,27 + 9.595,81 + 7.714,65 + 1.853,16 + 5.193,54 + 3.487,36 + 8.462,56 + 3.526,39 + 189,36 + 96,48 + 189,84 + 7.160,82 + 50,00 =) 58.125,28 ευρώ. Η ενάγουσα συνομολογεί ότι έναντι του ποσού αυτού η εναγόμενη κατέβαλε α) το ποσό των 100,00 ευρώ, για το οποίο η ενάγουσα εξέδωσε το υπ’ αριθ. ……../5.1.2021 πιστωτικό τιμολόγιο, β) το ποσό των 36,00 ευρώ την 13.1.2021 γ) το ποσό των 225,00 ευρώ την 22.1.2021 και δ) το ποσό των 16.790,28 ευρώ την 17.8.2021, ενώ αποδείχθηκε ότι την 14.3.2022 η εναγόμενη κατέβαλε το ποσό των 0,28 ευρώ, επομένως το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό ανέρχεται σε (58.125,28 – 17.151,56 =) 40.973,72 ευρώ. Με την από 14.7.2021 εξώδικη δήλωση – πρόσκληση – διαμαρτυρία που επιδόθηκε στην ενάγουσα την 15.7.2021, η εναγόμενη συνομολόγησε την ανωτέρω οφειλή της, η οποία κατά το χρόνο εκείνο ανέρχονταν στο ποσό των 57.764,00 ευρώ, ωστόσο ισχυρίστηκε ότι διατηρεί σε βάρος της ενάγουσας ομοειδή, έγκυρη και ληξιπρόθεσμη ανταπαίτηση ποσού 40.973,72 ευρώ, η οποία προέρχεται από τη ζημία που υπέστη ως φορτώτρια, από την καταστροφή των εμπορευμάτων της στο πλαίσιο της σύμβασης παραγγελίας μεταφοράς που είχε συνάψει με την ενάγουσα. Την ως άνω ανταπαίτησή της, η εναγόμενη προέβαλε νόμιμα με ένσταση συμψηφισμού ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου με τις νομίμως κατατεθείσες προτάσεις της. Ειδικότερα, ισχυρίστηκε ότι διατηρεί έναντι της ενάγουσας α) απαίτηση ποσού 16.440 ευρώ που αντιστοιχεί στο τίμημα που είχε συμφωνήσει με την αγοράστρια – παραλήπτρια του φορτίου εταιρεία «………….» για να της πωλήσει 21 παλέτες (1.494 κιβώτια) μήλων, καθαρού βάρους 20.550 κιλών, αξίας 0,800 ευρώ ανά κιλό, τα οποία φορτώθηκαν από την ενάγουσα στο υπ’αριθ. ………. εμπορευματοκιβώτιο από το Petrich της Βουλγαρίας για μεταφορά, μέσω του λιμένα της Θεσσαλονίκης, στη Damietta της Αιγύπτου, όπου θα εκφορτώνονταν και τα οποία καταστράφηκαν στο σύνολό τους κατά την παραμονή του ανωτέρω εμπορευματοκιβωτίου σε μάντρα – αποθήκη των εγκαταστάσεων της ενάγουσας στη Θεσσαλονίκη, λόγω μη ρευματοδότησής του, β) απαίτηση ποσού 14.560 ευρώ που αντιστοιχεί στο τίμημα που είχε συμφωνήσει με την αγοράστρια – παραλήπτρια του φορτίου εταιρεία «……..» για να της πωλήσει 21 παλέτες (2.080 κιβώτια) λωτών, καθαρού βάρους 20.800 κιλών, αξίας 0,700 ευρώ ανά κιλό, τα οποία φορτώθηκαν από την ενάγουσα στο υπ’αριθ. ….. εμπορευματοκιβώτιο, από τον Αγιο Γεώργιο Βέροιας για μεταφορά, μέσω του λιμένα Θεσσαλονίκης, στην Aqaba της Ιορδανίας, όπου θα εκφορτώνονταν, με ενδιάμεσο σταθμό τη Μάλτα και τα οποία καταστράφηκαν ολοσχερώς κατά την παράταση παραμονής του εμπορευματοκιβωτίου στη Μάλτα, λόγω δυσλειτουργίας του και μη διατήρησης της απαιτούμενης για το εμπόρευμα θερμοκρασίας και γ) απαίτηση ποσού 9.973,72 ευρώ (8.677 δηνάρια Ιορδανίας) που αντιστοιχεί στο κόστος καταστροφής των λωτών στο κράτος της Ιορδανίας. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε την ένσταση συμψηφισμού ως αόριστη, καθ’ο μέρος αφορά την ανταπαίτηση της εναγόμενης για τα ποσά των 16.440 ευρώ και 14.560 ευρώ και ως νόμω αβάσιμη καθ’ο μέρος αφορά την ανταπαίτησή της για το ποσό των 9.973,72 ευρώ. Με τον πρώτο λόγο της έφεσής της, η εκκαλούσα – εναγόμενη παραπονείται ότι η εκκαλούμενη κατ’εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κατόπιν πλημμελούς εκτίμησης των αποδεικτικών μέσων, απέρριψε την ένσταση συμψηφισμού κρίνοντας ότι δεν προσδιορίστηκε η αξία των καταστραφέντων εμπορευμάτων κατά τον τόπο και χρόνο της εκφόρτωσης.
Οπως ήδη εκτέθηκε, με το άρθρο 4 παρ.5 εδ.β’ της Διεθνούς Σύμβασης των Βρυξελλών της 25-8-1924 “για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων σχετικά με τις φορτωτικές”, όπως τροποποιήθηκε με τα πρωτόκολλα της 23-2-1968 και της 21-12-1979 (“Κανόνες Χάγης-Βίσμπυ”) ορίζεται ότι σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης των εμπορευμάτων σε θαλάσσια μεταφορά, το συνολικό ποσό της αποζημίωσης θα υπολογίζεται σε σχέση με την αξία αυτών των εμπορευμάτων στον τόπο και το χρόνο που εκφορτώνονται από το πλοίο ή που θα έπρεπε να έχουν εκφορτωθεί, σύμφωνα με τη σύμβαση μεταφοράς, ενώ η παρεμφερής διάταξη του άρθρου 23 της Σύμβασης CMR οριοθετεί την εκτίμηση της αξίας των εμπορευμάτων στον τόπο και κατά τον χρόνο κατά τον οποίον έγιναν αυτά δεκτά προς μεταφορά. Σε αμφότερες δε τις Συμβάσεις ορίζεται ότι η αξία των εμπορευμάτων θα υπολογίζεται, σύμφωνα με τη χρηματιστηριακή τιμή για το εμπόρευμα, ή, αν δεν υπάρχει τέτοια τιμή, σύμφωνα με την τρέχουσα τιμή στην αγορά, ή αν δεν υπάρχει καμία από τις δύο θα υπολογίζεται με βάση τη συνήθη αξία των εμπορευμάτων του ίδιου είδους και ποιότητας. Από τη διατύπωση της ανωτέρω διάταξης σαφώς συνάγεται ότι σε περίπτωση απώλειας ή καταστροφής των εμπορευμάτων σε θαλάσσια μεταφορά, η συνολική αποκαταστατέα ζημία αντιστοιχεί στην αξία των εμπορευμάτων, στον τόπο και χρόνο εκφόρτωσης ή που θα έπρεπε να εκφορτωθούν ή στον τόπο και χρόνο που έγιναν δεκτά προς μεταφορά (αναλόγως εάν εφαρμόζονται οι Κανόνες Χάγης – Βίσμπυ ή η Σύμβαση CMR), η οποία σε κάθε περίπτωση υπολογίζεται με την τιμή του χρηματιστηρίου εμπορευμάτων ή εάν αυτή δεν υπάρχει, με την τρέχουσα τιμή της αγοράς ή εάν ούτε αυτή υπάρχει, με τη συνηθισμένη τιμή εμπορευμάτων του ίδιου είδους και ποιότητας, ενώ η αποζημίωση δεν περιλαμβάνει οποιαδήποτε άλλη αξίωση είτε η αγωγή στηρίζεται στη σύμβαση μεταφοράς είτε στην αδικοπραξία (ΕφΠειρ 194/2009, δημ. ΝΟΜΟΣ). Συνακόλουθα, για την πληρότητα της ιστορικής βάσης της σχετικής αγωγής ή της ένστασης συμψηφισμού, είναι αναγκαίο στοιχείο η αναφορά τουλάχιστον μίας από τις προαναφερόμενες τιμές και όχι υποχρεωτικώς της προηγούμενης, η έλλειψη του οποίου καθιστά το δικόγραφο της αγωγής αόριστο (ΕφΠειρ 142/2012, δημ. ΝΟΜΟΣ με αναφορά σε ΕφΠειρ 201/2006 ΕΝΔ 2006.199 ΕφΠειρ 447/2005 ΕΝΔ 2005.331, ΕφΠειρ 305/2005 ΕΝΔ 2005.101). Στην προκειμένη περίπτωση η ένσταση συμψηφισμού που προέβαλε η εναγόμενη, καθ’ό μέρος αφορά την ανταπαίτησή της ποσού 16.440 ευρώ και 14.560 ευρώ, τυγχάνει απορριπτέα ως αόριστη, καθόσον υπολογίζει την αξία των εμπορευμάτων, τα οποία σύμφωνα με την υποβληθείσα ένσταση καταστράφηκαν κατά τη μεταφορά τους οδικώς και δια θαλάσσης, με βάση τη συμφωνηθείσα τιμή πώλησης αυτών (στην οποία εμπεριέχεται και το προσδοκώμενο κέρδος), χωρίς να αναφέρει την χρηματιστηριακή τιμή τους ή εάν αυτή δεν υπάρχει, την τρέχουσα τιμή τους στην αγορά ή εάν δεν υπάρχει καμία από αυτές, τη συνήθη αξία εμπορευμάτων του ιδίου είδους και της ίδιας ποιότητας, στον τόπο προορισμού και κατά το χρόνο της εκφόρτωσης και δη αναφορικά με την ποσότητα μήλων που καταστράφηκε, τη συνήθη αξία τους στη Damietta Αιγύπτου την 3.12.2020 και αναφορικά με την ποσότητα λωτών που καταστράφηκαν, τη συνήθη αξία τους στην Aqaba Ιορδανίας την 8.1.2021 (ή αντίστοιχα, κατά τις διατάξεις της CMR στον τόπο και κατά το χρόνο που τα ανωτέρω προϊόντα έγιναν δεκτά προς μεταφορά). Οσον αφορά δε την ανταπαίτηση της εναγόμενης ποσού 9.973,72 ευρώ, που αντιστοιχεί στο κόστος καταστροφής των εμπορευμάτων της (λωτών), την οποία προβάλει επίσης σε συμψηφισμό, τυγχάνει απορριπτέα ως μη νόμιμη, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, καθώς σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης εμπορευμάτων σε θαλάσσια μεταφορά, είτε η αγωγή θεμελιώνεται στην ενδοσυμβατική είτε στην εξωσυμβατική ευθύνη, ισχύουν οι προαναφερθέντες περιορισμοί και αποκαταστατέα είναι μόνο η αξία των βλαβέντων εμπορευμάτων στον τόπο και τον χρόνο της εκφόρτωσης (ή στον τόπο και χρόνο που έγιναν δεκτά προς μεταφορά κατά τη Σύμβαση CMR) και όχι το διαφυγόν κέρδος, ή άλλη περαιτέρω ζημία θετική ή αποθετική, προκύπτουσα από βλάβη ή απώλεια του πράγματος ή από τη στέρηση του κέρδους ή της ωφέλειας από τη χρησιμοποίησή του. Σημειώνεται ότι ακόμη και στην περίπτωση που η καταστροφή των προϊόντων αποδίδεται σε ευθύνη της παραγγελιοδόχου μεταφοράς, επειδή δεν επέδειξε τη δέουσα επιμέλεια κατά τη μεταφορά του φορτίου, ιδίως όσον αφορά τη διατήρηση της ενδεδειγμένης για τα μεταφερόμενα ευπαθή προϊόντα (φρούτα) θερμοκρασίας, όπως διατείνεται η εκκαλούσα – εναγόμενη, η αποζημίωση της αξίας του εμπορεύματος καθορίζεται και σε αυτή την περίπτωση αποκλειστικά σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 5 στοιχ. β΄ της Σύμβασης Χάγης – Βίσμπυ και υπολογίζεται ιεραρχικά με βάση τη χρηματιστηριακή τιμή του εμπορεύματος, ή την τρέχουσα αγοραία τιμή, ή ελλείψει των ανωτέρω, τη συνήθης αξία εμπορευμάτων του ίδιου είδους και ποιότητας. Με βάση τις παραπάνω παραδοχές, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη απόφαση έκρινε όμοια ιαι απέρριψε την ένσταση συμψηφισμού της εναγόμενης ως αόριστη, καθ’ο μέρος αφορά την ανταπαίτησή της για τα ποσά των 16.440 ευρώ και 14.560 ευρώ και ως νόμω αβάσιμη καθ’ο μέρος αφορά την ανταπαίτησή της για το ποσό των 9.973,72 ευρώ, δεν έσφαλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, ούτε κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, αλλά ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προμνημονευόμενες διατάξεις, συνεκτιμώντας και αξιολογώντας επιμελώς όλα ανεξαιρέτως τα μετ’ επικλήσεως προσκομιζόμενα από τους διαδίκους με τις έγγραφες προτάσεις τους αποδεικτικά μέσα, μη υποπίπτοντας σε καμία πλημμέλεια σχετικά με τις αποδείξεις και, κατά συνέπεια, όσα αντίθετα υποστηρίζει η εναγομένη – εκκαλούσα με τον πρώτο λόγο της έφεσής της κρίνονται απορριπτέα στο σύνολό τους ως ουσιαστικά αβάσιμα.
V. Κατά την έννοια του άρθρου 281 AK, κατά το οποίο η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος, το δικαίωμα θεωρείται ότι ασκείται καταχρηστικά όταν η συμπεριφορά του δικαιούχου που προηγήθηκε ή η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά τον μεσολαβήσαντα χρόνο, ή οι περιστάσεις που μεσολάβησαν, χωρίς να εμποδίζουν κατά νόμον τη γένεση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή τη μεταγενέστερη άσκησή του, κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, αφού η συμπεριφορά αυτή τείνει στην ανατροπή καταστάσεως που δημιουργήθηκε υπό ορισμένες ειδικές συνθήκες και διατηρήθηκε για πολύ χρόνο με επακόλουθο να συνεπάγεται επαχθείς για τον υπόχρεο συνέπειες (ΑΠ 83/2015, διαθέσιμη στην ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου areiospagos.gr). Το δικαίωμα θεωρείται ότι ασκείται καταχρηστικά και όταν η συμπεριφορά του δικαιούχου που προηγήθηκε ή η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά το μεσολαβήσαν χρονικό διάστημα δεν δικαιολογούν τη μεταγενέστερη άσκησή του κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, τείνουσα στην ανατροπή καταστάσεως που δημιουργήθηκε υπό ορισμένες ειδικές συνθήκες και διατηρήθηκε επί πολύ χρόνο, με αποτέλεσμα να συνεπάγεται επαχθείς συνέπειας για τον υπόχρεο (Ολομ.ΑΠ 17/1995, 33/2005, ΑΠ 66/2004).
Με το δεύτερο λόγο της έφεσης, η εκκαλούσα παραπονείται ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, κατ’εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και εκτιμώντας πλημμελώς τα αποδεικτικά μέσα, απέρριψε ως νομικά αβάσιμη την ένστασή της περί καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος εκ μέρους της εφεσίβλητης – ενάγουσας. Ειδικότερα, η εναγόμενη, με τις νομίμως κατατεθείσες προτάσεις της ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα άσκησε καταχρηστικά την αγωγή της, διότι ενώ γνώριζε ότι οφείλει στην εναγόμενη το ποσό των 40.973,72 ευρώ, το οποίο άλλωστε έχει αναγνωρίσει και ότι η ίδια (εναγόμενη) την κάλεσε σε εξωδικαστική επίλυση της διαφοράς, προτείνοντας να συμψηφίσουν τις αμοιβαίες απαιτήσεις τους, εντούτοις η ενάγουσα αρνήθηκε τον συμψηφισμό και άσκησε εναντίον της την ένδικη αγωγή χωρίς να κάνει καμία αναφορά στην ανταπαίτηση της εναγόμενης. Η παραπάνω ένσταση με αυτό το περιεχόμενο τυγχάνει απορριπτέα ως μη νόμιμη καθώς και αληθή υποτιθέμενα τα επικαλούμενα πραγματικά περιστατικά και δη η αναγνώριση εκ μέρους της ενάγουσας της οφειλής της προς την εναγόμενη, η απόρριψη της πρότασης συμψηφισμού και η μη αναφορά της ανταπαίτησης της εναγόμενης στην ασκηθείσα αγωγή, δεν συνιστούν, ούτε μεμονωμένα ούτε αθροιστικά, περιστάσεις ικανές να θεμελιώσουν προφανή υπέρβαση των ορίων του 281 ΑΚ. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, επομένως, που κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα, απορρίπτοντας την ένσταση ως νομικά αβάσιμη, δεν έσφαλε ως προς την εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων και θα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο ερευνώμενος (δεύτερος) λόγος της έφεσης. Μετά ταύτα, εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος έφεσης προς έρευνα, πρέπει η κρινόμενη έφεση να απορριφθεί ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη, ενώ παρέλκει ως αλυσιτελής η εξέταση του υποβληθέντος με το δικόγραφο της έφεσης στο Δικαστήριο τούτο αιτήματος της εκκαλούσας για επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που βρίσκονταν πριν από την επιβληθείσα σε βάρος της συντηρητική κατάσχεση εις χείρας τρίτου δυνάμει του από 1.2.2023 κατασχετηρίου εγγράφου εις χείρας τρίτου με το οποίο δεσμεύθηκαν όλοι οι τραπεζικοί λογαριασμοί της στις τράπεζες Εθνική, Eurobank, Αλφα Τράπεζα, Τράπεζα Πειραιώς και Attica Bank. Επίσης πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του υπ’ αριθ. ………./2023 ηλεκτρονικού παραβόλου της έφεσης στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως η αρχική παρ. 4 προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ. 2 Ν. 4055/2012 και αναριθμήθηκε σε παρ. 3 με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο Ν. 4335/2015, ισχύοντος από 1.1.2016, και εν συνεχεία τροποποιήθηκε από το άρθρο 35 παρ. 2 Ν. 4446/2016). Τέλος τα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης, του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της ηττηθείσας εκκαλούσας (άρθρα 191 παρ. 2, 176 εδ.α’, 183, 189 παρ. 1ΚΠολΔικ,) κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων την από 8.3.2023 (υπό ΓΑΚ/ΕΑΚ/…………./2025) έφεση, κατά της υπ’αριθ. 210/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (Τμήμα Ναυτικών Διαφορών – τακτική διαδικασία).
Δέχεται την έφεση τυπικά και
Απορρίπτει αυτήν κατ΄ουσίαν.
Διατάσσει την εισαγωγή του υπ.’ αριθ. …………./2023 παραβόλου της έφεσης στο δημόσιο ταμείο.
Επιβάλλει σε βάρος της εκκαλούσας τα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης, του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων (500) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε στον Πειραιά, στο ακροατήριό του, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, με απόντες τους διαδίκους και τους πληρεξουσίους δικηγόρους στις 21 Μαϊου 2026.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ