Αριθμός 190/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Τμήμα Ναυτικό
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Μαρία Παπαδογρηγοράκου, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διευθύνσεως του Εφετείου Πειραιώς, και από τη Γραμματέα Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ……………, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των :
ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: Ο.Τ.Α. με την επωνυμία «ΔΗΜΟΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ», που κάτοικο εδρεύει στην Καλλιθέα και εκπροσωπείται νόμιμα από το Δήμαρχό του κ. ……………, ΑΦΜ: ……, μετά την κατάργηση του Ν.Π.Δ.Δ. «…………….» και την υποκατάσταση του Δήμου Καλλιθέας ως καθολικού διαδόχου του σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο, Αικατερίνη ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΥ.
ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ: ………….., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο, Κωνσταντίνο ΦΛΩΡΟ.
Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς άσκησε ο εφεσίβλητος την από 7.10.2022 (ΓΑΚ/ΕΑΚ …………/2022) αγωγή επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθμό 1764/2024 απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου, που τη δέχθηκε εν μέρει κατ’ουσίαν.
Την απόφαση αυτή προσέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ο εναγόμενος και ήδη εκκαλών Ο.Τ.Α με την από 16.3.2025 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ΠΡΩΤ ………../2025-ΓΑΚ/ΕΑΚ ΕΦΕΤ ………………/2025) έφεσή του, της οποίας δικάσιμος ορίσθηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, αφού έλαβαν διαδοχικά τον λόγο από την Πρόεδρο, αναφέρθηκαν στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η από 16.3.2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …………./2025 και προσδιορισμού ………../2025 έφεση, κατά της εκκαλουμένης με αριθμό 1764/2024 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που εκδόθηκε με τη δικονομική παρουσία των διαδίκων μερών από το Ναυτικό τμήμα κατά την τακτική διαδικασία επί της με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ……………/2022 αγωγής έχει ασκηθεί νομότυπα με κατάθεση δικογράφου ενώπιον του γραμματέα του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου (άρθρα 19 όπως ίσχυε πριν το άρθρο 7 του ν. 5134/2024 δεδομένου ότι η εκκαλουμένη δημοσιεύθηκε πριν τις 16.9.2024), 495 παρ. 1 και 4, 511, 513 παρ. 1, 516 παρ. 1, 517 και 518 παρ. 2 του ΚΠολΔ), και εμπρόθεσμα δεδομένου ότι δεν προκύπτει επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης ούτε τα διάδικα μέρη επικαλούνται επίδοση. Να σημειωθεί ότι ο εκκαλών δήμος σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 276 του ν. 3463/2006 απολαμβάνει των ατελειών του δημοσίου και συνεπώς ορθώς δεν καταβλήθηκε κατά την κατάθεση του ενδίκου μέσου παράβολο εφέσεως, ενώ η έφεση ασκήθηκε μετά την κατ’άρθρο 72 παρ. 1 και 74α του ν. 3852/2020 με αριθμό ……../2025 προσκομιζόμενη ως σχετικό Β(εφετ.) απόφαση της δημοτικής επιτροπής του δήμου. Πρέπει ακολούθως να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ουσίαν κατά την ίδια διαδικασία (άρθρο 533 του ΚΠολΔ) ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της
Με την ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς με αριθμό ………../2022 αγωγή του ο ενάγων εξέθετε ότι έχει την κυριότητα του υπό ελληνική σημαία μηχανοκίνητου σκάφους με όνομα “ΓΤ” που είναι νηολογημένο στο ……………. και περιγράφεται κατά τις διαστάσεις του στην αγωγή. Ότι το εναγόμενο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (δήμος Καλλιθέας) έχει τη διαχείριση της ναυταθλητικής μαρίνας …… και ότι το σκάφος ιδιοκτησίας του χρησιμοποιείται ως συνοδό σκάφος για τους ναυταθλητικούς αγώνες του ομίλου. Ότι μετά από αίτηση του το έτος 2020 σε αποδοχή πρότασης περί ελλιμενισμού σκάφους με προδιατυπωμένους από τον εναγόμενο δήμο όρους αυτός του παραχώρησε το δικαίωμα ελλιμενισμού του παραπάνω σκάφους στη ναυταθλητική μαρίνα ………. και το δικαίωμα χρήσης των παροχών της μαρίνας (νερό και ρεύμα) για το χρονικό διάστημα από 1.1.2020 έως 31.12.2020 έναντι μηνιαίων τελών ελλιμενισμού ύψους 18,90 ευρώ. Ότι άγνωστα άτομα έκλεψαν το σκάφος του από τη θέση της προβλήτας ……. της μαρίνας που του είχε παραχωρηθεί χωρίς το γεγονός αυτό να γίνει αντιληπτό από το μοναδικό υπάλληλο της μαρίνας, ότι από το βιντεοληπτικό υλικό διαπιστώθηκε ότι η κλοπή έλαβε χώρα τις νυχτερινές ώρες της 13.2.2020, ότι έχει υποβάλει έγκληση κατά αγνώστων και ότι το σκάφος βρέθηκε αργότερα στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας ”γυμνό”, αφού είχαν αφαιρεθεί όλα τα εξαρτήματα του και με χρήση γερανού το μετέφερε στο Παλαιό Φάληρο. Ότι για την ανωτέρω κλοπή του σκάφους του ευθύνεται ο εναγόμενος δήμος που δε μερίμνησε για την επαρκή φύλαξη του στη μαρίνα ………. Ακολούθως των ανωτέρω αιτήθηκε να υποχρεωθεί ο εναγόμενος δήμος να του καταβάλει, για την αποκατάσταση της περιουσιακής του ζημίας που συνίσταται στην αξία των εξαρτημάτων που εκλάπησαν, πλέον του κόστους μεταφοράς του κουφαριού του σκάφους του στο Παλαιό Φάληρο το ποσό των 29.900 ευρώ εντόκως αφότου επιδόθηκε η αγωγή. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, αφού διαπίστωσε ότι η αγωγή κοινοποιήθηκε εντός της προθεσμίας του άρθρου 215 παρ. 2 του ΚΠολΔ και ότι έχει τοπική υλική και λειτουργική αρμοδιότητα λόγω της ναυτικής φύσεως της διαφοράς, έκρινε κατά ένα μέρος ορισμένη την αγωγή, διότι, κατά τα αναφερόμενα στην εκκαλουμένη, για ορισμένα αγωγικά κονδύλια εξοπλισμού δεν γινόταν αναφορά στην παλαιότητα και το είδος αυτών και δεν αναφέρονταν ξεχωριστά οι αξίες τους και σε άλλα ο αριθμός τους, ενώ αναφορικά με κονδύλια που αφορούσαν ζημίες που κατά το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο αποκαταστάθηκαν και συνεπώς συνιστούσαν φθορά και όχι απώλεια δεν διευκρινιζόταν αν τα αγωγικά κονδύλια αφορούσαν αξία αγοράς ή αμοιβή για την εργασία επανατοποθέτησης τους. Στη συνέχεια έκρινε ότι η σύμβαση ελλιμενισμού που καταρτίστηκε ήταν παρακαταθήκη, ότι ο εναγόμενος δήμος ευθυνόταν όπως ο θεματοφύλακας και αφού απέρριψε ισχυρισμό περί συντρέχοντος πταίσματος του ζημιωμένου την οποία υπέβαλε ο εναγόμενος δήμος, δέχθηκε κατ’ουσία την αγωγή ως ουσιαστικά βάσιμη και επιδίκασε στον ενάγοντα το ποσό των 15.800 ευρώ εντόκως αφότου επιδόθηκε η αγωγή πλέον δικαστικής δαπάνης. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται ήδη ο εκκαλών δήμος με την κρινόμενη έφεση του και τους διαλαμβανόμενους σε αυτή λόγους α) για εσφαλμένη εφαρμογή νόμου, διότι κρίθηκε ότι έχει εφαρμογή το άρθρο 3.1 του γενικού κανονισμού λειτουργίας τουριστικών λιμένων ενώ εφαρμόζεται ο ειδικός κανονισμός λειτουργίας που αφορά λήψη μέτρων μόνο για φωτιά και ατυχήματα και όχι για κλοπή και β) για κακή εκτίμηση αποδείξεων αφού ι) κρίθηκε εσφαλμένα ως μη εφαρμοζόμενος κατ’άρθρο 332 του ΑΚ ως ανίσχυρος όρος περί απαλλαγής ευθύνης σε περίπτωση κλοπής διότι η ευθύνη προερχόταν από άσκηση επιχείρησης για την οποία προηγήθηκε παραχώρηση της αρχής ιι) απορρίφθηκε ο ερειδόμενος στη διάταξη του άρθρου 300 του ΑΚ ισχυρισμός του περί συνυπαιτιότητας του ενάγοντος κατά ποσοστό 99% και ιιι) κρίθηκε ότι αυτός είναι βαριά αμελής και υποχρεούται να τον αποζημιώσει για την περιουσιακή του ζημία λόγω της κλοπής του σκάφους πλοιοκτησίας του. Ακολούθως αιτείται για τους παραπάνω λόγους την εξαφάνιση της εκκαλουμένης προκειμένου να απορριφθεί στο σύνολο της η αγωγή.
Σύμφωνα με το άρθρο 29 παρ. 1 του ν. 2160/1993 “Ρυθμίσεις για τον Τουρισμό και άλλες διατάξεις”, τουριστικοί λιμένες σκαφών αναψυχής (Μαρίνες)” είναι οι χερσαίοι και θαλάσσιοι χώροι που προορίζονται, κατά κύριο λόγο, για την εξυπηρέτηση σκαφών αναψυχής, είτε για αγκυροβόλημα είτε για μακροχρόνια ή παροδική χερσαία εναπόθεση είτε για εξυπηρέτηση των διερχομένων σκαφών. Το φυσικό ή νομικό πρόσωπο δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, το οποίο έχει αναλάβει με σύμβαση μετά του Δημοσίου ή εκ του νόμου, την κατασκευή, λειτουργία και εκμετάλλευση τουριστικού λιμένα σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2160/1993, αποτελεί τον “φορέα διαχείρισης” του λιμένα (άρθρο 29 παρ. 3). Με το άρθρο 38 παρ. 3 του ν. 3105/2003 προστέθηκε στον ως άνω ν. 2160/1993 άρθρο 31α, με το οποίο ορίζονται τα εξής: “1. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Ανάπτυξης και Εμπορικής Ναυτιλίας, θεσπίζεται Γενικός Κανονισμός Λειτουργίας Τουριστικών Λιμένων. Ο Κανονισμός έχει εφαρμογή σε όλους τους τουριστικούς λιμένες, στις ζώνες αγκυροβολίου, στα καταφύγια τουριστικών σκαφών και στους λιμένες ξενοδοχειακών μονάδων ανεξάρτητα από το φορέα διαχείρισης αυτών (δημόσιο ή ιδιωτικό) και από το χρόνο έναρξης λειτουργίας τους. 2. Με το Γενικό Κανονισμό Λειτουργίας Τουριστικών Λιμένων ρυθμίζονται θέματα λειτουργίας και ασφάλειας των λιμένων αυτών όπως: α. Τα μέτρα ασφαλείας και προστασίας από πυρκαγιά, ρύπανση και κάθε είδους κίνδυνο εντός της ζώνης του λιμένα. β. Η προστασία περιβάλλοντος, καθαριότητα και ευταξία του λιμένα. γ. Οι πέραν της καταβολής της αξίας των τιμολογίων υποχρεώσεις και ευθύνες των ιδιοκτητών των ελλιμενιζομένων σκαφών και όσων κάνουν χρήση των εξυπηρετήσεων του τουριστικού λιμένα. δ. Ο είσπλους και έκπλους των σκαφών, η αγκυροβολία, πρυμνοδέτηση ή πλαγιοδέτηση αυτών, καθώς και η κατάληψη θέσης και η παραμονή αυτών στον τουριστικό λιμένα. ε….στ….ζ. Κάθε άλλο θέμα σχετικό με την ασφάλεια, προστασία και την εύρυθμη λειτουργία των τουριστικών λιμένων… (βλ. ενδ. ΑΠ 1467/2024 Τμ.Α1 sakkoulas on line). Περαιτέρω, στο άρθρο 31 Α του Ν. 2160/1993 (ΦΕΚ 118 Α’), όπως αυτό προστέθηκε με την παράγραφο 3 του άρθρου 38 του Ν. 3105/2003 ΦΕΚ 29 Α’), προστίθεται παράγραφος 8 ως εξής: “8. Τα τιμολόγια ελλιμενισμού και των λοιπών παρεχόμενων υπηρεσιών, καθώς και οι Ειδικοί Κανονισμοί Λειτουργίας των τουριστικών λιμένων που ανήκουν κατά διοίκηση και διαχείριση στην ………… (………………), καταρτίζονται από το διοικητικό συμβούλιο του εκάστοτε, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 29 του Ν. 2160/1993, φορέα διαχείρισης και εγκρίνονται με απόφαση του Υπουργού Τουριστικής Ανάπτυξης που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως”. Με την απόφαση Τ/9803/5.9.2003 του Υφυπουργού Ανάπτυξης και του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας (Β` 1323) εγκρίθηκε, κατ` επίκληση του άρθρου 31α του ν. 2160/1993, ο Γενικός Κανονισμός Λειτουργίας Τουριστικών Λιμένων, ο οποίος “ισχύει και εφαρμόζεται”, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 αυτού, “στη χερσαία και θαλάσσια ζώνη όλων των τουριστικών λιμένων ανεξάρτητα από το φορέα διαχείρισης αυτών (δημόσιο ή ιδιωτικό)”. Στο άρθρο 3 του Κανονισμού, το οποίο αναφέρεται στα “μέτρα ασφάλειας και πυροπροστασίας”, διαλαμβάνονται, στην παράγραφο 1, τα εξής: “Οι φορείς διαχείρισης των τουριστικών λιμένων οφείλουν να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα φύλαξης και προστασίας των σκαφών και να διαθέτουν πλήρες και εφαρμόσιμο σχέδιο λήψης μέτρων για την πρόληψη και προστασία των εγκαταστάσεων του τουριστικού λιμένα, των ατόμων, των σκαφών και των οχημάτων που βρίσκονται στη ζώνη αυτού από έκτακτα περιστατικά, όπως έκρηξη, πυρκαγιά, ακραία καιρικά φαινόμενα κ.λπ. γνωστοποιώντας το στο προσωπικό και τους χρήστες”, ενώ, κατά τη διάταξη του άρθρου 5.1 του Γενικού Κανονισμού Λειτουργίας Τουριστικών Λιμένων (ΦΕΚ 1323/Β/16.9.2003) “Επιτρέπεται η περίφραξη μέρους ή του συνόλου της χερσαίας ζώνης του τουριστικού λιμένα, προκειμένου να εξασφαλίζεται η ασφάλεια και η τάξη αυτού” (ΑΠ 657/2020 σε ιστοσελίδα Αρείου Πάγου). Περαιτέρω η ναυταθλητική μαρίνα Καλλιθέας παραχωρήθηκε αρχικώς από την ‘……………….’ στην Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία (Ε.Ι.Ο.) με την από 26.7.2006 σύμβαση μισθώσεως. Ακολούθως, όμως, με το από 12.1.2007 μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και του Δήμου Καλλιθέας αποφασίσθηκε η παραχώρηση στον Δήμο χώρων του Παλαιού Ιπποδρόμου και εγκαταστάσεων του Φαληρικού Όρμου ως αντισταθμιστική παροχή εν όψει της υλοποίησης του συνολικού σχεδιασμού για την ανάπλαση του Φαληρικού Όρμου. Προς τον σκοπό αυτό, με το από 7.4.2009 «Ιδιωτικό Συμφωνητικό Παραχώρησης Χρήσης Εγκαταστάσεων στον Ολυμπιακό Πόλο Φαλήρου» η ‘……………….’ παραχώρησε στον Δήμο Καλλιθέας, για 30 έτη και άνευ καταβολής οικονομικού ανταλλάγματος, τη χρήση εγκαταστάσεων κειμένων στις ζώνες … και …… του Ολυμπιακού Πόλου Φαλήρου, μεταξύ δε αυτών, και του χερσαίου και θαλάσσιου χώρου της ναυταθλητικής μαρίνας ….., εξαιρουμένων 70 θέσεων ελλιμενισμού και δύο κτιρίων, τα οποία παραχωρήθηκαν με ξεχωριστό ιδιωτικό συμφωνητικό κατά χρήση στην Ε.Ι.Ο. άνευ καταβολής ανταλλάγματος για 30 έτη, η δε προηγούμενη από 26.7.2006 μίσθωση έπαψε να ισχύει. Η παραχώρηση χρήσης της μαρίνας στον Δήμο Καλλιθέας συμφωνήθηκε υπό τους εξής, μεταξύ άλλων, όρους: Ο Δήμος δεσμεύεται για τη διάθεση θέσεων ελλιμενισμού και χώρων γραφείων στα αναφερόμενα στο άρθρο 22 του ν. 3342/2005 πρόσωπα, ήτοι ναυταθλητικούς ομίλους, ναυτοπροσκόπους κ.λπ. που ήταν ήδη εγκατεστημένοι στην περιοχή (άρθρο 2.3). Η Ναυταθλητική Μαρίνα θα χρησιμοποιηθεί από τον Δήμο για τη λειτουργία Εθνικού Ναυταθλητικού Κέντρου και συναφών δραστηριοτήτων, σύμφωνα με την άδεια λειτουργίας της που εκδόθηκε με την Κ.Υ.Α. 1323/2006 (άρθρο 5.1). Στο πλαίσιο λειτουργίας του Εθνικού Ναυταθλητικού Κέντρου, ρητώς συμφωνείται ότι τα ιστιοφόρα ναυταθλητικά σκάφη παντός τύπου, όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 16 του ν. 438/1976, καθώς και τα μηχανοκίνητα σκάφη που προσφέρουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους κατά τη διεξαγωγή ιστιοπλοϊκών αγώνων και ανήκουν σε ομίλους ή ναυτικά σωματεία ή μέλη αυτών, έχουν απόλυτη προτεραιότητα όσον αφορά την κατανομή των θέσεων ελλιμενισμού, με τον περιορισμό ότι ο αριθμός των μηχανοκίνητων σκαφών δεν θα υπερβαίνει το 15% του συνόλου των θέσεων ελλιμενισμού, έπονται τα ιστιοφόρα που προηγούνται των υπολοίπων μηχανοκίνητων και αποκλείονται τα επαγγελματικά σκάφη, οι δε ειδικότεροι όροι και προϋποθέσεις διάθεσης των θέσεων ελλιμενισμού καθώς και το τιμολόγιο ελλιμενισμού θα προσδιορίζονται στον Ειδικό Κανονισμό Λειτουργίας της Μαρίνας (άρθρο 5.2). Ο Δήμος υποχρεούται να συστήσει φορέα διαχείρισης για τη μαρίνα και να συντάξει Ειδικό Κανονισμό Λειτουργίας, στον οποίο θα προσδιορίζονται οι ειδικότεροι όροι λειτουργίας και χρήσης του Εθνικού Ναυταθλητικού Κέντρου και ο οποίος θα λάβει την έγκριση της εταιρείας (………….) πριν υποβληθεί προς έγκριση στους αρμόδιους φορείς (άρθρο 5.3). Προς εκτέλεση των ως άνω συμβατικών όρων, ο Δήμος Καλλιθέας, με την υπ’ αριθμ. 3451/2028/21.2.2011 απόφαση του Δημοτικού του Συμβουλίου, συνέστησε το παρεμβαίνον ν.π.δ.δ., στο οποίο, με νεότερη απόφασή του (208/16.5.2011), ανέθεσε τη διαχείριση της ναυταθλητικής μαρίνας. Το νομικό αυτό πρόσωπο συνέταξε κανονισμό λειτουργίας της ναυταθλητικής μαρίνας (υπ’ αριθμ. 87/2.12.2011 απόφαση του Διοικητικού του Συμβουλίου). Η απόφαση αυτή, κατόπιν εγκρίσεώς της με την 365/14.12.2011 απόφαση του Δ.Σ. της ………… (διάδοχο της ‘……………..’ κατά τα άρθρα 47 παρ. 2 του ν. 3943/2011, Α΄ 66 και 66 του ν. 4002/2011, Α΄ 180), υπεβλήθη προς έγκριση στον Υπουργό Τουρισμού. Στη συνέχεια με το άρθρο 78 του ν. 4413/2016 (Α΄ 148) η διαχείριση και εκμετάλλευση της Μαρίνας (η οποία είχε παραχωρηθεί κατά κυριότητα στην εταιρεία ……………. δυνάμει του άρθρου 16 του ν. 4146/2013, Α΄ 90, την οποία διαδέχθηκε η ………… βάσει του άρθρου 24 του ν. 4321/2015, Α΄ 32) παραχωρήθηκε κατά χρήση, ως τμήμα ευρύτερης έκτασης, στην Περιφέρεια Αττικής για 40 έτη άνευ ανταλλάγματος. Τέλος, με την προσβαλλόμενη απόφαση ο Υπουργός Τουρισμού προέβη στην έγκριση του ειδικού κανονισμού λειτουργίας της ναυταθλητικής μαρίνας …….. Τέλος, κατά το άρθρο 11 παρ. 4 του ν. 4179/2013 (Α΄ 175) «Για την έγκριση κανονισμών λειτουργίας και την προηγούμενη γνωστοποίηση τιμολογίων ελλιμενισμού υφιστάμενων και προβλεπόμενων σε ειδικές ρυθμίσεις ναυταθλητικών μαρινών, εφαρμόζονται αναλογικά οι οικείες διατάξεις του άρθρου 31α του ν. 2160/1993. …». Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του νόμου με τη διάταξη αυτή επιδιώχθηκε «…η κάλυψη του θεσμικού πλαισίου των ναυταθλητικών μαρινών, προκειμένου για την έγκριση … των κανονισμών λειτουργίας τους να τηρούνται διαδικασίες συναφείς με αυτές του ν. 2160/1993». Η πράξη περί εγκρίσεως του κανονισμού λειτουργίας της μαρίνας Καλλιθέας εκδόθηκε κατ’ επίκληση του άρθρου 31α του ν. 2160/1993 (Α΄ 118), όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 161 του ν. 4070/2012 (Α΄ 82), στην παράγραφο 4 του οποίου ορίζεται ότι «4. Μετά την έκδοση της άδειας λειτουργίας ο φορέας διαχείρισης υποβάλλει στη Γενική Γραμματεία Τουρισμού Ειδικό Κανονισμό Λειτουργίας του Τουριστικού Λιμένα. Με αποφάσεις του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εγκρίνονται οι Ειδικοί Κανονισμοί για ένα έκαστο από τους λιμένες της παραγράφου 1. … Οι κανονισμοί αυτοί ρυθμίζουν τους ειδικούς όρους λειτουργίας και εκμετάλλευσης κάθε τουριστικού λιμένα και ιδίως τα εξής θέματα: α. την οργάνωση της διοίκησης, τη στελέχωση και τις ειδικές συνθήκες λειτουργίας του τουριστικού λιμένα. β. Το σαφή προσδιορισμό των ορίων της ζώνης (χερσαίας και θαλάσσιας) του λιμένα. γ. Το μέγεθος (ελάχιστο-μέγιστο) κατά μονάδα και τον αριθμό κατά κατηγορία σκάφους, καθώς και το συνολικό αριθμό σκαφών, που μπορούν να ελλιμενιστούν. δ. Τον τρόπο διαθέσεως των θέσεων ελλιμενισμού των σκαφών στο λιμένα … ε. Τις παρεχόμενες υπηρεσίες και εξυπηρετήσεις … στ. Τα μέτρα ασφάλειας και προστασίας των σκαφών και των χρηστών του λιμένα. ζ. Η διάταξη κυκλοφορίας, στάσης και στάθμευσης τροχοφόρων… η. Κάθε άλλο θέμα σχετικό με την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία του λιμένα». Με τις ως άνω διατάξεις ορίσθηκε ότι οι σχετικές με την έγκριση ειδικού κανονισμού λειτουργίας διατάξεις της νομοθεσίας περί τουριστικών λιμένων εφαρμόζεται αναλογικώς και στις υφιστάμενες ναυταθλητικές μαρίνες, για τις οποίες, ως εκ τούτου, υφίσταται υποχρέωση έκδοσης ειδικού κανονισμού λειτουργίας, με τον οποίο ρυθμίζονται οι ειδικότεροι όροι λειτουργίας και εκμετάλλευσής τους. Αρμόδιο δε όργανο για την έγκριση των κανονισμών αυτών είναι κατά το, αναλογικώς εφαρμοζόμενο, άρθρο 31α του ν. 2160/1993, ο Υπουργός Τουρισμού. Ο Υπουργός Τουρισμού έχει από μόνος του αρμοδιότητα να εκδίδει κανονισμό λειτουργίας ναυταθλητικής μαρίνας, καθώς υφίσταται σχετική εξουσιοδοτική διάταξη που παρέχει η διάταξη του άρθρου 11 παρ. 4 του ν. 4179/2013 είναι εναρμονισμένη με το άρθρο 16 παρ. 9 του Συντάγματος, δηλαδή την υποχρέωση του Κράτους να προστατεύει τον αθλητισμό, ενώ κρίθηκε (ΣτΕ 2585/2019 sakkoulas on line) ότι τα παραπάνω δεν επιτρέπουν την ‘τουριστικοποίηση’ της μαρίνας και την καταστροφή του αθλητισμού, καθ’ όσον η ως άνω διάταξη ούτε προβλέπει την υπαγωγή των υφιστάμενων ναυταθλητικών μαρινών στην τουριστική νομοθεσία ούτε επιτρέπει τη μετατροπή τους σε τουριστικές, παρά μόνο προβλέπει την αναλογική εφαρμογή των διατάξεων της τουριστικής νομοθεσίας περί εγκρίσεως κανονισμού λειτουργίας και στις ναυταθλητικές Μαρίνες, ήτοι την εφαρμογή τους στο μέτρο που συμβαδίζουν με τον ειδικό χαρακτήρα των Μαρινών αυτών.
Ο εναγόμενος δήμος στη συγκεκριμένη περίπτωση παραπονείται ότι εσφαλμένα το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έκρινε ότι στην περίπτωση της ναυταθλητικής Μαρίνας ……., της οποίας έχει τη διαχείριση, εφαρμόζεται ο γενικός κανονισμός λειτουργίας τουριστικών λιμένων που ορίζει ότι οι φορείς διαχείρισης των τουριστικών λιμένων οφείλουν να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα φύλαξης και προστασίας των σκαφών και να διαθέτουν πλήρες και εφαρμόσιμο σχέδιο λήψεως μέτρων για την πρόληψη και προστασία των εγκαταστάσεων του τουριστικού λιμένα από έκτακτα περιστατικά όπως έκρηξη, πυρκαγιά κλπ και ότι επιτρέπεται η περίφραξη μέρους ή του συνόλου της χερσαίας ζώνης του τουριστικού λιμένα για την εξασφάλιση της ασφάλειας και τάξης. Ότι το σφάλμα της εκκαλουμένης έγκειται στο ότι στην περίπτωση της ναυταθλητικής μαρίνας …… έχει εφαρμογής αποκλειστικά ο ειδικός κανονισμός λειτουργίας (633/13.1.2017 απόφαση του Υπουργού Τουρισμού περί ειδικού κανονισμού λειτουργίας της ναυταθλητικής Μαρίνας ……) που δεν περιέχει τέτοια διάταξη. Όμως ο εκκαλών δήμος παραπονείται αβάσιμα, διότι σύμφωνα με τα όσα προεκτέθηκαν πρωτίστως ο εκκαλών δήμος που συνέστησε το φορέα διαχείρισης, κατά τη διάταξη του άρθρου 38 παρ. 3 του Ν. 3105/2003 που προστέθηκε στο άρθρο 31 Α του Ν. 2160/1993, αφού έχει αναλάβει με σύμβαση μετά του Δημοσίου ή εκ του νόμου, την εκμετάλλευση τουριστικού λιμένα σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2160/1993 οφείλει αφενός να εφαρμόζει το Γενικό Κανονισμό Λειτουργίας Τουριστικών Λιμένων για κάθε θέμα σχετικό με την ασφάλεια, προστασία και την εύρυθμη λειτουργία των τουριστικών λιμένων και ειδικά τα άρθρα 3 και 5 αυτού και στη χερσαία και στη θαλάσσια ζώνη του και γι’αυτό άλλωστε έχει περιφράξει τη Μαρίνα και έχει τοποθετήσει μπάρα ελέγχου των οχημάτων που εισέρχονται στο χερσαίο χώρο της Μαρίνας και αφετέρου ο ειδικός κανονισμός λειτουργίας της Μαρίνας που συνέταξε ο φορέας διαχείρισης καθορίζει μόνο τους ειδικότερους όρους λειτουργίας της Μαρίνας. Εξάλλου σύμφωνα με την αιτιολογική του έκθεση του ν. 4179/2013 για την έγκριση των ειδικών κανονισμών λειτουργίας των Μαρίνων εφαρμόζονται αναλογικά οι οικείες διατάξεις του άρθρου 31α του ν. 2160/1993 και αυτό ορίζεται ρητά στο άρθρο 11 παρ. 4 του προαναφερόμενου νόμου. Ειδικότερα στον Ειδικό κανονισμό λειτουργίας της Μαρίνας …… που εδώ ενδιαφέρει η πράξη περί εγκρίσεως εκδόθηκε κατ’ επίκληση του άρθρου 31α του ν. 2160/1993, όπως ίσχυε μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 161 του ν. 4070/2012 στην παράγραφο 4 του οποίου ορίστηκε ότι μετά την έκδοση της άδειας λειτουργίας ο φορέας διαχείρισης λιμένα υποβάλλει στη Γενική Γραμματεία Τουρισμού Ειδικό Κανονισμό Λειτουργίας του Τουριστικού Λιμένα που εγκρίνεται με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Ο ειδικός αυτός κανονισμός ρυθμίζει ιδίως, δηλαδή ενδεικτικά, τα θέματα οργάνωσης διοίκησης στελέχωσης λιμένα, τα όρια της χερσαίας και θαλάσσιας ζώνης, τα μεγέθη, τις κατηγορίες και τον αριθμό των σκαφών που μπορούν να ελλιμενιστούν, τον τρόπο διαθέσεως των θέσεων ελλιμενισμού των σκαφών στο λιμένα, τις παρεχόμενες υπηρεσίες και εξυπηρετήσεις, τα μέτρα ασφάλειας και προστασίας των σκαφών και των χρηστών του λιμένα, τη διάταξη κυκλοφορίας, στάσης και στάθμευσης τροχοφόρων και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία του λιμένα. Συνεπώς αφού ορίσθηκε ότι οι σχετικές με την έγκριση ειδικού κανονισμού λειτουργίας διατάξεις της νομοθεσίας περί τουριστικών λιμένων εφαρμόζονται αναλογικώς και στις υφιστάμενες ναυταθλητικές μαρίνες, για τις οποίες υφίσταται υποχρέωση έκδοσης Ειδικού Κανονισμού λειτουργίας με τον οποίο ρυθμίζονται οι ειδικότεροι όροι λειτουργίας και εκμετάλλευσής τους, αβασίμως ισχυρίζεται το εκκαλούν ότι εφαρμόζεται μόνο ο Ειδικός Κανονισμός λειτουργίας λειτουργίας της ναυταθλητικής Μαρίνας …….. δεν περιέχει διάταξη περί αναγκαίων μέτρων φύλαξης και προστασίας των σκαφών από κλοπή, παρά μόνο για φωτιά και ατύχημα. Και τούτο διότι στη συγκεκριμενη περίπτωση στη ναυταθλητική Μαρίνα …… εφαρμόζεται αναλογικά το άρθρο 3.1 του Γενικού Κανονισμού λειτουργίας τουριστικών λιμένων (φεκ 1323/β/16.9.2003) αλλά και τα άρθρο 5 αυτού σύμφωνα με το οποίο “Επιτρέπεται η περίφραξη μέρους ή του συνόλου της χερσαίας ζώνης του τουριστικού λιμένα, προκειμένου να εξασφαλίζεται η ασφάλεια και η τάξη αυτού”, και συνεπώς τα μέτρα πρόληψης δεν αφορούν μόνο τα ατυχήματα και τις ζημίες από πυρκαγιά. Ο Ειδικός κανονισμός ρυθμίζει μόνο ενδεικτικά όπως προκύπτει από τη χρήση της λέξης ιδίως, και όχι αποκλειστικά, τα θέματα λειτουργίας της Μαρίνας και συνεπώς τη λήψη μέτρων φύλαξης και προστασίας και δεν αποκλείει την εφαρμογή του Γενικού Κανονισμού, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο εκκαλών δήμος. Αντίθετη ερμηνεία δεν θα επέτρεπε την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία του λιμένα. Συνεπώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε εφαρμόζεται και ο Γενικός Κανονισμός Λειτουργίας και ότι επομένως καταρχήν υφίσταται εκ του νόμου ευθύνη του εναγομένου εκ της απώλειας του σκάφους από κλοπή, ορθά ερμήνευσε το νόμο και τα όσα περί του αντιθέτου εκτίθενται στο σχετικό πρώτο λόγος εφέσεως είναι απορριπτέα ως αβάσιμα.
Περαιτέρω κατά το άρθρο 822 του ΑΚ, «με τη σύμβαση της παρακαταθήκης ο θεματοφύλακας παραλαμβάνει από άλλον κινητό πράγμα για να το φυλάξει με την υποχρέωση να το αποδώσει όταν του ζητηθεί. Αμοιβή μπορεί να απαιτηθεί μόνον όταν συμφωνηθεί ή συνάγεται από τις περιστάσεις». Κατά δε το άρθρο 823 του ΑΚ “ο θεματοφύλακας οφείλει να καταβάλει την επιμέλεια που καταβάλλει στις δικές του υποθέσεις. Αν όμως οφείλεται αμοιβή για τη φύλαξη, ευθύνεται για κάθε πταίσμα”. Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 361, 330-336 ΑΚ, συνάγεται ότι η σύμβαση παρακαταθήκης μπορεί κατ` αρχήν να καταρτίζεται και στο πλαίσιο άλλης ρυθμισμένης συμβάσεως, οπότε για τη μικτή αυτή σύμβαση, εάν μεν κάθε παροχή, ανεξάρτητα από τον τύπο στον οποίον ανήκει, είναι της αυτής σπουδαιότητας για τους συμβαλλομένους, θα εφαρμοσθούν οι για τον τύπο καθεμιάς ισχύοντες κανόνες, εάν δε η μία από τις δύο είναι απλώς παρακολουθηματική της άλλης και οι εξ αυτής υποχρεώσεις είτε ανήκουν στις συνήθεις υποχρεώσεις από την κύρια σύμβαση είτε είναι παρακολουθηματικές της κύριας συμβάσεως, οι για την κύρια σύμβαση εφαρμοστέες διατάξεις είναι κρίσιμες για την όλη σύμβαση. Όταν για τη φύλαξη του πράγματος οφείλεται αμοιβή, οπότε θα πρόκειται κατά κανόνα για αυτοτελή σύμβαση παρακαταθήκης στο πλαίσιο άλλης κύριας συμβάσεως, τότε ο θεματοφύλακας ευθύνεται για κάθε πταίσμα, δηλαδή για δόλο ή αμέλεια, η οποία (αμέλεια) υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια του μετρίως συνετού κοινωνικού ανθρώπου στον κύκλο της επαγγελματικής του δραστηριότητας. Διαφορετικά ο θεματοφύλακας ευθύνεται πάντοτε για βαριά αμέλεια και για ελαφρά αμέλεια μέχρι το βαθμό, πέρα από τον οποίο και για τις δικές του υποθέσεις δεν επιδεικνύει επιμέλεια. Για να απαλλαγεί από την ευθύνη του, επί αδυναμίας παροχής, ο θεματοφύλακας πρέπει να αποδείξει ότι η αδυναμία οφείλεται σε γεγονός, για το οποίο δεν έχει ευθύνη αυτός ή τα πρόσωπα, για το πταίσμα των οποίων ευθύνεται, όπως για δικό του πταίσμα, κατά τις προαναφερόμενες διαβαθμίσεις (ΑΠ 1657/2017). Εξάλλου, αν ο Θεματοφύλακας δεν αποδίδει αυτούσιο το πράγμα που παρέλαβε προς φύλαξη, έχει την υποχρέωση να αποζημιώσει τον παρακαταθέτη, κατά τη γενική διάταξη του άρθρου 335 ΑΚ, καταβάλλοντας την αξία του πράγματος, επερχόμενης έτσι αλλοίωσης του αντικειμένου της ενοχής. Στην περίπτωση κατά την οποία ο παρακαταθέτης επιδιώκει αποζημίωση, επειδή ο θεματοφύλακας δεν αποδίδει αυτούσιο το πράγμα, για να είναι ορισμένη, σύμφωνα με το άρθρο 216 ΚΠολΔ, η αγωγή του παρακαταθέτη για αποζημίωσή του, πρέπει να επικαλεσθεί και να αποδείξει τη σύμβαση παρακαταθήκης, το κινητό πράγμα που παρέδωσε προς φύλαξη και την αξία του, ο δε θεματοφύλακας, αν επιθυμεί την απαλλαγή του από τη σχετική ευθύνη αποζημίωσης, πρέπει να επικαλεσθεί και αποδείξει ότι συντρέχει ανυπαίτια αδυναμία του απόδοσης του πράγματος, κατ` άρθρο 336 ΑΚ (ΑΠ 1654/2010, ΕφΑθ 3874/2011 δημ. Νόμος). Από την αντιπαραβολή των διατάξεων των άρθρων 822 και 574 ΑΚ προκύπτει ότι στη σύμβαση παρακαταθήκης βασική και κύρια υποχρέωση του θεματοφύλακα είναι η φύλαξη του παραδιδόμενου σε αυτόν κινητού πράγματος σε κατάλληλο προς τούτο χώρο μέχρι την απόδοσή του στον παρακαταθέτη, ενώ στη σύμβαση μίσθωσης πράγματος βασική υποχρέωση του εκμισθωτή είναι η παραχώρηση της χρήσης του πράγματος, κινητού ή ακινήτου, του οποίου η κατοχή περιέχεται στο μισθωτή, χωρίς κατ’ αρχή υποχρέωση φύλαξής του (ΑΠ 646/1994, ΕφΠειρ 858/2014 δημ. Νόμος). Εξάλλου, κατά τα άρθρα 330, 332 εδ. α και β και 334 εδ. α ΑΚ, ο οφειλέτης ενέχεται, αν δεν ορίσθηκε κάτι άλλο, για κάθε αθέτηση της υποχρέωσής του από δόλο ή αμέλεια, δική του ή των νόμιμων αντιπροσώπων του. Αμέλεια υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές. Άκυρη είναι κάθε εκ των προτέρων συμφωνία, με την οποία αποκλείεται ή περιορίζεται η ευθύνη από δόλο ή βαριά αμέλεια. Άκυρη είναι επίσης η εκ των προτέρων συμφωνία ότι δεν θα ευθύνεται ο οφειλέτης και για ελαφρά ακόμη αμέλεια, αν ο δανειστής βρίσκεται στην υπηρεσία του οφειλέτη ή η ευθύνη προέρχεται από την άσκηση επιχείρησης για την οποία προηγήθηκε παραχώρηση της αρχής. Το ίδιο ισχύει και αν η απαλλακτική ρήτρα περιέχεται σε όρο της σύμβασης που δεν αποτέλεσε αντικείμενο ατομικής διαπραγμάτευσης ή αν με τη ρήτρα απαλλάσσεται ο οφειλέτης από την ευθύνη για προσβολή αγαθών που απορρέουν από την προσωπικότητα και ιδίως της ζωής, της υγείας, της ελευθερίας ή της τιμής. Ο οφειλέτης ευθύνεται για το πταίσμα των προσώπων που χρησιμοποιεί για να εκπληρώσει την παροχή, όπως για δικό του πταίσμα. Ο ΑΚ δεν ορίζει την έννοια της βαριάς αμέλειας ούτε παρέχει κριτήρια για τον προσδιορισμό της. Γενικώς, βαριά χαρακτηρίζεται η αμέλεια όταν η παρέκκλιση από τη συμπεριφορά του μέσου επιμελούς ανθρώπου είναι σημαντική, ασυνήθης, ιδιαιτέρως μεγάλη, που φανερώνει πλήρη αδιαφορία του δράστη για τα παράνομα, εις βάρος τρίτων αποτελέσματά της (ΑΠ 504/2016, 1039/2009, ΕφΔωδ 114/2017 δημ. Νόμος).
Από την επανεκτίμηση όλων των προσκομιζόμενων αποδεικτικών μέσων δηλαδή την ένορκη βεβαίωση του γυμναστή και κατοίκου Καλλιθέας …………. ενώπιον του δικηγόρου Αθηνών ……….., όλα τα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα είτε προς άμεση είτε προς έμμεση απόδειξη, μεταξύ των οποίων και φωτογραφικές απεικονίσεις και η φορητή συσκευή αποθήκευσης δεδομένων μέσω usb, και τα αυτεπαγγέλτως λαμβανόμενα υπόψη διδάγματα της κοινής πείρας (άρθρο 336 παρ. 4 του ΚΠολΔ) πλήρως αποδείχθηκαν, κατά την κρίση του δικαστηρίου τούτου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά τα οποία έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης: ο ενάγων έχει την κυριότητα του υπό ελληνική σημαία μηχανοκίνητου σκάφους με όνομα “ΓΤ” ολικού μήκους 6,32 μέτρων, μέγιστου πλάτους 1,98 μέτρων και μέγιστου βυθίσματος 0,60 μέτρων. Το σκάφος ιδιοκτησίας του χρησιμοποιείται ως συνοδό σκάφος για τους ναυταθλητικούς αγώνες του ναυταθλητικού ομίλου …………. Το εναγόμενο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (δήμος Καλλιθέας) έχει τη διαχείριση της ναυταθλητικής μαρίνας ……. και μετά από αίτηση του ενάγοντος το έτος 2020 σε αποδοχή πρότασης περί ελλιμενισμού σκάφους με προδιατυπωμένους από τον εναγόμενο δήμο όρους, αυτό (το εναγόμενο) του παραχώρησε το δικαίωμα ελλιμενισμού του παραπάνω σκάφους στη ναυταθλητική μαρίνα …… και το δικαίωμα χρήσης των παροχών της μαρίνας (νερό και ρεύμα) για το χρονικό διάστημα από 1.1.2020 έως 31.12.2020 έναντι μηνιαίων τελών ελλιμενισμού ύψους 18,90 ευρώ. Να σημειωθεί ότι με τη με αριθμό 633/13.1.2017 απόφαση του Υπουργού Τουρισμού περί ειδικού κανονισμού λειτουργίας της ναυταθλητικής Μαρίνας ……. (προσκομιζόμενη ως σχετικό 4) προβλέφθηκε ότι ως χώρος του Λιμένα νοούνται τα πάσης φύσεως έργα και εγκαταστάσεις που περιλαμβάνονται εντός της Ζώνης ….. του Ολυμπιακού Πόλου Φαλήρου όπως ορίζονται με το ΕΣΟΑΠ (ΦΕΚ 233/26.3.2002 αρ. 3 παρ. 2Γ) τον ν.3342 (ΦΕΚ 131/2005), το από 07.04.2009 «Ιδιωτικό Συμφωνητικό Παραχώρησης Χρήσης στον Ολυμπιακό Πόλο Φαλήρου» από τα …………….. προς τον Δήμο Καλλιθέας, το από 07-04-2009 Συμφωνητικό Παραχώρησης χρήσης από την εταιρεία ……………….. προς την Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία και όπως αυτός χωροθετείται στο θεωρημένο “as built” σχέδιο Γενικής Οριζοντιογραφίας Ζώνης …….., ο οποίος αποτελεί χώρο υποδοχής και ελλιμενισμού κυρίως ναυταθλητικών σκαφών και αποτελείται από θαλάσσιο και χερσαίο χώρο εντός του οποίου εφαρμόζεται ο Ειδικός Κανονισμός Λειτουργίας (1.1). Επίσης στο άρθρο 5 ορίζεται ότι μεταξύ των παρεχόμενων υπηρεσιών για την εξυπηρέτηση των σκαφών και τη διευκόλυνση των πελατών είναι η φύλαξη της εγκατάστασης με security. Στο άρθρο 8 αναφέρεται ότι η μαρίνα διαθέτει όλα τα μέσα και ότι η διεύθυνση της λαμβάνει όλα τα προληπτικά μέσα φύλαξης και προστασίας των σκαφών και των εγκαταστάσεων αυτού, που προβλέπονται στις κείμενες διατάξεις, όπως για την πρόληψη, αποτροπή και αντιμετώπιση πυρκαγιών και ατυχημάτων. Στο άρθρο 6 αναφέρονται οι όροι προσέγγισης των σκαφών στη μαρίνα και ορίζεται ότι ο φορέας διαχείρισης της μαρίνας, δια των αρμοδίων οργάνων του έχει το δικαίωμα να επιθεωρεί τον τρόπο πρόσδεσης του σκάφους ή άλλων ενεργειών αυτού και ότι δύναται να προβαίνει σε υποδείξεις ή ενέργειες λήψεως καλλίτερων μέτρων ασφαλείας που αφορούν την ασφαλή πρόσδεση, παραμονή, διακίνηση, προσέγγιση, αποεπιβίβαση και να καταλογίζει στον ιδιοκτήτη τα τυχόν δημιουργούμενα έξοδα. Τέλος στο άρθρο 7 ορίζονται οι υποχρεώσεις των χρηστών των σκαφών που πρέπει να διατηρούν τα σκάφη τους αξιόπλοα με τα ναυτικά τους έγγραφα, να τηρούν τις διατάξεις του κανονισμού αποφυγής συγκρούσεων, να ενημερώνουν εγγράφως για τυχόν τοποθέτηση φύλακα επάνω στο σκάφος μαζί με τα πλήρη στοιχεία αυτού (7.4), να διατηρούν καθαρά τα σκάφη, να αποφεύγουν την ηχορύπανση, να μην προβαίνουν σε πόντιση άγκυρας παρά μόνο σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης (7.11), ορίζεται ότι η μαρίνα δεν φέρει καμία ευθύνη για την απώλεια ή ζημία αντικειμένων που ανήκουν στα σκάφη και έχουν εγκαταλειφθεί στους χώρους της μαρίνας (7.9), και ότι δεν επιτρέπεται η εκπομπή ραδιοτηλεφωνικών και ραδιοτηλεγραφικών σημάτων εκ των ελλιμενιζόμενων στη μαρίνα σκαφών (7.22). Στη συγκεκριμένη περίπτωση αποδεικνύεται ότι με την κατάρτιση της συμβάσεως ελλιμενισμού που αποτελεί σύμβαση μίσθωσης χώρου, οι χρήστες της μαρίνας κατάρτιζαν και σύμβαση παρακαταθήκης για την οποία με βάση τις περιστάσεις δεν οφειλόταν αμοιβή με αποτέλεσμα ο εναγόμενος δήμος ως θεματοφύλακας ευθύνεται πάντοτε για βαριά αμέλεια και για ελαφρά αμέλεια μέχρι το βαθμό, πέρα από τον οποίο και για τις δικές του υποθέσεις δεν επιδεικνύει επιμέλεια και ότι για να απαλλαγεί από την ευθύνη του, επί αδυναμίας παροχής, ο θεματοφύλακας πρέπει να αποδείξει ότι η αδυναμία οφείλεται σε γεγονός, για το οποίο δεν έχει ευθύνη. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι λίγο μετά την κατάρτιση της ανωτέρω σύμβασης ελλιμενισμού μεταξύ των διαδίκων μερών το σκάφος κυριότητας του ενάγοντος που βρισκόταν στην προβλήτα 4 εκλάπη από αγνώστους. Το γεγονός διαπιστώθηκε από τον ενάγοντα στις 13.2.2020 όταν αυτός μετέβη στο χώρο της μαρίνας με τον υιό του προκειμένου να κάνουν βόλτα με το σκάφος. Ο ενάγων μετέβη αυθημερόν στο α’ λιμενικό τμήμα Φλοίσβου και σύμφωνα με τη με αριθμό ………………../2020 βεβαίωση υπέβαλε έγκληση κατά αγνώστων για την κλοπή του σκάφους του. Ο ενόρκως βεβαιώσας υιός του ζήτησε και έλαβε την καταγραφή από κάμερες γειτονικού ναυταθλητικού ομίλου η οποία προσκομίζεται σε φορητή συσκευή αποθήκευσης δεδομένων μέσω usb. Σε αυτή υφίσταται καταγραφή στην οποία φαίνεται ότι στις 13.2.2020 τις πρωινές ώρες (03.24) δύο άγνωστα πρόσωπα ανεβαίνουν στο σκάφος και αφού βάζουν μπροστά τη μηχανή φεύγουν με αυτό από τη Μαρίνα δια θαλάσσης. Η κλοπή του σκάφους κυριότητας του ενάγοντος αποδεικνύεται ότι οφείλεται στην πλημμελή φύλαξη του χώρου της ναυταθλητικής μαρίνας ………. Ειδικότερα ο εκκαλών δήμος δεδομένης της σύμβασης παρακαταθήκης που είχε καταρτίσει με τον ήδη εφεσίβλητο ενάγοντα, πρωτίστως είχε υποχρέωση δια των αρμοδίων οργάνων του να λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα φύλαξης και προστασίας του εν λόγω σκάφους και των υπολοίπων σκαφών. Παρ’όλα αυτά δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα φύλαξης, όπως μάλιστα ήταν υποχρεωμένος από τον ειδικό κανονισμό λειτουργίας της ναυταθλητικής Μαρίνας στον οποίο ορίζεται ότι ανάμεσα στις παρεχόμενες υπηρεσίες ήταν και η φύλαξη της εγκατάστασης. Από τον ίδιο κανονισμό αποδεικνύεται ότι ο εναγόμενος δήμος όφειλε να ελέγχει την κυκλοφορία και κίνηση όχι μόνο οχημάτων αλλά και προσώπων στο χώρο της Μαρίνας, αφού οι ιδιοκτήτες των ελλιμενιζόμενων σκαφών όφειλαν να γνωστοποιούν εάν έχουν φύλακα πάνω στο σκάφος τους και μάλιστα τα πλήρη στοιχεία αυτού. Εντούτοις ο εναγόμενος δήμος, που ευθύνεται ως θεματοφύλακας κατά τα προαναφερόμενα, για την αμέλεια που δείχνει στις δικές του υποθέσεις υπήρξε αμελής ως προς τη φύλαξη του χώρου, γεγονός που είχε ως συνέπεια την κλοπή του σκάφους από αγνώστους. Αρχικά όφειλε να τοποθετήσει σύστημα 24ωρης παρακολούθησης του χώρου και η ύπαρξη του συστήματος αυτού θα έπρεπε μάλιστα να γνωστοποιείται με επιγραφές στο φυλασσόμενο χώρο της Μαρίνας, ώστε να αποθαρρύνονται αυτοί που θα επιχειρούσαν να τελέσουν παράνομες πράξεις εντός του φυλασσόμενου χώρου της Μαρίνας και στη συγκεκριμένη περίπτωση να κλέψουν ένα από τα σκάφη που ελλιμενίζονται χωρίς την πόντιση άγκυρας, η οποία θα έθετε προσκόμματα στους επίδοξους κακοποιούς αλλά όπως προαναφέρθηκε απαγορευόταν εντός του θαλάσσιου χώρου της Μαρίνας. Επίσης απαγορευόταν, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα η εκπομπή ραδιοτηλεφωνικών και ραδιοτηλεγραφικών σημάτων εκ μέρους των σκαφών και έτσι δεν γίνεται κατανοητό με ποιο τρόπο θα μπορούσαν τα σκάφη αυτά να συνδεθούν με δική τους εταιρία φύλαξης και η σύνδεση αυτή επομένως είχε αποκλειστεί από τον εναγόμενο δήμο. Επίσης ο εναγόμενος δήμος θα έπρεπε να έχει επαρκές προσωπικό φύλαξης του χώρου, και όχι μόνο ένα άτομο στην είσοδο της Μαρίνας. Το επαρκές αυτό, σε αριθμό ατόμων φύλαξης, προσωπικό θα έπρεπε να εκτελεί περιπολίες στις προβλήτες 24 ώρες το 24ωρο. Αντιθέτως ο εναγόμενος δήμος είχε αρκεστεί στην ύπαρξη μόνο ενός ατόμου στην είσοδο δηλαδή στην κεντρική πύλη των εγκαταστάσεών της Μαρίνας και στην τοποθέτηση μιας μπάρας για τον έλεγχο εισόδου και εξόδου των οχημάτων. Ο φύλακας δε στην είσοδο δεν επιτηρούσε το σύνολο των εγκαταστάσεων επί 24ώρου βάσεως, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην γίνει αντιληπτή η επίδικη κλοπή του σκάφους πλοιοκτησίας του ενάγοντος. Συνεπώς, η κλοπή του επίδικου σκάφους οφείλεται στην αμέλεια και μάλιστα βαριά, την οποία επέδειξε κατά τα προαναφερόμενα ο εναγόμενος ήδη εκκαλών δήμος ως προς την λήψη των αναγκαίων μέτρων φύλαξης. Ενόψει δε του βαθμού της αμέλειας, ουδεμία επιρροή ασκεί, όπως στην πιο πάνω νομική σκέψη αναφέρθηκε, η εκ των προτέρων συμφωνία για απαλλαγή από την ευθύνη που περιλαμβάνεται ως προδιατυπωμένος όρος (7.1) στη σύμβαση ελλιμενισμού, όρου τον οποίο δεν μπορούσε να διαπραγματευθεί ο χρήστης της Μαρίνας και ο οποίος έρχεται σε αντίθεση με τα όσα ορίζονται στον ειδικό κανονισμό λειτουργίας Μαρίνας στην οποία υφίστατο άσκηση επιχείρησης για την οποία προηγήθηκε παραχώρηση της αρχής και συνεπώς η εκ των προτέρων συμφωνία για μη ευθύνη από πταίσμα είναι άκυρη, κατ’άρθρο 332 του ΑΚ. Ο δε ισχυρισμός που επαναφέρεται με σχετικό λόγο έφεσης, ότι το συμβάν οφείλεται σε τυχαίο και απρόβλεπτο γεγονός έστω και υπό συνθήκες άκρας επιμέλειας, κρίνεται αβάσιμος, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν αφού ο εναγόμενος δήμος δεν όφειλε να ελέγχει τη χερσαία είσοδο και έξοδο των σκαφών αλλά κυρίως την θαλάσσια είσοδο και έξοδο και κυρίως αφού απαγόρευε την πόντιση άγκυρας και την επέτρεπε μόνο κατ’εξαίρεση. Επίσης κρίνεται απορριπτέος ο ισχυρισμός περί συνυπαιτιότητας του ενάγοντος διότι δεν είχε τοποθετήσει αντικλεπτικό σύστημα στο σκάφος του και τούτο διότι : α) στον ειδικό κανονισμό λειτουργίας Μαρίνας προβλέπονται αναλυτικά οι υποχρεώσεις των ιδιοκτητών των σκαφών και σε αυτές δεν περιλαμβάνεται η τοποθέτηση αντικλεπτικού συστήματος στο σκάφος, αλλά αντίθετα απαγορεύεται η εκπομπή ραδιοτηλεφωνικών και ραδιοτηλεγραφικών σημάτων. Β) ο εναγόμενος δήμος δεν αναφέρει ότι κάποια από τα υπόλοιπα σκάφη που ελλιμενίζονταν είχαν αντικλεπτικό σύστημα αλλά αντίθετα υποχρέωνε τους ιδιοκτήτες να γνωστοποιούν, εάν είχαν φύλακα στο σκάφος τους, τα πλήρη στοιχεία αυτού. Μετά ταύτα, εφόσον ο εκκαλών δήμος ευθύνεται ως θεματοφύλακας και αδυνατεί να αποδώσει στον ενάγοντα το σκάφος, στην κατάσταση που αυτό βρισκόταν κατά το χρόνο που το παρέλαβε για φύλαξη με το περιεχόμενό του, υποχρεούται, συνεπεία της ενδοσυμβατικής ευθύνης της, να καταβάλει στον ενάγοντα αποζημίωση για τη ζημία, την οποία αυτός υπέστη, η οποία ανέρχεται στο ποσό των 15.400 ευρώ που συνιστά την αξία του εξοπλισμού που εκλάπη πλέον του ποσού των 400 ευρώ το οποίο δαπάνησε ο ενάγων για τη μεταφορά του κουφαριού στου σκάφου που ανευρέθη στους Αγίου Θεοδώρους Κορινθίας “γυμνό”, αφού είχε αφαιρεθεί όλος ο εξοπλισμός του. Το ποσό αυτό οφείλει να το αποδώσει με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Να σημειωθεί ότι ο εκκαλών δήμος δεν υποβάλει με την έφεση του παράπονα ως προς το ύψος της αποζημίωσης και την τοκοδοσία αυτής. Κρίνοντας το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι ο εναγόμενος δήμος ευθύνεται λόγω της αμέλειας του να καταβάλει αποζημίωση στον ενάγοντα για την κλοπή του σκάφους του από την Μαρίνα διαχείρισης του, ότι η αφαίρεση του σκάφους δεν οφείλεται σε τυχαίο και απρόβλεπτο γεγονός, ούτε σε τυχόν συνυπαιτιότητα του ενάγοντος και ότι δεν ήταν νόμιμη σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 332 του ΑΚ η ρήτρα αποκλεισμού της ευθύνης του δήμου για τυχόν απώλεια του σκάφους, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα όσα περί του αντιθέτου αναγράφονται στο δεύτερο σκέλος του μοναδικού λόγου εφέσεως είναι αβάσιμα και απορριπτέα.
Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω και δεδομένου ότι δεν υπάρχει άλλος λόγος έφεσης προς έρευνα, πρέπει η ένδικη έφεση να απορριφθεί στο σύνολο της, ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν, και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας στο εκκαλούν νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, κατόπιν σχετικού αιτήματος, λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ), μειωμένα σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 22 παρ. 1 του ν. 3693/1957 και 276 του ν. 3463/2006, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει κατ’ αντιμωλία των διαδίκων την 16.3.2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ……………../2025 και προσδιορισμού ……………/2025 έφεση, κατά της εκκαλουμένης με αριθμό 1764/2024 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που εκδόθηκε με τη δικονομική παρουσία των διαδίκων μερών από το Ναυτικό τμήμα κατά την τακτική διαδικασία επί της με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ……/2022 αγωγής
Δέχεται την έφεση τυπικά και
Απορρίπτει αυτήν κατ’ ουσίαν.
Επιβάλλει στο εκκαλούν τα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε στον Πειραιά στις 17 Μαρτίου 2026.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε δε στον Πειραιά σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Μαρτίου 2026, με άλλη σύνθεση, λόγω προαγωγής και αναχώρησης της Εφέτου Μαρίας Παπαδογρηγοράκου- αποτελούμενη από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιώς, Φεβρωνία Τσερκέζογλου, Πρόεδρο Εφετών, χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοί τους δικηγόροι.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ