Αριθμός απόφασης 242/2026

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Αριθμός Αποφάσεως   242/2026

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Τμήμα Ναυτικό

Αποτελούμενο από την Δικαστή Κωνσταντίνα Λέκκου, Εφέτη, την οποία όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διευθύνσεως του Εφετείου Πειραιώς και από τη Γραμματέα Σ.Φ.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του την ……….. για να δικάσει την υπόθεση  μεταξύ:

ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: …………… ο οποίος κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο του Μαρία Λειβιδιώτου – Σαξώνη.

ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: Αλλοδαπής εταιρείας με την επωνυμία «……….» [ΑΦΜ …..], η οποία εδρεύει στην …….., έχει νόμιμα εγκατεστημένο γραφείο στην Ελλάδα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Αναστασόπουλο, με δήλωση του άρθρ. 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Ο ήδη εκκαλών ………., ήγειρε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, κατά της ήδη εφεσιβλήτου εταιρείας με την επωνυμία «………», την από 6-3-2024 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου …………/14-3-2024 αγωγή του.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, επί της ανωτέρω αγωγής, εξέδωσε κατ’ αντιμωλία των διαδίκων, με την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, την υπ’ αριθμ. 2739/2024 απόφαση, με την οποία απέρριψε την αγωγή ως αβάσιμη στην ουσία της.

Κατ’ αυτής της αποφάσεως, ο εκκαλών άσκησε την από 13-12-2024 έφεση, η οποία κατατέθηκε στην γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιώς με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενδίκου μέσου …………/13-12-2024 και επιμελεία του ιδίου προσδιορίσθηκε για συζήτηση για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε.

Η πληρεξουσία δικηγόρος του εκκαλούντος ανέπτυξε τους ισχυρισμούς της και αναφέρθηκε στις κατατεθείσες προτάσεις της, ενώ ο πληρεξούσιος δικηγόρος της εφεσίβλητης κατέθεσε εμπροθέσμως τις προτάσεις του και παρέστη στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Η ένδικη από 13.12.2024 (με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. ενδίκου μέσου ………./13-12-2024 ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. ………/13-12-2024 ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου) έφεση του εκκαλούντος – ενάγοντος, που στρέφεται κατά της υπ’ αριθμ. 2739/14.08.2024 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία εκδόθηκε επί της από 6.3.2024 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως δικογράφου ………../14.3.2024 αγωγής, σε βάρος της ήδη εφεσίβλητης αλλοδαπής εταιρείας, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών – εργατικών διαφορών (άρθρα 614 αρ. 3, 621 ΚΠολΔ και 82 ΚΙΝΔ), με την οποία απορρίφθηκε η ανωτέρω αγωγή ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, κατά τα άρθρα 495, 511, 513, 516 § 1, 517 εδαφ. Α, 518 § 2 και 520 § 1 ΚΠολΔ, δεδομένου ότι από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν προκύπτει, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται, επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως, ούτε παρήλθε η νόμιμη καταχρηστική προθεσμία των δύο ετών από της δημοσιεύσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως στις 14.08.2024, αφού όπως αποδεικνύεται από τη σχετική έκθεση κατάθεσης ενδίκου μέσου, ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, κατετέθη την 13.12.2024, ενώ για το παραδεκτό της, μολονότι ασκήθηκε μετά την ισχύ του άρθρου 12 § 2 του Ν. 4055/2012, δεν απαιτείται η κατάθεση του παραβόλου της § 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, που προστέθηκε με τον ανωτέρω Νόμο, λόγω της φύσεως της διαφοράς ως εργατικής, ως εισάγεται. Εφόσον δε η ένδικη έφεση αρμοδίως φέρεται προς εκδίκαση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (άρθρο 19 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 4 § 2 του Ν. 3994/2011), πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω, για να ελεγχθεί το παραδεκτό και η βασιμότητα των λόγων της, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 532, 533 § 1 και 591 § 1 εδαφ. α΄ ΚΠολΔ.

ΙΙ. Ο ενάγων, ……….., με την ένδικη αγωγή του, ισχυρίσθηκε ότι, τυγχάνει Μηχανικός Α τάξεως του Εμπορικού Ναυτικού και κατόπιν συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας που κατήρτισε με την εναγομένη την 10.11.2022, προσελήφθη υπ’ αυτής, αντί αμοιβής, κατά τα ειδικότερα στην αγωγή, προκειμένου να μεταβεί στην Κίνα προς επιθεώρηση του περιγραφομένου στην αγωγή πλοίου και επίβλεψη των εργασιών επισκευής του, την κυριότητα του οποίου ακολούθως απέκτησε με αγορά η εναγομένη. Με βάση τη σύμβαση αυτή, εργάσθηκε κατά το χρονικό διάστημα από 30.11.2022 έως 18.5.2023 καθημερινά, χωρίς όμως να λάβει το σύνολο της συνομολογηθείσας αμοιβής του, καθώς επίσης τη συνομολογηθείσα αμοιβή του για την τροφοδοσία του, αναλογία δώρων εορτών Χριστουγέννων των ετών 2022 και 2023, το δώρο εορτών Πάσχα 2023 και αποζημίωση αδείας μετά της συνομολογηθείσας τροφοδοσίας αδείας. Με βάση αυτό το ιστορικό ζητούσε, να υποχρεωθεί η εναγομένη, κυρίως με βάση τη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, επικουρικώς δε, υπό την ενδοδιαδικαστική αίρεση ότι η επίδικη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας κριθεί άκυρη, σύμφωνα με τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού, να του καταβάλει, δι’ αποφάσεως προσωρινώς εκτελεστής, το ποσό των ευρώ 14.800 ως υπόλοιπο συνομολογηθείσας αμοιβής, το ποσό των ευρώ 8.550 ως συνομολογηθείσα αμοιβή του για τα έξοδα τροφοδοσίας του για διάστημα 5,7 μηνών, αφού κατά τους αγωγικούς ισχυρισμούς η εναγομένη με την εν λόγω σύμβαση είχε αναλάβει όπως καταβάλει στον ενάγοντα μηνιαίως το ποσό των ευρώ 1.500 για την εν λόγω αιτία, το ποσό των ευρώ 2.868,75 για αναλογία επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων των ετών 2022 και 2023, το ποσό των ευρώ 6.750 για επίδομα εορτών Πάσχα 2023, το ποσό των ευρώ 3.206,25 για αποζημίωση αδείας του και το ποσό των ευρώ 2.280 για τροφοδοσία αδείας και συνολικά, το χρηματικό ποσό των 38.455,00 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την 18.5.2023, οπότε έληξε η σύμβαση εργασίας και αυτός (ενάγων) επέστρεψε στην Ελλάδα, άλλως από την επίδοση της αγωγής και να καταδικασθεί η εναγομένη στη δικαστική του δαπάνη. Επί της αγωγής αυτής, εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, η υπ’ αριθμ. 2739/2024 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου (Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς), με την οποία, αφού έγινε δεκτή ως νόμιμη η ένδικη αγωγή, ως θεμελιούμενη στις διατάξεις των άρθρων 340, 341, 345, 346 361, 648, 652, 653, 655 ΑΚ, 176, 907, 908 παρ.1 περ. ε, 910 ΚΠολΔ, άρθρα 1, 54, 60, 82 του ΚΙΝΔ και ΣΣΕ  (21.12.2022) «Για τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων στις διαχειρίστριες εταιρείες ποντοπόρων φορτηγών πλοίων του άρθρου 25 του Ν. 27/1975 και επαρκώς ορισμένη, απορρίπτοντας σχετικό περί του αντιθέτου ισχυρισμό της εναγομένης, ακολούθως απορρίφθηκε αυτή (ένδικη αγωγή) ως αβάσιμη στην ουσία της, αφού κατά το αποδεικτικό της πόρισμα, ο ενάγων δεν κατήρτισε την περιγραφόμενη στην αγωγή σύμβαση με την εναγομένη εταιρεία, αλλά με έτερη μη διάδικο στην παρούσα δίκη εταιρεία με την επωνυμία ……………, όπως η εναγομένη ισχυρίσθηκε πρωτοδίκως με τις έγγραφες προτάσεις της στα πλαίσια άρνησης της παθητικής της νομιμοποίησης, επέβαλε δε σε βάρος του ενάγοντος τη δικαστική δαπάνη της εναγομένης, το ύψος της οποίας καθόρισε στο ποσό των ευρώ επτακοσίων εβδομήντα (770). Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται ο ενάγων, ως ολικώς ηττηθείς στον πρώτο βαθμό, έχοντας προς τούτο έννομο συμφέρον, που απορρέει από τη βλάβη του, η οποία προκύπτει αμέσως από το διατακτικό της ως άνω απόφασης, με την ένδικη έφεσή του και τον μοναδικό λόγο εφέσεως που συνίσταται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων υπό του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, καθό μέρος δέχθηκε ότι ο ενάγων δεν κατήρτισε την επίδικη σύμβαση με την εναγομένη. Ζητά δε με την ένδικη έφεσή του να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση, να γίνει δεκτή η αγωγή του στο σύνολό της και να καταδικασθεί η εναγομένη στην καταβολή της δικαστικής του δαπάνης, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.

ΙΙΙ. [Α] Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 648 και 652 του ΑΚ και 6 του α.ν. 765/1943, που κυρώθηκε με την 324/1946 ΠΥΣ και διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 38 ΕισΝΑΚ, συνάγεται ότι σύμβαση εξαρτημένης εργασίας υπάρχει όταν ο εργαζόμενος υποβάλλεται σε νομική και προσωπική εξάρτηση από τον εργοδότη, η οποία εκδηλώνεται με το δικαίωμα του τελευταίου να δίνει στον εργαζόμενο δεσμευτικές εντολές και οδηγίες, ως προς τον τόπο, χρόνο και τρόπο παροχής της εργασίας και να ασκεί έλεγχο και εποπτεία για τη διαπίστωση της συμμόρφωσής του προς αυτές. Η υποχρέωση, μάλιστα, του τελευταίου να δέχεται τον έλεγχο του εργοδότη και να συμμορφώνεται προς τις οδηγίες του σχετικά με τον τρόπο παροχής της εργασίας, αποτελεί το βασικό γνώρισμα της ως άνω εξάρτησης, η οποία μπορεί να είναι χαλαρότερη σε περιπτώσεις που ο εργαζόμενος αναπτύσσει πρωτοβουλία κατά την εκτέλεση της εργασίας του, λόγω των επιστημονικών ή τεχνικών του γνώσεων, αλλά θα πρέπει να υπάρχει για να θεωρηθεί η εργασία του ως εξαρτημένη (ΟλΑΠ 28/2005). Αντίθετα, σύμβαση ανεξαρτήτων υπηρεσιών, στην οποία δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας, υπάρχει, όταν ο εργαζόμενος παρέχει αντί μισθού τις υπηρεσίες του, χωρίς να υπόκειται στον έλεγχο και την εποπτεία του εργοδότη και χωρίς να είναι υποχρεωμένος να συμμορφώνεται προς τις εντολές και οδηγίες αυτού, ιδίως ως προς τον τρόπο και τον χρόνο παροχής των υπηρεσιών του. Και στη σύμβαση αυτή υπάρχει κάποια δέσμευση και εξάρτηση, όπως συμβαίνει σε κάθε περίπτωση που αναλαμβάνονται υποχρεώσεις με ενοχική σύμβαση και γι` αυτό ακριβώς η συμμόρφωση του εργαζομένου προς τους όρους της σύμβασής του, που μπορούν να έχουν σχέση και με τον τόπο ή τα χρονικά πλαίσια παροχής της εργασίας, δεν υποδηλώνουν, χωρίς άλλο, εξάρτηση αυτού από τον εργοδότη με την προεκτεθείσα έννοια, επί της συμβάσεως δε ανεξαρτήτων υπηρεσιών δεν εφαρμόζονται οι ειδικές διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας (ΑΠ 355/2025, 878/2025 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), αλλά αναλογικά οι διατάξεις που εφαρμόζονται στη σύμβαση έργου (άρθρα 681 επ.) [ΑΠ 878/2025 ο.π.]. Οπωσδήποτε το δικαίωμα του εργοδότη να δίνει εντολές και οδηγίες ως προς τον τρόπο, τον τόπο και τον χρόνο παροχής της εργασίας και να ελέγχει την συμμόρφωση του εργαζομένου προς αυτές, καθώς και η έκταση των αντιστοίχων υποχρεώσεων του τελευταίου, αποτελούν ενδεικτικά στοιχεία της ύπαρξης εξάρτησης, η οποία, όμως, δεν εξαρτάται μόνο από την συνδρομή όλων ή των περισσοτέρων από τα στοιχεία αυτά, διότι εκείνο που διακρίνει την εξαρτημένη εργασία από την ανεξάρτητη δεν είναι το ποσοτικό στοιχείο, δηλαδή η σώρευση περισσοτέρων ενδείξεων δέσμευσης και εξάρτησης, αλλά το ποιοτικό, δηλαδή η ιδιαίτερη ποιότητα της δέσμευσης και εξάρτησης, η οποία έχει για τον υποβαλλόμενο σ` αυτήν εργαζόμενο συνέπειες που καθιστούν απαραίτητη την ιδιαίτερη ρύθμιση της σχέσης του με τον εργοδότη και δικαιολογούν την ειδική προστασία από το εργατικό δίκαιο. Το ποιοτικό αυτό στοιχείο συνάγεται από την εκτίμηση των όρων και των συνθηκών παροχής της εργασίας και διαφέρει, κατά περίπτωση, ανάλογα με το είδος και την φύση της εργασίας, συνδυαζόμενο δε με τις υφιστάμενες ενδείξεις εξάρτησης, παρέχει ασφαλέστερο κριτήριο για την διάκριση της εξαρτημένης εργασίας από την ανεξάρτητη (Ολ ΑΠ 28/2005). Πάντως, ο χαρακτήρας της εργασίας ως εξαρτημένης ή όχι δεν επηρεάζεται από τον τρόπο προσδιορισμού ή καταβολής της αμοιβής του εργαζομένου, ούτε από άλλα δευτερεύοντα στοιχεία, όπως η έκδοση δελτίων παροχής υπηρεσιών, η ασφάλισή του ή μη στο ΙΚΑ και η χορήγηση σ` αυτόν βεβαιώσεων παροχής μισθωτών υπηρεσιών (ΑΠ 355/2025 ο.π.). Ούτε η υποχρέωση του εργαζομένου να συμμορφώνεται, ως προς την εκτέλεση των υπηρεσιών του, προς, από κοινού, συμφωνούμενους όρους ή να παρέχει αυτές σε καθορισμένο χρόνο και τόπο, ακόμη και σε χώρο του εργοδότη, καθιστά, χωρίς τίποτε άλλο, τη συνδέουσα τους συμβαλλομένους σχέση ως εξαρτημένης εργασίας και συνεπώς, μπορεί αυτή να έχει τον χαρακτήρα μίσθωσης ανεξάρτητων υπηρεσιών. Σε κάθε περίπτωση, ο ορθός νομικός χαρακτηρισμός μιας σχέσης ως σύμβασης εξαρτημένης εργασίας ή μίσθωσης ανεξαρτήτων υπηρεσιών, ως κατ` εξοχήν έργο της δικαιοδοτικής λειτουργίας, όπως αυτή οριοθετείται από τις διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 3 και 87 παρ. 2 του Συντάγματος, ανήκει στο δικαστήριο, το οποίο, εκτιμώντας όλα τα πραγματικά περιστατικά και τις περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης, χαρακτηρίζει αυτεπάγγελτα την καταρτισθείσα σύμβαση, ανεξάρτητα από τον χαρακτηρισμό που δίνουν σ` αυτήν οι συμβαλλόμενοι ή ο νόμος (ΟλΑΠ 3/2021, Ολ ΑΠ 13/2017, Ολ ΑΠ 8/2011, ΑΠ 355/2025 ο.π.). Ο ισχυρισμός δε του εναγόμενου ότι δεν είχε συνάψει με τον ενάγοντα σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, αλλά ότι ο τελευταίος του παρείχε τις υπηρεσίες του το επίδικο διάστημα με σύμβαση ανεξαρτήτων υπηρεσιών, συνιστά αιτιολογημένη άρνηση του αγωγικού ισχυρισμού περί ύπαρξης σύμβασης εξαρτημένης εργασίας (ΑΠ 355/2025 ο.π.). Για να είναι ορισμένη η αγωγή που ο εργαζόμενος ενάγει τον εργοδότη για την καταβολή της αμοιβής του με βάση σύμβαση παροχής ανεξαρτήτων υπηρεσιών, πρέπει να αναφέρει την ύπαρξη της σύμβασης και τους ουσιώδεις όρους αυτής, όπως την ημερομηνία σύναψης, τη διάρκεια, το είδος των παρεχόμενων υπηρεσιών, τη συμφωνηθείσα αμοιβή και τον τρόπο καταβολής της, την εκπλήρωση των υποχρεώσεων από τον ενάγοντα με ταυτόχρονη περιγραφή των υπηρεσιών που παρασχέθηκαν καθώς, αν η αμοιβή είχε συμφωνηθεί κατά μονάδα εργασίας, ποιες ποσότητες από κάθε εργασία εκτελέστηκαν και σε πόσες μονάδες εργασίας αντιστοιχούν αυτές [ΑΠ 878/2025 ο.π.].

[Β] Κατά τη διάταξη του άρθρου 444 παρ. 2 του ΚΠολΔ εμπίπτει στην έννοια της μηχανικής απεικόνισης, ανεξαρτήτως του τρόπου με τον οποίο εισάγεται στη δίκη [όπως με φωτογραφία από την οθόνη κινητού], το γραπτό μήνυμα, άλλως ShortMessageService γνωστό και ως SMS, το οποίο είναι υπηρεσία της κινητής τηλεφωνίας, με την οποία ο χρήστης έχει τη δυνατότητα να αποστείλει ή να παραλάβει σύντομο γραπτό μήνυμα από άλλους χρήστες, στην οθόνη του κινητού του τηλεφώνου. Ήδη δε, τα κινητά τηλέφωνα από της εμφάνισής τους, πολύ δε περισσότερο σήμερα, ακολουθούν την αρχιτεκτονική των ηλεκτρονικών υπολογιστών και πρέπει να θεωρούνται όχι ως τηλέφωνα, αλλά ως ηλεκτρονικοί υπολογιστές με δυνατότητα, μεταξύ άλλων, τηλεφωνικών κλήσεων, σύνταξης ηλεκτρονικών εγγράφων παντός τύπου, πλοήγησης στο διαδίκτυο κλπ. Το δε γραπτό μήνυμα, αποτελεί ηλεκτρονικό έγγραφο, εφόσον αποτελεί σύνολο δεδομένων τα οποία ενεγράφησαν στον μαγνητικό δίσκο της υπολογιστικής μικρομονάδας του κινητού τηλεφώνου, έτυχαν ηλεκτρονικής επεξεργασίας από την κεντρική μονάδα και εν συνεχεία αποτυπώθηκαν με βάση τις εντολές του προγράμματος κατά τρόπο αναγνώσιμο από τον άνθρωπο στην οθόνη του μηχανήματος και ακολούθως, στάλθηκαν με χρήση της κινητής τηλεφωνίας σε κάποιον αποδέκτη, ο οποίος στη συνέχεια τα εμφανίζει στην οθόνη του κινητού του. Ο εκάστοτε συντάκτης όμως των συγκεκριμένων εγγράφων (sms) αποδέχεται και επιδιώκει να καταγραφούν αυτά με σταθερό τρόπο σε κάποια από τις “μακροπρόθεσμες” μνήμες του κινητού τηλεφώνου του παραλήπτη (σκληρός δίσκος ή μνήμη SIM), ώστε ο τελευταίος, όχι μόνο να προβεί στην άπαξ προβολή αυτών και να λάβει έτσι γνώση του περιεχομένου τους, αλλά επιπροσθέτως, να δύναται στο μέλλον και σε κάθε στιγμή να τα ανασύρει, ώστε να τα αναγνώσει ξανά, καθιστάμενος διαρκής κάτοχος του ηλεκτρονικού εγγράφου. Η δυνατότητα δε αυτή που παρέχεται στον παραλήπτη του sms τελεί σε γνώση του αποστολέα, αφού και ο τελευταίος με τον ίδιο τρόπο πράττει. Πρέπει να γίνει δεκτό, συνεπώς, ότι υπάρχει τεκμαιρόμενη συναίνεση του αποστολέα να καταστήσει τον παραλήπτη κοινωνό και άρα νόμιμο κάτοχο του μηνύματος sms. Δικονομικά δε, τα γραπτά μηνύματα θα πρέπει να αντιμετωπιστούν για την ταυτότητα του νομικού λόγου, όπως οι επιστολές, αφού σε αμφότερες τις μορφές αυτού του είδους της επικοινωνίας συνυπάρχουν τα στοιχεία της αποτυπωμένης σε αναγνώσιμη μορφή επικοινωνίας από απόσταση, ενώ η μετάβαση από την κυριαρχία της επιστολής στην κυριαρχία του sms, έγινε κυρίως λόγω του εκσυγχρονισμού της διαθέσιμης τεχνολογίας. Ο τρόπος με τον οποίο τα SMS προσκομίζονται ως αποδεικτικά στοιχεία στο δικαστήριο είναι αδιάφορος. Αν προσκομίζονται, λοιπόν, φωτογραφίες που απεικονίζουν την οθόνη του κινητού με τα SMS ή αν προσκομίζονται στο δικαστήριο φωτοαντίγραφα που απεικονίζουν SMS με τη χρήση της δυνατότητας “screenshot” (με την ελληνική ορολογία “στιγμιότυπο” ή “ψηφιακή φωτογραφία οθόνης κινήτού”), εφαρμόζεται και στις δύο περιπτώσεις η § 2 του άρθρου 444 ΚΠολΔ. Στην πρώτη περίπτωση, δηλαδή, κάποιος βγάζει φωτογραφία με μια άλλη συσκευή την οθόνη του κινητού που δείχνει τα SMS, ενώ στην δεύτερη περίπτωση προσκομίζει φωτοτυπίες των “screenshots” που μέσω του ίδιου του κινητού που έχει αυτή τη δυνατότητα μπορούν αυτά τα “screenshots” να προωθηθούν σε υπολογιστή με ψηφιακή μορφή και δύνανται έτσι να εκτυπωθούν. Είναι άνευ σημασίας ο τρόπος που εισάγονται στη δίκη τα μηνύματα κινητού, καθώς και στις δύο περιπτώσεις συνιστούν μηχανικές απεικονίσεις. Θα ήταν μάλιστα παράδοξο να θεωρηθεί ότι, εάν ο διάδικος επιλέξει να φωτογραφίσει την οθόνη ενός κινητού που αποτυπώνει SMS (επομένως να προσκομίσει τα SMS μέσω της φωτογραφίας), θα τύχει εφαρμογής η διάταξη του άρθρου 444 § 1 γ ΚΠολΔ. Και αυτό γιατί η αποδεικτική δύναμη των περιπτώσεων της 444 § 1 γ του ανωτέρω Κώδικα (ήτοι και της φωτογραφίας) ρυθμίζεται ειδικά από την § 2 του άρθρου 448 ΚΠολΔ, ενώ η αποδεικτική δύναμη των στοιχείων της § 2 του άρθρου 444 ΚΠολΔ ρυθμίζεται και αυτή ειδικά από την § 3 του άρθρου 448 ΚΠολΔ, όπου στην πρώτη περίπτωση τα έγγραφα της παραγράφου 444 § 1 γ αποτελούν πλήρη απόδειξη, επιτρέπεται όμως ανταπόδειξη, ενώ στην δεύτερη περίπτωση τα έγγραφα της § 2 του άρθρου 444 αποτελούν πλήρη απόδειξη με την επιφύλαξη και τις προϋποθέσεις του άρθρου 445 ΚΠολΔ. Ακολούθως το ΠΔ 47/2005 στο άρθρο 3 με τίτλο “Είδη Επικοινωνίας” στην παράγραφο 1 και 2 ορίζει τα εξής: § 1: “Η άρση του απορρήτου δεν αφορά την δια ζώσης επικοινωνία, αλλά κάθε είδους επικοινωνία, η οποία διεξάγεται μέσω δικτύου επικοινωνίας ή παρόχου υπηρεσιών επικοινωνιών και την οποία χρησιμοποιεί ο συνδρομητής ή χρήστης κατά του οποίου λαμβάνεται το μέτρο της άρσης. § 2: “Τα είδη και οι μορφές επικοινωνίας, που υπόκεινται στην άρση του απορρήτου, είναι ιδίως τα ακόλουθα: … III. Τα γραπτά μηνύματα (SMS/MMS)”. Επομένως, γίνεται αντιληπτό ότι τα γραπτά μηνύματα κινητού (SMS/MMS) εντάσσονται στις περιπτώσεις και είδη επικοινωνίας που προστατεύονται νομοθετικά. Επιπλέον, η συνταγματική κατοχύρωση της ελευθερίας του απορρήτου των επιστολών προκύπτει και από το άρθρο 9 § 1 εδ. β` του Συντάγματος, που ορίζει ότι “η ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του ατόμου είναι απαραβίαστη”, καθώς και από το άρθρο 19 του Συντάγματος, που ορίζει ότι “το απόρρητο των επιστολών και της ελεύθερης ανταπόκρισης ή επικοινωνίας με οποιονδήποτε άλλο τρόπο είναι απόλυτα απαραβίαστο. Νόμος ορίζει τις εγγυήσεις υπό τις οποίες η δικαστική αρχή δεν δεσμεύεται από το απόρρητο για λόγους εθνικής ασφάλειας ή για διακρίβωση ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων”. Το τελευταίο αυτό άρθρο αναφέρεται μεν στο απόρρητο της ελεύθερης ανταπόκρισης ή επικοινωνίας, είναι, όμως, πρόδηλο ότι προϋποθέτει την ελευθερία της ανταπόκρισης ή επικοινωνίας ως συνταγματικά προστατευόμενο έννομο αγαθό. Ανάλογα προκύπτουν και από την αντίστοιχη ρύθμιση του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), που κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974 και έχει υπερνομοθετική ισχύ, σύμφωνα με το άρθρο 28 § 1 του Συντάγματος. Υπό το πρίσμα των ανωτέρω διατάξεων, ως προς το ζήτημα της χρήσης sms ως αποδεικτικό μέσο σε πολιτικό δικαστήριο και ειδικότερα, για την απόδειξη σύμβασης που καταρτίσθηκε μεταξύ των διαδίκων, πρέπει να γίνει η ακόλουθη διάκριση α] η υποκλοπή και η χρήση του sms τρίτων προσώπων ως αποδεικτικό μέσο είναι παράνομη και απαράδεκτη, καθόσον παραβιάζει το απόρρητο των επικοινωνιών. Ακόμη και αν το περιεχόμενο του sms είναι σχετικό με την υπόθεση, δεν μπορεί κατά κανόνα να χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικό μέσο, καθώς έχει αποκτηθεί παράνομα, β] αντιθέτως, όταν το sms προσκομίζεται στο δικαστήριο από τον αποστολέα ή τον παραλήπτη του, ήτοι από ένα από τα μέρη που συμμετείχαν στην επικοινωνία είναι κατ’ αρχήν επιτρεπτή η χρήση του ως αποδεικτικό μέσο, καθόσον δεν παραβιάζεται το απόρρητο των επικοινωνιών. Ωστόσο, η χρήση sms σε πολιτικό δικαστήριο, [ειδικότερα για την απόδειξη σύμβασης που έχει καταρτιστεί μεταξύ του παραλήπτη και του αποστολέα του] αποτελεί ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί με βάση τις προαναφερθείσες διατάξεις για την προστασία του απορρήτου των επικοινωνιών και προς τούτο απαιτείται η προσεκτική στάθμιση των δικαιωμάτων των εμπλεκόμενων μερών α] με βάση την αρχή της αναλογικότητας, που σημαίνει ότι η χρήση sms ως αποδεικτικό μέσο πρέπει να είναι ανάλογη με τον σκοπό της δίκης και να μην παραβιάζει τα δικαιώματα του αποστολέα και του παραλήπτη στην ιδιωτική ζωή και την προστασία των προσωπικών τους δεδομένων, β] σε περίπτωση που το sms περιέχει ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα απαιτείται η ρητή συγκατάθεση του προσώπου στο οποίο αναφέρονται τα δεδομένα γ] ότι τα μηνύματα έχουν σχέση με την υπόθεση που εκδικάζεται και αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς του παραλήπτη και έτσι ικανοποιούν το συμφέρον του για έννομη προστασία [άρθρο 20 του Συντάγματος]. Αντίθετο περί των ανωτέρω πόρισμα διευρύνει την έννοια του “απορρήτου”, ώστε να απαγορεύεται ακόμα και η προσκόμιση επιστολής, τηλεομοιοτυπίας (fax) ή ηλεκτρονικού μηνύματος (email) στο πλαίσιο πολιτικής δίκης μεταξύ αποστολέα και παραλήπτη, συνακόλουθα δε να δυσχεραίνεται ουσιωδώς το ερειδόμενο στο άρθρο 20 § 1 Συντάγματος δικαίωμα απόδειξης. Επίσης, είναι εμφανές ότι και το ΠΔ 47/2005 αφορά τα SMS/MMS στις περιπτώσεις όμως που κάποιος παρεμβαίνει σε SMS/MMS σε συνομιλία τρίτων, δηλαδή, όταν διαθέτει μηχανισμό να υποκλέπτει και να αποθηκεύει γραπτά μηνύματα τρίτων και όχι δικών του με τον συνομιλητή του. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των άρθρων 457 παρ 2 και 3, 460, 461 και 463 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, τα ιδιωτικά έγγραφα, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει επί δημοσίων εγγράφων [ΚΠολΔ 455] δεν έχουν το τεκμήριο της γνησιότητας. Η επίκληση και προσαγωγή ιδιωτικού εγγράφου προς απόδειξη ουσιώδους ισχυρισμού εμπεριέχει, εντεύθεν, τον ισχυρισμό του διαδίκου περί της γνησιότητάς του, ο δε αντίδικος τούτου έχει το βάρος της δηλώσεως περί αρνήσεως της γνησιότητας και ο πρώτος της απόδειξης αυτής, όταν αμφισβητηθεί. Εφόσον το ιδιωτικό έγγραφο είναι ενυπόγραφο, αδιάφορα αν φέρει την υπογραφή εκείνου κατά του οποίου προσάγεται ή τρίτου, το παραγόμενο από τη μη αμφισβήτηση της γνησιότητας υπογραφής αμάχητο τεκμήριο περί της γνησιότητας του υπερκείμενου περιεχομένου του εγγράφου, που καλύπτεται από την υπογραφή ανατρέπεται μόνο με την προσβολή του εγγράφου ως πλαστού, του επικαλούμενου την πλαστότητα βαρυνομένου με την απόδειξή της (ΚΠολΔ 463). Και αν μεν αποδειχθεί κατά τη διαδικασία κατά την οποία εκδικάζεται η υπόθεση και προσάγεται το έγγραφο η πλαστότητα του περιεχομένου, τούτο κατά το πλαστό μέρος του δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο, ενώ αν προκύπτει ότι τούτο είναι γνήσιο, τότε το έγγραφο είναι ληπτέο. Αν όμως το δικαστήριο στην περίπτωση αυτή, χωρίς να εξετάσει την πλαστότητα του περιεχομένου του λάβει ή δεν λάβει υπόψη το ως άνω έγγραφο, τότε υποπίπτει στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 α’ του ΚπολΔ, αφού εκτιμά ή δεν εκτιμά έγγραφο πριν διαπιστώσει, ως οφείλει, αν εμπίπτει στα επιτρεπόμενα ή μη επιτρεπόμενα από το νόμο αποδεικτικά μέσα. [ΑΠ 1141/2025 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ].

[Γ] Ειδικότερη μορφή ηλεκτρονικών επικοινωνιών αποτελούν οι λεγόμενες επιφυείς [“Over The Top” (ΟΤΤ)] υπηρεσίες επικοινωνιών, δηλαδή υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες μέσω του δημόσιου διαδικτύου [όπως είναι οι φωνητικές υπηρεσίες μέσω του Πρωτοκόλλου Διαδικτύου (ΙΡ), οι υπηρεσίες άμεσης ανταλλαγής μηνυμάτων και οι υπηρεσίες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου] και καθιστούν δυνατή τη διαπροσωπική επικοινωνία μεταξύ των μερών χωρίς τη συμμετοχή “παραδοσιακού” παρόχου επικοινωνιών, ήτοι χωρίς να γίνεται άμεση χρήση των υποδομών των παραδοσιακών παρόχων. Τέτοιες επιφυείς υπηρεσίες προσφέρονται από τις δημοφιλείς εφαρμογές Viber, Skype, WhatsApp, Messanger κ.ά [Για την έννοια και τις διακρίσεις των υπηρεσιών ΟΤΤ βλ. Φορέα Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών για τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες (BEREC), Report on OTT services, January 2016 – BoR (16)35 σελ. 14 και Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, “Over?the?Top?players (OTTs)”, Study for the IMCO Committee, 2015, σελ. 21 επ.]. Οι εν λόγω υπηρεσίες δεν παρέχονται, μέσω του δημόσιου δικτύου ηλεκτρονικών επικοινωνιών από παρόχους υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών εγκατεστημένους στην Ελλάδα, αλλά από επιχειρήσεις που εδρεύουν στην αλλοδαπή (ΑΠ 587/2025 (ΣΤ Ποιν) Ιστοσελίδα Αρείου Πάγου). Όσον αφορά, ειδικότερα, στην εφαρμογή Viber, αυτή αποτελεί μια μορφή ηλεκτρονικής επικοινωνίας που συνδυάζει στοιχεία υπηρεσιών sms και e-mail, καθώς προϋποθέτει ταυτοποίηση των προσώπων που επικοινωνούν μέσω ενός τηλεφωνικού αριθμού, αλλά η αποστολή και λήψη του κειμένου γίνεται με χρήση εφαρμογής ηλεκτρονικού προγράμματος [Ε. Κώνστα, Παρέμβαση στο 46o Πανελλήνιο Συνέδριο της Ένωσης Ελλήνων Δικονομολόγων, Διαφορές από την οικογένεια, τον γάμο και την ελεύθερη συμβίωση, 2024, σ. 162]. Αντίστοιχα ισχύουν και για την αποστολή μηνυμάτων μέσω της εφαρμογής WhatsApp [Αλεξία Χ. Φλώρου, Τα sms ως αποδεικτικά μέσα στην πολιτική δίκη και οι ισχυρισμοί περί μη γνησιότητας και περί πλαστότητάς τους, Sakkoulas OnLine υπό της ΜΕφΠειρ 659/2023, υποσημ. 25].

[Δ] Εξάλλου, κατά μεν το άρθρο 591 παρ. 6 ΚΠολΔ, αν η υπόθεση δεν υπάγεται στη διαδικασία κατά την οποία έχει εισαχθεί, το δικαστήριο αποφαίνεται γι` αυτό αυτεπαγγέλτως και διατάζει την εκδίκαση της υποθέσεως κατά την διαδικασία κατά την οποία δικάζεται. Κατά δε το άρθρο 522 ΚΠολΔ, με την άσκηση της εφέσεως η υπόθεση μεταβιβάζεται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, το οποίο δύναται και άνευ ειδικού παραπόνου να εξετάσει οίκοθεν εάν η υπόθεση εκδικάσθηκε κατά την διαδικασία, στην οποία αυτή υπάγεται και, σε αντίθετη περίπτωση, να εξαφανίσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να προβεί, κατ` άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔ, στην εκδίκαση της υποθέσεως κατά την διαδικασία, σύμφωνα με την οποία δικάζεται, υπό μόνο τον περιορισμό να μην εκδοθεί επιβλαβέστερη για τον εκκαλούντα απόφαση, χωρίς ο εφεσίβλητος να ασκήσει δική του έφεση ή αντέφεση, κατ` άρθρο 536 ΚΠολΔ, εκτός εάν τίθεται ζήτημα καθ’ ύλην αναρμοδιότητος του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, οπότε εξαφανίζει  την  εκκαλουμένη  απόφαση  και  παραπέμπει την υπόθεση στο αρμόδιο πρωτοβάθμιο, σύμφωνα με τα άρθρα 46, 535 παρ. 1 εδ. α του ΚΠολΔ. Κατά δε τη διάταξη της παρ.2 του άρθρου 14 του ΚΠολΔ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησής της με τις διατάξεις του άρθρου 3 του Ν. 5134/2024 «Στην αρμοδιότητα των μονομελών πρωτοδικείων υπάγονται όλες οι διαφορές που μπορούν να αποτιμηθούν σε χρήματα και που η αξία του αντικειμένου τους είναι πάνω από είκοσι χιλιάδες (20.000) ευρώ, δεν υπερβαίνει όμως το ποσό των διακοσίων πενήντα χιλιάδων (250.000) ευρώ.».

IV. Από την εκτίμηση της περιεχομένης στα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου ένορκη κατάθεση του εξετασθέντος με επιμέλεια του ενάγοντος μάρτυρος, …………….., την περιεχομένη στη με αριθμό …../15.10.2025 ένορκη βεβαίωση, που ελήφθη με επιμέλεια του ενάγοντος, κατόπιν νομίμου και εμπροθέσμου κλητεύσεως της εναγομένης (σχετικά με αριθμό ….. από 10.10.2025 έκθεση επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς ……….) ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών …………….., κατάθεση του ……………, η οποία παραδεκτώς λαμβάνεται υπόψη από το παρόν Δικαστήριο, κατά τις διατάξεις του άρθρου 529 ΚΠολΔ, απορριπτομένων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών της εναγομένης και των εγγράφων που οι διάδικοι προσεκόμισαν μετ’ επικλήσεως, μεταξύ των οποίων τα προσκομιζόμενα ως σχετικό 7 από τον ενάγοντα μηνύματα που αντήλλαξε με τον νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης ……. ……. μέσω της εφαρμογής WhatsApp, τα οποία όπως εκτενέστερα αναλύεται και κατωτέρω, αποτελούν μηχανικές απεικονίσεις κατ’ άρθρο 444παρ. 2 ΚΠολΔ και τα οποία δεν αποτελούν παράνομα αποδεικτικά, απεδείχθησαν κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο ενάγων, ……………, Μηχανικός Α τάξεως του Εμπορικού Ναυτικού, κάτοχος του με αριθμό …………………. ελληνικού ναυτικού φυλλαδίου, από το έτος 2000 απασχολείται επαγγελματικά σε ναυτιλιακές εταιρείες ως Αρχιμηχανικός. Η εναγομένη, αλλοδαπή και δη εδρεύουσα στην ….., εταιρεία, διατηρεί νόμιμα εγκατεστημένο γραφείο επί της οδού ….. στον Πειραιά και έχει ως αντικείμενο εργασιών τη διαχείριση πλοίων, καθώς επίσης την παροχή τεχνικών και συμβουλευτικών υπηρεσιών προς πλοιοκτήτριες εταιρείες. Νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης τυγχάνει ο ……. …….ς [σχετικά προσκομιζόμενη ως σχετικό Ε έγγραφο χορήγησης πληρεξουσιότητας από την εναγομένη στον πληρεξούσιο δικηγόρο της], ενώ παράλληλα αυτός, από την 9.6.2004, οπότε δημοσιεύθηκε η με αριθμό 3122.1/3301/13/23621/24.5.2004 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Εμπορικής Ναυτιλίας περί εγκρίσεως της εγκατάστασης γραφείου της εναγομένης στην Ελλάδα [ΦΕΚ 65/ΤΑΠΣ/9.6.2004], έως τουλάχιστον την 16.2.2024, ετύγχανε και εκπρόσωπος του εγκατεστημένου στην Ελλάδα γραφείου αυτής [σχετικά προσκομιζόμενο από την εναγομένη με αριθμό πρωτ. 2212.2-1/3301/12288/2024 από 16.2.2024 πιστοποιητικό του Τμήματος Ναυτιλιακών Εταιρειών του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής]. Περαιτέρω, απεδείχθη ότι, δυνάμει συμβάσεως που καταρτίσθηκε στα γραφεία της εναγομένης, ο ενάγων, έναντι αμοιβής, ανέλαβε και εκτέλεσε την επιθεώρηση του πλοίου M/V Y3 και ακολούθως την επίβλεψη των εργασιών επισκευής του και για το λόγο αυτό μετέβη αεροπορικώς στην Κίνα και συγκεκριμένα, όπως αποδεικνύεται από τα προσκομιζόμενα από την εναγομένη αντίγραφα των αεροπορικών εισιτήριων του, αναχώρησε από την Ελλάδα την 5.12.2022 με προορισμό, μέσω Φρανκφούρτης, την Σανγκάι, όπου έφθασε την 6.12.2022, ενώ από τα αντίγραφα των αεροπορικών εισιτήριων επιστροφής του που προσκομίζονται από τον ενάγοντα, αποδεικνύεται ότι αυτός ολοκλήρωσε τις εργασίες την 16.5.2023 και μέσω Φρανκφούρτης, επέστεψε στην Ελλάδα, την επομένη ημέρα 17.5.2023. Ο ενάγων, με την ένδικη αγωγή του, ισχυρίζεται ότι, την επίδικη σύμβαση, την οποία ο ίδιος χαρακτηρίζει ως σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, κατήρτισε με την εναγομένη, την 10.11.2022, στα γραφεία της στην Ελλάδα και έναντι της συμφωνηθείσας αμοιβής του η εναγομένη του οφείλει για υπόλοιπο δεδουλευμένων αποδοχών του το ποσό των ευρώ 14.800, αφού έχει λάβει ήδη το ποσό των ευρώ 52.000, επιπλέον δε του οφείλει τη συμφωνηθείσα αμοιβή τροφοδοσίας, αναλογία δώρου εορτών Χριστουγέννων των ετών 2022 και 2023, δώρο εορτών Πάσχα 2023, καθώς επίσης αποζημίωση αδείας μετά τροφοδοσίας και συνολικά του οφείλει το ποσό των ευρώ 38.455,00. Η εναγομένη, δια των εγγράφων προτάσεων που κατέθεσε ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου αρνήθηκε ότι αυτή κατήρτισε με τον ενάγοντα σύμβαση στα πλαίσια της οποίας ανέθεσε σε αυτόν την επιθεώρηση και επίβλεψη των εργασιών επισκευής του ως άνω πλοίου, ισχυριζόμενη ότι, τις εν λόγω εργασίες ανέθεσε αντί αμοιβής στον ενάγοντα η μη διάδικος στην παρούσα δίκη αλλοδαπή και δη εδρεύουσα στη Νιγηρία, εταιρεία με την επωνυμία ……………….., εκπροσωπουμένη από τον νόμιμο εκπρόσωπό της ………….. Συγκεκριμένα, ισχυρίσθηκε ότι, την εν λόγω σύμβαση κατήρτισε και μάλιστα εγγράφως, στα γραφεία αυτής (εναγομένης), για λογαριασμό της ως άνω αλλοδαπής, εδρεύουσας στην Νιγηρία, εταιρείας ο ……………., ο οποίος λόγω της φιλίας του με τον εκπρόσωπο του νομίμως  εγκατεστημένου στην Ελλάδα γραφείου της, ……. ……., ατύπως και δωρεάν, χρησιμοποιούσε, όταν ευρίσκονταν στην Ελλάδα, μέρος του χώρου των γραφείων της. Ισχυρίσθηκε επίσης ότι, αυτή (εναγομένη), γνωρίζοντας ότι η ανωτέρω αλλοδαπή εταιρεία είχε καταρτίσει την εν λόγω σύμβαση με τον ενάγοντα, συνομολογώντας ότι αυτή καταρτίσθηκε στα γραφεία της στην Ελλάδα, όταν κοινοποιήθηκε προς αυτήν η ένδικη αγωγή, εζήτησε από την ανωτέρω αλλοδαπή εταιρεία και έλαβε αντίγραφο του σχετικού εγγράφου συμφωνητικού, το οποίο, αφού επικαλέσθηκε, προσεκόμισε ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και το οποίο προσκομίζει και ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ως σχετικό 1, προς αντίκρουση της ένδικης αγωγής. Συγκεκριμένα, προσκομίζει ένα άνευ ημερομηνίας έγγραφο το οποίο έχει συνταχθεί στην αγγλική γλώσσα, καθώς επίσης όμοιο κατά περιεχόμενο έγγραφο το οποίο έχει συνταχθεί στην Ελληνική γλώσσα, το οποίο στο επάνω αριστερό μέρος του φέρει με έντονα γράμματα το λογότυπο και την επωνυμία της εταιρείας «…………….», στο επάνω δεξί μέρος του φέρει ομοίως την εν λόγω επωνυμία με μικρότερα γράμματα, κάτωθι της οποίας, στην αγγλική γλώσσα (και στο έγγραφο που προσκομίζεται συνταχθέν στην ελληνική γλώσσα) αναγράφεται η διεύθυνση της έδρας αυτής στη Νιγηρία (…………. NIGERIA), ακολουθεί η φράση C/O ………….. Piraeus και τρεις ηλεκτρονικές διευθύνσεις. Στο μέσον της σελίδας αναγράφεται η φράση «ιδιωτικό συμφωνητικό» κάτωθι της οποίας ακολουθεί το κείμενο «Μεταξύ του υπογεγραμμένου …….. και της Εταιρείας …………… – Nigeria C/O ……………. Πειραιάς, με εκπρόσωπο τον ….….., συμφωνήθηκαν τα κάτωθι 1. Επιθεώρηση πλοίου στην Κίνα, ως επιθεωρητής και εκπρόσωπος της εταιρίας …………. Το αντίτιμο των υπηρεσιών μου, μετά από συμφωνία με τον Κον. …., από την αναχώρησή μου από την Ελλάδα μέχρι την επιστροφή μου, ορίζεται ως κάτωθι.». Ακολουθεί κενό μιας γραμματοσειράς και συνεχίζει «1.- Ημερήσια αμοιβή κατόπιν παραλαβής του πλοίου ευρώ 400/ημέρα, 2.- Κατά τη διαμονή μου σε καραντίνα στο ξενοδοχείο και τις ημέρες προ- παραλαβή του πλοίου ευρώ 200/ημέρα 3.- Αν χρειαστεί να ταξιδέψω με το πλοίο (εν πλω) + 100 ευρώ/ημέρα.». Έπεται κενό μιας γραμματοσειράς και ακολούθως αναφέρεται «2.- Επίσης, τα εισιτήρια και τα έξοδά μου εκεί καλύπτονται πλήρως από την εταιρεία ………….. Τέλος, η πληρωμή των εργασιών μου θα γίνεται σε εβδομαδιαία και η εξόφληση θα γίνει πριν την επιστροφή μου στην Ελλάδα.». Στο τέλος του εν λόγω κειμένου υπάρχει η υπογραφή του ενάγοντος υπό του ονόματος του και της φράσεως «Maritime Sup. Engineer», καθώς επίσης υπογραφή υπό της φράσεως «………. For………». Ο ενάγων, δια της προσθήκης επί των προτάσεων που κατέθεσε ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, χωρίς να αμφισβητεί την υπογραφή του επί αμφοτέρων των εν λόγω εγγράφων, ισχυρίσθηκε ότι, αυτός, τη σύμβαση ενόψει της οποίας επιθεώρησε και ακολούθως επέβλεψε τις εργασίες επισκευής του ως άνω πλοίου, την οποία ήδη κατά τους αγωγικούς ισχυρισμούς κατήρτισε την 10.11.2022, αυτός κατήρτισε προφορικά με την εναγομένη στα εγκατεστημένα γραφεία της στην Ελλάδα, της τελευταίας ενεργούσας δια του νομίμου εκπροσώπου της, ……. …….. Ισχυρίσθηκε επίσης ότι, ακολούθως, όπως είχε συμφωνήσει με αυτόν (……. …….), την παραμονή της αναχώρησής του (ενάγοντος) για την Κίνα, μετέβη στην έδρα της εναγομένης προκειμένου να υπογράψει την έγγραφη σύμβαση συνεργασίας του με αυτήν. Περαιτέρω, ισχυρίσθηκε ότι, την ημέρα εκείνη, του παρέδωσαν και αυτός υπέγραψε έντυπο συμβάσεως ήδη συμπληρωμένο, στο οποίο, εν τούτοις, σκοπίμως και δολίως είχαν αναγράψει ως εργοδότρια όχι την εναγομένη, αλλά έτερη εταιρεία (σελ. 4 προσθήκης), αυτός δε υπέγραψε τα εν λόγω έγγραφα χωρίς να αντιληφθεί, κατά την υπογραφή τους, ότι αναγράφονταν επ’ αυτών ως εργοδότριά του έτερη εταιρεία και όχι η εναγομένη (σελ. 2 προσθήκης). Με την εκκαλουμένη απόφαση, ο ισχυρισμός αυτός κρίθηκε αβάσιμος στην ουσία του και περαιτέρω απορρίφθηκε η ένδικη αγωγή, αφού κατά το αποδεικτικό της πόρισμα, ο ενάγων την επίδικη σύμβαση κατήρτισε με την ανωτέρω μη διάδικο στην παρούσα δίκη εταιρεία με την επωνυμία …………… Τους ανωτέρω ισχυρισμούς του ο ενάγων επανέφερε με την ένδικη έφεσή του ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, πλήττοντας το ανωτέρω αποδεικτικό πόρισμα της εκκαλουμένης απόφασης για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή νόμου και εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων. Επί των ανωτέρω ισχυρισμών του ενάγοντος πρέπει να σημειωθούν τα ακόλουθα: Κατά  τας διατάξεις των άρθρων 140 έως 142 ΑΚ, σύμφωνα με τις οποίες δύναται να ζητηθεί η ακύρωση  της  δικαιοπραξίας  εάν  η  δήλωση,  ένεκα ουσιώδους  πλάνης, δεν  συμφωνεί  προς  την  βούληση,  πλάνη  είναι  η εσφαλμένη γνώση της, για τον προσδιορισμό της βουλήσεως απαιτουμένης πραγματικής  καταστάσεως,  προς την πλάνη δε αυτή εξομοιούται και η έλλειψη γνώσεως (άγνοια) της  ως  άνω  καταστάσεως,  όταν  δεν  είναι συνειδητή  εκ  μέρους  του  δηλούντος,  όταν δηλαδή αυτός δεν είναι εν γνώσει ότι αγνοεί την απαιτουμένη κατάσταση,  διότι  εάν  έχει  πλήρη επίγνωση  της  αγνοίας αυτής δεν είναι πλάνη. Κατά συνέπεια, ο υπογράφων έγγραφο υποβαλλόμενο σε αυτόν  χωρίς  να  γνωρίζει  το  περιεχόμενό του και έτσι προβαίνει σε δικαιοπρακτική δήλωση βουλήσεως, εάν το υπογράψει εν επιγνώσει ότι αγνοεί το περιεχόμενο και επί τη ιδέα ότι βούλεται το περιεχόμενό του,  οιονδήποτε  και  αν  είναι  αυτό,  δεν  διατελεί σε πλάνη και δεν χωρεί προσβολή γι’ αυτή την αιτία. Εάν όμως το υπογράψει υπολαμβάνων εσφαλμένως ότι περιλαμβάνει ορισμένο περιεχόμενο, ενώ περιλαμβάνει διάφορο, τότε διατελεί σε πλάνη (ΑΠ 492/81 ΝοΒ 30.52, ΕΘ 2946/1991 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 445 ΚΠολΔ, «Εγγραφα ιδιωτικά, συνταγμένα σύμφωνα με τους νόμιμους τύπους, εφόσον η γνησιότητα τους αναγνωρίσθηκε ή αποδείχθηκε, αποτελούν πλήρη Απόδειξη ότι η δήλωση που περιέχουν προέρχεται από τον εκδότη του εγγράφου, επιτρέπεται όμως ανταπόδειξη. Με τους ίδιους όρους αυτά αποτελούν πλήρη Απόδειξη και ως προς το περιεχόμενο των δικαιοπρακτικών δηλώσεων.». Κατά δε τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 393 του ιδίου Κώδικα, όπως ίσχυε προ της τροποποίησής του με τις διατάξεις του, με το άρθρο  δεύτερο του άρθρου 1 του Ν.4335/2015, που εφαρμόζεται εν προκειμένω «1. Δεν επιτρέπεται να αποδειχθούν με μάρτυρες συμβάσεις ή συλλογικές πράξεις, καθώς και πρόσθετα σύμφωνα, προγενέστερα, σύγχρονα ή μεταγενέστερα δικαιοπραξίας που έχει συνταχθεί εγγράφως όταν η αξία του αντικειμένου τους υπερβαίνει τα τριάντα χιλιάδες (30.000) ευρώ, έστω και αν δεν είναι αντίθετα προς το περιεχόμενο του εγγράφου. 2. Δεν επιτρέπεται η απόδειξη με μάρτυρες κατά του περιεχομένου εγγράφου.», η απαγόρευση της απόδειξης με μάρτυρες (και με ένορκες βεβαιώσεις καθώς και δικαστικά τεκμήρια (άρθρο 395 ΚΠολΔ) αφορά το περιεχόμενο της έγγραφης σύμβασης, δηλαδή τις δικαιοπρακτικές δηλώσεις βούλησης των μερών, όπως διατυπώθηκαν στη σύμβαση, που προσάγεται προς άμεση απόδειξη δικαιοπρακτικής βούλησης και όχι σε απόδειξη πραγματικών γεγονότων, που έχουν σχέση με τα εσωτερικά ελαττώματα των δηλώσεων βουλήσεως (ΑΠ 75/2025 Ιστοσελίδα Αρείου Πάγου). Επομένως, ο ανωτέρω ισχυρισμός του ενάγοντος, σύμφωνα με τον οποίο αυτός τελούσε σε πλάνη κατά την υπογραφή των ανωτέρω εγγράφων, αφού υπέγραψε αυτά υπολαμβάνων εσφαλμένως ότι περιελάμβαναν ορισμένο περιεχόμενο ως προς το πρόσωπο της αντισυμβαλλομένης του, ενώ αυτά περιελάμβαναν διάφορο, τυγχάνει νόμιμος και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω στην ουσία του, χωρίς τους περιορισμούς των διατάξεων 393 και 395 ΚΠολΔ, κατά τα αναφερόμενα στην αμέσως ανωτέρω οικεία νομική σκέψη της παρούσας. Περαιτέρω, η εναγομένη, δια των προτάσεων που κατέθεσε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (σχετ. σελ.12), επικαλούμενη τις διατάξεις του άρθρου 393 ΚΠολΔ, σύμφωνα με τις οποίες, όπως ίσχυαν προ της τροποποίησής τους με τις διατάξεις του άρθρου 34 του Ν. 5221/2025 με έναρξη ισχύος από 1.1.2026 σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ.3 του άρθρου 168 του ιδίου Νόμου, «1. Δεν επιτρέπεται να αποδειχθούν με μάρτυρες συμβάσεις ή συλλογικές πράξεις, καθώς και πρόσθετα σύμφωνα, προγενέστερα, σύγχρονα ή μεταγενέστερα δικαιοπραξίας που έχει συνταχθεί εγγράφως όταν η αξία του αντικειμένου τους υπερβαίνει τα τριάντα χιλιάδες (30.000) ευρώ, έστω και αν δεν είναι αντίθετα προς το περιεχόμενο του εγγράφου. 2. Δεν επιτρέπεται η απόδειξη με μάρτυρες κατά του περιεχομένου εγγράφου. 3. Η εξέταση των μαρτύρων μπορεί να γίνει και με τηλεδιάσκεψη», ισχυρίσθηκε ότι, αφού ο ενάγων δεν αμφισβήτησε ότι υπέγραψε τα προσκομιζόμενα από αυτήν δύο ιδιωτικά συμφωνητικά, ούτε προσέβαλε αυτά ως πλαστά, απαραδέκτως επιχειρεί να ανταποδείξει το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων, από τα οποία αποδεικνύεται ότι την επικαλούμενη στην αγωγή σύμβαση κατήρτισε όχι με αυτήν (εναγομένη) αλλά με την ανωτέρω μη διάδικο στην παρούσα δίκη αλλοδαπή εταιρεία, δια μαρτύρων. Ο ενάγων, τόσο ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου όσο και ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, προς απόδειξη των ανωτέρω ισχυρισμών του επικαλέσθηκε μεταξύ άλλων αποδείξεων σειρά μηνυμάτων μέσω της εφαρμογής WhatsApp, ισχυριζόμενος ότι αυτά αντηλλάγησαν μεταξύ αυτού (ενάγοντος) και του εκπροσώπου της εναγομένης (στα εγκατεστημένα στην Ελλάδα γραφεία της) ……. …….. Η εναγομένη, δια της προσθήκης επί των προτάσεων που κατέθεσε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, αναφορικά με τα ανωτέρω προσκομιζόμενα από τον ενάγοντα μηνύματα ισχυρίσθηκε τα ακόλουθα κατ’ ακριβή διατύπωση «… Επί των μηνυμάτων που προσκόμισε ο αντίδικος: Όλα τα αμφιβόλου προελεύσεως μηνύματα που προσκομίζει ο αντίδικος είναι μεταγενέστερα της επίδικης σύμβασης και άσχετα με αυτήν, σε κάθε δε περίπτωση τα μηνύματα αυτά παρατίθενται αποσπασματικά χωρίς να προκύπτει ποιο είναι το γενικό πλαίσιο συζήτησης. Περαιτέρω, θα πρέπει να υπομνησθεί ότι, δεν γίνονται από και προς κάποιον τηλεφωνικό αριθμό (ή διεύθυνση email) της εταιρείας μας, ενώ μόνο το γεγονός ότι αναφέρεται το όνομα του κου ……. ως όνομα αποστολές/παραλήπτη δεν αποδεικνύει οιονδήποτε αγωγικό ισχυρισμό, καθώς δεν παρατίθεται ο σχετικός τηλεφωνικός αριθμός που αντιστοιχεί στο όνομα αυτό, ώστε να διακριβωθεί αν αυτός όντως ανήκει στον κο ……. ή όχι. Σε κάθε περίπτωση, κι αν ακόμη ήθελε υποτεθεί ότι τα εν λόγω μηνύματα αναφέρονται σε οφειλές από την επίδικη σύμβαση, θεωρούμε ότι είναι πολύ πιθανόν ο αντίδικος, γνωρίζοντας ότι ο νόμιμος εκπρόσωπος του γραφείου μας κος …….. διατηρεί φιλική σχέση με τον εκπρόσωπο της …. κο …., να είχε επικοινωνήσει με τον κο ……., προκειμένου ο ίδιος να μεσολαβήσει ώστε ο αντίδικος να λάβει από την ….. τα χρήματα που θεωρούσε ότι είχε λαμβάνειν. Το γεγονός όμως αυτό, ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί ότι είναι αληθινό, ασφαλώς και δεν αποτελεί ομολογία οφειλής ούτε για τον ίδιο τον κο ……. ατομικά ούτε – και πολύ περισσότερο – για την εταιρεία μας, και σε κάθε περίπτωση δεν δύναται να αποδείξει την ιστορική βάση της κρινόμενης αγωγής αλλά ούτε και να αποδείξει το περιεχόμενο της σύμβασης που υπέγραψε ο ίδιος ο αντίδικος με την ……….. (και ουδέποτε αμφισβήτησε αυτήν), καθιστώντας την εταιρεία μας συμβαλλόμενη σε μία σύμβαση που ουδέποτε υπεγράφη με τον αντίδικο αλλά ούτε και συνήφθη με τον ίδιο με οιονδήποτε άλλον τρόπο….» (σχετικά σελ. 18). Από το εν λόγω απόσπασμα της προσθήκης επί των προτάσεων που κατέθεσε η εναγομένη ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, εν τούτοις, δεν προκύπτει ρητή, σαφής και χωρίς ενδοιαστικές ή υποθετικές εκφράσεις αμφισβήτηση της γνησιότητας των εν λόγω μηνυμάτων, δοθέντος μάλιστα ότι νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης εταιρείας τυγχάνει ο ……. …….ς, ο οποίος, κατά τους ισχυρισμούς του ενάγοντος, τυγχάνει κατά περίπτωση παραλήπτης και αποστολέας των προσκομιζομένων υπ’ αυτού (ενάγοντος) μηνυμάτων. Πράγματι, στο εν λόγω απόσπασμα της προσθήκης των προτάσεων της εναγομένης γίνεται λόγος για «αμφιβόλου προελεύσεως μηνύματα», καθώς επίσης αναφέρεται ότι «θα πρέπει να υπομνησθεί ότι, δεν γίνονται από και προς κάποιον τηλεφωνικό αριθμό (ή διεύθυνση email) της εταιρείας μας, ενώ μόνο το γεγονός ότι αναφέρεται το όνομα του κου ……. ως όνομα αποστολέα/παραλήπτη δεν αποδεικνύει οιονδήποτε αγωγικό ισχυρισμό, καθώς δεν παρατίθεται ο σχετικός τηλεφωνικός αριθμός που αντιστοιχεί στο όνομα αυτό, ώστε να διακριβωθεί αν αυτός όντως ανήκει στον κο ……. ή όχι», δίχως η εναγομένη ρητά και σαφώς να αμφισβητεί τη γνησιότητα των μηνυμάτων που φέρονται να έχουν αποσταλεί στον ενάγοντα από τον ήδη νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης. Κατόπιν των ανωτέρω, η γνησιότητα των εν λόγω μηνυμάτων θεωρείται σιωπηρώς αναγνωρισμένη από την εναγομένη (457 παρ. 2 ΚΠολΔ) [ΑΠ 1088/2014 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ]. Τα προσκομιζόμενα ως άνω μηνύματα επικοινωνίας του ενάγοντος με τον νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης ……. ……., των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητήθηκε, ως ανωτέρω αναλύεται, παραδεκτώς κατ’ αρχήν λαμβάνονται υπόψη από το παρόν Δικαστήριο, αφού υπάρχει τεκμαιρόμενη συναίνεση του αποστολέα αυτών (μηνυμάτων) από τον νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης σε όσα συντάκτης είναι αυτός, αφού τελούσε σε γνώση της δυνατότητας που παρείχε η ανωτέρω εφαρμογή αποστολής μηνυμάτων στον παραλήπτη αυτών – ενάγοντα να καταγράφει αυτά με σταθερό τρόπο στην μακροπρόθεσμη  μνήμη του κινητού του τηλεφώνου του (σκληρός δίσκος), ώστε ο τελευταίος, όχι μόνο να προβεί στην άπαξ προβολή αυτών και να λάβει έτσι γνώση του περιεχομένου τους, αλλά επιπροσθέτως, να δύναται στο μέλλον και σε κάθε στιγμή να τα ανασύρει, ώστε να τα αναγνώσει ξανά, καθιστάμενος διαρκής κάτοχος του ηλεκτρονικού εγγράφου, αποδεχόμενος αυτός (νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης) τούτο, δίχως να παραβιάζεται το συνταγματικό δικαίωμα του αποστολέα αυτών στην ελευθερία της επικοινωνίας και στο απόρρητο αυτής με την χρήση των εν λόγω sms ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου, αφού αυτά προσκομίστηκαν από τον ίδιο τον παραλήπτη – ενάγοντα, που ήταν ένα από τα μέρη που συμμετείχαν στην επικοινωνία, το περιεχόμενο αυτών σχετίζεται άμεσα με την υπόθεση και η χρήση τους είναι αναγκαία και πρόσφορη για την ικανοποίηση του συμφέροντος του ενάγοντος για έννομη προστασία (κατ’ άρθρο 20 του Συντάγματος) και δεν παραβιάζει τα δικαιώματα του αποστολέα αυτών στην ιδιωτική του ζωή και στην προστασία των προσωπικών του δεδομένων. Περαιτέρω, από τα εν λόγω μηνύματα προκύπτουν κατά πρώτον συνομιλίες του ενάγοντος με τον νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης, στις οποίες ο τελευταίος ζητά από τον ενάγοντα τις ειδικές τεχνικές του γνώσεις αναφορικά με το ως άνω πλοίο, την επιθεώρηση και την επίβλεψη των επισκευών του οποίου, ανέλαβε αυτός (ενάγων) με την επίδικη σύμβαση. Συγκεκριμένα, στο από 6.11.2023 ηλεκτρονικό μήνυμα του ενάγοντος με το ακόλουθο περιεχόμενο «Έλα πες μου, γραπτώς εάν είναι η αριστερή μηχανή ή διαρροή στον τελικό, εάν ναι να ανοίξουν το συστημα του αέρα για να κρατήσει τα νερά εκτός του μηχανοστασίου, τώρα, όπως θυμάσαι το είχα τονίσει στους μ… του ναυπηγείου ότι έπρεπε να ανοίξουν το σύστημα και να ελέγξουν τα Oring, και στους δύο άξονες διότι το σύστημα πρέπει να είναι στεγανό 100/100, τώρα από την πλευρά του πλοίου πρέπει να τσιχλάρεται με δύτες από πλευρά της θάλασσας τον τελικό και αφού κλεισετε την θάλασσα στο σύστημα ψύξεως να ανοίξετε το σύστημα από το μηχανοστάσιο και να αλλάξετε τα Oring επί τόπου με τη μέθοδο της συγκόλλησης επί τόπου αλλά θέλει το σύστημα της Λοκταιτ, αλλά να γίνει από τεχνικό και το πλήρωμα δεν χρειάζεται να γίνει δεξαμενισμός γίνεται επί τόπου και χωρίς περαιτέρ…», ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης απήντησε την ίδια ημέρα και ώρα 9.42 μμ «Περαστικά άμα δεν υπάρχουν ORINGS πρέπει να παραγγελθούν και κατόπιν αλαχθούν και στου δύο άξονες Η διαρροή είναι στο δεξιό». Στο τελευταίο αυτό μήνυμα ακολουθεί μήνυμα του ενάγοντος προς τον νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης με το ακόλουθο περιεχόμενο την ίδια ημέρα και ώρα 10.15 μ.μ. «Και στον αριστερό είχαμε διαρροή, εκτός από μεγάλη προσοχή στην ψύξη, να ανοίγουν τον αέρα για να μην γεμίζουν οι σεντίνες ειδικά στο ταξίδι, και δες τα σχέδια του simplex και να παραγγείλετε τα σωστά τύπου Vuitton, τα οποία θα κοπούν και θα συγκοληθούν επί τόπου, από ειδικό τεχνικό για το σύστημα στεγανότητας του simplex (κολάρου). Καλό βράδυ». Την επομένη ημέρα 7.11.2023 και κατά τις ώρες 5.22, 5.23 και 5.27 μμ, ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης απέστειλε στον ενάγοντα τρία μηνύματα – ερωτήσεις με το εξής περιεχόμενο «Έχουμε σχέδια για αυτά τα rubber packings?» «Σχέδια Simpex?». «Εκεί είναι;». Ο ενάγων την ίδια ημέρα και ώρα 5.36 μμ απέστειλε μήνυμα στον νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης με το ακόλουθο περιεχόμενο «Λογικά ναι, αλλιώς πάμε στον κατασκευαστή. Στο ναυπηγείο επειδή είχε βγει ο τελικός το βγάλανε όλο καθάρισαν της ανοξείδωτες φωλιές, και όπως θυμάσαι και μετά με το ζόρι ένωσαν ενδιάμεσο και κιβώτιο ταχυτήτων, gear box, και σίγουρα έκαναν ζημιά στα λάστιχα γιαυτό και είχαμε διαρροή και στους δύο τελικούς, είναι εύκολη δουλειά αλλά πρέπει να γίνει με τον σωστό τρόπο και την σωστή καθοδήγηση, η με κάποιο συνεργείο τοπικό πές μου που βρίσκεται να σου πω ποιον έχω στην περιοχή…». Ο ίδιος ακολούθως την ίδια ημέρα και ώρα 5.43 μ.μ. απέστειλε νέο μήνυμα στον νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης στο οποίο ανέφερε «Ναι, πες του πρώτου να σου στείλω το σχέδιο του simplex και από της δύο μηχανές και να στείλει παραγγελία από το πλοίο, για να μην κάνετε κανένα λάθος από το γραφείο, και να ψάξει εάν έχουνε orings στο πλοίο, πρέπει να υπάρχουν, τότε δεν ψάξαμε διότι είχαν αναλάβει την δουλειά οι seller’s, και δεν μπορούσα να επέμβω, αλλά όπως θυμάσαι μέχρι τέλους φώναζα για τις διαρροές σε όλους ..». Ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης απήντησε στον ενάγοντα την ίδια ημέρα και ώρα 5.45 μ.μ. με μήνυμα με το ακόλουθο περιεχόμενο «Τί να πω δεν βρήκαν τίποτα ! Από ανταλλακτικά». Την 9.11.2023 και ώρα 07.02 μ.μ. ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης απέστειλε στον ενάγοντα μήνυμα με συνημμένο αρχείο επτά σελίδων με το ακόλουθο περιεχόμενο «Γιώργο καλησπέρα! Εδώ μιλάει ο κατασκευαστής για να έχει εκεί αέρα και όχι νερό αλλά εμείς έχουμε μόνο νερό?». Και συνέχισε την ίδια ημέρα και ώρα 7.03 μ.μ. με νέο μήνυμα με το ακόλουθο περιεχόμενο «δηλαδή για να σταματάμε το νερό βαζουμε αέρα μεσα εκεί ? ξέρεις κάτι γιατί το δικό μας βάζει νερό για λίπανση ή τι?». Την ίδια ημέρα και ώρα 8.55 και 9.01 μ.μ. ο ενάγων απήντησε στον νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης με δύο μηνύματα με το ακόλουθο περιεχόμενο «Το νερό χρειάζεται 100/100, συνεχώς για να μην αρπάξουν οι άξονες, απλά κατά την λειτουργία ανοίγουμε τον αέρα και σταματάει η διαρροή προς το μηχανοστάσιο, είναι λειτουργία ασφαλείας σε περίπτωση διαρροής θαλάσσης για τον περιορισμό προς της σεντίνες του μηχανοστασίου.». «Με τον λογαριασμό μου τι κάνεις, σήμερα βγήκα για το σπίτι και έχω παντού οικονομικές εγρεμμότητες, τρίτωσε το κακό, χέρι, πόδι, όγκος παρωτίδος, κ.λπ. Και σου έλεγα δεν είμαι καλά … το φιλότιμό μου για άλλη μια φορά, σε 10 μέρες θα είμαι καλά, δεν μπορώ να περιμένω άλλο, καλό βράδυ.». Την ίδια ημέρα και ώρα 10.44 μ.μ. ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης απέστειλε μήνυμα στον ενάγοντα με το ακόλουθο περιεχόμενο «Ο αέρας όμως από που παρέχετε εάν δεν έχει παροχή όπως μου λένε !;;;». Κατά δεύτερον, στα εν λόγω μηνύματα περιλαμβάνονται και συνομιλίες για οικονομικές εκκρεμότητες και συγκεκριμένα στο από 27.10.2023 και ώρα 10.14 π.μ. μήνυμα το οποίο ο ενάγων απέστειλε στον νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης αναφέρεται κατ’ ακριβή διατύπωση  «Καλημέρα, βάλε τα λεφτά στον λογαριασμό μου, πρέπει άμεσα να κάνω χειρουργείο.». Ακολουθεί απάντηση του νομίμου εκπροσώπου της εναγομένης την 29.10.2023 ώρα 4.24 και 4.28 με το ακόλουθο περιεχόμενο «Καλή εβδομάδα.» «Αυτήν την εβδομάδα θα σου βάλουμε το υπόλοιπο! Θα μιλήσουμε τηλεφωνικά αύριο. Δεν έχω τον χρόνο και την ηρεμία και δεν μπορώ να σε δω αύριο.». Περαιτέρω, από τη συνεκτίμηση του συνόλου των αποδείξεων, απεδείχθησαν τα ακόλουθα: Ο ενάγων, προ της επίδικης σύμβασης δεν είχε συνεργαστεί ούτε εγνώριζε την εναγομένη και τον νόμιμο εκπρόσωπό της ……. Επίσης, όπως ο ίδιος ισχυρίσθηκε με τις έγγραφες προτάσεις του και ανταποδεικτικά η εναγομένη καμία απόδειξη δεν προσεκόμισε, αυτός δεν εγνώριζε αλλά ούτε είχε συνεργασθεί στο παρελθόν με τη μη διάδικο στην παρούσα δίκη  εταιρεία με την επωνυμία ………. η οποία εδρεύει στη Νιγηρία και δεν διαθέτει νόμιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα, καθώς επίσης δεν εγνώριζε ούτε τον ………… Μάλιστα, τα πλήρη στοιχεία του τελευταίου, η κατοικία του και η σχέση του με την ανωτέρω αλλοδαπή, μη διάδικο στην παρούσα δίκη εταιρεία, δεν προέκυψαν από τις προσκομισθείσες αποδείξεις. Ειδικότερα, η εναγομένη προσεκόμισε ως σχετικό Η, έγγραφο περί δηλώσεως μετοχικού κεφαλαίου και επιστροφής κατανομής μετοχών της Επιτροπής Εμπορικών Υποθέσεων, προφανώς της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Νιγηρίας, το οποίο φέρει ημερομηνία υπογραφής από τον Διευθυντή της ….. ……….. την 9.6.2016 και ημερομηνία έγκρισης την 14.7.2016, μετά του προσκομιζομένου ως σχετικού 9 πιστοποιητικού με ημερομηνία 22.7.2016, της Επιτροπής Εταιρικών Σχέσεων της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Νιγηρίας, με το δεύτερο εκ των οποίων πιστοποιείται η σύσταση της ανωτέρω εταιρείας με την επωνυμία …………….. Στο πρώτο των ανωτέρω προσκομιζομένων ως σχετικό Η έγγραφο, πιστοποιούνται τα ονόματα των μετόχων αυτής και του Διευθυντή της και δη αναφέρεται ότι μέτοχοι αυτής τυγχάνουν ο ανωτέρω Διευθυντής της ……….., η ………………., ο …… και η ……………., χωρίς να αποδεικνύεται ότι ο ……………… τυγχάνει μέτοχος ή νόμιμος εκπρόσωπος της εν λόγω εταιρείας. Επίσης από τη συνεκτίμηση του συνόλου των αποδείξεων δεν προέκυψε ούτε το αντικείμενο δραστηριότητας αλλά ούτε η νομική κατάσταση της εν λόγω εταιρείας κατά τον επίδικο χρόνο (Νοέμβριο 2022). Περαιτέρω, όπως αποδεικνύεται από την περιεχομένη στην ως άνω ένορκη βεβαίωση κατάθεση του ………, ναυπηγού – μηχανολόγου μηχανικού M.Sc., φίλου από ετών του ενάγοντος και του νομίμου εκπροσώπου της εναγομένης, αυτός (…………) συνέστησε τον ενάγοντα τον νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης …………… Συγκεκριμένα, από την εν λόγω μαρτυρική κατάθεση, αποδεικνύεται ότι, ο …………….., σε μη επακριβώς προσδιορισθέντα από τις αποδείξεις χρόνο, απευθύνθηκε στον από ετών φίλο του και μη διάδικο στην παρούσα δίκη …………….., αξιώνοντας από αυτόν να του συστήσει κάποιον Αρχιμηχανικό, προκειμένου να απασχοληθεί σε πλοία τα οποία ευρίσκονταν στην Κίνα, για κάποιους μήνες. Ο …………., ο οποίος τυγχάνει ομοίως φίλος από ετών και με τον ενάγοντα ………………., γνωρίζοντας ότι ο τελευταίος διαθέτει εμπειρία στο αντικείμενο απασχόλησής του, συνέστησε πράγματι στον …………. τον ενάγοντα για την εν λόγω εργασία. Μάλιστα, ο ………, όπως ο ίδιος κατέθεσε στην ως άνω ένορκη βεβαίωσή του, συνέστησε στον ενάγοντα, σε περίπτωση συνεργασία του με τον ……….., να λαμβάνει την αμοιβή του καθ’ εκάστη εβδομάδα. Αξίζει να σημειωθεί ότι, όσον αφορά την εν λόγω ένορκη βεβαίωση, η εναγομένη, πέραν του αιτήματός της να μη ληφθεί υπόψη από το παρόν Δικαστήριο, ως νέο αποδεικτικό μέσο, κατά τις διατάξεις του άρθρου 529 ΚΠολΔ, δεν αρνείται με σαφήνεια την αλήθεια της κατάθεσης του εν λόγω μάρτυρος και ειδικότερα ότι αυτός (……………..) συνέστησε στον ενάγοντα τον νόμιμο εκπρόσωπό της, αφού ως προς το εν λόγω σημείο αναφέρει στην προσθήκη επί των προτάσεων που κατέθεσε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου «… Σε κάθε περίπτωση, και αν ακόμα ήθελε γίνει δεκτό ότι ο κος ……. είχε ζητήσει από το μάρτυρα να του βρεί “… αρχιμηχανικό για λίγους μήνες για κάτι πλοία στην Κίνα” όπως επί λέξει ο μάρτυρας αυτός ισχυρίζεται, αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι τα πλοία αυτά ήταν της ιδιοκτησίας της εταιρείας μας». Απεδείχθη περαιτέρω ότι, ο ενάγων, την 10.11.2022, επισκέφθηκε πράγματι τα γραφεία της εναγομένης εταιρείας στον Πειραιά και προσλήφθηκε, κατά τον ενάγοντα από την εναγομένη δια του νομίμου εκπροσώπου της, κατά την εναγομένη από την ανωτέρω αλλοδαπή εταιρεία με την επωνυμία ………, η οποία εδρεύει στη Νιγηρία και δεν διαθέτει νόμιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα, εκπροσωπούμενη από τον ……, προκειμένου να μεταβεί στο Διεθνές Ναυπηγείο …………. το οποίο ευρίσκεται στο Βιομηχανικό Πάρκο …, στην πόλη ….., στην Επαρχεία …… της Κίνας, για να επιθεωρήσει το υπό σημαία Παναμά, με αριθμό ΙΜΟ ….. μηχανοκίνητο πλοίο M/V Y3, ολικής χωρητικότητας 10,643 και να επιβλέψει τις τυχόν αναγκαίες εργασίες επισκευής του. Ότι η πρόσληψη του ενάγοντος έλαβε χώρα την 10.11.2022, ανεξαρτήτως του ποίος τον προσέλαβε, γεγονός για το οποίο θα γίνει λόγος ακολούθως, αποδεικνύεται από την προσκομιζόμενη ως σχετικό 5 από την εναγομένη έγγραφη πρόσκληση του Διεθνούς Ναυπηγείου ……., όπου ευρίσκονταν το ανωτέρω πλοίο, η οποία φέρει ημερομηνία 10.11.2022 και με την οποία καλείται ο ενάγων προκειμένου να μεταβεί στην Κίνα, πρόσκληση απαραίτητη κατά την εναγομένη προκειμένου αυτός (ενάγων) να εισέλθει και διαμείνει στην Κίνα για διάστημα ενενήντα ημερών. Κατά την εν λόγω επίσκεψή του, όπως ο ενάγων αναφέρει, ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης του παρέδωσε την προσκομιζόμενη από αυτόν (ενάγοντα) ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κάρτα του, στην εμπρόσθια όψη της οποίας αναγράφονταν η επωνυμία της εναγομένης, η ηλεκτρονική της διεύθυνση, καθώς και η φράση «Διεθνές Κέντρο Ναυτικής Κατάρτισης», ενώ στην οπίσθια όψη αναγράφονταν στην αγγλική γλώσσα, το όνομα του εκπροσώπου της εναγομένης στα γραφεία της στην Ελλάδα (……….), η ιδιότητά του (………………) η διεύθυνση της εναγομένης στον Πειραιά και το σταθερό της τηλέφωνο, ένα κινητό τηλέφωνο και η ηλεκτρονική διεύθυνση της εναγομένης (e-mail: ……….). Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, η εναγομένη δεν αρνείται ότι την κάρτα αυτή παρέδωσε στον ενάγοντα ο νόμιμος εκπρόσωπός της, αναφέροντας στην προσθήκη αντίκρουση που κατέθεσε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου «Ομοίως και αυτονοήτως δεν δύναται να αποδείξει το περιεχόμενο της σύμβασης που υπέγραψε ο ίδιος ο αντίδικος με την ……… (και ουδέποτε αμφισβήτησε αυτήν) το γεγονός ότι ο νόμιμος εκπρόσωπός μας ……….., έδωσε στον αντίδικο …. Την επαγγελματική του κάρτα, όπως κάνει με εκατοντάδες άλλους επαγγελματίες του χώρου …», χωρίς μάλιστα να αμφισβητεί ότι την κάρτα αυτή ο νόμιμος εκπρόσωπός της παρέδωσε στον ενάγοντα την 10.11.2022, όπως ο τελευταίος αναφέρει. Επίσης, όπως αποδεικνύεται από το προσκομιζόμενο ως σχετικό Δ από την εναγομένη τιμολόγιο πώλησης, πλοιοκτήτρια του εν λόγω πλοίου κατ΄ εκείνο το χρόνο ήταν η μη διάδικος στην παρούσα δίκη αλλοδαπή και δη εδρεύουσα στο Χονγκ Κονγκ εταιρεία με την επωνυμία …………, το οποίο (εν λόγω πλοίο) αυτή, όπως αποδεικνύεται από το ίδιο τιμολόγιο πώλησης, ακολούθως και δη την 20.12.2022, επώλησε στη μη διάδικο στην παρούσα δίκη, συσταθείσα την 16.11.2022, αλλοδαπή και δη εδρεύουσα στη Λιβερία εταιρεία με την επωνυμία ……………, αντί του ποσού των 3.000.000 δολ. ΗΠΑ. Από το εν λόγω συμφωνητικό, αποδεικνύεται επομένως ότι, ούτε η εναγομένη αλλά ούτε η ανωτέρω εταιρεία με την επωνυμία ……… LTD διέθεταν την πλοιοκτησία ή τον εφοπλισμό του εν λόγω πλοίου κατά τον επίδικο χρόνο, καμία δε εξ αυτών δεν προκύπτει ότι μεσολάβησε στην εν λόγω πώληση, όπως επίσης δεν προκύπτει ότι αυτές οι εταιρίες είχαν τη διαχείριση του εν λόγω πλοίου, περίπτωση ωστόσο που δεν θα δικαιολογούσε την από μέρους τους οικονομική επιβάρυνση της αμοιβής του ενάγοντος για εργασία επιθεώρησης και επίβλεψης των επισκευών αυτού. Παρά ταύτα από τα μηνύματα μέσω της εφαρμογής Whats App που προεσκόμισε ο ενάγων και για τα οποία έγινε λόγος και ανωτέρω, αποδεικνύεται ότι μήνες μετά την πώληση του εν λόγω πλοίου, ήτοι κατά το χρονικό διάστημα από μηνός Ιουλίου 2023 έως μηνός Ιανουαρίου 2024, ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης ήταν αυτός που ζητούσε τη βοήθεια του ενάγοντος στα διάφορα τεχνικά προβλήματα που αντιμετώπιζε κατά τη λειτουργία του το εν λόγω πλοίο. Συγκεκριμένα, στο προμνημονευθέν από 7.11.2023, με ώρα αποστολής από τον ενάγοντα, μέσω της εφαρμογής Watch App, 5.36 μμ, μήνυμα, στα πλαίσια αντιμετώπισης προβλήματος διαρροής στην δεξιά μηχανή του αναφερόμενου σε αυτά πλοίου, ο ενάγων κάνει αναφορά σε εργασίες επί του εν λόγω πλοίου κατά τη διάρκεια που αυτό ήταν στο Ναυπηγείο. Ακολούθως, στο με ώρα αποστολής 5.43 μμ μήνυμα ο ίδιος (ενάγων) συμβουλεύει τον νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης να αναζητήσει orings στο πλοίο, αναφέροντας χαρακτηριστικά «διότι πρέπει να υπάρχουν», καθώς επίσης ότι «τότε δεν ψάξαμε διότι είχαν αναλάβει την δουλειά οι seller’s», ενώ παράλληλα αναφέρει στο ίδιο μήνυμα ότι αυτός (ενάγων), δεν μπορούσε να επέμβει στις εν λόγω εργασίες υπενθυμίζοντας στον νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης ότι ο ίδιος (ενάγων) «φώναζε» μέχρι τέλους σε όλους, για τις διαρροές. Στις αναφορές αυτές ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης δεν αντέλεξε, αλλά σε μήνυμα του που απέστειλε μόλις δύο λεπτά ακολούθως, ανέφερε «Τι να πω δεν βρήκαν τίποτα! Από ανταλλακτικά». Από τις εν λόγω συνομιλίες, αφού η εναγομένη αρνείται ότι είχε οιαδήποτε προγενέστερα ή μεταγενέστερα συναλλαγή με τον ενάγοντα, αποδεικνύεται ότι το πλοίο στο οποίο αναφέρονται στις εν λόγω συνομιλίες ο ενάγων και ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης, αφορά το ως άνω πλοίο M/V Y Αποδείχθηκε επίσης ότι, η ανωτέρω εταιρεία ………., δεν διέθετε εγκατεστημένο γραφείο στην Ελλάδα, η εναγομένη δε, χωρίς να επικαλείται κάποια απόδειξη, ισχυρίζεται ότι ατύπως και αζημίως ο νόμιμος εκπρόσωπός της ……. ……. είχε παραχωρήσει όχι στην ανωτέρω εταιρεία αλλά στον ……………….. χώρο στα γραφεία της (εναγομένης) στην Ελλάδα, προκειμένου να εργάζεται και να συναντά τα άτομα που επιθυμούσε όταν ευρίσκετο στην Ελλάδα. Περαιτέρω, απεδείχθη ότι, καθόν χρόνο ο ενάγων παρείχε τις υπηρεσίες του στην Κίνα, η αμοιβή του δεν του καταβάλλονταν σε τραπεζικό του λογαριασμό, όπως επίσης δεν απεδείχθη ότι για την αμοιβή αυτή εξεδίδοντο αποδείξεις από κάποια εκ των ανωτέρω εταιρειών, αφού τέτοια απόδειξη δεν προσεκόμισε κανείς των διαδίκων, αλλά περιοδικά, μετέβαινε στα γραφεία της εναγομένης ο σύζυγος της αδελφής του ενάγοντος, ………… Ο τελευταίος εξετάσθηκε ως μάρτυρας κατά την ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου διαδικασία με επιμέλεια του ενάγοντος και κατέθεσε ως προς τούτο «… Μου έλεγε και πήγαινα στην εταιρεία και έπαιρνα ανά δεκαπενθήμερο ή με το μήνα κάποια χρήματα…». Η εναγομένη βέβαια ισχυρίζεται με την προσθήκη επί των προτάσεων που κατέθεσε ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου ότι, ο εν λόγω μάρτυρας κατά την ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου διαδικασία κατέθεσε ότι εισέπραττε σε τακτά χρονικά διαστήματα χρήματα από την οδό ……… χωρίς εν τούτοις αυτός να κατονομάσει κάποιον υπάλληλο της εναγομένης ως τον άνθρωπο που του κατέβαλε τα χρήματα, ούτε ότι η καταβολή ελάμβανε χώρα στα γραφεία της εναγομένης και σε κάθε περίπτωση ότι ο μάρτυρας αυτός δεν εγνώριζε την προέλευση των χρημάτων και δη από ποιο φυσικό ή νομικό πρόσωπο προέρχονταν. Κατά την εναγομένη, από την κατάθεση αυτή δεν αποδεικνύονται οι αγωγικοί ισχυρισμοί, αφού επί της οδού Φίλωνος 66 στον Πειραιά στεγάζονται δεκάδες εταιρείες και υπάρχουν δεκάδες γραφεία. Τέλος, υποστήριξε ότι είναι λογικό η εταιρεία …………… να καταβάλει την αμοιβή του ενάγοντος στην Ελλάδα και όχι στη Νιγηρία όπου η έδρα της, το γεγονός δε της είσπραξης των χρημάτων καθεαυτό, τυγχάνει άσχετο με τη συμβατική ανάληψη υποχρεώσεων η οποία εν προκειμένω έλαβε χώρα μεταξύ του ενάγοντος και της ανωτέρω μη διαδίκου στην παρούσα δίκη αλλοδαπής εταιρείας. Εν τούτοις, ο ανωτέρω μάρτυρας, κατέθεσε σαφώς ότι προκειμένου και για την είσπραξη της αμοιβής του ενάγοντος μετέβαινε στα γραφεία της εναγομένης, αφού κατέθεσε σχετικά ότι μετέβαινε «στην εταιρεία και εισέπραττε τα χρήματα», η εταιρεία δε …….. δεν διαθέτει δικά της γραφεία στην Ελλάδα. Με αυτόν τον τρόπο ο ενάγων εισέπραξε το ποσό των πενήντα δύο χιλιάδων (52.000) ευρώ. Μάλιστα, ο ενάγων επικαλείται και προσκομίζει ως σχετικό 8, φωτογραφία ενός λευκού φακέλου με τυπωμένο επάνω αριστερά το λογότυπο της εναγομένης «…….» και κάτωθεν αυτού τη φράση «…….», η οποία ταυτίζεται με την επωνυμία της εναγομένης [πλην των γραμμάτων «SA»], στο κάτω δεξί μέρος του οποίου αναγράφεται στην αγγλική γλώσσα η διεύθυνση των γραφείων της εναγομένης στην Ελλάδα και δη η φράση «……….. Pitaeus – Greece» και ακολούθως το τηλέφωνο της εναγομένης και το φαξ αυτής. Επιπλέον, χειρόγραφα, περί το μέσον του εν λόγω φακέλου με κεφαλαία γράμματα αναγράφεται το επώνυμο του ενάγοντος, κάτωθεν αυτού η διαγεγραμμένη φράση «8+» και ακολούθως η φράση «7-2=5». Ο ενάγων, με τις έγγραφες προτάσεις του ισχυρίζεται ότι εντός του εν λόγω φακέλου παρεδόθησαν από τον νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης χρήματα της μισθοδοσίας του στον ως άνω εξετασθέντα ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, μάρτυρα αυτού. Σχετικά με τον τρόπο περιέλευσης στην κατοχή του ενάγοντος του εν λόγω φακέλου η εναγομένη ουδέν αναφέρει. Τέλος, από τα προσκομιζόμενα μηνύματα που αντηλλάγησαν μέσω της εφαρμογής WhatsApp μεταξύ ενάγοντος και του εκπροσώπου της εναγομένης στα γραφεία της στην Ελλάδα, αποδεικνύεται ότι, ο ενάγων, από τον νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης αξίωνε το υπόλοιπο της αμοιβής του, αφού, στα από 9.11.2023 και ώρα 8.55 και 9.01 μ.μ. μηνύματά του, ο ενάγων, απαντώντας σε προηγούμενα μηνύματα του νομίμου εκπρόσωπου της εναγομένης ανέφερε «Το νερό χρειάζεται 100/100, συνεχώς για να μην αρπάξουν οι άξονες, απλά κατά την λειτουργία ανοίγουμε τον αέρα και σταματάει η διαρροή προς το μηχανοστάσιο, είναι λειτουργία ασφαλείας σε περίπτωση διαρροής θαλάσσης για τον περιορισμό προς της σεντίνες του μηχανοστασίου.». «Με τον λογαριασμό μου τι κάνεις, σήμερα βγήκα για το σπίτι και έχω παντού οικονομικές εγρεμμότητες, τρίτωσε το κακό, χέρι, πόδι, όγκος παρωτίδος, κ.λπ. Και σου έλεγα δεν είμαι καλά … το φιλότιμό μου για άλλη μια φορά, σε 10 μέρες θα είμαι καλά, δεν μπορώ να περιμένω άλλο, καλό βράδυ.». Την ίδια ημέρα και ώρα 10.44 μ.μ. ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης απέστειλε μήνυμα στον ενάγοντα ως αναλύεται και ανωτέρω, χωρίς να σχολιάζει τις αναφορές του ενάγοντος σε εκκρεμότητες οικονομικές. Μάλιστα, αυτός (νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης) την 29.10.2023 ώρα 4.24 και 4.28 απέστειλε δύο μηνύματα στον ενάγοντα με τα οποία απαντά στο αίτημα του ενάγοντος για καταβολή χρημάτων αναφέροντας κατ΄ ακριβή διατύπωση «Καλή εβδομάδα.» «Αυτήν την εβδομάδα θα σου βάλουμε το υπόλοιπο! Θα μιλήσουμε τηλεφωνικά αύριο. Δεν έχω τον χρόνο και την ηρεμία και δεν μπορώ να σε δω αύριο.». Από τη συνεκτίμηση του συνόλου των αποδείξεων, αποδεικνύεται επομένως ότι την 10.11.2022 ο ……. …….ς, εκπρόσωπος του γραφείου της εναγομένης εταιρείας στην Ελλάδα, ενεργώντας με την ιδιότητά του αυτή, αφού δεν απεδείχθη, ούτε η εναγομένη ισχυρίσθηκε ότι, αυτός [……. …….ς] διατηρεί ατομική επιχείρηση με όμοιες δραστηριότητες με αυτές της εναγομένης, γνωστοποίησε στον ενάγοντα ότι, επιθυμούσε να τον προσλάβει, προκειμένου αυτός (ενάγων) να μεταβεί στο Διεθνές Ναυπηγείο ……… το οποίο ευρίσκεται στο Βιομηχανικό Πάρκο …, στην πόλη ……, στην Επαρχεία …. της Κίνας και να επιθεωρήσει το υπό σημαία Παναμά, με αριθμό ΙΜΟ ……… μηχανοκίνητο πλοίο M/V Y3, ολικής χωρητικότητας 10,643. Ο ίδιος (……. …….ς) γνωστοποίησε στον ενάγοντα ότι, σε περίπτωση κατά την οποία, μετά την επιθεώρηση του ανωτέρω πλοίου από αυτόν (ενάγοντα), προέκυπτε ανάγκη για την εκτέλεση επισκευών επί του εν λόγω πλοίου, αυτός (ενάγων) θα έπρεπε να αναλάβει και την επίβλεψη αυτών, ενδεχομένως δε θα έπρεπε να εργασθεί και επί του πλοίου όταν αυτό θα εκκινούσε τους πλόες του. Ο ενάγων, αυθημερόν (10.11.2022) αποδέχθηκε την ανωτέρω πρόταση συνεργασίας του με την εναγομένη, συμφωνήθηκε δε την ίδια ημέρα μεταξύ των διαδίκων ότι η αμοιβή αυτού (ενάγοντος) για τις ανωτέρω υπηρεσίες του θα ανέρχονταν (α) σε ευρώ 200 καθ΄ εκάστη, κατά τη διάρκεια κατά την οποία θα παρέμενε σε καραντίνα στο ξενοδοχείο, (β) σε ευρώ 400 καθ’ εκάστη, κατά τις ημέρες κατά τις οποίες πράγματι ο ενάγων θα απασχολούνταν στις ανωτέρω εργασίες επιθεώρησης και επίβλεψης των επισκευών του πλοίου και (γ) στο ποσό των ευρώ 100 καθ’ έκάστη εάν εν τέλει απαιτείτο να εργασθεί καθόν χρόνο το εν λόγω πλοίο θα εκκινούσε τους πλόες του. Παράλληλα, συμφωνήθηκε ότι, η εναγομένη αναλάμβανε και τα έξοδα μετάβασης αυτού (ενάγοντος) από την Ελλάδα στην Κίνα και τα έξοδα επιστροφής αυτού (ενάγοντος) στην Ελλάδα, καθώς επίσης και ότι αυτή (εναγομένη) αναλάμβανε και τα έξοδα για τη διαμονή του ενάγοντος και τη συντήρησή του στην Κίνα. Η αμοιβή του ενάγοντος συμφωνήθηκε ότι θα του καταβάλλονταν από την εναγομένη κάθε εβδομάδα, ενώ το σύνολο της συμφωνηθείσας αμοιβής του ο ενάγων θα εισέπραττε προ της επιστροφής του, μετά το πέρας των ανωτέρω εργασιών, στην Ελλάδα. Στην ως άνω κρίση του το Δικαστήριο άγεται από τη συνεκτίμηση του συνόλου των αποδείξεων, έστω κι αν αυθημερόν δεν καταρτίσθηκε έγγραφο συμφωνητικό μεταξύ των διαδίκων, δοθέντος ότι από το περιεχόμενο των ανωτέρω αναλυτικώς κατά περιεχόμενο αναφερομένων μηνυμάτων που αντηλλάγησαν μεταξύ ενάγοντος και εκπροσώπου των γραφείων της εναγομένης στην Ελλάδα, μέσω της εφαρμογής Whats App, και ιδίως τα ως άνω μηνύματα της 7.11.2022 πιθανολογείται το αποδεικτέο γεγονός και δη η κατάρτιση της επίδικης σύμβασης μεταξύ ενάγοντος και εναγομένης δια του νομίμου εκπροσώπου της, αφού από τα εν λόγω μηνύματα προκύπτει ότι ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης αναζητά τις τεχνικές γνώσεις του ενάγοντος για πρόβλημα που εμφάνισε το ως άνω πλοίο την επιθεώρηση και επίβλεψη των εργασιών επισκευής του οποίου ανέλαβε ο ενάγων, αφού ότι η εναγομένη διατείνεται ότι καμία συνεργασία δεν είχε με τον ενάγοντα. Επίσης, τα εν λόγω μηνύματα αποτελούν έγγραφα, ως αναλύεται ανωτέρω, τα οποία συντάχθηκαν σύμφωνα με τους νόμιμους τύπους, επιπλέον δε τα εν λόγω μηνύματα προέρχονται από τον εκπρόσωπο της εναγομένης στα γραφεία της στην Ελλάδα. Ως εκ τούτου, συντρέχει εν προκειμένω περίπτωση αρχής εγγράφου αποδείξεως (ΟλΑΠ 487/1982 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), με αποτέλεσμα κατά τις διατάξεις του άρθρου 394 παρ.1 του ΚΠολΔ, σύμφωνα με τις οποίες «Εξαιρετικά επιτρέπεται η απόδειξη με μάρτυρες: α) αν υπάρχει αρχή έγγραφης απόδειξης που πηγάζει από έγγραφο που έχει αποδεικτική δύναμη,…» να συντρέχει περίπτωση εξαίρεσης από τις διατάξεις του άρθρου 393 ΚΠολΔ, το οποίο κατ’ αρχήν τυγχάνει εφαρμοστέο και στην τακτική και στις ειδικές διαδικασίες, εξαίρεση που λαμβάνεται αυτεπαγγέλτως υπόψη από το παρόν Δικαστήριο, με αποτέλεσμα να επιτρέπεται εν προκειμένω η δια μαρτύρων, ενόρκων βεβαιώσεων και δικαστικών τεκμηρίων απόδειξη της επίδικης σύμβασης, απορριπτομένων των περί του αντιθέτου ισχυρισμού της εναγομένης. Περαιτέρω, απεδείχθη ότι, αφού καταρτίσθηκε, κατά τα άνω, την 10.11.2022 η ως άνω συμφωνία συνεργασίας των διαδίκων, συμφωνήθηκε την ίδια ημέρα μεταξύ αυτών ότι, η εν λόγω ήδη συνομολογηθείσα από 10.11.2022 κατά τα άνω σύμβαση, θα αποτυπώνονταν και εγγράφως και για το λόγο αυτό ο ενάγων ανέλαβε την υποχρέωση να μεταβεί, προ της αναχώρησής του από την Αθήνα με προορισμό την Κίνα, στα γραφεία της εναγομένης. Πράγματι, ο ενάγων, προ της αναχώρησής του από την Αθήνα με προορισμό της Σαγκάη, μετέβη στα γραφεία της εναγομένης, προκειμένου να υπογράψει το έγγραφο συμφωνητικό,  στο οποίο θα αποτυπώνονταν η ως άνω καταρτισθείσα μεταξύ των διαδίκων προφορικά την 10.11.2022 συμφωνία. Αφού ως απεδείχθη και αναλύεται ανωτέρω ο ενάγων ήδη από 10.11.2022 είχε καταρτίσει την επίδικη σύμβαση με την εναγομένη, κρίνεται βάσιμος ο ισχυρισμός αυτού (ενάγοντος) ότι τότε, του παρεδόθησαν προς υπογραφή τα προσκομιζόμενα από αυτήν (εναγομένη) ως σχετικά Δ ως άνω δύο ιδιωτικά συμφωνητικά, τα οποία δεν φέρουν ημερομηνία, ήδη συμπληρωμένα ως προς άπαντα τα στοιχεία τους και αυτός (ενάγων) έθεσε την υπογραφή του επί αμφοτέρων των συνταχθέντων προς τούτο συμφωνητικών, χωρίς να αντιληφθεί ότι στη θέση του αντισυμβαλλομένου του, είχε τεθεί το όνομα της ανωτέρω αλλοδαπής εταιρείας με την επωνυμία ………, αντί αυτής της εναγομένης με την οποία αυτός, πράγματι, είχε ήδη από 10.11.2022 καταρτίσει την εν λόγω σύμβαση, θεωρώντας δια της υπογραφής των εν λόγω προσκομιζομένων συμφωνητικών ότι υπογράφει συμφωνία, προς επιβεβαίωση της προφορικώς ήδη καταρτισθείσας σύμβασης με την εναγομένη. Σε αντίθετη κρίση το Δικαστήριο δεν δύναται να αχθεί από το προσκομιζόμενο από την εναγομένη ως σχετικό 6, σε μετάφραση, έγγραφο, το οποίο δεν φέρει ημερομηνία της μη διαδίκου στην παρούσα δίκη εταιρείας με την επωνυμία ………… το οποίο συνέταξε ως διαχειρίστρια, αφού υπό της επωνυμία της αναφέρεται η φράση «As Managers Only», χωρίς εν τούτοις αναφορά για λογαριασμού τίνος λειτουργεί ως διαχειρίστρια, η οποία υπογράφεται από τον μη διάδικο στην παρούσα δίκη ………… Η εν λόγω επιστολή απευθύνεται προς κάθε ενδιαφερόμενο, αφού στην επικεφαλίδα αυτής αναφέρεται η φράση «to whom it may concern» και με αυτήν ενημερώνεται κάθε ενδιαφερόμενος ότι, ο ενάγων επρόκειτο την 30.11.2022 να ταξιδέψει από την Ελλάδα στη Σαγκάη, προκειμένου να επιβιβασθεί στο ως άνω πλοίο ως εκπρόσωπος των πλοιοκτητών. Η εναγομένη αναφορικά με το έγγραφο αυτό, με την προσθήκη επί των προτάσεων που κατέθεσε ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ισχυρίσθηκε ότι αυτό ήταν απαραίτητο για την έκδοση της βίζας του ενάγοντος για την είσοδο και παραμονή του στην Κίνα, καθώς επίσης ότι αυτό συντάχθηκε κατόπιν εκδόσεως της προσκομιζόμενης από αυτή ως σχετικό 5 από 10.11.2022 πρόσκλησης του ανωτέρω Διεθνούς Ναυπηγείου, για την οποία έγινε αναφορά ανωτέρω. Εν τούτοις, δεν απεδείχθη ότι το εν λόγω σχετικό 6 πράγματι κατετέθη σε κάποια δημόσια υπηρεσία, αφού καμία σχετική απόδειξη δεν προσκομίζεται. Απεδείχθη επίσης ότι, κατά τη συμφωνία των διαδίκων, η αμοιβή του ενάγοντος θα ανήρχετο στο ποσό των ευρώ 200 ημερησίως  από την άφιξή του στην Κίνα και καθόλη τη διάρκεια παραμονής του σε καραντίνα στο ξενοδοχείο, από της ενάρξεως δε  της επιθεωρήσεως του πλοίου και έως της επιστροφής του στην Αθήνα, στο ποσό των ευρώ 400 ημερησίως. Επιπλέον, απεδείχθη ότι, η εναγομένη ανέλαβε να καλύψει τα έξοδα του ενάγοντος για τη μετάβασή του στην Κίνα και την επιστροφή του, καθώς επίσης και τις δαπάνες του διαμονής και τροφής κατά το χρόνο παραμονής του εκεί. Όπως βασίμως υποστηρίζει η εναγομένη αποδεικνύεται δε και από το προσκομιζόμενο από αυτήν (εναγομένη) σε αντίγραφο αεροπορικό εισιτήριο, ο ενάγων αναχώρησε από την Ελλάδα την 5.12.2022 με προορισμό, μέσω Φρανκφούρτης, την Σανγκάι, όπου έφθασε την 6.12.2022 και όχι 30.11.2022, ως ο ίδιος ισχυρίζεται με την ένδικη αγωγή του. Αρχικά, παρέμεινε σε καραντίνα λόγω του covid σε ξενοδοχείο, για διάστημα εννέα ημερών, ήτοι έως την 14.12.2022, όπως αναφέρει η εναγομένη και την 15.12.2022 μετέβη για πρώτη φορά στο ανωτέρω Ναυπηγείο προς επιθεώρηση του ως άνω πλοίου. Μετά  την ολοκλήρωση της επιθεώρησης αυτού, διεπιστώθη ότι όλα τα επιστόμια του πλοίου ήταν εκτός λειτουργίας σε ποσοστό 80%, οι αντλίες είχαν διαρροές ομοίως σε ποσοστό 80% περίπου, οι τρεις ηλεκτρομηχανές ήταν εντελώς ασυντήρητες, εμφάνιζαν δε διαρροές και απέδιδαν σε ποσοστό 30% περίπου, το καζάνι, ο κλιματισμός, το comodesio, οι τουαλέτες, τα υδραυλικά και οι εστίες της κουζίνας αυτού ήταν κατεστραμμένα, τα δωμάτια του πληρώματος ήταν σε κακή κατάσταση, το σύστημα φορτώσεως και εκφορτώσεως του πλοίου, τα υδραυλικά του και τα ηλεκτρικά του ήταν εντελώς ασυντήρητα και σε κακή κατάσταση, οι άξονες του τελικού ΑΡ-ΔΕ είχαν σοβαρά προβλήματα ευθυγράμμισης και απόκλισης σε ποσοστό άνω του 50% και τέλος, πρόβλημα εμφάνιζαν και τα κιβώτια ταχυτήτων.  Ο ενάγων ακολούθως ανέλαβε την εποπτεία και των συνεργείων επισκευής του πλοίου στα πλαίσια δε αυτών των εργασιών ανέλαβε και την παραγγελία και αγορά ανταλλακτικών, εργαλείων, μηχανημάτων, λιπαντικών και άλλων εφοδίων, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται και δεν αμφισβητείται ειδικώς υπό της εναγομένης. Με την ολοκλήρωση των εν λόγω εργασιών έλαβε χώρα ο δεξαμενισμός του εν λόγω πλοίου, αντικαταστάθηκαν τα επιστόμια και οι αντλίες, επιδιορθώθηκαν οι τρεις ηλεκτρομηχανές και οι κύριες μηχανές, επιδιορθώθηκε το καζάνι, ο κλιματισμός το comodesio, οι τουαλέτες, τα υδραυλικά, οι εστίες της κουζίνας και τα δωμάτια του πληρώματος αυτού, αποκαταστάθηκε το σύστημα φορτώσεως και εκφορτώσεως του πλοίου, αντικαταστάθηκαν οι δύο τελικοί άξονές του πλοίου και πραγματοποιήθηκε γενική επισκευή των κιβωτίων ταχυτήτων.  Με την ολοκλήρωση των εργασιών και την επάνδρωσή του, ελέγχθηκε το αξιόπλοο αυτού και αφού την 17.5.2023 ο ενάγων ολοκλήρωσε τις αναληφθείσες από αυτόν υποχρεώσεις απεχώρησε την Κίνα, φθάνοντας στην Ελλάδα την επομένη ημέρα. Απεδείχθη, επομένως, ότι ο ενάγων, προσελήφθη υπό της εναγομένης όχι προκειμένου να παράσχει μόνιμα και σταθερά εργασία σε αυτήν ως Αρχιμηχανικός, αλλά προκειμένου και μόνον προς επιθεώρηση του ανωτέρω πλοίου και επίβλεψη των εργασιών επισκευής αυτού, ήτοι για χρονικό διάστημα απροσδιόριστο μεν κατά την κατάρτιση της σύμβασης, αλλά έως της ολοκληρώσεως των εργασιών επισκευής και την επάνδρωση του εν λόγω πλοίου με πλήρωμα. Με την ολοκλήρωση δε των εν λόγω εργασιών η εν λόγω συνεργασία των διαδίκων ολοκληρώθηκε κατά τα συμφωνηθέντα. Περαιτέρω, απεδείχθη ότι, η αμοιβή του ενάγοντος συμφωνήθηκε ημερήσια και για το χρονικό διάστημα που θα παρείχε ο ενάγων τις ανωτέρω υπηρεσίες, ήτοι από της αφίξεως στην Κίνα ενόψει της εργασίας επιθεώρησης υπ’ αυτού του συγκεκριμένου πλοίου και έως ολοκληρώσεως των αναγκαίων επισκευών, μετά τη διαπίστωση από τον ενάγοντα των ελαττωμάτων αυτού, χωρίς μάλιστα να καθορισθεί συγκεκριμένο ωράριο εργασίας το όποιο όφειλε ο ενάγων να τηρεί. Τόπος παροχής των υπηρεσιών του ενάγοντος εξάλλου στα πλαίσια της επίδικης σύμβασης δεν ήταν τα γραφεία της εναγομένης, αλλά το ανωτέρω Ναυπηγείο στην Κίνα, όπου ευρίσκονταν το εν λόγω πλοίο. Παράλληλα, δεν απεδείχθη ότι ο ενάγων υπέκειτο, κατά την εκτέλεση των ανωτέρω υπηρεσιών του (επιθεώρηση του ανωτέρω πλοίου και επίβλεψη των επισκευών του), σε νομική και προσωπική εξάρτηση από τα όργανα της εναγομένης, αφού δεν απεδείχθη ότι αυτή (εναγομένη) δια των οργάνων της καθόριζε ή είχε δικαίωμα να καθορίζει τον τόπο, τον χρόνο, τον τρόπο και την έκταση των υπηρεσιών που της παρείχε ο ενάγων, κατά τρόπο δεσμευτικό γι’ αυτόν, δίδοντας σ’ αυτόν τις αναγκαίες για τον σκοπό αυτό εντολές και οδηγίες τις οποίες ήταν υποχρεωμένος να ακολουθεί και εκτελεί, αφού τέτοιες εντολές και οδηγίες ο ενάγων δεν επικαλέσθηκε αλλά ούτε και απεδείχθησαν. Έτι περαιτέρω, δεν απεδείχθη ότι η εναγομένη διατήρησε το δικαίωμα να ασκεί και ασκούσε πράγματι εποπτεία στον ενάγοντα κατά την υπ’ αυτού παροχή των ανωτέρω υπηρεσιών, όπως επίσης δεν απεδείχθη ότι ήλεγχε αυτόν (ενάγοντα) για τη διαπίστωση συμμορφώσεώς του προς συγκεκριμένες οδηγίες της, οι οποίες άλλωστε δεν απεδείχθησαν κατά την παροχή των ανωτέρω υπηρεσιών του. Αντίθετα, απεδείχθη ότι, ο ενάγων, κατά τη διάρκεια παροχής των ανωτέρω υπηρεσιών του, διατηρούσε πρωτοβουλία και ελευθερία ενέργειας, καθορίζοντας ο ίδιος τις συνθήκες εργασίας του, δηλαδή τον τόπο, τον χρόνο, τον τρόπο και την έκταση της παροχής των υπηρεσιών του, μη υποκείμενος στον έλεγχο, στην εποπτεία και στην εξάρτηση της εναγομένης ως προς τον τόπο, τον χρόνο και τον τρόπο παροχής των υπηρεσιών που του είχαν ανατεθεί. Το Δικαστήριο επομένως, λαμβάνοντας υπόψη του, το περιεχόμενο της επίδικης σύμβασης, αλλά και τη λειτουργία αυτής, όπως απεδείχθη και αναλύεται ανωτέρω, σύμφωνα δε και με την καλή πίστη αλλά και τα συναλλακτικά ήθη, καταλήγει ότι η ανωτέρω σύμβαση που καταρτίσθηκε μεταξύ των διαδίκων συμφωνήθηκε και λειτούργησε ως σύμβαση παροχής ανεξαρτήτων υπηρεσιών και όχι ως σύμβασης εργασίας, κατά τους αγωγικούς ισχυρισμούς, ούτε ως σύμβαση έργου, όπως κυρίως, μετά την άρνηση της παθητικής της νομιμοποίησης αυτής, υποστήριξε η εναγομένη, αφού ο ενάγων δεν ανέλαβε τον κίνδυνο της επιθεώρησης και ακολούθως της επισκευής του ανωτέρω πλοίου αναλαμβάνοντας μάλιστα τον κίνδυνο του έργου μέχρι να γίνει η παράδοσή του στην εναγομένη, αφού ο ίδιος, πέραν των ειδικών γνώσεών του ως Μηχανικός δεν διέθετε δική του επιχειρηματική οργάνωση και δη εξοπλισμό και προσωπικό, αλλά επέβλεπε μόνον την εργασία συνεργείων επισκευής αυτού τα οποία δεν απεδείχθη ότι προσελάμβανε αυτός, όπως επίσης δεν απεδείχθη ότι κατέβαλε την αμοιβή τους από ιδικά του χρήματα. Κατ` ακολουθίαν όλων των προαναφερομένων, προκειμένης συμβάσεως παροχής ανεξαρτήτων υπηρεσιών, αφού ο ενάγων – εργαζόμενος παρείχε έναντι μισθού τις υπηρεσίες του στην εναγομένη, χωρίς να υπόκειται εν τούτοις στον έλεγχο και την εποπτεία αυτής ως εργοδότριας και σε κάθε περίπτωση δεν ήταν υποχρεωμένος να συμμορφώνεται προς τις οδηγίες και εντολές αυτής, ιδίως ως προς τον τρόπο και χρόνο παροχής των υπηρεσιών του (ΟλΑΠ 28/2005), στην οποία δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας, ο ενάγων δεν δικαιούται επιδομάτων εορτών και αποζημιώσεως αδείας, διότι, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων  1 παρ. 1 ν. 1082/1980, 1 παρ. 1 και 2 και 3 παρ. 1 και 2 της ΚΥΑ 19040/1981, 1 παρ. 1, 2 και 3 α.ν. 539/1945, 3 παρ. 16 ν. 4504/1966, προκύπτει ότι τα «επιδόματα εορτών» Χριστουγέννων και Πάσχα, ως και τα επιδόματα ετησίων αδειών αναπαύσεως, προϋποθέτουν ύπαρξη σχέσης εξαρτημένης εργασίας [ΑΠ 1214/2006 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ]. Αναφορικά με την επικουρική βάση της ένδικης αγωγής σημειώνεται ότι, ο εκκαλών δεν δύναται να αξιώσει ούτε επικουρικώς την καταβολή δώρων εορτών και αποζημιώσεως αδείας σύμφωνα με τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού, διότι δεν ήταν μισθωτός, επιπλέον δε η κύρια βάση της ένδικης αγωγής του δεν απορρίπτεται λόγω ακυρότητας της συναφθείσας σύμβασης, αλλά επειδή αυτή (σύμβαση) – αν και καθ’ όλα έγκυρη – δεν διέπεται, όπως αναφέρθηκε, από τις διατάξεις του εργατικού δικαίου. Περαιτέρω, κατόπιν των ανωτέρω αποδειχθέντων, ο ενάγων, για τις ανωτέρω παρασχεθείσες υπηρεσίες του προς την εναγομένη, εδικαιούτο τη συμφωνημένη αμοιβή του, για τις ανωτέρω ημέρες εργασίας του ήτοι (α) για το χρονικό διάστημα από τη άφιξη στην Κίνα την 6.12.2022 έως την 14.12.2022 οπότε διέμενε στο ξενοδοχείο λόγω καραντίνας, ήτοι για διάστημα εννέα ημερών και όχι μόνον για διάστημα οκτώ ημερών ως αναφέρει στην αγωγή του, εδικαιούτο το ποσό των ευρώ [9 ημέρες επί 200=] 1.800 και (β) για το χρονικό διάστημα από 15.12.2022 έως 17.5.2023 και όχι έως την 18.5.2023 ως διατείνεται στην αγωγή, οπότε απασχολήθηκε αρχικά στην επιθεώρηση του πλοίου και ακολούθως επιβλέποντας τις εργασίες επισκευής αυτού, ήτοι για διάστημα εκατόν πενήντα τεσσάρων ημερών, ως αναφέρει η εναγομένη και όχι για διάστημα εκατόν εβδομήντα μίας ημερών κατά τους αγωγικούς ισχυρισμούς, εδικαιούτο το ποσό των ευρώ (154 επί 400=) 61.600 και συνολικά, το ποσό των ευρώ 63.400. Έναντι του ποσού αυτού, όπως ο ίδιος (ενάγων) αναφέρει στην αγωγή του, έλαβε το ποσό των ευρώ 52.000, με αποτέλεσμα η εναγομένη να συνεχίζει να του οφείλει το ποσό των ευρώ [63.400 μείον 52.000=] 11.400. Ο ενάγων με την ένδικη αγωγή του ισχυρίζεται ότι πλέον της ανωτέρω αμοιβής του είχε συμφωνήσει μετά της εναγομένης ότι θα λαμβάνει το ποσό των ευρώ 1.500 μηνιαίως για έξοδα διατροφής του και αξιώνει για την εν λόγω αιτία το ποσό των ευρώ 1.500 μηνιαίως για το διάστημα που παρέμεινε στην Κίνα παρέχοντας τις ανωτέρω υπηρεσίες και συνολικά το ποσό των ευρώ 8.550,00. Εν τούτοις, αν και απεδείχθη ότι η εναγομένη, πλέον της ανωτέρω ημερήσιας αμοιβής του ενάγοντος είχε αναλάβει να καλύπτει και τα έξοδα διαμονής και τροφής του ενάγοντος, για όσο διάστημα αυτός θα παρέμενε στην Κίνα, δεν απεδείχθη ότι για τα έξοδα αυτά θα κατέβαλε στον ενάγοντα μηνιαίως το ποσό των ευρώ 1.500. Ο ενάγων εν τούτοις δεν προσεκόμισε αποδείξεις από τις οποίες να αποδεικνύεται ότι εν τέλει αυτός επιβαρύνθηκε τα εν λόγω έξοδα. Κατά συνέπεια το αίτημα του ενάγοντος περί καταβολής του ποσού των ευρώ 8.550,00 για έξοδα τροφοδοσίας του, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο στην ουσία του. Αβάσιμο στην ουσία του τυγχάνει και το αίτημα καταβολής του ποσού των ευρώ 2.280 ως τροφοδοσία αδείας, αφού δεν απεδείχθη ότι μεταξύ των διαδίκων συμφωνήθηκε ότι η εναγομένη θα κατέβαλε στον ενάγοντα αμοιβή για την εν λόγω αιτία.

Κατόπιν των ανωτέρω και μη υπάρχοντος ετέρου λόγου έφεσης προς διερεύνηση, πρέπει, γενομένης δεκτής της ένδικης έφεσης, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση και το παρόν Δικαστήριο να κρατήσει και δικάσει την ένδικη διαφορά (άρθρο 535 ΚΠολΔ), αφού διατάξει την εκδίκασή της κατά την προσήκουσα τακτική διαδικασία, χάριν της οικονομίας της δίκης, εφόσον με την απόφαση αυτή δεν καθίσταται επιβλαβέστερη η θέση του εκκαλούντος, παράλληλα το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ήταν καθ’ ύλην αρμόδιο προς εκδίκασή της κατά τις διατάξεις του άρθρου 14 παρ.2 ΚΠολΔ, αφού το αίτημα αυτής ήταν η καταβολή στον ενάγοντα του ποσού των ευρώ 38.455, ο χαρακτήρας δε της ένδικης σύμβασης ως ανεξαρτήτων υπηρεσιών προέκυψε κατόπιν της ουσιαστικής έρευνας της υπόθεσης και περαιτέρω, αφού το παρόν Δικαστήριο απορρίψει τις αγωγικές αξιώσεις που στηρίζονται σε σύμβαση εξαρτημένης εργασίας (δώρα εορτών και αποζημίωση αδείας), πρέπει κατά τα λοιπά η ένδικη αγωγή, η οποία τυγχάνει νόμιμη, ως θεμελιούμενη στις διατάξεις των άρθρων 361, 340, 345, 346 ΑΚ καθώς επίσης και στις, αναλογικώς εφαρμοζόμενες κατά τα αναφερόμενα στην οικεία νομική σκέψη της παρούσας, διατάξεις των άρθρων 681 και 694 ΑΚ και 176 ΚΠολΔ και επαρκώς ορισμένη, απορριπτομένου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού της εναγομένης, αφού κατά τα αναφερόμενα στην οικεία νομική σκέψη της παρούσας, αναφέρεται στην ένδικη αγωγή η ύπαρξη σύμβασης μεταξύ των διαδίκων και οι ουσιώδεις όροι αυτής και δη η ημερομηνία σύναψης αυτής, η διάρκεια, το είδος των παρεχόμενων υπηρεσιών, η συμφωνηθείσα αμοιβή του ενάγοντος, καθώς επίσης αναφέρεται η εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων από τον ενάγοντα με ταυτόχρονη περιγραφή των υπηρεσιών που παρασχέθηκαν υπ’ αυτού [ΑΠ 878/2025 ο.π.], χωρίς για το ορισμένο αυτής να απαιτείται όπως αναφέρεται εάν η σύμβαση καταρτίσθηκε μεταξύ των διαδίκων προφορικά ή γραπτά, αφού η τήρηση τύπου δεν ορίζεται από το νόμο ως συστατικός για την εν λόγω σύμβαση (ανεξαρτήτων υπηρεσιών) τύπος, να γίνει δεκτή ως εν μέρει βάσιμη και στην ουσία της, ως προς το αίτημά της περί καταβολής στον ενάγοντα του υπολοίπου της συμφωνηθείσης αμοιβής του για τις στο σκεπτικό της παρούσας αποδειχθείσες και παρασχεθείσες υπ’ αυτού υπηρεσίες, ανερχομένου αυτού, κατά τα παραπάνω αποδειχθέντα, στο συνολικό ποσό των ένδεκα χιλιάδων τετρακοσίων [11.400] ευρώ, νομιμοτόκως από την 18.5.2023, αφού μεταξύ των διαδίκων είχε συμφωνηθεί ότι το σύνολο της συμφωνηθείσας αμοιβής του η εναγομένη θα κατέβαλε στον ενάγοντα προ της επιστροφής του στην Ελλάδα, η οποία όπως απεδείχθη έλαβε χώρα την 17.5.2023. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα του ενάγοντος, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, πρέπει να συμψηφιστούν κατά ένα μέρος μεταξύ των διαδίκων, λόγω της εν μέρει νίκης και ήττας τους και να καταδικαστεί η εναγομένη  σε μέρος αυτών (άρθρα 178 παρ.1, 183, 189 παρ.1 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει αντιμωλίαν των διαδίκων.

Δέχεται τυπικά και στην ουσία της την ένδικη έφεση.

Εξαφανίζει την εκκαλουμένη με αριθμό 2739/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εξεδόθη με την ειδική διαδικασία των περιουσιακών – εργατικών διαφορών

Κρατεί και δικάζει την ένδικη υπόθεση κατά την προσήκουσα τακτική διαδικασία.

Δέχεται εν μέρει την ένδικη αγωγή.

Υποχρεώνει την εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των ένδεκα χιλιάδων τετρακοσίων (11.400) ευρώ, νομιμοτόκως από την 18.5.2023.

Επιβάλει σε βάρος της εναγομένης, μέρος της δικαστικής δαπάνης του ενάγοντος, αμφοτέρων τω βαθμών δικαιοδοσίας, το ύψος των οποίων ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε, σε έκτακτη δημόσια στο ακροατήριό του συνεδρίαση, στον Πειραιά, δίχως την  παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων την 21.4.2026

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                              Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ