ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αριθμός 440/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
3° Τμήμα
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Χριστίνα Λίμουρα Εφέτη, η οποία ορίστηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιά και από τη Γραμματέα E.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ………….. για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του εκκαλούντος: Αθλητικού σωματείου με την επωνυμία «………….. οποίο παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Παναγιώτη Σγούρα.
Των εφεσίβλητων: 1. ……………, 2. ……………. οι οποίοι παραστάθηκαν δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Παναγιώτη Σταμαδιάνου, με δήλωση άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.
Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά άσκησαν οι εφεσίβλητοι την με γενικό αριθμό εκθ. καταθ. ……./2023 αγωγή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθμό
3864/2025 απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου, η οποία έκανε δεκτή την αγωγή. Την απόφαση αυτή προσέβαλε ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου το εκκαλούν με την με γενικό αριθμ. εκθ. καταθ. ……/2025 έφεση, δικάσιμος επί της οποίας ορίστηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, αφού ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους με τις έγγραφες προτάσεις τους ζήτησαν να γίνουν αυτοί δεκτοί.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η υπό κρίση έφεση του εκκαλούντος κατά της 3864/2025 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών ( άρθρα 614 επ. ΚΠολΔ ) ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495, 518 παρ. 2 ΚΠολΔ). Επομένως, εφόσον φέρεται παραδεκτά προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου ( άρθρο 511 ΚΠολΔ ), πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή η έφεση και να ερευνηθεί περαιτέρω μέσα στα όρια που καθορίζονται με αυτήν, κατά την ίδια ανωτέρω ειδική διαδικασία, για το παραδεκτό και βάσιμο των προβαλλομένων λόγων της ( άρθρα 522, 533 σε συνδ. με 591 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Με την υπό κρίση αγωγή ισχυρίζονται οι ενάγοντες ότι είναι συνιδιοκτήτες οριζοντίων ιδιοκτησιών της περιγραφόμενης οικοδομής ευρισκόμενη στον ……. Αττικής και ότι απέκτησαν κατά πλήρη κυριότητα και κατά 1/2 έκαστος εξ’ αδιαιρέτου διαμέρισμα του τρίτου πάνω από το ισόγειο ορόφου της ανωτέρω οικοδομής δυνάμει του υπ’ αριθμ. …../2022 πωλητηρίου συμβολαίου της συμβολαιογράφου …………….. Ότι ενώ με την με αριθμ. …../2007 πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας της συμβολαιογράφου ………… ορίστηκε ότι στην αποκλειστική χρήση του διαμερίσματος της κυριότητας τους ανήκει η με στοιχεία Ρ3 θέση στάθμευσης αυτοκινήτου της πυλωτής της πολυκατοικίας η αρχική ιδιοκτήτρια της οικοδομής με την με αριθμ. …………./2011 πράξη της συμβολαιογράφου …………. προέβη σε τροποποίηση της σύστασης οριζοντίου ιδιοκτησίας με την οποία αφαιρέθηκε η με στοιχεία Ρ3 θέση στάθμευσης που ανήκε στο διαμέρισμα τους και ορίστηκε ότι θα ανήκει στον εκάστοτε κύριο της ευρισκόμενης στην ανωτέρω οικοδομή αποθήκης. Περαιτέρω με το με αριθμ. …………../2011 πωλητήριο συμβόλαιο της ανωτέρω συμβολαιογράφου το εναγόμενο απέκτησε κατά πλήρη κυριότητα την προαναφερόμενη αποθήκη στην αποκλειστική χρήση της οποίας ανήκει η ανωτέρω θέση στάθμευσης αυτοκινήτου. Ζητούν με την υπό κρίση αγωγή να αναγνωριστεί η ακυρότητα της με αριθμ. ……./2011 πράξης τροποποίησης σύστασης οριζοντίου ιδιοκτησίας και του με αριθμ. …./2011 συμβολαίου αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Κορυδαλλού ……………., να υποχρεωθεί το εναγόμενο να παύσει κάθε διατάραξη της συγκυριότητάς τους επί των θέσεων στάθμευσης της πυλωτής της πολυκατοικίας και να παραλείπει αυτή στο μέλλον με την απειλή χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης του νομίμου εκπροσώπου του.
Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφασή του έκανε δεκτή την αγωγή. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται το εκκαλούν με την υπό κρίση έφεση, επικαλούμενο εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων.
Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρα, που εξετάστηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και από όλα τα έγγραφα, τα οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι είτε για να ληφθούν υπόψη ως αποδεικτικά στοιχεία, είτε ως δικαστικά τεκμήρια, τους εν γένει ισχυρισμούς των διαδίκων που περιέχονται στις προτάσεις τους ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και παραδεκτά επαναφέρονται ενώπιον του παρόντος, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Με το με αριθμ. …../2022 πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών ……… . νομίμως μεταγεγραμμένο οι ενάγοντες απέκτησαν κατά πλήρη κυριότητα σε ποσοστό 1/2 εξ’ αδιαιρέτου έκαστος από την ανώνυμη εταιρεία « ………….» ένα διαμέρισμα του τρίτου πάνω από το ισόγειο ορόφου πολυκατοικίας ευρισκόμενη στον …………. Αττικής επί της οδού ……….. Με την με αριθμ. ………./2007 πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας της συμβολαιογράφου Κορυδαλλού …….. ορίστηκε πως στην αποκλειστική χρήση του ανωτέρω διαμερίσματος ανήκει η με στοιχεία Ρ3 θέση στάθμευσης αυτοκινήτου που βρίσκεται στην πυλωτή της πολυκατοικίας. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η αρχική ιδιοκτήτρια της οικοδομής ετερόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία « ………….» στην αποκλειστική κυριότητα της οποίας ανήκε αποθήκη της ανωτέρω οικοδομής με την συναφθείσα υπ’ αριθμ. ………./2011 πράξη της συμβολαιογράφου ……….. προέβη σε τροποποίηση της σύστασης οριζοντίου ιδιοκτησίας με την οποία αφαιρέθηκε η αποκλειστική χρήση της με στοιχεία Ρ3 θέσης στάθμευσης που ανήκε στο διαμέρισμα του τρίτου ορόφου και ορίστηκε ότι θα ανήκει στον εκάστοτε κύριο της αποθήκης και ακολούθως με το με αριθμ. ………/2011 πωλητήριο συμβόλαιο της ανωτέρω συμβολαιογράφου το εναγόμενο απέκτησε κατά πλήρη κυριότητα την προαναφερόμενη αποθήκη στην οποία ανήκει η ανωτέρω θέση στάθμευσης αυτοκινήτου. Αποδείχθηκε όμως περαιτέρω ότι η ανωτέρω κατανομή των θέσεων στάθμευσης των αυτοκινήτων στην πυλωτή της πολυκατοικίας με την οποία παραχωρήθηκε θέση στάθμευσης αυτοκινήτου σε αποθήκη και αποκλείστηκαν οι ενάγοντες ιδιοκτήτες διαμερίσματος από τη χρήση του κοινόχρηστου χώρου της πυλωτής για την στάθμευση του αυτοκινήτου τους είναι άκυρη (άρθρο 174 ΑΚ) αφού οποιαδήποτε συμφωνία για κατάργηση του κοινόχρηστου χαρακτήρα της πυλωτής και η μεταβίβαση του χώρου αυτού σε τρίτους αντιβαίνει τις διατάξεις του ν. 3741/1929 με βάση τις οποίες όταν η οικοδομή ανεγείρεται με ακάλυπτο το ισόγειο, ο ελεύθερος αυτός χώρος δεν μπορεί να αποτελέσει διηρημένες ιδιοκτησίες που να ανήκουν σε ένα ή περισσότερους ιδιοκτήτες αλλά θα παραμένει κοινόχρηστος επί του οποίου αποκτάται αυτοδικαίως συγκυριότητα εφόσον υφίσταται οριζόντια ιδιοκτησία σε διαμέρισμα ορόφου. Επομένως δεν επιτρέπεται στους συνιδιοκτήτες του οικοπέδου με την συστατική δικαιοπραξία και με οποιαδήποτε μεταγενέστερη τροποποίηση να μην μπορούν να εξασφαλίσουν στην πυλωτή θέσεις στάθμευσης των αυτοκινήτων τους στερούμενοι της δυνατότητας χρήσης του κοινόχρηστου μέρους της οικοδομής και να παραχωρούν τις θέσεις αυτές σε αποθήκες εντός της οικοδομής έστω και αν αυτές έχουν οριστεί αυτοτελείς ιδιοκτησίες στη συστατική της οριζοντίου ιδιοκτησίας δικαιοπραξία (ΟλΑΠ 23/2000). Ενόψει των ανωτέρω η προαναφερόμενη υπ’ αριθμ. …../2011 πράξη τροποποίησης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και η πώληση και μεταβίβαση της θέσεως στάθμευσης στο εναγόμενο δυνάμει του υπ’ αριθμ. …./2011 συμβολαίου της συμβολαιογράφου …………. είναι άκυρες δικαιοπραξίες, ενώ η επικαλούμενη από το εναγόμενο αλλαγή χρήσης της αποθήκης από βοηθητικό χώρο σε κατάστημα δεν ασκεί έννομη επιρροή καθόσον δεν αίρει την προσβολή του δικαιώματος των εναγόντων περί της ελεύθερης χρήσης της πυλωτής. Περαιτέρω απορριπτέα ως ουσιαστικά αβάσιμη κρίνεται η προβαλλόμενη από το εναγόμενο ένσταση του άρθρου 281 ΑΚ ισχυριζόμενο ότι οι ενάγοντες γνώριζαν τις γενόμενες τροποποιήσεις της σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και ότι αντικείμενο της ανωτέρω αγοραπωλησίας αποτέλεσε μόνο το περιγραφόμενο διαμέρισμα καθόσον τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά δεν αποδεικνύουν ότι οι ενάγοντες δημιούργησαν με τη συμπεριφορά τους στο εναγόμενο την πεποίθηση ότι δεν θα ασκήσουν την υπό κρίση αγωγή αιτούμενοι της δυνατότητας της απρόσκοπτης χρήσης του κοινοχρήστου μέρους της οικοδομής με την εξασφάλιση θέσεων στάθμευσης των αυτοκινήτων τους.
Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγοντας και η εκκαλουμένη απόφαση ορθά εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι οι σχετικοί λόγοι της έφεσης του εκκαλούντος με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση έφεση στο σύνολό της ως ουσιαστικά αβάσιμη και να καταδικαστεί το εκκαλούν, λόγω της ήττας του, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των εφεσίβλητων (άρθρο 176 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων την υπό κρίση έφεση.
Δέχεται τυπικά και απορρίπτει ουσιαστικά την έφεση.
Καταδικάζει το εκκαλούν στη δικαστική δαπάνη των εφεσίβλητων, την οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στον Πειραιά σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26.6.2026 χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ