ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
4ο ΤΜΗΜΑ
Αριθμός αποφάσεως 471 /2026
ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αποτελούμενο από τους Δικαστές Θεώνη Μπούρη, Πρόεδρο Εφετών, Δημήτριο Καβαλλάρη, Εφέτη, Βασιλική Παπιγκιώτη, Εφέτη – εισηγήτρια, τους οποίους όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοίκησης του Εφετείου Πειραιά, και από τη Γραμματέα Ε.Δ
Συνεδρίασε, δημόσια, στο ακροατήριό του, στις ……………, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του εκκαλούντος: Ελληνικού Δημοσίου, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (άρθρα 1 παρ. 1, 36 παρ. 1, 41 παρ. 4 και 43 του Ν. 4389/2016), όπως αυτή εκπροσωπείται νόμιμα από τον Διοικητή της, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και στην προκειμένη περίπτωση από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Ε΄ Πειραιά και ήδη από τον Προϊστάμενο του Κέντρου Βεβαίωσης και Είσπραξης (ΚΕ.Β.ΕΙΣ) Αττικής, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον δικαστικό πληρεξούσιο του ΝΣΚ Ηλία Φιλίππου.
Του εφεσίβλητου: ……………., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Παρασκευή Μούρκα, με δήλωση κατ΄ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Ο ενάγων άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά την από 9-11-2022 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ………/2022 αγωγή του, ζητώντας τα διαλαμβανόμενα σε αυτή. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 781/2024 οριστική απόφασή του, με την οποία δέχτηκε εν μέρει την αγωγή. Την απόφαση αυτή προσέβαλε το εναγόμενο, με την από 16-5-2024 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενώπιον του Πρωτοδικείου Πειραιά ……………/2024 έφεσή του (αριθμός κατάθεσης δικογράφου και προσδιορισμού δικασίμου ενώπιον του Εφετείου Πειραιά, …………./2025), δικάσιμος για τη συζήτηση της οποίας ορίστηκε η αναγραφόμενη στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, η οποία εκφωνήθηκε από τη σειρά της στο οικείο πινάκιο, ο δικαστικός πληρεξούσιος του εκκαλούντος ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις του, η δε πληρεξούσια δικηγόρος του εφεσίβλητου δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, αλλά προκατέθεσε προτάσεις, με τις οποίες ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η φερόμενη προς συζήτηση και κρίση ενώπιον του παρόντος, αρμοδίου, καθ’ ύλην και κατά τόπον, Δικαστηρίου (άρθρα 18,19, και 30 ΚΠολΔικ), παραπάνω έφεση, ασκήθηκε από το, κατά τα ανωτέρω διαλαμβανόμενα, πρωτοδίκως, ηττηθέν διάδικο νομίμως και εμπροθέσμως με κατάθεση του δικογράφου της στη γραμματεία του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου στις 16-5-2024 και πριν την επίδοση της εκκαλουμένης που έλαβε χώρα στις 23-6-2024 (βλ. επισημείωση δικαστικού επιμελητή …………….. επί αντιγράφου της εκκαλουμένης), καθώς και εντός προθεσμίας δύο ετών από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (27-2-2024) (άρθρα 495 – 499, 511, 513 παρ. 1β, 516, 517, 518). Πρέπει, επομένως, η έφεση να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί, περαιτέρω, κατά το παραδεκτό και βάσιμο του μοναδικού της λόγου, κατά την αυτή ως άνω τακτική διαδικασία που εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, δεδομένου ότι δεν απαιτείται η κατάθεση εκ μέρους του εκκαλούντος Ελληνικού Δημοσίου του παραβόλου, που ορίζεται από το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, αφού αυτό απαλλάσσεται από την υποχρέωση καταβολής κάθε τέλους και παραβόλου για την άσκηση ένδικου μέσου σύμφωνα με το άρθρο 19 παρ. 1 του ως άνω Καν. Δ/τος της 26 Ιουνίου/10 Ιουλίου 1944 «Περί Κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου».
Με την από 9-11-2022 αγωγή, ο ενάγων εκθέτει ότι στις 4-5-2012 απεβίωσε στον Πειραιά, αδιάθετος, ο πατέρας του ………, κάτοικος εν ζωή Πειραιά, ο οποίος είχε προβεί στην αναγνώρισή του, ως γνησίου φυσικού του τέκνου, δυνάμει της υπ’ αριθ. …………../1-11-1977 συμβολαιογραφικής πράξης εκούσιας αναγνώρισης εξώγαμου τέκνου της συμβολαιογράφου Αθηνών …………. Ότι ο ίδιος δεν διατηρούσε σχέσεις με τον αποβιώσαντα πατέρα του, καθώς αυτός είχε εγκαταλείψει και τον ίδιο και τη μητέρα του από το έτος 1979 και έκτοτε δεν είχαν την οποιαδήποτε επαφή μαζί του. Ότι πληροφορήθηκε τον θάνατο του πατέρα του στις 29-11-2013, οπότε του απεστάλη από την Δ.Ο.Υ. Ε’ Πειραιά, έγγραφο που του γνωστοποιούσε ότι ως κληρονόμος του αποβιώσαντος πατέρα του, όφειλε να τακτοποιήσει ληξιπρόθεσμες οφειλές του τελευταίου. Ότι ακολούθως, υπέβαλε εμπροθέσμως, ήτοι εντός της τετράμηνης προθεσμίας από τη γνώση του θανάτου του πατέρα του, στο Ειρηνοδικείο Πειραιά, την υπ’ αριθ. …../16-12-2013 δήλωση αποποίησης κληρονομιάς. Με βάση το ιστορικό αυτό, ο ενάγων ζητεί: α) να ακυρωθεί η πλασματική αποδοχή της κληρονομιάς του αποβιώσαντος πατέρα του, …………., λόγω πλάνης του, καθώς δεν είχε λάβει γνώση της επαγωγής της κληρονομιάς, ήτοι του θανάτου του κληρονομούμενου αλλά και του τρόπου με τον οποίο κατέστη ο ίδιος κληρονόμος του και β) να αναγνωρισθεί η εγκυρότητα της υπ’ αριθ. ……/ 16-12-2013 δήλωσης αποποίησης κληρονομιάς του πατέρα του, στην οποία προέβη όταν πληροφορήθηκε τον θάνατο του, καθώς και να καταδικαστεί το εναγόμενο στη δικαστική του δαπάνη. Επί της αγωγής αυτής το Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 781/2024 οριστική του απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε ως μη νόμιμη η πρώτη βάση της αγωγής, με την οποία ζητούνταν η ακύρωση της πλασματικής αποδοχής της κληρονομιάς του αποβιώσαντος πατέρα του ενάγοντος λόγω πλάνης του και έγινε δεκτή ως βάσιμη κατ’ ουσίαν ως προς τη δεύτερη βάση της με την οποία ζητούνταν να αναγνωριστεί ως έγκυρη, ήτοι νόμιμη και εμπρόθεσμη, η προαναφερόμενη δήλωση αποποίησης κληρονομιάς του πατέρα του ενάγοντος. Τέλος συμψηφίστηκαν τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται ήδη το εναγόμενο και ζητεί με τον μοναδικό λόγο έφεσής του, ο οποίος ανάγεται σε εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία του νόμου και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων να εξαφανιστεί η προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε, εν τέλει, να απορριφθεί η ένδικη αγωγή.
Από την επανεκτίμηση όλων των εγγράφων που νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, από την υπ΄αριθμ. ……/2023 ένορκη βεβαίωση των μαρτύρων ………………, που λήφθηκε με πρωτοβουλία του ενάγοντος, ενώπιον της συμβολαιογράφου Πειραιά …………., για τη λήψη των οποίων επιδόθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, στην ΑΑΔΕ και στη Δ.Ο.Υ Ε’ Πειραιά, η από 23-1-2023 κλήση του (βλ. τις υπ αριθ. …./24-01-2023 και …./24-1-2023, αντίστοιχα εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών …………), σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στις 4-5-2012 απεβίωσε στον Πειραιά, ο ………….., γεννηθείς την 1-11-1953, κάτοικος εν ζωή Πειραιά Αττικής. Άφησε δε κατά το χρόνο της αποβίωσης του, όπως συνάγεται από το υπ΄ αριθ. πρωτ. ……./16-12-2013 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δήμου Αθηναίων, μόνους πλησιέστερους συγγενείς του τα τέκνα του: α) ………, γεννηθείσα το έτος 1984, β) ………, γεννηθείσα το έτος 1985, γ) ……… γεννηθέντα το έτος 1997, δ) ……….., γεννηθείσα το έτος I998 και ε) ………….. (ενάγοντα), γεννηθέντα το έτος 1976. Ο πιο πάνω θανών, ουδέποτε νυμφεύτηκε με τη μητέρα του ενάγοντος, …….., ωστόσο, αναγνώρισε αυτόν (ενάγοντα) ως γνήσιο τέκνο του, με την υπ άριθμ. ………./1-11-1977 συμβολαιογραφική πράξης εκούσιας αναγνώρισης εξώγαμου τέκνου της συμβολαιογράφου Αθηνών ………………. Στις 29-11-2013 κοινοποιήθηκε στον ενάγοντα από την Ε΄ Δ.Ο.Υ. Πειραιά η υπ΄ αριθμ. πρωτ. ……./29-11-2013 ατομική ειδοποίηση, με την οποία αυτός κλήθηκε, υπό την ιδιότητα του ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος του πατέρα του, …………, να καταβάλει το σύνολο των ληξιπρόθεσμων οφειλών του, που βεβαιώθηκαν σε βάρος του, ήτοι το συνολικό ποσό των 2.644.30 ευρώ. Μετά την κοινοποίηση της ανωτέρω ατομικής ειδοποίησης στον ενάγοντα, ο τελευταίος προέβη στις 16-12-2013 σε δήλωση αποποίησης της επαχθείσας σε αυτόν εξ αδιαθέτου κληρονομιάς του πατέρα του, ενώπιον της Γραμματέα του Ειρηνοδικείου Πειραιά, συνταχθείσας της υπ΄αριθμ. ……../16-12-2013 δήλωσης αποποίησης κληρονομιάς. Στην ως άνω δήλωση ο ενάγων ανέφερε: «Λόγω της παντελούς έλλειψης επικοινωνίας με το θανόντα έλαβα γνώση από έγγραφο της εφορίας στις 29/11/2013 και αρ. πρωτοκόλλου …… για το θάνατό του.». Πράγματι, όπως προκύπτει από τα αποδεικτικά μέσα, και ιδίως από την προσκομιζόμενη από τον ενάγοντα υπ΄ αριθμ. ……../2023 ένορκη βεβαίωση, ο θανών ……………., πατέρας του ενάγοντος, εγκατέλειψε αυτόν και τη μητέρα του από το έτος 1979, όταν ο ενάγων ήταν μόλις τριών ετών. Έκτοτε δεν είχαν ουδεμία επαφή ή επικοινωνία και, επομένως, ο ενάγων δεν πληροφορήθηκε για τον θάνατο του, παρά μόνο όταν έλαβε την ανωτέρω ατομική ειδοποίηση από την Ε΄Δ.Ο.Υ. Πειραιά, οπότε και εντός τετράμηνης προθεσμίας προέβη στην πιο πάνω δήλωση αποποίησης κληρονομίας. Με τον μοναδικό λόγο έφεσης το εκκαλούν διαμαρτύρεται για κακή εκτίμηση των αποδείξεων και, συγκεκριμένα, ισχυρίζεται ότι ο ενάγων είχε πληροφορηθεί νωρίτερα τον θάνατο του κληρονομούμενου πατέρα του, λόγω της στενής συγγενικής τους σχέσης. Ωστόσο, ο ισχυρισμός αυτός σε ουδέν αποδεικτικό στοιχείο βρίσκει έρεισμα. Αντιθέτως, από την πιο πάνω ένορκη βεβαίωση, στην οποία καταθέτουν η ……., μητέρα του ενάγοντος, η ………….., ετεροθαλής αδελφή του και ο ……….. εξάδελφός του, αποδεικνύεται ότι ο ενάγων από το έτος 1979 και εξής, δεν διατηρούσε σχέσεις με τον πατέρα και δεν είχαν μεταξύ τους ούτε τυπικές επαφές. Επομένως, αυτός δεν έλαβε γνώση του θανάτου του πατέρα του, παρά μόνο όταν του κοινοποιήθηκε η πιο πάνω ατομική ειδοποίηση, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που δέχθηκε όσα και το παρόν, ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε τον νόμο, ελλείψει δε άλλου λόγου έφεσης, πρέπει η τελευταία να απορριφθεί κατ’ ουσίαν, στο σύνολό της. Τέλος πρέπει καταδικαστεί το εκκαλούν, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου, κατόπιν του σχετικού αιτήματός του, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), μειωμένα όμως, κατ’ άρθρο 22 παρ. 1 του Ν. 3693/1957.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ την από 16-1-2025 έφεση αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ αυτήν κατ’ ουσίαν.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το εκκαλούν στα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε στον Πειραιά στις 6/7/2026 και δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του, σε έκτακτη συνεδρίαση, στις 10/7/2026 με απόντες τους διαδίκους και τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ