ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
4ο ΤΜΗΜΑ
Αριθμός αποφάσεως 401/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Βασιλική Παπιγκιώτη, Εφέτη, την οποία όρισε η Διευθύνουσα το Εφετείο Πρόεδρος Εφετών και από τη Γραμματέα Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις ………. για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του εκκαλούντος: ……………, ατομικά και ως ασκούντος τη γονική μέριμνα του άνευ κύριου ονόματος ανήλικου θήλεος τέκνου του, που γεννήθηκε στις 22-3-2022, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Κασσιανή Πιπέρη.
Της εφεσίβλητης: ……………, ως ασκούσης προσωρινά την επιμέλεια του άνευ κύριου ονόματος ανήλικου θήλεος τέκνου της, που γεννήθηκε στις 22-3-2022, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Σοφία Τσιλιβαράκη.
Η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη, άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, την από 13-12-2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ………./2023 αγωγή της, ζητώντας τα διαλαμβανόμενα σε αυτή. Ο ενάγων και ήδη εκκαλών άσκησε ενώπιον του ιδίου, ως άνω, Δικαστηρίου την από 15-1-2024 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ……../2024 αγωγή του, ζητώντας να γίνει αυτή δεκτή. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 3811/2024 οριστική απόφασή του, με την οποία, αφού συνεκδίκασε τις παραπάνω αγωγές δέχτηκε αυτές εν μέρει. Την απόφαση αυτή προσέβαλε ο ενάγων – εναγόμενος με την από 30-12-2024 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενώπιον του Πρωτοδικείου Πειραιά ……./2025 έφεσή του (αριθμός κατάθεσης δικογράφου και προσδιορισμού δικασίμου ενώπιον του Εφετείου Πειραιά, ………../2025), δικάσιμος για τη συζήτηση της οποίας ορίστηκε η αναγραφόμενη στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, οι πληρεξούσιες δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις τους.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η κρινόμενη έφεση του ενάγοντος – εναγόμενου κατά της υπ’ αριθμ. 3811/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά τη διαδικασία διαφορών από την οικογένεια, τον γάμο και την ελεύθερη συμβίωση, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, με κατάθεση του δικογράφου της, στη γραμματεία του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου (άρθρα 495 επ., 511, 513 παρ. 1 περ. β, 514, 516 παρ. 1, 517, 518, 520 παρ. 1, και 524 παρ. 2 ΚΠολΔ), αρμοδίως δε φέρεται προς εκδίκαση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Επομένως, η έφεση πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω, κατά την ίδια ως άνω διαδικασία, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρα 522 και 533 παρ. 1 ΚΠολΔ). Σημειώνεται, ότι για το παραδεκτό αυτής, δεν απαιτείται η κατάθεση παραβόλου, λόγω της φύσης της προκείμενης διαφοράς (άρθρο 592 αρ.3 του ΚΠολΔ που εξαιρείται από την υποχρέωση κατάθεσης παραβόλου για την άσκηση έφεσης κατ’ άρθρο 495 παρ.3 τελ. εδ. ΚΠολΔ,), πλην, όμως, από προφανή παραδρομή, κατατέθηκε το με αριθμό ……… e – παράβολο (βλ. και την από 2-1-2025 εξόφληση αυτού από την Εθνική Τράπεζα). Τo ως άνω παράβολo πρέπει να επιστραφεί στον εκκαλούντα (πρβλ.ΑΠ 504/2017, ΜονΕφΠειρ 320/2021 ιστοσελίδα Εφ.Πειραιως), ανεξάρτητα από την έκβαση της υπόθεσης, όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό της παρούσας.
Η ενάγουσα – εφεσίβλητη με την από 13-12-2023 αγωγή της, ενεργούσα τόσο ατομικά (ως προς την άσκηση της επιμέλειας του ανήλικου τέκνου της) όσο και ως ασκούσα προσωρινά την επιμέλεια του προσώπου του ανήλικου άνευ κύριου ονόματος θήλεος τέκνου της (ως προς τη διατροφή αυτού), το οποίο έχει αποκτήσει από τον γάμο της με τον εν διαστάσει εναγόμενο σύζυγό της, ζητούσε, κατόπιν νομίμου επιτρεπτού περιορισμού του καταψηφιστικού αιτήματος σε έντοκο αναγνωριστικό: 1) να ανατεθεί σε αυτήν οριστικά η αποκλειστική άσκηση της επιμέλειας του ως άνω ανήλικου τέκνου της, η οποία της έχει ανατεθεί προσωρινά δυνάμει της υπ’ αριθμ. 1845/2023 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων), λόγω της αδυναμίας του εναγόμενου να επιμεληθεί αυτού (τέκνου), κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο δικόγραφο και 2) να αναγνωριστεί ότι ο εναγόμενος υποχρεούται να της προκαταβάλλει, με την ανωτέρω ιδιότητά της και για λογαριασμό του ανήλικου τέκνου τους, το ποσό των 500 ευρώ μηνιαίως, εντός του πρώτου πενθημέρου εκάστου μηνός, για χρονικό διάστημα δύο (2) ετών από την επίδοση της αγωγής, νομιμοτόκως από την καθυστέρηση κάθε μηνιαίας καταβολής έως την εξόφληση, ως μηνιαία συμμετοχή του στη διατροφή του σε χρήμα. Ο ενάγων – εναγόμενος – εκκαλών, με την από 15-1-2024 αγωγή του, ζητούσε να ανατεθεί σε αυτόν οριστικά η αποκλειστική άσκηση της επιμέλειας του ανήλικου τέκνου του, που απέκτησε από τον γάμο του με την εναγόμενη εν διαστάσει σύζυγό του, η οποία έχει ανατεθεί προσωρινά αποκλειστικά στην τελευταία δυνάμει της υπ’ αριθμ. 1845/2023 απόφασης Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων), λόγω της ακαταλληλότητας της εναγόμενης και των γονέων της να φροντίζουν το τέκνο του, για τους ειδικότερα αναφερόμενους στην αγωγή λόγους. Επικουρικά, ζητούσε να ανατεθεί οριστικά από κοινού στον ίδιο και την εναγόμενη η άσκηση της επιμέλειας του ανήλικου τέκνου τους (συνεπιμέλεια) με εναλλασσόμενη κατοικία του τέκνου ανά εβδομάδα στην κατοικία εκάστου των διαδίκων και επικουρικότερα να οριστεί συνεπιμέλεια στα θέματα που αφορούν στην υγεία και στην εκπαίδευση του τέκνου τους και να ρυθμιστεί οριστικά το δικαίωμα επικοινωνίας του με το ανωτέρω ανήλικο τέκνο του κατά τον τρόπο που προτείνει στην αγωγή του, αφού αυτό (δικαίωμα) παρεμποδίζεται από την εναγόμενη. Επί των ως άνω αγωγών, οι οποίες συνεκδικάστηκαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά, εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 3811/2024 οριστική απόφαση, με την οποία έγιναν αυτές εν μέρει δεκτές. Ειδικότερα: 1) Κατανεμήθηκε οριστικά η άσκηση της γονικής μέριμνας και ανατέθηκε στην ενάγουσα οριστικά η αποκλειστική άσκηση της επιμέλειας του προσώπου του άνευ ονόματος ανήλικου θήλεος τέκνου των διαδίκων, ως προς όλες τις πτυχές της, 2) Αναγνωρίστηκε ότι ο εναγόμενος υποχρεούται να προκαταβάλλει μηνιαίως στην ενάγουσα, ως ασκούσα αποκλειστικά την επιμέλεια του ανήλικου τέκνου τους, και για λογαριασμό του, ως μηνιαία συνεισφορά του στη διατροφή του σε χρήμα, το ποσό των 300 ευρώ, εντός του πρώτου πενθημέρου εκάστου μηνός, για χρονικό διάστημα δύο ετών από την επίδοση της αγωγής, με τον νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση της πληρωμής κάθε μηνιαίας παροχής και μέχρι την εξόφληση, 3) Ρυθμίστηκε το δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας του ενάγοντος με το ανήλικο τέκνο του και υποχρεώθηκε αντίστοιχα η εναγόμενη μητέρα του να ανέχεται την επικοινωνία αυτή, που θα γίνεται ως εξής: 1) Κάθε Τρίτη και Πέμπτη, από ώρα 17.00 έως ώρα 20.00. 2) Κάθε πρώτο και τρίτο Σαββατοκύριακο κάθε μήνα, από ώρα 11.00 του Σαββάτου έως ώρα 18.00 της Κυριακής. 3) Κατά τις εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, από ώρα 11.00 της 24ης Δεκεμβρίου έως ώρα 18:00 της 30ης Δεκεμβρίου, κατά τα μονά έτη και από ώρα 11.00 της 31ης Δεκεμβρίου έως ώρα 18:00 της 6ης Ιανουάριου, κατά τα ζυγά έτη. 4) Κατά τις εορτές του Πάσχα, από ώρα 11.00 της Μεγάλης Πέμπτης έως ώρα 18.00 της Δευτέρας του Πάσχα (Διακαινησίμου), κατά τα μονά έτη και από ώρα 11.00 της Τετάρτης του Πάσχα (Διακαινησίμου) έως ώρα 18.00 της Κυριακής του Θωμά, κατά τα ζυγά έτη. 5) Κατά τις θερινές διακοπές, από ώρα 11.00 της 1ης Αυγούστου έως ώρα 18.00 της 15ης Αυγούστου, κατά τα μονά έτη και από ώρα 11.00 της 16ης Αυγούστου έως ώρα 18.00 της 30ης Αυγούστου, κατά τα ζυγά έτη, ή και σε άλλες ημερομηνίες κατόπιν συμφωνίας των διαδίκων. 6) Κατά τις ημέρες που ο ενάγων δε θα επικοινωνεί με το ανήλικο τέκνο του κατά τα άνω, θα έχει δικαίωμα τηλεφωνικής ή διαδικτυακής επικοινωνίας με αυτό (ανήλικο), π.χ. μέσω viber ή skype, διάρκειας δέκα πέντε (15) λεπτών, εντός του χρονικού διαστήματος από ώρα 18.00 έως ώρα 20.00. Ομοίως, και η εναγόμενη θα μπορεί να επικοινωνεί με το τέκνο της, με τον ίδιο τρόπο, όταν αυτό διαμένει με τον πατέρα του. Αυτονόητο είναι ότι η επικοινωνία κατά τις ανωτέρω ημέρες και ώρες στις περιπτώσεις 1) και 2) θα αργεί κατά την περίοδο των εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και κατά την περίοδο του καλοκαιριού, οπότε το δικαίωμα επικοινωνίας ρυθμίζεται ειδικότερα ως ανωτέρω (στοιχείο 3, 4 και 5), καθώς και για το αντίστοιχο χρονικό διάστημα που η μητέρα θα διανύει τις εορτές και τις θερινές διακοπές με το τέκνο της. Σημειώνεται ότι για την άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας, ο πατέρας θα παραλαμβάνει το ανήλικο τέκνο του από την κατοικία της μητέρας, όπου και θα το παραδίδει. Η παραλαβή του τέκνου από την κατοικία της μητέρας και, αντίστοιχα, η παράδοσή του σ’ αυτήν θα γίνεται με την παρουσία, είτε της ίδιας (της μητέρας του), είτε κάποιου συγγενικού της προσώπου της δικής της επιλογής. Ακόμη, οι γονείς θα ενημερώνουν, ο ένας τον άλλον, με γραπτό μήνυμα είτε μέσω του κινητού τους τηλεφώνου, είτε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, για τον τόπο διαμονής του τέκνου τους, όταν αυτό βρίσκεται εκτός του τόπου της κατοικίας του, καθώς και όταν αυτό ασθενεί ή του έχει συμβεί κάποιο ατύχημα ή κωλύεται για κάποιον άλλον λόγο. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται ήδη ο ενάγων – εναγόμενος και ζητεί με τους λόγους έφεσής του, οι οποίοι ανάγονται σε εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία του νόμου και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων, να εξαφανιστεί η προσβαλλόμενη απόφαση, αναφορικά με τα κεφάλαια που αφορούν στην κατανομή της επιμέλειας και τη ρύθμιση της επικοινωνίας του ανήλικου τέκνου, ώστε, εν τέλει, να απορριφθεί η αγωγή της ενάγουσας – εναγόμενης – εφεσίβλητης και να γίνει δεκτή η αγωγή του ιδίου. Επισημαίνεται ότι η έφεση, είναι ενεργητικώς ανομιμοποίητη, στο σημείο που αναφέρεται ότι ασκείται από τον εκκαλούντα και για λογαριασμό του ανήλικου τέκνου, καθότι σε αγωγές και εφέσεις για την επιμέλεια και την επικοινωνία του τέκνου, μόνο ο ενάγων (και εκκαλών) γονέας νομιμοποιείται ενεργητικά.
Από την επανεκτίμηση των ένορκων καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων, που εξετάσθηκαν νομίμως στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, από τα οποία άλλα έχουν πλήρη αποδεικτική δύναμη και άλλα εκτιμώνται ως δικαστικά τεκμήρια, κατά το άρθρο 395 ΚΠολΔ, συμπεριλαμβανομένων των προσκομιζόμενων και επικαλούμενων από τους διαδίκους φωτογραφιών, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε (άρθρα 444 αρ. 3. 448 παρ. 2, 457 παρ. 4 ΚΠολΔ), μη λαμβανομένων, ωστόσο, υπόψιν των προσκομιζόμενων και επικαλούμενων από τον ενάγοντα-εναγόμενο εκτυπωμένων αντιγράφων των τηλεφωνικών μηνυμάτων «sms» (short message service) και μηνυμάτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (υπηρεσία messenger, what’ s up, viber), που αντάλλαξε ο ίδιος με τρίτα πρόσωπα (ήτοι την ……….. και την ……………), τα οποία αποτελούν απαράδεκτα αποδεικτικά μέσα, δεδομένου ότι αφορούν σε συνομιλίες με τρίτα πρόσωπα και όχι μεταξύ των διαδίκων, με αποτέλεσμα η χρήση τους να συνιστά παραβίαση του δικαιώματος επικοινωνίας, από τις υπ’ αριθμ. …/21-3-2024, ……/21-3-2024 και …/21-3-2024 ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων, ……., ………. και ……… αντίστοιχα, που λήφθηκαν με πρωτοβουλία του ενάγοντος-εναγόμενου, ενώπιον της Ειρηνοδίκη Πειραιά, για τη λήψη των οποίων επιδόθηκε από αυτόν στην ενάγουσα-εναγόμενη, νομίμως και εμπροθέσμως, η από 8-3-2024 κλήση του (βλ. την υπ’ αριθμ. …./14-3-2024 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών, ………), από τις υπ’ αριθμ. …./2-4-2024 και …./2-4-2024 ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων, …….. και …….. αντίστοιχα, που λήφθηκαν με πρωτοβουλία της ενάγουσας-εναγόμενης, ενώπιον της Συμβολαιογράφου Πειραιά, ………….., η λήψη των οποίων γνωστοποιήθηκε από αυτήν στον ενάγοντα-εναγόμενο, νομίμως και εμπροθέσμως, με προφορική δήλωση της πληρεξούσιας δικηγόρου της ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, η δε δήλωση καταχωρήθηκε στα πρακτικά της δίκης, οι οποίες λαμβάνονται υπόψη στο μέτρο που αφορούν στην αντίκρουση των ισχυρισμών, που προβλήθηκαν το πρώτον με τις προτάσεις του ενάγοντος-εναγόμενου, δεδομένου ότι προσκομίστηκαν από την ενάγουσα-εναγόμενη με την προσθήκη στις προτάσεις του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, από τις υπ’ αριθμ. …./19-7-2023, …/19-7-2023, …./19-7-2023, …/19-7-2023, …/20-9-2023, …/1-4-2024 και …/1-4-2024 ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων, ……………… αντίστοιχα, που λήφθηκαν με πρωτοβουλία της ενάγουσας-εναγόμενης, ενώπιον της Συμβολαιογράφου Πειραιά, …………., άπασες στο πλαίσιο άλλων δικών μεταξύ των ιδίων διαδίκων και δη σε δίκη ασφαλιστικών μέτρων και αγωγή διαζυγίου και λαμβάνονται υπόψη για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (βλ. ΑΠ 627/2018, ΑΠ 1342/2010, ΑΠ 913/2008, ΑΠ 833/2007, ΑΠ 566/2001), οι δε δύο τελευταίες στο μέτρο που αφορούν την αντίκρουση των ισχυρισμών που προβλήθηκαν το πρώτον με τις προτάσεις του ενάγοντος-εναγόμενου στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο πολιτικό γάμο στον Δήμο Κορυδαλλού Αττικής, στις 10-12-2016, από τον οποίο απέκτησαν ένα θήλυ τέκνο, που γεννήθηκε στις 22-3-2022 και φέρει το επώνυμο ….., αβάπτιστο και χωρίς να έχει γίνει ονοματοδοσία. Κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσής τους διέμεναν στο Κερατσίνι Αττικής, αρχικά σε διαμέρισμα ιδιοκτησίας της μητέρας της ενάγουσας-εναγόμενης, επί της οδού ……. και εν συνεχεία σε διαμέρισμα ιδιοκτησίας των γονέων του ενάγοντος-εναγόμενου επί της οδού …………. Ωστόσο, η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων δεν εξελίχθηκε ομαλά λόγω του βίαιου και εριστικού χαρακτήρα του ενάγοντος – εναγόμενου. Ειδικότερα, ο τελευταίος είχε διαρκή ξεσπάσματα θυμού, καθώς και χειριστική και υβριστική συμπεριφορά προς τη σύζυγό του. Η ενάγουσα – εναγόμενη είχε ήδη παραπεμφθεί στο Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών του Δήμου Χαλανδρίου από το αντίστοιχο κέντρο του Δήμου Κερατσινίου, λόγω έλλειψης ψυχολόγου, όπου και πραγματοποίησε συνεδρίες ψυχολογικής υποστήριξης, καθώς και νομικής υποστήριξης για θέματα ενδοοικογενειακής βίας. Περαιτέρω, πριν την έκδοση της εκκαλουμένης, εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 1845/2023 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων), μετά από κατάθεση αντίθετων αιτήσεων των διαδίκων, δυνάμει της οποίας κατανεμήθηκε η γονική μέριμνα με προσωρινή ανάθεση στην αιτούσα μητέρα της επιμέλειας του ανηλίκου, ρυθμίστηκε δε προσωρινά η επικοινωνία του αιτούντος πατέρα με το ανήλικο τέκνο. Επιπλέον, υποχρεώθηκε ο τελευταίος να καταβάλει στην αιτούσα προσωρινή ανάλογη μηνιαία διατροφή ποσού 300 ευρώ για λογαριασμό του ανηλίκου, καθώς, επίσης, να μην πλησιάζει την αιτούσα σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων και να μην προσβάλει την προσωπικότητα αυτής. Εν συνεχεία, κατόπιν κατάθεσης αντίθετων αγωγών των διαδίκων, εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 3651/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή του ενάγοντος – εναγόμενου, έγινε δεκτή η αγωγή της ενάγουσας -εναγόμενης και απαγγέλθηκε η λύση του γάμου των διαδίκων λόγω ισχυρού κλονισμού, από λόγους που αφορούν στο πρόσωπο του ενάγοντος – εναγόμενου. Δεν προκύπτει, ωστόσο, αν η ως άνω απόφαση κατέστη αμετάκλητη. Ακολούθως, μετά την έκδοση της εκκαλουμένης, εκδόθηκε, κατόπιν αγωγής της ενάγουσας – εναγόμενης, η υπ’ αριθμ. 3651/2025 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, δυνάμει της οποίας υποχρεώθηκε ο εκεί εναγόμενος: α) να μην πλησιάζει την ενάγουσα, την οικία της και το εργασιακό περιβάλλον της σε απόσταση μικρότερη των 200 μέτρων, πλην των ημερών επικοινωνίας με το τέκνο του κατά την παραλαβή και παράδοσή του, με την παρουσία πάντοτε και τρίτου προσώπου και β) να μην προσβάλλει την προσωπικότητα της ενάγουσας, μειώνοντας, εξυβρίζοντας και απειλώντας την, δια ζώσης, τηλεφωνικά και εγγράφως με μηνύματα στο κινητό της, αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και προκαλώντας της κάθε είδους σωματική βλάβη. Ο εκκαλών, διαμαρτύρεται ότι εσφαλμένα το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έκρινε ότι ο ίδιος εξύβριζε και απειλούσε τη σύζυγό του, για ασήμαντες μάλιστα αφορμές. Ωστόσο, από τα προαναφερόμενα καθώς και από τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, προκύπτει ότι ορθώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο κατέληξε στην ως άνω κρίση. Επιπλέον, όπως προκύπτει από τις υπ’ αριθμ. πρωτ. .., …../4-7-2023 ιατρικές βεβαιώσεις – γνωματεύσεις του «Τζάνειου» νοσοκομείου ο εκκαλών προκάλεσε στην εφεσίβλητη στις 11-3-2023 κάκωση κεφαλής (αναφερόμενη πτώση εξ ιδίου ύψους) και στις 17-5-2023 (κατόπιν αναφερόμενου ξυλοδαρμού) εκχυμώσεις πολλαπλές άνω άκρων άμφω. Ο εκκαλών ισχυρίζεται ότι εσφαλμένα δέχτηκε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ότι στο περιστατικό της 11-3-2023 η εφεσίβλητη δεν έπεσε από τη σκάλα, χωρίς ευθύνη του ιδίου, πλην όμως και αληθής υποτιθέμενος ο ως άνω ισχυρισμός, ουδόλως αναιρεί την κρίση περί του εριστικού και βίαιου χαρακτήρα του εκκαλούντος. Ακόμη, τα αναφερόμενα από τον εκκαλούντα σχετικά με τη μετάβαση της εκκαλούσας στις 7-7-2023 και 9-7-2023 στο ΑΤ Δημοτικού Θεάτρου, όπου δεν ευρέθησαν ίχνη κακοποίησης και δεν κατατέθηκε έγκληση, αλυσιτελώς προβάλλονται, δοθέντος ότι η εφεσίβλητη ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι κατά τις ως άνω ημερομηνίες ο εκκαλών άσκησε σωματική βία εναντίον της. Περαιτέρω, ο εκκαλών ισχυρίζεται ότι δεν αποδείχτηκαν τα αναφερόμενα στην εκκαλουμένη περί πρόκλησης φθορών εκ μέρους του στη θύρα του παιδικού δωματίου, αλλά και στη θωρακισμένη εξώπορτα της πολυκατοικίας, στην οποία διέμεναν οι διάδικοι. Πλην όμως, ο μάρτυρας ………….. στην υπ’ αριθμ. …./2023 ένορκη βεβαίωσή του καταθέτει: «…η γλώσσα της κλειδαριάς είχε στραβώσει. Η κλειδαριά αλλάχτηκε από κλειδαρά». Επισημαίνεται, ότι οι μάρτυρες του εκκαλούντος δεν ήταν παρόντες και δεν είχαν άμεση αντίληψη του ως άνω γεγονότος, πλην του πατέρα του, με αποτέλεσμα να στερούνται ουσιαστικής αξίας. Αναφορικά δε με τις φθορές στη θύρα του παιδικού δωματίου, ουδέν αποδεικτικό μέσο προσκομίζεται εκ μέρους του εκκαλούντος, από το οποίο το οποίο να προκύπτει ότι οι φορές αυτές ήταν παλαιότερες. Εν συνεχεία, ο εκκαλών διαμαρτύρεται, διότι, κατά τους ισχυρισμούς του, εσφαλμένα το πρωτοβάθμιο δέχτηκε ότι οι διάδικοι κατά τη διάρκεια της από κοινού άσκησης τής επιμέλειας του ανήλικου τέκνου τους, μετά τη διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης τους, δεν εξομάλυναν τις διαφορές τους προτάσσοντας το βέλτιστο συμφέρον του τέκνου τους, αντιθέτως με αφορμή το τέκνο τους δημιουργήθηκαν και νέες εντάσεις μεταξύ τους, προκαλούμενες κυρίως από τον ενάγοντα – εναγόμενο, ο οποίος αντιδρούσε υπερβολικά σε ζητήματα που αφορούν στο ανήλικο, όχι μόνο σε ζητήματα της υγείας του, όπως στις 31-7-2023, όταν η ένδειξη του θερμομέτρου που είχε τοποθετηθεί στο ανήλικο έδειχνε 38ο C και όταν υπέστη εκδορές στα χείλη από αδέξια επαφή με παιχνίδι του, αλλά και σε σχέση με την καθαριότητα και υγιεινή του περιβάλλοντος που διαβιεί το ανήλικο, και κυρίως του περιβάλλοντος του πατέρα της εκκαλούσας, στρατιωτικού εν αποστρατεία (διαχειριστή υγειονομικού), ο οποίος, κατά τους ισχυρισμούς του εκκαλούντος, παρουσιάζεται ως ρακοσυλλέκτης χωρίς να τηρεί έστω τους βασικούς κανόνες υγιεινής. Αναφορικά με την ως άνω ένδειξη του θερμομέτρου, ο εκκαλών αφενός επιχειρεί να παρουσιάσει το περιστατικό ως ψευδές, καθότι εμφανίστηκε κατά τον χρόνο που θα έπρεπε να επικοινωνήσει μαζί του, αφετέρου ισχυρίζεται ότι η εφεσίβλητη αρνήθηκε ιατρική εξέταση του τέκνου. Ωστόσο, προσκομίζεται η από 1-8-2023 ιατρική βεβαίωση της παιδιάτρου …………., από την οποία προκύπτει ότι πράγματι το ανήλικο τέκνο παρουσίασε στις 31-7-2023 εμπύρετο νόσημα και χορηγήθηκαν αντιπυρετικά. Δεν κατέστη δε αναγκαίο να διακομιστεί σε νοσοκομείο, για τον λόγο ότι βρισκόταν σε εμπύρετη κατάσταση. Επιπλέον, σχετικά με το περιστατικό της πρόκλησης ήπιων εκδορών στα χείλη του ανηλίκου, από τα διδάγματα της κοινής πείρας, προκύπτει ότι τέτοιου είδους περιστατικά είναι συνήθη σε παιδιά αυτής της ηλικίας. Το γεγονός ότι ο εκκαλών κάλεσε την αστυνομία για ήσσονος σημασίας συμβάν, δεν αναιρεί τα ανωτέρω αναφερόμενα, αντιθέτως καταδεικνύει εριστικό και προκλητικό χαρακτήρα. Ακόμη, ουδόλως αποδεικνύονται οι ισχυρισμοί του εκκαλούντος σχετικά με την τήρηση των κανόνων υγιεινής εκ μέρους του πατέρα της εφεσίβλητης. Εν συνεχεία, ο εκκαλών ισχυρίζεται ότι προσκόμισε φωτογραφίες από τα ελαστικά του αυτοκινήτου που χρησιμοποιεί η εφεσίβλητη για τις μετακινήσεις του τέκνου, οι οποίες δεν ελήφθησαν υπόψη από την εκκαλουμένη, που στηρίχτηκε στη βεβαίωση του ΚΤΕΟ, σύμφωνα με την οποία η περίοδος αλλαγής τους λήγει στις 11-2-2024. Ωστόσο, ορθώς το πρωτοβάθμιο δικαστήριο στηρίχτηκε στην πιο πάνω βεβαίωση, η οποία αποτελεί αντικειμενική τεχνική πιστοποίηση, η δε λήψη φωτογραφιών και η παρακολούθηση της εφεσίβλητης πράγματι πυροδοτεί την ήδη έκρυθμη μεταξύ των διαδίκων κατάσταση, όπως ορθά δέχτηκε η εκκαλουμένη. Τέλος, αναφορικά με το περιστατικό που έλαβε χώρα στις 19-8-2023, οπότε κατά τις νυχτερινές ώρες και κατά τη διάρκεια του χρόνου που ο ίδιος ο εκκαλών είχε μεταβεί μαζί με το ανήλικο στην Κόρινθο στην πατρική του εξοχική οικία, προκειμένου αποκλειστικά και μόνο να προκαλέσει τρόμο και ανησυχία στην εφεσίβλητη, την ενημέρωσε ότι ο ίδιος είχε μεταβεί στο νοσοκομείο, χωρίς ωστόσο να προσδιορίζει το νοσοκομείο αυτό και την αιτία. Όταν δε η εφεσίβλητη ζητούσε επανειλημμένα πληροφορίες για το τέκνο τους, ο εκκαλών μετά την επιμονή της εφεσίβλητης, δήλωσε ότι το τέκνο βρίσκεται μαζί του, χωρίς οποιαδήποτε άλλη διευκρίνιση. Επομένως, ορθά η εκκαλουμένη δέχτηκε τα ως άνω, καθώς, όπως προκύπτει από τα γραπτά μηνύματα που αντάλλαξαν οι διάδικοι, οι αναφορές του εκκαλούντος ήταν ασαφείς και αινιγματικές, καταγράφοντας συγκεκριμένα «το παιδί είναι με τον πατέρα του», ενώ ο ίδιος βρισκόταν στο νοσοκομείο, επιλέγοντας, με τον τρόπο αυτό, να δημιουργήσει σύγχυση και να εντείνει την ανησυχία της εφεσίβλητης. Επομένως, ο πρώτος λόγος έφεσης, με τον οποίο ο εκκαλών διαμαρτύρεται για κακή εκτίμηση των αποδείξεων τυγχάνει απορριπτέος.
Με τον δεύτερο λόγο έφεσης ο εκκαλών, παραπονείται ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο δεν εφάρμοσε ορθά τον νόμο και τις αποδείξεις, δεν έκρινε προς το συμφέρον του τέκνου, αλλά αρκέστηκε στους ισχυρισμούς της εφεσίβλητης, κρίνοντας ότι δεν καταλείπεται πεδίο συνεργασίας μεταξύ των διαδίκων και δεν δύναται να καταστεί λειτουργική η συνεπιμέλεια. Ο λόγος αυτός τυγχάνει απορριπτέος. Καταρχάς, σύμφωνα και με τα αναφερόμενα στον πρώτο λόγο έφεσης, αποδείχτηκε ότι ο εκκαλών επιδεικνύει υπερβολική και ελεγκτική στάση σε ζητήματα καθημερινής φροντίδας του τέκνου, ιδίως ως προς την υγεία του, επιπλέον δε, δημιουργεί εντάσεις και προκαλεί αναστάτωση στην εφεσίβλητη, χωρίς να υφίσταται σοβαρός λόγος (βλ. ως άνω περιστατικά με τη φωτογράφηση των ελαστικών, καθώς και την αντίδρασή του κατά τη μετάβασή του στο νοσοκομείο στις 19-8-2023). Περαιτέρω, όπως ορθά δέχτηκε η εκκαλουμένη, μεταξύ των διαδίκων υπάρχουν εντάσεις και διαφωνίες για θέματα που αφορούν στους ιδίους αλλά και στο ανήλικο τέκνο τους. Οι σχέσεις τους έχουν διαρραγεί πλήρως, με αποτέλεσμα να υφίσταται αδυναμία συνεργασίας σε οποιονδήποτε τομέα. Απόδειξη τούτου αποτελεί ότι έχουν προσφύγει στα Δικαστήρια για την επίλυση των μεταξύ τους θεμάτων, δια της άσκησης αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων, αγωγών και υποβολής μηνύσεων εκατέρωθεν, διαφωνούν δε και ως προς το όνομα και τον νονό του τέκνου τους, με αποτέλεσμα το τελευταίο να μην έχει εισέτι βαπτιστεί και να μην έχει γίνει ονοματοδοσία του. Επομένως, ορθά το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έκρινε ότι η συγκρουσιακή σχέση μεταξύ των διαδίκων εμποδίζει τη συνεργασία τους σε ζητήματα της επιμέλειας του ανήλικου τέκνου τους και ότι καθίσταται δυσχερής η συναπόφαση και σύμπραξη των γονέων στην αντιμετώπιση των αναφυόμενων θεμάτων του ανηλίκου. Κατά συνέπεια, ο υπό κρίση λόγος έφεσης τυγχάνει απορριπτέος.
Με τον τρίτο λόγο έφεσης, ο εκκαλών διαμαρτύρεται ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εφάρμοσε πλημμελώς τον νόμο και συγκεκριμένα τη διάταξη του άρθρου 1520 ΑΚ, ορίζοντας περιορισμένη επικοινωνία του ιδίου με το ανήλικο τέκνο (ήτοι χωρίς να κάνει χρήση του 1/3 του χρόνου του τέκνου), με αποτέλεσμα να αποστερείται τη φυσική παρουσία του. Ωστόσο, η εκκαλουμένη ορθά έκρινε ότι η διευρυμένη επικοινωνία, υπό τις παρούσες συνθήκες, δεν λειτουργεί προς όφελος του ανηλίκου τέκνου, ιδίως σε ζητήματα που άπτονται της υγείας του, καθόσον, όπως προαναφέρθηκε, αποδείχτηκε ότι η συμπεριφορά του εκκαλούντος δημιουργεί εντάσεις. Ειδικότερα, σύμφωνα και με τα αναφερόμενα ανωτέρω, αποδείχτηκε ότι η αντίδραση του εκκαλούντος είναι υπερβολική σε επουσιώδη ζητήματα, συνήθη για παιδιά της ηλικίας αυτής (π.χ. εμφάνιση πυρετού 38ο C, απλές εκδορές κατά τη διάρκεια παιχνιδιού). Επομένως, υπό τις συνθήκες αυτές η καθημερινότητα καθίσταται ιδιαίτερα επιβαρυμένη και συγκρουσιακή και, ως εκ τούτου, η εφαρμογή διευρυμένης επικοινωνίας θα είναι πρακτικά δυσχερής, καθότι προϋποθέτει στοιχειώδη ηρεμία και συνεργασία, που εν προκειμένω απουσιάζει. Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ορθά εφάρμοσε τον νόμο και ο υπό κρίση λόγος έφεσης τυγχάνει απορριπτέος. Κατ’ ακολουθίαν των ως άνω, δοθέντος ότι δεν υπάρχει άλλος λόγος έφεσης (το κεφάλαιο της εκκαλουμένης που αφορά στην επιδίκαση διατροφής δεν προσβάλλεται με λόγο έφεσης) πρέπει η έφεση να απορριφθεί στο σύνολό της ως ουσιαστικά αβάσιμη. Τέλος, πρέπει να συμψηφισθούν τα δικαστικά έξοδα του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας μεταξύ των διαδίκων, λόγω της σχέσης αυτών ως συζύγων (άρθρα 179 και 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ την έφεση τυπικά και απορρίπτει αυτήν κατ’ ουσίαν.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή στον εκκαλούντα του παραβόλου, που καταβλήθηκε κατά την άσκηση της έφεσής του.
ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ, μεταξύ των διαδίκων, τα δικαστικά έξοδα του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας.
KPIΘHKE, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους στον Πειραιά, στις 5-6- 2026.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ H ΓPAMMATEAΣ