ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αριθμός Αποφάσεως 467 /2026
Αποτελούμενο από την Δικαστή Ελένη Μοτσοβολέα, Εφέτη, που ορίσθηκε από το Τριμελές Συμβούλιο Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιως και την Γραμματέα Κ.Σ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στoν Πειραιά, την ……………., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του εκκαλούντος : ……………… ο οποίος εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Iωάννη Σκοπελίτη, βάσει δηλώσεως.
Του εφεσιβλήτου : …………….., ο οποίος παρατάθηκε μετα του πληρεξουσίου δικηγόρου, Γεωργίου Φραγκιαδάκη.
Ο ενάγων και ήδη εκκαλών ζήτησε να γίνει δεκτή η από 21-11-2022 και με αριθμό κατάθεσης ………./2022 αγωγή του, την οποία άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Επί της άνω αγωγής εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 3544/2024 οριστική απόφαση, η οποία απέρριψε την αγωγή. Την απόφαση αυτή προσέβαλε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ο ενάγων με την από 12/1/2025 (αριθ. εκθ. κατ. …………../2025) έφεσή του, αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε στη Γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης ………/2025, και προσδιορίσθηκε αρχικώς για την δικάσιμο της 5-6-2025 και μετ’ αναβολή για την δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ο πληρεξούσιος δικηγόρος του εκκαλούντος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, αλλά κατέθεσε μονομερή δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και προκατέθεσε προτάσεις, ενώ ο πληρεξούσιος δικηγόρος του εφεσιβλήτου αναφέρθηκε στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσε.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η υπό κρίση έφεση του ηττηθέντος εναγοντος κατά της υπ’ αριθ. 3544/2024 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που δίκασε κατά την τακτική διαδικασία την από 21-11-2022 (με αριθμό κατάθεσης ……………../2022) αγωγή του κατά του εναγομένου έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως (άρθρα 495 παρ. 1, 2, 498, 511, 513 παρ. 1β, 516 παρ. 1, 517, 518 ΚΠολΔ), αφού από τα στοιχεία της δικογραφίας, δεν προκύπτει επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης, ούτε άλλωστε οι διάδικοι επικαλούνται επίδοσή της, ενώ, εξάλλου, ασκήθηκε εντός της διετούς καταχρηστικής προθεσμίας του άρθρου 518 παρ.2 του ΚΠολΔ, αρμοδίως δε φέρεται προς εκδίκαση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (άρθρο 19 ΚΠολΔ) και για το παραδεκτό της έχει καταβληθει και το νόμιμο παράβολο σύμφωνα με την παράγραφο 3 εδ. 3 του άρθρου 495 του ΚΠολΔ. Επομένως, είναι τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των κατ’ ιδίαν λόγων της κατά την αυτή ως άνω διαδικασία (533 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Ο ενάγων με την από την από 21-11-2022 (με αριθμό κατάθεσης …………./2022) αγωγή του εξέθετε ότι στις 10 Απριλιου 2019 ο εναγόμενος κατέθεσε στον Εισαγγελέα Πειραιώς την υπ’ αριθ. ………… μήνυσή του, μεταξύ αλλων, και σε βάρος του, στην οποία ανέφερε για αυτον τα λεπτομερώς αναφερόμενα στην αγωγή ψευδή γεγονότα εν γνώσει της αναληθείας τους. Ότι κατόπιν της ως άνω μηνύσεως ασκήθηκε σε βάρος του ποινική δίωξη και κλητεύθηκε με το υπ’ αριθ. ……/2020 κλητήριο θέσπισμα του Εισαγγελεως Πλημμελειοδικών Πειραιώς στο ακροατήριο του Β’ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς κατά την δικάσιμο της 4-3-2022 για να δικασθεί για τις πράξεις της ψευδούς καταθέσεως και της υπεξαιρέσεως σε βάρος του ενάγοντος. Ότι με την υπ’ αριθ. 720/2022 απόφασή του το ως άνω Δικαστήριο τον κήρυξε αθώο των αποδιδόμενων κατηγοριών. Ότι τα σε βάρος του διαλαμβανόμενα στην ως άνω μηνυση περιήλθαν σε γνώση τρίτων. Ότι ο εναγόμενος με την ως άνω μηνυση κατεμήνυσε ψευδώς τον ενάγοντα με μοναδικό κίνητρο να ασκηθεί σε βάρος του ποινική δίωξη. Ότι οι διαλαμβανόμενοι στην ως άνω μηνυση ψευδείς ισχυρισμοί σε βάρος του αποτελούν αδικοπραξία που συνίσταται στην τέλεση σε βάρος του των αξιόποινων πράξεων της ψευδούς καταμηνύσεως και της συκοφαντικής δυσφημισεως. Ότι με την ψευδή καταγγελία του, ο εναγόμενος απέβλεπε στην προσβολή της προσωπικότητας του ενάγοντος και της τιμής του. Ότι εξαιτίας της ανωτέρω παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς του εναγομένου υπέστη ηθική βλάβη λόγω της προσβολής της προσωπικότητάς του εξαιτίας της μεγάλης στενοχώριας που του προκλήθηκε από τον διασυρμό του στα ποινικά Δικαστήρια. Με βάση αυτό το ιστορικό ζήτησε να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να του καταβάλει, το ποσό των 25.000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη από την προαναφερόμενη αδικοπρακτική συμπεριφορά του, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής έως την εξόφληση, και να καταδικασθεί ο εναγόμενος στην καταβολή της δικαστικής του δαπάνης. Επί της άνω αγωγής εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 3544/2024 απόφαση, με την οποία το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, απέρριψε ως αόριστην την αγωγή κατά το σκέλος της ψευδούς καταμηνύσεως και ως μη νόμιμη κατά το σκελος της συκοφαντικής δυσφημίσεως. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται ο ενάγων με την υπό κρίση έφεσή του, για τους αναφερόμενους σε αυτήν λόγους που ανάγονται σε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και διώκει την εξαφάνισή της εκκαλουμένης, ώστε να γίνει δεκτή η αγωγή του. Στην προκειμένη περίπτωση η αγωγή είναι επαρκώς ορισμένη κατά το σκέλος της ψευδούς καταμηνύσεως, καθόσον ο ενάγων εκθέτει εξειδικευμένα τους πραγματικούς ισχυρισμούς που περιελήφθησαν στην μήνυση και οι οποίοι κατ’ αυτόν είναι ψευδείς και εκθέτει ότι ο εναγόμενος τους κατέθεσε εν γνωσει της αναληθείας τους. Aρκεί να αναφέρεται ότι ο εναγομενος κατεθεσε ψευδή μήνυση σε βαρος του ενάγοντος και το εγνώριζε, τα πραγματικά δε περιστατικά της γνώσης αποτελούν αντικείμενο αποδείξεως. Περαιτέρω, όσον αφορά την συκοφαντική δυσφήμιση κατά το μέρος που υπό τα εκτιθέμενα τα αναφερόμενα στην μήνυση ψευδή και συκοφαντικα περιήλθαν σε γνώση των Δικαστικών λειτουργών και γραμματέων, μετά την νομοθετική μεταβολή που επήλθε στην διάταξη του άρθρου 363 του ΠΚ (όπως αντικαταστάθηκε και ισχύει από την 01.05.2024, δυνάμει των άρθρων 54 και 138 παρ. 1 του Ν. 5090/2024), κατά την οποία «….Στην έννοια του τρίτου δεν περιλαμβάνονται δημόσιοι λειτουργοί ή υπάλληλοι που λαμβάνουν γνώση των ισχυρισμών για τα διάδικα μέρη, κατά την ενάσκηση καθήκοντος στο πλαίσιο πολιτικής, ποινικής ή διοικητικής δίκης», η οποια εφαρμόζεται εν προκειμένω ενόψει του ότι η εκκαλουμένη δημοσιεύθηκε μετα την έναρξη ισχύος του νομου, δεν συγκροτείται η πραξη της συκοφαντική δυσφημίσεως και η επικαλούμενη συκοφαντική δυσφήμιση δεν μπορει να αποτελέσει βάση για την επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, διότι, στην έννοια του τρίτου δεν περιλαμβάνονται δημόσιοι λειτουργοί ή υπάλληλοι που λαμβάνουν γνώση των ισχυρισμών για τα διάδικα μέρη κατά την ενάσκηση καθηκόντων στα πλαίσια ποινικής δίκης. Επομένως, η αγωγή είναι μη νόμιμη κατά το μέρος που, υπό τα εκτιθέμενα, τα ψευδή και συκοφαντικα περιήλθαν σε γνωση Δικαστικών Λειτουργων και γραμματέων στα πλαίσια της άσκησης των υπηρεσιακών τους καθηκόντων και αρμοδιοτήτων, καθόσον τα πρόσωπα αυτά δεν εμπίπτουν στην έννοια του «τρίτου» ως στοιχείο της κατάφασης της αντικειμενικής υπόστασης του αδικήματος που τυποποιείται στη διάταξη του άρθρου 363 ΠΚ. Κατά το μέρος, όμως, που υπό τα εκτιθέμενα η υπόθεση εισήχθη στο ακροατήριο του Β Τριμελους Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, το οποίο αθώωσε τον κατηγορουμενο, τούτο αναγκαίως σημαινει ότι έγινε δημοσία στο ακροατήριο αποδεικτική διαδικασία και έλαβαν γνώση ως εκ της δημοσιότητος των ψευδών και συκοφαντικών ισχυρισμών οι παρευρισκομένοι στο ακροατήριο του ποινικού ακροατηρίου τρίτοι κι ως εκ τούτου η αγωγή είναι ορισμένη και νόμιμη επί τη βάσει της συκοφαντικής δυσφημισεως. Συνεπως το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο έκρινε την αγωγη αόριστη επί τη βάσει της ψευδούς καταμηνύσεως και μη νόμιμη επι τη βάσει της συκοφαντικής δυσφημίσεως κατά το μέρος που τα ψευδή και συκοφαντικα περιλήλθαν σε γνώση των τρίτων παρευρισκομένων στο ακροατήριο εσφαλε και πρέπει, αφού γίνουν δεκτοί οι σχετικοί λόγοι εφέσεως ως και η υπό κρίση εφεσή στο σύνολό της, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη, να διακρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο για να δικασθεί, κατά τη διάταξη του άρθρου 535 ΚΠολΔ, και κατ’ ουσίαν η αγωγή, η οποία έχοντας το προπαρατιθέμενο περιεχόμενο και αίτημα, είναι επαρκώς ορισμένη, κατά τη διάταξη του άρθρου 216 ΚΠολΔ, ερειδόμενη στις διατάξεις των άρθρων 57, 59, 914, 932, 926 ΑΚ, δεδομένου ότι τα διαλαμβανόμενα σ` αυτή περιστατικά, αληθή υποτιθέμενα, συγκροτούν το πραγματικό των προαναφερομένων διατάξεων, αφού ο ενάγων, τόσο για τη θεμελίωση της νομικής βάσης της αγωγής, όσο και της αδικοπρακτικής ευθύνης του εναγομένου, καθώς και της ηθικής βλάβης που ο ίδιος υπέστη συνεπεία της ευθύνης αυτής του τελευταίου, επικαλείται όλα τα αναφερόμενα στη μείζονα πρόταση, αναγκαία για τη θεμελίωση των αξιώσεών του στοιχεία και, ειδικότερα, επικαλείται : 1) την παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του εναγομένου, 2) την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της ζημίας του ενάγοντος και της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του εναγομένου, με τις επικαλούμενες παράνομες πράξεις του, οι οποίες συνιστούν προσβολή της προσωπικότητας του με τον προαναφερόμενο τρόπο, καθώς επίσης, 3) τη βλάβη που υφίσταται αυτος στη φήμη, την υπόληψη, την πίστη, το επάγγελμα και το μέλλον του.
Από την εκτίμηση της νομίμως μετ’ επικλήσεως προσκομιζομένης από τον εναγοντα υπ’ αριθ. …../2023 ενορκου βεβαιωσεως ενώπιον της Ειρηνοδικου Νικαίας, …………, η οποία ελήφθη κατόπιν νομίμου κλητεύσεως του εναγομένου (υπ’ αριθ. ……………/10-3-2-2023 εκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Πειραιώς …………) και όλων ανεξαιρέτως των νομίμως μετ’ επικλήσεως προσκομιζομένων από τους διαδίκους εγγράφων, τα οποία λαμβάνονται υπόψη είτε προς άμεση απόδειξη (άρθρα 432 επ. ΚΠολΔ) είτε για την συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 336 § 3, 339, 395 ΚΠολΔ), μεταξύ των οποίων οι μετ’ επικλήσεως προσκομιζομενες από τον εναγόμενο υπ’ αριθ. …/2017 και …../2017 ένορκες βεβαιώσεις, οι οποίες ως ληφθείσες στα πλαίσια άλλης δίκης θα ληφθούν υπόψιν για την συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, καθώς και οι προσκομιζόμενες μετ’ επικλήσεως από τούς διαδίκους ποινικές και πολιτικές αποφάσεις, που επίσης λαμβάνονται υπόψη για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, μη λαμβανομένων υποψιν όσων εκ των προσκομιζομενων απο τον εναγoμενο εγγράφων δεν γίνεται επίκληση και δεν προσδιοριζονται σε βαθμο ατομικότητος, σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας, που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψιν αυτεπαγγέλτως (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ), αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στις 30-7-2016 απεβίωσε στην Νίκαια Αττικής ο αδελφός του εναγομενου, …………., ο οποιος με την από 19.8.2007 ιδιόγραφη διαθήκη του, η οποία δημοσιεύθηκε, με τα υπ’ αριθ. ……/31.10.2016 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Ειρηνοδικειου Νικαίας, κατέλιπε μοναδικό εκ διαθήκης κληρονόμο του τον εναγόμενο σε ολόκληρη την κινητή και ακίνητη περιουσία του η οποία αποτελείτο : α) απο μία διώροφη οικοδομή ευρισκομένη εντός οικοπέδου, κειμένου στη θεση «….» ή «….» …., στο …. του Δήμου ……….., αποτελούμενη από ένα ισόγειο διαμέρισμα επιφανείας 100 περίπου τ.μ. και από ένα διαμέρισμα του πρώτου πάνω από το ισόγειο ορόφου, επιφανείας 82,95 τ.μ., β) από το ποσοστό ½ εξ αδιαιρέτου επί μιας διώροφης οικοδομής με υπόγειο, κείμενης στη θεση …………, στη Νίκαια Αττικής, αποτελούμενης από υπόγεια αποθήκη επιφανείας 93,80 τ.μ., από ισογειο κατάστημα επιφανείας 93,80 τ.μ. και από οικία του πρώτου πάνω από το ισόγειο οροφού επιφανείας 93,80 τ.μ. και γ) απο μετρητά χρήματα κατατεθειμένα σε τραπεζικούς λογαρισμούς διαφόρων πιστωτικών ιδρυμάτων. Ο εναγόμενος αποδέχθηκε την επαχθείσα σ’ αυτόν κληρονομία, δυνάμει της υπ’ αριθ. …………./2016 πράξης αποδοχής κληρονομίας της συμβολαιογραφου Ξυλοκάστρου ………., νομίμως μεταγεγραμμένης. Περαιτέρω απεδείχθη ότι ο ανωτέρω αδελφός του εναγομένου ενώ βρισκόταν ακόμη εν ζωή είχε τεθεί σε κατάσταση πλήρους δικαστικής συμπαράστασης δυνάμει της υπ’ αριθ. 1045/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (διαδικασία εκουσίας δικαιοδοσίας), καθόσον έπασχε από προκεχωρημένη ανοϊκή συνδρομή -οργανικό ψυχοσύνδρομο, παρουσιάζοντας βαρεία διαταραχή προσφάτου μνήμης, εκπτωση εκτελεστικών λειτουργιών, διαταραχές λόγου και ορθοπραξίας, που του απέκλειαν την χρήση του λογικού και εξαιτίας των οποίων ήταν ανίκανος να επιμεληθεί του εαυτού του και της περουσίας του. Με την ίδια ως άνω απόφαση είχε ορισθεί δικαστική συμπαραστάτρια του ανωτέρω συμπαραστατούμενου, η ανιψιά του ………….., αδελφή του εναγοντος, ενώ επίσης είχε διορισθεί και τριμελές εποπτικο συμβούλιο της δικαστικής συμπαράστασης, αποτελούμενο από τους 1) ………….., 2) ……… και 3) ………… Περαιτέρω απεδείχθη ότι ο εναγόμενος άσκησε την από 17.7.2017 (……………./2017) αγωγή του κατά της ως άνω δικαστικης συμπαραστατριας ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς με την οποία ισχυριζόταν, μεταξύ άλλων ότι αυτή κατά την άσκηση των καθηκόντων της υπερέβη την διαχειριστική της εξουσια επί της περιουσίας του ανωτέρω συμπραστατούμενου, διαθέτοντας το συνολικό ποσό των 21.184,81 ευρώ σε αδικαιολογητες δαπάνες και άλλες άγνωστες αιτίες, οι οποίες δεν εξυπηρετούσαν τα συμφέρονται και τις ανάγκες του συμπαραστατούμενου, με αποτέλεσμα να ζημιωθεί η κληρονομιαία περιουσία κατά το ανωτέρω ποσοστό, και ζητούσε να αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη του οφείλει το ποσό των 21.184,81 ευρώ ως αποζημίωση καθώς και ποσό 40.000 ευρω για χρηματική ικανοποιηση λόγω ηθικής βλάβης. Προς απόκρουση της αγωγής η αδελφη του εναγοντος – εκεί εναγομένη προσεκομισε, μεταξύ άλλων, την υπ’αριθ. ……/22.11.2017 ένορκη κατάθεση του ενάγοντος οποία κατά το ενδιαφερον εν προκειμενω μερος ανέφερε ότι «Η …. ήταν απόλυτα ικανοποιημένη από την αδελφή μου και σε όλους το έλεγε σε κάθε ευκαιρία αφού επισκεπτόταν καθημερινά τον άνδρα της και φρόντιζε να μη του λείψει τίποτα στον οικο ευγηριας που είχε επιλέξει η ….. και πλήρωνε 1.500 ευρω το μήνα περίπου το μήνα και του παρείχε κάθε ιατρική φροντίδα που είχε ανάγκη λόγω των σοβαρων προβλημάτων υγείας που είχε και όλα τα αναγκαία για την διαβίωση του καθημερινά και κρατούσε αποδείξεις για όλα όσα ξόδευε και ποτέ κανείς δεν έκανε το παραμικρό παράπονο αφου η διαχειρισή της ήταν άψογη και την ευχαριστούσαν και την παίνευαν σε όλους». Επί της ανωτέρω αγωγής εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 2286/2018 απόφαση του άνω Δικαστηρίου η οποία αφού απέρριψε ως μη νόμιμο το αίτημα χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, έκρινε ότι η εκεί εναγομένη δικαστική συμπαραστάτρια διέθεσε χρήματα από την περιουσία του συμπαραστατούμενου σε αδικαιολόγητες δαπάνες και άλλες άγνωστες αιτίες ζημιώνοντας την περιουσία του εναγομενου – εκεί ενάγοντος ως κληρονόμου, κατά το ποσό των 17.664,81 ευρώ και έκανε εν μέρει δεκτή αγωγή αναγνωρίζοντας ότι η εκεί εναγομένη δικαστική συμπαραστάτρια οφείλει το ως άνω ποσό των ως αποζημίωση στον εναγόμενο – εκεί ενάγοντα κληρονόμο. Μετά την έκδοση της υπ’ αριθ. 2286/2018 αποφάσεως του Μονομελους Πρωτοδικείου Πειραιώς, η δικαστικη συμπαραστάτρια, …………….., κατόπιν της από 25.9.2018 εξώδικης προσκλήσεως των μελών του εποπτικου συμβουλίου, προέβη σε εξώδικη λογοδοσία, στην οποία ανέφερε λεπτομερώς επισυνάπτοντας τα αντίστοιχα παραστατικά τα έσοδα και έξοδα του συμπαραστατούμενου κατά το χρονικο διάστημα από του διορισμού της ως δικαστικής συμπαραστάτριας αυτού μέχρι τον θάνατό του. Την λογοδοσία αυτή μετα των συνημμένων παραστατικών εσόδων ανερχομενων συνολικά σε 135 και των συνημμένων παραστατικών εξόδων ανερχομενων συνολικά σε 140 επέδωσε στον εναγόμενο στις 18.12.2018, καλώντας αυτόν, εάν αμφισβητεί οποιαδήποτε δαπάνη να προβεί σε αγωγή λογοδοσιας. Ο εναγόμενος δεν προέβαλε αντιρρησεις κατά της εκούσιας λογοδοσίας. Κατά της 2286/2018 αποφάσεως η δικαστική συμπαραστάτρια ασκησε έφεση, η οποία συνεζητηθη στις 25 Νοεμβρίου 2021 και το Μονομελές Εφετειο μετ’ εκτιμηση αποδείξεων και με ρητή αναφορά στην μη προβολή αντιρρήσεων του τοτε ενάγοντος – νυν εναγομενου κατά της εκούσιας λογοδοσίας, διά της υπ’ αριθ. 81/2022 αποφάσεώς του εδεχθη την έφεση και απερριψε την αγωγή κατ’ ουσίαν, δεχθεν ότι η ως άνω δικαστικη συμπαραστάτρια έκανε ορθη διαχείριση και ότι ουδέν ποσό οφειλε η εκεί εναγομένη δικαστική συμπαραστάτρια – στον εκεί ενάγοντα – νυν εναγόμενο από κακοδιαχείριση των οικονομικών του αδελφου αυτού. Μετά την έκδοση της υπ’ αριθ. 2286/2018 αποφασεως και μετά την επίδοση σε αυτόν της εκούσιας λογοδοσίας, ο εναγόμενος κατέθεσε ενώπιον του Εισαγγελέως Πειραιώς την από 10-4-2019 μήνυση σε βάρος του ενάγοντος, αδελφού της ως άνω δικαστικής συμπαραστάτριας, στην οποία ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα εξής 1) « ….Αφού να φανταστειτε ότι επειδή γνώριζε οτι θα είναι ανίκανοι να τον φροντίσουν είχε την απαίτηση αμέσως μετά τον θανατό της να τον πάνε στον ………………, με αμοιβή μία μεζονέτα 500.000 ευρώ. Τον κράτησαν επί ένα χρόνο στο σπίτι του με μια κυρία από Βουλγαρία όχι νοσηλεύτρια. Την απαίτησή της την δηλώνουν και στην κατάθεση τους 1ον ο ………… και η …………. Τον άφηναν και μέρα με την μέρα έλιωνε…», 2) «….1ον Κατηγορώ σε ψευδή ένορκη κατάθεση τους κάτωθι: Α (..) Β (..) Γ. ………. αδελφος της …………….., κάτοικος Νίκαιας Αττικής οδός ………… στην ψευδορκία (σχετ. 15) στις 22.11.2017 …../2017 και υπεξαίρεση 1.800 ευρώ καθ’ υπόδειξη της αδελφής του ………………….. (σχετ. 16) από τον λογαριασμό τραπέζης τους αδελφού μου….. 3)…. «Επίσης η . ………. σε συνεργασία με τον ………… απέσυραν από τον λογαριασμό Τραπέζης του αδελφού μου 1.820 ευρώ ότι τα δικαιούται ο …….. σαν κληρονόμος κατά 50% της ……………….. καθώς και εχω και εγώ 50% στο ίδιο ακίνητο από τον …… πλην όμως στην διαθήκη έχουν τον όρο ότι με τον θάνατο του ενός εκ των δυο θα εισπράττει ο ενας εφ’ όρου ζωής το μίσθωμα του ακινήτου στη Νίκαια των 520 ευρώ μηνιαίως. Η σύζυγος όμως …………. απεβίωσε 15 μήνες νωρίτερα, επομενως το μίσθωμα του ακινήτου μεταφέρεται στο λογαριασμό του αδελφού μου ο οποίος ήταν εν ζωή για έναν λόγο παραπάνω δεν είχαν το δικαίωμα να κάνουν την ανάληψη των 1.820 ευρώ πρότου γίνει σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας στο ακίνητο τον όρο του μισθώματος των 520 ευρώ. Τον αναφέρει στην διαθήκη συνημμένως το προσκομιζω. Επίσης ο …………….. σας απέκρυψε ότι τους 10 πρώτους μήνες μετά αμέσως από τον θάνατο της συζύγου του ….. τον αδελφό μου τον παρακρατησαν στην κατοικία του παρά την απαίτηση της …………….. με την ακριβή αμοιβή μια μεζονετα των 500.000 ευρώ για να τον εισάγουν στην ………. και τον φρόντιζε μια κυρία από την Βουλγαρία η οποία δεν ήταν νοσηλεύτρια…. 4). Ο ………… αδελφος της εγκαλουμένης …………….., σύζυγος στην ένορκη κατάθεσή του που έδωσε στο Ειρηνοδικείου Νικαίας αριθ. …./2017 στις 22-11-2017, ισχυρίζεται τα κάτωθι. Ότι: «Η ……. ήταν απόλυτα ικανοποιημένη από την αδελφή μου και σε όλους το έλεγε σε κάθε ευκαιρία αφού επισκεπτόταν καθημερινά τον άνδρα της και φρόντιζε να μη του λείψει τίποτα, στον οικο ευγηριας που είχε επιλέξει η …… και πλήρωνε 1.500 ευρω το μήνα περίπου το μήνα και του παρείχε κάθε ιατρική φροντίδα που είχε ανάγκη λόγω των σοβαρων προβλημάτων υγείας που είχε και όλα τα αναγκαία για την διαβίωση του καθημερινά και κρατούσε αποδείξεις για όλα όσα ξόδευε και ποτέ κανείς δεν έκανε το παραμικρό παράπονο αφου η διαχειρισή της ήταν άψογη και την ευχαριστούσαν και την παίνευαν σε όλους». Είναι ψευδή διότι η ….. σύζυγος του αδελφού μου είχε αποβιώσει στις 14-1-2015 είναι αδύνατον εφ’ όσον ο …… εισηχθη 10 μήνες αργότερα στον Οίκο Ευγηρίας στις 18-12-2015. Πως λοιπόν ενημέρωνε την ……… καθημερινώς αφού ήταν θανούσα. Συνημμένως σας έχω ληξιαρχική πράξη θανάτου της ………….. και την εισαγωγή …….. την ημερομηνία εισαγωγής του 17/12 πλήρωσαν το μηνιαίο μίσθωμα και 18/12 εισήχθη στον Οίκο Ευγηρίας «………..» Ψεύδεται επίσης ότι η αδελφή του κρατούσε αποδείξεις για όλα τα έξοδα, αντιθέτως υπεξαίρεσαν και 17.800 ευρώ. Διερωτώμαι μήπως είναι και ο ίδιος μαζί με τους άλλους στην διανομή της υπεξαίρεσης των 17.800 ευρώ?…..Επίσης η …… σε συνεργασία με τον αδελφό της …….. απέσυραν από τον λογαριασμό τραπέζης του αδελφου μου 1820 ευρώ ότι τα δικαιούται ο …………….. σαν κληρονόμος κατά 50% της …….. καθως και εχω εγω 50% στο ιδιο ακινητο από τον …… πλην όμως στην διαθήκη έχουν τον όρο ότι με τον θάνατο ενός εκ των δύο θα εισπράττει ο ένας εφ’ ορου ζωής το μίσθωμα του ακινήτου. Η σύζυγος όμως ……………… απεβίωσε 15 μήνες ενωρίτερα, επομένως το μίσθωμα του ακινήτου μεταφέρεται όλο στον λογαριασμό του αδελφού μου, οποίος ήταν εν ζωή…». Με την ως άνω μήνυση ο εναγόμενος κατηγορούσε τον ενάγοντα ότι με την υπ’ αριθ. ……/2017 ένορκη βεβαίωσή του έδωσε ψευδή κατάθεση και ότι υπεξαίρεσε χρηματα του ενάγοντος. Απεδείχθη, όμως, ότι οι ανωτέρω περί γεγονότων ισχυρισμοί που διαλαμβάνονται στην επίμαχη μήνυση ήσαν ψευδεις και συκοφαντικοί. Από τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα απεδείχθη ότι τον Σεπτέμβριο του 2015 ο ανωτερω συμπαραστατούμενος είχε εισαχθεί και διέμενε στην μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων «…….» προκειμένου να αντιμετωπιθεί καλύτερα η κατάσταση της υγείας έναντι μηνιαίων τροφίμων ποσού 1.496,00 ευρώ. Καθ’ ολο το χρονικό διάστημα που ο αδελφός του ενάγοντος βρισκόταν υπό καθεστώς δικαστικής συμπαράστασης ήτοι από 27-3-2015 και μέχρι τον θάνατό του (30-7-2015), διέθετε μηνιαία εισοδήματα αποτελούμενα από τη συνταξη που ελάμβανε από το Ι.Κ.Α. ανερχομενη κατά μέσο όρο, στο ποσό των 910 ευρώ μηνιαίως (συνολικό ποσό 14.561,02 ευρώ ) καθώς και απο τα μισθώματα που εισέπραττε αυτός από την εκμίσθωση αφενος του ανωτέρω διαμερίσματος του πρώτου ορόφου στη ……., αφετέρου του ποσοστού ½ εξ αδιαιρετου επι του ισογείου καταστήματος, μετά της υπόγειας αποθήκης, στην Νίκαια Αττικής, τα οποία (μισθώματα) ανήρχοντο μηνιαίως στο ποσό των 250 ευρώ και 520 ευρώ αντιστοίχως, ενώ ως προς το έτερο ακίνητο του συμπαραστατούμενου, ήτοι το ισόγειο διαμέρισμα στη …….., η αδελφή του ενάγοντος, στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων της ως δικαστική συμπαραστάτρια και κατόπιν σχετικής αιτήσεώς της, έλαβε άδεια από το αρμόδιο Ειρηνοδικείο, δυνάμει της υπ’ αριθ. 163/2015 απόφασής του, να προβεί επ’ ονοματι και για λογαριασμό του ανωτέρω συμπαραστατούμενου στη σύσταση οριζοντίου ιδιοκτησίας επί της εκεί διώροφης οικοδομής και ακολούθως στην εκποίηση του διαμερίσματος του ισογείου ορόφου, έναντι τιμήματος τουλάχιστον ίσου της αντικειμενικής του αξίας, υπό τον όρο της διάθεσής του για την αντιμετώπιση των εξόδων διαβίωσης, διατροφής και περίθαλψης του συμπαραστατούμενου, όπως και για την επισκευή του έτερου διαμερίσματος του πρώτου ορόφου και την πληρωμή των οικονομιών του βαρών. Σε εκτέλεση της ανωτέρω δικαστικής απόφασης, η αδελφή του ενάγοντος με την υπ’ αριθ. ……/2016 πράξη συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας της ως άνω συμβολαιογράφου Ξυλοκάστρου, νομίμως μεταγεγραμμένης προέβη στη σύσταση οριζοντίου ιδιοκτησίας επί της ανωτέρω οικοδομής και ακολούθως με το υπ’ αριθ. 18259/2016 συμβόλαιο αγοραπωλησίας της ιδίας ως άνω συμβολαιογραφου, νομίμως μεταγεγραμμένου, προέβη στην πώληση του ανωτέρω ισογείου διαμερίσματος εναντι τιμήματος 40.500 ευρώ. Απεδειχη ότι την διαχειριση των οικονομικών του συμπραστατούμενου ασκούσε αποκλειστικώς η αδελφή του ενάγοντος ως διορισθεισα δικαστική συμπαραστάτρια, και απεδείχθη ότι ο ενάγων δεν ειχε καμία αναμιξη στην διαχειριση των οικονομικών του συμπαραστατούμενου απο την αδελφη του και ότι δεν υπεξαίρεσε οποιοδήποτε ποσό. Τούτο ανεξαρτήτως του ότι, όπως εγινε δεκτό με την υπ’ αριθ. 81/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς ούτε η ως άνω δικαστική συμπαραστάτρια έκανε κακή διαχείριση των οικονομικών του συμπαραστατούμενου – αδελφού του εναγομένου και ούτε διέθεσε καποιο ποσό για λόγους άσχετους προς το συμφέρον του συμπαραστατούμενου. Ειδικώς, δε όσον αφορά το ποσό των 1.820 ευρώ για αναλογία ενοικιου στον ενάγοντα, o τελευταίος παρέλαβε το ποσό αυτό ως κληρονόμος της …………….., η οποια ήταν συγκυρία κατά ½ εξ αδιαιρέτου στο ακίνητο της Νίκαιας, το οποίο η τελευταία κατέλιπε στον ενάγοντα και ο ενάγων αποδέχθηκε την κληρονομία (με την υπ’ αριθ. ……./30.12.2015 πράξη αποδοχής κληρονομίας της συμβολαιογράφου Ξυλοκάστρου …….). Από την διαταξη τελευταίας βουλήσεως του θανόντος συμπραστατουμενου του οποίου κληρονομος είναι ο εναγομενος σαφως συναγεται ότι ο διαθετης επιχειρεί να διαθεσει περιουσία, η οποία υπαρχει κατά τον θανατό του και ανήκει στον ιδιο. Κατα το δικαιο μας με διαταξη τελευταιας βουλήσεως δεν διατίθεται περιουσία η οποία ανηκει σε άλλον. Συγκεκριμένα ο διαθετης εγραψε στη διαθηκη ότι τα μισθωματα του κοινου ακινητου στη Νίκαια θα περιερχονται στον επιζωντα συζυγο. Αυτο δεν είναι δεσμευτικό για τον κληρονομο της συζυγου – εναγοντα καθοσον η συζυγος είχε προαβιωσει του διαθετου και συνεπως ο διαθετης συζυγος κατα νομον δεν δυναται να διαθεσει τα μη ανηκοντα εις αυτόν αλλά τα ανήκοντα εις την σύζυγο και τον κληρονόμο της, μισθωματα. Στην ένδικη μηνυσή του ο εναγόμενος κατεμηνυσε τον εναγοντα ότι υπεξαιρε το ποσό των 1.820 ευρώ. Το ποσό, ομως αυτο που αντιστοιχει σε αναλογια μισθωματων της συζύγου και μετά τον θανατο της περιήλθε στον ενάγοντα ως κληρονομο της, δεν ήταν ξενο με συνέπεια η διαταξη αυτή να στερειται εννομου επιρροής κι ως εκ τούτου δεν στοιχειοθετείται υπεξαιρεση. Επομένως οι διαλαμβανόμενοι στην ένδικη μήνυση ισχυρισμοί του εναγομενου ότι ο ενάγων υπεξαίρεσε χρήματα και δη το ποσο των 17.800 ευρώ και των 1820 ευρώ είναι ψευδείς και συκοφαντικοι και ο εναγόμενος το εγνωριζε, καθώς αφενός εγνώριζε ότι την διαχείριση των οικονομικών του συμπαραστατούμενου ασκούσε η αδεφή του ενάγοντος και ότι ο τελευταίος δεν είχε οποιαδήποτε αναμιξη στην διαχειριση και αφετέρου εγνώριζε ότι η αδελφή του ενάγοντος είχε προβεί σε ορθή διαχείριση, καθώς όταν υπέβαλε την μήνυση το έτος 2019 του είχε ήδη επιδοθεί από τις 18-12-2018 η εκούσια λογοδοσία της δικαστικής συμπαραστάτριας και ουδεμια αντίρρηση προέβαλε κατ’ αυτής και συνεπώς εγνώριζε ότι ούτε η αδελφή του ενάγοντος είχε υπεξαιρέσει οποιοδήποτε ποσό. Περαιτέρω απεδείχθη ότι ο ενάγων γνωρίζοντας ότι η αδελφή του, ………., προέβη σε ορθή διαχείριση εξεταζόμενος ενόρκως ως μάρτυρας ενώπιον του Ειρηνοδίκη Νικαίας στις 22-11-2017, συνταχθείσης σχετικώς της υπ’ αριθ. ……/2017 ένορκης βεβαίωσής του, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ενωπιον του Μονομελούς Πρωτοδικειου Πειραιά, κατά την εκδίκαση και προς αντίκρουση της από 17-7-2017 με αρ. κατ. …../2017 αγωγής του εναγομένου κατά της ως άνω δικαστικής συμπαραστάτριας επί της οποίας αγωγής εξεδόθη η θπ’ αριθ. 2286/2018 απόφαση, κατέθεσε, μεταξυ αλλων, κατά το ενδιαφέρον μέρος τα εξής : « Η ….. ήταν απόλυτα ικανοποιημένη από την αδελφή μου και σε όλους το έλεγε σε κάθε ευκαιρία αφού επισκεπτόταν καθημερινά τον άνδρα της και φρόντιζε να μη του λείψει τίποτα στο οικο ευγηριας που είχε επιλέξει η ……. και πλήρωνε 1.500 ευρω το μήνα περίπου το μήνα και του παρείχε κάθε ιατρική φροντίδα που είχε ανάγκη λόγω των σοβαρων προβλημάτων υγείας που είχε και όλα τα αναγκαία για την διαβίωση του καθημερινά και κρατούσε αποδείξεις για όλα όσα ξόδευε και ποτέ κανείς δεν έκανε το παραμικρό παράπονο αφου η διαχειρισή της ήταν άψογη και την ευχαριστούσαν και την παίνευαν σε όλους». Ο εναγόμενος ισχυρίζεται στην επίμαχη μήνυση ότι τα ανωτέρω είναι ψευδή. Από τα προσκομιζόμενα αποδεικτικα μεσα απεδείχθη ότι η ………… ήταν ανιψια του ζευγους ……. και …….., οι οποιοι δεν είχαν τέκνα. Οι σχέσεις τους ήταν, πέραν της συγγένειας και σχέσης αγάπης, αλληλοεκτίμησης και αλληλοϋποστήριξης. Γι αυτό και όταν ξεκίνησαν τα προβλήματα υγείας του αδελφου …………….. η ανωτέρω ανιψια τους ήταν συνεχως διπλα τους και τους συμπαραστεκόταν. Μάλιστα η …….. εγκατέστησε την ανιψιά της, ……. κληρονόμο σε ακίνητο της και τον εναγοντα, βαφτισιμιό και ανιψιό της, αδελφό της ………, κληρονόμο στην λοιπή περιουσία της. Η …….. πράγματι επισκεπτόταν τον συμπαραστατούμενο, φροντίζοντας για τις ανάγκες του. Φρόντισε μάλιστα για την εισαγωγή του στον οίκο ευγηρίας, που είχε επιλέξει η ……….. , πλήρωνε 1500 ευρώ περίπου το μήνα από τα έδοδα του συμπαραστατούμενου και του παρείχε την αναγκαία ιατρική φροντίδα και ό,τι χρειαζόταν (φάρμακα, ιατρούς, επισκεψεις σε νοσοκομεία, αποκλειστικές νοσοκόμες) αφιερώνοντας κόπο και χρόνο. Τα έξοδα αυτά καλύπτονταν από την περιουσία του συμπαραστατούμενου και η ………………… κρατούσε τις σχετικές αποδείξεις, ενώ δεν απεδείχθη ότι γίνονταν παραπονα για κακή διαχείριση εκ μέρους της. Εξάλλου δεν απεδείχθη ότι υπήρχε εντολή της συζύγου του συμπαραστατούμενου να εισαχθεί αμέσως στον οίκο ευγηρίας (στον οποιον εισήχθη τον Σεπτέμβριο του 2015), ούτε ότι η ……………………… του παρείχε ελλιπή φροντίδα εξαιτίας της οποίας υπήρξε σημαντικη επιδείνωση της υγειας του. Δεν απεδείχθη επίσης, ως προεκτέθη, ότι έγινε κακή διαχείριση των εισοδημάτων του συμπαραστατούμενου, ο δε ενάγων εγνώριζε ότι η αδελφή του έκανε σωστή διαχείριση. Από το σύνολο της ενορκης κατάθεσής του αποδεικνύεται ότι ο εναγόμενος εγνωριζε ότι η αδελφή του …….. . φρόντισε τον συμπαραστατούμενο, αφιερώνοντας κόπο και χρονο και διαχειριζόμενη σωστά την περιουσία του για τις ανάγκες της συμπαράστασης, όσα δε κατέθεσε, τα γνωριζε εξ ιδίας αντιλήψεως. Επομενως τα διαλαμβανόμενα στην ένδικη μήνυση ότι ο ενάγων έδωσε ψευδή κατάθεση είναι ψευδή και συκοφαντικά και ο εναγόμενος το εγνώριζε. Η ενόρκως βεβαιούσα ………. ρητώς κατέθεσε στην μετ’ επικλήσεως προσκομιζομένη από τον ενάγοντα υπ’ αριθ. ……/2023 ένορκη βεβαίωσή της ότι όσα ανέφερε στην μήνυσή του ο . εναγόμενος ήταν ψευδή αφού η αλήθεια είναι ότι ο ……… στις 22-11-2017 κατέθεσε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Νικαίας, κατόπιν αιτήσεως της αδελφής του ………………. όσα γνωριζε για την αντιδικία που είχε η αδελφή του …….. με τον εναγόμενο και αφορούσαν την υπόθεση του αδελφού του ……………… και ότι ουδέποτε τέλεσε το αδίκημα της υπεξαίρεσης. Επίσης, ως προεκτέθη, δεν απεδείχθη, ότι ο εναγων είχε οποιαδηποτε αναμιξη στην περίθαλψη και την εν γενει φροντίδα του προσωπου του συμπαραστατούμενου. Τουναντιον απεδειχη ότι αυτή την φροντιδα την είχε αναλάβει αποκλειστικώς η αδελφη του, ως δικαστική συμπαραστάτρια, η οποία παρείχε κάθε αναγκαια ιατρική φροντίδα. Δεν αποδείχθη ότι υπήρχε εντολή της συζύγου του συμπαραστατούμενου να εισαχθεί αυτός αμέσως στον οίκο ευγηρίας, ούτε ότι η …………….. του παρείχε ελλιπή φροντίδα εξαιτίας της οποίας υπήρξε σημαντικη επιδείνωση της υγειας του. Ως εκ τούτου οι διαλαμβανόμενοι στην ενδικη μήνυση ισχυριασμοί ότι τους πρωτους δέκα μήνες μετά τον θάνατο της συζύγου του, …………… παρακράτησαν τον συμπαραστατούμενο στην κατοικία του παρά την απαίτηση της συζύγου του να τον εισαγάγουν στο οίκο ……, ήταν ψευδείς και συκοφανικοί και ο εναγόμενος το εγνώριζε κατα τα προεκτεθέντα. Συνεπως από τα ως ανω αποδεικτικά μέσα, απεδείχθη ότι όσα κατέθεσε ο εναγόμενος με την ένδικη μήνυσή του και για τα οποία καταμήνυσε τον ενάγοντα ήταν ψευδή και το εγνώριζε και υπέβαλε την ως άνω μήνυση, με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή του. Σημειούται ότι με την υπ’ αριθ. ΒΤ -720/2022 απόφαση του Β Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς ο ενάγων κηρύχθηκε αθώος για τα αδικήματα της υπεξαιρέσεως και της ψευδούς καταθέσεως, αναφορικά με τους διαλαμβανόμενους στην ένδικη μήνυση ισχυρισμούς. Παράλληλα, με τους ανωτέρω αναληθείς εν γνώσει του εναγομένου περί γεγονότων ισχυρισμούς σε βάρος τoυ ενάγοντος που διαλαμβάνονταν στην επίμαχη μηνυση, οι οποίοι περιήλθαν σε γνώση των παρευρευρισκομένων κατά την δημόσια επ’ ακροατηρίω εκδίκαση της υποθέσεως κατά την δικάσιμο της 4-3-2022, οπου εξεδόθη η ως άνω υπ’ αριθ. ΒΤ -720/2022 απόφαση του Β Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, προσεβλήθη η προσωπικότητα του ενάγοντος διότι εμφανιζεται ως άτομο ανέντιμο που διέπραξε υπεξαιρεση και έδωσε ψευδή ένορκη βεβαιωση. Είναι δε διδαγμα της κονης πείρας ότι όταν δικάζεται η υπόθεση στο ακροατήριο, ενοψει της δημοσιότητος της συνεδριάσεως, λαμβανουν γνωση της κατηγορίας όχι μονον οι Δικαστες, ο Εισαγγελέας και ο Γραμματέας, αλλά και οι παρευρισκόμενοι στο ακροατήριο τριτοι. Ο εναγόμενος εγνώριζε ότι οι ανωτέρω αναληθείς περί γεγονότων ισχυρισμοι σε βάρος τoυ ενάγοντος που διαλαμβάνονταν στην προαναφερόμενη μηνυση ήταν ψευδείς και με τον τρόπο αυτόν προσέβαλε την προσωπικότητα του ενάγοντος. Aπό την ως άνω αδικοπρακτική συμπεριφορά του εναγομένου και την εντεύθεν παράνομη και υπαίτια προσβολή της προσωπικότητας του ενάγοντος, ο τελευταίος υπέστη ηθική βλάβη. Συνεπώς ο ενάγων δικαιούται χρηματικής ικανοποίησης, η οποία ανέρχεται, λαμβανομένων υπόψη του είδους και της φύσης της προσβολής του ενάγοντος, της έκτασης της βλάβης, των συνθηκών τέλεσης της αδικοπραξίας, της βαρύτητας του πταίσματος, της έντασης του δόλου, των γενικότερων περιστάσεων, του γεγονότος ότι ασκήθηκε ποινική δίωξη σε βάρος του ενάγοντος και δεδομένου και του ότι ενεπλάκη και σε δικαστικό αγώνα με τον εναγομενο, της στενοχώριας που αυτός δοκίμασε και της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης των διαδίκων μερών, στο ποσό των 2.000 ευρώ, που κρίνεται εύλογο και σύμφωνα και με την αρχή της αναλογικότητας (ΟλΑΠ 9/2015, ΑΠ 491/2015, ΑΠ 531/2014 ΝΟΜΟΣ), η οποία εφαρμόζεται και κατά τον καθορισμό του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης, την οποία δικαιούται ο παθών από αδικοπραξία δεδομένου ότι το άνω ποσό βρίσκεται εντός των ορίων της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Ο ισχυρισμος του εναγομένου ότι η αγωγή ασκήθηκε καταχρηστικά διότι μόνον ο ενάγων αδικοπράκτησε εναντίον του (εναγομενου) και διότι άσκησε την αγωγή προσχηματικά και για λόγους αντιπερισπασμού, είναι απορριπτέος ως μη νόμιμος, διότι τα ως άνω πραγματικά περιστατικά και αληθη υποτιθέμενα δεν συνιστούν κατάχρηση δικαιώματος κατά την έννοια του άρθρου 281 ΑΚ. Μετά ταύτα πρεπει να γίνει δεκτή, εν μέρει, η υπό κρίση αγωγή και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 2.000,00 ευρώ νομιμοτόκως από της επιδόσεως της αγωγής και μέχρις εξοφλήσεως, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό. Τέλος, ο εναγόμενος, ενόψει της εν μέρει ήττας του, πρέπει να καταδικασθει σε μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας (άρθρα 106, 178 παρ. 1, 183, 191 παρ. 2, 591 παρ. 1ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό, μετά δε την αποδοχή της εφέσεως πρέπει να διαταχθεί η απόδοση του κατατεθέντος παραβόλου στον εκκαλούντα. (495 παρ. 3 εδ. 3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλίαν των διαδίκων.
Δεχεται τυποις και κατ’ ουσίαν την υπό κρίση εφεση .
Εξαφανίζει την υπ’ αριθ. 3544/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.
Κρατεί την υπόθεση.
Δικάζει επί της από 21-11-2022 ( με αριθμό κατάθεσης ……../2022) αγωγής.
Απορρίπτει ό,τι κρίθηκε απορριπτέο.
Δέχεται εν μέρει την αγωγή.
Υποχρεώνει τον εναγόμενο να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των δυο χιλιάδων (2.000) ευρώ νομιμοτόκως από της επιδόσεως της αγωγής.
Διατάσσει την απόδοση του κατατεθέντος παραβόλου στον εκκαλούντα.
Καταδικάζει τον εναγομένο στην καταβολή μέρους των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων (500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε την 7.7.2026 σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσιων δικηγόρων τους.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ