ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
4ο ΤΜΗΜΑ
Αριθμός αποφάσεως 403/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Βασιλική Παπιγκιώτη, Εφέτη, την οποία όρισε η Διευθύνουσα το Εφετείο Πρόεδρος Εφετών και από τη Γραμματέα Σ.Φ
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις ………. για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του εκκαλούντος: ……….., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαριάννα Σουκάκου, με δήλωση κατ΄άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Της εφεσίβλητης: …………..η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Κουμουνδούρου με δήλωση κατ΄άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη, άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά την από 12-9-2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ………./2023 αγωγή της, ζητώντας τα διαλαμβανόμενα σε αυτή. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 1080/2025 οριστική απόφασή του, με την οποία δέχτηκε εν μέρει την αγωγή. Την απόφαση αυτή προσέβαλε ο εναγόμενος με την από 5-5-2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενώπιον του Πρωτοδικείου Πειραιά ………./2025 έφεσή του (αριθμός κατάθεσης δικογράφου και προσδιορισμού δικασίμου ενώπιον του Εφετείου Πειραιά, …………/2025), δικάσιμος για τη συζήτηση της οποίας ορίστηκε η αναγραφόμενη στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, η οποία εκφωνήθηκε από τη σειρά της στο οικείο πινάκιο, οι πληρεξούσιες δικηγόροι των διαδίκων δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, αλλά προκατέθεσαν προτάσεις, με τις οποίες ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η κρινόμενη έφεση του ηττηθέντος στον πρώτο βαθμό εναγόμενου κατά της υπ’ αριθμ. 1080/2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά τη διαδικασία διαφορών από την οικογένεια, τον γάμο και την ελεύθερη συμβίωση, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα με κατάθεση του δικογράφου της, στη γραμματεία του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου (άρθρα 495 επ., 511, 513 παρ. 1 περ. β, 514, 516 παρ. 1, 517, 518, 520 παρ. 1, και 524 παρ. 2 ΚΠολΔ), αρμοδίως δε φέρεται προς εκδίκαση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Επομένως, η έφεση πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω, κατά την ίδια ως άνω διαδικασία, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρα 522 και 533 παρ. 1 ΚΠολΔ). Σημειώνεται, ότι για το παραδεκτό αυτής δεν απαιτείται η κατάθεση παραβόλου, λόγω της φύσης της προκείμενης διαφοράς (άρθρο 592 αρ.3 του ΚΠολΔ που εξαιρείται από την υποχρέωση κατάθεσης παραβόλου για την άσκηση έφεσης κατ’ άρθρο 495 παρ.3 τελ. εδ. ΚΠολΔ,).
Η ενάγουσα-εφεσίβλητη με την από 12-9-2023 αγωγή της, ζητούσε, κατόπιν επιτρεπτού περιορισμού του αιτήματος της αγωγής της από καταψηφιστικό σε έντοκο αναγνωριστικό, να αναγνωριστεί ότι ο εναγόμενος- πρώην σύζυγός της, με τον οποίο ο γάμος της έχει λυθεί αμετάκλητα, να της προκαταβάλλει το ποσό των 850 ευρώ μηνιαίως, ως τακτική σε χρήμα διατροφή της, την πρώτη ημέρα εκάστου μηνός και για χρονικό διάστημα τριών από την επίδοση της αγωγής, με τον νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση καταβολής κάθε μηνιαίας παροχής και έως την εξόφληση, καθόσον αυτή (ενάγουσα) αδυνατεί να εξασφαλίσει τη διατροφή της από τα εισοδήματα ή την περιουσία της, ενώ, εξάλλου, η ηλικία και η έλλειψη ειδίκευσης της δεν της επιτρέπουν να εξεύρει σταθερή εργασία για να εξασφαλίσει τη διατροφή της, ο δε εναγόμενος διαθέτει αξιόλογα εισοδήματα και περιουσία. Τέλος, ζητούσε να καταδικαστεί ο εναγόμενος στην καταβολή της εν γένει δικαστικής της δαπάνης. Επί της αγωγής αυτής το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 1080/2025 οριστική απόφαση, με την οποία δέχτηκε εν μέρει την αγωγή. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται ήδη ο εναγόμενος και ζητεί με τους λόγους έφεσής του, οι οποίοι ανάγονται σε εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία του νόμου και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων, να εξαφανιστεί η προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε, εν τέλει, να απορριφθεί η ένδικη αγωγή.
Από την επανεκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων που περιέχονται στα πρακτικά της εκκαλουμένης, όλων των εγγράφων που προσκομίζουν οι διάδικοι, από την από 7-9-2024 ένορκη βεβαίωση της μάρτυρα ………… που λήφθηκε νόμιμα με πρωτοβουλία της ενάγουσας ενώπιον της δικηγόρου Πειραιά ……….., από την υπ’ αριθμ. …../8-3-2923 ένορκη βεβαίωση της μάρτυρα …………., που ελήφθη με πρωτοβουλία του εναγόμενου ενώπιον της συμβολαιογράφου Πειραιά ……, στο πλαίσιο άλλης δίκης μεταξύ των ιδίων διαδίκων και λαμβάνεται υπόψη για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (βλ. ΑΠ 627/2018, ΑΠ 1342/2010, ΑΠ 913/2008, ΑΠ 833/2007, ΑΠ 566/2001), χωρίς, ωστόσο, να λαμβάνονται υπόψη οι προσκομιζόμενες και επικαλούμενες από την ενάγουσα υπ’ αρ. …../8–2023 και ……/14-3-2023 ένορκες βεβαιώσεις των τέκνων των διαδίκων, ………….. και ……….., ενώπιον της συμβολαιογράφου Κρωπίας ……….. και του Ειρηνοδίκη Πειραιώς, αντίστοιχα, καθόσον αυτές εδόθησαν από τέκνα των διαδίκων και σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 597 παρ. 2 περ. 2 ΚΠολΔ, στις διαφορές της διάταξης του άρθρου 592 ΚΠολΔ, δεν επιτρέπεται να εξετασθούν ως μάρτυρες τα τέκνα των διαδίκων, ακόμη και αυτά που είναι από προηγούμενο γάμο (βλ. ΑΠ 126/2006, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, και Κεραμέα – Κονδύλη – Νίκα, Κατ’ άρθρο ερμηνεία ΚΠολΔ, τομ. II, άρθρο 601, αρ. 6, σελ. 1111) και χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα από την ενάγουσα εκτυπωμένα αντίγραφα των τηλεφωνικών μηνυμάτων και μηνυμάτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (υπηρεσία messenger, what’ s up, viber), που αντάλλαξε ο εναγόμενος με το τέκνο τους ……., τα οποία αποτελούν απαράδεκτα αποδεικτικά μέσα δεδομένου ότι αφορούν συνομιλίες με τρίτα πρόσωπα και όχι μεταξύ των διαδίκων, με αποτέλεσμα η χρήση τους να συνιστά παραβίαση του δικαιώματος επικοινωνίας, σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο αυτεπάγγελτα, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο θρησκευτικό γάμο, σύμφωνα με τους κανόνες της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, στις 5-9-1976, στον Ιερό Ναό …………., στον ……. Αττικής. Από τον γάμο αυτό απέκτησαν τρία τέκνα, τον ….., τον ….. και τον ….., που γεννήθηκαν στις 18-3-1977, 1-1-1979 και 29-6-1982, αντίστοιχα. Η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων δεν εξελίχθηκε ομαλά και διακόπηκε οριστικά το έτος 2005, καθώς ο εναγόμενος εγκατέλειψε την οικογενειακή στέγη, ο δε γάμος τους λύθηκε με την υπ’ αριθμ. 2045/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, λόγω διετούς διάστασης, η οποία κατέστη αμετάκλητη στις 30-6-2020. Ο εναγόμενος, γεννηθείς το έτος 1953, ηλικίας 71 ετών κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής, είναι συνταξιούχος του ΝΑΤ και λαμβάνει μηνιαίως σύνταξη ανερχόμενη στο ποσό των 1.700 ευρώ περίπου, ενώ το συνολικό δηλωθέν εισόδημά του για το φορολογικό έτος 2021 ανήλθε σε 24.035,02 ευρώ, που επιμερίζεται σε 2.000 ευρώ περίπου τον μήνα (βλ. πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου υπόχρεου φορολογικού έτους 2021). Διαμένει σε ιδιόκτητη κατοικία στη ………… Αττικής, έκτασης 56,97 τ.μ, με αποθήκη και χώρο στάθμευσης, με τη νέα σύζυγό του, επιβαρυνόμενος ωστόσο με την κάλυψη των λειτουργικών δαπανών της ανωτέρω οικίας. Είναι κύριος ποσοστού 50% εξ αδιαιρέτου επί ενός οροφοδιαμερίσματος του πέμπτου ορόφου, επιφάνειας κύριων χώρων 110,11 τ.μ. και βοηθητικών 7,08 τ.μ., στον ……. Αττικής, επί της οδού …………, ενώ το έτερο ποσοστό ανήκε στην ενάγουσα, η οποία το μεταβίβασε κατά ψιλή κυριότητα στον υιό των διαδίκων ………., παρακρατώντας εφ’ όρου ζωής της την επικαρπία. Το ως άνω διαμέρισμα αμφότεροι οι διάδικοι έχουν παραχωρήσει άνευ ανταλλάγματος στον γιο τους …………. προκειμένου ο τελευταίος να διαμένει. Επιπροσθέτως, ο εναγόμενος έχει στην κυριότητα του ένα ΙΧΕ όχημα, εργοστασίου κατασκευής OPEL τύπου ASTRA, 1.598 κ. εκ., έτους πρώτης κυκλοφορίας 2014. Άλλα περιουσιακά στοιχεία ή εισοδήματα από οποιαδήποτε άλλη πηγή δεν αποδείχτηκε ότι διαθέτει, ούτε βαρύνεται με άλλες ιδιαίτερες δαπάνες, πλην των συνήθων για διατροφή και συντήρηση του ιδίου και της νέας του οικογένειας, δοθέντος ότι η νυν σύζυγός του δεν εργάζεται. Η ενάγουσα γεννηθείσα το έτος 1957 κατά το χρόνο έκδοσης του ένδικου διαζυγίου διήγαγε το 62ο έτος της ηλικίας της, κατά τον χρόνο δε άσκησης της υπό κρίσης αγωγής (2024) διήγαγε το 67ο έτος της ηλικίας της. Κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης η ενάγουσα δεν εργάζονταν, καθώς απασχολούνταν με την περιποίηση της οικογένειάς της και τις οικιακές εργασίες. Τούτο, και διότι ο εναγόμενος εργάζονταν ως μηχανικός σε κρουαζιερόπλοια, με συνέπεια να απουσιάζει για μεγάλα χρονικά διαστήματα από την οικογενειακή στέγη. Κατά το χρόνο άσκησης της υπό κρίση αγωγής, καθίσταται σαφές ότι η ενάγουσα αδυνατεί να εξεύρει οποιαδήποτε εργασία, αφενός μεν λόγω του προχωρημένου της ηλικίας της και της έλλειψης οποιασδήποτε εξειδίκευσης, αφετέρου δε λόγω των πολλαπλών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Συγκεκριμένα, πάσχει από χρόνια εκτεταμένη σπονδυλοδισκαρθροπάθεια αυχενικής και οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης με κήλες μεσοσπονδυλίων δίσκων, χονδροπάθεια δευτέρου βαθμού έσω μεσαρθρίων γονάτων άμφω, ασβεστοποιό τενοντίτιδα αριστερού ώμου με μερική ρήξη ατροφικού πετάλου σε έδαφος υπακρωμιακής προστριβής ενώ το έτος 2023 χειρουργήθηκε για σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα αριστερά. Επιπλέον πάσχει από χρόνιο ιλιγγικό σύνδρομο βάσει παλαιότερης τυμπανοπλαστικής αριστερού ωτός και αυχενικού συνδρόμου (βλ. από 10-9-2024 ιατρική βεβαίωση του ιατρού ωτορινολαρυγγολόγου ………) και από χρόνια αρτηριακή υπέρταση και βρογχικό άσθμα, λαμβάνοντας φαρμακευτική αγωγή, με αποτέλεσμα, κατά την εκτίμηση του θεράποντος ιατρού της, να μην μπορεί να εργαστεί σε χειρονακτική εργασία και σε θέση με αυξημένη ευθύνη (βλ. από 11-9-2024 ιατρική βεβαίωση του ιατρού παθολόγου ……….. και την από 13-9-2024 ιατρική βεβαίωση της ιατρού πνευμονολόγου ………). Τέλος, πάσχει από καταθλιπτική διαταραχή με αγχώδη στοιχεία, από 20ετίας, λαμβάνει δε φαρμακευτική αγωγή με Sertaline και Bromazepam, ενώ συστήνεται η αποφυγή έντονων ψυχοπιεστικών γεγονότων και η εργασία σε υπεύθυνη θέση (βλ. την από 11-9-2024 ιατρική βεβαίωση του ιατρού νευρολόγου ………..). Επιπλέον, η ενάγουσα διαμένει σε διαμέρισμα τρίτου ορόφου, ευρισκόμενου στη Νίκαια Αττικής, επί της οδού …………., επιφάνειας 82 τ.μ., του οποίου έχει την επικαρπία κι ως εκ τούτου δεν βαρύνεται με δαπάνες στέγασης, παρά μόνο με τις λειτουργικές δαπάνες της οικίας αυτής (ηλεκτρικού, ύδατος, τηλεφώνου, θέρμανσης κ.λ.π.), που είναι οι συνηθισμένες. Επίσης, έχει την επικαρπία ενός διαμερίσματος ευρισκόμενου στα Καμίνια Πειραιά, επί των οδών …………….., όγδοου ορόφου, επιφάνειας 42,86 τ.μ., μετά μιας θέσης στάθμευσης του ισογείου, επιφάνειας 10,13 τ.μ., τα οποία εκμισθώνει λαμβόνοντας μηνιαίως το ποσό των 332,50 ευρώ. Όπως προαναφέρθηκε έχει την επικαρπία ποσοστού 50% εξ αδιαιρέτου επί ενός οροφοδιαμερίσματος του πέμπτου ορόφου, επιφάνειας κύριων χώρων 110,11 τ.μ. και βοηθητικών 7,08 τ.μ., στον …….. Αττικής, επί της οδού …………, το οποίο αμφότεροι οι διάδικοι έχουν παραχωρήσει άνευ ανταλλάγματος στον γιο τους …………, προκειμένου ο τελευταίος να διαμένει. Επιπροσθέτως, έχει την πλήρη κυριότητα κατά ποσοστό 100% μιας αποθήκης υπογείου ορόφου, κείμενης στον ……. Αττικής, επί της οδού …………, επιφάνειας 6,7 τ.μ., την οποία χρησιμοποιεί η ίδια ως αποθηκευτικό χώρο, την οποία, ωστόσο, θα μπορούσε να εκμισθώνει αντί μισθώματος τουλάχιστον 80 ευρώ τον μήνα. Τέλος, έχει στην πλήρη κυριότητά της ένα ΙΧΕ όχημα, εργοστασίου κατασκευής NISSAN τύπου ΡΙΧΟ, 1.000 κ.εκ., έτους πρώτης κυκλοφορίας 2013. Πέραν των ανωτέρω, η ενάγουσα δεν έχει περιουσία ή άλλα εισοδήματα από οποιαδήποτε άλλη πηγή και δεν βαρύνεται με άλλες ιδιαίτερες δαπάνες, πλην των συνήθων για διατροφή και συντήρησή της, οι οποίες είναι οι συνήθεις που έχουν τα άτομα αυτής της ηλικίας. Επιπλέον, δεν προέκυψε υπαιτιότητα της ενάγουσας για τη διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης λόγω του δύστροπου και φιλοχρήματου χαρακτήρα της, όπως δε προαναφέρθηκε ο γάμος των διαδίκων λύθηκε λόγω διετούς διάστασης και όχι λόγω ισχυρού κλονισμού ένεκα της υπαιτιότητας της ενάγουσας. Πέραν τούτου αποδείχτηκε, ότι η διάσταση της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων και, εν συνεχεία, η λύση το γάμου, επήλθε λόγω της σύναψης εξωσυζυγικού δεσμού εκ μέρους του εναγόμενου με την ……………, την οποία και νυμφεύτηκε μετά την έκδοση του διαζυγίου του με την ενάγουσα. Επισημαίνεται, ότι η εξετασθείσα μάρτυρας ανταπόδειξης στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, …………., ουδόλως επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς του εναγομένου, καθότι κατέθεσε, χωρίς η ίδια να έχει προσωπική επίγνωση, αλλά λαμβάνοντας υπόψη της τα αναφερόμενα από τον τελευταίο. Αποκρίθηκε δε χαρακτηριστικά σε σχετική ερώτηση: «…Αυτό, είναι κάπως δύσκολο να το πω, γιατί από ό,τι μου έχει πει ο θείος μου και πιστεύω γιατί είναι καλός άνθρωπος, εγώ το πιστεύω ότι είναι καλός άνθρωπος, είναι ένας από τους καλύτερους, μου είπε ότι δεν είχαν καλή σχέση. Στην αρχή, παντρευτήκανε, ήταν αγαπημένοι, αλλά μετά δεν είχαν καλή σχέση…». Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που απέρριψε την πρωτοδίκως προβληθείσα ένσταση περί υπαιτιότητας της ενάγουσας στο διαζύγιο, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα αντιθέτως υποστηριζόμενα από τον εναγόμενο, τα οποία επαναφέρει με τον πρώτο λόγο έφεσης πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμα. Με τον δεύτερο λόγο έφεσης ο εκκαλών επαναφέρει την προβληθείσα πρωτοδίκως ένσταση περί καταχρηστικής άσκησης της αγωγής, λόγω ύπαρξης ικανού προσωπικού εισοδήματος, καθώς και παράλειψης εσόδων από την περιουσία, αλλά και περί εκούσιας περιέλευσης της σε απορία. Επί του ως άνω λόγου λεκτέα είναι τα εξής: Ουδόλως αποδείχτηκε ότι η ενάγουσα προκάλεσε εκουσίως την απορία της, διότι ήταν κυρία ακινήτων, τα οποία μεταβίβασε στα τέκνα της, καθόσον όλες οι μεταβιβάσεις των περιουσιακών στοιχείων της ενάγουσας έλαβαν χώρα προ πολλών ετών (από το έτος 2006 έως το 2008), με γνώμονα να βοηθήσει τα τέκνα της και όχι να περιέλθει η ίδια σε άσχημη οικονομική κατάσταση. Άλλωστε, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, είθισται στην κοινωνία μας, οι γονείς να προβαίνουν σε τέτοιου είδους ενέργειες, προκειμένου να συνδράμουν και να εξασφαλίσουν οικονομικά τα τέκνα τους. Επιπλέον, δεν αποδείχτηκε ότι η ενάγουσα θα μπορούσε να εξασφαλίσει από τα περιουσιακά της στοιχεία μεγαλύτερο μηνιαίο εισόδημα. Άλλωστε, ο εναγόμενος από τη διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης κατέβαλε σταθερά, εκουσίως αρχικά, μηνιαία διατροφή στην ενάγουσα, το ποσό της οποίας μειωνόταν με την πάροδο των ετών, με αποτέλεσμα, στη συνέχεια, η ενάγουσα να διεκδικήσει δικαστικά το ποσό που δικαιούνταν (κατά την κρίση της). Επομένως, τα προαναφερόμενα ακίνητα της ενάγουσας, δεν δύναται να της εξασφαλίσουν τέτοιο μηνιαίο εισόδημα, ώστε να μπορεί να βιοποριστεί, όπως ορθά έκρινε το πρωτόδικο Δικαστήριο που απέρριψε τις ανωτέρω ενστάσεις και, επομένως, ο υπό κρίση λόγος έφεσης τυγχάνει απορριπτέος. Με τον τρίτο λόγο έφεσης, ο εκκαλών επαναφέρει την πρωτοδίκως προβληθείσα ένσταση περί ιδίας διακινδύνευσης και παραπομπής της ενάγουσας – εφεσίβλητης για διατροφή στα τέκνα τους, όπως ο λόγος αυτός αναλύεται ειδικότερα στο δικόγραφό του. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, διότι τα τέκνα των διαδίκων είναι ήδη ενήλικα και επαγγελματικά ανεξάρτητα, πλην όμως δεν αποδεικνύεται ότι είναι σε θέση να διαθρέψουν τη μητέρα τους χωρίς κίνδυνο της δικής τους διατροφής. Ο εκκαλών, αποδεικνύεται ότι έχει πράγματι κάποια προβλήματα υγείας, πλην όμως δεν αποδεικνύεται, ούτε ο ίδιος ισχυρίζεται, ότι χρειάζεται νοσοκόμο, ούτε ότι απαιτείται η δαπάνη σημαντικών ποσών εκ μέρους του για τον λόγο αυτό. Επιπλέον, επί σειρά ετών κατέβαλε αυτοβούλως διατροφή στην ενάγουσα – εφεσίβλητη, τα δε εισοδήματά του, επαρκούν για να καταβάλει την επιδικασθείσα διατροφή σε αυτήν. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφασή του απέρριψε την πρωτοδίκως ως άνω προβληθείσα ένσταση ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις, τα δε αναφερόμενα από τον εναγόμενο στη σχετική ένσταση που επαναφέρει με τον τρίτο λόγο έφεσης τυγχάνουν απορριπτέα. Με βάση όλα τα ανωτέρω καθίσταται σαφές ότι η ενάγουσα, δεν δύναται να αυτοδιατραφεί, καθόσον αδυνατεί να εξασφαλίσει τα προς το ζην εξ ιδίων δυνάμεων, λόγω της βεβαρυμμένης κατάστασης της υγείας της και της προχωρημένης ηλικίας της και τελεί σε απορία, δικαιούμενης γι’ αυτό το λόγο διατροφής έναντι του εναγόμενου τέως συζύγου της. Βάσει δε των ανωτέρω οικονομικών δυνάμεων των διαδίκων και των αναγκών της ενάγουσας, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής της, μετά την αμετάκλητη λύση του γάμου της με τον εναγόμενο, κρίνεται όχι αυτή δικαιούται διατροφής εκ μέρους του εναγόμενου πρώην συζύγου της, λόγω της απορίας της, αλλά και για λόγους επιείκειας, η οποία, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, ανέρχεται κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, στο ποσό των 400 ευρώ, το οποίο ανταποκρίνεται στα απαραίτητα έξοδα για τη διατροφή και τη συντήρησή της, αποτελεί την αναλογία που ο εναγόμενος ήταν υποχρεωμένος να συνεισφέρει και αντιστοίχως, απολάμβανε η ενάγουσα στο πλαίσιο της έγγαμης συμβίωσής τους και δύναται ο εναγόμενος να καταβάλει. Κατόπιν τούτων, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που με την εκκαλουμένη απόφαση του έκρινε όμοια και υποχρέωσε τον εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα μηνιαία διατροφή σε χρήμα ποσού 400 ευρώ, εντός του πρώτου πενθημέρου εκάστου μηνός και για χρονικό διάστημα τριών ετών από την επίδοση της αγωγής, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τον νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις. Κατ’ ακολουθίαν των ως άνω, πρέπει να απορριφθεί η έφεση στο σύνολό της ως ουσιαστικά αβάσιμη. Τα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, πρέπει, κατά παραδοχή σχετικού νομίμου αιτήματος αυτής (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), να επιβληθούν σε βάρος του εκκαλούντος, λόγω της ήττας του (άρθρα 183, 176 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ την έφεση τυπικά και απορρίπτει αυτήν κατ’ ουσίαν.
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ τα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας σε βάρος του εκκαλούντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.
KPIΘHKE, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους στον Πειραιά, στις 5-6- 2026
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ H ΓPAMMATEAΣ