ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΤΜΗΜΑ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 465/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Νικολέττα Λαμπρίδου, Εφέτη, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιώς και από τη Γραμματέα Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την ………….. για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του εκκαλούντος : …….., ο οποίος εμφανίστηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελένη Τσαμάνδουρα (ΑΜΔΣΑ : ……….).
Της εφεσίβλητης : Της εταιρίας με την επωνυμία «……..», που εδρεύει στον Πειραιά, ……., όπως νόμιμα εκπροσωπείται, ΑΦΜ : ….., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ελένη Σωτήραλη (ΑΜΔΣΠ : …..).
Ο ενάγων άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 31-5-2022 με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως δικογράφου ………./2022 αγωγή του κατά της εναγόμενης, επί της οποίας εκδόθηκε κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών – εργατικών διαφορών η με αριθμό 3413/2023 οριστική απόφαση του παραπάνω πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (Τμήμα Ναυτικών Διαφορών), με την οποία η αγωγή απορρίφθηκε, κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα σε αυτή (απόφαση).
Ο ηττηθείς στον πρώτο βαθμό ενάγων και ήδη εκκαλών με την από 10-10-2025 με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. ……/2025 ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. ……………/2025 ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου έφεσή του, η οποία προσδιορίσθηκε προς συζήτηση για τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας απόφασης, προσβάλλει την ανωτέρω απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.
Κατά τη συζήτηση της έφεσης στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου στην αναγραφόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο, που εκφωνήθηκε με τον προσήκοντα τρόπο από τη σειρά του οικείου πινακίου, οι πληρεξούσιες δικηγόροι των διαδίκων παραστάθηκαν στο ακροατήριο και, αφού έλαβαν το λόγο από τη Δικαστή, ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν, αντίστοιχα.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 518 παρ. 1 ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην ειδική διαδικασία των περιουσιακών – εργατικών διαφορών ελλείψει αντίθετης ρύθμισης (άρθρο 591 παρ. 1 εδ. α ΚΠολΔ), αν ο εκκαλών διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της έφεσης είναι τριάντα ημέρες, αν διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη, εξήντα ημέρες και στις δύο περιπτώσεις η προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της απόφασης που περατώνει τη δίκη. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 151 ΚΠολΔ, η παρέλευση νόμιμης ή δικαστικής προθεσμίας συνεπάγεται έκπτωση από το δικαίωμα να επιχειρηθεί η πράξη για την οποία είχε οριστεί η προθεσμία, εκτός αν ο νόμος ορίζει διαφορετικά. Η παρέλευση άπρακτης της γνήσιας προθεσμίας ασκήσεως του ένδικου μέσου της εφέσεως, η οποία είναι τριάντα ημέρες, από την επίδοση της οριστικής πρωτόδικης απόφασης, αν ο εκκαλών διαμένει στην Ελλάδα και εξήντα ημέρες, αν διαμένει στο εξωτερικό ή είναι άγνωστης διαμονής, συνεπάγεται έκπτωση από το δικαίωμα άσκησης αυτής, η οποία τυχόν ασκουμένη, απορρίπτεται ως απαράδεκτη (ΑΠ 350/2017 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ). Ειδικότερα, κατά το άρθρο 495 παρ. 1 ΚΠολΔ, η έφεση ασκείται με δικόγραφο, που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου, που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά δε το άρθρο 532 ΚΠολΔ, το εμπρόθεσμο της ασκήσεως της εφέσεως είναι προϋπόθεση του παραδεκτού της. Τη συνδρομή ή μη του εμπροθέσμου της έφεσης εξετάζει αυτεπαγγέλτως το Εφετείο, με βάση τα προαποδεικτικώς προσκομιζόμενα έγγραφα, αν δε διαπιστώσει ότι αυτή ασκήθηκε εκπρόθεσμα, την απορρίπτει ως απαράδεκτη. Για την έναρξη και διαδρομή της γνήσιας αυτής προθεσμίας απαιτείται επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, σύμφωνα με τις περί επιδόσεως διατάξεις των άρθρων 94, 122, 123 επ. και 139 ΚΠολΔ, ήτοι επί δικών με υποχρεωτική σύμπραξη δικηγόρου, δια δικαστικού επιμελητού και κατόπιν παραγγελίας διδομένης προς τον τελευταίο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του διαδίκου κάτω από το έγγραφο που επιδίδεται (ΑΠ 532/2020, ΑΠ 118/2011, ΑΠ 1532/2009 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ). Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 117, 139, 438 και 440 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι η έκθεση επίδοσης, που έχει συνταχθεί από τον αρμόδιο καθ’ ύλη και κατά τόπο δικαστικό επιμελητή, συνιστά δημόσιο έγγραφο, το οποίο περιέχει πλήρη απόδειξη ως προς όσα βεβαιώνονται σ’ αυτό ότι έγιναν από το δικαστικό επιμελητή ή ενώπιον του. Ανταπόδειξη χωρεί, μόνον εφόσον προσβληθεί το έγγραφο αυτό ως πλαστό. Για τα περιστατικά, αντίθετα, που περιέχονται στην πιο πάνω έκθεση, αλλά δεν υποπίπτουν από τη φύση τους στην άμεση αντίληψη του δικαστικού επιμελητή και των οποίων την αλήθεια όφειλε να εξετάσει αυτός, η έκθεση επίδοσης αποτελεί κατά το άρθρο 440 ΚΠολΔ πλήρη απόδειξη, επιτρεπομένης, όμως, ανταπόδειξης, το βάρος της οποίας φέρει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 338 ΚΠολΔ, εκείνος που αμφισβητεί την αλήθεια τους. Στη ρύθμιση δε του άρθρου 438 ΚΠολΔ υπάγονται, μεταξύ άλλων, ο χρόνος της επιδόσεως, η προσέλευση του δικαστικού επιμελητή στον τόπο επίδοσης, η απουσία επιδεκτικών επιδόσεως προσώπων, καθώς και η θυροκόλληση του εγγράφου (ΑΠ 1112/2020, ΑΠ 1488/2018, ΑΠ 1019/2009, ΕφΠειρ 298/2012 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ).
ΙΙ. Η κρινόμενη από 10-10-2025 με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. ………../2025 ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. ………./2025 ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου έφεση του ηττηθέντος στον πρώτο βαθμό ενάγοντος και ήδη εκκαλούντος κατά της εναγόμενης και ήδη εφεσίβλητης και κατά της με αριθμό 3413/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (Τμήμα Ναυτικών Διαφορών), η οποία εκδόθηκε κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων στην πρωτοβάθμια δίκη, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών – εργατικών διαφορών (άρθρο 614 αριθμ.3 ΚΠολΔ), επί της ασκηθείσας σε βάρος της εφεσίβλητης – εναγόμενης από 31-5-2022 με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως δικογράφου ………../2022 αγωγής του εκκαλούντος – ενάγοντος, Έλληνα απογεγραμμένου ναυτικού, διώκοντος με αυτήν την επιδίκαση διαφόρων χρηματικών απαιτήσεών του σε βάρος της εναγόμενης, συνολικού ποσού 29.722,96 ευρώ, απορρεουσών από επικαλούμενη σύμβαση ναυτικής εργασίας σε πλοίο, πλοιοκτησίας της εφεσίβλητης – εναγόμενης, με την ειδικότητα του ναύτη, που ναυτολογήθηκε στο εν λόγω πλοίο κατά το αναφερόμενο στο δικόγραφο χρονικό διάστημα και με την οποία (πρωτόδικη απόφαση) απορρίφθηκε η αγωγή του ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν, αρμόδια φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, που είναι καθ’ ύλην, κατά τόπον και λειτουργικά αρμόδιο προς εκδίκασή της (άρθρο 19 ΚΠολΔ και άρθρο 51 παρ. 6 στοιχ. α του Ν. 2172/1993). Για δε το παραδεκτό της, μολονότι ασκήθηκε μετά την ισχύ του άρθρου 12 παρ. 2 του Ν. 4055/2012, δεν απαιτείται η κατάθεση του παραβόλου της παρ. 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, που προστέθηκε με τον ανωτέρω νόμο, λόγω της φύσης της διαφοράς ως εργατικής, ρύθμιση που διατηρήθηκε και μετά την τροποποίηση του άρθρου 495 ΚΠολΔ με το άρθρο 22 του Ν. 5134/2024 με έναρξη ισχύος από την 16-9-2024 (άρθρο 120 παρ. 1 του αυτού Ν. 5134/2024). Ωστόσο, η υπό κρίση έφεση ασκήθηκε με κατάθεση του ένδικου δικογράφου ηλεκτρονικά (άρθρο 119 παρ. 4 ΚΠολΔ) στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου την 19-10-2025 (ημέρα Κυριακή), ήτοι μετά την παρέλευση της προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών από την επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης στον ενάγοντα – εκκαλούντα, που έλαβε χώρα με παραγγελία του πρωτοδίκως παριστάμενου πληρεξούσιου δικηγόρου της εναγόμενης – εφεσίβλητης ………. (ΑΜΔΣΠ : ……), την 14-11-2023 ημέρα Τρίτη, όπως προκύπτει από τη με αριθμό ………….. Ε/14-11-2023 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς με έδρα το Πρωτοδικείο Πειραιώς ……… (άρθρο 128 παρ. 4 ΚΠολΔ) και την οποία η εναγόμενη – εφεσίβλητη προσκομίζει μετ’ επικλήσεως στο παρόν Δικαστήριο. Ειδικότερα, μετά τη νομότυπη επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης στον ενάγοντα – εκκαλούντα την 14-11-2023, και συγκεκριμένα με θυροκόλληση στη δηλωθείσα με το δικόγραφο της αγωγής (άρθρα 119, 120 ΚΠολΔ) διεύθυνση κατοικίας του ενάγοντος (Πειραιάς, οδός …………..), η προθεσμία των τριάντα (30) ημερών προς άσκηση έφεσης εκκίνησε από την επομένη της επίδοσης ημέρα, την 15-11-2023 (άρθρο 144 παρ. 1 ΚΠολΔ) και η ένδικη προθεσμία συμπληρώθηκε την 14-12-2023. Πλην όμως, εντός της ανωτέρω προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών από την επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης δεν ασκήθηκε η υπό κρίση έφεση, αλλά κατατέθηκε στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ηλεκτρονικά μετά την παρέλευση αυτής, ήτοι την 19-10-2025, όπως προαναφέρθηκε. Συνεπώς, αφού η ένδικη έφεση ασκήθηκε εκπρόθεσμα, πρέπει, κατ’ αυτεπάγγελτη έρευνα του παρόντος Δικαστηρίου, να απορριφθεί ως εκπρόθεσμη και ως εκ τούτου, ως απαράδεκτη (άρθρο 532 ΚΠολΔ), γενομένου δεκτού ως βάσιμου και του σχετικού ισχυρισμού, που παραδεκτά προέβαλε η εναγόμενη – εφεσίβλητη με τις προτάσεις της ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, σύμφωνα και με όσα αναφέρθηκαν στην παραπάνω μείζονα σκέψη. Ο δε ενάγων – εκκαλών υποστηρίζει με την προσθήκη – αντίκρουση των ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου προτάσεών του ότι κατά το χρόνο της επίδοσης της απόφασης δεν διέμενε στον Πειραιά αλλά σε άλλη κατοικία του στον Πόρο και όταν επέστρεψε περί τα μέσα Ιανουαρίου 2024 στην κατοικία του στον Πειραιά, δεν βρήκε το φάκελο του δικαστικού επιμελητή ούτε, κατά τη δέουσα εκτίμηση, την ειδοποίηση για συστημένη επιστολή και δεν κλήθηκε από το Αστυνομικό Τμήμα και έτσι δεν εκκίνησε η προθεσμία των 30 ημερών, καθότι αγνοούσε την επίδοση της απόφασης και συνακόλουθα παραδεκτά άσκησε την ένδικη έφεση εντός της καταχρηστικής προθεσμίας των δύο ετών από τη δημοσίευση της απόφασης. Πλην όμως, ο προβαλλόμενος αυτός ισχυρισμός, στο μέτρο που επιχειρείται να στηρίξει αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση, πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμος, καθότι τα επικαλούμενα περιστατικά, και αληθή υποτιθέμενα, δεν συνιστούν λόγο ανωτέρας βίας ούτε δόλο της αντιδίκου του, που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την εκπρόθεσμη άσκηση της ένδικης έφεσης, κατ’ άρθρο 152 ΚΠολΔ (ΑΠ 153/2015 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ). Σε κάθε περίπτωση και αν ήθελε θεωρηθεί ότι προσβάλλεται ως άκυρη η επίδοση της απόφασης με θυροκόλληση, ο εν λόγω ισχυρισμός τυγχάνει απορριπτέος, διότι αποδείχθηκε ότι αυτή (επίδοση) έγινε νομότυπα. Συγκεκριμένα, αφού ο ως άνω δικαστικός επιμελητής δεν βρήκε τον ενάγοντα στην οικία του, ούτε άλλο πρόσωπο (σύνοικο) σύμφωνα με το άρθρο 128 ΚΠολΔ και τη θύρα κλειστή, α) θυροκόλλησε το προς επίδοση έγγραφο σε ενσφράγιστο φάκελο παρουσία του μάρτυρα ………, κατοίκου …. Αττικής, οδός …………. (που υπέγραψε την έκθεση επίδοσης), β) αυθημερόν (14-11-2023) ο ίδιος (δικαστικός επιμελητής) παρέδωσε αντίγραφο του εγγράφου, που θυροκολλήθηκε, στον Αξιωματικό Υπηρεσίας του Αστυνομικού Τμήματος του τόπου κατοικίας του ενάγοντος, ήτοι του ΑΤ Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, …………, Υπαστυνόμο Β, που υπέγραψε την έκθεση επίδοσης και γ) την επόμενη ημέρα (15-11-2023) παρέδωσε συστημένο γράμμα με έγγραφη ειδοποίηση για τον ενάγοντα στον υπάλληλο των ΕΛΤΑ του ταχυδρομικού πρακτορείου ………., ……………., που ομοίως υπέγραψε την έκθεση επίδοσης. Σημειωτέον ότι, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην παραπάνω μείζονα σκέψη, για τις παραπάνω ενέργειες του δικαστικού επιμελητή, που έγιναν από τον ίδιο ή ενώπιον του, ήτοι την προσέλευση του δικαστικού επιμελητή στον τόπο της επίδοσης και στο χρόνο διενέργειας αυτής, την απουσία επιδεκτικών επιδόσεως προσώπων και τη θυροκόλληση του εγγράφου, που εκτέλεσε ο ίδιος για τη νομότυπη ολοκλήρωση της επίδοσης, ως ανωτέρω αυτές (ενέργειες) υπό στοιχεία α – γ περιγράφηκαν, παράγεται από την ένδικη έκθεση επίδοσης, που συνιστά δημόσιο έγγραφο, πλήρης απόδειξη, επιτρεπόμενης μόνο της ανταπόδειξης με την προσβολή της έκθεσης επίδοσης ως πλαστής, κατ’ άρθρο 438 ΚΠολΔ, στην οποία όμως, δεν προβαίνει ο εκκαλών. Συνακόλουθα, ο προβαλλόμενος συναφής ισχυρισμός του τελευταίου, κατά τη δέουσα εκτίμηση, ότι δεν έγινε θυροκόλληση ενσφράγιστου φακέλου και δεν ταχυδρομήθηκε έγγραφη ειδοποίηση για συστημένη επιστολή με παραλήπτη τον ίδιο (εκκαλούντα) από τον ανωτέρω δικαστικό επιμελητή, τυγχάνει απορριπτέος ως αβάσιμος κατ’ ουσίαν. Επίσης, ο επιμέρους ισχυρισμός του ότι δεν κλήθηκε από το κατά τόπον αρμόδιο Αστυνομικό Τμήμα αναφορικά με την επίδοση, αλυσιτελώς προβάλλεται και πρέπει να απορριφθεί, καθότι δεν προβλέπεται κατά νόμο κλήση του παραλήπτη της επίδοσης από το κατά τόπον αρμόδιο Αστυνομικό Τμήμα σε περίπτωση θυροκόλλησης (άρθρο 128 ΚΠολΔ). Κατά συνέπεια, δεν αποδείχθηκε άκυρη επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης στον ενάγοντα – εκκαλούντα και ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός του τελευταίου πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του. Επιπρόσθετα, ο επιμέρους ισχυρισμός του περί εκ μέρους του άγνοιας της επίδοσης της απόφασης ομοίως αλυσιτελώς προβάλλεται και πρέπει να απορριφθεί, διότι για την εκκίνηση της προθεσμίας των 30 ημερών προς άσκηση έφεσης αρκεί η νομότυπη επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, για να επέλθουν οι παραγόμενες εξ αυτής έννομες συνέπειες, ανεξάρτητα από την πραγματική γνώση αυτής (επίδοσης) ή μη από τον παραλήπτη της. Τέλος, μετά την απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του εκκαλούντος, λόγω της ήττας του, τα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, κατά παραδοχή του νόμιμου σχετικού αιτήματος της τελευταίας (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την έφεση κατά της με αριθμό 3413/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (Τμήμα Ναυτικών Διαφορών).
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος του εκκαλούντος τα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων (500,00) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στον Πειραιά σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, την 7 Ιουλίου 2026, απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ