Αριθμός 199/2026
ΤΟ MONOMΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
[ΤΜΗΜΑ 3ο]
Αποτελούμενο από την Δικαστή Μαρία – Φανή Παλαμίδη, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διευθύνσεως του Εφετείου Πειραιώς και από τη Γραμματέα Ε.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ……………., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των :
ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ – ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: ………………, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αναστάσιο Τζανέτο (ΔΣΑ) με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.
ΤΟΥ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ- ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: Του ΝΠΔΔ με την επωνυμία «Περιφέρεια Αττικής», το οποίο για την Περιφερειακή Ενότητα Πειραιά εδρεύει στον Πειραιά, επί της οδού ………….., με ΑΦΜ ……. Δ.Ο.Υ ΚΑ΄Αθηνών, νόμιμα εκπροσωπουμένου, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Ελένη Στεφανίδου (ΔΣΠ) με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.
Ο εκκαλών άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 28.11.2024 και με αριθ. εκθ. καταθ. …………/2024 αγωγή, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθ. 4187/2025 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, που δέχτηκε τ’ αναφερόμενα σ’ αυτή.
Την απόφαση αυτή προσέβαλε ο εκκαλών με την από 3.11.2025 έφεσή του, προς το Δικαστήριο τούτο, που έχει κατατεθεί με αριθμό …………/2025 και ορίστηκε δικάσιμος αυτής με την υπ’ αριθμ. καταθ. ……………./2025 πράξη του Γραμματέα του Δικαστηρίου τούτου η δικάσιμος που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο (αρ. …….).
Κατά την συζήτηση της έφεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, κατόπιν δήλωσής τους, που έγινε σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, αλλά προκατέθεσαν προτάσεις.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Η υπό κρίση από 3.11.2025 έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 4187/2025 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, το οποίο δίκασε, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (άρθ. 614 αρ. 1 ΚΠολΔ), την αγωγή του ενάγοντος, ήδη εκκαλούντος κατά του εναγομένου ήδη εφεσίβλητου ΝΠΔΔ ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα εφόσον το δικόγραφο αυτής έχει κατατεθεί στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, στις 3.11.2025 ήτοι εντός της 30μερης προθεσμίας του άρθρου 518 παρ. 1 ΚΠολΔ (όπως αντικ. με το άρθρο 1 άρθρο 3ο του Ν. 4335/2015, ΦΕΚ Α’ 87/23.07.2015, ισχύς για τα κατατιθέμενα ένδικα μέσα από 01.01.2016, άρθρο 1 άρθρο 9ο παρ. 2 του Ν. 4335/2015) από την επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης στις 6.10.2025, (βλ. την υπ’ αριθμ. ……/ 2025 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς ….. που προσκομίζεται). Επομένως, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της κατά την ίδια ανωτέρω ειδική διαδικασία (άρθρα 522, 524 παρ.1, 2, 533 παρ.1, 591 παρ.7, 614 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, όπως τα δύο τελευταία ισχύουν μετά την αντικατάσταση τους με το άρθρο 1, άρθρο τέταρτο του Ν. 4335/2015), καταβλήθηκε δε από τον εκκαλούντα το προσήκον παράβολο, κατατεθέντος του υπ’ αριθ. ……. παραβόλου του Δημοσίου, συνολικού ποσού 100 ευρώ κατά την άσκηση της ένδικης έφεσης, κατ’ άρθρο 495 § 3 εδαφ. γ και εδαφ. τελ. ΚΠολΔ.
ΙΙ. Με την από 28.11.2024 αγωγή του ο ενάγων, ήδη εκκαλών, εξέθετε ότι είναι κύριος των περιγραφόμενων στο δικόγραφο της αγωγής ιδιοκτησιών, ήτοι των με στοιχεία Γ1, Γ2, Γ3, Γ4, Γ5, Γ6, Γ7 γραφείων του τρίτου ορόφου, συνολικής επιφάνειας 330 τ.μ., του με στοιχείο ΣΤ1 γραφείου του έκτου ορόφου, επιφάνειας 65 τ.μ. και του με στοιχείο Ζ3 γραφείου του έβδομου ορόφου, επιφάνειας 31 τ.μ., που βρίσκονται σε πολυκατοικία κείμενη επί της οδού ………………… στον Πειραιά. Ότι η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πειραιώς, καθολικός διάδοχος της οποίας είναι το εναγόμενο, με ιδιωτικά συμφωνητικά που υπογράφηκαν στις 7-5-1998, στις 14-11-1997 και στις 17-2-2005, μίσθωσε τα ανωτέρω γραφεία προκειμένου να χρησιμοποιηθούν από την Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιώς. Ότι η διάρκεια των ως άνω συμβάσεων μισθώσεως παρατάθηκε διαδοχικά μέχρι και τον Δεκέμβριο του έτους 2016, όταν αυτές έληξαν λόγω της δημοσίευσης του ν. 4447/23-12- 2016 και ότι παρά την προβλεπόμενη στο άρθρο 30 υποχρεωτική σύναψη νέων συμβάσεων, αυτές δεν συνήφθησαν από υπαιτιότητα του εναγομένου. Ότι το εναγόμενο συνέχισε να κάνει ανενόχλητη χρήση των μίσθιων ακινήτων χωρίς να του καταβάλλει την οφειλόμενη κατά νόμο αποζημίωση χρήσης για το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο του έτους 2022 έως και τον Νοέμβριο του έτους 2024 και συνεπώς ότι του οφείλει το συνολικό ποσό των (26 μήνες X 2.300,00 ευρώ μηνιαίως =) 59.800,00 ευρώ. Με βάση το ιστορικό αυτό, και μετά τον παραδεκτό περιορισμό του αιτήματος της αγωγής από καταψηφιστικό σε έντοκο αναγνωριστικό, που έλαβε χώρα με προφορική δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου του που καταχωρήθηκε στα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και εμπεριέχεται στις προτάσεις του (άρθρα 223, 294 εδ. και 295 παρ.1 και 297 ΚΠολΔ), ο ενάγων ζήτησε να αναγνωρισθεί η υποχρέωση του εναγομένου να του καταβάλει το προαναφερόμενο ποσό, να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινώς εκτελεστή καθώς επίσης να επιβληθούν σε βάρος του εναγομένου τα δικαστικά του έξοδα. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η με αριθμό 4187/2025 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, η οποία: α) απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη, για το χρονικό διάστημα από τον 10ο/2022 έως και τον 9ο/2023 λόγω δεδικασμένου, απορρέοντος από την υπ’ αριθμ. (ήδη τελεσίδικη) 2428/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά και β) έκανε την αγωγή κατά ένα μέρος δεκτή κατά τα λοιπά, αναγνωρίζοντας την υποχρέωση του εναγομένου να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 371,52 ευρώ ως αποζημίωση χρήσης της ιδιοκτησίας Ζ3 για τους μήνες 10ο και 11ο του 2024, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την ολοσχερή εξόφληση. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται ο ενάγων, με την κρινόμενη έφεσή του, για λόγους που ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί την εξαφάνιση της, ώστε να γίνει δεκτή στο σύνολό της η αγωγή του.
III. Κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 321, 322 και 324 ΚΠολΔ η τελεσίδικη απόφαση αποτελεί δεδικασμένο που δεν επιτρέπει να αμφισβητηθεί και να καταστεί αντικείμενο νέας δίκης το δικαίωμα που κρίθηκε και η δικαιολογητική σχέση από την οποία αυτό είχε παραχθεί. Η απαγόρευση αυτή ενεργεί τόσο θετικά, με την έννοια ότι το δικαστήριο ενώπιον του οποίου ανακύπτει εξ αφορμής άλλης δίκης, είτε ως κύριο είτε ως προδικαστικό ζήτημα το δίκαιο που κρίθηκε με τελεσίδικη απόφαση, οφείλει να θέσει ως βάση της απόφασής του το δεδικασμένο που προκύπτει από την απόφαση αυτή, λαμβάνοντάς το ως αμάχητη αλήθεια, όσο και αρνητικά, με την έννοια ότι απαγορεύεται η συζήτηση νέας αγωγής για το ίδιο δικαίωμα, για την ύπαρξη ή ανυπαρξία του οποίου υπάρχει δεδικασμένο (ΑΠ 1858/2017, ΝΟΜΟΣ). Δεδικασμένο, που λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης (άρθρο 332 ΚΠολΔ), δημιουργούν όσες οριστικές αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας (άρθρα 504 επ. ΚΠολΔ) και έφεση (άρθρα 513 επ. ΚΠολΔ), είναι δηλαδή τελεσίδικες. Υπάρχει μεταξύ των ίδιων προσώπων, με την ίδια ιδιότητα, μόνο για το δικαίωμα που κρίθηκε και εφόσον πρόκειται για το ίδιο αντικείμενο και για την ίδια ιστορική και νομική αιτία. Συνεπώς, αν υπάρχει δεδικασμένο, εφόσον δεν επήλθε μεταβολή του νομικού καθεστώτος που διέπει μία έννομη σχέση ή των πραγματικών περιστατικών που αποτελούν προϋπόθεση της σχέσης αυτής, αποκλείεται η σε μεταγενέστερη δίκη αμφισβήτηση της έννομης σχέσης που αποτελεί τη βάση της αξίωσης (ΑΠ 1542/2006 ΝΟΜΟΣ). Δεδικασμένο αποτελεί και η ενδεχομένως άδικη ή εσφαλμένη τελεσίδικη απόφαση (ΟλΑΠ 10/2002 ΝοΒ 2003.652, ΑΠ 25/2014 ΝΟΜΟΣ), ενώ αυτό ανατρέπεται μόνο με την επιτυχή άσκηση των έκτακτων ένδικων μέσων της αναίρεσης ή της αναψηλάφησης κατά της απόφασης που αποτελεί δεδικασμένο (βλ. Χρ. Τριανταφυλλίδη σε Χαρ. Απαλαγάκη ΚΠολΔ, άρθρο 321 αρ. 13), (ΤριμΕφΘες 473/2022, Sakkoulas- on line.gr).
IV. Aπό την παραδεκτή επισκόπηση της με αρ. 2428/2024 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, την οποία προσκομίζει νόμιμα με επίκληση το εναγόμενο, σε συνδυασμό με την με αρ. ……-7-2024 έκθεση επιδόσεως της Δικαστικής Επιμελήτριας στο Εφετείο Αθηνών …… προκύπτει ότι όσον αφορά την υπό κρίση διαφορά σχετικά με την αποζημίωση χρήσης για όλες τις οριζόντιες ιδιοκτησίες για το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο του έτους 2022 έως και τον Σεπτέμβριο του έτους 2023 ποσού 12 μήνες χ 2.300 ευρώ το μίσθωμα = 27.600 ευρώ, υφίσταται δεδικασμένο, που απορρέει από την προαναφερόμενη απόφαση, η οποία έχει ήδη καταστεί τελεσίδικη. Ειδικότερα, όπως ο ίδιος ο ενάγων συνομολογεί, παρά το γεγονός ότι η υπ’ αριθμ. 2428/2024 απόφαση επιδόθηκε σ’ αυτόν στις 31.07.2024, ο ίδιος δεν άσκησε έφεση κατ’ αυτής εντός μηνός από την επίδοσή της αλλά ούτε και ανακοπή ερημοδικίας εντός δεκαπέντε ημερών από την επίδοσή της, μη προσμετρούμενου στην προθεσμία των αρθρ. 503 παρ.1 και άρθρ. 518 παρ. 1 ΚΠολΔ του χρονικού διαστήματος από 1.08.2024 έως και 31.08.2024 (βλ. άρθρ. 147 παρ. 2 ΚΠολΔ) Επομένως, η ανωτέρω απόφαση κατέστη τελεσίδικη την 1.10.2024, (βλ. και το προσκομιζόμενο αντίγραφο εξ απογράφου πρώτου εκτελεστού αυτής με ημεροχρονολογία 27-11-2024). Το παραπάνω γεγονός εμποδίζει, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην ανωτέρω νομική σκέψη (ΙΙI), το Δικαστήριο να ερευνήσει την ίδια υπόθεση και πάλι. Συγκεκριμένα, με την υπ’ αριθ. 2428/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά δημιουργήθηκε δεδικασμένο, που αφορά την ουσία της υπόθεσης που άνοιξε με την υπ’ αριθ. έκθεσης κατάθεσης …………../2023 αγωγή του ενάγοντος, το οποίο παρεμποδίζει την έγερση νέας περί του αυτού δικαιώματος αγωγής εκ μέρους του, στρεφόμενης κατά του εναγομένου, έχουσας την ίδια ιστορική και νομική αιτία. Το εφαρμοσθέν από την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά άρθρο 272ΚΠολΔ, σε περίπτωση ερημοδικίας του επισπεύδοντος τη συζήτηση ενάγοντος, καθιερώνει πλάσμα για παραίτησή του από την αγωγή. Η παραίτηση αυτή αφορά το φερόμενο προς κρίση δικαίωμά του και η σχετική απόρριψη γίνεται για λόγους ουσιαστικούς, δημιουργώντας έτσι δεδικασμένο για ανυπαρξία του δικαιώματος (βλ. Βασ. Βαθρακοκοίλη,ΚΠολΔ, τ. Β΄, 1994, άρθρο 272 αρ. 7 και 8, σελ. 257 – 259). Ο ισχυρισμός του εκκαλούντος ότι η απόρριψη της από 19.10.2023 αγωγής του ως αβάσιμης έλαβε χώρα χωρίς έρευνα της ουσιαστικής της βασιμότητας δεν συνεπάγεται την απόρριψή της για λόγους δικονομικούς, αλλά αποτελεί την ουσία του καθιερούμενου πλάσματος, που δεν απαιτεί εξέταση της νομικής και ουσιαστικής βασιμότητας της αγωγής για να οδηγηθεί το δικαστήριο στην απόρριψή της. Ας σημειωθεί ότι η επιχειρούμενη από τον ενάγοντα παραίτηση από το δικόγραφο της με αρ. εκθέσεως καταθέσεως …………../19-10-2023 αγωγής του το πρώτον με το δικόγραφο της από 28.11.2024 αγωγής τυγχάνει απαράδεκτη, καθόσον επι της πρώτης, προ της επιχειρούμενης παραιτήσεως, η ανωτέρω με αρ. 2428/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά είχε καταστεί τελεσίδικη, η δε παραίτηση από το αγωγικό δικόγραφο προϋποθέτει εκκρεμή δίκη που δεν έχει περατωθεί με την έκδοση οριστικής και σε κάθε περίπτωση τελεσίδικης απόφασης. Κατόπιν των ανωτέρω, το Πρωτοβάθμιο δικαστήριο που κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα και για το προαναφερόμενο διάστημα απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη, λόγω δεδικασμένου, δεν προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των προαναφερόμενων διατάξεων αλλά αντιθέτως έκρινε ορθά, με αιτιολογία η οποία συμπληρώνεται παραδεκτά με την παρούσα, (άρθρο 534 του ΚΠολΔ), τα δε περί του αντιθέτου υποστηριζόμενα με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης έφεσης, κρίνονται ως αβάσιμα και απορριπτέα.
V. Από την επανεκτίμηση όλων των εγγράφων που προσκομίζουν νόμιμα με επίκληση οι διάδικοι, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και οι φωτογραφίες, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο ενάγων είναι κύριος των κάτωθι ιδιοκτησιών: α) του υπό στοιχείο Γ1 γραφείου, τρίτου ορόφου, συνολικής επιφάνειας 65 τ.μ., β) του υπό στοιχείο Γ2 γραφείου, τρίτου ορόφου, συνολικής επιφάνειας 41 τ.μ., γ) του υπό στοιχείο Γ3 γραφείου, τρίτου ορόφου, συνολικής επιφάνειας 41 τ.μ., δ) του υπό στοιχείο Γ4 γραφείου, τρίτου ορόφου, συνολικής επιφάνειας 51 τ.μ., ε) του υπό στοιχείο Γ5 γραφείου, τρίτου ορόφου, συνολικής επιφάνειας 36 τ.μ., στ) του υπό στοιχείο Γ6 γραφείου, τρίτου ορόφου, συνολικής επιφάνειας 30 τ.μ., ζ) του υπό στοιχείο Γ7 γραφείου, τρίτου ορόφου, συνολικής επιφάνειας 55 τ.μ., η) του υπό στοιχείο ΣΤ1 γραφείου, έκτου ορόφου, συνολικής επιφάνειας 65 τ.μ. και θ) του υπό στοιχείο Ζ3 γραφείου, εβδόμου ορόφου, συνολικής επιφάνειας 31 τ.μ., οι οποίες βρίσκονται σε πολυκατοικία, κείμενη επί της οδού …………… στον Πειραιά. Η αποκλειστική κυριότητα των ανωτέρω ιδιοκτησιών περιήλθε στον ενάγοντα δυνάμει του υπ’ αριθ. …./2007 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών . ……, νομίμως μεταγεγραμμένου στο Υποθηκοφυλακείο Πειραιώς στον τόμο … με αριθμό ….., λόγω δωρεάς από την …………… Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πειραιώς, της οποία καθολικός διάδοχος είναι το εναγόμενο, μίσθωσε από την δικαιοπάροχο του ενάγοντος ……………. τις ως άνω ιδιοκτησίες και ειδικότερα: 1) με το από 7.5.1998 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσε τα επτά ως άνω υπό στοιχεία Γ1, Γ2, Γ3, Γ4, Γ5, Γ6, Γ7 γραφεία τρίτου ορόφου, για χρονικό διάστημα τριών ετών, έναντι μηνιαίου μισθώματος επτακοσίων πενήντα χιλιάδων δραχμών (750.000 δρχ.), τα οποία το εναγόμενο χρησιμοποιούσε για την στέγαση των υπηρεσιών της Διεύθυνσης ………….., 2) με το από 14.11.1997 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσε το ως άνω υπό στοιχείο ΣΤ1 έκτου ορόφου, συνολικής επιφάνειας 65 τ.μ. για χρονικό διάστημα τριών ετών, έναντι μηνιαίου μισθώματος διακοσίων τριάντα χιλιάδων δραχμών (230.000 δρχ.), το οποίο το εναγόμενο χρησιμοποιούσε για την στέγαση των υπηρεσιών της Διεύθυνσης ……………. και 3) με το από 17.2.2005 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσε το ως άνω υπό στοιχείο 23 γραφείο εβδόμου ορόφου, συνολικής επιφάνειας 31 τ.μ., έναντι μηνιαίου μισθώματος οκτακοσίων εξήντα επτά ευρώ (867 €), ενώ η μίσθωση συμφωνήθηκε να διαρκέσει μέχρι τη λήξη της κύριας σύμβασης, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 16 του Π.Δ. 242/1996, ως ίσχυε κατά το χρόνο υπογραφής της σύμβασης. Τα παραπάνω μισθωμένα ακίνητα, το εναγόμενο τα χρησιμοποιούσε για την στέγαση του Γραφείου Περιφερειακού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΠΥΣΔΕ) Πειραιώς. Η διάρκεια των ως άνω συμφωνητικών παρατάθηκε και το μίσθωμα αναπροσαρμόστηκε, διαμορφώθηκε δε για το μήνα Δεκέμβριο του έτους 2016 στο συνολικό ποσό των 2308,61 ευρώ μηνιαίως, όπως προκύπτει από την από 17.3.2017 απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής της Περιφέρειας Αττικής. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι στις 31.12.2016, οι ως άνω συμβάσεις έληξαν, χωρίς να συναφθούν νέες (συμβάσεις), δεδομένης και της δημοσίευσης του ν. 4447/23.12.2016 και της προβλεπόμενης στο αρ. 30 αυτού υποχρεωτικής σύναψης νέων συμβάσεων, ενώ το εναγόμενο συνέχιζε να κάνει ανενόχλητη χρήση των μισθίων ακινήτων και μετά τη λήξη αυτών. Όλα τα παραπάνω έχουν κριθεί με δύναμη δεδικασμένου από την υπ’ αριθμ. 4933/2018 απόφαση του δικαστηρίου τούτου, την οποία ο ενάγων επέδωσε στο εναγόμενο στις 13-11-2018 (βλ. την υπ’ αριθμ. …../13-11-2018 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Πειραιά ……………..) και κατά της οποίας το εναγόμενο δεν άσκησε έφεση εντός της τριακονθήμερης προθεσμίας του άρθρου 518 παρ. 1 ΚΠολΔ και, συνεπώς, αυτή έχει καταστεί τελεσίδικη. Ήδη το ύψος της αποζημίωσης αυτής καθορίζεται στο ποσό των 2.300 ευρώ μηνιαίως (βλ. απόφαση αρ. 119/2022 ΕφΠειρ). Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι το εναγόμενο συνέχιζε να ποιείται χρήση των μισθίων γραφείων μέχρι και την 28-12-2023, οπότε και απέδωσε στον ενάγοντα τη χρήση όλων, πλην του γραφείου υπό στοιχείο Ζ3 που βρίσκεται στον έβδομο όροφο του ίδιου κτηρίου, όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο από 28-12-2023 πρακτικό παράδοσης – παραλαβής της Επιτροπής Καταλληλότητας του εναγομένου, το οποίο αναφέρει ότι: «….Οι χώροι του τρίτου (Γ΄) ορόφου και υπό στοιχεία ΣΤ-1 ιδιοκτησία (ΣΤ΄ ορόφου) αποδίδονται στην κατάσταση που μισθώθηκαν από την πρώην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πειραιά (νυν Περιφέρεια Αττικής) και καθόσον ο ιδιοκτήτης κ. ………… αδικαιολογήτως δεν προσήλθε για την παραλαβή τους, τα κλειδιά θα βρίσκονται στο γραφείο της Προϊσταμένης της Δ/νσης Διοικητικών Υπηρεσιών κ………. (…………….) ούτως ώστε να παραδοθούν σε αυτόν..». Είχαν προηγηθεί: α) το με αρ. πρωτ. …………./04.10.2023 έγγραφο του Τμήματος Περιουσίας της Δ/νσης Διοικητικών Υπηρεσιών προς την Επιτροπή για την ανάγκη απόδοσης (παράδοσης) του μισθίου ακινήτου, β) η από 9-11-2023 πρόσκληση του προέδρου της επιτροπής προς τα μέλη και τον ιδιοκτήτη ώστε την Τετάρτη 15/11/2023 και ώρα 12:30 να προσέλθουν στο κτίριο επί της οδού …………. Δήμος Πειραιά προκειμένου να παραδοθούν οριστικά οι οριζόντιες ιδιοκτησίες (Γ1 – Γ7) του τρίτου ορόφου (Γ΄) και η οριζόντια ιδιοκτησία (ΣΤ-1) του ΣΤ ορόφου του κτηρίου στον ενάγοντα με επίδοση της πρόσκλησης με μέριμνα του Τμήματος Περιουσίας της Δ/νσης Διοικητικών Υπηρεσιών, με αρμόδιο δικαστικό επιμελητή (βλ. την με αρ. ………..΄/ 10-11-2023 έκθεση επιδόσεως της Δικαστικής Επιμελήτριας στο Εφετείο Αθηνών ………….), γ) η από 14-11-2023 εξώδικη – δήλωση – απάντηση – διαμαρτυρία προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής κοινοποιούμενη στα μέλη της δια του Προέδρου του ιδιοκτήτη ενάγοντος, με την οποία ο ενάγων δεν αποδέχθηκε την πρόσκληση και δήλωσε ότι δεν πρόκειται να ανταποκριθεί σ’ αυτή, δ) το από 15-11-2023 πρωτόκολλο παράδοσης – παραλαβής ακινήτου με θέμα: «Απόδοση (παράδοση) μισθίου ακινήτου στέγασης υπηρεσιών της Δ/νσης Β΄/θμιας Εκπαίδευσης Πειραιά σύμφωνα με το οποίο δεν κατέστη δυνατή η παράδοση των αναφερόμενων χώρων λόγω μη προσέλευσης του ιδιοκτήτη ενάγοντος και παρήλθε άπρακτη η σύγκληση της Επιτροπής, ε) η από 21-12-2023 νέα πρόσκληση του προέδρου της επιτροπής προς τα μέλη και τον ιδιοκτήτη ώστε την Παρασκευή 28/12/2023 και ώρα 12:30 μμ να προσέλθουν στο κτίριο προκειμένου να παραδοθούν οι οριζόντιες ιδιοκτησίες (Γ1 – Γ7) του τρίτου ορόφου (Γ΄) και η οριζόντια ιδιοκτησία (ΣΤ-1) του ΣΤ ορόφου του κτιρίου στον ιδιοκτήτη τους με επίδοση της πρόσκλησης καθώς και του από 15-11-2023 πρακτικού σ’ αυτόν με μέριμνα του Τμήματος Περιουσίας της Δ/νσης Διοικητικών Υπηρεσιών με αρμόδιο δικαστικό επιμελητή για να λάβει γνώση, στ) η με αριθμ. …………/ 27-12-2023 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας …….., σύμφωνα με την οποία θυροκολλήθηκε η ως άνω πρόσκληση στην κεντρική θύρα της οικίας του ιδιοκτήτη – ενάγοντος την Τετάρτη 27-1-2023 και ώρα 11:50 πμ και ζ) η από 27-12-2023 επιστολή (μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του ενάγοντος) με την οποία δήλωνε ότι «Αποκρούω την από 21-12-2023 πρόσκληση που μου κοινοποιήσατε την 27-12-2023 και σας καλώ να προβείτε σε όλες τις ενδεικνυόμενες ενέργειες προκειμένου να μου παραδώσετε τα ακίνητα – γραφεία που σας έχω εκμισθώσει στην καλή κατάσταση που τα παραλάβατε κατά την έναρξη της συμβατικής μας σχέσης». Να σημειωθεί ότι στις 28/12/2023 και ώρα 12:30 μμ, ο ενάγων δεν προσήλθε για την παραλαβή των υπό παράδοση χώρων του τρίτου (Γ΄) ορόφου και της ιδιοκτησίας υπό στοιχεία ΣΤ-1 (ΣΤ΄ορόφου) και απέστειλε την ως άνω από 27/12/2023 επιστολή προς υπηρεσιακούς παράγοντες της Περιφέρειας Αττικής και τη στεγαζόμενη υπηρεσία, πλην του Προέδρου και των μελών της Επιτροπής, στον οποίο κοινοποιήθηκε μέσω του Τμήματος Περιουσίας της Δ/νσης Διοικητικών Υπηρεσιών. Ακολούθως, κατόπιν του με αρ. ………/11-1-2024 εγγράφου του Τμήματος Περιουσίας της Περιφέρειας Αττικής προς επίδοση του ως άνω πρωτοκόλλου παράδοσης – παραλαβής, η δικαστική επιμελήτρια ………….., θυροκόλλησε το ως άνω από 28-12-2023 πρακτικό στην κεντρική θύρα της κατοικίας – γραφείου του ενάγοντος την Παρασκευή 12-1-2024 και ώρα 14:00μμ, συνταχθείσας της με αρ. ……/27-12-2023 έκθεσης επίδοσης. Τέλος, με το από 09-01-2024 (αρ. πρωτ. εισερχ. …/9-1-2024) έγγραφο του Προέδρου της Επιτροπής Καταλληλότητας – Παραλαβής – Παράδοσης Μισθώσεων Κτιρίων – Αγοράς Ακινήτων αρμοδιότητας της Περιφέρειας Αττικής, διαβιβάσθηκε στην Γενική Διεύθυνση Εσωτερικής Λειτουργίας Περιφέρειας Αττικής [Τμήμα Περιουσίας] το ανωτέρω από 28-12-2023 Πρωτόκολλο Παράδοσης – Παραλαβής ακινήτου της Ενιαίας Επιτροπής του άρθρου 13 του ΠΔ 242/1996 σχετικά με την «Απόδοση (παράδοση) μισθίου ακινήτου στέγασης των υπηρεσιών της Δ/νσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά επί της οδού ………………. στο Δήμο Πειραιά» και ειδικότερα των χώρων του Γ΄και ΣΤ΄ορόφου ιδιοκτησίας του ενάγοντος, σύμφωνα με το οποίο: «….Ο ιδιοκτήτης κ. ….. Αντώνιος δεν προσήλθε για την παραλαβή των υπό παράδοση χώρων του τρίτου (Γ΄) ορόφου και της ιδιοκτησίας υπό στοιχεία ΣΤ-1 (ΣΤ΄ορόφου) και απέστειλε την ως άνω 27-12-2023 επιστολή προς υπηρεσιακούς παράγοντες της Περιφέρειας Αττικής και τη στεγαζόμενη υπηρεσία, πλην του Προέδρου και των μελών της Επιτροπής, στον οποίο κοινοποιήθηκε μέσω του Τμήματος Περιουσίας της Δ/νσης Διοικητικών Υπηρεσιών». Επιπλέον, όπως αναφέρεται στο πρακτικό της Επιτροπής: «Οι χώροι του τρίτου (Γ΄) ορόφου και υπό στοιχεία ΣΤ-1 ιδιοκτησία (ΣΤ΄ορόφου) αποδίδονται στην κατάσταση που μισθώθηκαν από την πρώην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πειραιά (νυν Περιφέρεια Αττικής) και καθόσον ο ιδιοκτήτης κ. …. …… αδικαιολογήτως δεν προσήλθε για την παραλαβή τους, τα κλειδιά θα βρίσκονται στο γραφείο της Προϊσταμένης της Δ/νσης Διοικητικών Υπηρεσιών κ. …………. (………., ούτως ώστε να παραδοθούν σ’ αυτόν». Με το αρ. πρωτ. …………/11.1.2023 έγγραφο της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών της Περιφέρειας Αττικής, δόθηκε εντολή σε αρμόδιο δικαστικό επιμελητή για την επίδοση του ως άνω πρακτικού, το οποίο θυροκολλήθηκε στην οικία/γραφείο του ενάγοντος στις 12-1-2024, συνταχθείσας της με αρ. …./12-1-2024 έκθεσης επίδοσης. Για το λόγο ότι μέχρι τις 28-1-2024, ο ενάγων δεν είχε προσέλθει για να του παραδοθούν τα κλειδιά, με το αρ. πρωτ. …../28.1.2024 έγγραφό της, η παραπάνω Διεύθυνση της Περιφέρειας Αττικής, έδωσε εντολή στις αρμόδιες υπηρεσίες της: α) να καταβάλουν το αναλογούν ποσό της αποζημίωσης χρήσης στον ενάγοντα έως 28-12-2023 (ημερομηνία έκδοσης του σχετικού πρακτικού) για τους χώρους του Γ΄ορόφου και της υπό στοιχεία ΣΤ-1 ιδιοκτησίας του ΣΤ΄ορόφου που έχουν εκκενωθεί και β) να συνεχίσουν να καταβάλουν την αναλογούσα αποζημίωση χρήσης για την υπό στοιχεία Ζ-3 ιδιοκτησία του Ζ΄ορόφου έως την ολοκλήρωση της εκκένωσης των χώρων του ορόφου συνολικά. Το έγγραφο αυτό επιδόθηκε στον ενάγοντα στις 31-1-2024, όπως προκύπτει από την υπ’ αριθμ. ………../ 31.1.2024 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της δικαστικής περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών …………. που προσκομίζεται. Από τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι από την ημερομηνία σύνταξης του από 28-12-2023 πρωτοκόλλου παράδοσης – παραλαβής ακινήτου δεν υπάρχει υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης χρήσης από την Περιφέρεια Αττικής στον ιδιοκτήτη αναφορικά με τα υπό στοιχείο Γ1, Γ2, Γ3, Γ4, Γ5, Γ6, Γ7 και Στ1 μίσθια γραφεία κι ότι έκτοτε, το εναγόμενο οφείλει αποζημίωση χρήσης στον ενάγοντα μόνο για το γραφείο με στοιχείο Ζ3 του εβδόμου ορόφου, το οποίο εξακολούθησε να χρησιμοποιεί καθ’ όλο το επίδικο διάστημα για τη στέγαση των υπηρεσιών του, το ύψος της οποίας ανέρχεται στο ποσό των 185,76 ευρώ μηνιαίως. Ο ισχυρισμός του εκκαλούντος ενάγοντος ότι το με ημερομηνία 28.12.2023 πρωτόκολλο παράδοσης – παραλαβής της Επιτροπής του Τμήματος Περιουσίας του εναγομένου είναι πλαστό κι ότι ουδέποτε έλαβε χώρα νομότυπη παράδοση των ακινήτων από την Περιφέρεια σ’ αυτόν δεν αποδείχθηκε ως βάσιμος στην ουσία του. Αντιθέτως, η αποδεικτική διαδικασία κατέδειξε ότι τηρήθηκαν όλες οι προϋποθέσεις για την νόμιμη παράδοση των ιδιοκτησιών στον ενάγοντα. Να σημειωθεί ότι το επικαλούμενο από τον εκκαλούντα με τις προτάσεις του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου ως σχετικό (στ) με αριθμ. πρωτ. ……../16.1.2026 έγγραφο της Επιτροπής, όπου κατ’ άρθρ. 529 παρ.1 ΚΠολΔ αποτελεί νέο αποδεικτικό μέσο στην κατ’ έφεση δίκη δεν προσκομίστηκε. Τέλος, τυχόν αξιώσεις του εκμισθωτή εναντίον του μισθωτή για αποζημίωση λόγω ενδεχόμενης κακής χρήσης των μισθίων είναι αυτοτελείς και δεν επηρεάζουν την κρινόμενη υπόθεση. Κατόπιν των ανωτέρω, το Πρωτοβάθμιο δικαστήριο που κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα και απέρριψε την αγωγή ως αβάσιμη στην ουσία της όσον αφορά την αποζημίωση χρήσης των υπό στοιχείο Γ1, Γ2, Γ3, Γ4, Γ5, Γ6, Γ7 και Στ1 μίσθιων γραφείων για την χρονική περίοδο από 1/2024 έως και 11/2024 δεν προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων αλλά αντιθέτως έκρινε ορθά, με αιτιολογία η οποία συμπληρώνεται παραδεκτά με την παρούσα, (άρθρο 534 του ΚΠολΔ), τα δε περί του αντιθέτου υποστηριζόμενα με τον δεύτερο λόγο της κρινόμενης έφεσης, κρίνονται ως αβάσιμα και απορριπτέα. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος έφεσης, πρέπει, η έφεση να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη. Ο εκκαλών, ως ηττηθείς διάδικος, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας του εφεσίβλητου κατά το σχετικό νόμιμο αίτημα αυτού (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ.), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό, θα επιβληθούν όμως μειωμένα σύμφωνα με το άρθρο 22 παρ. 1 του ν. 3693/1957 (που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 παρ. 18 ΕισΝΚΠολΔ), σε συνδυασμό με την παρ. 2 της υπ’ αριθ. 134423/08.12.1992/20.01.1993 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, που εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ. 12 του ν. 1738/1987, που εφαρμόζονται και για τον εναγόμενο Ο.Τ.Α. β’ βαθμού, όπως προκύπτει από τα άρθρα 99 παρ. 2 του π.δ. 30/1996, 283 παρ. 2 εδ. β’ του ν. 3852/2010 και 38 παρ. 2 του ν. 2218/1994 (ΑΠ 306/2008 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 56/2008 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 202/2004 ΕλλΔνη 2005.399). Τέλος, πρέπει να εισαχθεί στο Δημόσιο Ταμείο κατ’ άρθρο 495 του ΚΠολΔ το παράβολο για το παραδεκτό της έφεσης που προκατέβαλε ο εκκαλών, λόγω της ήττας του.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων την από 3.11.2025 έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 4187/2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών (μισθωτικών) διαφορών.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατ’ ουσίαν την έφεση
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παραβόλου υπέρ Δημοσίου υπ’ αριθ. ………….. ηλεκτρονικό παράβολο, ποσού εκατό (100) ευρώ που προκατέβαλε ο εκκαλών.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) Ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στον Πειραιά στο ακροατήριό του, σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση, χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους στις 23.3.2026.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ