ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αριθμός απόφασης 458/2026
TO ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
4ο τμήμα
Αποτελούμενο από την Δικαστή, Κωνσταντίνα Παπαντωνίου Εφέτη και από τη Γραμματέα Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την ………….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΗΣ ΚΑΛΟΥΣΑΣ- ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ: Της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «……………..», που εδρεύει στο …. Αττικής, όπως νόμιμα εκπροσωπείται, με ΑΦΜ …… με την ιδιότητά της ως διαχειρίστριας των απαιτήσεων της αλλοδαπής εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία «…………. ” που εδρεύει στο ……. Ιρλανδίας η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από την πληρεξούσια δικηγόρο της Χριστίνα Γιαννιού, μέλος της δικηγορικής εταιρείας με την επωνυμία «Α.ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ-Α.ΜΑΝΤΖΙΟΥ Δικηγορική εταιρεία και.
ΤΗΣ ΚΑΘΗΣ Η ΚΛΗΣΗ- ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: ………………., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Δήμητρα Καρπουζά, με δήλωση κατ` άρθρο 242 παρ. 2 KΠολΔ.
H ανακόπτουσα και ήδη εφεσίβλητη – καθής η κλήση άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 4.11.2022 με αριθμό κατάθεσης δικογράφου ΓΑΚ/ΕΑΚ/…………/2022 ανακοπή της, κατά της καθής η ανακοπή-εκκαλούσας-καλούσας. Η ανακοπή δικάστηκε ερήμην της καθής η ανακοπή κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών και επ’ αυτής, εκδόθηκε η με αριθμό 1222/2023 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που έκανε δεκτή την ανακοπή. Την απόφαση αυτή προσβάλλει ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού η, ερήμην δικασθείσα, εκκαλούσα με την από 30.5.2023 με αριθμό κατάθεσης δικογράφου στη Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου ΓΑΚ/ΕΑΚ/……………/2023 έφεση. Για την συζήτηση της έφεσης ορίστηκε αρχικά η δικάσιμος της 6.6.2024, κατά την οποία δεν εκφωνήθηκε λόγω της διενέργειας εκλογών για την ανάδειξη των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 9.6.2024. Εν συνεχεία με την με αριθμό ……../18.6.2024 πράξη του Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιώς, η υπόθεση επανεισήχθη προς εκδίκαση κατά την δικάσιμο της 6.2.2025, εκδοθείσας της με αριθμό 115/2025 απόφασης του Δικαστηριου αυτού, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση αυτής. Ηδη η εκκαλούσα με την από 30.6.2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ/…………/2025 κλήση της επανεισήγαγε την υπόθεση προς συζήτηση, που προσδιορίστηκε για την δικάσιμο που στην αρχή της παρούσας αναφέρεται , οπότε εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο με αριθμό 35 και συζητήθηκε.
Η πληρεξούσια δικηγόρος της εκκαλούσας, αφού έλαβε τον λόγο από την Δικαστή, αναφέρθηκε στους ισχυρισμούς που ανάπτυξε με τις προτάσεις που κατέθεσε, ενώ η πληρεξούσια δικηγόρος της εφεσίβλητης, ύστερα από μονομερή δήλωσή της, που έγινε σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ. 2 του KΠολΔ, δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, αλλά προκατέθεσε εμπρόθεσμα έγγραφες προτάσεις.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 524 παρ. 1 και 2 ,591παρ.7 και 2 και 528 KΠολΔ, όπως αυτά ισχύουν μετά την αντικατάστασή τους με το Ν. 4842/2021 προκύπτει ότι η προφορική συζήτηση ενώπιον των δευτεροβάθμιων δικαστηρίων είναι υποχρεωτική μόνο στην περίπτωση, κατά την οποία η έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης ασκήθηκε από το διάδικο που δικάστηκε στον πρώτο βαθμό ερήμην, οπότε, με την τυπική παραδοχή της έφεσης, η οποία λειτουργεί ως υποκατάστατο της καταργηθείσας αναιτιολόγητης ανακοπής ερημοδικίας, εξαφανίζεται η πρωτόδικη απόφαση μέσα στα όρια που καθορίζονται από την έφεση και τους πρόσθετους λόγους, χωρίς να απαιτείται να ευδοκιμήσει προηγουμένως κάποιος λόγος της έφεσης και αναδικάζεται η υπόθεση από το εφετείο, η συζήτηση ενώπιον του οποίου γίνεται πλέον προφορικά. Κατά συνέπεια, στην περίπτωση αυτή, που είναι υποχρεωτική η προφορική συζήτηση ενώπιον του εφετείου, δεν έχει εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 KΠολΔ και έτσι δεν είναι επιτρεπτή η παράσταση κατά τη συζήτηση με κοινή δήλωση των διαδίκων, που υπογράφεται από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους ή με δήλωση του ενός ή ορισμένων μόνο πληρεξουσίων ότι δεν θα παραστούν κατά την εκφώνηση. Η απαγόρευση της παράστασης με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου στην περίπτωση του άρθρου 528 KΠολΔ, ισχύει όχι μόνο για το διάδικο, ο οποίος δικάστηκε ερήμην στον πρώτο βαθμό σαν να ήταν παρών ή ενόψει της ισχύος κατά το χρόνο συζήτησης της αγωγής στον πρώτο βαθμό είχε συναχθεί σε βάρος του το τεκμήριο σιωπηρής ομολογίας ή παραίτησης ως προς την αγωγή (άρθρα 271 παρ. 3 και 272 παρ. 1 KΠολΔ) και με την έφεση ο εκκαλών ζητεί την ανατροπή του τεκμηρίου αυτού, οπότε η εκκαλουμένη απόφαση εξαφανίζεται αμέσως χωρίς έρευνα των λόγων της έφεσης, αλλά και για τον αντίδικό του, ο οποίος είχε παραστεί κανονικά στον πρώτο βαθμό, γιατί διαφορετικά προφορική συζήτηση δεν νοείται, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα της εκατέρωθεν ακρόασης και κατ` αντιδικία συζήτησης της υπόθεσης (άρθρο 20 παρ. 2 Συντ), αλλά και επιβάλλεται για να εξασφαλίζεται η ισότητα των όπλων (άρθρο 110 KΠολΔ) και η αρχή της δίκαιης δίκης, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ (ΑΠ 491/2023, ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 131/2022, ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 724/2021, ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 635/2020, ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 1478/2019, ΤΝΠ Νόμος). Επομένως, όταν ασκείται έφεση από διάδικο που δικάστηκε ερήμην στον πρώτο βαθμό, ουδέποτε δύναται να παραλειφθεί η προφορική συζήτηση της υπόθεσης, αφού αυτή είναι κατά τα παραπάνω υποχρεωτική, και συνεπώς, δεν έχει εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 KΠολΔ και δεν ισχύει ως εκ τούτου η ευχέρεια των πληρεξουσίων δικηγόρων των διαδίκων να προκαταθέσουν δήλωση ότι δεν θα παραστούν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης (ΑΠ 131/2022, ο.α., ΑΠ 1478/2019, ο.α.). Η υποβολή τέτοιας δήλωσης από μη παριστάμενο πληρεξούσιο δικηγόρο διαδίκου κατά την εκφώνηση της υπόθεσης, για την οποία είναι υποχρεωτική η προφορική συζήτηση, συνιστά μη προσήκουσα παράσταση αυτού, έστω και αν έχει καταθέσει προτάσεις, συνεπαγόμενη την ερημοδικία του, με αποτέλεσμα οι προτάσεις του και οι σε αυτές περιεχόμενοι αυτοτελείς ισχυρισμοί, καθώς και τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα, να μην λαμβάνονται υπόψη (ΑΠ 2150/2014, ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 93/2013, ΤΝΠ Νόμος, ΜονΕφΑΘ 220/2022, ΤΝΠ Νόμος, ΜονΕφΠειρ 160/2022, ΤΝΠ Νόμος). Εάν ο μη προσηκόντως παριστάμενος και γι` αυτό ερήμην δικαζόμενος διάδικος είναι ο εφεσίβλητος, τότε εφαρμόζονται ως προς την έφεση οι διατάξεις για την ερημοδικία του. Ειδικότερα, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 271, 272 παρ. 1 και 524 παρ. 1 και 4 και 1 παρ.2 KΠολΔ προκύπτει ότι αν ο εφεσίβλητος δεν εμφανιστεί ή δεν λάβει μέρος κανονικά στη συζήτηση, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έχει υποχρέωση να ερευνήσει αυτεπαγγέλτως, αν αυτός επισπεύδει τη συζήτηση ή αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν κατά τη συζήτηση της έφεσης ερημοδικεί ο εφεσίβλητος, η διαδικασία προχωρεί σαν να ήταν και αυτός παρών, εφόσον ο ίδιος επέσπευσε τη συζήτηση ή κλήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα να παραστεί σε αυτή. Αν ο εφεσίβλητος δεν κλητεύθηκε ή δεν κλητεύθηκε νομίμως ή εμπροθέσμως, το δικαστήριο κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση. Σε περίπτωση επομένως, ερημοδικίας του εφεσίβλητου, η διαδικασία ως προς την έφεση, προχωρεί, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 524 παρ. 4 εδ. α` και 591 παρ.1 KΠολΔ, σαν να ήταν και αυτός παρών, ενώ το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το εισαγωγικό δικόγραφο της δίκης, τις προτάσεις που κατατέθηκαν στην πρωτοβάθμια δίκη από το διάδικο που δεν εμφανίσθηκε, καθώς και τα πρακτικά και τις εκθέσεις που λήφθηκαν κατ` αυτή, τα οποία είναι υποχρεωμένος να προσκομίσει μέσα σε πέντε ημέρες από τη συζήτηση ο παριστάμενος διάδικος, διαφορετικά κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση (ΜονΕφΑΘ 82/2020, ΤΝΠ Νόμος, ΜονΕφΑΘ 748/2020, ΤΝΠ Νόμος, ΜονΕφΠειρ 124/2022, ΤΝΠ Νόμος, ΕφΠειρ 351/2021, ΤΝΠ Νόμος, ΕφΠειρ 246/2020, ΤΝΠ Νόμος).
Στην προκειμένη περίπτωση, εισάγεται προς συζήτηση η υπό κρίση έφεση της εκκαλούσας – καθης η ανακοπή κατά της με αριθμό 1222/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία εκδόθηκε ερήμην της κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών και έκανε δεκτή την από 4.11.2022 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιώς, ΓΑΚ/ΕΑΚ/……………/2022 ανακοπή, που άσκησε η ανακόπτουσα και νυν εφεσίβλητη. Οπως προκύπτει από την με αριθμό ……./21.8.2023 έκθεση επίδοσης που συνέταξε ο Δικαστικός επιμελητής της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, ………… που επικαλείται και προσκομίζει η εκκαλούσα, η οποία κατέθεσε προτάσεις και εκπροσωπήθηκε από τον πιο πάνω πληρεξούσιο δικηγόρο της, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης έφεσης, με την προαναφερόμενη πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση, για τη δικάσιμο της 6.6.2024, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην εφεσίβλητη. Κατά την δικάσιμο αυτή η υπόθεση δεν εκφωνήθηκε λόγω της διενέργειας εκλογών για την ανάδειξη των μελών του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου της 9.6.2024. Εν συνεχεία με την με αριθμό …./18.6.2024 πράξη του Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιώς, η υπόθεση επανεισήχθη προς εκδίκαση κατά την δικάσιμο της 6.2.2025, εκδοθείσας της με αριθμό 115/2025 απόφασης του Δικαστηριου αυτού, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση αυτής. Ηδη η εκκαλούσα με την από 30.6.2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ/…………./2025 κλήση της επανεισήγαγε την υπόθεση προς συζήτηση, ενώ όπως προκύπτει από την με αριθμό …./25.8.2025 έκθεση επίδοσης που συνέταξε ο Δικαστικός επιμελητής της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, ……………. που επικαλείται και προσκομίζει η εκκαλούσα, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της ως άνω κλήσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση, για τη δικάσιμο που στην αρχή της παρούσας αναφέρεται, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην εφεσίβλητη. Κατά την εκφώνηση όμως και συζήτηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, η εφεσίβλητη εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Δήμητρα Καρπουζά, με την από 31-03-2026 δήλωση που προκατέθεσε, σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ. 2 KΠολΔ. Ωστόσο, η προσβαλλόμενη απόφαση, ως προς την εκκαλούσα – καθής η ανακοπή εκδόθηκε ερήμην της, με αποτέλεσμα να είναι, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 524 παρ. 1 και 2, 528 και 591 παε.7 KΠολΔ, υποχρεωτική η προφορική συζήτηση της υπόθεσης ως προς αυτήν και την εφεσίβλητη – ανακόπτουσα ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και να μην εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 KΠολΔ. Συνακόλουθα, εφόσον δεν είναι επιτρεπτή η εμφάνιση της εφεσίβλητης κατά τη συζήτηση της κρινόμενης έφεσης, με την προαναφερόμενη έγγραφη δήλωση που υπογράφεται από την ανωτέρω πληρεξούσια δικηγόρο της, βάσει της οποίας δεν θα παρασταθεί κατά την εκφώνησή της, αυτή δεν έλαβε μέρος κανονικά στην δίκη, έστω και αν κατέθεσε προτάσεις. Επομένως, εφόσον κατά την εκφώνηση της υπόθεσης η εφεσίβλητη εμφανίστηκε, πλην, όμως, δεν μετείχε κανονικά στη συζήτησή της, πρέπει, σύμφωνα με τις προπαρατεθείσες νομικές σκέψεις, να δικαστεί ερήμην, να προχωρήσει όμως η διαδικασία σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 524 παρ. 4 εδ. α` KΠολΔ, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι προτάσεις της και οι σε αυτές περιεχόμενοι αυτοτελείς ισχυρισμοί της, καθώς και τα επικαλούμενα από αυτήν και προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα. Εξάλλου, για το παραδεκτό της συζήτησης της έφεσης, η παριστάμενη εκκαλούσα προσκόμισε, αντίγραφα της ανακοπής, των προτάσεων της εφεσίβλητης που είχε καταθέσει στην πρωτοβάθμια δίκη και των πρακτικών, που τηρήθηκαν κατ` αυτήν, σύμφωνα με το άρθρο 524 παρ. 4 εδ. γ` KΠολΔ.
Η ένδικη από 30-5-2023 έφεση, η οποία κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιώς, με αύξοντα γενικό και ειδικό αριθμό κατάθεσης ενδίκου μέσου ………./2023 και ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, με αύξοντα γενικό και ειδικό αριθμό κατάθεσης …………./2023, κατά της με αριθμό 1222/2023 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που δίκασε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, ερήμην της καθής η ανακοπή, έχει ασκηθεί νομότυπα ενώπιον του παρόντος αρμοδίου Δικαστηρίου (άρθρο 19 KΠολΔ,), είναι, δε και εμπρόθεσμη (άρθρο 518 παρ. 1 KΠολΔ), καθώς η εκκαλουμένη απόφαση επιδόθηκε στην εκκαλούσα την 5.5.2023, όπως προκύπτει από την επισημείωση της Δικαστικής Επιμελήτριας σε επικυρωμένο από την πληρεξουσία της εφεσίβλητης, αντίγραφο της εκκαλουμένης που προσκομίζει και επικαλείται η εφεσίβλητη και η κρινόμενη έφεση ασκήθηκε με την κατάθεση του δικογράφου αυτής, στην Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, την 2.6.2023 (ΓΑΚ/ΕΑΚ/…………../2023), ήτοι εντός της τριακονθήμερης προθεσμίας. Για το παραδεκτό δε της ως άνω εφέσεως έχει καταβληθεί κατά την κατάθεση της το προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 495 παρ. 3 KΠολΔ παράβολο (βλ. σχετ. το με κωδικό …………./2023, ηλεκτρονικό παράβολο Δημοσίου σε συνδυασμό 1.6.2023 απόδειξη πληρωμής της Eurobank A.E.). Περαιτέρω, ενόψει του ότι η εκκαλούσα – καθής η ανακοπή προβάλλει ως λόγους της έφεσης τη μη ορθή εφαρμογή του νόμου και την εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, ως προς τον λόγο ανακοπής που εξετάστηκε και έγινε δεκτός η εκκαλουμένη απόφαση πλήττεται στο σύνολό της και πρέπει αυτή να εξαφανισθεί, κατ’ ανάγκην, ως προς όλες της τις διατάξεις. Επομένως, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 495 §§ 1, 2, 511, 513 § 1 στοιχ. β, 516 § 1, 517, 518 § 1 και 528 KΠολΔ, πρέπει η έφεση αυτή να γίνει τυπικά και ουσιαστικά δεκτή, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη οριστική απόφαση, να αποδοθεί στην εκκαλούσα το κατατεθέν παράβολο (άρθρο 495 § 3 KΠολΔ), να κρατηθεί η υπόθεση, να δικαστεί από το Δικαστήριο τούτο και να ερευνηθεί η ένδικη ανακοπή, ως προς τη νομική και ουσιαστική της βασιμότητα, κατά την προσήκουσα ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών.
Με την κρινόμενη ανακοπή, η ανακόπτουσα, ζητεί να ακυρωθούν, για τους αναφερόμενους σε αυτήν λόγους, α) η από 30.9.2022 επιβληθείσα κατάσχεση, δυνάμει της με αριθμό …………./30.9.2022 έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτων που συνέταξε ο Δικαστικός Επιμελητής της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς, ……………., και το με αριθμό ……./11.10.2022 απόσπασμα της ως άνω έκθεσης κατάσχεσης και β) η επισπευδόμενη από τη καθής, με βάση την ως άνω έκθεση κατάσχεσης διαδικασία αναγκαστικής κατάσχεσης και να καταδικαστεί η καθής στην καταβολή της δικαστικής της δαπάνης. Με το ανωτέρω περιεχόμενο, η ανακοπή, αρμοδίως καθ’ ύλη και κατά τόπον είχε εισαχθεί για να δικαστεί στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς (933 KΠολΔ) κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων (937 παρ.3, 614 KΠολΔ) την οποία το Δικαστήριο εφάρμοσε αυτεπάγγελτα. Περαιτέρω, η ανακοπή έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, εντός της τασσόμενης κατ άρθρο 934 παρ.1 εδ.α και β KΠολΔ, προθεσμίας. Πρέπει, επομένως, η ανακοπή να ερευνηθεί ως προς τη βασιμότητα των προβαλλόμενων λόγων της (άρθρ. 933 παρ. 1 KΠολΔ), κατά την ίδια πιο πάνω διαδικασία.
Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 631, 632 παρ. 1 εδ. 1 και 633 KΠολΔ, η διαταγή πληρωμής αποτελεί τίτλο εκτελεστό και ο οφειλέτης κατά του οποίου στρέφεται αυτή, έχει το δικαίωμα, μέσα σε δεκαπέντε εργάσιμες ημέρες από την επίδοσή της, να ασκήσει ανακοπή, η οποία απευθύνεται στο καθ’ ύλην αρμόδιο δικαστήριο (632 παρ 1 εδ. 1 KΠολΔ). Αν η ανακοπή έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα και νόμιμα και οι λόγοι της είναι νόμιμοι και βάσιμοι, το δικαστήριο ακυρώνει τη διαταγή πληρωμής, διαφορετικά απορρίπτει την ανακοπή και επικυρώνει τη διαταγή πληρωμής (633 παρ. 1 KΠολΔ). Αν δεν έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα ανακοπή, εκείνος υπέρ του οποίου έχει εκδοθεί η διαταγή πληρωμής, μπορεί να επιδώσει πάλι τη διαταγή στον οφειλέτη, ο οποίος έχει το δικαίωμα να ασκήσει την ανακοπή μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε, εργασίμων ημερών από τη νέα επίδοση. Αν περάσει άπρακτη και η παραπάνω προθεσμία, η διαταγή πληρωμής αποκτά δύναμη δεδικασμένου και είναι δυνατόν να προσβληθεί μόνο με αναψηλάφηση (633 παρ. 2 KΠολΔ). Από τον συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων και αυτών των άρθρων 322 και 330 KΠολΔ, συνάγονται τα ακόλουθα: Το δικαίωμα του οφειλέτη να ασκήσει την ανακοπή του άρθρου 633 παρ. 2 KΠολΔ, υφίσταται όταν αυτός δεν έχει ασκήσει εμπρόθεσμα την ανακοπή του άρθρου 632 παρ. 1 του KΠολΔ, δηλαδή μέσα στη δεκαπενθήμερη προθεσμία από την πρώτη επίδοση της διαταγής πληρωμής, αλλά, για την ταυτότητα του νομικού λόγου, και όταν η ως άνω εμπροθέσμως ασκηθείσα ανακοπή απορριφθεί για λόγους τυπικούς, αφού στην περίπτωση αυτή, η απορριφθείσα ανακοπή θεωρείται ότι δεν έχει ασκηθεί, ενόψει του ότι, με την απόρριψή της για τέτοιους λόγους, δεν επέρχονται τα αποτελέσματα της παραγράφου 1 του άρθρου 633 KΠολΔ, δηλαδή είτε η τελεσίδικη ακύρωση της διαταγής πληρωμής, είτε η τελεσίδικη επικύρωσή της, και η διαταγή πληρωμής δεν αποκτά ισχύ δεδικασμένου. Με τελεσίδικη απόφαση ισοδυναμεί και η διαταγή πληρωμής, η οποία έχει αποκτήσει ισχύ δεδικασμένου, μετά την τελεσίδικη απόρριψη της ασκηθείσας ανακοπής ή, σε περίπτωση μη άσκησης ανακοπής, κατ’ άρθρο 632 KΠολΔ, μετά την παρέλευση άπρακτης της προθεσμίας άσκησης της ανακοπής του άρθρου 633 παρ. 2 KΠολΔ (ΑΠ 186/2023, δημ. Νόμος). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 933 παρ. 4 KΠολΔ, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το ν. 4335/2015, αν ο εκτελεστός τίτλος είναι δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, οι αντιρρήσεις είναι απαράδεκτες στην έκταση που ισχύει το δεδικασμένο, σύμφωνα με τα άρθρα 330 και 633 παρ. 2 εδ. γ` KΠολΔ, αντίστοιχα. Εξάλλου, κατά το άρθρο 330 εδ. α` KΠολΔ, το δεδικασμένο εκτείνεται στις ενστάσεις που προτάθηκαν, καθώς και σε εκείνες που μπορούσαν να προταθούν και δεν προτάθηκαν. Από τη διάταξη αυτή, προκύπτει ότι καλύπτονται από το δεδικασμένο όλες οι προταθείσες ενστάσεις, ασχέτως της νομικής τους θεμελίωσης. Από εκείνες που δεν προτάθηκαν, καλύπτονται: α) όλες οι ενστάσεις εκ του δικονομικού δικαίου, β) όλες οι καταχρηστικές ενστάσεις, δηλαδή εκείνες που στηρίζονται επί απλών πραγματικών περιστατικών και γ) όλες οι γνήσιες αυτοτελείς ή αυθύπαρκτες ενστάσεις, δηλαδή εκείνες που, όπως και οι καταχρηστικές, στηρίζονται επί απλού πραγματικού γεγονότος, αλλά περαιτέρω στηρίζουν διαπλαστικό δικαίωμα του εναγομένου, ώστε να αποτελούν παραλλήλως και ενστάσεις υπό ουσιαστική έννοια. Όλες αυτές οι ενστάσεις, είτε αφορούν στις διαδικαστικές προϋποθέσεις, είτε αφορούν στο κατ’ ουσία βάσιμο της αγωγής, καλύπτονται από το δεδικασμένο. Η μη προταθείσα ένσταση καλύπτεται από το δεδικασμένο, εφόσον ήταν δυνατόν να προταθεί κατά τη διάρκεια προηγουμένης δίκης, εφόσον δηλαδή υπήρχαν έκτοτε όλα τα απαιτούμενα για την θεμελίωση της γεγονότα, έστω και αν ο διάδικος τα αγνοούσε υπαιτίως ή ανυπαιτίως (ΑΠ 1203/2020, δημ. Νόμος). (ΕφΔωδ 14/2021, δημ. Νόμος, Κονδύλης Δ., Το δεδικασμένο κατά τον Κώδικα Πολ. Δικονομίας, δεύτερη έκδοση, σελ. 78-79). Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 332, 304 παρ.2, 312 παρ.1, 336 παρ.2 και 438 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι δεδικασμένο που πηγάζει από προηγούμενη απόφαση του ίδιου δικαστηρίου μπορεί να ληφθεί υπόψη αυτεπαγγέλτως, ακόμη και αν η τελεσίδικη απόφαση δεν προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας, εφόσον η έκδοσή της είναι γνωστή στο δικαστήριο από άλλη δικαστική του ενέργεια, αφού ως προς το περιεχόμενό της παράγεται πλήρης απόδειξη για όλους για τη γνώμη που έχει εκφέρει το δικαστήριο (ΑΠ 662/2001 ΤΝΠ Νομος). Σύμφωνα με τα ιστορούμενα στην κρινόμενη ανακοπή, μετά από αίτηση της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «……………….», εκδόθηκε σε βάρος της ανακόπτουσας, η με αριθμό ……./2012 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία η τελευταία επιτάχθηκε να καταβάλλει το ποσό των 31.021,55 ευρώ έντοκα με το συμβατικό επιτόκιο υπερημερίας από 26.10.2011, ήτοι την επομένη ημέρα από την καταγγελία και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση και το ποσό των 800 ευρώ ως δικαστική δαπάνη. Στις 14.6.2022 η καθής η ανακοπή επέδωσε στην ανακόπτουσα για δεύτερη φορά αντίγραφο του πρώτου εκτελεστού απογράφου της ως άνω διαταγής πληρωμής, παρά πόδας της από 13.5.2022 επιταγής προς πληρωμής με την οποία επιτάχθηκε να καταβάλλει α) για επιδικασθέν κεφάλαιο το ποσό των 31.021,55 ευρώ, εντόκως με επιτόκιο υπερημερίας, που υπερβαίνει το εκάστοτε συμβατικό επιτόκιο της ενήμερης οφειλής κατά 2,5 ποσοστιαίες μονάδες, από 26.10.2011 μέχρι ολοσχερούς εξόφλησης β) για δικαστική δαπάνη το ποσό των 800 ευρώ, γ) για σύνταξη επιταγής το ποσό των 50 ευρώ, δ) για δαπάνη επίδοσης το ποσό των 50 ευρώ με επισήμανση ότι σε περίπτωση μη πληρωμής του ως άνω ποσού, η επιταγή θα εκτελεστεί αναγκαστικά. Κατά της ως άνω διαταγής πληρωμής, και προηγούμενης από την επίδικη από 26.9.2012 επιταγής προς εκτέλεση, η ανακόπτουσα άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 17.10.2021 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 8268/2012 ανακοπή και το με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ/…………../2018 δικόγραφο πρόσθετων λόγων αυτής ζητώντας την ακύρωσή τους. Επί των ως άνω δικογράφων που δικάστηκαν με την τακτική διαδικασία αντιμωλία των διαδίκων εκδόθηκε η με αριθμό 1945/2019 οριστική απόφαση του Δικαστηρίου εκείνου, με την οποία απορρίφθηκε η ανακοπή και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής. Κατά της ως άνω απόφασης ασκήθηκαν α) η από 1.1.2022 (ΓΑΚ/ΕΑΚ/…………./2022) έφεση, β) η από 25.7.2022 (ΓΑΚ/ΕΑΚ/………./2022) και γ) αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση από την καθής η κρινόμενη κατά την παρούσα δίκη καθής η ανακοπή και γ) η από 4.7.2022 (ΓΑΚ/ΕΑΚ/……………/2022) αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση από την ίδια διάδικο. Τα ως άνω δικόγραφα συνεκδικάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (Μονομελές Εφετείο Πειραιώς) και επ αυτών εκδόθηκε η με αριθμό 403/2023 απόφαση, γεγονός που είναι γνωστό στο Δικαστήριο από προηγούμενη ενέργειά του, με την οποία αφού κηρύχθηκε ματαιωμένη η συζήτηση της υπό στοιχείο γ αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, και συνεκδικάστηκαν τα υπόλοιπα δικόγραφα, αντιμωλία των κατά την παρούσα δίκη διαδίκων, έγινε δεκτή εν μέρει η έφεση, εξαφανίστηκε εν μέρει η εκκαλουμένη απόφαση και ακυρώθηκε εν μέρει η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής και επιταγή προς εκτέλεση, κατά το ποσό των 150,29 ευρώ που αφορά συμβατικούς τόκους για το χρονικό διάστημα από 11.12.2008 έως 19.10.2011 και κατά το ποσό των 452,33 ευρώ που αφορά συμβατικούς τόκους για το χρονικό διάστημα από 19.10.2011 έως 4.9.2018. Με τον έκτο λόγο της κρινόμενης ανακοπής η ανακόπτουσα ισχυρίζεται ότι η ανακοπτόμενη έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτου, είναι άκυρη, επειδή τόσο στην με αριθμό ……../2012 διαταγή πληρωμής, όσο και στην από 13.5.2022 επιταγή προς πληρωμή δεν αναφέρεται το ποσό των κεφαλοποιημένων τόκων. Με τον έβδομο λόγο της ανακοπής της ισχυρίζεται ότι η έκθεση κατάσχεσης είναι άκυρη επειδή πάσχουν αοριστίας η ως άνω διαταγή πληρωμής και η επιταγή προς πληρωμή, επειδή α) η καθής η ανακοπή δεν τήρησε ξεχωριστό λογαριασμό εξωλογιστικών τόκων από 15.9.2011 με αποτέλεσμα να αυξηθεί παρανόμως το χρεωστικό της κατάλοιπο κατά το ποσό των 410,56 ευρώ, β) δεν υφίσταται πληρότητα των αποσπασμάτων των εμπορικών βιβλίων που προσκόμισε η καθής η ανακοπή για την έκδοση της διαταγής πληρωμής, γ) η καθής παρανόμως συνεχίζει να εκτοκίζει την οφειλή της καταλογίζοντάς της επιπλέον τόκους ποσού 32.905,08 ευρώ, την 4.9.2018, γεγονός που καθιστά τις ενέργειές της καταχρηστικές και δ) δεν προσκόμισε με την από 13.5.2022 επιταγή προς πληρωμή πίνακα εξωλογιστικού προσδιορισμού των τόκων. Με τον όγδοο λόγο της ανακοπής της ισχυρίζεται ότι η ανακοπτόμενη έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτου είναι άκυρη επειδή είναι άκυροι οι ΓΟΣ της σύμβασης που σύναψε με την αρχική δανείστρια τράπεζα και ειδικότερα είναι άκυροι α) ο παράνομος υπολογισμός τόκων με βάση τις 360 ημέρες αντί του ορθού των 365 ημερών, (όρος 3.2. της σύμβασης), β) η παράνομη μετακύλιση, κεφαλαιοποίηση, τοκογονία και ανατοκισμός της εισφοράς του ν.128/1975 (όρος 3.2. και 3.3. της σύμβασης τοκοχρεωλυτικού δανείου), γ) αδιαφανή κριτήρια μεταβολής του επιτοκίου, που επιφέρουν παραβίαση των συμβατικών όρων που ορίζουν το επιτόκιο από μέρους της καθής (όρος 3 και παράρτημα της σύμβασης), δ) ο όρος 4.3 της σύμβασης και του παραρτήματος, αναφορικά με το συνολικό ετήσιο πραγματικό ποσοστό επιβάρυνσης (ΣΕΠΠΕ) λόγω αδιαφάνειας. Με τον ένατο λόγο της ανακοπής ισχυρίζεται ότι η έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης είναι άκυρη, λόγω έλλειψης τυπικής προϋπόθεσης έκδοσης του εκτελεστού τίτλου, ήτοι της διαταγής πληρωμής, καθώς δεν επισυνάφθηκαν και δεν προσκομίστηκαν με την αίτηση για την έκδοσή της τα έγγραφα που αποδεικνύουν την απαίτηση. Με τον δέκατο λόγο της ανακοπής, ζητεί να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης, επειδή στα αποσπάσματα των εμπορικών βιβλίων, βάσει των οποίων εκδόθηκε ο εκτελεστός τίτλος, δεν αναγράφονται τα κονδύλια των χρεώσεων των πιστώσεων, και δεν αναγράφονται τα στοιχεία της επίδικης σύμβασης στην αίτηση για την έκδοση της διαταγής πληρωμής. Ωστόσο, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στην ανωτέρω νομική σκέψη της παρούσας, άπαντες οι ανωτέρω λόγοι ανακοπής, οι έκτος και έβδομος κατά τα σκέλη που αναφέρονται σε πλημμέλειες της διαταγής πληρωμής, που αφορούν την ύπαρξη και το ύψος της απαίτησης, αλλά και την εγκυρότητα του εκτελεστού τίτλου, τυγχάνουν απορριπτέοι ως απαράδεκτοι κατ’ άρθρο 933 παρ. 4 KΠολΔ, διότι η με αριθμό ……/2012 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που συνιστά τον εκτελεστό τίτλο, μετά την εν μέρει ακύρωσή των τόκων αυτής, συνολικού ποσού 602,52 ευρώ κατά τα λοιπά έχει αποκτήσει δύναμη δεδικασμένου, σύμφωνα με το διατακτικό της με αριθμό 401/2023 απόφασης του Δικαστηρίου αυτού. Συνεπώς, άπαντες οι ανωτέρω λόγοι ανακοπής τυγχάνουν απορριπτέοι ως απαράδεκτοι λόγω δεδικασμένου, κατ’ άρθρο 933 παρ. 4 KΠολΔ, που παρήχθη από την ως άνω απόφαση, καθώς η τυχόν εξέταση των λόγων αυτών θα την ανέτρεπε έμμεσα. Ενόψει των ανωτέρω, εφόσον η διαταγή πληρωμής έχει αποκτήσει δύναμη δεδικασμένου, κατά το μέρος που αυτή δεν ακυρώθηκε με την με αριθμό 401/2023 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, τόσο το κύρος της, όσο και η απαίτηση που επιδικάστηκε με αυτήν, δεν μπορούν πλέον να αμφισβητηθούν με την κρινόμενη ανακοπή του άρθρου 933 KΠολΔ.
Περαιτέρω, αν και με την ένδικη ανακοπή ζητείται η ακύρωση της με αριθμό …../30.9.2022 έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτων που συνέταξε ο Δικαστικός Επιμελητής της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς, ……………., και του με αριθμό …../11.10.2022 αποσπάσματος της ως άνω έκθεσης κατάσχεσης, και για λόγους που αφορούν αφενός αναντιστοιχία των ποσών που επιτάσσεται να καταβάλει η ανακόπτουσα με την από 13.5.2022 επιταγή προς πληρωμή και των ποσών για τα οποία επιβλήθηκε εν τέλει η κατάσχεση, αλλά και για αοριστία του περιορισμού της απαίτησης για την οποία εντέλει επιβλήθηκε η κατάσχεση, η παριστάμενη διάδικος δεν προσκομίζει, ούτε επικαλείται τα ως άνω έγγραφα, τα οποία κρίνονται ουσιώδη, προκειμένου να μπορέσει το Δικαστήριο να αποφανθεί επί των λόγων ανακοπής που βάλλουν κατά των πράξεων αυτών. Ενόψει των ανωτέρω, πρέπει να διαταχθεί η επανάληψη της συζήτησης, κατά το άρθρο 254 KΠολΔ, να προσκομισθούν από τον επιμελέστερο των διαδίκων, α) αντίγραφο της με αριθμό …./30.9.2022 έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτων που συνέταξε ο Δικαστικός Επιμελητής της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς, ……………, και του με αριθμό ……/11.10.2022 αποσπάσματος της ως άνω έκθεσης κατάσχεσης, και β) αντίγραφο της από 13.5.2022 επιταγής προς πληρωμή Τέλος, διάταξη περί δικαστικών εξόδων δεν τίθεται, καθόσον η παρούσα απόφαση δεν είναι οριστική (άρθρο 191 παρ. 1 του ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ την από 30-5-2023 έφεση, (ΓΑΚ/ΕΑΚ/…………/2023), ερήμην της εφεσίβλητης
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και ουσιαστικά την έφεση
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του το με κωδικό …../2023, e- Παραβόλου του Υπουργείου Οικονομικών στην εκκαλούσα
ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την με αριθμό 1222/2023 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς
ΚΡΑΤΕΙ και δικάζει την από 14.11.2022 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης, ΓΑΚ/ΕΑΚ/……………/2022 ανακοπή
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ο,τι κρίθηκε απορριπτέο
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επανάληψη της συζήτησης της υπόθεσης στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού, προκειμένου να προσκομιστούν, α) αντίγραφο της με αριθμό …./30.9.2022 έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτων που συνέταξε ο Δικαστικός Επιμελητής της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς, . ……., και του με αριθμό ……./11.10.2022 αποσπάσματος της ως άνω έκθεσης κατάσχεσης, και β) αντίγραφο της από 13.5.2022 επιταγής προς πληρωμή
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στον Πειραιά στις 6.7.2026 σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριό του συνεδρίαση, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων, παρούσας της Γραμματέως
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ