ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αριθμός Απόφασης 496/2026
ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Τμήμα 4ο
Αποτελούμενο από τους Δικαστές Θεώνη Μπούρη, Πρόεδρο Εφετών, Δημήτριο Καβαλλάρη, Εφέτη, Αγγελική Καγιούλη, Εφέτη-Εισηγήτρια και από τη Γραμματέα Ε.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ………… για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της εκκαλούσας: ……………., η οποία παραστάθηκε δια δηλώσεως, κατ’ άρθρ. 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, της πληρεξουσίας δικηγόρου της, Λεμονιάς Καπετάνιου, η οποία προκατέθεσε προτάσεις.
Των εφεσίβλητων: 1) ………..,2) …………., οι οποίοι παραστάθηκαν με την πληρεξουσία δικηγόρο τους Άννα Κούπα.
Οι ενάγοντες-εφεσίβλητοι με την από την από 10/7/2023 (αριθμ. εκθ. καταθ. ……………/2023) αγωγή τους, απευθυνόμενη ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, ζήτησαν τα όσα σε αυτή αναφέρονται. Επί της αγωγής εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 2305/2025 απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου, η οποία έκανε δεκτή την αγωγή. Την απόφαση αυτή προσέβαλε η εκκαλούσα με την υπό κρίση από 3/10/2025 έφεση, που κατατέθηκε στην Γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιώς με αριθμό κατάθεσης ………../2025 και ορίστηκε δικάσιμος αυτής με την υπ’ αριθμ. ……………/2026 πράξη του Γραμματέα του Δικαστηρίου τούτου η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμος και γράφτηκε στο πινάκιο.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης η πληρεξουσία δικηγόρος των εφεσίβλητων, αφού ανέπτυξε τους ισχυρισμούς της, ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις έγγραφες προτάσεις της, η δε πληρεξουσία δικηγόρος της εκκαλούσας, κατόπιν δήλωσής της, που έγινε σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ, δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, αλλά προκατέθεσε προτάσεις.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 524 παρ. 2 ΚΠολΔ, όταν ασκείται έφεση κατ’ ερήμην εκδοθείσας αποφάσεως, η συζήτηση είναι προφορική και, για το λόγο αυτό, δεν έχει εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, με αποτέλεσμα να μην είναι επιτρεπτή η παράσταση, κατά τη συζήτηση της εφέσεως, με κοινή δήλωση των διαδίκων, που υπογράφεται από τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους ή με μονομερή δήλωση κάποιου ή όλων από αυτούς ότι δεν θα παραστούν κατά την εκφώνηση (ΑΠ 491/23, ΑΠ 476/17 ΤΝΠ Nomos, ΑΠ 1040/13 ΧρΙΔ 2014. 128). Η ως άνω απαγόρευση της παραστάσεως με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου του ισχύει, όχι μόνο για το διάδικο που στον πρώτο βαθμό δικάστηκε σαν να ήταν παρών, αλλά και για τον αντίδικό του, ο οποίος είχε παραστεί κανονικά, αφού, διαφορετικά, δεν νοείται προφορική συζήτηση (ΑΠ 491/2023, ΑΠ 93/2013, ΑΠ 652/2011, ΑΠ 251/2009 ΤΝΠ Nomos). Τούτο, άλλωστε, επιβάλλεται από την αρχή της δίκαιης δίκης, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ, και για την ισότητα των όπλων {ΑΠ 491/23, ΑΠ 286/23, ΑΠ 131/22, ΑΠ 635/20, ΑΠ 1478/19, ΑΠ 476/17, ΑΠ 11/16, ΑΠ 1858/14, ΑΠ 93/13 ΤΝΠ Nomos, ΑΠ 280/12 ΝοΒ 2013. 132, ΑΠ 866/08 ΤΝΠ Nomos, ΕΔυτΜακ 17/20, ΕΠειρ(Μον) 15/23, ΕΠειρ(Μον) 123/22, ΕΠειρ(Μον) 341/21 ΤΝΠ Nomos}. Η υποβολή τέτοιας δήλωσης από πληρεξούσιο δικηγόρο διαδίκου, που έχει μεν καταθέσει προτάσεις, δεν παρίσταται, όμως, στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, για την οποία είναι υποχρεωτική η προφορική συζήτηση, συνιστά μη προσήκουσα παράσταση, συνεπαγόμενη την ερημοδικία του διαδίκου {ΕΠειρ(Τριμ) 27/16, ΕΠειρ(Μον) 215/23, ΕΑ(Μον) 220/22, ΕΠειρ(Μον) 45/20 ΤΝΠ Nomos}. Ως εκ τούτου, οι προτάσεις του, οι περιεχόμενοι σ’ αυτές ισχυρισμοί και τα υποβαλλόμενα δι’ αυτών αιτήματά του, όπως και τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα δεν λαμβάνονται υπόψη (ΑΠ 2150/14 ΤΝΠ Nomos), εάν δε ο μη προσηκόντως παριστάμενος και γι’ αυτό ερήμην δικαζόμενος διάδικος είναι ο εκκαλών, η έφεσή του απορρίπτεται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 524 παρ. 3 εδαφ. α’ ΚΠολΔ, που ορίζει, ως συνέπεια της ερημοδικίας του εκκαλούντος, την κατ’ ουσίαν απόρριψη της έφεσής του (ΑΠ 78/22 ΤΝΠ Nomos, ΕΑ 2219/07 ΕλλΔικ 2008. 872, ΜονΕφΠειρ 124/23 ΤΝΠ Nomos), ανεξάρτητα από την υποβολή ή μη σχετικού αιτήματος του εφεσίβλητου, διότι ο εκκαλών, με την απουσία του ή τη μη προσήκουσα παράσταση του, θεωρείται ότι παραιτείται από την έφεση και αποδέχεται την πρωτόδικη απόφαση {ΑΠ 1478/19, ΑΠ 11/16, ΑΠ 2150/14, ΑΠ 1858/14, ΕΔωδ 28/20, ΕΔυτΜακ 17/20, ΕφΠειρ(Μον) 215/23, ΕφΠειρ(Μον) 341/21 ΤΝΠ Nomos}.
Στην προκειμένη περίπτωση οι ενάγοντες-εφεσίβλητοι με την από την από 10/7/2023 (αριθμ. εκθ. καταθ. ………/2023) αγωγή τους, απευθυνόμενη ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς και στρεφόμενη κατά της εκκαλούσας, ζήτησαν α) να αναγνωρισθεί η ακυρότητα της υπ’ αριθμ. ………/24-11-2007 δημόσιας διαθήκης της …………, κατοίκου εν ζωή ………….. Αττικής, που απεβίωσε στις 13/7/2020 εντός του Νοσοκομείου ΓΝΝΠ Άγιος Παντελεήμων, την οποία συνέταξε η συμβολαιογράφος Αθηνών ………….. και δημοσιεύθηκε από το Ειρηνοδικείο Αθηνών με το υπ’ αριθμ. …./2021 πρακτικό του και β) επικουρικά, την ερμηνεία της ως άνω διαθήκης, την αναγνώριση του κληρονομικού δικαιώματός τους, ως κληρονόμων της …………….. και την αναγνώριση της υποχρέωσης της εναγομένης να τους αποδώσει το 1/6 όλων των περιουσιακών στοιχείων της κληρονομίας, κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στην αγωγή και να καταδικασθεί αυτή στη δικαστική τους δαπάνη. Επί της αγωγής εξεδόθη η υπ’ αριθμ. 2305/2025 απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου, η οποία έκανε δεκτή την αγωγή, λόγω της ερημοδικίας της εναγομένης (άρθρο 271 παρ. 3 ΚΠολΔ). Την απόφαση αυτή προσέβαλε η εκκαλούσα με την υπό κρίση από 3/10/2025 έφεση, με την οποία παραπονείται για τους αναφερόμενους σε αυτή λόγους, που ανάγονται σε εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ζητώντας να εξαφανιστεί η απόφαση ώστε να απορριφθεί η αγωγή των εφεσίβλητων, και να καταδικαστούν αυτοί στα δικαστικά της έξοδα και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας.
Η υπό κρίση έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 2305/2025 οριστικής αποφάσεως (άρθρο 513 παρ. 1 β ΚΠολΔ) του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε ερήμην της εναγομένης, κατά την τακτική διαδικασία, αρμοδίως εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Περαιτέρω, η έφεση έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα, προ πάσης επιδόσεως (καθώς από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν προκύπτει η επίδοση της εκκαλουμένης), κατ’ άρθρο 518 παρ.2 ΚΠολΔ, δεδομένου ότι η εκκαλούμενη απόφαση δημοσιεύθηκε στις 26/5/2025, η δε κατ’ αυτής έφεση ασκήθηκε πριν την πάροδο διετίας από την ως άνω δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφαση (ως το άρθρο 518 ΚΠολΔ ίσχυε κατά το χρόνο δημοσίευσης της εκκαλουμένης, άρθρο 533 παρ. 2 ΚΠολΔ), στις 16/10/2025, ενώ για το παραδεκτό αυτής έχει καταβληθεί το απαιτούμενο παράβολο, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 495 ΚΠολΔ (βλ. το υπ’ αριθμ. ……………./2025 ηλεκτρονικό παράβολο έφεσης).
Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του παρόντος Δικαστηρίου, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, στην αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, όταν η υπόθεση αυτή εκφωνήθηκε νομίμως από τη σειρά του οικείου πινακίου, η εκκαλούσα, παραστάθηκε με δήλωση της πληρεξουσίας της δικηγόρου, κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, οι δε εφεσίβλητοι παραστάθηκαν με την ως άνω πληρεξούσια δικηγόρο τους. Σύμφωνα, όμως, με τα ως άνω εκτιθέμενα στη νομική σκέψη της παρούσας, εφόσον η έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης ασκήθηκε από τον διάδικο που δικάστηκε, στον πρώτο βαθμό ερήμην, είναι υποχρεωτική, ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, η προφορική συζήτηση της υπόθεσης και δεν έχει εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, η ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου παράσταση της ερημοδικασθείσας στον πρώτο βαθμό εναγομένης και ήδη εκκαλούσας, με δήλωση, δεν ήταν επιτρεπτή και η υποβολή τέτοιας δήλωσης από την τελευταία συνιστά μη προσήκουσα παράσταση αυτού, με δικονομική συνέπεια την ερημοδικία της. Συνακολούθως, πρέπει, σύμφωνα και με τα ανωτέρω διαλαμβανόμενα στην αρχή της παρούσας σκέψης, η κρινομένη έφεση να απορριφθεί, κατ’ άρθρο 524 παρ. 3 εδ. α ΚΠολΔ, ως ουσία αβάσιμη. Περαιτέρω, πρέπει να ορισθεί το παράβολο, για την περίπτωση άσκησης ανακοπής ερημοδικίας, κατά της παρούσας, από την εκκαλούσα (άρθρα 501, 502 παρ. 1 και 505 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό. Τέλος δε, λόγω της ήττας της εκκαλούσας, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του ως άνω καταβληθέντος παράβολου εφέσεως στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 αρ. 3 εδ. τελ. ΚΠολΔ) και κατ’ αποδοχή σχετικού αιτήματος των εφεσιβλήτων, να καταδικασθεί η εκκαλούσα στα δικαστικά έξοδα αυτών, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας (άρθρα 183, 184 ΚΠολΔ) σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει ερήμην της εκκαλούσας.
Ορίζει το παράβολο, για την περίπτωση ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας, κατά της παρούσας, στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ’ ουσίαν την έφεση κατά της, εκδοθείσας κατά την τακτική διαδικασία, υπ’ αριθμ. 2305/2025 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.
Διατάσσει την εισαγωγή του e- παράβολου εφέσεως στο Δημόσιο Ταμείο.
Καταδικάζει την εκκαλούσα στη δικαστική δαπάνη των εφεσιβλήτων, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, το ύψος της οποίας ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στον Πειραιά στις 10/7/2026 και δημοσιεύθηκε στις 22/7/2026 σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριό του συνεδρίαση, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ