Αριθμός 446/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Τμήμα 2ο
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Χρυσή Φυντριλάκη, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διευθύνσεως του Εφετείου Πειραιώς, και από τη Γραμματέα Ε.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ……….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των :
Α) ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ: ……………….., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Παναγιώτη Κουτσουβέλη, (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), [ΔΕ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ-ΚΟΥΤΣΟΥΒΕΛΗΣ].
ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1. …………….., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο και 2. Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας «…………..», που εδρεύει στην ……., ……………, όπως νομίμως εκπροσωπείται, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Μαρία Δημητροπούλου, (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.) [ΔΕ ΖΕΜΠΕΡΗΣ-ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ-ΛΑΜΠΡΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ].
Β) ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: ……………, ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ : Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας «…………..», που εδρεύει στην …………., ………………., όπως νομίμως εκπροσωπείται, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Μαρία Δημητροπούλου, (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.) [ΔΕ ΖΕΜΠΕΡΗΣ-ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ-ΛΑΜΠΡΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ].
Γ) ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας «……………», που εδρεύει στην …….., ……………., όπως νομίμως εκπροσωπείται, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Μαρία Δημητροπούλου, (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), [ΔΕ ΖΕΜΠΕΡΗΣ-ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ-ΛΑΜΠΡΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ].
ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: ………………., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Παναγιώτη Κουτσουβέλη, (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), [ΔΕ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ-ΚΟΥΤΣΟΥΒΕΛΗΣ].
Δ) ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: ……………….., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: ………………., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Παναγιώτη Κουτσουβέλη, (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), [ΔΕ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ-ΚΟΥΤΣΟΥΒΕΛΗΣ].
Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς άσκησαν α) η ……….. την από 7.6.2023 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ………/2023) αγωγή, β) ο ………….. την από 19.7.2023 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ………/2023 ανακοίνωση δίκη-προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση-παρεμπίπτουσα αγωγή και γ) η ανώνυμη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία «……………» την από 29.8.2023 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ………./2023) πρόσθετη παρέμβαση, επί των οποίων εκδόθηκε η υπ΄ αριθμ 1056/2025 απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου, που δέχθηκε τα σε αυτήν αναφερόμενα.
Την απόφαση αυτή προσέβαλαν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου α) η υπό στοιχ Α ήδη εκκαλούσα με την από 10.4.2025 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ΠΡΩΤ …….-ΓΑΚ/ΕΑΚ ΕΦΕΤ ………../2025) έφεση, β) ο υπό στοιχ Β ήδη εκκαλών με την από 16.4.2025 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ΠΡΩΤ ……./2025-ΓΑΚ/ΕΑΚ ΕΦΕΤ ……../2025) επικουρική έφεση, γ) η υπό στοιχ Γ ήδη εκκαλούσα με την από 8.4.2025 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ΠΡΩΤ ……./2025-ΓΑΚ/ΕΑΚ ΕΦΕΤ …………/2025) έφεση και δ) ο υπό στοιχ Δ ήδη εκκαλών την από 15.4.2025 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ΠΡΩΤ ……../2025-ΓΑΚ/ΕΑΚ ΕΦΕΤ ………./2025) έφεση. Δικάσιμος των ως άνω εφέσεων ορίσθηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης.
Οι υποθέσεις εκφωνήθηκαν με τη σειρά τους από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκαν.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των παρασταθέντων διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν με δήλωση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους με τις έγγραφες προτάσεις που προκατέθεσαν.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΙΣ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η με γενικό και ειδικό αριθμό κατάθεσης στη γραμματεία του Εφετείου Πειραιά ………/2025 έφεση, η με γενικό και ειδικό αριθμό καταθεσης στην αυτή γραμματεία ……/2025 έφεση, η με γενικό και ειδικό αριθμό κατάθεσης στην αυτή γραμματεία ……/2025 έφεση και η με γενικό και ειδικό αριθμό κατάθεσης στη αυτή γραμματεία …./2025 έφεση, πρέπει να συνεκδικαστούν ως συναφείς μεταξύ τους καθώς στρέφονται κατά της αυτής υπ΄αριθμόν 1056/2025 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά και κατ΄αυτόν τον τρόπο επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων της δίκης (άρθρα 524 παρ 1 και 246 ΚΠολΔ).
Α) Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 524 παρ. 1 και 3 και 271 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος κατά την πρώτη συζήτηση ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, το Δικαστήριο οφείλει να ερευνήσει ποιος από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση της έφεσης. Έτσι, αν τη συζήτηση επισπεύδει ο εκκαλών ή αν αυτός κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, απορρίπτεται η έφεση του ως ανυποστήρικτη, εφόσον είναι παραδεκτή (524 παρ 3 ΚΠολΔ), χωρίς να ερευνηθεί η ουσία της υποθέσεως, γιατί με την απουσία του δημιουργείται τεκμήριο παραιτήσεως του απ` αυτήν. Η κατ` αυτόν τον τρόπο απόρριψη της έφεσης γίνεται στην ουσία της, διότι ο εκκαλών, με την απουσία του ή τη μη προσήκουσα παράσταση του, θεωρείται ότι παραιτείται από την έφεση του και ότι αποδέχεται την πρωτόδικη απόφαση. Προϋπόθεση της ως άνω απορρίψεως είναι ότι ο κατά τη δικάσιμο απολειπόμενος διάδικος είτε είχε επισπεύσει εγκύρως ο ίδιος τη συζήτηση είτε είχε κλητευθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση αντίδικο του (εφεσίβλητο) για να παραστεί στη δικάσιμο, κατά την οποία ορίσθηκε η συζήτηση της υποθέσεως.
Β) Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 80, 82 εδ.α` και β` και 83 ΚΠολΔ συνάγονται τα ακόλουθα: Αν σε δίκη που εκκρεμεί μεταξύ άλλων, τρίτος έχει έννομο συμφέρον να νικήσει κάποιος από τους διαδίκους, έχει δικαίωμα, έως την έκδοση αμετάκλητης αποφάσεως, να ασκήσει πρόσθετη παρέμβαση, για να υποστηρίξει τον διάδικο αυτό. Το έννομο συμφέρον του παρεμβαίνοντος μπορεί να στηρίζεται, είτε στο γεγονός ότι η ισχύς της απόφασης στην κύρια δίκη εκτείνεται και στις έννομες σχέσεις αυτού, οπότε πρόκειται για αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση και εφαρμόζονται οι διατάξεις για την αναγκαστική ομοδικία των άρθρων 76, 77 και 78 ΚΠολΔ, είτε απλώς στο γεγονός, ότι ο παρεμβαίνων έχει κάποια ουσιαστική συνάρτηση με το αντικείμενο της κύριας δίκης και επηρεάζεται από την έκβασή της, χωρίς όμως ο ίδιος και ο αντίδικος του υπερού η παρέμβαση, να συνδέονται με οποιαδήποτε έννομη σχέση, έτσι ώστε η ισχύς της απόφασης στην κύρια δίκη να μην εκτείνεται στις έννομες σχέσεις εκείνου που άσκησε την πρόσθετη παρέμβαση, οπότε πρόκειται για απλή (μη αυτοτελή) πρόσθετη παρέμβαση. Αποφασιστικό κριτήριο για τον χαρακτηρισμό της πρόσθετης παρέμβασης, ως αυτοτελούς, είναι η επέκταση της ισχύος της απόφασης, δηλαδή των υποκειμενικών ορίων του δεδικασμένου, της εκτελεστότητος και της διαπλαστικής ενέργειας αυτής, στις έννομες σχέσεις του τρίτου προς τον αντίδικό του. Το δικονομικό δικαίωμα της άσκησης αυτοτελούς προσθέτου παρεμβάσεως παρέχεται, όχι λόγω της πιθανής εκδήλωσης δυσμενών ενεργειών της απόφασης σε βάρος τρίτου, αλλά λόγω της δεσμευτικότητας αυτών που θα κριθούν στην ήδη εκκρεμή δίκη, όσον αφορά στις σχέσεις του παρεμβαίνοντος προς τον αντίδικό του, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα άλλης διαδικασίας (ΑΠ 1485/2006). Σε περίπτωση απλής πρόσθετης παρέμβασης, ο παρεμβαίνων έχει δικαίωμα να ενεργήσει όλες τις επιτρεπόμενες διαδικαστικές πράξεις προς το συμφέρον του υπερού η παρέμβαση. Οι πράξεις του, όμως, είναι ισχυρές, εφόσον δεν είναι αντίθετες προς τις πράξεις του υπερού η παρέμβαση, ο οποίος ειδικότερα, έχει δικαίωμα να δηλώσει αντίρρηση προς ορισμένη πράξη εκείνου και να την καταστήσει ανίσχυρη. Έτσι, αν ο υπερού η παρέμβαση αποδεχτεί την αγωγή, οπότε εκδίδεται απόφαση σύμφωνα με αυτήν (άρθρο 298 ΚΠολΔ), ή αν δηλώσει ότι δεν ασκεί κανένα ένδικο μέσο κατ` αυτής, η έφεση που ασκεί ή έχει ήδη ασκήσει ο προσθέτως παρεμβάς είναι ή καθίσταται, αντίστοιχα, απαράδεκτη, εφόσον δεν υφίσταται πλέον έννομο συμφέρον του. Τούτο δε, διότι το έννομο συμφέρον του που εξαντλείται στην αποτροπή της ήττας του υπερού η παρέμβαση, μετά την αποδοχή από τον τελευταίο της αγωγής, ή της δήλωσης ότι δεν επιθυμεί να ασκήσει κανένα ένδικο μέσο κατ` αυτής, έχει πλέον εκλείψει, ενώ η άσκηση εκ μέρους του προσθέτως παρεμβάντος έφεσης κατά της σύμφωνης με την αποδοχή αποφάσεως ή η παραμονή, για οποιοδήποτε λόγο, σε εκκρεμότητα του ένδικου αυτού μέσου έρχεται σε αντίθεση με την πράξη του υπερού η παρέμβαση, πράγμα το οποίο, παρόλη την αδιάκριτη διατύπωση του άρθρου 516 ΚΠολΔ, που παρέχει δικαίωμα εφέσεως, υπό τις σ` αυτό προϋποθέσεις, και σε εκείνον που είχε ασκήσει πρόσθετη παρέμβαση, δεν επιτρέπεται από το άρθρο 82 του ίδιου Κώδικα (πρβλ ΑΠ 1753/2025, ΑΠ 727/2017, ΑΠ 776/2001 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Γ) Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 517 ΚΠολΔ, η έφεση απευθύνεται, κατ` εκείνων, που ήταν διάδικοι στην πρωτόδικη δίκη ή των καθολικών διαδόχων ή των κληροδόχων τους. Διάδικοι είναι όσοι, από την προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει ότι δικάσθηκαν από αυτήν, ως αντίδικοι του εκκαλούντος. Σχετικά με το ζήτημα, αν η έφεση πρέπει να απευθύνεται ή όχι και κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος υπέρ του αντιδίκου του εκκαλούντος, πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ απλής πρόσθετης παρεμβάσεως (άρθρο 80 ΚΠολΔ), κατά την οποία ο παρεμβαίνων δεν καθίσταται διάδικος, δηλαδή υποκείμενο της δίκης, εφόσον δεν μπορεί να αξιώσει, στο ιδικό του όνομα, έννομη προστασία και της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης (άρθρο 83 ΚΠολΔ), στην οποία η ισχύς της απόφασης εκτείνεται στις έννομες σχέσεις του προσθέτως παρεμβαίνοντος προς τον αντίδικό του. Στην απλή πρόσθετη παρέμβαση η έφεση δεν απαιτείται να απευθύνεται και κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος είτε εκουσίως είτε μετά από προσεπίκληση, αφού δεν καθίσταται με την παρέμβαση διάδικος. Αν, παρά ταύτα, η έφεση απευθύνθηκε και κατά του (ομοδίκου) δικονομικού εγγυητή του αντιδίκου του εκκαλούντος, απορρίπτεται ως προς αυτόν, ως απαράδεκτη, για έλλειψη εννόμου συμφέροντος, αφού, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, δεν πρόκειται για αναγκαστική ομοδικία (οπότε η έφεση, κατ` άρθρο 517 εδ. β ΚΠολΔ, έπρεπε να στραφεί και κατ’ αυτού), η, δε, συμμετοχή στην έκκλητη δίκη του προσθέτως παρεμβάντος, υπέρ του αντιδίκου του, δεν επιδρά στα έννομα συμφέροντά του. Η απεύθυνση, όμως, του δικογράφου της έφεσης κατά του πρωτοδίκως προσθέτως παρεμβάντος, επέχει θέση κλήτευσής του προς συζήτηση της έφεσης, η οποία κλήτευση είναι αναγκαία, κατά τα άρθρα 81 παρ. 3, 82 εδ. γ,` 502, 517 και 271 ΚΠολΔ, με ποινή απαραδέκτου της συζήτησης. Τούτο, διότι, αυτός πρέπει να ενημερώνεται για την εξέλιξη της δίκης και να ασκεί τα δικαιώματα, που του αναγνωρίζει ο νόμος, χωρίς, δε, την κλήτευσή του παραβιάζεται η αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως(ΑΠ 18/2008, ΑΠ 426/2007, ΑΠ 424/2007, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Η με ειδικό αριθμό καταθ. στη γραμματεία του Εφετείου Πειραιά …………/2025 έφεση του ……….. κατά της …………… και κατά της υπ΄αριθμόν 1056/2025 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία αντιμωλία των διαδίκων, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα καθώς η εκκαλουμένη απόφαση δημοσιεύτηκε στις 7-3-2025, επιδόθηκε επιμελεία της ………. στον ………… στις 20-3-2025 (βλ υπ΄αριθμόν ……../20-3-2025 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή ………) και η έφεση είχε κατατέθηκε στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιά στις 17-4-2025 (άρθρα 495, 511, 513, 516 παρ 1, 517 εδαφ α, 518 παρ 1 και 147 ΚΠολΔ). Συνεπώς, είναι τυπικά δεκτή καθώς έχει καταβληθεί και το προβλεπόμενο από την διάταξη του άρθρου 495 παρ 3 ΚΠολΔ παράβολο άσκησης έφεσης (βλ. με κωδικό ………………./2025 παράβολο). Όπως δε, προκύπτει από την υπ΄αριθμόν ……../8-5-2025 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή ……….. ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της ανωτέρω εφέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου και κληση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα επιμελεία της …………… στον εκκαλούντα …………. Κατά την δικάσιμο αυτή ο τελευταίος ούτε εμφανίστηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Συνεπώς, πρέπει να δικαστεί ερήμην και ν΄απορριφθεί η έφεσή του ως ανυποστήρικτη καθόσον η απουσία του υποδηλώνει ότι παραιτείται από την έφεση του και αποδέχεται την πρωτόδικη απόφαση, κατά τα αναφερόμενα στην ανωτέρω υπό στοιχείο Α μείζονα σκέψη. Τα δικαστικά έξοδα του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας της εφεσίβλητης πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του εκκαλούντος λόγω της ήττας αυτού (άρθρα 183, 176, 191 παρ 2 ΚΠολΔ) κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό. Πρέπει, επίσης, για την περίπτωση άσκησης ανακοπής ερημοδικίας από τον εκκαλούντα να οριστεί και το νόμιμο παράβολο ερημοδικίας (άρθρα 501,502 παρ 1 και 505 παρ 2 ΚΠολΔ) κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει λόγω της απόρριψης της έφεσης να διαταχθεί και η εισαγωγή του παραβόλου άσκησης έφεσης στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ 3 ΚΠολΔ).
Η με ειδικό αριθμό καταθ. στην αυτή ως άνω γραμματεία του Εφετείου Πειραιά …………./2025 (επικουρική) έφεση του ………….. κατά της εταιρείας «…………» και κατά της αυτής ως άνω απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία αντιμωλία των διαδίκων, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα καθώς η εκκαλουμένη απόφαση δημοσιεύτηκε στις 7-3-2025, επιδόθηκε από την κυρίως ενάγουσα (……….) στον ανωτέρω εκκαλούντα στις 20-3-2025 (βλ υπ΄αριθμόν ……/2025 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή ………..) και η έφεση είχε κατατέθηκε στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιά στις 17-4-2025 (άρθρα 495, 511, 513, 516 παρ 1, 517 εδαφ α, 518 παρ 1 και 147 ΚΠολΔ). Συνεπώς, είναι τυπικά δεκτή καθώς έχει καταβληθεί και το προβλεπόμενο από την διάταξη του άρθρου 495 παρ 3 ΚΠολΔ παράβολο άσκησης έφεσης (βλ. με κωδικό ……./2025 παράβολο). Όπως δε, προκύπτει από την υπ΄αριθμόν …../8-5-2025 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή ……….. ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της ανωτέρω εφέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου και κληση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον εκκαλούντα …………… Κατά την δικάσιμο αυτή ο τελευταίος ούτε εμφανίστηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Συνεπώς, πρέπει να δικαστεί ερήμην και ν΄απορριφθεί η έφεσή του ως ανυποστήρικτη αφού η απουσία του υποδηλώνει ότι παραιτείται από την έφεση του και αποδέχεται την πρωτόδικη απόφαση, όπως προαναφέρθηκε. Τα δικαστικά έξοδα του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας της εφεσίβλητης πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του εκκαλούντος λόγω της ήττας αυτού (άρθρα 183, 176, 191 παρ 2 ΚΠολΔ) κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό. Πρέπει, επίσης, για την περίπτωση άσκησης ανακοπής ερημοδικίας από τον εκκαλούντα να οριστεί και το νόμιμο παράβολο ερημοδικίας (άρθρα 501,502 παρ 1 και 505 παρ 2 ΚΠολΔ) κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό. Λόγω δε της απόρριψης της έφεσης πρέπει να διαταχθεί και η εισαγωγή του παραβόλου άσκησης έφεσης στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ 3 ΚΠολΔ).
Η με ειδικό αριθμό κατάθεσης στην αυτή ως άνω γραμματεία του Εφετείου Πειραιά ……………/2025 έφεση της ασφαλιστικης εταιρείας «……………» κατά της ………. και κατά της αυτής ως άνω απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία αντιμωλία των διαδίκων, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα καθώς η εκκαλουμένη απόφαση δημοσιεύτηκε στις 7-3-2025, επιδόθηκε στις 21-3-2025 και η έφεση κατατέθηκε στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιά στις 8-4-2025 (άρθρα 495, 511, 513, 516 παρ 1, 517 εδαφ α, 518 παρ 1 και 147 ΚΠολΔ). Συνεπώς, πρέπει να γινει τυπικά δεκτή δοθέντος ότι έχει καταβληθεί και το προβλεπόμενο από την διάταξη του άρθρου 495 παρ 3 ΚΠολΔ παράβολο άσκησης έφεσης (βλ. με κωδικό ……………/2025 παράβολο). Ωστόσο, η εκδίκαση της εφέσεως της ανωτέρω ασφαλιστικής εταιρείας αποτελεί ενέργεια αντίθετη προς τις ενέργειες του ……….. για την υποστήριξη του οποίου άσκησε την (πρόσθετη) παρέμβαση η ασφαλιστικη εταιρεία «………….» καθόσον τελευταίος δεν παραστάθηκε κατά την εκδίκαση της προαναφερόμενης εφέσεως που είχε ασκήσει ο ίδιος, όπως προαναφέρθηκε, με επακόλουθο να θεωρείται ότι παραιτήθηκε απ΄αυτήν και ότι αποδέχτηκε την εκκαλουμένη απόφαση, επιπρόσθετα δε, δεν παραστάθηκε ούτε κατά την συζήτηση της έφεσης που άσκησε η ενάγουσα (………..) εναντίον του ιδίου και της ανωτέρω ασφαλιστικής εταιρείας αιτούμενη την επιδίκαση μεγαλύτερου του ήδη επιδικασθέντος κατ΄άρθρο 931 ΑΚ με την εκκαλουμένη ποσού, όπως αναφέρεται παρακάτω. Εκ της στάσης του αυτής καταφαίνεται ότι μετά την άσκηση της εφέσεως από μέρους του (…………….) μετέβαλε θέση ο τελευταίος και αποδέχτηκε την εκκαλουμένη. Η εξέλιξη αυτή καθιστά την έφεση που έχει ασκήσει η ασφαλιστική εταιρεία «………………» κατά της …………….. απαράδεκτη καθώς αποτελεί ενέργεια αντίθετη με την βούληση του ………… προς υποστήριξη του οποίου παρενέβη στη δίκη αφού δεν υφίσταται πλέον έννομο συμφέρον αυτής καθώς το έννομο συμφέρον αυτής που εξαντλείται στην αποτροπή της ήττας του υπέρ ου η παρέμβαση ………. μετά την αποδοχή από μέρους του τελευταίου της εκκαλουμένης, έχει πλέον εκλείψει, κατά τα αναφερόμενα στην υπό στοιχείο Β μείζονα σκέψη. Τα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης ………. πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της εκκαλουσας ασφαλιστικής εταιρείας λόγω της ήττας αυτής (άρθρα 183, 176 ,191 παρ 2 ΚΠολΔ) κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει λόγω της απόρριψης της εφέσεως να διαταχθεί και η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου άσκησης έφεσης στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ 3 ΚΠολΔ).
Η με ειδικό αριθμό καταθ. στην αυτή ως άνω γραμματεία του Εφετείου Πειραιά ……../2025 έφεση της ……….. κατά του ………….. και κατά της ασφαλιστικής εταιρείας «………..» και κατά της αυτής ως άνω απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία αντιμωλία των διαδίκων, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα καθώς η εκκαλουμένη απόφαση δημοσιεύτηκε στις 7-3-2025, επιδόθηκε επιμελεία της ………….. στον ………… στις 20-3-2025 (βλ υπ΄αριθμόν ……./20-3-2025 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή ………) και στην ασφαλιστική εταιρεία «……………..» στις 21-3-2025 (βλ επισημείωση του δικαστικού επιμελητή στο σώμα της εκκαλουμένης ………..) και η έφεση κατατέθηκε στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιά στις 10-4-2025 (άρθρα 495, 511, 513, 516 παρ 1, 517 εδαφ α, 518 παρ 1 και 147 ΚΠολΔ). Συνεπώς, λαμβανομένου υπόψη ότι η επίδοση της απόφασης θέτει σε κίνηση την προθεσμία για άσκηση έφεσης τόσο για κείνον προς τον οποίο απευθύνεται η επίδοση όσο και για κείνο που παραγγέλλει αυτήν , πρέπει να γινει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής κατά την αυτή διαδικασία δοθέντος ότι έχει καταβληθεί και το προβλεπόμενο από την διάταξη του άρθρου 495 παρ 3 ΚΠολΔ παράβολο άσκησης έφεσης (βλ. με κωδικό …………./2025 παράβολο) ερήμην του πρώτου εφεσίβλητου, ……….. Ειδικότερα, από την υπ΄αριθμόν …………/8-5-2025 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή, ………., που προσκομίζει και επικαλείται η εκκαλούσα, ………., προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης εφέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον πρώτο των εφεσιβλήτων (………), ο οποίος ούτε εμφανίστηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από την σειρά του πινακίου. Επομένως πρέπει να δικαστεί ερήμην. Το Δικαστήριο, ωστόσο, θα προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης σαν να ήταν και αυτός παρών (αρθρο 524 παρ 4 ΚΠολΔ). Ως προς την ασφαλιστική εταιρεία «……………..», όμως, η οποία έχει την ιδιότητα του δικονομικού εγγυητή και για το λόγο αυτό είχε ασκήσει απλή πρόσθετη παρέμβαση υπέρ του πρώτου εφεσίβλητου (…………..) η έφεση πρέπει ν΄απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος αυτής καθόσον ως απλή παρεμβαίνουσα η ανωτέρω ασφαλιστικη εταιρεία δεν είχε καταστεί διάδικος στη ανοιγείσα από την …………. δίκη κατά τα αναφερόμενα στην υπό στοιχείο Γ μείζονα σκέψη. Ωστόσο, η απεύθυνση του δικογραφου της εφέσεως και κατ΄αυτής επέχει θέση κλητέυσεώς της προς συζήτηση της εφέσεως η οποία είναι αναγκαία σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 81 παρ 3,82 εδαφ γ΄,517 ΚΠολΔ με τις οποίες ορίζεται ότι ο παρεμβαίνων καλείται σε όλες τις διαδικαστικές πράξεις που λαμβάνουν χώρα μετά την άσκηση της παρέμβασης.
Με την αγωγή επί της οποίας εξεδόθη η εκκαλουμένη απόφαση η ενάγουσα ιστορούσε ότι ο εναγόμενος ιατρός στον οποίο είχε απευθυνθεί λόγω ατελέσφορης κύησης της αγνόησε το αποτέλεσμα των εξετάσεων στις οποίες είχε υποβληθεί καθ΄υπόδειξή του και την σύσταση του διενεργήσαντος αυτές ιατρού για βιοψία του τραχήλου της μήτρας, με συνέπεια οι τότε διαγνωσθείσες βλάβες του τραχήλου να εξελιχθούν στα επόμενα δύο χρόνια σε κακοήθεια και τρείς μήνες αργότερα να υποβληθεί σε ριζική υστερεκτομή μετά των εξαρτημάτων και σε ταυτόχρονο λεμφαδενικό καθαρισμό πυέλου, ακολούθως δε, σε ακτινοθεραπεία, βραχυθεραπεία και σε χημειοθεραπεία. Συνεπεία δε, των θεραπειών αυτών εμφάνισε λεμφοίδημα κυρίως δεξιού κάτω άκρου και δευτερευόντως αριστερού με συνέπεια να υποβάλλεται περιοδικά σε μηχανικές θεραπείες, ενώ έχει ήδη χαρακτηρισθεί από την πρωτοβάθμια υγειονομική επιτροπή ΚΕ.ΠΑ. για την αμέσως επόμενη διετία ανάπηρη με ποσοστό αναπηρίας 50% λόγω του κακοήθους νεοπλάσματος του τραχήλου της μήτρας και με ποσοστό 35% λόγω του λεμφοιδήματος και συνολικά με ποσοστό 68%. Λόγω της ανωτέρω αμελούς συμπεριφοράς του εναγόμενου ιατρού, ο οποίος αφενός μεν δεν αξιολόγησε τα αποτελέσματα των καθ΄υπόδειξή του διενεργηθεισών εξετάσεων αφετέρου δε, παρέλειψε, κατά παράβαση του νόμου, να ενημερώσει την ενάγουσα σχετικά με την επικινδυνότητα της κατάστασης της υγείας της αναπτύχθηκε καρκίνος του τραχήλου της μήτρας με αποτέλεσμα να υποβληθεί η ενάγουσα στις προαναφερόμενες εγχειρήσεις και να απωλέσει οριστικά την ικανότητα τεκνοποίησης, ενώ δεν έχει διασφαλισθεί ούτε η επιβίωσή της. Ζήτησε δε, λόγω της μόνιμης πλέον αναπηρίας της ν’ αναγνωρισθεί, κατόπιν παραδεκτού περιορισμού του αιτήματος της αγωγής από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό , ότι ο εναγόμενος υποχρεούται να της καταβάλει ως χρηματική παροχή κατ΄αρθρο 931 ΑΚ το ποσό των 120.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης το ποσό των 120.000 ευρώ και ως αποζημίωση λόγω των ιατρικών εξόδων αυτής το ποσό των 7.920,88 ευρώ με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής μέχρις εξοφλήσεως. Ζήτησε, επίσης, την καταδίκη του εναγόμενου στα δικαστικά της έξοδα.
Ο εναγόμενος ιατρός, ………. άσκησε την με ΓΑΚ και ΕΑΚ ……/2023 και …../2023 προσεπίκληση σε παρέμβαση κατά της ασφαλιστικής εταιρείας «. ………» σωρεύοντας και παρεμπίπτουσα αγωγή και ζήτησε αφενός μεν να παρέμβει στη ανοιγείσα δίκη αφετέρου δε, να υποχρεωθεί η προσεπικαλουμένη να καταβάλει σ΄αυτόν κάθε ποσό που τυχόν υποχρεωθεί να καταβάλει στην κυρίως ενάγουσα. Ακολούθως, η τελευταία άσκησε την με ΓΑΚ/ ΕΑΚ …………/2023 πρόσθετη παρέμβαση ζητώντας την απόρριψη της αγωγής και σε περίπτωση παραδοχής της την καταδίκη της σε καταβολή μέχρι του ορίου ευθύνης της ύψους 800.000 ευρώ με το νόμιμο τόκο υπερημερίας και όχι επιδικίας καθόσον το ύψος των αιτούμενων ποσών εναπόκεινται στην κρίση του δικαστηρίου
Επί της ανωτέρω νομίμου αγωγής (άρθρα 914, 932,931, 298,299,330 εδαφ β ΑΚ, 8 του ν 2251/1994 για την προστασία των καταναλωτών 24 του α.ν. 1565/1939 «περί κώδικος ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος» που διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την εισαγωγή του αστικού κώδικα βάσει του άρθρου 47ΑΚ και άρθρο 2 παρ 3 εδαφ. α του ν 3418/2005 «Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας»), της προσεπικλήσεως με την ενωμένη σ΄αυτήν παρεμπίπτουσα αγωγή και της πρόσθετης παρέμβασης εκδόθηκε η εκκαλουμένη υπ΄αριθμόν 1056/2025 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς με την οποία αναγνωρίσθηκε η υποχρέωση του εναγομένου ιατρού να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 7.794,88 ευρώ για ιατρικά έξοδα, το ποσό των 30.000 ευρώ ως χρηματική παροχή λόγω της μόνιμης αναπηρίας της και το ποσό των 90.000 ευρώ λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη η ενάγουσα και συνολικά ποσό των 127.794,88 ευρώ με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής μέχρις εξοφλήσεως. Περαιτέρω δε, απορρίφθηκε η πρόσθετη παρέμβαση ενώ έγινε δεκτή η προσεπίκληση και παρεμπίπτουσα αγωγή και αναγνωρίστηκε η υποχρέωση της παρεμπιπτόντως εναγομένης να καταβάλει στον παρεμπιπτόντως ενάγοντα το ποσό που αναγνωρίστηκε ότι υποχρεούται να καταβάλει στην ενάγουσα κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα με το νόμιμο τόκο από της καταβολής μέχρι την εξόφληση.
Ήδη, κατά της απόφασης αυτής βάλλει η ενάγουσα παραπονούμενη για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί την εξαφάνιση της εκκαλουμένης ως προς το κεφάλαιο της χρηματικής παροχής που επιδικάθηκε κατ΄αρθρο 931 ΑΚ και την καθ΄ολοκληρίαν παραδοχή της αγωγής ως προς αυτό ώστε να επιδικασθεί σ΄αυτήν το αιτούμενο ποσό των 120.000 ευρώ αποδεχόμενη κατά τα λοιπά την εκκαλουμένη.
Δ]. Κατά τη διάταξη του άρθρου 931 του ΑΚ “η αναπηρία ή η παραμόρφωση, που προξενήθηκε στον παθόντα, λαμβάνεται υπόψη κατά την επιδίκαση της αποζημίωσης, αν επιδρά στο μέλλον του”. Ως αναπηρία θεωρείται κάποια έλλειψη της σωματικής, νοητικής ή ψυχικής ακεραιότητας του προσώπου, ενώ ως παραμόρφωση, νοείται κάθε ουσιώδης αλλοίωση της εξωτερικής εμφάνισης του προσώπου, η οποία καθορίζεται όχι αναγκαίως κατά τις απόψεις της ιατρικής επιστήμης αλλά κατά τις αντιλήψεις της ζωής. Περαιτέρω, ως μέλλον νοείται η επαγγελματική, οικονομική και κοινωνική εξέλιξη του προσώπου. Δεν απαιτείται βεβαιότητα δυσμενούς επιρροής της αναπηρίας ή παραμόρφωσης στο μέλλον του προσώπου. Αρκεί και απλή δυνατότητα κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων. Η ΑΚ 931 προβλέπει επιδίκαση από το δικαστήριο χρηματικής παροχής στον παθόντα αναπηρία ή παραμόρφωση, εφόσον συνεπεία αυτών επηρεάζεται το μέλλον του. Η χρηματική αυτή παροχή δεν αποτελεί αποζημίωση, εφόσον η τελευταία εννοιολογικά συνδέεται με την επίκληση και απόδειξη ζημίας περιουσιακής, δηλαδή διαφοράς μεταξύ της περιουσιακής κατάστασης μετά το ζημιογόνο γεγονός και εκείνης που θα υπήρχε χωρίς αυτό. Εξάλλου, η συνεπεία της αναπηρίας ή παραμόρφωσης ανικανότητα προς εργασία, εφόσον προκαλεί στον παθόντα περιουσιακή ζημία, αποτελεί βάση αξίωσης προς αποζημίωση, που στηρίζεται στη διάταξη του άρθρου 929 του ΑΚ (αξίωση διαφυγόντων εισοδημάτων). Όμως, η αναπηρία ή παραμόρφωση ως τέτοια δεν σημαίνει κατ` ανάγκην πρόκληση στον παθόντα περιουσιακής ζημίας. Προέχον και κρίσιμο είναι το γεγονός της αναπηρίας ή παραμόρφωσης ως βλάβης του σώματος ή της υγείας του προσώπου, ως ενός αυτοτελούς έννομου αγαθού, που απολαύει και συνταγματικής προστασίας, σύμφωνα με τις παρ. 3 και 6 του άρθρου 21 του Συντάγματος, όχι μόνο στις σχέσεις των πολιτών προς το Κράτος αλλά και στις μεταξύ τους σχέσεις, χωρίς αναγκαίως η προστασία αυτή να συνδέεται με αδυναμία πορισμού οικονομικών ωφελημάτων ή πλεονεκτημάτων. Έτσι, κατά την ορθή ερμηνεία της ίδιας διάταξης, με αυτή προβλέπεται η επιδίκαση στον παθόντα αναπηρία ή παραμόρφωση ενός εύλογου χρηματικού ποσού ακριβώς λόγω της αναπηρίας ή παραμόρφωσης, χωρίς σύνδεση με συγκεκριμένη περιουσιακή ζημία, η οποία άλλωστε και δεν μπορεί να προσδιοριστεί, το ύψος δε του επιδικαζόμενου εύλογου χρηματικού ποσού καθορίζεται με βάση το είδος και τις συνέπειες της αναπηρίας ή παραμόρφωσης, την ηλικία του παθόντος, καθώς και με τη συνεκτίμηση του ποσοστού τυχόν συνυπαιτιότητας του τελευταίου στην πρόκληση της αναπηρίας ή της παραμόρφωσης, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση της, κατά τη διάταξη του άρθρου 932 του ΑΚ, αξίωσης για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης. Συνεπώς, και στην περίπτωση αυτή, όπως και στην περίπτωση της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης, ο προσδιορισμός του επιδικαζόμενου εύλογου κατά την κρίση του Δικαστηρίου χρηματικού ποσού της προβλεπόμενης από το άρθρο 931 του ΑΚ χρηματικής παροχής εναπόκειται στην ελεύθερη εκτίμηση του δικαστηρίου της ουσίας (ΑΠ 1421/2024). Επιβάλλεται, όμως, να τηρείται, κατά τον καθορισμό του ποσού που επιδικάζεται, η αρχή της αναλογικότητας, ως γενική νομική αρχή και μάλιστα αυξημένης τυπικής ισχύος, υπό την έννοια ότι η σχετική κρίση του δικαστηρίου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας (ΑΠ 1421/2024, ΑΠ 1442/2022, ΑΠ 187/2021, ΑΠ 548/2020, ΑΠ 142/2019, ΑΠ 1430/2018)
Από τις με αριθμούς πρωτοκόλλου ΔΣΠ _ΕΒ_……../20-11-2023 και ΔΣΠ_ΕΒ_………/20-11-2023 ένορκες βεβαιώσεις που δόθηκαν επιμελεία της ενάγουσας ενώπιον του δικηγόρου Πειραιώς ……….. και οι οποίες λήφθηκαν κατόπιν νομότυπης κλήτευσης των αντιδίκων της (βλ υπ΄αριθμούς …../15-11-2023 και …../15-11-2023 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή ….. ) και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε για την συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στις 12-6-2018 η ενάγουσα, ηλικίας 36 ετών, απευθύνθηκε στον ………., γυναικολόγο ιατρό, λόγω ατελέσφορης κύησης της (αυτόματης αποβολής) προκειμένου να επιμεληθεί του προβλήματός αυτού αποβλέποντας σε τεκνοποίηση. Προς τούτο ο . ……. προέβη στη λήψη βιολογικού υλικού από τον τράχηλο αυτής για την διενέργεια κυτταρολογικής εξέτασης (Pap test) την οποία πραγματοποίησε ο κυτταρολόγος ……….. Τα αποτελέσματα της εξέτασης απεστάλησαν στον ανωτέρω ιατρό στις 20-6-2018 από τον κυτταρολόγο ………. ο οποίος έθεσε την ένδειξη «επείγον» στην προμετωπίδα του εγγράφου των αποτελεσμάτων ενώ ως πόρισμα ανέγραψε ελαφρά κολποτραχηλίτιδα και υψηλόβαθμες ενδοεπιθηλιακές βλάβες του πλακώδους επιθηλίου του τραχήλου (HGSIL) με ικανή δυσκαρύωση των πλακωδών κυττάρων. Σημειώθηκε δε, από τον …………… στο έγγραφο των αποτελεσμάτων ότι απαιτούνταν κολποσκόπηση και βιοψία του τραχήλου της μήτρας της ενάγουσας καθώς το εύρημα αυτό ((HGSIL) υποδήλωνε προκαρκινική κατάσταση. Παρ’ όλα αυτά ο εναγόμενος αγνόησε τα ευρήματα της εξέτασης και αδιαφόρησε για την υπόδειξη του ανωτέρω κυτταρολόγου, τον οποίο ο ίδιος είχε επιλέξει για την εξέταση αυτή, παρά την επισήμανση του πρώτου περί κατεπείγοντος. Ως εκ τούτου δεν υπέβαλε την ενάγουσα σε κολποσκόπηση και βιοψία τραχήλου, όπως απαιτούνταν, προκειμένου να διερευνηθεί τυχόν κακοήθεια του τραχήλου, να διαπιστωθεί ο ακριβής βαθμός και η έκταση της διαγνωσθείσας δυσπλασίας και να διαμορφωθεί το κατάλληλο διαγνωστικό – θεραπευτικό πλάνο, αλλά προέβη μόνο στην κατ΄επανάληψη διενέργεια εξετάσεων κολπικού υγρού και ορμονολογικών εξετάσεων για ανίχνευση πιθανών παθογόνων μικροοργανισμών στοχεύοντας στον έλεγχο της υπογονιμότητας και μόνον της ενάγουσας αντιμετωπίζοντας την κολποτραχηλίτιδα με καλλιέργεια εκ της οποίας προέκυψε το μικρόβιο ουρεόπλασμα το οποίο εξουδετερώθηκε με υποδειχθείσα από τον ίδιο σχετική φαρμακευτική αγωγή. Στις αρχές του έτους 2019 η ενάγουσα συνέλαβε εκ νέου πλην, όμως, απέβαλε πάλι εντός του πρώτου τριμήνου. Για το λόγο αυτό στις 14-3-2019 απευθύνθηκε ξανά στον ανωτέρω γυναικολόγο, ο οποίος της υπέδειξε εξειδικευμένους εργαστηριακούς και μοριακούς ελέγχους θρομβοφιλίας, εξέτασης φονικότητας ΝΚ – λεμφοκυττάρων, καμπύλες σακχάρου και ινσουλίνης, οι οποίες αποσκοπούσαν στον έλεγχο της υπογονιμότητας της ενάγουσας παραλείποντας οποιαδήποτε εξέταση σχετική με την υποκείμενη τραχηλική δυσπλασία που είχε διαπιστωθεί στις 12-6-2018. Εξετάσεις υπογονιμότητας δε, συνέχισε η ενάγουσα, καθ΄ υπόδειξη του ανωτέρω γυναικολόγου και στις 12-9-2019 στη γυναικολογική κλινική «…………….» με την οποία συνεργαζόταν ο ίδιος χωρίς, όμως, αποτέλεσμα. Ένα χρόνο αργότερα αμφιβάλλοντας η ενάγουσα για την ουσιαστική χρησιμότητα των παρεχόμενων από τον ανωτέρω ιατρό υπηρεσιών αποτάνθηκε σε έτερο γυναικολόγο και συγκεκριμένα στον ………… ο οποίος στις 9-9-2020 προέβη σε νέα κυτταρολογική εξέταση του τραχήλου της μήτρας της ενάγουσας (pap test) εκ της οποίας προέκυψε σοβαρού βαθμού πλακώδη ενδοεπιθηλιακή δυσπλασία του τραχήλου αυτής (HG-SIL) με κυτταρολογική εικόνα σαφώς επιδεινωμένη σε σχέση με κείνη που είχε διαγνωσθεί στις 12-6-2018 κατά την πρώτη κυτταρολογική εξέταση καθώς εμφανίζονταν δυσκερατωσικά κύτταρα με σοβαρού βαθμού αύξηση του μεγέθους του πυρήνα και ενδεχόμενη αρχόμενη διηθητική ανάπτυξη. Ενόψει των αποτελεσμάτων αυτών στις 25-9-2020 υπεβλήθη καθ΄υπόδειξη του ανωτέρω ιατρού …………, σε κολποσκόπηση κατά την οποία επιβεβαιώθηκε η προπεριγραφόμενη βλάβη και σε βιοψία του τραχήλου της μήτρας κατά την οποία διαπιστώθηκε «διηθητικό, μέσης διαφοροποίησης καρκίνωμα τραχήλου, μη κερατοποιημένο, από πλακώδη κύτταρα, το οποίο είχε αναπτυχθεί επί εδάφους υψηλόβαθμης πλακώδους ενδοεπιθηλιακής αλλοίωσης HG-SIL/CIN3, συμβατή με HPV λοίμωξη». Λόγω των αποτελεσμάτων αυτών υποχρεώθηκε η ενάγουσα ν΄απευθυνθεί σε ογκολόγο γυναικολόγο και συγκεκριμένα στον …….. ο οποίος υπέδειξε μαγνητική τομογραφία κάτω κοιλίας η οποία διενεργήθηκε στις 2-10-2020 εκ της οποίας προέκυψε κακοήθεια τραχήλου συνολίκής μέγιστης διαμέτρου τριών (3) εκατοστών με αρχόμενη παραμήτρια διήθηση να σταδοποιεί τη νόσο σε στάδιο llb κατά Figo. Κατόπιν δε, ιατρικού (ογκολογικού) συμβουλίου στο νοσοκομείο «……………» στις 13-10-2020 υποδείχθηκε βάσει του σταδίου, της έκτασης και των ιστοπαθολογικών χαρακτηριστικών του όγκου η χειρουργική θεραπεία της ασθενούς και στις 4-12-2020 υπεβλήθη στο νοσοκομείο «……» σε ριζική υστερεκτομή μετά των εξαρτημάτων και ταυτόχρονο λεμφαδενικό καθαρισμό πυέλου. Η ιστοπαθολογική εξέταση επί του χειρουργικού παρασκευάσματος της ριζικής υστερεκτομής ανέδειξε πλακώδες καρκίνωμα του τραχήλου της μήτρας, HPV σχετιζομένου, μέτριας διαφοροποίησης, μη κερατινοποιημένου τύπου, μεγίστης διαμέτρου 3,5 εκατοστών με βάθος διήθησης 2 εκατοστά που επεκτείνονταν για λίγα χιλιοστά στο συνεξαιρεθέν τμήμα του κόλπου, με εγχειρητικά όρια και παραμήτρια ελεύθερα κακοήθειας, με μικρομετάσταση από το καρκίνωμα, μεγίστης διαμέτρου 1,5 χιλιοστου σε έναν (δεξιό πυελικό) από τους 28 συνολικά συνευρεθέντες λεμφαδένες της πυέλου, καθώς και λεμφαγγειακά καρκινωματώδη έμβολα. Λόγω δε του σταδίου του όγκου υπεβλήθη η ενάγουσα αρχές του έτους 2021, σε προγραμματισμένες συνεδρίες ακτινοθεραπείας και βραχυθεραπείας, καθώς και σε πέντε κύκλους χημειοθεραπείας με Cisplatin. Οι θεραπείες αυτές προκάλεσαν σ΄αυτην επιπλοκές με λεμφοίδημα δεξιού κάτω άκρου το οποίο αντιμετωπίσθηκε με συντηρητικά μέσα. Παρ΄όλα αυτά το φλεμβολεμφαγγειακό, μετεγχειρητικό οίδημα επέμενε στο δεξιό (και δευτερευόντως στο αριστερό) σκέλος της ενάγουσας με συνέπεια να υποχρεώνεται περιοδικά σε μηχανικές θεραπείες χρησιμοποιώντας παράλληλα κάλτσες ριζομηρίου. Ενόψει όλων αυτών χαρακτηρίσθηκε η ενάγουσα από την Πρωτοβάθμια Υγειονομική Επιτροπη ΚΕ.ΠΑ ανάπηρη με ποσοστό 50% λόγω του κακοήθους νεοπλάσματος του τραχήλου της μήτρας και σε ποσοστό 35% λόγω του λεμφοιδήματος, ήτοι με συνολικό ποσοστό αναπηρίας 68% για το χρονικό διάστημα από 25-5-2022 έως 31-12-2025 (βλ γνωμάτευση υπ΄αριθμόν Επιτροπής ……………./29-9-2022 του ΕΦΚΑ περιφερειακό υποκατάστημα μισθωτών Αττικής – Πειραιώς – Νήσων). Εκ των ανωτέρω προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο γυναικολόγος ……………… από αμέλεια, ήτοι από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε ως ιατρός γυναικολόγος που είχε αναλάβει την αντιμετώπιση των γυναικολογικών προβλημάτων της ενάγουσας και μπορούσε να καταβάλει ως ιατρός εξειδικευμένος στην γυναικολογία αγνόησε το αποτέλεσμα της κυτταρολογικής εξέτασης που έγινε στις 12-6-2018 και κοινοποιήθηκε σ΄αυτόν λίγες ημέρες αργότερα και συγκεκριμένα στις 20-6-2018 από τον κυτταρολόγο …………. και δεν υπέβαλε άμεσα την ………….. στον ενδεδειγμένο εργαστηριακό έλεγχο με κολποσκόπηση και βιοψία τραχήλου της μήτρας για την διαπίστωση αφενός μεν τυχόν υποκείμενης κακοήθειας του τραχήλου της μήτρας αυτής αφετέρου δε, σε θετική περίπτωση, του ακριβούς βαθμού και της έκτασης της διαγνωσθείσας δυσπλασίας, ώστε βάσει αυτών να προσδιοριστούν τα επόμενα θεραπευτικά βήματα. Ούτε υπέβαλε την ενάγουσα κατά το επόμενο χρονικό διάστημα που επιμελούνταν του προβλήματος της υπογονιμότητας αυτής σε δεύτερη κυτταρολογική εξέταση (Pap test) για διασταύρωση του αρχικού αποτελέσματος ή για εκ νέου έλεγχο, με συνέπεια να παρέλθει ικανό χρονικό διάστημα δύο ετών χωρίς λήψη κανενός θεραπευτικού μέτρου με επακόλουθο την πρόοδο της υποκείμενης νόσου και την καρκινική εξαλλαγή των κυττάρων του τραχήλου της μήτρας της ενάγουσας, ήτοι την ανάπτυξη κακοήθειας στον τράχηλο της μήτρας της ενάγουσας. Ειδικότερα δε, η υψηλόβαθμη δυσπλασία του τραχήλου της ενάγουσας επιδεινώθηκε και εξελίχθηκε σε διηθητικό καρκίνο του τραχήλου σταδίου 2 με επακόλουθο να υποχρεωθεί η ενάγουσα σε ριζική υστερεκτομή μετά των εξαρτημάτων και λεμφαδενικό καθαρισμό της πυέλου από τον οποίο προέκυψε ένας τουλάχιστον διηθημένος με κακοήθη κύτταρα λεμφαδένας. Ωστόσο, αν η ενδοθηλιακή δυσπλασία του τραχήλου της μήτρας της ενάγουσας είχε διερευνηθεί άμεσα, ήτοι στα μέσα του Ιουνίου 2018 με κολποσκόπηση και βιοψία η εξέλιξη της δυσπλασίας σε κακοήθεια θα είχε κατά πάσα πιθανότητα και κατά την συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων προληφθεί και η πάθηση θα είχε θεραπευτεί καθόσον ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας ο οποίος είναι ένας από τους συχνότερους γυναικολογικούς καρκίνους θεωρείται σήμερα μία νόσος που μπορεί να προληφθεί αν διαγνωσθεί και αντιμετωπισθεί εγκαίρως. Άλλωστε, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας ακολουθεί μία μακρά και προδιαγεγραμμένη πορεία εξέλιξης μέσω διαφόρων προκαρκινικών σταδίων κατά την διάρκεια των οποίων η νόσος μπορεί να διαγνωσθεί και να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά. Για το λόγο αυτό η κυτταρολογική εξέταση (pap test) που πραγματοποιήθηκε στις 12-6-2018 με εύρημα σαφή εικόνα πλακωδών, δυσκαρυωτικών κυττάρων στα επιχρίσματα του κόλπου, ενδοτραχήλου και εξωτραχήλου που ισοδυναμούσε με υψηλόβαθμη δυσπλασία του τραχήλου της μήτρας συνιστούσε προκαρκινική κατάσταση η οποία θα έπρεπε να κινητοποιήσει τον γυναικολόγο ….. προς λεπτομερέστερο διαγνωστικό έλεγχο της ασθενούς ώστε να αντιμετωπισθεί εγκαίρως και επιτυχώς η νόσος. Ωστόσο, ο …… ουδόλως κινητοποιήθηκε και ουδέν έπραξε ως προς αυτήν την κατεύθυνση, ούτε ενημέρωσε την ενάγουσα για το αποτέλεσμα της κυτταρολογικής εξέτασης που διενεργήθηκε στις 12-6-2018 πληροφορώντας την για την προκαρκινική κατάσταση της υγείας της και τον κινδύνο επιδείνωσης των ενδοεπιθηλιακών αλλοιώσεων του τραχήλου της μήτρας της και ανάπτυξης καρκίνου, όπως είχε υποχρέωση κατά νόμο (άρθρο 11 του ν 3418/2005) με συνέπεια την εξέλιξη της νόσου σε κακοήθεια και την ως εκ τούτου αναγκαστική υποβολή της σε ριζική υστερεκτομή μετά των εξαρτημάτων και ταυτοχρονο λεμφαδενικό καθαρισμό πυέλου. Ο εναγόμενος γυναικολόγος, ………., ισχυρίστηκε ότι είχε αποστείλει άμεσα στην ενάγουσα την έκθεση κυτταρολογικής εξέτασης που είχε διενεργηθεί στις 12-6-2018 συνοδευόμενη με δικό του χειρόγραφο συνταγολόγιο και οδηγίες για πλήρεις καλλιέργειες κολπικών υγρών και επί θετικού αποτελέσματος ανάλογη θεραπεία καθώς και για κολποσκόπηση και βιοψίες τραχήλου. Επιπλέον δε, ενημέρωσε την ενάγουσα ότι πρώτα έπρεπε να γίνει θεραπεία λόγω κολποτραχηλίτιδας και ακολούθως κολποσκόπηση και βιοψία επισημαίνοντας ότι ενδεχομένως να χρειαζόταν κωνοειδής βιοψία τραχήλου, πλην όμως εκείνη αδράνησε και ως εκ τούτου ευθύνεται η ίδια για την καθυστερημένη αντιμετώπιση της νόσου. Ο ισχυρισμός αυτός κρίνεται αβάσιμος καθόσον ούτε μετά την αντιμετώπιση του μικροβίου ουρεοπλάσματος που έλαβε χώρα εντός του έτους 2018 με φαρμακευτική αγωγή την οποία είχε ο ίδιος (……………..) υποδείξει, ούτε μετά την επόμενη ατελέσφορη κύηση συνεπεία της οποίας η ενάγουσα επισκέφθηκε εκ νέου στις 14 -3-2019 τον …………… προέβη ο τελευταίος σε οποιαδήποτε ενέργεια για την διάγνωση πιθανής κακοήθειας στον τράχηλο της μήτρας της ενάγουσας με κολποσκόπηση, βιοψία και κωνοειδή εκτομή τραχήλου, αλλά συνέχισε να υποβάλει την ενάγουσα σε εξετάσεις για τον έλεγχο της υπογονιμότητας αγνοώντας παντελώς τα ευρήματα της κυτταρολογικής εξέτασης της 12-6-2018, επιλογή στην οποία δεν θα προέβαινε αν πράγματι είχε λάβει υπόψη του το αποτέλεσμα της κυτταρολογικής εξέτασης της 12-6-2018 αφού αν δεν διερευνούσε τη βλάβη στον τράχηλο της μήτρας της ενάγουσας κάθε εξέταση για τον έλεγχο της υπογονιμότητας αυτής θα ήταν μάταιη. Κατόπιν αυτών δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι ο ανωτέρω γυναικολόγος δεν ενήργησε σύμφωνα με τους γενικά αποδεκτούς κανόνες και μεθόδους της ιατρικής επιστήμης όπως αυτοί έχουν διαμορφωθεί με βάση τα αποτελέσματα της εφαρμοσμένης σύγχρονης επιστημονικής έρευνας (άρθρο 3 του ν 3418/2005), αλλά επέδειξε σοβαρή αμέλεια με συνέπεια να χαθεί πολυτιμος χρόνος 27 μηνών κατά τον οποίο επιδεινώθηκαν οι δυσπλαστικές αλλοιώσεις στον τράχηλο της μήτρας της ενάγουσας με αύξηση του μεγέθους των πυρήνων (προοδος δυσκαρύωσης) και νεοπλασία, η οποία επιβεβαιώθηκε με την κολποσκόπηση, την βιοψία του τραχήλου και την κωνοειδή εκτομή που πραγματοποιήθηκαν δύο χρόνια αργότερα κατόπιν εξετάσεων που υποδείχθηκαν από έτερο γυναικολόγο με επακόλουθο να υποχρεωθεί η ενάγουσα σε ριζική υστερεκτομή μετά των εξαρτημάτων, όπως προαναφέρθηκε, χάνοντας οριστικά κάθε δυνατότητα τεκνοποίησης, ενώ δεν έχει εισέτι διασφαλισθεί ούτε η επιβίωση αυτής αφού βάσει των επιδημιολογικών στοιχείων υφίσταται κίνδυνος θνησιμότητας. Εξαιτίας της αμελούς αυτής συμπεριφοράς του ………… η ενάγουσα υπέστη ηθική βλάβη καθώς βίωσε φόβο, άγχος, στεναχώρια, θλίψη, υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση ριζικής υστερεκτομής μετά των εξαρτημάτων και ταυτόχρονο λεμφαδενικό καθαρισμό πυέλου, δέχθηκε ακτινοθεραπείες, βραχυθεραπείες και χημειοθεραπείες, εξαιτίας των οποιων εμφάνισε επιπλοκές με λεμφοίδημα δεξιού κάτω άκρου και δευτερευόντως αριστερού ακρου και υπεβλήθη σε μηχανικές θεραπείες, ενώ υποχρεώνεται και σε συνεχείς επανελέγχους για τυχόν μετάσταση του καρκίνου. Για την αποκατάσταση δε, αυτής (ηθικής βλάβης) επιδικάσθηκε σ΄αυτήν με την εκκαλουμένη χρηματική ικανοποίηση ύψους 90.000 ευρώ, ποσό το οποίο και αποδέχτηκε η ενάγουσα ως ικανοποιητικό, όπως ρητά αναφέρεται στο δικόγραφο της εφέσεως, αλλά και ο εναγόμενος καθώς παραιτήθηκε της εφέσεώς που είχε ασκήσει, όπως προαναφέρθηκε. Ωστόσο, πέραν της ηθικής βλάβης η ενάγουσα δικαιούται κατ΄αρθρο 931 ΑΚ επιπρόσθετη χρηματική παροχή αφού εξαιτίας της αμελούς συμπεριφοράς του ανωτέρω γυναικολόγου υποχρεώθηκε σε ηλικία 38 ετών σε ριζική υστερεκτομή μετά των εξαρτημάτων, ήτοι σε απώλεια του κύριου οργάνου του αναπαραγωγικού συστήματος χάνοντας οριστικά την ικανότητα απόκτησης τέκνου χάριν της οποίας (ικανότητας) είχε υποβληθεί σε πλήθος εξετάσεων για την αντιμετώπιση των ατελέσφορων κυήσεων της. Η απώλεια αυτή επιδρά στο μέλλον αυτής διότι επηρεάζεται η κοινωνική της ζωή καθώς βιώνει καταθλιπτικές καταστάσεις εξαιτίας των οποίων αποφεύγει κοινωνικές εκδηλώσεις με παιδιά, όπως βαφτίσια, παιδικά πάρτι, γενέθλια παιδιών με συνέπεια ο περιορισμός αυτός ν΄αντανακλά και στην επαγγελματική της ζωή καθώς συνεπιφέρει μαρασμό της προσωπικότητας της και περιορισμό των κοινωνικών επαφών της και εν τέλει κοινωνική απομόνωση και περιθωριοποίηση, πέραν του ότι λόγω των επιπλοκών που εμφάνισε αδυνατεί να συμμετέχει σε καθημερινές δραστηριότητες που απαιτούν έντονη κινητικότητα των κάτω άκρων, όπως ασκήσεις σώματος και συνεχές βάδισμα. Επιπρόσθετα, συνεπεία της κακοήθειας του τραχήλου της μήτρας αυτής το ποσοστό επιβίωσής της για τα επόμενα πέντε έτη περιορίζεται σε 60% καθώς υφίστανται πολλές πιθανότητες μετάστασης του καρκίνου, ενώ υποχρεούται και σε συνεχή παρακολούθηση από ογκολόγο και σε συνεχείς επανελέγχους αφού έχει ενταχθεί πλέον στην παθολογική ομάδα των καρκινοπαθών βιώνοντας καθημερινή αγωνία για την πορεία της υγείας της και της ζωής της, γεγονός που αντανακλά στην αυτοπεποίθηση της καθιστώντας την φοβική και άτολμη λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης στις δυνάμεις της, ενώ διαπερνά καταλυτικά την ιδιοσυγκρασία της και το ενδεχόμενο θανάτου της σε τόσο νεαρή ηλικία. Επομένως, πρέπει να επιδικασθεί σ΄αυτήν χρηματική παροχή λόγω της προαναφερόμενης αναπηρίας της η οποία λαμβανομένου υπόψη α) του είδους της αναπηρίας, β) την περιαγωγή της ενάγουσας, ηλικίας 38 ετών σε κατάσταση μειωμένων πιθανοτήτων επιβίωσης, γ) του βαθμού υπαιτιότητας του εναγόμενου και της έλλειψης κάθε υπαιτιότητας της ιδίας, δ) των συνθηκών υπό τις οποίες έλαβε χώρα η αναπηρία αυτή και ε) της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων καθώς η ενάγουσα ανήκει στην εργατική τάξη, ενώ ο εναγόμενος είναι πετυχημένος γυναικολόγος ιατρός, πρέπει να οριστεί βάσει της αρχής της αναλογικότητας, η οποία επιβάλλεται να τηρείται κατά τον καθορισμό του επιδικαζόμενου ποσού ως γενική αρχή και δη αυξημένης τυπικής ισχύος (ΟλΑπ 9/2015) κατά τα αναφερόμενα στην υπό στοιχείο Δ μείζονα σκέψη στο ποσό των 80.000 ευρώ. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που όρισε το ποσό της χρηματικής παροχής κατ΄αρθρο 931 ΑΚ σε 30.000 ευρώ εσφαλμένως εκτίμησε τις αποδείξεις κατά τον βάσιμο περί αυτού λόγο της με ΓΑΚ και ΕΑΚ στη γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου ………………/2025 έφεσης η οποία, κατ΄ακολουθίαν, πρέπει να γίνει δεκτή ως βάσιμη και κατ΄ουσίαν. Περαιτέρω δε, πρέπει να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη ως προς το κεφαλαιο αυτο, να κρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο και να δικαστεί κατ΄ουσίαν ως προς αυτό και περαιτέρω ν΄αναγνωριστεί ότι ο εναγόμενος υποχρεούται να καταβάλει στην ενάγουσα για την ανωτέρω αιτία το ποσό των 80.000 ευρώ με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής μέχρις εξοφλήσεως. Ωστόσο για την ενότητα της εκτελέσεως πρέπει ν΄αναγνωριστεί με την παρούσα ότι ο εναγόμενος υποχρεούται να καταβάλει στην ενάγουσα όχι μόνο το ανωτέρω ποσό αλλά και τα ποσά των 90.000 ευρώ και 7.794,88 ευρώ με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής, τα οποία ήδη επιδικάσθηκαν με την εκκαλουμένη ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης και ως αποζημίωση λόγω ιατρικών εξόδων, αντίστοιχα, και συνολικά το ποσό των (90.000 ευρώ + 80.000+ 7.794,88 =) 177.794,88 ευρώ με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής μέχρις εξοφλήσεως. Μέρος των δικαστικών εξόδων της εκκαλούσας αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας ως προς την με ΓΑΚ και ΕΑΚ ………/2025 έφεση (λαμβανομένου υπόψη ότι πρωτοδίκως τα δικαστικά έξοδα συμψηφίστηκαν μεταξύ των διαδίκων της κύριας αγωγής) πρέπει να επιβληθεί σε βάρος του πρώτου των εφεσιβλήτων λόγω της μερικής ήττας αυτού και της έκτασης αυτής (άρθρο 178,183,191 παρ 2 ΚΠολΔ) κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό, ενώ πρέπει να οριστεί και το νόμιμο παράβολο ερημοδικίας για την περίπτωση άσκησης ανακοπής ερημοδικίας από μέρους του πρώτου των εφεσίβλητων (άρθρα 501,502 και 505 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό. Πρέπει, επίσης, να διαταχθεί και η επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου άσκησης έφεσης στην εκκαλούσα λόγω της παραδοχής της εφέσέως της (άρθρο 495 παρ 3 ΚΠολΔ)
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ την με γενικό και ειδικό αριθμό κατάθεσης στη γραμματεία του Εφετείου Πειραιά ……/2025 έφεση, την με γενικό και ειδικό αριθμό καταθεσης στην αυτή γραμματεία …../2025 έφεση, την με γενικό και ειδικό αριθμό κατάθεσης στην αυτή γραμματεία …/2025 έφεση και την με γενικό και ειδικό αριθμό κατάθεσης στη αυτή γραμματεία …../2025 έφεση
–Δικάζοντας επί της με γενικό και ειδικό αριθμό κατάθεσης στη γραμματεία του Εφετείου Πειραιά …../2025 έφεσης
ΔΙΚΑΖΕΙ ερήμην του εκκαλούντος
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ έφεση
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων (1000) ευρώ
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου άσκησης έφεσης στο δημόσιο Ταμείο
-Δικάζοντας επί της με γενικό και ειδικό αριθμό κατάθεσης στη αυτή γραμματεία ………/2025 έφεσης
ΔΙΚΑΖΕΙ ερήμην του εκκαλούντος
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την έφεση
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης εταιρείας τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων (1000) ευρώ
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου άσκησης έφεσης στο δημόσιο ταμείο
-Δικάζοντας επί της με γενικό και ειδικό αριθμό κατάθεσης στην αυτή γραμματεία ………./2025 έφεσης
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικα και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ουσία έφεση
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την εκκαλούσα ασφαλιστική εταιρεία στα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων (1000) Ευρώ
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου άσκησης έφεσης στο Δημόσιο Ταμείο
-Δικάζοντας επί της με γενικό και ειδικό αριθμό κατάθεσης στη αυτή γραμματεία ………/2025 έφεσης
ΔΙΚΑΖΕΙ ερήμην του πρώτου εφεσίβλητου και αντιμωλία της δεύτερης εφεσίβλητης
ΟΡΙΖΕΙ το νόμιμο παράβολο ερημοδικίας στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την έφεση ως προς την δεύτερη εφεσίβλητη
ΔΕΧΕΤΑΙ την έφεση ως προς τον πρώτο εφεσίβλητο
ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την με αριθμό 1056/2025 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (τακτική διαδικασία) ως προς την διάταξη αυτής περί χρηματικής παροχής κατ΄αρθρο 931 ΑΚ
ΚΡΑΤΕΙ και ΔΙΚΑΖΕΙ την με αριθμό κατάθεσης ………/2023 αγωγή ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά (τακτική διαδικασία) ως προς το κεφάλαιο της χρηματικής παροχής κατ΄αρθρο 931 ΑΚ,
ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι ο εναγομένος υποχρεούται να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των εκατον εβδομήντα επτά χιλιάδων και επτακοσίων ενενήντα τεσσάρων ευρώ και ογδόντα οκτώ λεπτών (177.794,88 ευρώ) με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής μέχρις εξοφλήσεως.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον εναγόμενο σε μέρος των δικαστικών εξόδων αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας της ενάγουσας το οποίο καθορίζει στο ποσό των χιλίων εξακοσίων (1600 ) ευρώ
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου άσκησης έφεσης στην εκκαλούσα.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στον Πειραιά σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριό του συνεδρίαση, στις 30 Ιουνίου 2026, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ