ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΤΜΗΜΑ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Αριθμός απόφασης 495/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Λέκκου Κωνσταντίνα, Εφέτη, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιώς και από τη Γραμματέα Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στον Πειραιά στις …………. για να δικάσει τις κάτωθι υποθέσεις μεταξύ:
Της εκκαλούσας – αντεφεσίβλητης – εναγομένης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «……….» [ΑΦΜ ………], η οποία εδρεύει στην …………. Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα και η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, από την πληρεξουσία δικηγόρο της Ιωάννα Λεγάκη [ΔΕ ΠΙΣΤΙΟΛΗΣ – ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ και ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ], με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.
Του εφεσιβλήτου – αντεκκαλούντος – ενάγοντος: …………… [ΑΦΜ ………….], κατοίκου Αθηνών, ο οποίος εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, από την πληρεξουσία δικηγόρο του Άννα Κοντοσέα [ΔΕ Γ. ΚΟΝΤΟΣΕΑΣ και ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ], με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.
Ο ενάγων, ………., ήγειρε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς και κατά της εναγομένης εταιρείας με την επωνυμία «……….» την από 27.12.2023 (με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογράφου …………/27.12.2023) αγωγή του. Επί της αγωγής αυτής, συζητήσεως γενομένης της 13.6.2024, εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών – εργατικών διαφορών, η υπ’ αριθμ. 2881/2024 οριστική απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή ως κατ’ ουσίαν βάσιμη.
Η εν μέρει ηττηθείσα στον πρώτο βαθμό εναγόμενη ως άνω εταιρεία με την από 7.8.2025 (με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. ενδίκου μέσου ………./8.8.2025 ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου) έφεσή της, η οποία προσδιορίσθηκε προς συζήτηση για τη δικάσιμο, που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας απόφασης (αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. ………./8.8.2025 ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου), προσβάλλει την ανωτέρω απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου. Ο εν μέρει ηττηθείς στον πρώτο βαθμό ενάγων με την από 6.4.2026 (με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. …………/6.4.2026) ασκηθείσα ενώπιον του παρόντος δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου αντέφεσή του, η οποία επίσης προσδιορίσθηκε προς συζήτηση για τη δικάσιμο, που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας απόφασης, προσβάλλει την αυτή ως άνω πρωτόδικη απόφαση.
Κατά τη συζήτηση των ανωτέρω δικογράφων στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου στην αναγραφόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο, τα οποία συνεκφωνήθηκαν λόγω της μεταξύ τους συνάφειας με τον προσήκοντα τρόπο από τη σειρά του οικείου πινακίου, οι προαναφερθέντες πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων δεν εμφανίσθηκαν, αλλά παραστάθηκαν με δηλώσεις τους του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ και προκατέθεσαν τις προτάσεις τους.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Εισάγονται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου τα κάτωθι αναφερόμενα δικόγραφα: α) η από 7.8.2025 (με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. ενδίκου μέσου ………../8.8.2025 ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου) έφεση της εν μέρει ηττηθείσας στον πρώτο βαθμό εναγομένης της από 27.12.2023 (με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογράφου ………./27.12.2023) αγωγής, και β) η από 6.4.2026 (με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. ……./6.4.2026) αντέφεση του επίσης εν μέρει ηττηθέντος ενάγοντος της ανωτέρω αγωγής και εφεσιβλήτου, αμφότερες στρεφόμενες κατά της εκδοθείσας επί της αγωγής υπ’ αριθμ. 2881/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή ως κατ’ ουσίαν βάσιμη, πρέπει να ενωθούν και συνεκδικασθούν προς διευκόλυνση και επιτάχυνση της διεξαγωγής της δίκης και μείωση των εξόδων (άρθρο 246, 524 παρ.1 εδαφ.α΄και 591 παρ.1 εδαφ.α΄του ΚΠολΔ).
ΙΙ. Η κρινόμενη από 7.8.2025 (με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. ενδίκου μέσου ……../8.8.2025 ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου) έφεση της εν μέρει ηττηθείσας στον πρώτο βαθμό εναγομένης της από 27.12.2023 (με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογράφου …………/27.12.2023) αγωγής κατά της υπ’αριθμ. 2881/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων της πρωτοβάθμιας δίκης, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών – εργατικών διαφορών (άρθρα 614 αριθμ.3, 621 του ΚΠολΔ και 82 του ΚΙΝΔ), επί της ανωτέρω ασκηθείσας σε βάρος της εκκαλούσας αγωγής του εφεσιβλήτου, Έλληνα απογεγραμμένου ναυτικού, διώκουσας την επιδίκαση χρηματικών απαιτήσεών του, συνολικού ποσού 22.202,82 ευρώ, απορρεουσών από διαδοχικές συμβάσεις ναυτολόγησής του με την ειδικότητα του Θαλαμηπόλου σε πλοίο, πλοιοκτησίας της και με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή και ως κατ’ ουσίαν βάσιμη και υποχρεώθηκε η εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 10.982,07 ευρώ, ως διαφορές αποδοχών για το χρονικό διάστημα από 1.3.2023 έως 3.3.2023, ως διαφορές αποδοχών υπερωριακής απασχόλησής του, ως διαφορές επιδομάτων εορτών, ως πρόσθετη αμοιβή δρομολογίων εξπρές, καθώς και ως αποζημίωση για μη ληφθείσες άδειες διανυκτέρευσης εκτός του πλοίου, πλέον τόκων από την τελευταία αποναυτολόγησή του, έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα και σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις (άρθρα 495, 499, 511,513 παρ.1 εδαφ.β΄, 516 παρ.1, 517 εδαφ.α΄, 518 παρ.2 και 520 παρ.1 του ΚΠολΔ), με την κατάθεση του δικογράφου της στη γραμματεία του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου στις 8.8.2025 (σχετικά αριθμός έκθεσης κατάθεσης ενδίκου μέσου ………../8.8.2025 ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου), δεδομένου ότι από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν προκύπτει, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται, επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης, ούτε παρήλθε η νόμιμη καταχρηστική προθεσμία των δύο (2) ετών από τη δημοσίευσή της στις 30.8.2024 και δε συντρέχει άλλος λόγος απαραδέκτου, ενώ για το παραδεκτό της, μολονότι ασκήθηκε μετά την ισχύ του άρθρου 12 παρ. 2 του ν. 4055/2012, δεν απαιτείται η κατάθεση του παραβόλου της παρ.4 του άρθρου 495 του ΚΠολΔ, που προστέθηκε με τον ανωτέρω νόμο, λόγω της φύσης της διαφοράς ως εργατικής. Πρέπει, επομένως, η ένδικη έφεση, η οποία αρμόδια φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, που είναι καθ’ ύλην, κατά τόπον και λειτουργικά αρμόδιο προς εκδίκασή της (άρθρο 19 του ΚΠολΔ και 51 παρ.6 στοιχ.α΄του ν.2172/1993), να γίνει τυπικά δεκτή και να διερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της, με τους οποίους πλήττονται τα κεφάλαια της εκκαλουμένης, που αφορούν στα ανωτέρω αγωγικά κονδύλια, πλην της διαφοράς αποδοχών από την εργασία του στο ανωτέρω πλοίο κατά το χρονικό διάστημα από 1.3.2023 έως 3.3.2023, κατά την αυτή (ειδική) διαδικασία των περιουσιακών – εργατικών διαφορών, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση (άρθρα 532, 533 παρ. 1 και 591 παρ. 1 εδαφ.α΄ του ΚΠολΔ). Ο επίσης εν μέρει ηττηθείς στον πρώτο βαθμό εφεσίβλητος – ενάγων άσκησε κατά της αυτής ως άνω πρωτόδικης απόφασης αντέφεση εμπρόθεσμα και κατά τις νόμιμες διατυπώσεις, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 591 παρ.1 στοιχ. ζ΄του ΚΠολΔ, με το από 6.4.2026 ιδιαίτερο δικόγραφο, το οποίο κατατέθηκε στη γραμματεία του παρόντος δευτεροβαθμίου δικαστηρίου στις 6.4.2026, συντάχθηκε έκθεση κάτω απ’ αυτό (με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ, δικ. ………../6.4.2026) και κοινοποιήθηκε στην εκκαλούσα – εναγόμενη και αντεφεσίβλητη εταιρεία αυθημερόν, ήτοι προ οκτώ (8) ημερών από τη συζήτηση της έφεσης, που έλαβε χώρα κατά την αναγραφόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο της 23ης.4.2026, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη από τον αντεκκαλούντα υπ’ αριθμ. …………./6.4.2026 έκθεση επίδοσης της διορισμένης στο Πρωτοδικείο Πειραιώς Δικαστικής Επιμελήτριας ……….. Με την αντέφεσή του αυτή ο αντεκκαλών πλήττει κεφάλαια της εκκαλουμένης απόφασης, που προσβάλλονται και με την έφεση της αντιδίκου του. Συνεπώς, η κρινόμενη αντέφεση πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να διερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533 παρ.1 του ΚΠολΔ), επίσης κατά την αυτή ως άνω ειδική διαδικασία, κατά την οποία εκδόθηκε η πρωτόδικη απόφαση.
ΙΙΙ. Ο ενάγων με την αγωγή του, ισχυρίσθηκε ότι, ναυτολογήθηκε διαδοχικά τρεις (3) φορές με την ειδικότητα του Θαλαμηπόλου και απασχολήθηκε κατά τα αναφερόμενα στην αγωγή χρονικά διαστήματα, εντός της χρονικής περιόδου από 9.6.2022 έως και 3.3.2023, στο υπό ελληνική σημαία επιβατηγό – οχηματαγωγό (Ε/Γ – Ο/Γ) πλοίο “ M”, ολικής χωρητικότητας 8.128,98 κόρων, πλοιοκτησίας της εναγομένης, αντί των προβλεπομένων από τη Συλλογική Σύμβαση Ναυτικής Εργασίας (στο εξής ΣΣΝΕ) για τα μέλη των πληρωμάτων των Επιβατηγών Ακτοπλοϊκών Πλοίων των ετών 2022 και 2023 μηνιαίου μισθού και επιδομάτων, παρείχε δε τις υπηρεσίες του στο εν λόγω πλοίο, που εκτελούσε καθημερινά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στο δικόγραφο με τη μορφή πινάκων δρομολόγια μεταξύ διαφόρων ελληνικών λιμένων, τα οποία διαφοροποιούντο ανά περιόδους των χρονικών διαστημάτων των ναυτολογήσεών του και στα οποία περιλαμβάνονται και τα επίσης αναλυτικώς αναφερόμενα στην αγωγή δρομολόγια εξπρές, εργαζόμενος ημερησίως επί 15 ώρες. Με βάση τα περιστατικά αυτά και υποστηρίζοντας περαιτέρω ότι απασχολήθηκε χωρίς να λάβει πλήρεις τις νόμιμες αποδοχές του κατά την απασχόλησή του στο ανωτέρω πλοίο το έτος 2023, το σύνολο των αποδοχών του, που αντιστοιχούσαν στις ώρες της παρασχεθείσας υπερωριακής εργασίας του κατά τις καθημερινές ημέρες, τις Κυριακές, τα Σάββατα, αλλά και τις αργίες των επίσης αναφερομένων στο δικόγραφο χρονικών διαστημάτων των ναυτολογήσεών του και χωρίς να συνυπολογισθούν αυτές στο σύνολό τους για τον προσδιορισμό και την καταβολή της αναλογίας των επιδομάτων δώρων εορτών (Χριστουγέννων έτους 2022 και Πάσχα έτους 2023), τα οποία επίσης δικαιούται, ούτε πλήρη την πρόσθετη αμοιβή του για τα δρομολόγια εξπρές, που εκτέλεσε το πλοίο κατά τα αυτά ως άνω χρονικά διαστήματα, καθώς επίσης αποζημίωση για μη ληφθείσες άδειες διανυκτέρευσης αυτού εκτός του πλοίου, ζητούσε να του επιδικασθεί το συνολικό χρηματικό ποσό των 22.202,82 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από της τελευταίας αποναυτολόγησής του, άλλως από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση και να καταδικασθεί η εναγομένη στη δικαστική του δαπάνη. Με την εκκαλούμενη απόφαση η αγωγή κρίθηκε νόμιμη, και, ακολούθως, με τις παραδοχές, μεταξύ άλλων, ότι η ημερήσια απασχόληση του ενάγοντος στο ανωτέρω πλοίο ανερχόταν σε δώδεκα [12] ώρες κατά τη διάρκεια των ναυτολογήσεών του και αφού απέρριψε ως μη νόμιμο τον, περί καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, ισχυρισμό της εναγομένης, έγινε κατά ένα μέρος δεκτή και ως ουσιαστικά βάσιμη και υποχρεώθηκε η εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό χρηματικό ποσό των 10.982,07 ευρώ και δη (α) το ποσό των ευρώ 89,09 για διαφορές αποδοχών από την εργασία του στο ανωτέρω πλοίο, κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.2023 έως 3.3.2023, αφού κατά το αποδεικτικό της πόρισμα ο ενάγων εδικαιούτο μηνιαίως το ποσό των ευρώ 2.836,97 και συνολικά το ποσό των ευρώ 5.957,63, έναντι του οποίου δέχθηκε ότι έλαβε, κατά μερική αποδοχή της περί μερικής καταβολής ένστασης της εναγομένης, το ποσό των ευρώ 247,74, (β) το ποσό των ευρώ 1.360,57 για υπόλοιπο αμοιβής υπερωριακής του απασχόλησης επί 28 ημέρες Σαββάτου και έξι ημέρες αργίας εντός του έτους 2022, αφού κατά το αποδεικτικό της πόρισμα ο ενάγων εδικαιούτο συνολικά για την εν λόγω εργασία το ποσό των ευρώ 4.390,08, έναντι του οποίου, κατά παραδοχή της περί μερικής καταβολής ένστασης της εναγομένης, δέχθηκε ότι έλαβε το ποσό των ευρώ 3.029,51, το ποσό των ευρώ 3.942,56 για υπόλοιπο αμοιβής υπερωριακής του απασχόλησης επί 153 καθημερινές ημέρες και ημέρες Κυριακής, εντός του έτους 2022, αφού κατά το αποδεικτικό της πόρισμα ο ενάγων εδικαιούτο συνολικά για την εν λόγω εργασία το ποσό των ευρώ 5.483,52, έναντι του οποίου, κατά παραδοχή της περί μερικής καταβολής ένστασης της εναγομένης, δέχθηκε ότι έλαβε το ποσό των ευρώ 1.540,96, το ποσό των ευρώ 428,60 για υπόλοιπο αμοιβής υπερωριακής του απασχόλησης επί οκτώ ημέρες Σαββάτου και τρεις ημέρες αργίας, εντός του έτους 2023, αφού κατά το αποδεικτικό της πόρισμα ο ενάγων εδικαιούτο συνολικά για την εν λόγω εργασία το ποσό των ευρώ 1.504,80, έναντι του οποίου, κατά παραδοχή της περί μερικής καταβολής ένστασης της εναγομένης, δέχθηκε ότι έλαβε το ποσό των ευρώ 1.076,20 και το ποσό των ευρώ 1.388,04 για υπόλοιπο αμοιβής υπερωριακής του απασχόλησης επί 51 καθημερινές ημέρες και ημέρες Κυριακής, εντός του έτους 2023, αφού κατά το αποδεικτικό της πόρισμα ο ενάγων εδικαιούτο συνολικά για την εν λόγω εργασία το ποσό των ευρώ 1.938,00, έναντι του οποίου, κατά παραδοχή της περί μερικής καταβολής ένστασης της εναγομένης, δέχθηκε ότι έλαβε το ποσό των ευρώ 549,96, αφού επέρριψε ως αβάσιμο στην ουσία του τον ισχυρισμό της εναγομένης περί καταλογισμού στις ένδικες απαιτήσεις του ενάγοντος για υπόλοιπο υπερωριακής του αμοιβής του ποσού των ευρώ 3.565,16 που αυτή κατέβαλε σε αυτόν με αιτιολογία «έκτακτες αμοιβές», (γ) το ποσό των ευρώ 1.448,71 για υπόλοιπο επιδόματος δώρου Χριστουγέννων 2022, αφού κατά το αποδεικτικό της πόρισμα ο ενάγων εδικαιούτο συνολικά για την εν λόγω αιτία το ποσό των ευρώ 3.323,05, έναντι του οποίου, έλαβε το ποσό των ευρώ 1.874,34 και το ποσό των ευρώ 545,15 για υπόλοιπο επιδόματος δώρου Πάσχα 2023 αφού κατά το αποδεικτικό της πόρισμα ο ενάγων εδικαιούτο συνολικά για την εν λόγω αιτία το ποσό των ευρώ 1.146,65, έναντι του οποίου, έλαβε το ποσό των ευρώ 601,50, (δ) το ποσό των ευρώ 1.066,38 για υπόλοιπο αμοιβής του για 16,87 δρομολόγια εξπρές που εκτέλεσε το εν λόγω πλοίο, κατά το έτος 2022, αφού κατά το αποδεικτικό της πόρισμα ο ενάγων εδικαιούτο συνολικά για την εν λόγω αιτία το ποσό των ευρώ 2.361,81, έναντι του οποίου, έλαβε το ποσό των ευρώ 1.355,43, κατ’ αποδοχή ως βάσιμης στην ουσία της της περί μερικής καταβολής ένστασης της εναγομένης και το ποσό των ευρώ 287,08 για υπόλοιπο αμοιβής του για 2,76 δρομολόγια εξπρές που εκτέλεσε το εν λόγω πλοίο, κατά το έτος 2023, αφού κατά το αποδεικτικό της πόρισμα ο ενάγων εδικαιούτο συνολικά για την εν λόγω αιτία το ποσό των ευρώ 408,35, έναντι του οποίου, έλαβε το ποσό των ευρώ 121,27, κατ’ αποδοχή ως βάσιμης στην ουσία της της περί μερικής καταβολής ένστασης της εναγομένης και (ε) το ποσό των ευρώ 416,31 ως υπόλοιπο αποζημίωσής του για μη χορήγηση ένδεκα διανυκτερεύσεων κατά το έτος 2022, αφού κατά το αποδεικτικό της πόρισμα ο ενάγων εδικαιούτο συνολικά για την εν λόγω αιτία το ποσό των ευρώ 602,45, έναντι του οποίου, έλαβε το ποσό των ευρώ 186,14, κατ’ αποδοχή ως βάσιμης στην ουσία της της περί μερικής καταβολής ένστασης της εναγομένης και το ποσό των ευρώ 9,58 ως υπόλοιπο αποζημίωσής του για μη χορήγηση τεσσάρων διανυκτερεύσεων κατά το έτος 2023, αφού κατά το αποδεικτικό της πόρισμα ο ενάγων εδικαιούτο συνολικά για την εν λόγω αιτία το ποσό των ευρώ 239,16, έναντι του οποίου, έλαβε το ποσό των ευρώ 229,57, κατ’ αποδοχή ως βάσιμης στην ουσία της της περί μερικής καταβολής ένστασης της εναγομένης. Τα ανωτέρω ποσά επεδίκασε νομιμοτόκως από της επομένης της τελευταίας αποναυτολογήσεως του ενάγοντος και αφού κήρυξε την απόφαση προσωρινά εκτελεστή ως προς το σύνολο της καταψηφιστικής της διάταξης, επέβαλε σε βάρος της εναγομένης μέρος της δικαστικής δαπάνης του ενάγοντος, το ύψος της οποίας όρισε στο ποσό των ευρώ 450. Κατά της απόφασης αυτής παραπονούνται και η εναγομένη και ο ενάγων, ως εν μέρει ηττηθέντες στον πρώτο βαθμό, έχοντες έννομο συμφέρον, που απορρέει από τη βλάβη τους, η οποία προκύπτει αμέσως από το διατακτικό της εκκαλουμένης αποφάσεως, με τις συνεκδικαζόμενες με την παρούσα απόφαση έφεση και αντέφεση. Ειδικότερα: 1) η εναγόμενη άσκησε την ένδικη έφεσή της, με την οποία πλήττει την εκκαλουμένη απόφαση για τους λόγους που ειδικότερα αναφέρονται στο εφετήριο και συνιστούν αιτιάσεις, οι οποίες εκτιμώμενες, ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, αναφορικά με την κρίση του α) επί του κονδυλίου της αμοιβής του ενάγοντος λόγω υπερωριακής του απασχόλησης, ως προς το οποίο (κονδύλιο) με τον πρώτο λόγο έφεσης ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι, εάν είχαν εκτιμηθεί ορθά τα προσαχθέντα από την ίδια αποδεικτικά μέσα, που κατονομάζει και είχαν ληφθεί υπόψη οι ισχυρισμοί που παραθέτει στην έφεση της, καθώς επίσης και τα διδάγματα της κοινής πείρας, θα είχε γίνει δεκτό ότι αυτός (ενάγων) δεν εργάσθηκε υπερωριακώς κατά τις ώρες που δέχθηκε η εκκαλουμένη απόφαση, αλλά εργαζόταν καθημερινά επί οκτώ ώρες και σπανιότερα και δη καθόν χρόνο υπήρχε αυξημένη επιβατική κίνηση, καθώς επίσης καθόν χρόνο ο ενάγων συμμετείχε στις βάρδιες πυρασφάλειας επί εννέα ώρες καθ’ εκάστη και για την εργασία του αυτή έχει πλήρως εξοφληθεί διά χρηματικών ποσών που ελάμβανε κάθε μήνα, β) ότι τυγχάνει αβάσιμος στην ουσία του η ισχυρισμός της περί συμβατικού συμψηφισμού των επίδικων αξιώσεων του ενάγοντος για καταβολή υπολοίπου αμοιβής του για υπερωριακή απασχόληση, των ποσών που αυτή του κατέβαλε, πέραν των νομίμων αποδοχών του, ως επιμίσθιο, με αιτιολογία καταβολής του «έκτακτες αμοιβές», κρίση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου που πλήττεται και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 173 και 200 ΑΚ με τον δεύτερο λόγο έφεσης, γ) ότι ο ενάγων δικαιούται υπόλοιπο δώρων εορτών, ως προς το οποίο (κονδύλιο) με τον πρώτο κατά το δεύτερο σκέλος του και τον τρίτο λόγο έφεσης η εναγομένη ισχυρίζεται ότι κανένα ποσό δεν δικαιούται ο ενάγων για την εν λόγω αιτία, αφού υπολογίσθηκαν εσφαλμένα από την εκκαλουμένη απόφαση, επί τη βάσει, συμπεριληφθέντος σ’ αυτά μη ανταποκρινόμενο στην πραγματικότητα, ποσού ως μέσου όρου της αμοιβής του ενάγοντος για υπερωριακή αυτού απασχόληση, κρίση που πλήττεται και για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου, με τον τρίτο λόγο έφεσης, αφού στις τακτικές αποδοχές του ενάγοντος ελήφθη υπόψη και το επίδομα αδείας, αν και η εν λόγω παροχή δεν καταβάλλονταν πάγια και σταθερά, αλλά αναλόγως των συνθηκών εργασίας, δ) ότι ο ενάγων δικαιούται υπόλοιπο αμοιβής για δρομολόγια εξπρές, ως προς το οποίο (κονδύλιο) με το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου έφεσης και τον τέταρτο λόγο έφεσης η εναγομένη ισχυρίζεται ότι, ο ενάγων κανένα ποσό δεν δικαιούται για την εν λόγω αιτία, αφού η εν λόγω αμοιβή υπολογίσθηκε εσφαλμένα από την εκκαλουμένη απόφαση, επί τη βάσει, συμπεριληφθέντος σ’ αυτή μη ανταποκρινόμενο στην πραγματικότητα, ποσού ως μέσου όρου της αμοιβής του ενάγοντος για υπερωριακή αυτού απασχόληση, κρίση που πλήττεται και για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου με τον τέταρτο λόγο έφεσης, αφού στις τακτικές αποδοχές του ενάγοντος ελήφθη υπόψη και το επίδομα αδείας, ε) ότι ο ενάγων εδικαιούτο αποζημίωσης για δικαιούμενες υπ’ αυτού και μη ληφθείσες ένδεκα άδειες διανυκτέρευσης κατά το έτος 2022 αν και αυτός έλαβε το σύνολο των δικαιούμενων από αυτόν αδειών με τον πέμπτο λόγο έφεσης και σε κάθε περίπτωση για όσες άδειες διανυκτέρευσης δεν έλαβε έχει πλήρως εξοφληθεί και επιπλέον, όσον αφορά στις τέσσερις άδειες διανυκτέρευσης κατά το έτος 2023 ότι αυτός έχει πλήρως εξοφληθεί για το ποσό των ευρώ 9,58 που με την εκκαλουμένη απόφαση επιδικάσθηκε ως υπόλοιπο αποζημίωσης, αφού όπως διαπίστωσε και η εκκαλουμένη απόφαση το ποσό αυτό η εναγομένη κατέβαλε αναδρομικά, και από παραδρομή αν και προσεκόμισε την απόδειξη καταβολής δεν αναφέρθηκε στις έγγραφες προτάσεις της η εν λόγω καταβολή και στ) ότι η περί καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος ένσταση της εναγομένης, τυγχάνει μη νόμιμη, κρίση που πλήττει για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 281 ΑΚ με τον έκτο λόγο έφεσης. Ζήτησε δε με την έφεσή της, την εξαφάνιση, άλλως μεταρρύθμιση της εκκαλουμένης αποφάσεως, ούτως ώστε ν’ απορριφθεί στο σύνολό της η, σε βάρος της ασκηθείσα ανωτέρω, αγωγή, καθώς επίσης την καταδίκη του ενάγοντος στη δικαστική της δαπάνη, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας. Επιπλέον, η εκκαλούσα με την ένδικη έφεσή της, υπέβαλε αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη της εκτέλεσης κατάσταση, κατ’ άρθρο 914 Κ.Πολ.Δ. επειδή, όπως ισχυρίζεται, σε συμμόρφωση με την εκκαλουμένη απόφαση, κατέβαλε στον αντίδικό της το χρηματικό ποσό των 13.434,28 ευρώ, αφού η εκκαλουμένη απόφαση κηρύχθηκε στο σύνολό της προσωρινά εκτελεστή. Το ποσό αυτό αξίωσε με το νόμιμο τόκο από της καταβολής αυτού στον ενάγοντα. Το τελευταίο αυτό αίτημα, ήτοι το αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση, είναι νόμιμο (άρθρο 914 ΚΠολΔ), πλην του παρεπομένου αιτήματος επιδίκασης τόκων από την ημερομηνία καταβολής, το οποίο είναι νόμιμο από την επίδοση της προκειμένης απόφασης, εφόσον στο μείζον αίτημα περιλαμβάνεται και το έλασσον, καθόσον πριν από την έκδοση της, περί επαναφοράς των πραγμάτων, απόφασης, δεν υπάρχει απαίτηση για επιστροφή των καταβληθέντων, δυνάμει προσωρινώς εκτελεστής απόφασης και, κατά τα άρθρα 340, 345 και 346 ΑΚ, απαιτείται επίδοση της απόφασης, για να επέλθει όχληση (Εφ.Πειρ. 31/2022, Εφ.Πειρ. 593/2021, www.efeteio-peir.gr, Εφ.Αθ. 490/2010, Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ). Και β) ο ενάγων, άσκησε κατά της ως άνω απόφασης την ανωτέρω αντέφεσή του, με την οποία πλήττει αυτήν για πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, αναφορικά με την κρίση του α) ως προς τις ώρες ημερήσιας απασχόλησής του στο ως άνω πλοίο κατά τα επίδικα χρονικά διαστήματα, καθό μέρος απέρριψε τους αγωγικούς του ισχυρισμούς με τον πρώτο λόγο αντέφεσης, β) επί των γενομένων εν μέρει δεκτών ως κατ’ ουσίαν βασίμων κονδυλίων δώρων εορτών, όσον αφορά στον τρόπο υπολογισμού αυτών από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με τον δεύτερο λόγο έφεσης διότι, όπως διατείνεται, τούτο υπολογίσθηκε εσφαλμένα επί τη βάσει μικρότερων συνολικών τακτικών μηνιαίων αποδοχών του, συμπεριληφθέντος σ’ αυτές, χαμηλότερου ποσού ως μέσου όρου της αμοιβής του για την υπερωριακή του απασχόληση σε σχέση με το πράγματι οφειλόμενο, κρίση που πλήττεται και για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου, καθό μέρος δεν συνυπολογίσθηκαν στις τακτικές αποδοχές του και ο μέσος όρος των ποσοστών επί των πωλήσεων των εστιατορίων και των μπαρ του πλοίου, αν και του καταβάλλονταν χρηματικά ποσά με αυτή την αιτία κάθε μήνα, γ) επί του γενομένου εν μέρει δεκτού κονδυλίου διαφοράς αμοιβής του για δρομολόγια εξπρές, όσον αφορά στον τρόπο υπολογισμού αυτών από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με τον τρίτο λόγο έφεσης διότι, όπως διατείνεται, τούτο υπολογίσθηκε εσφαλμένα επί τη βάσει μικρότερων συνολικών τακτικών μηνιαίων αποδοχών του, συμπεριληφθέντος σ’ αυτό, χαμηλότερου ποσού ως μέσου όρου της αμοιβής του για την υπερωριακή του απασχόληση σε σχέση με το πράγματι οφειλόμενο, κρίση που πλήττεται και για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου καθό μέρος δεν συνυπολογίσθηκαν στις τακτικές αποδοχές του και ο μέσος όρος των ποσοστών επί των πωλήσεων των εστιατορίων και των μπαρ του πλοίου, αν και του καταβάλλονταν χρηματικά ποσά με αυτή την αιτία κάθε μήνα, καθώς επίσης και ο μέσος όρος δώρων εορτών, και δ) επί του γενομένου εν μέρει δεκτού κονδυλίου αποζημιώσεως λόγω μη χορήγησης ένδεκα διανυκτερεύσεων κατά το έτος 2022, όσον αφορά στον τρόπο υπολογισμού αυτής από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με τον τέταρτο λόγο έφεσης διότι, όπως διατείνεται, τούτο υπολογίσθηκε εσφαλμένα επί τη βάσει μικρότερων συνολικών τακτικών μηνιαίων αποδοχών και δη μικρότερου ποσού μισθού ενεργείας. Ζήτησε δε με την ένδικη αντέφεσή του να εξαφανισθεί, άλλως μεταρρυθμιστεί η εκκαλουμένη απόφαση, κατά τους προβαλλόμενους λόγους αντέφεσης, να γίνει δεκτή η αγωγή του στο σύνολό της και να καταδικασθεί η εναγομένη στην καταβολή της δικαστικής του δαπάνης, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
IV. Από την επανεκτίμηση της υπ’ αριθμ. ……../11.6.2024 ένορκης ενώπιον της Συμβολαιογράφου Μυτιλήνης …….. βεβαίωσης του …….., που συνυπηρέτησε με τον ενάγοντα στο ίδιο πλοίο κατά τα ίδια χρονικά διαστήματα με την ειδικότητα του Επικούρου, η οποία ελήφθη με την επιμέλεια του ενάγοντος και κατόπιν νομότυπης και εμπρόθεσμης κατ’ άρθρα 421 και 422 ΚΠολΔ κλήτευσης της αντιδίκου του, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη υπ’αριθμ. ……./5.6.2024 έκθεση επιδόσεως της διορισμένης στο Εφετείο Πειραιώς Δικαστικής Επιμελήτριας ……… και της υπ’ αριθμ. ……/12.6.2024 ένορκης ενώπιον της Συμβολαιογράφου Πειραιώς ……… βεβαίωσης του …………, που συνυπηρέτησε με τον ενάγοντα στο ίδιο πλοίο κατά τα ίδια χρονικά διαστήματα με την ειδικότητα του Προϊσταμένου Αρχιθαλαμηπόλου, η οποία ελήφθη με την επιμέλεια της εναγομένης και κατόπιν νομότυπης και εμπρόθεσμης κατ’ άρθρα 421 και 422 ΚΠολΔ κλήτευσης του αντιδίκου της, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη υπ’ αριθμ. ……../6.6.2024 έκθεση επιδόσεως του διορισμένου στο Εφετείο Πειραιώς Δικαστικού Επιμελητή ……………, οι οποίες όλες εκτιμώνται κατά το μέτρο της γνώσης και το βαθμό της αξιοπιστίας εκάστου μαρτυρούντος, καθώς και του συνόλου των εγγράφων, που οι διάδικοι νομότυπα με επίκληση προσκομίζουν, προκειμένου να χρησιμεύσουν είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα προς άμεση απόδειξη είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, χωρίς να παραλείπεται κάποιο από αυτά για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, έστω και αν για ορισμένα θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω, σε συνδυασμό προς τις μερικές μόνον παραδοχές και ομολογίες των διαδίκων, που συνάγονται από τα δικόγραφά τους, αναφέρονται στα πιο κάτω ειδικώς μνημονευόμενα θέματα απόδειξης και εκτιμώνται κατ’ άρθρα 261 εδαφ. β, 352 § 1 και 591 § 1 του ΚΠολΔ αλλά και προς τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής (άρθρο 336 § 4 του ΚΠολΔ), πλήρως αποδεικνύονται τα ακόλουθα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά: Με διαδοχικές συμβάσεις εξαρτημένης ναυτικής εργασίας αορίστου χρόνου, που καταρτίσθηκαν όλες στον Πειραιά, μεταξύ του ενάγοντος, Έλληνα απογεγραμμένου ναυτικού, κατόχου ναυτικού φυλλαδίου, με αριθμό μητρώου ……… της ΑΑ΄ Ναυτικής Περιφέρειας, μέλους της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών του Εμπορικού Ναυτικού, που με τη σειρά της τυγχάνει μέλος της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας και των νομίμων εκπροσώπων της εναγόμενης ανώνυμης ναυτιλιακής εταιρίας, μέλους του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας, πλοιοκτήτριας του υπό ελληνική σημαία επιβατηγού – οχηματαγωγού (Ε/Γ – Ο/Γ) ακτοπλοϊκού πλοίου M, νηολογημένου στο λιμένα του Πειραιώς, με αύξοντα αριθμό εγγραφής ……….., ολικής χωρητικότητας 8.128,98 κόρων, με Διεθνές Διακριτικό Σήμα …., ο ενάγων ναυτολογήθηκε με την ειδικότητα του Θαλαμηπόλου. Η πρώτη των ενδίκων σύμβαση καταρτίσθηκε στις 9.6.2022 και δυνάμει αυτής ο ενάγων παρείχε τις υπηρεσίες του στο εν λόγω πλοίο μέχρι την 16η.7.2022, οπότε και απολύθηκε στον λιμένα του Πειραιώς λόγω ασθενείας. Επαναπροσλήφθηκε στις 23.7.2022 και απασχολήθηκε στο ίδιο πλοίο και με την ίδια ειδικότητα έως τις 16.9.2022, οπότε και απολύθηκε στον ίδιο λιμένα λόγω του ότι το πλοίο διέκοψε τους πλόες του ενόψει της ετήσιας επιθεωρήσεώς του. Ακολούθησε μία (1) ακόμη ναυτολόγησή του στον ίδιο λιμένα, στο ίδιο πλοίο και με την αυτή ειδικότητα, που διήρκεσε από τις 29.9.2022 έως και τις 3.3.2023, οπότε η σύμβασή του λύθηκε στον αυτό ως άνω λιμένα «αμοιβαία συναινέσει» αυτού και του Πλοιάρχου του πλοίου. Η διάρκεια των ναυτολογήσεων του ενάγοντος στο ανωτέρω πλοίο και οι λόγοι της κάθε φορά λύσης της εργασιακής του σύμβασης, που άλλωστε σαφώς προκύπτουν από τις αντίστοιχες εγγραφές στο ναυτικό του φυλλάδιο, δεν αμφισβητήθηκαν από την εναγόμενη, συνιστούν δε παραδοχές και της εκκαλουμένης απόφασης, που δεν πλήττονται από τους διαδίκους με τις ένδικες έφεση και αντέφεση. Για δύο εκ των τριών ενδίκων ναυτολογήσεων του ενάγοντος και συγκεκριμένα για την καταρτισθείσα στις 9.6.2022 και στις 29.9.2022, τηρήθηκε ο έγγραφος τύπος. Έγγραφη σύμβαση για τη δεύτερη των ενδίκων ναυτολογήσεων δεν προσκομίζεται από τους διαδίκους. Από τις συγκεκριμένες γραπτές συμφωνίες, αντίγραφο των οποίων προσκομίζεται από την εναγόμενη, προκύπτει ότι ο μηνιαίος μισθός του ενάγοντος συνομολογήθηκε κλειστός, ανερχόμενος στο συνολικό (μικτό) χρηματικό ποσό των 3.027,70 ευρώ. Στην ίδια σύμβαση περιελήφθησαν όροι κατά τους οποίους «Ο βασικός μισθός ορίζεται από την εκάστοτε ισχύουσα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας της κατηγορίας που υπάγεται το Πλοίο», «…στον εν λόγω κλειστό μηνιαίο μισθό συμπεριλαμβάνονται: βασικός μισθός, επίδομα Κυριακών, επίδομα Σαββάτων και αργιών, επίδομα άδειας και τροφοδοσίας, επίδομα υπερωριών, τυχόν επίδομα εταιρίας καθώς και όλα τα διάφορα επιδόματα που προβλέπονται από την εκάστοτε ισχύουσα συλλογική σύμβαση εργασίας» και «Εφαρμοστέα τυγχάνει η εκάστοτε Συλλογική Σύμβαση Εργασίας Πληρωμάτων των Ακτοπλοϊκών επιβατηγών Πλοίων». Επί των ενδίκων ναυτολογήσεων του ενάγοντος στο ανωτέρω πλοίο κατά το έτος 2022, όσον αφορά τις αποδοχές και τους εν γένει όρους παροχής της εργασίας του, ετύγχανε εφαρμογής, όπως δέχθηκε και η εκκαλουμένη απόφαση και κατά τούτο δεν πλήττεται από κανέναν των διαδίκων με λόγο έφεσης, η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας Πληρωμάτων Ακτοπλοϊκών Επιβατηγών Πλοίων έτους 2022, η οποία υπεγράφη την 13.12.2021, που κυρώθηκε από την ΥΑ 2242.5-1.5/8785/2022 απόφαση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, (ΦΕΚ Β’ 663/15.02.2022). Η τρίτη των ενδίκων ναυτολογήσεων του ενάγοντος στο ίδιο πλοίο, όπως έγινε δεκτό και με την εκκαλουμένη απόφαση, χωρίς η σχετική κρίση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου να πλήττεται από τους διαδίκους με τις ένδικες έφεση και αντέφεση, κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.2023 έως 3.3.2023 διέπονταν αναδρομικά, όσον αφορά τις αποδοχές και τους εν γένει όρους παροχής της εργασίας του από τη Σ.Σ.Ν.Ε. των μελών των πληρωμάτων των ακτοπλοϊκών επιβατηγών πλοίων του έτους 2023, που υπογράφηκε στις 10.3.2023, κυρώθηκε στις 17.7.2023 με την υπ’ αριθμ. 2242.5-1.5/51894/2023 απόφαση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Β΄ 4621) στις 19.07.2023. Περαιτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 11 και 13 § 1 των ως άνω εφαρμοζομένων ΣΣΝΕ, οι ώρες υποχρεωτικής εβδομαδιαίας εργασίας εν πλω και στο λιμένα ορίζονται σε σαράντα (40) εβδομαδιαίως, δηλαδή οκτώ (8) ώρες ημερησίως από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή, ενώ, σύμφωνα με το άρθρο 6, για τις διανυόμενες μηνιαίως Κυριακές εν πλω και στο λιμένα καταβάλλεται ιδιαίτερη αμοιβή, υπό τύπο επιδόματος, για τις μέχρι οκταώρου εργασίες κατά Κυριακή, ανερχόμενη μηνιαίως σε ποσοστό 22% επί του βασικού μισθού (μισθού ενέργειας). Όπως διευκρινίζεται δε με την § 2 του ίδιου άρθρου, το επίδομα αυτό θα καταβάλλεται σε όλο το πλήρωμα και για όλες τις Κυριακές, ανεξαρτήτως παροχής υπηρεσίας εκ μέρους του. Η διευκρίνιση αυτή έχει προδήλως την έννοια ότι, εάν παρασχεθεί παρά ταύτα εργασία εντός του οκταώρου, αυτή δεν θεωρείται υπερωριακή, αλλά εμπίπτει στην αμοιβή του 22% του βασικού μισθού, που καλύπτει το επίδομα αυτό, ενώ υπερωριακή είναι η πέραν του οκταώρου εργασία της Κυριακής (ΜονΕφΠειρ. 328/2014 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΕφΠειρ. 626/2014 ΕλλΔνη 2015.508, όπου και περαιτέρω παραπομπές στη νμλγ), αμειβομένη, όμως, με προσαύξηση 25% και όχι 50% (ΕφΠειρ 630/2014, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 735/2006 ΕΝαυτΔ 34/351, ΕφΠειρ. 567/2005 ΕΝαυτΔ 33/345). Επίσης, εξ ολοκλήρου υπερωριακά αμείβεται και η εργασία που παρέχεται κατά τα Σάββατα και τις αργίες (άρθρα 11 και 13 § 5), δηλαδή την 1η του έτους, την εορτή των Θεοφανίων, την Καθαρά Δευτέρα, την 25η Μαρτίου, τη Μεγάλη Παρασκευή, την Δευτέρα του Πάσχα, την εορτή του Αγίου Γεωργίου, την 1η Μαΐου, την εορτή της Αναλήψεως, την 15η Αυγούστου, την 14η Σεπτεμβρίου, την 28η Οκτωβρίου, την εορτή του Αγίου Νικολάου, την εορτή των Χριστουγέννων, την 26η Δεκεμβρίου και τις καθορισμένες ως ημέρες αργίας τοπικές εορτές ελληνικών λιμένων ναυλοχίας του πλοίου (άρθρο 18). Η πρόσθετη υπερωριακή απασχόληση κατά τα Σάββατα και τις ως άνω αργίες αμείβεται ανά ώρα με βάση το ωρομίσθιο, που κατ’ άρθρο 13 § 1 εδαφ. β και γ των ιδίων ως άνω ΣΣΝΕ υπολογίζεται ως πηλίκο της διαίρεσης του μισθού ενέργειας, όπως αυτός καθορίζεται στη διάταξη του άρθρου 1 § 1 αυτής, δια του αριθμού των ωρών της μηνιαίας υποχρεωτικής απασχόλησης των ναυτικών, δηλαδή δια του αριθμού εκατόν εβδομήντα τρία (52 εβδομάδες του έτους ÷ 12 μήνες = 4,33 Χ 40 ώρες εβδομαδιαίας υποχρεωτικής απασχόλησης = 173). Ακολούθως, το ωρομίσθιο προσαυξάνεται κατά 50% (άρθρο 13 § 5). Επίσης, η υπερωριακή εργασία που παρέχεται κατά τις καθημερινές και τις Κυριακές (πέραν του πρώτου οκταώρου εργασίας) αμείβεται ανά ώρα με το ωρομίσθιο προσαυξημένο κατά 25% (άρθρο 13 § 2), ενώ, κατά το άρθρο 18 § 2, για τον υπολογισμό των ωρών εργασίας κατά τις ημέρες αργίας ανά μήνα πολλαπλασιάζεται ο μέσος μηνιαίος όρος αργιών (16 αργίες ετησίως δια 12 μήνες = 1,33) με τον αριθμό των ωρών της ημερήσιας απασχόλησης για κάθε αργία (1,33 Χ 8 ώρες = 10,67 ώρες μηνιαίως). Κατά την πρώτη των εφαρμοζομένων εν προκειμένω ΣΣΝΕ έτους 2022 (άρθρα 1, 3, 6, 8 § 13, 10 § 4 και 15 § 2) ο ενάγων έπρεπε να λαμβάνει μηνιαίως: Ως μισθό ενεργείας του θαλαμηπόλου το ποσό των 1.240,91 ευρώ, ως επίδομα Κυριακών σε ποσοστό 22% επί του μισθού ενεργείας το ποσό των 273,00 ευρώ, ως επίδομα βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας το ποσό των 37,74 ευρώ, ως αντίτιμο της σε είδος παρεχόμενης τροφοδοσίας το ποσό των 20,58 ευρώ την ημέρα και μηνιαίως το ποσό των 617,40 ευρώ (20,58 ευρώ Χ 30) και ως αποδοχές αδείας μετά τροφοδοσίας το ποσό των 446,97 ευρώ {[(μισθός ενεργείας 1.240,91 ευρώ + επίδομα Κυριακών 273,00 ευρώ: 22) + 20,58 ευρώ Χ 5 ημέρες = 446,97 ευρώ}. Με την ίδια ΣΣΝΕ το ωρομίσθιο του θαλαμηπόλου καθορίσθηκε στο χρηματικό ποσό των 7,17 ευρώ και με τις προσαυξήσεις 25% και 50% σε 8,96 ευρώ και σε 10,76 ευρώ, αντίστοιχα. Οι συνολικές, επομένως, ελάχιστες νόμιμες μηνιαίες αποδοχές του ενάγοντος κατά τις ναυτολογήσεις του στο πλοίο της εναγομένης εντός του έτους 2022 ανέρχονταν στο ποσό των 616,02 ευρώ, πλέον του επιδόματος ιματισμού εκ ποσού ευρώ 60,54. Κατά τη δεύτερη των εφαρμοζομένων εν προκειμένω ΣΣΝΕ έτους 2023 (άρθρα 1, 3, 6, 8 § 13, 10 § 4 και 15 § 2) ο ενάγων έπρεπε να λαμβάνει μηνιαίως: Ως μισθό ενεργείας του θαλαμηπόλου το ποσό των 1.315,36 ευρώ, ως επίδομα Κυριακών σε ποσοστό 22% επί του μισθού ενεργείας το ποσό των 289,38 ευρώ, ως επίδομα βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας το ποσό των 40,00 ευρώ, ως αντίτιμο της σε είδος παρεχόμενης τροφοδοσίας το ποσό των 21,81 ευρώ την ημέρα και μηνιαίως το ποσό των 654,30 ευρώ (21,81 ευρώ Χ 30) και ως αποδοχές αδείας μετά τροφοδοσίας το ποσό των 473,76 ευρώ {[(μισθός ενεργείας 1.315,36 ευρώ + επίδομα Κυριακών 289,38 ευρώ: 22) + 21,81 ευρώ Χ 5 ημέρες = 473,76 ευρώ}. Με την ίδια ΣΣΝΕ το ωρομίσθιο του θαλαμηπόλου καθορίσθηκε στο χρηματικό ποσό των 7,60 ευρώ και με τις προσαυξήσεις 25% και 50% σε 9,50 ευρώ και σε 11,40 ευρώ, αντίστοιχα. Οι συνολικές, επομένως, ελάχιστες νόμιμες μηνιαίες αποδοχές του ενάγοντος κατά τις ναυτολογήσεις του στο πλοίο της εναγομένης εντός του έτους 2023 ανέρχονταν στο ποσό των 2.772,80 ευρώ πλέον του επιδόματος ιματισμού εκ ποσού ευρώ 64,17. Εξάλλου, όπως αποδεικνύεται από τις μηνιαίες αποδείξεις πληρωμής μισθοδοσίας του ενάγοντος, η εναγόμενη του κατέβαλε για κάθε μήνα απασχόλησής του αμοιβή για υπερωριακή εργασία κατά τα Σάββατα και τις αργίες και δη το ποσό των ευρώ 491,27 για έκαστο των μηνών Αυγούστου, Οκτωβρίου, Νοεμβρίου, Δεκεμβρίου 2022 και Ιανουαρίου 2023, το ποσό των ευρώ 360,27 για την εργασία του από 9.6.2022 έως 30.6.2022, το ποσό των ευρώ 262,01 για την εργασία του από 1.7.2022 έως 16.7.2022, το ποσό των ευρώ 147,38 για την εργασία του από 23.7.2022 έως 31.7.2022, το ποσό των ευρώ 262,01 για την εργασία του από 1.9.2022 έως 16.9.2022, το ποσό των ευρώ 32,76 για την εργασία του από 29.9.2022 έως 30.9.2022, το ποσό των ευρώ 474,90 για τον μήνα Φεβρουάριο 2023 και το ποσό των ευρώ 49,13 για την εργασία του από 1.3.2023 έως 3.3.2022 και αναδρομικά για την ίδια αιτία για την εργασία του από 1.3.2023 έως 3.3.2023 το ποσό των ευρώ 60,97. Επίσης, απεδείχθη ότι η εναγόμενη του κατέβαλε για κάθε μήνα απασχόλησής του αμοιβή για υπερωριακή εργασία κατά τις καθημερινές και Κυριακές και δη το ποσό των ευρώ 251,05 για έκαστο των μηνών Αυγούστου, Οκτωβρίου, Νοεμβρίου, Δεκεμβρίου 2022 και Ιανουαρίου 2023, το ποσό των ευρώ 184,10 για την εργασία του από 9.6.2022 έως 30.6.2022, το ποσό των ευρώ 133,89 για την εργασία του από 1.7.2022 έως 16.7.2022, το ποσό των ευρώ 75,32 για την εργασία του από 23.7.2022 έως 31.7.2022, το ποσό των ευρώ 133,89 για την εργασία του από 1.9.2022 έως 16.9.2022, το ποσό των ευρώ 9,56 για την εργασία του από 29.9.2022 έως 30.9.2022, το ποσό των ευρώ 242,69 για τον μήνα Φεβρουάριο 2023 και το ποσό των ευρώ 25,11 για την εργασία του από 1.3.2023 έως 3.3.2022 και αναδρομικά για την ίδια αιτία για την εργασία του από 1.3.2023 έως 3.3.2023 το ποσό των ευρώ 31,11. Εξάλλου, σύμφωνα με την οργανική σύνθεση του εν λόγω πλοίου, στο προσωπικό γενικών υπηρεσιών προβλέπονταν η απασχόληση ενός Αρχιθαλαμηπόλου, πέντε Θαλαμηπόλων, δύο Επικούρων, ενώ κατά το χρονικό διάστημα από 1.4. έως 30.9, η απασχόληση επιπλέον δύο θαλαμηπόλων. Ειδικώς κατά το χρονικό διάστημα από 1.11. έως 31.3. προβλέπονταν ότι η οργανική σύνθεση σε Θαλαμηπόλους και Επικούρους θα μειώνεται στο ήμισυ (σχετικό 19 προσκομιζόμενο από την εναγομένη). Εν τούτοις, όπως περί τούτου σχετικά κατέθεσε ο ………….., υπηρετών ως Προϊστάμενος Αρχιθαλαμηπόλος στο εν λόγω πλοίο κατά το επίδικο διάστημα, η κατάθεση του οποίου περιέχεται στην προμνημονευθείσα ένορκη βεβαίωση που ελήφθη με επιμέλεια της εναγομένης, στον εν λόγω πλοίο ήταν ναυτολογημένο επιπλέον του προβλεπομένου στην οργανική σύνθεσή του προσωπικό, ως ειδικότερα αποδεικνύεται και αναλύεται ακολούθως. Παράλληλα, απεδείχθη ότι, το εν λόγω πλοίο είχε ικανότητα μεταφοράς 1.915 επιβατών και 418 οχημάτων, διέθετε είκοσι εννέα (29) καμπίνες, ενώ όπως αναφέρει ο ενάγων και δεν αμφισβητείται ειδικώς υπό της εναγομένης, κατά τον επίδικο χρόνο, στο εν λόγω πλοίο λειτουργούσαν τέσσερα σαλόνια με αεροπορικά καθίσματα, ένα εστιατόριο επιβατών self service, τέσσερα μπαρ, εκ των οποίων δύο παρέμεναν ανοιχτά όλο το 24ωρο και ένα εστιατόριο πληρώματος. Τα γενικά και ειδικά καθήκοντα και οι λοιπές εργασιακές υποχρεώσεις των Θαλαμηπόλων καθορίζονται στον Κανονισμό εσωτερικής υπηρεσίας που ισχύει για τα υπό ελληνική σημαία επιβατηγά πλοία χωρητικότητας μείζονος των πεντακοσίων (500) κόρων (ΒΔ 683/1960, ΦΕΚ Α΄ 158/4.8.1960). Συγκεκριμένα, κατά τις διατάξεις των άρθρων 116, 117 και 118 του εν λόγω Κανονισμού, προβλέπεται ότι: «Άρθρο 116: Θαλαμηπόλοι: Καθήκοντα εν γένει: Οι θαλαμηπόλοι τελούσιν υπό τας αμέσους διαταγάς και τον έλεγχον του Αρχιθαλαμηπόλου της θέσεως εις ην ανήκουσι και βοηθούσιν αυτόν εις την εκτέλεσιν των καθηκόντων του», «Άρθρο 117: Ειδικά καθήκοντα: Ειδικώτερον οι θαλαμηπόλοι: α) επιμελούνται της απολύτου καθαριότητος, καλής συντηρήσεως και ευπρεπείας των ανατιθεμένων αυτοίς ενδιαιτημάτων των θέσεων. β) οφείλουσι να είναι απολύτως καθαροί, ευπρεπείς εν γένει την εμφάνισιν και ευγενείς την συμπεριφοράν, να φέρωσι δε ένδον διαρκώς και ευπρεπώς την εκάστοτε κατά τας περιστάσεις οριζομένην στολήν. γ) καταβάλλουσι ιδιαιτέραν μέριμναν όπως εξυπηρετώσι αδιαλείπως τους επιβάτας και παρέχωσιν εις αυτούς πάσαν δυνατήν περιποίησιν και άνεσιν μετά προθυμίας και ταχύτητος και συμφώνως προς τους κανόνας της καλής συμπεριφοράς και της ξενοδοχειακής εθιμοτυπίας. δ) εκτελούσι φυλακάς αναλόγως των προσεγγίσεων του εκτελουμένου δρομολογίου. ε) αναφέρουσι αμέσως εις τον Αρχιθαλαμηπόλον πάσαν ανωμαλίαν ή οιονδήποτε έκτακτον γεγονός» και «Άρθρο 118: 1. Οι θαλαμηπόλοι, αναλόγως της εκτελουμένης παρ’ αυτών ειδικής εργασίας, διακρίνονται εις θαλαμηπόλους α) ενδιαιτημάτων β) εστιατορίων και γ) κυλικείων. 2. Οι θαλαμηπόλοι εστιατορίων βοηθούμενοι υπό Επικούρων και υπό την άμεσον εποπτείαν και διεύθυνσιν του Αρχιθαλαμηπόλου επιμελούνται του ευπρεπισμού των αιθουσών των επιβατών (φαγητού, υποδοχής, χορού, μουσικής, αναγνωστηρίου, καπνιστηρίου κ.λ.π.) και της κοινωνικής προετοιμασίας των τραπεζών διά το πρωϊνόν ρόφημα, πρόγευμα, γεύμα, πρόδειπνον και δείπνον και εξυπηρετούσι τους εν αυταίς επιβάτας μετά προθυμίας και συμφώνως προς τους κανόνας της καλής συμπεριφοράς και της ξενοδοχειακής εθιμοτυπίας. 3. Οι θαλαμηπόλοι κυλικείων βοηθούμενοι υπό Επικούρων επιμελούνται του ευπρεπισμού του κυλικείου και εξυπηρετούσι τους επιβάτας, παρέχοντες αυτοίς κατά την παραγγελίαν των αφεψήματα, ποτά και είδη κυλικείου, εις την κεκανονισμένην ποσότητα και τιμήν, βάσει τιμολογίου μονίμως ανηρτημένου εις πινακίδα. 4. Οι θαλαμηπόλοι ενδιαιτημάτων βοηθούμενοι υπό Επικούρων επιμελούνται του ευπρεπισμού των κοιτωνίσκων των επιβατών και τίθενται προθύμως, και ανελλιπώς εις την διάθεσίν των διά την αρτιωτέραν εξυπηρέτησίν των κατά την διάρκειαν του ταξειδίου εξασφαλίζουσι την ησυχίαν κατά την νυκτερινήν φυλακήν των, και επιμελούνται της παραλαβής και μεταφοράς των αποσκευών των επιβατών από του καταστρώματος εις τας θέσεις και τανάπαλιν κατά την επιβίβασιν και αποβίβασίν των». Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι, κατά τη διάρκεια των ναυτολογήσεων του ενάγοντος το ανωτέρω πλοίο διενεργούσε πολύωρους τακτικούς ακτοπλοϊκούς πλόες σε διάφορα νησιά του Αιγαίου Πελάγους, Συγκεκριμένα τα δρομολόγιά του όπως, άλλωστε κρίθηκε και με την εκκαλουμένη απόφαση, χωρίς η παραδοχή της αυτή να πλήττεται από τους διαδίκους με τις ένδικες έφεση και αντέφεση, είχαν ως εξής: [Α] Κατά τη διάρκεια της πρώτης των ενδίκων ναυτολογήσεων που διήρκησε από 9.6.2022 έως 16.7.2022 και επιπλέον κατά το χρονικό διάστημα από 23.7.2022 έως 4.9.2022, στα πλαίσια της δεύτερης των ενδίκων ναυτολογήσεων: Κάθε Δευτέρα απέπλεε από το λιμάνι του Πειραιά, όπου είχε καταπλεύσει ώρα 00.50 της ίδιας ημέρας, ώρα ο7.15 για Σύρο (αφ. 10.50 – αναχ. 11.00), Μύκονο (αφ. 11.45-αναχ. 12.00), Εύδηλο (αφ. 14.05-αναχ. 14.30), Καρλόβασι (αφ. 15.40 – αναχ. 16.25), Εύδηλο (αφ. 17.35-αναχ. 18.00), Μύκονο (αφ. 20.05-αναχ. 20.20), Σύρο (αφ. 21.05-αναχ. 21.15), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 00.50 της επομένης ημέρας (Τρίτης) και απέπλεε εκ νέου ώρα 07.15 της ίδιας ημέρας για Μύκονο (αφ. 11.35-αναχ. 11.55), Εύδηλο (αφ. 14.00-αναχ. 14.30), Καρλόβασι (αφ. 15.40 – αναχ. 16.20), Χίο (αφ. 18.10 – αναχ. 18.30), Οινούσσες (αφ. 18.55 – αναχ. 19.05), Μυτιλήνη (αφ. 21.00 – αναχ. 21.40), Λήμνο (αφ. 01.45 της επομένης ημέρας Τετάρτης – αναχ. 02.05), Καβάλα (αφ. 05.10 – αναχ. 08.30), Λήμνο (αφ. 11.35 – αναχ. 11.55), Μυτιλήνη (αφ. 16.00 – αναχ. 16.40), Οινούσσες (αφ. 18.40 – αναχ. 18.50), Χίο (αφ. 19.15 – αναχ. 19.35), Καρλόβασι (αφ. 21.25 – αναχ. 22.00), Εύδηλο (αφ. 23.10-αναχ. 23.35), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 05.30 της επομένης ημέρας (Πέμπτης) και απέπλεε εκ νέου ώρα 09.15 της ίδιας ημέρας για Μύκονο (αφ. 13.30-αναχ. 13.50), Εύδηλο (αφ. 15.55-αναχ. 16.20), Καρλόβασι (αφ. 17.30 – αναχ. 18.15), Εύδηλο (αφ. 19.25-αναχ. 19.50), Μύκονο (αφ. 21.55-αναχ. 22.05), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 02.20 της επομένης ημέρας (Παρασκευή) και απέπλεε εκ νέου ώρα 07.15 της ίδιας ημέρας για Σύρο (αφ. 10.50 – αναχ. 11.00), Μύκονο (αφ. 11.45-αναχ. 12.00), Εύδηλο (αφ. 14.05-αναχ. 14.30), Καρλόβασι (αφ. 15.40 – αναχ. 16.25), Εύδηλο (αφ. 17.35-αναχ. 18.00), Μύκονο (αφ. 20.05-αναχ. 20.20), Σύρο (αφ. 21.05-αναχ. 21.15), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 00.50 της επομένης ημέρας (Σάββατο) και απέπλεε εκ νέου ώρα 07.15 της ίδιας ημέρας για Σύρο (αφ. 10.50 – αναχ. 11.00), Μύκονο (αφ. 11.45-αναχ. 12.00), Εύδηλο (αφ. 14.05-αναχ. 14.30), Καρλόβασι (αφ. 15.40 – αναχ. 16.00), Βαθύ (αφ. 17.50-αναχ. 18.10), Καρλόβασι (αφ. 17.50 – αναχ. 18.10), Εύδηλο (αφ. 19.20-αναχ. 19.45), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 01.40 της επομένης ημέρας (Κυριακής) και απέπλεε εκ νέου ώρα 07.15 της ίδιας ημέρας για Σύρο (αφ. 10.50 – αναχ. 11.00), Μύκονο (αφ. 11.45-αναχ. 12.00), Εύδηλο (αφ. 14.05-αναχ. 14.30), Καρλόβασι (αφ. 15.40 – αναχ. 16.25), Εύδηλο (αφ. 17.35-αναχ. 18.00), Μύκονο (αφ. 20.05-αναχ. 20.20), Σύρο (αφ. 21.05-αναχ. 21.15), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 00.50 της επομένης ημέρας (Δευτέρας) και απέπλεε εκ νέου ώρα 07.15 της ίδιας ημέρας προς εκτέλεση του ανωτέρω δρομολογίου. [Β] Κατά το χρονικό διάστημα από 5.9.2022 έως 16.9.2022, στα πλαίσια της δεύτερης των ενδίκων ναυτολογήσεων: Κάθε Δευτέρα απέπλεε από το λιμάνι του Πειραιά ώρα 16.00 για Σύρο (αφ. 19.35 – αναχ. 19.55), Τήνο (αφ. 20.25 – αν. 20.35), Μύκονο (αφ. 21.05 – αν. 21.25), Εύδηλο (αφ. 23.30-αναχ. 23.55), Καρλόβασι (αφ. 01.05 της επομένης ημέρας Τρίτης- αναχ. 01.30), Βαθύ (αφ. 02.10-αναχ. 03.00), Καρλόβασι (αφ. 03.40 – αναχ. 04.00), Εύδηλο (αφ. 05.10-αναχ. 05.30), Μύκονο (αφ. 07.35-αναχ. 07.50), Τήνο (αφ. 08.20 – αν. 08.30), Σύρο (αφ. 09.00-αναχ. 09.15), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 12.50 της ίδιας ημέρας (Τρίτης) και απέπλεε εκ νέου ώρα 16.00 της ίδιας ημέρας για Σύρο (αφ. 19.45 – αναχ. 20.00), Μύκονο (αφ. 20.50 – αν. 21.10), Αγ. Κήρυκο (αφ. 23.30 αν. 23.55), Φούρνοι (αφ. 00.25 της επομένης ημέρας Τετάρτης – αν. 00.35), Καρλόβασι (αφ. 01.25 – αν. 01.50), Βαθύ (αφ. 02.30 – αν. 03.10), Χίο (αφ. 05.55 – αν. 06.15), Οινούσσες (αφ. 06.40 – αναχ. 06.50), Μυτιλήνη (αφ. 08.55-αναχ. 09.55), Λήμνος (αφ. 14.10 – αναχ. 14.30), Καβάλα (αφ. 17.45 – αναχ. 21.30), Λήμνος (αφ. 00.40 της επομένης ημέρας Πέμπτης – αναχ. 01.00), Μυτιλήνη (αφ. 05.15-αναχ. 06.00), Οινούσσες (αφ. 08.05 – αναχ. 08.15), Χίο (αφ. 08.45 – αν. 09.05), Βαθύ (αφ. 11.45 – αν. 12.30), Καρλόβασι (αφ. 13.10 – αν. 13.35), Φούρνοι (αφ. 14.25 – αν. 14.35), Αγ. Κήρυκο (αφ. 15.05 αν. 15.25), Μύκονο (αφ. 17.45-αναχ. 18.00), Σύρο (αφ. 18.50-αναχ. 19.05), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 22.50 της ίδιας ημέρας (Πέμπτης) και απέπλεε εκ νέου ώρα 15.00 της επομένης ημέρας (Παρασκευή) για Σύρο (αφ. 18.35 – αναχ. 18.50), Μύκονο (αφ. 19.35 – αν. 19.50), Εύδηλο (αφ. 21.55-αναχ. 22.20), Φούρνοι (αφ. 23.15 – αν. 23.25), Καρλόβασι (αφ. 00.10 της επομένης ημέρας Σάββατο – αν. 00.30), Βαθύ (αφ. 01.10 – αν. 01.55), Χίο (αφ. 04.30 – αν. 04.50), Μυτιλήνη (αφ. 07.05-αναχ. 07.50), Λήμνος (αφ. 11.55 – αναχ. 12.15), Θεσσαλονίκη (αφ. 17.50 – αναχ. 21.00), Λήμνος (αφ. 02.30 της επομένης ημέρας Κυριακής – αναχ. 02.50), Μυτιλήνη (αφ. 06.55-αναχ. 07.40), Χίο (αφ. 09.55 – αν. 10.15), Βαθύ (αφ. 12.50 – αν. 13.35), Καρλόβασι (αφ. 14.15 – αν. 14.40), Φούρνοι (αφ. 15.25 – αν. 15.35), Εύδηλο (αφ. 16.30 – αν. 17.00), Μύκονο (αφ. 19.05-αναχ. 19.20), Σύρο (αφ. 20.05-αναχ. 20.20), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 23.55 της ίδιας ημέρας (Κυριακής) και απέπλεε εκ νέου ώρα 16.00 της επομένης ημέρας (Δευτέρας), προς εκτέλεση του ως άνω δρομολογίου. [Γ] Κατά το χρονικό διάστημα από 29.9.2022 έως 31.10.2022: Κάθε Δευτέρα απέπλεε από το λιμάνι του Πειραιά, ώρα 16.00 για Σύρο (αφ. 19.35 – αναχ. 19.55), Μύκονο (αφ. 21.05-αναχ. 21.25), Εύδηλο (αφ. 23.30-αναχ. 23.55), Καρλόβασι (αφ. 01.05 της επομένης ημέρας Τρίτης – αν. 01.30), Βαθύ (αφ. 02.10 – αν. 03.00), Καρλόβασι (αφ. 03.40 – αν. 04.00), Εύδηλο (αφ. 05.10 – αν. 05.30), Μύκονο (αφ. 07.35-αναχ. 07.50), Σύρο (αφ. 09.00-αναχ. 09.15), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 12.50 της ίδιας ημέρας (Τρίτης) και απέπλεε εκ νέου ώρα 16.00 της ίδιας ημέρας για Σύρο (αφ. 19.35 – αναχ. 20.00), Μύκονο (αφ. 20.50-αναχ. 21.10), Αγ. Κήρυκο (αφ. 23.30 αν. 23.55), Φούρνοι (αφ. 00.25 της επομένης ημέρας Τετάρτης – αν. 00.35), Καρλόβασι (αφ. 01.25 – αν. 01.50), Βαθύ (αφ. 02.30 – αν. 03.10), Χίο (αφ. 05.55 – αν. 06.15), Οινούσσες (αφ. 06.40 – αναχ. 06.50), Μυτιλήνη (αφ. 08.55-αναχ. 09.55), Λήμνος (αφ. 14.10 – αναχ. 14.30), Καβάλα (αφ. 17.45 – αναχ. 21.30), Λήμνος (αφ. 00.40 της επομένης ημέρας Πέμπτης – αναχ. 01.00), Μυτιλήνη (αφ. 05.15-αναχ. 06.00), Οινούσσες (αφ. 08.05 – αναχ. 08.15), Χίο (αφ. 08.45 – αν. 09.05), Βαθύ (αφ. 11.45 – αν. 12.30), Καρλόβασι (αφ. 13.10 – αν. 13.35), Φούρνοι (αφ. 14.25 – αν. 14.35), Αγ. Κήρυκο (αφ. 15.05 αν. 15.25), Μύκονο (αφ. 17.45-αναχ. 18.00), Σύρο (αφ. 18.50-αναχ. 19.05), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 22.50 της ίδιας ημέρας (Πέμπτης) και απέπλεε εκ νέου ώρα 15.00 της επομένης ημέρας (Παρασκευής) για Σύρο (αφ. 18.35 – αναχ. 18.50), Μύκονο (αφ. 19.35 – αν. 19.50), Εύδηλο (αφ. 21.55-αναχ. 22.20), Φούρνοι (αφ. 23.15 – αν. 23.25), Καρλόβασι (αφ. 00.10 της επομένης ημέρας Σάββατο – αν. 00.30), Βαθύ (αφ. 01.10 – αν. 01.55), Χίο (αφ. 04.30 – αν. 04.50), Μυτιλήνη (αφ. 07.05-αναχ. 07.50), Λήμνος (αφ. 11.55 – αναχ. 12.15), Θεσσαλονίκη (αφ. 17.50 – αναχ. 21.00), Λήμνος (αφ. 02.30 της επομένης ημέρας Κυριακής – αναχ. 02.50), Μυτιλήνη (αφ. 06.55-αναχ. 07.40), Χίο (αφ. 09.55 – αν. 10.15), Βαθύ (αφ. 12.50 – αν. 13.35), Καρλόβασι (αφ. 14.15 – αν. 14.40), Φούρνοι (αφ. 15.25 – αν. 15.35), Εύδηλο (αφ. 16.30 – αν. 17.00), Μύκονο (αφ. 19.05-αναχ. 19.20), Σύρο (αφ. 20.05-αναχ. 20.20), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 23.55 της ίδιας ημέρας (Κυριακής) και απέπλεε εκ νέου ώρα 16.00 της επομένης ημέρας (Δευτέρας), προς εκτέλεση του ως άνω δρομολογίου. Την Παρασκευή 7.10.2022 το πλοίο απέπλευσε από το λιμάνι του Πειραιά ώρα 12.00 για Σύρο (αφ. 15.35 – αναχ. 15.50), Μύκονο (αφ. 16.35-αναχ. 16.50), Εύδηλο (αφ. 18.55-αναχ. 19.20), Φούρνοι (αφ. 20.15 – αν. 20.25), Καρλόβασι (αφ. 21.10 – αν. 21.30), Βαθύ (αφ. 22.10 – αν. 22.55), Χίο (αφ. 01.30 της επομένης ημέρας Σάββατο – αν. 01.50), Μυτιλήνη (αφ. 04.05-αναχ. 04.50), Λήμνος (αφ. 08.55 – αναχ. 09.15), Θεσσαλονίκη (αφ. 14.50 – αναχ. 09.00 της επομένης ημέρας Κυριακής), Λήμνος (αφ. 14.30 – αναχ. 14.50), Μυτιλήνη (αφ. 18.55-αναχ. 19.40), Χίο (αφ. 21.55 – αν. 22.15), Βαθύ (αφ. 00.50 της επομένης ημέρας Δευτέρας 10.10.2022 – αν. 01.35), Καρλόβασι (αφ. 02.15 – αν. 02.40), Φούρνοι (αφ. 03.25 – αν. 03.35), Εύδηλο (αφ. 04.30 – αν. 05.00), Μύκονο (αφ. 07.05-αναχ. 07.20), Σύρο (αφ. 08.05-αναχ. 08.20), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 11.55 της ίδιας ημέρας (Δευτέρας) και συνέχισε το ως άνω δρομολόγιό του. [Δ] Κατά το χρονικό διάστημα από 1.11.2022 έως 19.12.2022: Κάθε Δευτέρα απέπλεε από το λιμάνι του Πειραιά, ώρα 16.00 για Σύρο (αφ. 19.50 – αναχ. 20.10), Μύκονο (αφ. 21.00-αναχ. 21.20), Εύδηλο (αφ. 23.35-αναχ. 23.59), Καρλόβασι (αφ. 01.10 της επομένης ημέρας Τρίτης – αν. 01.35), Βαθύ (αφ. 02.15 – αν. 03.00), Καρλόβασι (αφ. 03.40 – αν. 04.00), Εύδηλο (αφ. 05.10 – αν. 05.30), Μύκονο (αφ. 07.40-αναχ. 07.55), Σύρο (αφ. 08.45-αναχ. 09.05), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 12.50 της ίδιας ημέρας (Τρίτης) και απέπλεε εκ νέου ώρα 16.00 της ίδιας ημέρας για Σύρο (αφ. 19.50 – αναχ. 20.10), Μύκονο (αφ. 21.00-αναχ. 21.20), Αγ. Κήρυκο (αφ. 23.45 – αν. 00.10 της επομένης ημέρας Τετάρτης), Φούρνοι (αφ. 00.40 – αν. 00.50), Καρλόβασι (αφ. 01.40 – αν. 02.05), Βαθύ (αφ. 02.45 – αν. 03.30), Χίο (αφ. 06.15 – αν. 06.35), Μυτιλήνη (αφ. 09.00-αναχ. 10.00), Λήμνος (αφ. 14.25 – αναχ. 14.45), Καβάλα (αφ. 18.00 – αναχ. 21.30), Λήμνος (αφ. 00.45 της επομένης ημέρας Πέμπτης – αναχ. 01.05), Μυτιλήνη (αφ. 05.25-αναχ. 06.10), Χίο (αφ. 08.30 – αν. 08.50), Βαθύ (αφ. 11.35 – αν. 12.15), Καρλόβασι (αφ. 12.55 – αν. 13.25), Φούρνοι (αφ. 14.15 – αν. 14.25), Αγ. Κήρυκο (αφ. 14.55 – αν. 15.25), Μύκονο (αφ. 17.50 -αναχ. 18.05), Σύρο (αφ. 18.55-αναχ. 19.10), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 22.50 της ίδιας ημέρας (Πέμπτης) και απέπλεε εκ νέου ώρα 15.00 της επομένης ημέρας (Παρασκευής) για Σύρο (αφ. 18.35 – αναχ. 18.50), Μύκονο (αφ. 19.35 – αν. 19.50), Εύδηλο (αφ. 21.55-αναχ. 22.20), Φούρνοι (αφ. 23.15 – αν. 23.25), Καρλόβασι (αφ. 00.10 της επομένης ημέρας Σάββατο – αν. 00.30), Βαθύ (αφ. 01.10 – αν. 01.55), Χίο (αφ. 04.30 – αν. 04.50), Μυτιλήνη (αφ. 07.05-αναχ. 07.50), Λήμνος (αφ. 11.55 – αναχ. 12.15), Θεσσαλονίκη (αφ. 17.50 – αναχ. 21.00), Λήμνος (αφ. 02.30 της επομένης ημέρας Κυριακής – αναχ. 02.50), Μυτιλήνη (αφ. 06.55-αναχ. 07.40), Χίο (αφ. 09.55 – αν. 10.15), Βαθύ (αφ. 12.50 – αν. 13.35), Καρλόβασι (αφ. 14.15 – αν. 14.40), Φούρνοι (αφ. 15.25 – αν. 15.35), Εύδηλο (αφ. 16.30 – αν. 17.00), Μύκονο (αφ. 19.05-αναχ. 19.20), Σύρο (αφ. 20.05-αναχ. 20.20), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 23.55 της ίδιας ημέρας (Κυριακής) και απέπλεε εκ νέου ώρα 16.00 της επομένης ημέρας (Δευτέρας), προς εκτέλεση του ως άνω δρομολογίου. Την Παρασκευή 16.12.2022 το πλοίο απέπλευσε από το λιμάνι του Πειραιά ώρα 15.00 για Σύρο (αφ. 19.00 – αναχ. 19.15), Μύκονο (αφ. 20.05-αναχ. 20.20), Εύδηλο (αφ. 22.40 – αναχ. 23.05), Φούρνοι (αφ. 00.05 της επομένης ημέρας Σάββατο 17.12.2022 – αν. 00.15), Καρλόβασι (αφ. 01.05 – αν. 01.25), Βαθύ (αφ. 02.10 – αν. 02.40), Χίο (αφ. 05.35 – αν. 05.55), Μυτιλήνη (αφ. 08.25-αναχ. 09.10), Λήμνο (αφ. 13.45 – αναχ. 14.05), Θεσσαλονίκη (αφ. 20.15 – αναχ. 23.30), Λήμνος (αφ. 05.40 της επομένης ημέρας Κυριακής 18.12.2022 – αναχ. 06.00), Μυτιλήνη (αφ. 10.35-αναχ. 11.20), Χίο (αφ. 13.50 – αν. 14.10), Βαθύ (αφ. 17.05 – αν. 17.35), Καρλόβασι (αφ. 18.20 – αν. 18.40), Φούρνοι (αφ. 19.30 – αν. 19.40), Εύδηλο (αφ. 20.40 – αν. 21.05), Μύκονο (αφ. 23.25-αναχ. 23.40), Σύρο (αφ. 00.30 της επομένης ημέρας Δευτέρας 19.12.2022 – αναχ. 00.45), Πειραιά, όπου κατέπλευσε ώρα 04.45 της ίδιας ημέρας (Δευτέρας) και απέπλευσε την ίδια ημέρα ώρα 15.00 για Σύρο (αφ. 19.00 – αναχ. 19.15), Μύκονο (αφ. 20.20 -αναχ. 20.40), Εύδηλο (αφ. 23.05 – αναχ. 23.30), Καρλόβασι (αφ. 00.50 της επομένης ημέρας Τρίτης 20.12.2022 – αν. 01.15), Βαθύ (αφ. 02.00 – αν. 02.30), Καρλόβασι (αφ. 03.15 – αν. 03.45), Εύδηλο (αφ. 04.55 – αν. 05.15), Μύκονο (αφ. 07.40-αναχ. 07.55), Σύρο (αφ. 08.50 – αναχ. 09.05), Πειραιά, όπου κατέπλευσε ώρα 13.10 της ίδιας ημέρας (Δευτέρας). Και [Ε] Κατά το χρονικό διάστημα από 20.12.2022 έως 3.3.2023: Κάθε Δευτέρα απέπλεε από το λιμάνι του Πειραιά, όπου είχε καταπλεύσει την ίδια ημέρα ώρα 06.20, ώρα 15.00 για Σύρο (αφ. 19.05 – αναχ. 19.25), Μύκονο (αφ. 20.20-αναχ. 20.40), Εύδηλο (αφ. 23.05 – αναχ. 23.30), Καρλόβασι (αφ. 00.50 της επομένης ημέρας Τρίτης – αν. 01.15), Βαθύ (αφ. 02.00 – αν. 02.30), Καρλόβασι (αφ. 03.15 – αν. 03.45), Εύδηλο (αφ. 04.55 – αν. 05.15), Μύκονο (αφ. 07.40-αναχ. 07.55), Σύρο (αφ. 08.50 – αναχ. 09.05), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 13.10 της ίδιας ημέρας (Τρίτης) και απέπλεε εκ νέου ώρα 16.00 για Σύρο (αφ. 20.05 – αναχ. 20.25), Μύκονο (αφ. 21.20-αναχ. 21.40), Αγ. Κήρυκο (αφ. 00.15 της επομένης ημέρας Τετάρτης – αν. 00.40), Φούρνοι (αφ. 01.10 – αν. 01.20), Καρλόβασι (αφ. 02.15 – αν. 02.40), Βαθύ (αφ. 03.25 – αν. 04.00), Χίο (αφ. 07.00 – αν. 07.20), Μυτιλήνη (αφ. 09.55-αναχ. 10.40), Λήμνος (αφ. 15.20 – αναχ. 15.40), Καβάλα (αφ. 19.10 – αναχ. 22.00), Λήμνος (αφ. 01.30 της επομένης ημέρας Πέμπτης – αναχ. 01.50), Μυτιλήνη (αφ. 06.30-αναχ. 07.15), Χίο (αφ. 09.45 – αν. 10.05), Βαθύ (αφ. 13.05 – αν. 13.35), Καρλόβασι (αφ. 14.20 – αν. 14.40), Φούρνοι (αφ. 15.35 – αν. 15.45), Αγ. Κήρυκο (αφ. 16.15 – αν. 16.35), Μύκονο (αφ. 19.10 -αναχ. 19.25), Σύρο (αφ. 20.20-αναχ. 20.35), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 00.40 της επομένης ημέρας (Παρασκευής) και απέπλεε εκ νέου ώρα 15.00 της ίδιας ημέρας (Παρασκευής) για Σύρο (αφ. 19.05 – αναχ. 19.20), Μύκονο (αφ. 20.15 – αν. 20.30), Εύδηλο (αφ. 22.55-αναχ. 23.20), Φούρνοι (αφ. 00.25 της επομένης ημέρας Σαββάτου – αν. 00.35), Καρλόβασι (αφ. 01.30 – αν. 01.55), Βαθύ (αφ. 02.40 – αν. 03.10), Χίο (αφ. 06.10 – αν. 06.30), Μυτιλήνη (αφ. 09.05-αναχ. 09.50), Λήμνος (αφ. 14.30 – αναχ. 14.50), Θεσσαλονίκη (αφ. 21.10 – αναχ. 23.59), Λήμνος (αφ. 06.20 της επομένης ημέρας Κυριακής – αναχ. 06.40), Μυτιλήνη (αφ. 11.20-αναχ. 12.05), Χίο (αφ. 14.40 – αν. 15.00), Βαθύ (αφ. 18.00 – αν. 18.45), Καρλόβασι (αφ. 19.30 – αν. 19.50), Φούρνοι (αφ. 20.45 – αν. 20.55), Εύδηλο (αφ. 22.00 – αν. 22.25), Μύκονο (αφ. 00.50 της επομένης ημέρας Δευτέρας-αναχ. 01.05), Σύρο (αφ. 02.00-αναχ. 02.15), Πειραιά, όπου κατέπλεε ώρα 06.20 και απέπλεε εκ νέου ώρα 15.00 της ίδιας ημέρας (Δευτέρας), προς εκτέλεση του ως άνω δρομολογίου. Την Τρίτη 20.12.2022 το πλοίο απέπλευσε από το λιμάνι του Πειραιά ώρα 16.00 για Σύρο (αφ. 20.05 – αναχ. 20.25), Μύκονο (αφ. 21.20-αναχ. 21.40), Αγ. Κήρυκο (αφ. 00.15 της επομένης ημέρας Τετάρτης 21.12.2022– αναχ. 00.40), Φούρνοι (αφ. 01.10 – αν. 01.20), Καρλόβασι (αφ. 02.15 – αν. 02.40), Βαθύ (αφ. 03.25 – αν. 04.00), Χίο (αφ. 07.00 – αν. 07.20), Οινούσσες (αφ. 07.45-αναχ. 07.55), Μυτιλήνη (αφ. 10.15-αναχ. 11.00), Λήμνο (αφ. 15.40 – αν. 16.00), Καβάλα (αφ. 19.30). Το Σάββατο 24.12.2022 και 31.12.2022 το πλοίο παρέμεινε στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Τις ημέρες Κυριακής 25.12.2022 και 1.1.2023 το πλοίο απέπλευσε από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης ώρα 21.00 για Λήμνο (αφ. 03.20 της επομένης ημέρας Δευτέρας – αναχ. 03.40), Μυτιλήνη (αφ. 08.20-αναχ. 08.50), Χίο (αφ. 11.25 – αν. 11.45), Βαθύ (αφ. 14.45 – αν. 15.15), Καρλόβασι (αφ. 16.00 – αν. 16.20), Φούρνοι (αφ. 17.15 – αν. 17.25), Εύδηλο (αφ. 18.30 – αν. 18.55), Μύκονο (αφ. 21.20 -αναχ. 21.55), Σύρο (αφ. 22.30-αναχ. 22.45), Πειραιά, όπου κατέπλευσε ώρα 02.50 της επομένης ημέρας Τρίτης. Την Τρίτη 3.1.2023 το πλοίομαπέπλευσε από το λιμάνι του Πειραιά ώρα 18.00 για Σύρο (αφ. 22.05 – αναχ. 22.25), Μύκονο (αφ. 23.20-αναχ. 23.40), Αγ. Κήρυκο (αφ. 02.15 της επομένης ημέρας Τετάρτης 4.1.2023– αναχ. 02.40), Φούρνοι (αφ. 03.10 – αν. 03.20), Καρλόβασι (αφ. 04.15 – αν. 04.40), Βαθύ (αφ. 05.25 – αν. 06.00), Χίο (αφ. 09.00 – αν. 09.20), Μυτιλήνη (αφ. 11.55-αναχ. 12.40), Λήμνο (αφ. 17.20 – αν. 17.40), Καβάλα (αφ. 21.10). Την Τετάρτη 4.1.2023 το πλοίο απέπλευσε από το λιμάνι της Καβάλας ώρα 23.59 για Λήμνο (αφ. 03.30 της επομένης ημέρας Πέμπτης 5.1.2023 – αναχ. 03.50), Μυτιλήνη (αφ. 08.30-αναχ. 09.15), Χίο (αφ. 11.45 – αν. 12.05), Βαθύ (αφ. 15.05 – αν. 15.35), Καρλόβασι (αφ. 16.20 – αν. 16.40), Φούρνοι (αφ. 17.35 – αν. 17.45), Αγίος Κήρυκος (αφ. 18.15 – αν. 18.35), Μύκονο (αφ. 21.10 -αναχ. 21.25), Σύρο (αφ. 22.20-αναχ. 22.35), Πειραιά, όπου κατέπλευσε ώρα 02.40 της επομένης ημέρας Παρασκευής 6.1.2023. Το Σάββατο 25.2.2023 το πλοίο παρέμεινε στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Την Κυριακή 26.2.2023 το πλοίο απέπλευσε από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης ώρα 23.59 για Λήμνο (αφ. 06.20 της επομένης ημέρας Δευτέρας 27.2.2023 – αναχ. 06.40), Μυτιλήνη (αφ. 11.20-αναχ. 12.05), Χίο (αφ. 14.40 – αν. 15.00), Βαθύ (αφ. 18.00 – αν. 18.45), Καρλόβασι (αφ. 19.30 – αν. 19.50), Φούρνοι (αφ. 20.45 – αν. 20.55), Εύδηλο (αφ. 22.00 – αν. 22.25), Μύκονο (αφ. 00.50 της επομένης ημέρας Τρίτης 28.2.2023 -αναχ. 01.05), Σύρο (αφ. 02.20-αναχ. 02.15), Πειραιά, όπου κατέπλευσε ώρα 06.20. Ο ενάγων ισχυρίζεται με την αγωγή του ότι καθ’ άπαντα τα ανωτέρω χρονικά διαστήματα εργαζόταν επί δεκαπέντε [15] ώρες ημερησίως επί του πλοίου εκτελώντας κατά κύριο λόγο καθήκοντα πορτιέρη Α θέσης, ελέγχοντας και τα εισιτήρια των επιβατών που εισέρχονταν στην Α θέση, παράλληλα δε απασχολείτο και στις εργασίες καθαριότητας κοινοχρήστων χώρων που εκτελούνταν στο λιμάνι του Πειραιά αλλά και στο λιμάνι τελικού προορισμού του δρομολογίου, καθώς επίσης και σε εργασίες καθαρισμού στις καμπίνες των επιβατών κατά τη διάρκεια των δρομολογίων, στο λιμάνι του Πειραιά, καθώς επίσης και στο λιμάνι του τελικού προορισμού. Η εναγομένη, συνομολογώντας ότι ο ενάγων απασχολείτο στον έλεγχο των εισιτηρίων των επιβατών Α θέσης, ισχυρίζεται επιπλέον ότι στην εν λόγω υπηρεσία απασχολούντο επιπλέον δύο έτεροι Θαλαμηπόλοι, καθώς επίσης ότι αυτός (ενάγων) συμμετείχε και στην καθαριότητα των καμπινών του πλοίου (σχετικά σελ. 7 ένδικης έφεσής της). Υποστήριξε εν τούτοις ότι η πραγματική απασχόληση του αντιδίκου της δεν υπερέβαινε σε ημερήσια βάση τις οκτώ [8] ώρες, ενώ το ωράριό του επεκτεινόταν και πέραν του οκταώρου μόνον κατ’ εξαίρεση, όταν, ιδίως κατά τους θερινούς μήνες και την περίοδο των εορτών, λόγω της αυξημένης επιβατικής κίνησης, καθώς και τις ημέρες που εκτελούσε υπηρεσία πυρασφάλειας η διάρκεια της οποίας, όμως, ουδέποτε υπερέβη τη μία [1] ώρα ημερησίως. Σχετικά με τις συνθήκες εργασίας του ενάγοντος επί του εν λόγω πλοίου κατέθεσε ο με επιμέλεια αυτού (ενάγοντος) ενόρκως βεβαιώσας, ……………, ο οποίος απασχολήθηκε στο ανωτέρω πλοίο με την ειδικότητα του Επικούρου, από το έτος 2015 έως τον μήνα Σεπτέμβριο του έτους 2022, πλην των διαστημάτων που απουσίαζε λόγω αδείας, ο οποίος επιβεβαίωσε τους αγωγικούς ισχυρισμούς περί εργασίας του ενάγοντος επί δέκα πέντε ώρες καθημερινά. Κατά την εν λόγω ένορκη βεβαίωση ο ενάγων απασχολείτο ως πορτιέρης στο χώρο επιβατών της Α θέσης, καθώς επίσης με την καθαριότητα των καμπινών και των κοινοχρήστων χώρων του πλοίου. Συγκεκριμένα, ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε ότι, καθόν χρόνο ο ενάγων απασχολείτο ως πορτιέρης της Α θέσης, απασχολείτο μόνος αυτός κατά τους χειμερινούς μήνες, με εξαίρεση λίγες ώρες τα πρωινά οπότε τον αντικαθιστούσε ο Θαλαμηπόλος που εργάζονταν ως ταμίας στο εστιατόριο self service του πλοίου, ενώ το καλοκαίρι του έτους 2022, στην εν λόγω εργασία απασχολούντο δύο Θαλαμηπόλοι σε δύο εξάωρες βάρδιες και δη από 00.00 έως 06.00 και από 12.00 έως 18.00 ή από 06.00 έως 12.00 και από 18.00 έως 00.ο0. Κατά τη διάρκεια της εν λόγω εργασίας ήλεγχε τα εισιτήρια κατά την επιβίβαση των επιβατών, αλλά και κατά τη διάρκεια του πλου των εισερχομένων στην Α θέση, κατά δε τη διάρκεια της βάρδιάς του φρόντιζε για την ησυχία, ασφάλεια και καθαριότητα του χώρου. Επιπλέον, ο ενάγων απασχολείτο με τον καθαρισμό ένδεκα καμπινών, εκ των οποίων οι πέντε ήταν τετράκλινες και οι έξι ήταν δίκλινες, στο λιμάνι του Πειραιά, της Καβάλας και της Θεσσαλονίκης, καθώς επίσης και στο Βαθύ και ενδιάμεσα όταν απαιτείτο. Πέραν των ανωτέρω, ο ενάγων μετείχε και στις γενικές εργασίες καθαριότητας του ξενοδοχειακού τμήματος του πλοίου στα λιμάνια του Πειραιά, της Καβάλας και της Θεσσαλονίκης, οι οποίες διαρκούσαν επί πολλές ώρες, απασχολούμενος με την καθαριότητα των αεροπορικών καθισμάτων του πλοίου και των κλιμακοστασίων αυτού, οπότε ο ενάγων έπλενε τους μπουλμέδες και τα παράθυρα, καθάριζε τα καθίσματα και όλες τις επιφάνειες και με ειδικά μηχανήματα έπλενε τα χαλιά. Κατά τον εν λόγω μάρτυρα, ο ενάγων εκκινούσε την εργασία του τρεις ώρες προ του απόπλου του πλοίου από το λιμάνι του Πειραιά και δύο ώρες προ του απόπλου του πλοίου στα λιμάνια της Καβάλας και της Θεσσαλονίκης, οπότε εκκινούσε η επιβίβαση των επιβατών. Στο λιμάνι του Πειραιά αρχικά ήλεγχε τις καμπίνες και τους κοινόχρηστους χώρους, εκτελώντας και εργασίες όταν απαιτείτο, με την έναρξη δε της επιβίβασης μετέβαινε στην είσοδο της Α θέσης, ελέγχοντας τα εισιτήρια έως ώρα 16.00, οπότε διέκοπτε την εργασία του για φαγητό και ανάπαυση περίπου δύο με τρεις ώρες. Αναλάμβανε δε εκ νέου υπηρεσία το αργότερο ώρα 19.00, πριν την είσοδο του πλοίου στο λιμάνι του Πειραιά και εργαζόταν στην είσοδο της Α θέσης έως το Βαθύ, όπου το πλοίου κατέπλεε μετά τα μεσάνυχτα. Με τον απόπλου του πλοίου από το λιμάνι Βαθύ, ο ενάγων απασχολείτο στην καθαριότητα των καμπινών τουλάχιστον επί μία ώρα και ακολούθως, με την καθαριότητα του κλιμακοστασίου της εισόδου, όπου ευρίσκονταν οι κυλιόμενες σκάλες, εργασία που διαρκούσε τουλάχιστον σαράντα λεπτά. Ακολούθως αναπαύονταν έως ώρα 09.00, οπότε αναλάμβανε τη θέση του ως πορτιέρης της εισόδου της Α θέσης, κατά δε τον ενδιάμεσο χρόνο τον αναπλήρωνε ο θαλαμηπόλος ταμίας του εστιατορίου self service του πλοίου. Όταν το πλοίο εκτελούσε δρομολόγια προς Καβάλα ή Θεσσαλονίκη, ο ενάγων εργάζονταν έως ώρα 15.00, οπότε αναπαύονταν και εκκινούσε εκ νέου την εργασία του ώρα 18.00, χρόνος ο οποίος συνήθως συνέπιπτε με την άφιξη του πλοίου στα εν λόγω λιμάνια και αφού ολοκληρώνονταν η αποβίβαση των επιβατών ο ενάγων απασχολείτο σε εργασίες καθαριότητας των καμπινών και των κοινοχρήστων χώρων του πλοίου. Με την έναρξη της επιβίβασης των επιβατών, δύο ώρες προ του απόπλου του πλοίου από τα εν λόγω λιμάνια, ο ενάγων αναλάμβανε καθήκοντα στην είσοδο της Α θέσης έως ολίγον προ της αφίξεως του πλοίου στο λιμάνι της Λήμνου, οπότε ο ενάγων μετέβαινε στις καμπίνες και απασχολείτο στον καθαρισμό αυτών. Με το πέρας δε της εν λόγω εργασίας επέστρεφε στη θέση του ως πορτιέρης στην είσοδο της Α θέσης. Μετά την ολοκλήρωση της επιβίβασης στο λιμάνι της Λήμνου και την τακτοποίηση των επιβατών στις καμπίνες του ο ενάγων μετέβαινε στο κλιμακοστάσιο εισόδου του πλοίου, δηλαδή στις κυλιόμενες σκάλες, προκειμένου και για τον καθαρισμό τους. Με την ολοκλήρωση της εν λόγω εργασίας που ελάμβανε χώρα ώρα 02.00 ή και 03.00 και ορισμένες φορές και πιο αργά, ανάλογα με τις καθυστερήσεις του πλοίου, ο ενάγων αναπαύονταν. Τις ημέρες κατά τις οποίες το πλοίου επέστρεφε στο λιμάνι του Πειραιά (Τρίτη, Πέμπτη και Κυριακή), ο ενάγων ξεκινούσε την εργασία του ώρα 09.00. Την ημέρα Τρίτη, οπότε το πλοίο παρέμενε στο λιμάνι του Πειραιά για λίγο και απέπλεε την ίδια ημέρα, ο ενάγων παρέμενε στην είσοδο της Α θέσης έως της αφίξεως του πλοίου στο λιμάνι και ακολούθως, απασχολείτο με τις εργασίες καθαριότητας των καμπινών και των κοινοχρήστων χώρων. Με την έναρξη της επιβίβασης των επιβατών, μετέβαινε στην είσοδο της Α θέσης, όπου απασχολούνταν έως ώρα 16.00, οπότε αναπαύονταν. Εκκινούσε την εργασία του ξανά ώρα 19.00 προ του κατάπλου του πλοίου στο λιμάνι της Σύρου και συνέχιζε την εργασία του έως το λιμάνι Βαθύ. Τις ημέρες Πέμπτη και Κυριακή, οπότε το πλοίο κατέπλεε στο λιμάνι του Πειραιά αργά τη νύχτα και παρέμενε στο λιμάνι προς διανυκτέρευση, ο ενάγων εκκινούσε την εργασία του ώρα 09.00 και εργάζονταν έως ώρα 15.00, αρχικά στην είσοδο της θέσης Α έως ότου το πλοίο έφθανε στο λιμάνι Βαθύ και ακολούθως, απασχολείτο με την καθαριότητα των καμπινών. Με την ολοκλήρωση της εν λόγω εργασίας ώρα 15.00, αναπαύονταν έως ώρα 18.00, οπότε συνέχιζε την εργασία του ως πορτιέρης στη θέση Α έως της αφίξεώς του στο λιμάνι του Πειραιά. Οι εργασίες γενικής καθαριότητας του πλοίου τις ημέρες αυτές, εκκινούσαν την επομένη ημέρα το πρωί αφού το πλοίο παρέμενε στο λιμάνι και διαρκούσαν από ώρα 08.00 πρωινή έως το μεσημέρι, οπότε εκκινούσαν οι εργασίες επιβίβασης των επιβατών επί του πλοίου. Ο με επιμέλεια της εναγομένης ενόρκως βεβαιώσας ……….., απασχολούμενος στον Όμιλο ………, στον οποίο ανήκει και η εναγομένη εταιρεία, όπως ο ίδιος κατέθεσε, από το έτος 2009 έως της δόσεως της εν λόγω ενόρκου βεβαιώσεως, με την ειδικότητα του Προϊσταμένου Αρχιθαλαμηπόλου, συνυπηρετήσας με τον ενάγοντα καθόλη τη διάρκεια των ενδίκων ναυτολογήσεων στο ίδιο πλοίο, κατέθεσε ότι αυτός συνέτασσε το καθημερινό ωράριο εργασίας των απασχολούμενων ως προσωπικό γενικών υπηρεσιών, ήτοι των Αρχιθαλαμηπόλων, των Θαλαμηπόλων και των Επικούρων του πλοίου. Ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε ότι, ανεξάρτητα από τις προβλέψεις της οργανικής συνθέσεως, στο εν λόγω πλοίο υπηρετούσαν δώδεκα και κατά καιρούς δέκα τρεις Θαλαμηπόλοι, επιπλέον δε δέκα και άλλοτε ένδεκα Επίκουροι, καθώς επίσης και τρεις τραπεζοκόμοι. Κατέθεσε επίσης ότι ο ενάγων εκτελούσε τα καθήκοντα του πορτιέρη Α θέσης και επιπλέον καθήκοντα γενικής καθαριότητας. Ότι την υπηρεσία του πορτιέρη Α θέσης εκτελούσαν τρεις Θαλαμηπόλοι, στις εργασίες δε καθαριότητας εργάζονταν όλο το προσωπικό, εκ περιτροπής. Οι εργασίες καθαριότητας των καμπινών, οι οποίες ήταν μικρές σε αριθμό και τις οποίες δεν χρησιμοποιούσε μεγάλος αριθμός επιβατών, κατανέμονταν μεταξύ Θαλαμηπόλων και Επικούρων και οι Θαλαμηπόλοι απασχολούντο μόνον στο στρώσιμο των κρεβατιών και σε γρήγορο ξεσκόνισμα των επιφανειών. Ο ίδιος μάρτυρας κατέθεσε ότι κατά τους χειμερινούς μήνες εξυπηρετείτο μόνον ένας μικρός αριθμό επιβατών και οχημάτων, με αποτέλεσμα ο φόρτος εργασίας των Θαλαμηπόλων να είναι μικρός. Κατά τον ίδιο μάρτυρα, ο ενάγων δεν απασχολείτο υπερωριακά παρά μόνον σε περιόδους αυξημένης κίνησης, εργασίας για την οποία αμείβονταν κανονικά. Η εναγομένη προσκομίζει επίσης ως σχετικό 18 αντίγραφα αποσπασμάτων των Καταστάσεων Υπερωρίας του πληρώματος του εν λόγω πλοίου, από τις οποίες προκύπτει ότι σε αυτές η ίδια (εναγομένη) κατά τη σύνταξή τους εδήλωσε ότι, ο ενάγων εργάσθηκε πέραν του νομίμου ωραρίου: κατά τον μήνα Ιούνιο 2022 σε διάστημα είκοσι δύο ημερών εργασίας επί 20,53 ώρες καθημερινές και Κυριακές και επί 33,48 ώρες κατά τις ημέρες Σαββάτου και αργίας, κατά τον μήνα Ιούλιο 2022, κατά το χρονικό διάστημα από 1.7.2022 έως 16.7.2022 επί 14,93 ώρες κατά τις καθημερινές και Κυριακές και επί 24,35 ώρες κατά τις ημέρες Σαββάτου και αργίας και κατά το χρονικό διάστημα από 23.7.2022 έως 31.7.2022 επί 8,40 ώρες κατά τις καθημερινές και Κυριακές και επί 13,70 ώρες κατά τις ημέρες Σαββάτου και αργίας. Τον μήνα Αύγουστο 2022 εργάσθηκε επί είκοσι οκτώ ώρες υπερωριακά κατά τις καθημερινές και Κυριακές και επί 45,66 ώρες κατά τις ημέρες Σαββάτου και αργίας. Κατά το μήνα Σεπτέμβριο 2022, κατά το χρονικό διάστημα από 1.9.2022 έως 16.9.2022, επί 14,93 ώρες υπερωριακά κατά τις καθημερινές και Κυριακές και επί 24,35 ώρες κατά τις ημέρες Σαββάτου και αργίας και κατά το χρονικό διάστημα από 29.9.2022 έως 30.9.2022 επί 1,87 ώρες υπερωριακά κατά τις καθημερινές και Κυριακές και επί 3,04 κατά τις ημέρες Σαββάτου και αργίας, αν και οι δύο αυτές ημέρες εργασίας ήταν ημέρα Πέμπτη και Παρασκευή αντίστοιχα, χωρίς να είναι ημέρες αργίας. Έκαστο των μηνών Οκτώβριο, Νοέμβριο, Δεκέμβριο του έτους 2022 και τον μήνα Ιανουάριο 2023 επί 28 ώρες υπερωριακά κατά τις καθημερινές και Κυριακές και επί 45,66 κατά τις ημέρες Σαββάτου και αργίας. Κατά τον μήνα Φεβρουάριο 2023 επί 27,07 ώρες υπερωριακά κατά τις καθημερινές και Κυριακές και επί 44,14 κατά τις ημέρες Σαββάτου και αργίας και κατά το χρονικό διάστημα από 1.3.2023 έως 3.3.2023 επί 2,80 ώρες υπερωριακά κατά τις καθημερινές και Κυριακές και επί 4,57 κατά τις ημέρες Σαββάτου και αργίας αν και οι ημέρες εργασίας από 1.3 έως 3.3. ήταν ημέρες καθημερινές και δη ημέρα Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή, αντίστοιχα. Από τις ίδιες Καταστάσεις, αποδεικνύεται ότι, κατά τον μήνα Ιούλιο 2022 στο εν λόγω πλοίο απασχολήθηκαν δέκα πέντε Θαλαμηπόλοι εκ των οποίων εννέα για διάστημα τριάντα ημερών, ένας για δώδεκα ημέρες ήτοι από 1.7.2022 έως 12.7.2022, ένας για είκοσι έξι ημέρες ήτοι από 1.7.2022 έως 26.7.2022, ένας επί είκοσι τρεις ημέρες ήτοι από 1.7.2022 έως 23.7.2022, ο ενάγων επί είκοσι τέσσερις ημέρες και δη από 1.7. έως 16.7.2022 και από 23.7. έως 31.7., ένας επί είκοσι ημέρες ήτοι από 12.7.2022 έως 31.7.2022 και ένας επί τέσσερις ημέρες από 28.7.2022 έως 31.7.2022. Κατά τον μήνα Αύγουστο 2022 στο εν λόγω πλοίο απασχολήθηκαν δέκα τέσσερις Θαλαμηπόλοι, εκ των οποίων δέκα για διάστημα τριάντα ημερών, ένας για διάστημα δέκα έξι ημερών και δη από 15.8. έως 31.8.2022, ένας για διάστημα είκοσι μίας ημερών ήτοι από 1.8. έως 21.8.2022, ένας για διάστημα δέκα οκτώ ημερών ήτοι από 1.8. έως 18.8.2022 και ένας για διάστημα δέκα ημερών ήτοι από 18.8. έως 25.8.2022 και από 30.8. έως 31.8.2022. Κατά τον μήνα Οκτώβριο 2022 υπηρετούσαν δέκα τρεις θαλαμηπόλοι, καθόλη τη διάρκεια του μήνα. Και κατά τον μήνα Φεβρουάριο 2023 δέκα πέντε Θαλαμηπόλοι εκ των οποίων επτά ολόκληρο τον μήνα, τρεις επί τρεις ημέρες ήτοι από ½ έως 3/2, τρεις επί είκοσι πέντε ημέρες ήτοι από 3.2.2022 έως 28.2.2022, ένας δέκα τέσσερις ημέρες από 1.2. έως 14.2.2023 και ένας δέκα πέντε ημέρες ήτοι από 14.2. έως 28.2.2023. Άρα στην πραγματικότητα κατά τον εν λόγω μήνα, καθημερινά απασχολούντο ένδεκα Θαλαμηπόλοι. Από τις υπόλοιπες καταστάσεις υπερωριών των λοιπών μηνών που προσκομίζονται από την εναγομένη, το Δικαστήριο δεν δύναται να οδηγηθεί σε ασφαλή συμπεράσματα ως προς τον ακριβή αριθμό των υπηρετούντων στον εν λόγω πλοίο Θαλαμηπόλων, οι οποίοι πάντως ήταν ανώτεροι σε αριθμό από τις προβλέψεις στην οργανική σύνθεση του πληρώματος του πλοίου, αφού οι εν λόγω Καταστάσεις προσκομίζονται σε απόσπασμα, χωρίς να προκύπτει αν οι αναφερόμενοι στα αποσπάσματα αυτά θαλαμηπόλοι είναι το σύνολο των απασχοληθέντων στο εν λόγω πλοίο. Από τις εν λόγω Καταστάσεις, επομένως, κρίνεται πράγματι ότι η εναγομένη απασχολούσε αριθμό Θαλαμηπόλων σαφώς πλέον του προβλεπομένου στην οργανική σύνθεση του εν λόγω πλοίου. Από τη συνεκτίμηση του συνόλου των αποδείξεων απεδείχθη ότι ο ενάγων απασχολείτο καθημερινά στη θέση του πορτιέρη της θέσης Α του εν λόγω πλοίου, αρχικά στον έλεγχο των εισιτηρίων από της ενάρξεως της επιβιβάσεως των επιβατών στο πλοίο και ακολούθως, κατά τη διάρκεια του πλου, ελέγχοντας τους εισερχομένους στη θέση αυτή του πλοίου. Στην εν λόγω θέση ο ενάγων δεν απασχολείτο μόνος αυτός. Σύμφωνα με τον εξετασθέντα με επιμέλεια του ενάγοντος μάρτυρα, απασχοληθέντα στο εν λόγω πλοίο με την ειδικότητα του Επικούρου, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες απασχολείτο ένας επιπλέον Θαλαμηπόλος, ενώ κατά τους χειμερινούς μήνες, ορισμένες ώρες απασχολείτο με τα εν λόγω καθήκοντα ο απασχολούμενος ως ταμίας στο εστιατόριο self service του πλοίου. Μάλιστα, ο ενάγων παραδεκτώς για πρώτη φορά με τις έγγραφες προτάσεις του που κατέθεσε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, επικαλείται και προσκομίζει ως σχετικό 11 ανυπόγραφο έγγραφο, ως προεχόμενο από τον Αρχιθαλαμηπόλο του πλοίου, το οποίο κατά τους ισχυρισμούς του, ήταν ανηρτημένο στο πλοίο. Σε αυτό αναγράφεται υπό του τίτλου «ΘΑΛ/ΛΟΣ ΠΟΡΤΑ» η ημερήσια διάρκεια εργασίας αυτού και δη την ημέρα Δευτέρα από ώρα 14.00 έως ώρα 16.00 και από ώρα 19.00 έως ώρα 03.00, την ημέρα Τρίτη από ώρα 10.00 έως ώρα 16.00 και από ώρα 19.00 έως ώρα 03.00, την ημέρα Τετάρτη από ώρα 09.00 έως ώρα 15.00 και από ώρα 18.00 έως ώρα 02.00, την ημέρα Πέμπτη από ώρα 09.00 έως ώρα 15.00 και από ώρα 18.00 έως την άφιξη του πλοίου, την ημέρα Παρασκευή από ώρα 13.00 έως ώρα 16.00 και από ώρα 19.00 έως ώρα 03.00, την ημέρα Παρασκευή από ώρα 09.00 έως ώρα 15.00 και από ώρα 18.00 έως ώρα 02.00 και την ημέρα Κυριακή από ώρα 09.00 έως ώρα 15.00 και από ώρα 18.00 έως την άφιξη του πλοίου. Ακολουθεί η φράση «ΘΑΛ/ΛΟΣ ΤΑΜΕΙΑΣ S/S + ΠΟΡΤΑ» και υπ’ αυτής ορίζονται ώρες εργασίας την ημέρα Δευτέρα από ώρα 14.00 έως ώρα 16.30 και από ώρα 19.00 έως ώρα 23.00, την ημέρα Τρίτη από ώρα 07.00 έως ώρα 10.00 και εντός παρενθέσεως η λέξη Πόρτα, από ώρα 13.00 έως ώρα 16.30 και από ώρα 19.00 έως ώρα 23.00, την ημέρα Τετάρτη από ώρα 06.00 έως ώρα 09.00 και εντός παρενθέσεως η λέξη Πόρτα, από ώρα 12.00 έως ώρα 15.00 και από ώρα 18.00 έως ώρα 23.00, την ημέρα Πέμπτη από ώρα 07.00 έως ώρα 09.00 και εντός παρενθέσεως η λέξη Πόρτα, από ώρα 12.00 έως ώρα 15.00 και από ώρα 19.00 έως αφίξεως, την ημέρα Παρασκευή από ώρα 13.00 έως ώρα 16.00 και από ώρα 19.00 έως ώρα 23.00, την ημέρα Σάββατο από ώρα 06.00 έως ώρα 09.00 και εντός παρενθέσεως η λέξη Πόρτα, από ώρα 12.00 έως ώρα 15.00 και από ώρα 18.00 έως ώρα 23.00 και την ημέρα Κυριακή από ώρα 07.00 έως ώρα 09.00 και εντός παρενθέσεως η λέξη Πόρτα, από ώρα 12.00 έως ώρα 15.00 και από ώρα 19.00 έως αφίξεως. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, επί του εν λόγω εγγράφου η εναγομένη σε κανένα σχόλιο δεν προβαίνει. Σύμφωνα με τον εξετασθέντα με επιμέλεια της εναγομένης μάρτυρα ο οποίος υπηρετούσε ως Προϊστάμενος Αρχιθαλαμηπόλος στο εν λόγω πλοίο, στη θέση του Πορτιέρη Α θέσης του εν λόγω πλοίου απασχολούντο εκ περιτροπής τρία άτομα. Για το κρίσιμο αυτό ζήτημα του αριθμού των Θαλαμηπόλων που απασχολούντο στην εν λόγω θέση, η εναγομένη δεν προσεκόμισε, αφού μόνον αυτή κατέχει τα προγράμματα εργασίας των Θαλαμηπόλων του πλοίου κατά το επίδικο διάστημα. Πράγματι, απεδείχθη ότι, στο εν λόγω πλοίο υπηρετούσε αριθμός Θαλαμηπόλων σαφώς ανώτερος των προβλέψεων της οργανικής συνθέσεως του εν λόγω πλοίου. Παράλληλα εν τούτοις, απεδείχθη ότι, το πλοίο διέθετε και λειτουργούσε ένα εστιατόριο self service στο οποίο απασχολούντο Θαλαμηπόλοι, αφού ο μάρτυρας του ενάγοντος κατέθεσε ότι ο υπηρετών στο ταμείο του εν λόγω εστιατορίου αναπλήρωνε τον ενάγοντα στην ως άνω θέση του, καθώς επίσης και τέσσερα μπαρ τα οποία διέθεταν και σαλόνι, εκ των οποίων δύο καθόλο το 24ωρο. Ο ενάγων ήδη με την προσθήκη επί των προτάσεων που κατέθεσε ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου (σχετικά σελ. 8) αλλά και με τις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (σχετικά σελ. 13), αναφέρει επίσης, γεγονός που δεν αμφισβητείται ειδικώς από την εναγομένη ότι έξι εκ των υπηρετούντων θαλαμηπόλων απασχολείτο στα εν λόγω μπαρ. Επιπλέον ισχυρίζεται, γεγονός που ομοίως δεν αμφισβητείται ειδικώς υπό της εναγομένης ότι ένας Θαλαμηπόλος απασχολείτο αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση των αξιωματικών και του πληρώματος (σχετικά σελ. 9 εγγράφων προτάσεων που κατέθεσε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου), ενώ θαλαμηπόλοι υπηρετούσαν στη ρεσεψιόν του πλοίου, αφού αναφέρει ότι διέθετε ρεσεψιόν και θαλαμηπόλου απαιτείτο να επανδρώνουν πλέον των μπαρ και τους άλλους χώρους (σχετικά σελ. 12 και 13 εγγράφων προτάσεων που κατέθεσε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου). Από τη συνεκτίμηση του συνόλου των αποδείξεων, το Δικαστήριο πείθεται ότι στην υπηρεσία του πορτιέρη Α θέσης υπηρετούσαν μόνον δύο άτομα και όχι τρία όπως υποστηρίζει η εναγομένη και όπως κατέθεσε και ο εξετασθείς με επιμέλειά της Προϊστάμενος Αρχιθαλαμηπόλος του πλοίου, εκ περιτροπής Επιπλέον, απεδείχθη ότι, ο ενάγων απασχολείτο, με τη βοήθεια ενός Επικούρου και με τον καθαρισμό ένδεκα καμπινών, εκ των οποίων πέντε τετράκλινων και έξι δίκλινων, όπως περί τούτου κατέθεσε ο μάρτυρας του ενάγοντος, ενόψει του ότι προς αντίκρουση της κατάθεσης αυτής η εναγομένη δεν προσεκόμισε το πρόγραμμα εργασίας, ενώ περί του αριθμού των καμπινών για την καθαριότητα των οποίων εφρόντιζε ο ενάγων, ο Προϊστάμενος Αρχιθαλαμηπόλος του εν λόγω πλοίου ουδέν κατέθεσε. Τις εργασίες αυτές ο ενάγων εκτελούσε στο λιμάνι του Πειραιά, στα λιμάνι Θεσσαλονίκης και Καβάλας καθώς και στο λιμάνι Βαθύ, αλλά και στο λιμάνι της Λήμνου, όταν το πλοίο εκτελούσε τα δρομολόγια προς Θεσσαλονίκη και Καβάλα. Στα λιμάνια Βαθύ και Λήμνου όταν το πλοίο εκτελούσε δρομολόγιο έως το λιμάνι της Θεσσαλονίκης ή της Καβάλας, μετά την επιβίβαση των επιβατών, ο ενάγων καθάριζε και την κυλιόμενη σκάλα της εισόδου του πλοίου. Επίσης, απεδείχθη ότι, ο ενάγων μετείχε και στις εργασίες γενικής καθαριότητας στους κοινόχρηστους χώρους του ξενοδοχειακού τμήματος του πλοίου, απασχολούμενος με τον καθαρισμό του χώρου των αεροπορικών καθισμάτων και των κλιμακοστασίων του πλοίου. Οι εργασίες αυτές ελάμβαναν χώρα στο λιμάνι του Πειραιά, αλλά και στα λιμάνια Καβάλας και Θεσσαλονίκης. Με βάση τις παραδοχές αυτές συνάγεται, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, το συμπέρασμα ότι ο ενάγων, προκειμένου να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του και εντός των πλαισίων της καλύτερης λειτουργίας των υπηρεσιών του πλοίου, απαιτήθηκε να εργασθεί και πράγματι εργαζόταν καθημερινά, για την εξυπηρέτηση των αναγκών αυτού, που σχετίζονταν με την ειδικότητά του, πέραν του νομίμου ωραρίου του, που προβλέπεται από τις ισχύσασες και εν προκειμένω εφαρμοστέες, κατά τα χρονικά διαστήματα των ναυτολόγησεών του στο συγκεκριμένο πλοίο ως άνω Σ.Σ.Ν.Ε., ήτοι αυτού των 8 ωρών ημερησίως. Ειδικότερα, ο ενάγων εκτελούσε τις ως άνω εργασίες, καθημερινώς (συμπεριλαμβανομένων Σαββάτων, αργιών και Κυριακών) πέραν της ως άνω οκτάωρης διάρκειας της εργασίας του, αφού αυτή δεν επαρκούσε, λόγω της προαναφερθείσας φύσης των δρομολογίων, που διενεργούσε το εν λόγω πλοίο αλλά και του αντικειμένου απασχόλησης του ενάγοντος. Έτσι, ο ενάγων πραγματοποιούσε υπερωριακή εργασία πέραν του κανονικού οκταώρου της ημερήσιας απασχόλησής του, προκειμένου να ανταποκριθεί στα καθήκοντα, που αφορούν τις ως άνω εργασίες, για την εκτέλεση των οποίων δεν επαρκεί απασχόληση μόνον οκτώ ωρών. Λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών και περιστάσεων, που επικρατούσαν κατά την απασχόλησή του επί του πλοίου αυτού, το οποίο εκτελούσε τα συγκεκριμένα πολύωρα ακτοπλοϊκά δρομολόγια που αναφέρθηκαν ανά συγκεκριμένες περιόδους εντός των διαστημάτων των ναυτολογήσεών του εντός των ετών 2022 και 2023, της συνολικής διάρκειας εκάστου δρομολογίου από την αναχώρηση του πλοίου από το λιμένα της αφετηρίας του μέχρι τον κατάπλου του στο λιμένα προορισμού του, όπως αναλυτικά εκτέθηκε, της αυξομείωσης της επιβατικής κίνησης αναλόγως των περιόδων του έτους, κατά τις οποίες ο ενάγων ήταν ναυτολογημένος (σχετικά μειωμένη τη χειμερινή, περισσότερο αυξημένη κατά τη θερινή), των χαρακτηριστικών του πλοίου, όπως επίσης απεδείχθησαν και αναλύονται ανωτέρω, της σταθερής και ανελλιπούς καταβολής σ’ αυτόν κάθε μήνα από την εναγόμενη χρηματικών ποσών ως αμοιβή για την εκτέλεση υπερωριών και κατά τις καθημερινές ημέρες της εβδομάδας και τις Κυριακές και όχι μόνον για την παροχή εργασίας κατά τα Σάββατα και τις αργίες, όπερ εκ των πραγμάτων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η αντίδικός του αναγνώριζε στην πράξη την ανάγκη υπερωριακής απασχόλησης των μελών του πληρώματος γενικών καθηκόντων του πλοίου της για την εύρυθμη λειτουργία του, της φύσης και του αντικειμένου της απασχόλησής του και των καθηκόντων της ειδικότητάς του, όπως αυτά επίσης εκτενώς περιγράφηκαν ανωτέρω, του αριθμού των Θαλαμηπόλων, που είχαν ναυτολογηθεί και απασχολούντο στο πλοίο κατά τις ίδιες χρονικές περιόδους επί του πλοίου και των εν γένει ιδιαιτεροτήτων της ναυτικής εργασίας, σε συνάρτηση με τις οποίες θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι ώρες ευθύνης ή ετοιμότητας του ναυτικού στο πλοίο δε μπορούν να χαρακτηριστούν ως χρόνος υπερωριακής εργασίας του, εφόσον, λόγω της φύσης του επαγγέλματός του, βρίσκεται εκ των πραγμάτων σε διαρκή ετοιμότητα παροχής υπηρεσιών υπακούοντας στις διαταγές των προϊσταμένων του, κατ’ άρθρον 57 παρ. 1 του ΚΙΝΔ (βλ. ΕφΠειρ 45/2010 ΕΝαυτΔ 2010 405, ΜονΕφΠειρ 231/2013 ΕΝαυτΔ 2013 220, ΕφΠειρ 548/2001 ΕΕργΔ 61.340, Ι. Ληξουριώτη «Ατομικές Εργασιακές Σχέσεις», εκδ.3η, σελ. 160), σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής και το παρόν Δικαστήριο οδηγείται στην κρίση ότι ο μέσος όρος της συνολικής ημερήσιας εργασίας του στο πλοίο αυτό ανερχόταν, κατά τα χρονικά διαστήματα των ναυτολογήσεών του, σε δώδεκα (12) ώρες και όχι σε δεκαπέντε (15), όπως καθ’ υπερβολήν ισχυρίσθηκε αυτός με την αγωγή του. Επομένως, ενόψει όσων προεκτέθηκαν, το Δικαστήριο κρίνει ότι κατέστη απαραίτητο, προς εξυπηρέτηση των αναγκών, που δημιουργούνταν από τις συνθήκες λειτουργίας του πλοίου και στα πλαίσια εκτέλεσης των καθηκόντων της ειδικότητάς του, ο ενάγων να εργασθεί υπερωριακώς κατά μέσο όρο κατά τις μεν καθημερινές και τις Κυριακές των ανωτέρω χρονικών διαστημάτων των ναυτολογήσεών του επί τέσσερις (4) ώρες, ενώ κατά τα Σάββατα και τις αργίες των ιδίων χρονικών διαστημάτων η εργασία του επί δώδεκα (12) ώρες θεωρείται στο σύνολό της υπερωριακή, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στις εν προκειμένω εφαρμοστέες ΣΣΝΕ, που παρατέθηκαν στην προηγηθείσα μείζονα σκέψη. Εξάλλου, το γεγονός ότι, κατά τα ως άνω χρονικά διαστήματα των ναυτολογήσεων του ενάγοντος το πλοίο ταξίδευε με επιπλέον της προβλεπομένης οργανική σύνθεση πληρώματος, δεν αναιρεί την παραπάνω κρίση του Δικαστηρίου ως προς την πραγματοποιούμενη καθημερινά υπερωριακή εργασία του, δεδομένου μάλιστα ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 87, 88 και 89 του ΝΔ 187/1973 «Περί Κώδικος Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου» (ΚΔΝΔ, ΦΕΚ Α 261/3.10.1973), η πληρότητα ως προς την οργανική σύνθεση του πληρώματος του πλοίου αποσκοπεί στην ασφάλεια αυτού κατά τη διάρκεια των πλόων του και δεν υποδηλώνει ανυπαρξία ανάγκης για υπερωριακή εργασία (ΜονΕφΠειρ 23/2014, ΜονΕφΠειρ 71/2014, αμφότερες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ 180/2008 ΕΝαυτΔ 2008.308, ΠειρΝομ. 2009.197, ΕφΠειρ 1/2003 ΕΝαυτΔ 2003.124). Αλλά ούτε το γεγονός ότι στο πλοίο απασχολείτο επιπλέον της προβλεπομένης από την οργανική του σύνθεση αριθμός Θαλαμηπόλων, καθώς οι θέσεις εργασίας αυτών ήταν πολλές, όπως απεδείχθη και αναλύεται ανωτέρω. Επιπροσθέτως σημειώνεται ότι η ανεπιφύλακτη και χωρίς αμφισβήτηση υπογραφή από τον ενάγοντα των μισθοδοτικών του καταστάσεων – εξοφλητικών σημειωμάτων – εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών, καθώς και των μηνιαίων καταστάσεων υπερωριακής εργασίας του πληρώματος που τον αφορούσαν, αλλά και η άνευ οιασδήποτε επιφυλάξεως είσπραξη των αποδοχών του και η μη έκφραση παραπόνων σχετικά με τη μισθοδοσία του και το ωράριο εργασίας του από τον ενάγοντα κατά τη διάρκεια λειτουργίας των ενδίκων συμβάσεων εργασίας δεν ενέχει, άνευ άλλου τινός, παραίτηση αυτού από τα ως άνω νόμιμα δικαιώματά του. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και εάν ήθελε γίνει δεκτό ότι η ανωτέρω συμπεριφορά του ενάγοντος, ενέχει παραίτηση από τις επίδικες αξιώσεις του από την προσφορά της εργασίας του, η παραίτηση αυτή (νοούμενη ως άφεση χρέους) είναι άνευ εννόμου επιρροής, αφού κάθε παραίτηση του εργαζομένου από τα δικαιώματά του που πηγάζουν είτε από το νόμο είτε από συλλογικές συμβάσεις εργασίας και καθορίζουν τα κατώτερα όρια προστασίας, έστω και αν αυτή (παραίτηση) λαμβάνει χώρα μετά τη λύση της σύμβασης εργασίας, είναι άκυρη (ΑΠ 166/2016, ΑΠ 1635/2012, ΑΠ 1554/2011, όλες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 495/2006 ΔΕΕ 2006.948, ΜονEφΠειρ 698/2014 ΕλλΔνη 2015.504, ΜονΕφΠειρ 361/2013 ΕΝαυτΔ 2013.208), απορριπτομένων συνεπώς ως αβασίμων των περί του αντιθέτου ειδικότερων ισχυρισμών της εναγομένης, που επαναφέρονται στα πλαίσια του πρώτου λόγου της έφεσής της. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να οδηγηθεί σε διαφορετική κρίση ως προς τις ώρες εργασίας του ενάγοντος εκ της επικαλούμενης από την εναγομένη εξώδικης ομολογίας του ενάγοντος ως προς τις ώρες πραγματικής του εργασίας δια της προσυπογραφής ορισμένων εκ των αποδείξεων μισθοδοσίας του, αφού η προσυπογραφή εξοφλητικής απόδειξης αποτελεί εξώδικη ομολογία αναφορικά με το γεγονός της καταβολής του ποσού που αναγράφεται σε αυτή. Παράλληλα, ο ενάγων ως έχον το δικαίωμα ανταπόδειξης του περιεχομένου των Καταστάσεων Μηνιαίων Υπερωριών του Πληρώματος όπου κάθε μήνα αναγράφονταν οι ώρες απασχόλησής του, τις οποίες προσυπέγραψε, ανταπέδειξε πράγματι ως ανωτέρω αναλύεται ότι, οι αναγραφόμενες σε αυτό ώρες δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη απόφασή του κατέληξε στις αυτές παραδοχές αναφορικά με τη διάρκεια της ημερήσιας απασχόλησης του ενάγοντος στο πλοίο της εναγομένης κατά τις επίδικες χρονικές περιόδους των ναυτολογήσεών του, ορθά τις αποδείξεις εκτίμησε, των υποστηριζομένων από τους διαδίκους με το πρώτο λόγο της έφεσης και τον αντίστοιχο πρώτο λόγο αντέφεσης, απορριπτομένων ως αβασίμων στην ουσία τους. Συνεπώς ο ενάγων δικαιούται ως πρόσθετη αμοιβή για παρασχεθείσα υπερωριακή εργασία [ι] κατά το έτος 2022: 1) Για τις 153 καθημερινές και Κυριακές των χρονικών διαστημάτων της ναυτολόγησής του στο ανωτέρω πλοίο εντός του έτους 2022 κατά τις οποίες απεδείχθη ότι εργάσθηκε επί δώδεκα ώρες καθ’ εκάστη, το ποσό των 5.483,52 ευρώ (153 καθημερινές και Κυριακές Χ 4 ώρες εργασίας του ημερησίως = 612 ώρες Χ 8,96 ευρώ, που προβλέπεται ως αμοιβή ανά ώρα υπερωριακής απασχόλησης του Θαλαμηπόλου, με βάση την ισχύσασα κατά τον επίδικο χρόνο με βάση τη συμφωνία των διαδίκων Συλλογική Σύμβαση Εργασίας των Πληρωμάτων των Ακτοπλοϊκών Επιβατηγών Πλοίων του έτους 2022 για τις καθημερινές και τις Κυριακές = 5.483,52 ευρώ), έναντι του οποίου εισέπραξε από την εναγόμενη το συνολικό ποσό των 1.540,96 ευρώ, με αποτέλεσμα να εξακολουθεί να του οφείλεται η διαφορά ποσού 3.942,56 ευρώ. 2) Για τα 28 Σάββατα και τις 6 αργίες του ιδίων χρονικών διαστημάτων, το ποσό των 4.390,08 ευρώ (34 Σάββατα και αργίες κατά τα προεκτεθέντα Χ 12 ώρες εργασίας του ημερησίως = 408 ώρες Χ 10,76 ευρώ, που προβλέπεται από την προαναφερθείσα ΣΣΝΕ για κάθε ώρα εργασίας του ναυτικού της ειδικότητας αυτής κατά τα Σάββατα και τις αργίες =4.390,08 ευρώ), έναντι του οποίου έλαβε από την εναγόμενη το συνολικό ποσό των 3.029,51 ευρώ, με αποτέλεσμα να δικαιούται να λάβει τη διαφορά ποσού 1.360,57 ευρώ. [ιι] Κατά το έτος 2023: 1) Για τις 51 καθημερινές και Κυριακές των χρονικών διαστημάτων της ναυτολόγησής του στο ανωτέρω πλοίο εντός του έτους 2023 το ποσό των 1.938,00 ευρώ (51 καθημερινές και Κυριακές του χρονικού αυτού διαστήματος Χ 4 ώρες εργασίας του ημερησίως = 204 ώρες Χ 9,50 ευρώ, που προβλέπεται ως αμοιβή ανά ώρα υπερωριακής απασχόλησης του Θαλαμηπόλου, με βάση την ισχύσασα κατά τον επίδικο χρόνο με βάση τη συμφωνία των διαδίκων Συλλογική Σύμβαση Εργασίας των Πληρωμάτων των Ακτοπλοϊκών Επιβατηγών Πλοίων του έτους 2023 για τις καθημερινές και τις Κυριακές = 1.938,00 ευρώ), έναντι του οποίου εισέπραξε από την εναγόμενη το συνολικό ποσό των 549,96 ευρώ, με αποτέλεσμα να εξακολουθεί να του οφείλεται η διαφορά ποσού 1.388,04 ευρώ και 2) Για τα 8 Σάββατα και τις 3 αργίες του ιδίων χρονικών διαστημάτων το ποσό των 1.504,80 ευρώ (11 Σάββατα και αργίες κατά τα προεκτεθέντα Χ 12 ώρες εργασίας του ημερησίως = 132 ώρες Χ 11,40 ευρώ, που προβλέπεται από την προαναφερθείσα ΣΣΝΕ για κάθε ώρα εργασίας του ναυτικού της ειδικότητας αυτής κατά τα Σάββατα και τις αργίες =1.504,80 ευρώ), έναντι του οποίου έλαβε από την εναγόμενη το συνολικό ποσό των 1.076,20 ευρώ, με αποτέλεσμα να δικαιούται να λάβει τη διαφορά ποσού 428,60 ευρώ. Επομένως, ο ενάγων δικαιούται συνολικά για την αιτία αυτή το ποσό των [1.360,57 + 3.942,56 + 428,60+ 1.388,04 =] 7.119,77 ευρώ.
V. Κατά το άρθρο 3 § 1 του Ν. 3239/1955 η ατομική σύμβαση εργασίας, που καταρτίζεται από πρόσωπο δεσμευόμενο από συλλογική σύμβαση εργασίας, θεωρείται ότι περιέχει αυτοδικαίως τους θεσπισθέντες με αυτήν την τελευταία όρους, οι δε αντίθετες ατομικές συμφωνίες είναι άκυρες. Όμως, όροι ατομικής εργασιακής συμβάσεως ευνοϊκότεροι για το μισθωτό από αυτούς της συλλογικής σύμβασης είναι επικρατέστεροι. Εκ τούτων συνάγεται ότι, εάν με την ατομική σύμβαση εργασίας συμφωνήθηκαν αποδοχές υπέρτερες των προβλεπομένων από τη συλλογική σύμβαση και περιελήφθη όρος ότι κάθε άλλη παροχή θα καλύπτεται από τις πέραν των νομίμων καταβαλλόμενες, ο όρος είναι ισχυρός. Τούτο ισχύει όχι μόνο για τις αποδοχές που υφίστανται κατά το χρόνο συνάψεως της ατομικής εργασιακής σύμβασης αλλά και για τις μέλλουσες, δηλαδή και για εκείνες που θα θεσπιστούν μετά την κατάρτιση της ατομικής σύμβασης. Τα ανωτέρω ισχύουν ομοίως και για αξιώσεις από ναυτική εργασία, που θεμελιώνονται σε ειδικές διατάξεις (ΑΠ 516/2017, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 465/2009, ΕΝαυτΔ 2009/276). Μάλιστα, στη ναυτική πρακτική, η συμφωνία αμοιβής του ναυτικού με πάγιο μηνιαίο μισθό, στον οποίο περιλαμβάνονται ο βασικός μισθός και τα επιδόματα ή άλλες παροχές που προβλέπονται από την οικεία ΣΣΝΕ, ονομάζεται «κλειστός μισθός» και είναι έγκυρη κατ’ άρθρο 361 ΑΚ, με την προϋπόθεση ότι οι παραπάνω νόμιμες αποδοχές δεν είναι μεγαλύτερες από τον συμβατικό «κλειστό» μισθό, διαφορετικά, αν δηλαδή ο μισθός αυτός δεν καλύπτει το σύνολο των ελάχιστων νόμιμων αποδοχών, η σχετική συμφωνία δεν είναι έγκυρη και ο ναυτικός δικαιούται να αξιώσει τη διαφορά (ΑΠ 1013/2003, ΕΝαυτΔ 2003/345, ΑΠ 225/2002, Δνη 44/160 = ΔΕΝ 2002/1314, ΜονΕφΠειρ. 361/2013, ΕΝαυτΔ 2013/208, ΕφΠειρ 391/2009, ΕΝαυτΔ 2009/283, ΕφΠειρ 429/2008, ΕΝαυτΔ 2008/284, ΕφΠειρ 30/2008, ΕΝαυτΔ 2008/106, Ι. Πιτσιρίκος, Η σύμβαση ναυτικής εργασίας, 2006, § 9, σελ. 69). Η έννοια του «κλειστού» μισθού, που προϋποθέτει υφιστάμενο ένα νόμιμα καθοριζόμενο όριο ελάχιστων αποδοχών του εργαζομένου, περιλαμβάνει και τη συμφωνία ότι οι υπέρτερες αποδοχές καταλογίζονται στα τυχόν ήδη καταβαλλόμενα ή και μελλοντικά επιδόματα, χωρίς ανάγκη άλλου ειδικού καθορισμού αυτών των τελευταίων (ΜονΕφΠειρ. 369/2016, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Συνεπώς, εάν συμφωνηθεί στη σύμβαση ναυτικής εργασίας και καταβάλλεται τακτικώς και παγίως στο ναυτικό, κατά τη διάρκεια της παροχής των υπηρεσιών του, εκτός του προβλεπομένου από την οικεία ΣΣΝΕ μισθού και πρόσθετο χρηματικό ποσό, αποκαλούμενο στη ναυτική ορολογία «επιμίσθιο», ως αντάλλαγμα της παρεχομένης εργασίας του, της δραστηριότητας και του ζήλου του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, χωρίς πρόβλεψη περί καταλογισμού αυτού προς άλλες αποδοχές, το πρόσθετο τούτο ποσόν αποτελεί μέρος του μισθού και όχι δωρεάν παροχή του εργοδότη, ελευθέρως ανακλητή ή δυνάμενη να καταλογιστεί μονομερώς προς άλλες συμβατικές αξιώσεις του ναυτικού. Όμως, το ως άνω πρόσθετο χρηματικό ποσό («επιμίσθιο») μπορεί να συμψηφιστεί προς τις προβλεπόμενες από τις οικείες ΣΣΝΕ αποδοχές, μόνον τότε, όταν υπήρξε σχετική συμφωνία στη σύμβαση ναυτικής εργασίας περί καταλογισμού του στις παρεχόμενες συμβατικές αποδοχές. Σε διαφορετική περίπτωση, αν δηλαδή δεν έχει κάτι τέτοιο ειδικώς και ορισμένως συμφωνηθεί, ο εργοδότης δεν έχει τη δυνατότητα να προβεί στον εν λόγω συμψηφισμό, γιατί με τον τρόπο αυτό θα περιόριζε μονομερώς τις συμβατικές αποδοχές του εργαζομένου (ΑΠ 1013/2003, ΕΝαυτΔ 2003/345, ΑΠ 225/2002, ο.π., ΜονΕφΠειρ. 213/2016, ΜονΕφΠειρ. 50/2016, αμφότερες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΕφΠειρ. 496/2015, ο.π., ΜονΕφΠειρ. 322/2015, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΕφΠειρ. 221/2015, Δνη 2016/1405, ΜονΕφΠειρ. 647/2014, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΤριμΕφΠειρ 185/2012, ΕΝαυτΔ 2012/397, ΤριμΕφΠειρ 471/2011, ΕΝαυτΔ 2011/257, Ι. Κοροτζής, Ναυτικό Δίκαιο, τόμος πρώτος, 2004, άρθρο 60, σελ. 326, Δ. Καμβύσης, Ναυτεργατικό Δίκαιο, 1994, σελ. 205). Πρέπει να σημειωθεί ότι σε περίπτωση που δεν εξειδικεύονται οι αποδοχές που καλύπτει ο «κλειστός» μισθός και υπάρχει κενό στη σύμβαση εργασίας ή γεννιέται αμφιβολία περί της έννοιας των βουλήσεων που δηλώθηκαν, αν δηλαδή περιλαμβάνονται ή όχι σε αυτόν ορισμένες από τις νόμιμες απαιτήσεις του ναυτικού, ανακύπτει θέμα ερμηνείας της σύμβασης, κατά τα άρθρα 173 και 200 ΑΚ, δηλαδή, όπως απαιτεί η καλή πίστη λαμβανομένων υπόψη και των συναλλακτικών ηθών (ΑΠ 1214/2010, ΕφΑΔ 2010/1322, ΑΠ 1746/2009, ΝοΒ 58/729, ΑΠ 142/2003, Δνη 44/1305, ΑΠ 737/2001, Δνη 43/723, ΑΠ 1700/1998, ΕΝαυτΔ 1999/465, ΕφΠειρ. 670/2012, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 457/2000, ΔΕΕ 2000/895). Η εναγομένη, κατά την ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου διαδικασία, με τις έγγραφες προτάσεις της (σχετικά σελίδα 4 επ.), έναντι των απαιτήσεων του ενάγοντος για καταβολή υπολοίπου αμοιβής του για την υπερωριακή του απασχόληση στα ανωτέρω πλοία, προέβαλε σε συμψηφισμό το ποσό των ευρώ 3.139,32, το οποίο είχε, καθ’ όλο το επίδικο χρονικό διάστημα καταβάλει τμηματικά στον ενάγοντα κατά το έτος 2022 και το ποσό των ευρώ 425,84 κατά το έτος 2023, με αιτιολογία «έκτακτες αμοιβές», επικαλούμενη ότι τα εν λόγω ποσά καταβλήθηκαν στον ενάγοντα ως αμοιβή για την εκτέλεση εργασίας καθ’ υπέρβασιν του νομίμου ωραρίου, επικαλούμενη επιπλέον ότι αυτό συνάγονταν από τον, ακολούθως αναφερόμενο, συμβατικό όρο των ενδίκων συμβάσεων ναυτικής εργασίας, στον οποίο περιέχονταν ειδική συμφωνία μεταξύ των διαδίκων περί καταλογισμού των εν λόγω χρηματικών ποσών στις αξιώσεις του ενάγοντος για αμοιβή υπερωριακής εργασίας. Ο ισχυρισμός αυτός, απορρίφθηκε ως αβάσιμος στην ουσία του με την εκκαλουμένη απόφαση. Ήδη με τον δεύτερο λόγο της ένδικης έφεσής της η εναγομένη πλήττει το ανωτέρω αποδεικτικό πόρισμα της εκκαλουμένης αποφάσεως για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων.
Όπως προκύπτει από τον με αριθμό 1 συμπληρωματικό όρο καθεμιάς από τις από 9.6.2022 και 22,.9.2022 προσκομιζόμενες συμβάσεις ναυτικής εργασίας του ενάγοντος που καταρτίστηκαν εγγράφως, η από 23.7.2022 σύμβαση δεν προσκομίζεται, με αυτόν ρητά συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων ότι «Κάθε ποσό που καταβάλει η Εταιρία στο Ναυτικό πάνω από τις ελάχιστες νόμιμες αποδοχές μπορεί να συμψηφίζεται με τυχόν πραγματοποιούμενες από το Ναυτικό υπερωρίες ή άλλες υποχρεώσεις της Εταιρίας σχετικές με την παρούσα σύμβαση. Ως ελάχιστες αποδοχές νοούνται οι προβλεπόμενες από την εκάστοτε εφαρμοστέα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας». Ο συμβατικός αυτός όρος, ερμηνευόμενος κατά τις υποδείξεις των διατάξεων των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, δεν επιτρέπει οποιονδήποτε συμψηφισμό, εφόσον δι’ αυτού δεν προσδιορίζονται ειδικά και ορισμένα οι υπέρτερες αποδοχές του ενάγοντος, που θα μπορούσαν να συμψηφίζονται με πραγματοποιούμενες υπερωρίες του ή με άλλες συμβατικές υποχρεώσεις της εναγομένης εργοδότριας εταιρείας. Δεν συνέτρεξαν, επομένως, εν προκειμένω οι νόμιμες προϋποθέσεις του επιτρεπτού συμβατικού συμψηφισμού, αφού δεν προσδιορίσθηκαν ειδικά κατά ποιόν και ποσόν οι υπέρτερες αποδοχές (ως επιμίσθιο, τακτικά και παγίως καταβαλλόμενο) του ενάγοντος, που θα μπορούσαν να συμψηφίζονται με μελλοντικές υποχρεώσεις της εναγομένης προς αυτόν, προερχόμενες από οποιαδήποτε νόμιμη αιτία. Η αόριστη διατύπωση της εν λόγω συμφωνίας («κάθε ποσό … πάνω από τις ελάχιστες νόμιμες αποδοχές …») δεν δύναται να θεμελιώσει δυνατότητα συμβατικού συμψηφισμού των εν λόγω «εκτάκτων αμοιβών», όπως, αντιθέτως, θα μπορούσε να συμβεί στην περίπτωση κατά την οποία στον επίμαχο όρο προβλεπόταν ρητώς ότι οι συγκεκριμένες παροχές, υπό την ένδειξη «έκτακτες αμοιβές», θα καλύπτουν την οφειλόμενη υπερωριακή αμοιβή του ενάγοντος (ΕφΠειρ. 465/2009, ο.π.). Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, επομένως, που δέχθηκε ως ουσιαστικά αβάσιμη την εν λόγω ένσταση συμψηφισμού της εναγομένης, δεν έσφαλε ως προς την εφαρμογή και ερμηνεία του νόμου και δη των ανωτέρω διατάξεων των άρθρων 173 και 200 ΑΚ και την εκτίμηση των αποδείξεων, απορριπτομένου του περί του αντιθέτου δευτέρου λόγου έφεσης της εναγομένης.
VΙ. Από τη διάταξη του άρθρου 14 της ανωτέρω ΣΣΝΕ, σε συνδυασμό προς εκείνες των §§ 1, 2, 3 και 7 της υπ’αριθμ. 70109/8008/14.12.1982 Απόφασης του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας «Περί των προϋποθέσεων χορηγήσεως επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα προς τους δικαιούμενους ναυτικούς» (ΦΕΚ Β 1/7.1.1982), με τις οποίες εφαρμόζεται η όμοια με αυτήν υπ’αριθμ. 19040/1981 Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας «Χορήγηση επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα στους μισθωτούς όλης της Χώρας που απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου» (ΦΕΚ Β 742/9.12.1981), προκύπτει ότι οι ναυτικοί, τις ατομικές συμβάσεις εργασίας των οποίων αυτή διέπει, δικαιούνται επιδόματος εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα ίσων προς ένα [1] μηνιαίο μισθό και προς μισθό δεκαπέντε [15] ημερών αντιστοίχως, εάν η σχέση εργασίας διήρκεσε καθ’ όλο το χρονικό διάστημα από 1ης Μαΐου μέχρι 31ης Δεκεμβρίου και από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 30ης Απριλίου αντιστοίχως ή, εάν η σχέση εργασίας δεν διήρκεσε ολόκληρα τα αντίστοιχα ως άνω χρονικά διαστήματα, αναλογία 2/25 του μηνιαίου μισθού ανά έκαστο δεκαεννεαήμερο χρονικό διάστημα και 1/15 του ημίσεος του μηνιαίου μισθού ανά έκαστο οκταήμερο χρονικό διάστημα αντιστοίχως ή, επί χρονικού διαστήματος μικρότερου του δεκαεννεαημέρου ή του οκταημέρου, ανάλογο κλάσμα. Επιπλέον, για τον υπολογισμό των προαναφερόμενων επιδομάτων λαμβάνεται υπόψη ο πραγματικά καταβαλλόμενος μισθός την 10η Δεκεμβρίου και την 15η ημέρα πριν από το Πάσχα, αντιστοίχως, δηλαδή το σύνολο των τακτικών αποδοχών του ναυτικού, στις οποίες περιλαμβάνονται ο μισθός και κάθε άλλη παροχή, εφόσον καταβάλλεται από τον εργοδότη ως συμβατικό ή νόμιμο αντάλλαγμα της εργασίας που παρέχει ο ναυτικός τακτικώς, κάθε μήνα ή περιοδικώς, κατ’ επανάληψη και καθ’ ορισμένα διαστήματα χρόνου (ΜονΕφΠειρ. 603/2015, ΜονΕφΠειρ. 86/2014, ΜονΕφΠειρ. 23/2014, όλες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Μάλιστα, ως τέτοιες αποδοχές προσδιορίζονται ενδεικτικώς στην πιο πάνω Υπουργική Απόφαση: α) Η προσαύξηση της νόμιμης και τακτικής αμοιβής της εργασίας κατά τις Κυριακές, εφόσον δίδεται στο μισθωτό σταθερά και μόνιμα ως αντάλλαγμα για την παροχή της εργασίας του κατά τις ημέρες αυτές τακτικά κάθε μήνα, β) η αμοιβή που καταβάλλεται από τον εργοδότη στον μισθωτό για νόμιμη υπερωριακή εργασία. Εφόσον η πρόσθετη αυτή αμοιβή για την παροχή υπερωριακής εργασίας δεν καταβάλλεται υπό μορφή επιδόματος παγίως και τακτικώς κατά μήνα, υπολογίζεται κατά μέσο όρο, αν κατά τα κρίσιμα χρονικά διαστήματα καταβάλλεται τακτικώς, γ) το επίδομα αδείας και το αντίτιμο τροφής είτε παρέχεται σε χρήμα είτε αυτουσίως, διότι αποτελεί συμβατικό αντάλλαγμα των υπηρεσιών του ναυτικού, λόγω του είδους και της φύσης της εργασίας του πάνω στο πλοίο (ΑΠ 1013/2003, ΔΕΕ 2004/212 = ΕΝαυτΔ 2003/345, ΜονΕφΠειρ. 430/2014, ΜονΕφΠειρ. 361/2014, ΜονΕφΠειρ 56/2014, ΜονΕφΠειρ 83/2014, όλες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 587/2011, ΕΝαυτΔ 2012/19, ΕφΠειρ. 521/2009, ΕΝαυτΔ 2009/273), καθώς και οι λοιπές τακτικές παροχές, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται το επίδομα βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας (ΜονΕφΠειρ 647/2014, ΜονΕφΠειρ. 412/2014, αμφότερες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ) και η αποζημίωση μη πραγματοποίησης αδείας (ΜονΕφΠειρ. 18/2016, ΜονΕφΠειρ. 19/2016, ΜονΕφΠειρ. 371/2016, ΜονΕφΠειρ. 73/2016, ΜονΕφΠειρ. 160/2014, ΜονΕφΠειρ. 36/2014, ΜονΕφΠειρ. 71/2014, όλες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 506/2011, ΕΝαυτΔ 2011/387), και ο μέσος όρος του επιδόματος έχμασης, γιατί αυτό αποτελεί πρόσθετη αμοιβή προβλεπόμενη από την ανωτέρω ΣΣΝΕ (στο άρθρο 30 αυτής) ειδικά για το κατώτερο προσωπικό του καταστρώματος που απασχολείται στη φορτωεκφόρτωση και έχμαση των οχημάτων, το οποίο υπολογίζεται και καταβάλλεται στους δικαιούχους αναλογικά κατά μήνα ως νόμιμο αντάλλαγμα της παρεχομένης εργασίας τους (ΜονΕφΠειρ 117/2016 Α΄δημοσίευση ΤΝΠ Νόμος). Αντιθέτως, το κατά τις διατάξεις των άρθρων 5 § 1 και 20 της ως άνω ΣΣΝΕ μηνιαίως καταβαλλόμενο στα μέλη του κατώτερου πληρώματος των επιβατηγών ακτοπλοϊκών πλοίων, στα οποία κατ’άρθρο 1 § 3 περ. Ε΄ αυτής συγκαταλέγονται και οι ναύτες, χρηματικό ποσό των 57,63 ευρώ ως επίδομα ιματισμού τους για την αντιμετώπιση των δαπανών προμήθειας της καθιερωμένης στολής του Εμπορικού Ναυτικού, την οποία υποχρεούνται να φέρουν, δεν λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό των επιδομάτων δώρων εορτών (ΜονΕφΠειρ. 48/2021, 216/2021, 196/2020, 676/2014, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΕφΠειρ. 434/2013, ΕΝαυτΔ 2013/204, ΜονΕφΠειρ. 377/2011, ΕΝαυτΔ 2011/262), για το λόγο ότι δεν αποτελεί παροχή καταβαλλόμενη ως συμβατικό αντάλλαγμα της παρεχόμενης εργασίας, αφού, όπως σαφώς από τις προαναφερόμενες διατάξεις συνάγεται, αιτία της χορήγησής του αποτελεί η εξυπηρέτηση των λειτουργικών αναγκών του πλοίου (ΑΠ 774/2003, ΕΕΔ 2005/237 = ΔΕΝ 59/1300 = Δνη 2005/123, ΑΠ 226/2003, ΕΕΔ 2004/790 = ΔΕΝ 59/1138, ΤριμΕφΠειρ. 177/2012, ΠειρΝ 2012/354, ΤριμΕφΠειρ. 377/2011, ΕΝαυτΔ 2011/262, ΕφΠειρ. 283/2009, ΕΝαυτΔ 2009/102, ΜονΕφΠειρ. 347/2016, αδημ., ΜονΕφΠειρ. 671/2015, ΜονΕφΠειρ. 647/2014, ΜονΕφΠειρ. 605/2014, όλες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΕφΠειρ. 434/2013, ΕΝαυτΔ 2013/204). Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο κατά τον επί σκοπώ καθορισμού των επιδομάτων δώρων εορτών των ετών 2022 και 2023, που εδικαιούτο ο ενάγων, προσδιορισμό των τακτικών σε μηνιαία κλίμακα καταβαλλόμενων αποδοχών του, συνυπολόγισε το μέσο όρο υπερωριακής αμοιβής του για τα χρονικά διαστήματα των ναυτολογήσεών του στο ως άνω πλοίο, λαμβάνοντας υπόψη την προηγούμενη αποδεικτική παραδοχή του περί δωδεκάωρης ημερήσιας απασχόλησης του ναυτικού στο πλοίο της εναγομένης και όχι δεκαπεντάωρης, καθώς επίσης και το επίδομα αδείας, ορθά το νόμο ερμήνευσε και εφήρμοσε και τις αποδείξεις εκτίμησε, των υποστηριζομένων από την εναγόμενη με τον πρώτο κατά τελευταίο σκέλος του και τον τρίτο λόγο της κρινόμενης έφεσής της περί μη συνυπολογισμού στις μηνιαίες αποδοχές του ενάγοντος για τον προσδιορισμό του ποσού των δώρων εορτών που δικαιούται οποιουδήποτε χρηματικού ποσού ως μέσου όρου αμοιβής υπερωριών διότι δεν εργάσθηκε πέραν του νομίμου ωραρίου του, καθώς και του επιδόματος αδείας με τον τρίτο λόγο έφεσης αυτής και από τον ενάγοντα, με το συναφές σκέλος του δευτέρου λόγου της αντέφεσής του, περί συνυπολογισμού στις μηνιαίες αποδοχές του τέτοιας αμοιβής, υπολογιζομένης όμως με βάση δεκαπεντάωρη ημερήσια απασχόλησή του στο πλοίο, απορριπτομένων ως αβασίμων στην ουσία τους. Αντιθέτως, πλημμέλεια της εκκαλουμένης περί την ερμηνεία και την εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων, συνιστά, κατά παραδοχή του δευτέρου λόγου της αντέφεσης του ενάγοντος κατά το συναφές σκέλος του, ο για τον ίδιο σκοπό μη συνυπολογισμός στις τακτικές μηνιαίες αποδοχές του, στις οποίες θα πρέπει να συμπεριληφθεί κάθε παροχή καταβληθείσα παγίως και σταθερώς ως συμβατικό ή νόμιμο αντάλλαγμα της παρασχεθείσας εργασίας του τακτικώς κάθε μήνα ή κατ’ επανάληψη περιοδικώς σε ορισμένα χρονικά διαστήματα, όπως προεκτέθηκε στη μείζονα σκέψη, του μέσου όρου της πρόσθετης αμοιβής που καταβάλλονταν στον ενάγοντα με αιτιολογία “έκτακτες αμοιβές” (βλ. σχετ. ΜονΕφΠειρ 200/2016 ΤΝΠ Νόμος) οι οποίες του καταβάλλονταν τακτικώς κάθε μήνα με ποσά κυμαινόμενου ύψους ως αντάλλαγμα της παροχής αντίστοιχων υπηρεσιών στο πλοίο, όπως σαφώς προκύπτει από τις μηνιαίες αποδείξεις πληρωμής μισθοδοσίας του. Επομένως, ο ενάγων, με βάση τις παραδοχές αυτές και ενόψει του ότι οι τακτικές μηνιαίες αποδοχές του ανέρχονταν καθ’ όλο το επίδικο χρονικό διάστημα, που αφορά στις ναυτολογήσεις του εντός του έτους 2022, στο συνολικό ποσό των 4.703,65 ευρώ [2.616,02 ευρώ το άθροισμα των τακτικών και πάγιων (νόμιμων) αποδοχών του, στο οποίο περιλαμβάνονται ο μηνιαίος μισθός ενέργειας του Θαλαμηπόλου, το επίδομα Κυριακών, το αντίτιμο της σε είδος παρεχόμενης τροφοδοσίας, το επίδομα βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας και οι αποδοχές της άδειας μετά τροφοδοσίας, όπως υπολογίσθηκε ανωτέρω + 1.584,00 ευρώ ο μέσος όρος της υπερωριακής αμοιβής του {(4.390,08 + 5.483,52=) 9.873,60 ευρώ συνολικά καθ’όλη τη χρονική περίοδο των ναυτολογήσεών του στο εν λόγω πλοίο για το έτος 2022 ÷ 187 ημέρες συνολικής διάρκειάς τους Χ 30 ημέρες/μήνα =} 1.584,00 ευρώ} + 503,63 ευρώ ο μέσος όρος της πρόσθετης μηνιαίας αμοιβής με αιιτολογία καταβολής «έκτακτες αμοιβές» {(295,83 + 268,64 + 249,20 + 1.033,11 + 299,43 + 393,01 + 280,57 + 319,53=) 3.139,32 ευρώ συνολικά καθ’ όλη τη χρονική περίοδο των ναυτολογήσεών του στο εν λόγω πλοίο για το έτος 2022 ÷ 187 ημέρες συνολικής διάρκειάς τους Χ 30 ημέρες/μήνα = 503,63 ευρώ) = 4.703,65 ευρώ] δικαιούται για αναλογία επιδόματος δώρου εορτών Χριστουγέννων του έτους 2022, εφόσον η σύμβαση εργασίας του στο αυτό ως άνω πλοίο εντός του έτους 2022 δε διήρκεσε καθ’όλο το χρονικό διάστημα από την 1η Μαΐου μέχρι την 31η Δεκεμβρίου, αλλά από 9.6.2022 έως 16.7.2022, από 23.7.2022 έως 16.9.2022 και από 29.9.2022 έως 31.12.2022, δηλαδή επί 189 ημέρες, άλλως επί 9,89 δεκαεννεαήμερα, το ισόποσο των 2/25 των συνολικών τακτικών μηνιαίων αποδοχών του, ποσού 3.721,51 ευρώ, ανά δεκαεννεαήμερο απασχόλησής του και δη το ποσό των 3.029,92 ευρώ (4.703,65 ευρώ το σύνολο των τακτικών μηνιαίων αποδοχών του, όπως αυτές υπολογίσθηκαν ανωτέρω Χ 2/25 = 376,29 ευρώ Χ 9,89 δεκαεννεαήμερα = 3.721,51 ευρώ κατόπιν στογγυλοποίησης), έναντι του οποίου έχει εισπράξει συνολικά από την εναγόμενη, όπως καθ’ υποφοράν συνομολογείται στο αγωγικό δικόγραφο και προκύπτει από τις μηνιαίες αποδείξεις πληρωμής του, το ποσό των 1.874,34 ευρώ, με αποτέλεσμα να του οφείλεται η διαφορά ποσού 1.847,17 ευρώ. Επιπλέον, με βάση τις παραδοχές αυτές και ενόψει του ότι οι τακτικές μηνιαίες αποδοχές του ανέρχονταν καθ’ όλο το επίδικο χρονικό διάστημα, που αφορά στη ναυτολόγησή του εντός του έτους 2023, στο συνολικό ποσό των 1.199.85 ευρώ [2.772,80 ευρώ το άθροισμα των τακτικών και πάγιων (νόμιμων) αποδοχών του, στο οποίο περιλαμβάνονται ο μηνιαίος μισθός ενέργειας του Θαλαμηπόλου, το επίδομα Κυριακών, το αντίτιμο της σε είδος παρεχόμενης τροφοδοσίας, το επίδομα βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας και οι αποδοχές της άδειας μετά τροφοδοσίας, όπως υπολογίσθηκε ανωτέρω + 1.665,87 ευρώ ο μέσος όρος της υπερωριακής αμοιβής του {(1.504,80 + 1.938,00=) 3.442,80 ευρώ συνολικά καθ’όλη τη χρονική περίοδο της ναυτολογήσεώς του στο εν λόγω πλοίο για το έτος 2023 ÷ 62 ημέρες συνολικής διάρκειάς τους Χ 30 ημέρες/μήνα =} 1.665,87 ευρώ} + 206,05 ευρώ ο μέσος όρος της πρόσθετης μηνιαίας αμοιβής με αιτιολογία καταβολής «έκτακτες αμοιβές» {(236,59 + 170,68 + 18,57 =) 425,84 ευρώ συνολικά καθ’ όλη τη χρονική περίοδο των ναυτολογήσεών του στο εν λόγω πλοίο για το έτος 2023 ÷ 62 ημέρες συνολικής διάρκειάς τους Χ 30 ημέρες/μήνα = 206,05 ευρώ) = 4.644,72 ευρώ] δικαιούται για αναλογία επιδόματος δώρου εορτών Πάσχα του έτους 2023, κατά το οποίο η εργασιακή του σχέση στο πλοίο της εναγομένης δε διήρκεσε καθ’όλο το χρονικό διάστημα από την 1η Ιανουαρίου μέχρι και την 30η Απριλίου του ανωτέρω έτους, αλλά από την 1η.1.2023 έως την 3η.3.2023, δηλαδή επί 62 ημέρες άλλως επί 7,75 οκταήμερα (62 ημέρες:8) το ισόποσο του 1/15 του ημίσεος των συνολικών τακτικών μηνιαίων αποδοχών του, συνολικού ποσού 4.644,72 ευρώ, ανά 8 ημέρες εργασίας του, και δη το ποσό των 1.657 ευρώ (4.644,72 ευρώ : 2 = 2.322,36 ÷ 15 = 154,82 ευρώ Χ 7,75 οκταήμερα = 1.199,85 ευρώ) έναντι του οποίου η εναγόμενη του έχει, όπως καθ’υποφοράν συνομολόγησε ο ενάγων στο αγωγικό δικόγραφο καταβάλει το ποσό των 601,50 ευρώ, με αποτέλεσμα να του οφείλεται η διαφορά ποσού 598,35 ευρώ.
VII. Από τις διατάξεις του άρθρου 33 εκάστης των ως άνω ΣΣΝΕ συνάγεται ότι, προκειμένου περί πλοίου, το οποίο προς εξυπηρέτηση καθορισμένου δρομολογίου αποπλέει από του αφετηρίου λιμένος ή του λιμένος προορισμού κατά περίπτωση προ της παρέλευσης εξαώρου από της άφιξης στο λιμένα, υπό την προϋπόθεση ότι δεν εκτελεί κατά κύριο λόγο ημερινούς πλόες (από 7ης πρωινής μέχρι 23ης νυκτερινής – ημερόπλοιο) ή δεν είναι πλοίο τοπικών γραμμών, το οποίο δεν εκτελεί δρομολόγια κατά τις νυκτερινές ώρες (23.00-07.00) ή δεν επεκτείνει τα δρομολόγιά του κατά τις ώρες αυτές, οι ναυτικοί, οι οποίοι διέπονται από τις διατάξεις των ως άνω ΣΣΝΕ, δικαιούνται αμοιβής ίσης προς το πηλίκο του συνόλου των ωρών των προώρων αναχωρήσεων μέχρι της συμπλήρωσης εξαώρου από του κατάπλου καθ’εβδομάδα διά του αριθμού 8 επί το ένα τριακοστό (1/30) ή το ένα εξηκοστό (1/60) ή το εν εκατοστό εικοστό (1/120) του συνόλου των μηνιαίων αποδοχών, εάν το κυκλικό ταξίδι διαρκεί τουλάχιστον δώδεκα (12) ώρες ή τουλάχιστον έξι (6) ώρες ή μέχρι έξι (6) ώρες αντίστοιχα (ΕφΠειρ. 53/2013, ΕφΠειρ. 66/2013, αμφότερες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 364/2012 αδημ.). Στις αποδοχές με βάση τις οποίες υπολογίζεται η πρόσθετη αμοιβή δρομολογίων εξπρές συμπεριλαμβάνεται κάθε παροχή καταβαλλόμενη παγίως και σταθερώς ως συμβατικό ή νόμιμο αντάλλαγμα της παρεχόμενης εργασίας του ναυτικού τακτικά κάθε μήνα ή κατ’ επανάληψη περιοδικά σε ορισμένα χρονικά διαστήματα, όπως π.χ. το επίδομα Κυριακών, το επίδομα βαρείας και ανθυγιεινής εργασίας, η υπερωριακή αμοιβή, η οποία, εφόσον δεν καταβάλλεται υπό μορφή επιδόματος παγίως και τακτικώς κατά μήνα, υπολογίζεται κατά μέσον όρο εάν καταβάλλεται τακτικώς, όπως εν προκειμένω κατά τα κρίσιμα χρονικά διαστήματα, κατά τα οποία καταβαλλόταν τακτικώς (ΕφΠειρ 506/2011, ΕΝαυτΔ 2011/387), το επίδομα αδείας, η αποζημίωση μη πραγματοποίησης αδείας, καθώς και οι λοιπές τακτικές παροχές (ΕφΠειρ 377/2011, ΕΝαυτΔ 2011,262, ΕφΠειρ 46/2011, ΕΝαυτΔ 2011/97, ΕφΠειρ 283/2009, ΕΝαυτΔ 2009,102, ΕφΠειρ 770/2008, ΕΝαυτΔ 2008,275, άπασες δημοσιευθείσες και στην ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), μεταξύ των οποίων είναι η τροφοδοσία, είτε παρέχεται σε χρήμα είτε αυτουσίως, διότι αποτελεί συμβατικό αντάλλαγμα των υπηρεσιών του ναυτικού, λόγω του είδους και της φύσης της εργασίας του πάνω στο πλοίο (Α.Π.1013/2003, Εφ.Πειρ.562/2012 Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ, Εφ.Πειρ.568/2009 ΕΝΔ 2009.267, Εφ.Πειρ. 283/2009 ΕΝΔ 2009.102,) και το επίδομα άγονης γραμμής του άρθρου 7 της οικείας σσνε (ΜονΕφΠειρ 55/2017 ΤΝΠ Νόμος), ενώ το επίδομα ιματισμού δεν πρέπει να συνυπολογισθεί σ’ αυτές για τους λόγους, που προεκτέθηκαν. Συγκεκριμένα, κατά τα επίδικα χρονικά διαστήματα των ναυτολογήσεων του ενάγοντος εντός του έτους 2022 το εν λόγω πλοίο εκτέλεσε συνολικά 16,87 δρομολόγια εξπρές και συνολικά 2,76 δρομολόγια εξπρές εντός του έτους 2023, με βάση τις ώρες πρόωρης αναχώρησής του εβδομαδιαίως από τον αφετήριο λιμένα του Πειραιά, όπως δέχθηκε και η εκκαλουμένη απόφαση, χωρίς η παραδοχή της αυτή να πλήττεται από τους διαδίκους με τις κρινόμενες έφεση και αντέφεση. Επομένως, ο ενάγων δικαιούται πρόσθετης αμοιβής για την εν λόγω αιτία, υπολογιζόμενη κατά το άρθρο 33 § 7 περ.α΄ της ως άνω ΣΣΝΕ του έτους 2022 και 2023, εφόσον η διάρκεια του εκάστοτε κυκλικού ταξιδίου του πλοίου ήταν μεγαλύτερη των δώδεκα ωρών και ανερχόμενη ειδικότερα για κάθε δρομολόγιο «εξπρές» στο 1/30 των συνολικών τακτικών μηνιαίων αποδοχών του. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο κατά τον επί σκοπώ καθορισμού της πρόσθετης αυτής αμοιβής προσδιορισμό των τακτικών σε μηνιαία κλίμακα καταβαλλόμενων αποδοχών του ενάγοντος, συνυπολόγισε το μέσο όρο υπερωριακής αμοιβής του για τα χρονικά διαστήματα των ναυτολογήσεών του στο ως άνω πλοίο εντός του ιδίου έτους, λαμβάνοντας υπόψη την προηγούμενη αποδεικτική παραδοχή του περί δωδεκάωρης ημερήσιας απασχόλησης του ναυτικού στο πλοίο της εναγομένης και όχι δεκαπεντάωρης, καθώς και ο επίδομα αδείας, ορθά το νόμο ερμήνευσε και εφήρμοσε και τις αποδείξεις εκτίμησε, των υποστηριζομένων από την εναγόμενη με τον πρώτο λόγο έφεσης κατά το τελευταίο σκέλος του και τον τέταρτο λόγο της κρινόμενης έφεσής της περί μη συνυπολογισμού στις μηνιαίες αποδοχές του αντιδίκου της για τον προσδιορισμό του ποσού της πρόσθετης αυτής αμοιβής οιουδήποτε χρηματικού ποσού ως μέσου όρου αμοιβής υπερωριών διότι αυτός δεν εργάσθηκε πέραν του νομίμου ωραρίου του, καθώς επίσης περί μη συνυπολογισμού του επιδόματος αδείας με τον τέταρτο λόγο έφεσης και από τον ενάγοντα με το συναφές σκέλος του τρίτου λόγου της αντέφεσής του περί συνυπολογισμού στις μηνιαίες αποδοχές του τέτοιας αμοιβής, υπολογιζομένης όμως με βάση δεκαπεντάωρη ημερήσια απασχόλησή του στο πλοίο, απορριπτομένων ως αβασίμων. Περαιτέρω, για όσους λόγους έχουν ήδη αναφερθεί, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, εσφαλμένα ερμηνεύοντας και εφαρμόζοντας το νόμο και εκτιμώντας τις αποδείξεις, δε συνυπολόγισε στις τακτικές μηνιαίες αποδοχές του ενάγοντος για τον καθορισμό της πρόσθετης αυτής αμοιβής το μέσο όρο της πρόσθετης αμοιβής του με αιτιολογία καταβολής «έκτακτες αμοιβές», όπως βάσιμα ισχυρίσθηκε ο ανωτέρω με το συναφές σκέλος του τρίτου λόγου της αντέφεσής του. Επιπλέον, κατά τον βάσιμο τρίτο λόγο αντέφεσης του ενάγοντος στις αποδοχές αυτές, βάσει των οποίων θα υπολογισθεί η ανωτέρω αμοιβή, θα πρέπει να συμπεριληφθεί κάθε παροχή καταβαλλόμενη παγίως και σταθερώς ως συμβατικό ή νόμιμο αντάλλαγμα της παρεχόμενης εργασίας του τακτικώς κάθε μήνα ή κατ’ επανάληψη περιοδικώς σε ορισμένα χρονικά διαστήματα κατά τα προεκτεθέντα στη μείζονα σκέψη, μεταξύ δε αυτών εν προκειμένω και ο μέσος όρος των επιδομάτων εορτών, που συνιστά τέτοια παροχή, διότι αναλογία των επιδομάτων αυτών του καταβαλλόταν τακτικώς κάθε μήνα από την εναγόμενη καθόλη τη διάρκεια των ναυτολογήσεών του στο πλοίο της εντός του ιδίου έτους ως νόμιμο αντάλλαγμα της παρεχομένης εργασίας του, κυμαινόμενου ύψους, αντίστοιχο των ημερών της εργασίας του κατά το συγκεκριμένο μήνα, όπως σαφώς προκύπτει από τις προσκομιζόμενες μηνιαίες αποδείξεις πληρωμής της μισθοδοσίας του. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο δε συνυπολόγισε στις συνολικές τακτικές μηνιαίες αποδοχές του ενάγοντος το μέσο όρο των επιδομάτων εορτών για τον προσδιορισμό της πρόσθετης αμοιβής των δρομολογίων «εξπρές» εσφαλμένα το νόμο εφάρμοσε και εσφαλμένως τις αποδείξεις εκτίμησε, όπως βάσιμα ισχυρίσθηκε ο ενάγων με το συναφές σκέλος του τρίτου λόγου της αντέφεσής του. Επομένως, ο ενάγων, με βάση τις παραδοχές αυτές και ενόψει του ότι οι τακτικές μηνιαίες αποδοχές του ανέρχονταν καθ’ όλο το επίδικο χρονικό διάστημα, που αφορά στις ναυτολογήσεις του εντός του έτους 2022, στο συνολικό ποσό των 5.297,51 ευρώ [2.616,02 ευρώ το άθροισμα των τακτικών και πάγιων (νόμιμων) αποδοχών του, στο οποίο περιλαμβάνονται ο μηνιαίος μισθός ενέργειας του Θαλαμηπόλου, το επίδομα Κυριακών, το αντίτιμο της σε είδος παρεχόμενης τροφοδοσίας, το επίδομα βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας και οι αποδοχές της άδειας μετά τροφοδοσίας, όπως υπολογίσθηκε ανωτέρω + 1.584,00 ευρώ ο μέσος όρος της υπερωριακής αμοιβής του {(4.390,08 + 5.483,52=) 9.873,60 ευρώ συνολικά καθ’όλη τη χρονική περίοδο των ναυτολογήσεών του στο εν λόγω πλοίο για το έτος 2022 ÷ 187 ημέρες συνολικής διάρκειάς τους Χ 30 ημέρες/μήνα =} 1.584,00 ευρώ} + 503,63 ευρώ ο μέσος όρος της πρόσθετης μηνιαίας αμοιβής με αιιτολογία καταβολής «έκτακτες αμοιβές» {(295,83 + 268,64 + 249,20 + 1.033,11 + 299,43 + 393,01 + 280,57 + 319,53=) 3.139,32 ευρώ συνολικά καθ’ όλη τη χρονική περίοδο των ναυτολογήσεών του στο εν λόγω πλοίο για το έτος 2022 ÷ 187 ημέρες συνολικής διάρκειάς τους Χ 30 ημέρες/μήνα = 503,63 ευρώ + 593,86 ευρώ ο μέσος όρος του επιδόματος εορτών Χριστουγέννων του έτους 2022 (3.721,51 ευρώ το συνολικό ποσό του επιδόματος εορτών Χριστουγέννων του έτους 2022 ÷ 188 ημέρες συνολικής διάρκειας των ναυτολογήσεών του εντός του ιδίου έτους Χ 30 ημέρες/μήνα = 593,86 ευρώ κατόπιν στρογγυλοποίησης) = 5.297,51 ευρώ] δικαιούται, ως πρόσθετη αμοιβή για την εκτέλεση από το πλοίο κατά τα ανωτέρω χρονικά διαστήματα εντός του έτους 2022, 16,87 δρομολογίων εξπρές το συνολικό ποσό των 2.978,90 ευρώ [16,87 δρομολόγια εξπρές Χ 176,58 ευρώ η αμοιβή του για κάθε δρομολόγιο εξπρές (5.297,51 ευρώ:30 = 176,58 ευρώ) = 2.978,90 ευρώ], έναντι του οποίου έλαβε το συνολικό ποσό των 1.355,43 ευρώ, σύμφωνα με τις προσκομιζόμενες μηνιαίες αποδείξεις πληρωμής του, όπως δέχθηκε και η εκκαλουμένη, κατά παραδοχήν ως βάσιμης κατ’ ουσίαν της προβληθείσης ένστασης της εναγομένης περί μερικής εξόφλησης της συγκεκριμένης αγωγικής απαίτησης, χωρίς η παραδοχή της αυτή να πλήττεται από τους διαδίκους, με αποτέλεσμα να εξακολουθεί να του οφείλεται η διαφορά ποσού 1.623,47 ευρώ, των υποστηριζομένων από την εναγόμενη με τον τέταρτο λόγο της έφεσής της περί πλημμελούς εκτίμησης των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που δέχθηκε ότι στον ενάγοντα οφείλεται για την ίδια αιτία το ποσό των 1.066,38 ευρώ, λόγω πλήρους και ολοσχερούς εξόφλησης του κονδυλίου αυτού απορριπτομένων ως αβασίμων. Επιπλέον, με βάση τις ως άνω παραδοχές και ενόψει του ότι οι τακτικές μηνιαίες αποδοχές του ανέρχονταν καθ’ όλο το επίδικο χρονικό διάστημα, που αφορά στη ναυτολόγησή του εντός του έτους 2023, στο συνολικό ποσό των 5.225.29 ευρώ [2.772,80 ευρώ το άθροισμα των τακτικών και πάγιων (νόμιμων) αποδοχών του, στο οποίο περιλαμβάνονται ο μηνιαίος μισθός ενέργειας του Θαλαμηπόλου, το επίδομα Κυριακών, το αντίτιμο της σε είδος παρεχόμενης τροφοδοσίας, το επίδομα βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας και οι αποδοχές της άδειας μετά τροφοδοσίας, όπως υπολογίσθηκε ανωτέρω + 1.665,87 ευρώ ο μέσος όρος της υπερωριακής αμοιβής του {(1.504,80 + 1.938,00=) 3.442,80 ευρώ συνολικά καθ’όλη τη χρονική περίοδο της ναυτολογήσεώς του στο εν λόγω πλοίο για το έτος 2023 ÷ 62 ημέρες συνολικής διάρκειάς τους Χ 30 ημέρες/μήνα =} 1.665,87 ευρώ} + 206,05 ευρώ ο μέσος όρος της πρόσθετης μηνιαίας αμοιβής με αιτιολογία καταβολής «έκτακτες αμοιβές» {(236,59 + 170,68 + 18,57 =) 425,84 ευρώ συνολικά καθ’ όλη τη χρονική περίοδο των ναυτολογήσεών του στο εν λόγω πλοίο για το έτος 2023 ÷ 62 ημέρες συνολικής διάρκειάς τους Χ 30 ημέρες/μήνα = 206,05 ευρώ) + 580,57 ευρώ ο μέσος όρος του επιδόματος εορτών Πάσχα του έτους 2022 (1.199,85 ευρώ το συνολικό ποσό του επιδόματος εορτών Πάσχα του έτους 2023 ÷ 62 ημέρες συνολικής διάρκειας των ναυτολογήσεών του εντός του ιδίου έτους Χ 30 ημέρες/μήνα = 580,57 ευρώ) = 5.225,29 ευρώ] δικαιούται ως πρόσθετη αμοιβή για την εκτέλεση από το πλοίο κατά τα ανωτέρω χρονικά διαστήματα εντός του έτους 2023, 2,76 δρομολογίων εξπρές το συνολικό ποσό των 480,74 ευρώ [2,76 δρομολόγια εξπρές Χ 174,18 ευρώ η αμοιβή του για κάθε δρομολόγιο εξπρές (5.225,29 ευρώ:30 = 174,18 ευρώ κατόπιν στρογγυλοποίησης) = 480,74 ευρώ κατόπιν στρογγυλοποίησης], έναντι του οποίου έλαβε το συνολικό ποσό των 121,27 ευρώ, σύμφωνα με τις προσκομιζόμενες μηνιαίες αποδείξεις πληρωμής του, όπως δέχθηκε και η εκκαλουμένη, κατά παραδοχήν ως βάσιμης κατ’ ουσίαν της προβληθείσης ένστασης της εναγομένης περί εξόφλησης της συγκεκριμένης αγωγικής απαίτησης, χωρίς η παραδοχή της αυτή να πλήττεται από τους διαδίκους, με αποτέλεσμα να εξακολουθεί να του οφείλεται η διαφορά ποσού 359,47 ευρώ, των υποστηριζομένων από την εναγόμενη με τον τέταρτο λόγο της έφεσής της περί πλημμελούς εκτίμησης των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που δέχθηκε ότι στον ενάγοντα οφείλεται για την ίδια αιτία το ποσό των 287,08 ευρώ, λόγω πλήρους και ολοσχερούς εξόφλησης του κονδυλίου αυτού απορριπτομένων ως αβασίμων.
VIIΙ. Στο υπό τον τίτλο «Διανυκτέρευση εις λιμένα» άρθρο 16 των εφαρμοζόμενων εν προκειμένω ως άνω ΣΣΝΕ ορίζεται ότι «Κάθε πλοιοκτήτης υποχρεούται να ρυθμίζει τα της υπηρεσίας των πλοίων του κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται μία φορά τον μήνα κατά τους μήνας Ιούλιο έως και Σεπτέμβριο και δύο φορές το μήνα κατά τους λοιπούς μήνες, η διανυκτέρευση των μελών του πληρώματος στο λιμάνι αφετηρίας ή στο λιμάνι προορισμού του δρομολογίου του πλοίου, κατά την επιθυμία του ναυτικού και εφόσον τούτο είναι δυνατόν (§ 1). Σε περίπτωση που για λόγους ασφαλείας του πλοίου ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο δεν καθίσταται δυνατή η διανυκτέρευση, καταβάλλεται στο ναυτικό για κάθε μη παρεχομένη διανυκτέρευση αποζημίωση ίση με ένα ημερομίσθιο, ήτοι το 1/22 του υπό της Συλλογικής Συμβάσεως προβλεπομένου μισθού ενεργείας της παραγρ. 1 του άρθρου 1 (§ 2). Για την παρεχομένη ως άνω άδεια διανυκτερεύσεως θα γίνεται από τον Πλοίαρχο μνεία στο ημερολόγιο του πλοίου που θα επικυρώνεται από την Λιμενική Αρχή (§ 3). Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, ερμηνευόμενων σύμφωνα με το σκοπό τους, η υποχρέωση του εργοδότη του ναυτικού να του χορηγεί άδεια διανυκτέρευσης εκτός του πλοίου μία [1] φορά έκαστο των μηνών από Ιούλιο έως Σεπτέμβριο ανακύπτει για κάθε εξ αυτών μήνα πλήρους απασχόλησης του ναυτικού και όχι για κάθε μήνα κατά τον οποίο η ναυτολόγησή του διήρκησε έλασσον του μηνός. Αντίστοιχα, κατά τους υπόλοιπους μήνες, οπότε ο εργαζόμενος ναυτικός δικαιούται δύο άδειες διανυκτέρευσης, εάν ο ναυτικός εργάσθηκε διάστημα μικρότερο του μηνός, προκειμένου και για τη θεμελίωση δικαιώματος για μία [1] άδεια, θα πρέπει αυτός να εργάσθηκε τουλάχιστον δέκα πέντε ημέρες. Με την ένδικη αγωγή του, ο ενάγων επικαλέστηκε ότι, κατά τη διάρκεια λειτουργίας των ενδίκων ναυτολογήσεών του, η εναγομένη πλοιοκτήτρια εταιρία δεν του χορήγησε τις οφειλόμενες άδειες διανυκτέρευσης εκτός του πλοίου και, συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια του έτους 2022 δεν του χορήγησε δύο άδειες διανυκτέρευσης κατά τους μήνες Ιούνιο, Οκτώβριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο καθώς και μία άδεια διανυκτέρευσης κατά τους μήνες Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβριο 2022 και κατά τη διάρκεια του έτους 2023 δεν του χορήγησε δύο άδειες διανυκτέρευσης κατά τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο. Εκ του λόγου δε τούτου, δικαιούται αποζημιώσεως για ένδεκα άδειες διανυκτέρευσης που δεν έλαβε κατά το έτος 2022 και για τέσσερις άδειες διανυκτέρευσης που δεν έλαβε κατά το έτος 2023. Με την εκκαλουμένη απόφαση, οι ανωτέρω αγωγικοί ισχυρισμοί έγιναν δεκτοί ως βάσιμοι και επιδικάσθηκε στον ενάγοντα το ποσό των ευρώ 416,31 ως αποζημίωση για τις μη ληφθείσες άδειες διανυκτέρευσης του έτους 2022, αφού έγινε δεκτή η περί μερικής καταβολής εκ ποσού ευρώ 186,14 ένσταση της εναγομένης και το ποσό των ευρώ 9,58 ως αποζημίωση για τις μη ληφθείσες άδειες διανυκτέρευσης του έτους 2023, αφού έγινε δεκτή η περί μερικής καταβολής, εκ ποσού ευρώ 229,57, ένσταση της εναγομένης Το ως αποδεικτικό πόρισμα της εκκαλουμένης αποφάσεως πλήττεται από την εναγομένη με τον πέμπτο λόγο έφεσης, για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων αφού, ως ισχυρίζεται, η ίδια χορήγησε άπασες τις δικαιούμενες από τον ενάγοντα άδειες διανυκτέρευσης και επιπλέον εκ του λόγου ότι δεν συνυπολογίσθηκε με την εκκαλουμένη απόφαση το ποσό των ευρώ 9,58 που κατέβαλε αναδρομικά για την εν λόγω αιτία στον ενάγοντα, η οποία αποδεικνύεται από σχετική έγγραφη εξοφλητική απόδειξη την οποία προσκομίζει ως σχετικό 13. Το αποδεικτικό πόρισμα της εκκαλουμένης απόφασης πλήττει και ο ενάγων με τον τέταρτο λόγο αντέφεσης για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων αναφορικά με το ύψος της δικαιούμενης υπ’ αυτού αποζημίωσης για τις άδειες διανυκτέρευσης που δεν έλαβε κατά το έτος 2022. Από τη συνεκτίμηση του συνόλου των αποδείξεων, αποδεικνύεται ότι, ο ενάγων εδικαιούτο: (α) στα πλαίσια της πρώτης των ενδίκων ναυτολογήσεων που διήρκησε από 9.6.2022 έως 16.7.2022 μία άδεια διανυκτέρευσης για τον μήνα Ιούνιο, αφού αυτός δεν εργάσθηκε ολόκληρο τον μήνα Ιούνιο. Αντίθετα, κατά τον εν μέρει βάσιμο στην ουσία του πέμπτο λόγο έφεσης της εναγομένης, ο ενάγων δεν εδικαιούτο μία άδεια διανυκτέρευσης κατά τον μήνα Ιούλιο 2022 αφού αυτός εργάσθηκε λιγότερο χρονικό διάστημα του μηνός, (β) στα πλαίσια της δεύτερης των ενδίκων ναυτολογήσεων που διήρκησε από 23.7.2022 έως 16.9.2022, ο ενάγων εδικαούτο μία άδεια διανυκτέρευσης κατά τον μήνα Αύγουστο 2022. Αντίθετα, κατά τον εν μέρει βάσιμο στην ουσία του πέμπτο λόγο έφεσης της εναγομένης, ο ενάγων δεν εδικαιούτο άδεια διανυκτέρευσης για τον μήνα Ιούλιο 2022, αφού δεν εργάσθηκε ολόκληρο τον μήνα Ιούλιο, όπως επίσης δεν εδικαιούτο μία άδεια διανυκτέρευσης κατά τον μήνα Σεπτέμβριο 2022, αφού εργάσθηκε διάστημα λιγότερο του μηνός. Και (γ) στα πλαίσια της τρίτης των ενδίκων ναυτολογήσεων του ενάγοντος που διήρκησε από 29.9.2022 έως 3.3.2023 ο ενάγων εδικαιούτο δύο άδειες διανυκτέρευσης έκαστο των μηνών Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2022 και δύο άδειες διανυκτέρευσης έκαστο των μηνών Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου 2023. Αντίθετα, κατά τον εν μέρει βάσιμο στην ουσία του πέμπτο λόγο έφεσης της εναγομένης ο ενάγων δεν εδικαιούτο άδεια διανυκτέρευσης για τον μήνα Σεπτέμβριο 2022. Συνολικά, ο ενάγων εδικαιούτο οκτώ άδειες διανυκτέρευσης κατά το έτος 2022 και τέσσερις άδειες διανυκτέρευσης κατά το έτος 2023. Η εναγομένη ισχυρίζεται ότι στον ενάγοντα χορηγήθηκαν όλες οι νόμιμες διανυκτερεύσεις. Εν τούτοις, από τη σαφή ένορκη κατάθεση του εξετασθέντος με επιμέλεια του ενάγοντος μάρτυρος, αποδεικνύεται ότι, ο ενάγων δεν έλαβε τις ως άνω δικαιούμενες υπ’ αυτού άδειες διανυκτέρευσης. Και πράγματι, όπως η εναγομένη ισχυρίζεται ο εξετασθείς με επιμέλειά της μάρτυρας κατέθεσε ότι η εναγομένη χορηγούσε στον ενάγοντα κανονικά άδειες διανυκτέρευσης, άλλως του κατέβαλε τη νόμιμη αμοιβή του. Εν τούτοις, σχετικά με τη χορήγηση των αδειών διανυκτέρευσης η εναγομένη δεν επικαλείται και δεν προσκομίζει σχετικά αντίγραφα του ημερολογίου γέφυρας του πλοίου με τις εγγραφές που αφορούν τις χορηγηθείσες στον ενάγοντα άδειες, δοθέντος ότι οι σχετικές εγγραφές στο ημερολόγιο γέφυρας συνιστά νόμιμη υποχρέωση του Πλοιάρχου κάθε ακτοπλοϊκού πλοίου, που θεσπίστηκε όχι μόνο για λόγους ασφάλειας των πλόων του, δια της συμμετοχής σ’ αυτούς επαρκούς για την αξιοπλοΐα του αριθμού, ναυτικών αλλά και για αποδεικτικούς λόγους. Επομένως, ενόψει του ότι δεν αποδεικνύεται ότι η εναγομένη είχε ρυθμίσει τις υπηρεσίες των μελών του πληρώματος, κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η χορήγηση των ως άνω διανυκτερεύσεων του ενάγοντος σε οποιοδήποτε από τους λιμένες αφετηρίας ή προορισμού των δρομολογίων του ανωτέρω πλοίου της, κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα, οφείλεται σ’ αυτόν η προβλεπόμενη αποζημίωση διανυκτέρευσης. Συγκεκριμένα, οφείλεται στον ενάγοντα για μη χορηγηθείσες οκτώ άδειες διανυκτέρευσης κατά το έτος 2022 το ποσό των ευρώ [1.240,91 /22 επί 8=] 451,24 έναντι του οποίου κατέβαλε στον ενάγοντα, όπως δέχθηκε η εκκαλουμένη απόφαση και κατά τούτο δεν πλήττεται από κανέναν των διαδίκων το ποσό των ευρώ 186,14 και συνεχίζει να του οφείλει το ποσό των ευρώ 265,10 και όχι το ποσό των ευρώ 416,31, όπως κατά τον βάσιμο κατά τούτο πέμπτο λόγο έφεσης της εναγομένης δέχθηκε η εκκαλουμένη απόφαση. Περαιτέρω, απεδείχθη ότι, η εναγομένη όφειλε στον ενάγοντα για μη χορηγηθείσες τέσσερις άδειες διανυκτέρευσης κατά το έτος 2023 το ποσό των ευρώ [1.315,36 /22 επί 4=] 239,16 (κατόπιν στρογγυλοποίησης), έναντι του οποίου του κατέβαλε το ποσό των ευρώ [112,81 + 105,48 + 11,28=] 229,57, όπως δέχθηκε η εκκαλουμένη απόφαση και κατά τούτο δεν πλήττεται από κανέναν των διαδίκων και επιπλέον, κατά τον εν μέρει βάσιμο κατά τούτο πέμπτο λόγο έφεσης της εναγομένης, το ποσό των ευρώ 13,78 την 12.9.2023 όπως αποδεικνύεται εγγράφως και δη δια της προσκομιζόμενης ως σχετικό 13 από την εναγομένη έγγραφης απόδειξης, μισθοδοσίας σε συνδυασμό με την επισυναπτόμενη σε αυτή απόδειξη καταβολής στον τραπεζικό λογαριασμό του ενάγοντος. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η εναγομένη παραδεκτώς κατά τις διατάξεις του άρθρου 527 αρ.6 ΚΠολΔ, προέβαλε τον ισχυρισμό περί καταβολής κατά το εν λόγω επιμέρους ποσό των ευρώ 13,78, πλέον του ποσού των ευρώ 229,57 που δέχθηκε η εκκαλουμένη απόφαση, αφού ο ισχυρισμός αυτός αποδεικνύεται εγγράφως. Ως εκ τούτου, η εναγομένη για την εν λόγω αιτία κατέβαλε στον ενάγοντα συνολικά το ποσό των ευρώ (229,57 + 13,78=) 243,25 και επομένως κανένα ποσό για αποζημίωση λόγω μη χορηγηθεισών αδειών διανυκτέρευσης κατά το έτος 2023 δεν οφείλει στον ενάγοντα.
ΙΧ. Με τον έκτο και τελευταίο λόγο της έφεσής της η εναγόμενη – εκκαλούσα επαναφέρει τον και πρωτοδίκως προβληθέντα αμυντικό ισχυρισμό της ότι η άσκηση της ένδικης αγωγής, με την οποία επιδιώκεται υπό του ενάγοντος η ικανοποίηση υπέρογκων αξιώσεων που της δημιουργούν τεράστιο οικονομικό βάρος, είναι καταχρηστική. Ειδικότερα, η εναγομένη, δια των εγγράφων προτάσεων που κατέθεσε ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου (σελ. 20 επ.), υπό του τίτλου «Επικουρικώς – ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος» αφού ισχυρίσθηκε, παραθέτοντας και σχετική νομολογία, ότι η άσκηση αξίωσης από εκτέλεση εργασίας πάνω από τα νόμιμα όρια, ελέγχεται από τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ και περαιτέρω, αφού επικαλέσθηκε νομολογία των Δικαστηρίων κατά την οποία δύναται να χαρακτηριστεί καταχρηστική η εργασία που εκτελέσθηκε, πέραν των νομίμων ορίων, υπό του εργαζομένου, παρά τη ρητή προηγούμενη απαγόρευση του εργοδότη, επικαλούμενη επιπλέον ότι με βάση ρητές εντολές αυτής (εναγομένης) η εκτέλεση υπερωριακής εργασίας επί του εν λόγω πλοίου, τελούσε υπό απαρεγκλίτως τηρουμένη διαδικασία που δεν αμφισβητήθηκε υπό του ενάγοντος, ισχυρίσθηκε επιπλέον ότι, ο ενάγων με θετικές ενέργειές του, δημιούργησε σε αυτήν την εύλογη βεβαιότητα ότι δεν θα ασκήσει τις ένδικες απαιτήσεις του. Ειδικότερα ισχυρίσθηκε ότι (1) ουδέποτε την όχλησε προς εξόφληση των επίδικων απαιτήσεών του, καθώς επίσης ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε για δήθεν μη καταβολή της προσήκουσας αμοιβής του, (2) ο ίδιος (ενάγων) ελάμβανε τις οικειοθελείς παροχές που αυτή του κατέβαλε, καθώς και αμοιβή για υπερωριακή απασχόληση, χωρίς ουδέποτε αυτός (ενάγων) να εγείρει έτερες αξιώσεις, (3) αυτός (ενάγων) παρέλαβε και υπέγραψε ανεπιφύλακτα τις αναλυτικές αποδείξεις του, προφανώς εννοώντας τις αποδείξεις μισθοδοσίας, χωρίς να εκφράσει αντιρρήσεις ως προς το ύψος των βασικών ή πρόσθετων αμοιβών, οι οποίες κατετίθεντο σε τραπεζικό του λογαριασμό, (4) υπέγραφε, άνευ επιφυλάξεως, τις μηνιαίες καταστάσεις της υπερωριακής του απασχόλησης, (5) με τη σύνταξη και υπογραφή υπ’ αυτού των μηνιαίων δελτίων ωρών εργασίας του, κατ’ ουσίαν αναγνώριζε και διαβεβαίωνε αυτήν (εναγομένη) ότι δεν υπάρχουν ώρες εργασίας του που δεν περιλαμβάνονται στα εν λόγω έγγραφα, (6) ο ίδιος, ουδέποτε κατά την πολυετή εργασιακή σχέση τους, προέβαλε οιαδήποτε αξίωση, παρά οψίμως, αφού αποχώρησε από την εργασία του άσκησε τις ένδικες αξιώσεις του, ως προς τις οποίες υπήρχε η ανά μισθολογική περίοδος άμεση και ρητή διαβεβαίωση αυτής υπό του ενάγοντος ότι δεν υφίστανται αξιώσεις σε βάρος της και (7) η ίδια, καθόλη τη διάρκεια της συνεργασίας τους, του κατέβαλε αποδοχές ανώτερες των νομίμων. Τέλος, ισχυρίσθηκε ότι, το ύψος των ενδίκων απαιτήσεων είναι υψηλό, με αποτέλεσμα να της προκαλείται τεράστιο βάρος, τυχόν δε καταβολή τους θα έχει δυσβάσταχτες συνέπειες για την ίδια και τους εργαζομένους της. Στα πλαίσια του υπό κρίση έκτου λόγου έφεσης, η εναγομένη ισχυρίσθηκε επιπλέον ότι, πέραν της ανυπαρξίας οποιασδήποτε διαμαρτυρίας ή όχλησης από την πλευρά του εφεσιβλήτου – ενάγοντος, αυτός προέβη δια θετικών ενεργειών στη δημιουργία σε αυτήν της εύλογης βεβαιότητας ότι δεν υφίστανται και δεν θα ασκήσει απαιτήσεις όπως οι ένδικες, αφού απασχολήθηκε για λογαριασμό της επί πολλά έτη, όπερ δεν θα έπραττε εάν είχε το οιοδήποτε παράπονο. Επιπλέον, στα πλαίσια του ιδίου λόγου έφεσης, ισχυρίσθηκε ότι, οι ένδικες απαιτήσεις είναι υψηλές και δεν πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση, αλλά αποτελεί συνέχεια της πρακτικής που έχει επικρατήσει να ασκούνται πανομοιότυπες αγωγές από ναυτικούς με τους οποίους αυτή είχε μακρά και αρμονική συνεργασία και προς υποστήριξη των οποίων ο ένας εργαζόμενός της να καταθέτει υπέρ του ετέρου, με αποτέλεσμα να προκαλείται σε αυτή τεράστιο οικονομικό βάρος. Οι ανωτέρω ισχυρισμοί της εναγομένης, απερρίφθησαν υπό της εκκαλουμένης αποφάσεως ως μη νόμιμοι, διότι τα επικαλούμενα από την εναγομένη περιστατικά και αληθή υποτιθέμενα δεν δύνανται να συγκροτήσουν το πραγματικό της διατάξεως του άρθρου 281 ΑΚ, αφού η περιγραφόμενη συμπεριφορά του ενάγοντος συνιστά αδράνεια και όχι θετική συμπεριφορά ικανή να δημιουργήσει στην εναγομένη – εργοδότρια εύλογη πεποίθηση ότι δεν θα ασκήσει τα δικαιώματά του. Με τον υπό κρίση έκτο λόγο της κρινόμενης έφεσης, η εναγομένη διατείνεται ότι, κατ’ εσφαλμένη του νόμου ερμηνεία και εφαρμογή, ο ανωτέρω ισχυρισμός της κρίθηκε ως μη νόμιμος. Επί του ισχυρισμού αυτού πρέπει να σημειωθούν τα ακόλουθα: Κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 281 ΑΚ, που εφαρμόζεται σε όλα τα δικαιώματα του ιδιωτικού δικαίου, είτε πηγάζουν άμεσα από το νόμο, είτε από δικαιοπραξία, είτε προέρχονται από κανόνες ενδοτικού δικαίου, είτε από κανόνες δημόσιας τάξης, το δικαίωμα θεωρείται ότι ασκείται καταχρηστικά, όταν η συμπεριφορά του δικαιούχου που προηγήθηκε ή η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε, κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, χωρίς κατά νόμο να εμποδίζουν τη γένεση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, δεν καθιστούν ανεκτή τη μεταγενέστερη άσκησή του, κατά τις αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου για το δίκαιο και την ηθική, αφού τείνει στην ανατροπή κατάστασης που δημιουργήθηκε υπό ορισμένες ειδικές συνθήκες και διατηρήθηκε για πολύ χρόνο, με επακόλουθο να συνεπάγεται επαχθείς συνέπειες για τον υπόχρεο. Απαιτείται, δηλαδή, για να χαρακτηριστεί καταχρηστική η άσκηση του δικαιώματος, να έχει δημιουργηθεί στον υπόχρεο, από τη συμπεριφορά του δικαιούχου, σε συνάρτηση και με τη δική του (υπόχρεου) συμπεριφορά, και μάλιστα ευλόγως, η πεποίθηση ότι ο δικαιούχος δεν πρόκειται να ασκήσει το δικαίωμά του (ΑΠ 1165/2019, ΑΠ 529/2017 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Εξάλλου, από τις ίδιες διατάξεις του άρθρου 281 του ΑΚ, σε συνδυασμό προς εκείνη του άρθρου 262 παρ. 1 του ΚΠολΔ, συνάγεται, ότι, για το παραδεκτό της ένστασης περί καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος από την άποψη χρόνου προβολής της, πρέπει, κατά την πρώτη πρωτοβάθμια συζήτηση της υπόθεσης, να προβάλλονται τα περιστατικά που συγκροτούν την κατάχρηση δικαιώματος από το διάδικο κατά του οποίου ασκείται το δικαίωμα, συγχρόνως δε, να γίνεται επίκληση από τον ενιστάμενο του γεγονότος ότι, τα περιστατικά αυτά καθιστούν καταχρηστική την άσκηση του δικαιώματος και να διατυπώνεται αίτημα απόρριψης της αγωγής για την αιτία αυτή, διαφορετικά η ένσταση είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη (ΟλΑΠ 472Λ983 ΑΠ 1215/2021 Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ). Από δε τη διάταξη του άρθρου 527 αριθμ. 6 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, στην κατ` έφεση δίκη είναι κατ` εξαίρεση παραδεκτή η προβολή πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που δεν προτάθηκαν στην πρωτόδικη δίκη ή προτάθηκαν απαραδέκτως, όταν οι ισχυρισμοί αυτοί αποδεικνύονται εγγράφως ή με δικαστική ομολογία του αντιδίκου. Από τις ίδιες διατάξεις προκύπτει, ότι, για να θεωρηθεί ως παραδεκτώς προτεινόμενη στο Εφετείο ένσταση, που δεν προτάθηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, πρέπει να αποδεικνύεται παραχρήμα, ήτοι εγγράφως ή με δικαστική ομολογία του αντιδίκου, ολόκληρος ο ισχυρισμός που συνιστά την ένσταση, ήτοι καθόλα τα επί μέρους πραγματικά αυτού στοιχεία. Στην πιο πάνω εξαίρεση υπάγονται και οι πραγματικοί ισχυρισμοί που θεμελιώνουν την, από το άρθρο 281 ΑΚ, ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως του αγωγικού δικαιώματος [ΑΠ 1215/2021 Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ). Η υπό κρίση ένσταση με το περιεχόμενο αυτής, όπως αναπτύχθηκε με τις προτάσεις που κατετέθησαν ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ορθώς απερρίφθη υπό της εκκαλουμένης αποφάσεως ως μη νόμιμη, το δε πρωτοβάθμιο δικαστηρίου ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο κατά τούτο, διότι και αληθή υποτιθέμενα τα επικαλούμενα από την εναγομένη πραγματικά περιστατικά, δεν συγκροτούν το πραγματικό του άρθρου 281 ΑΚ. Πράγματι, και υπό την εκδοχή ότι ο ενάγων ρητά διαβεβαίωνε την εναγομένη ανά μισθολογική περίοδο ότι δεν διατηρεί αξιώσεις σε βάρος της, όπως αυτή (εναγομένη) διατείνεται, αυτός (ενάγων), δεν μπορεί να στερηθεί του δικαιώματός του στη δικαστική επιδίωξη των νόμιμων απαιτήσεών του από την παροχή της εργασίας του, έστω και αν υπέγραφε ανεπιφύλακτα τις αποδείξεις μισθοδοσίας και τις καταστάσεις υπερωριών, ενόψει του ότι, κατά γενική αρχή του εργατικού δικαίου, εφόσον ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, είναι άκυρη η παραίτηση του εργαζομένου, έστω και υπό τη μορφή της άφεσης χρέους, από το δικαίωμα να λάβει τα κατά νόμο ελάχιστα όρια των αποδοχών του (Α.Π. 1569/2017, Α.Π. 1554/2011, Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ). Εξάλλου, μόνη η ανοχή του εργαζομένου ως προς την καταβολή μειωμένων αποδοχών, δεν καθιστά καταχρηστική την άσκηση της αξίωσής του για την καταβολή σ’ αυτόν των νόμιμων ελάχιστων αποδοχών του (Α.Π. 1158/2009, Α.Π. 1203/2000, Εφ.Πειρ. 48/2021, Εφ.Πειρ. 464/2021, Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ, Εφ.Πειρ. 173/2022, Εφ.Πειρ. 549/2022, Εφ.Πειρ. 397/2020, Εφ.Πειρ.670/2019, www.efeteio-peir.gr). Στην προκειμένη περίπτωση, η περιγραφόμενη στάση του ενάγοντος και δη η μη όχληση της εναγομένης ως προς την εξόφληση των ενδίκων απαιτήσεών του, η μη διαμαρτυρία του για τη μη καταβολή της προσήκουσας αμοιβής του, η υπ’ αυτού (ενάγοντος) λήψη των οικειοθελών παροχών που του κατέβαλε η εναγομένη, καθώς και της αμοιβής για υπερωριακή απασχόληση, χωρίς ουδέποτε να εγείρει ζήτημα ετέρων αξιώσεών του, η υπό του ιδίου (ενάγοντος) αδιαμαρτύρητη και ανεπιφύλακτη παραλαβή των αποδείξεων μισθοδοσίας, χωρίς να εκφράσει αντίρρηση ως προς το ύψος των αμοιβών του, που κατετίθοντο σε τραπεζικό του λογαριασμό, η ανεπιφύλακτη υπ’ αυτού υπογραφή των μηνιαίων καταστάσεων της υπερωριακής του απασχόλησης, η άσκηση των ενδίκων αξιώσεών του με τη λήξη της συνεργασίας των διαδίκων, συνιστά αδράνεια και όχι θετική συμπεριφορά του, ώστε να αρκεί για τη δημιουργία στην εργοδότρια – εναγομένη της εύλογης πεποίθησης ότι δεν πρόκειται να ασκήσει τις επίδικες αξιώσεις του. Θετική συμπεριφορά, που θα μπορούσε να στηρίξει ισχυρισμό περί κατάχρησης δικαιώματος της εναγόμενης, θα συνιστούσε η υπογραφή του ενάγοντος σε μηνιαίες καταστάσεις υπερωριακής του απασχόλησης, αν τις σχετικές καταστάσεις συνέτασσε ο ίδιος και τις υπέβαλε προς έγκριση στην εργοδότριά του – εναγόμενη, η οποία θα τις ενέκρινε και εν συνεχεία εκείνος αμφισβητούσε τον αριθμό των υπερωριών που ο ίδιος υποστήριξε εξαρχής ότι πραγματοποίησε. Σε κάθε άλλη περίπτωση, η μη αμφισβήτηση της ορθότητας των εγγραφών στις μηνιαίες καταστάσεις υπερωριών ή στις αποδείξεις πληρωμής του εργαζόμενου ναυτικού, συνιστά απλή ανοχή προς αποφυγή του κινδύνου λύσης της εργασιακής σχέσης με πρωτοβουλία του εργοδότη (Εφ.Πειρ. 435/2022, Εφ.Πειρ. 593/2021, Εφ.Πειρ. 464/2021, www.efeteio-peir.gr, Εφ.Πειρ. 464/2021, Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ). Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η αόριστη αναφορά της εναγομένης δια της φράσεως «… Ο αντίδικος, με τη σύνταξη και υπογραφή των μηνιαίων δελτίων ωρών εργασίας του, κατ’ ουσίαν αναγνώριζε και διαβεβαίωνε την εταιρεία μας ότι δεν υπάρχουν ώρες εργασίας του που δεν περιλαμβάνονται στα εν λόγω έγγραφα…» δεν περιλαμβάνει σαφή ισχυρισμό ότι ο ενάγων ήταν αυτός που συνέτασσε τις προσκομιζόμενες Μηνιαίες Καταστάσεις Υπερωριών του πληρώματος και περαιτέρω ότι, αυτός (ενάγων) υπέβαλε αυτές προς έγκριση στην εναγομένη. Ειδικώς οι αιτιάσεις της εναγομένης ότι κατέβαλε στον ενάγοντα υπέρτερες των νομίμων αποδοχές, άνευ άλλου τινός, δεν οδηγεί σε καταχρηστική εκ μέρους του αξίωση καταβολής των ενδίκων απαιτήσεών του. Εξάλλου, μόνο το οικονομικό κόστος που θα προκαλέσει στην εναγόμενη η ευδοκίμηση της ένδικη αγωγής δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος (Εφ.Πειρ. 549/2022, www.efeteio-peir.gr, Εφ.Πειρ. 464/2021, ό.α.). Ο ισχυρισμός της εναγομένης ότι με βάση ρητές εντολές της, η εκτέλεση υπερωριακής εργασίας τελούσε υπό ορισμένη διαδικασία η οποία ετηρείτο απαρέγκλιτα και δεν αμφισβητήθηκε υπό του ενάγοντος τυγχάνει μη νόμιμος διότι, πέραν του γεγονότος ότι δεν παρατίθεται η ορισμένη αυτή διαδικασία η οποία έπρεπε να τηρηθεί προκειμένου να πραγματοποιηθεί υπερωριακή εργασία υπό του ενάγοντος, η εναγομένη δεν αναφέρει ότι, εν προκειμένω, ρητώς απαγόρευσε στον ενάγοντα, προ της υπ’ αυτού παροχής της ανωτέρω αποδειχθείσας υπερωριακής εργασίας, την παροχή αυτής. Τέτοια αναφορά, δεν δύναται να εκτιμηθεί ότι περιέχεται από την παράθεση υπό της ιδίας, νομολογίας των Δικαστηρίων [κατά την οποία, τυγχάνει καταχρηστική η αξίωση καταβολής αμοιβής για υπερωριακή εργασία που πραγματοποιήθηκε από εργαζόμενο παρά την προηγούμενη ρητή απαγόρευση από τον εργοδότη του], εφόσον εν προκειμένω δεν αναφέρει, ως προεκτέθηκε, ότι αυτή ρητώς απαγόρευσε στον ενάγοντα, προ της παροχής υπ’ αυτού της αποδειχθείσας ανωτέρω υπερωριακής εργασίας, την παροχή της εν λόγω εργασίας και παρά ταύτα ο ενάγων αυτοβούλως παρείχε εργασία πέραν του νομίμου ωραρίου. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ορθά απέρριψε τον επίμαχο ισχυρισμό της εναγομένης και, αφού συμπληρωθούν οι αιτιολογίες της απορριπτικής κρίσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως, κατ’ άρθρο 534 ΚΠολΔ, ο ερευνώμενος λόγος θα πρέπει απορριφθεί. Η εναγομένη δια του έκτου λόγου της ένδικης εφέσεως ισχυρίζεται πέραν των ανωτέρω ότι, η συμπεριφορά του ενάγοντος και δη η από μέρους του διεκδίκηση των ενδίκων απαιτήσεών του, τυγχάνει καταχρηστική και εκ του λόγου ότι, προέβη σε θετικές ενέργειες, οι οποίες της δημιούργησαν την εύλογη βεβαιότητα ότι δεν υφίστανται και δεν θα ασκήσει απαιτήσεις όπως οι ένδικες, διότι, όπως και ο ίδιος συνομολόγησε, απασχολήθηκε από την εναγομένη επί πολλά έτη, όπερ δεν θα έπραττε, αν υπήρχε το παραμικρό παράπονο. Ο ισχυρισμός, εν τούτοις, αυτός πέραν του γεγονότος ότι προβάλλεται απαραδέκτως κατ’ άρθρο 527 ΚΠολΔ, εφόσον ως περιστατικό δεν αναφέρθηκε ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, η δε επικαλούμενη ομολογία του ενάγοντος, κατά τον ίδιο ισχυρισμό καλύπτει μόνον το γεγονός ότι εργάσθηκε στην εναγομένη επί πολλά έτη, κατά το δεύτερο δε σκέλος του ότι δηλαδή δεν θα έπραττε τούτο ο ενάγων αν είχε οιοδήποτε παράπονο σε βάρος της, αποτελεί εκτίμηση της εναγομένης, δεν δύνανται κατά νόμο να συγκροτήσει το πραγματικό της διατάξεως του άρθρου 281 ΑΚ, διότι το γεγονός ότι ο ενάγων, ο οποίος εγείρει αξιώσεις από τη συνεργασία του με την εναγομένη από την 1-1-2022 και εφεξής, συνέχισε να ναυτολογείται στο ανωτέρω πλοίο έως την 3-3-2023, δεν είναι ικανό να δημιουργήσει την εύλογη πεποίθηση στην εναγομένη ότι δεν πρόκειται να ασκήσει τις τυχόν αξιώσεις του από προηγούμενη σύμβαση συνεργασίας, σε κάθε δε περίπτωση η περιγραφόμενη με τον ισχυρισμό αυτό συμπεριφορά του ενάγοντος – εργαζομένου και αληθής υποτιθέμενη, δεν κρίνεται ότι υπερβαίνει και δη προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη ή τον οικονομικό και κοινωνικό σκοπό του δικαιώματος του ενάγοντος να λάβει τις νόμιμες αποδοχές του. Τέλος, οι ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου για πρώτη φορά στα πλαίσια της ένστασης του άρθρου 281 ΑΚ αναφορές ότι οι εργαζόμενοί της μετά από αρμονική και μακρά συνεργασία ασκούν αγωγές σε βάρος της και μάλιστα προβάλλοντας πανομοιότυπες απαιτήσεις, αξιώνοντας υπέρογκες αποδοχές, στις οποίες μάλιστα ο ένας εργαζόμενος ενάγων εξετάζεται ως μάρτυρας στην αγωγή του ετέρου εργαζομένου της, εκτιμώνται ως άρνηση των ενδίκων απαιτήσεων του ενάγοντος. Επομένως, τα επικαλούμενα ως άνω περιστατικά υπό της εναγομένης, είτε μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό μεταξύ τους, δεν είναι ικανά να θεμελιώσουν καταχρηστική άσκηση των ενδίκων αξιώσεων του ενάγοντος. Κατά συνέπεια, ο έκτος λόγος της ένδικης έφεσης τυγχάνει αβάσιμος στην ουσία του.
Κατόπιν των ανωτέρω, και μη υπάρχοντος ετέρου λόγου έφεσης και αντέφεσης προς διερεύνηση, πρέπει αμφότερες η ένδικη έφεση και η αντέφεση να γίνουν δεκτές ως εν μέρει βάσιμες στην ουσία τους, κατά τα ειδικότερα στο σκεπτικό της παρούσας. Περαιτέρω, πρέπει να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση στο σύνολό της δηλαδή και κατά το μη πληγέν μέρος της, ήτοι καθό μέρος με την εκκαλουμένη απόφαση επιδικάσθηκε το ποσό των ευρώ 89,09 για διαφορές αποδοχών του ενάγοντος κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.2023 έως 3.3.2023 και το μη ανατραπέν μέρος της, ήτοι καθό μέρος επιδικάσθηκε το ποσό των ευρώ 7.119,77 συνολικά ως υπόλοιπο αμοιβής υπερωριακής απασχόλησης του ενάγοντος αφού ο πρώτος λόγος έφεσης και αντέφεσης απερρίφθησαν ως αβάσιμοι στην ουσία τους, για την ενότητα του τίτλου της αναγκαστικής εκτελέσεώς της (ΑΠ 748/1984, Δνη 26/642, ΜονΕφΠειρ. 605/2014, αδημ. ΕφΠειρ. 700/2011, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ. 277/2005, ΔΕΕ 2005/685, ΕφΠειρ. 91/2004, Πειρ. Νομ. 2004/160) και, αφού η υπόθεση κρατηθεί προς κατ’ ουσίαν εκδίκαση από το παρόν Δικαστήριο πρέπει, η ένδικη αγωγή η οποία τυγχάνει νόμιμη ως θεμελιούμενη στις διατάξεις των άρθρων 648, 652, 653, 655, 340, 341, 345, 346 ΑΚ, 68, 176 ΚΠολΔ, 1, 2, 53, 54, 60, 82, 84 του ΚΙΝΔ, άρθρο μόνο της ΥΑ 70109/8008 (Εμπορικής Ναυτιλίας) της 14.12.81/7.1.82 «Προϋποθέσεις χορηγήσεως επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα στους δικαιούμενους ναυτικούς» και των ανωτέρω ΣΣΝΕ και επαρκώς ορισμένη, απορριπτομένου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού της εναγομένης, πρέπει να γίνει δεκτή κατά ένα μέρος ως και ουσιαστικά βάσιμη και να υποχρεωθεί η εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό χρηματικό ποσό των 11.902,42 ευρώ (89,09 + 7.119,77 + 1.847,17 + 598,35 + 1.623,47 + 359,47 + 265,10=) ως διαφορές αποδοχών, διαφορές αποδοχών υπερωριακής απασχόλησης, επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων 2022 και Πάσχα 2023, πρόσθετης αμοιβής για την εκτέλεση από το πλοίο δρομολογίων εξπρές κατά το έτος 2022 και 2023, καθώς και ως υπόλοιπο αποζημίωσης για μη χορηγηθείσες άδειες διανυκτέρευσης κατά το έτος 2022, αντίστοιχα, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της τελευταίας αποναυτολόγησης του ενάγοντος και δη από την 4.3.2023 μέχρι την εξόφληση, όπως και πρωτοδίκως κρίθηκε αναφορικά με το χρόνο έναρξης της τοκοφορίας του επιδικασθέντος ποσού, χωρίς εναντίον της σχετικής διάταξης της εκκαλουμένης απόφασης να εγείρεται από τους διαδίκους οποιαδήποτε αντίρρηση. Κατόπιν αυτών παρέλκει ως αλυσιτελής η εξέταση του υποβληθέντος με το δικόγραφο της έφεσης στο Δικαστήριο τούτο αιτήματος της εκκαλούσας – εναγομένης για επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που βρίσκονταν πριν από την εκ μέρους της καταβολή στον ενάγοντα του χρηματικού ποσού των δέκα χιλιάδων εννιακοσίων ογδόντα δύο ευρώ και επτά λεπτών (10.982,07 €), ως προς το οποίο η εκκαλουμένη απόφαση κηρύχθηκε προσωρινά εκτελεστή, πλέον τόκων, αφού το χρηματικό ποσό της τελεσίδικης καταψήφισης υπερβαίνει το καταβληθέν. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, για την επιδίκαση των οποίων έχει υποβληθεί αίτημα, πρέπει να κατανεμηθούν μεταξύ των διαδίκων, αναλόγως της μερικής νίκης και ήττας τους (άρθρα 106, 176, 178 αριθμ.1, 183 και 191 παρ.2 του ΚΠολΔ) και να επιβληθεί μέρος των εξόδων του ενάγοντος σε βάρος της εναγομένης, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων α) την από 7.8.2025 (με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. ενδίκου μέσου ………../8.8.2025 ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου) έφεση και β) την από 6.4.2026 (με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. …………../6.4.2026) αντέφεση.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ’ ουσίαν την ένδικη έφεση και την ένδικη αντέφεση, κατά τα ειδικότερα στο σκεπτικό της παρούσας.
ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την εκκαλουμένη με αριθμό 2881/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που εξεδόθη, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών – εργατικών διαφορών.
ΚΡΑΤΕΙ και δικάζει εξαρχής την υπόθεση επί της από 27.12.2023 (με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογράφου ………./27.12.2023) αγωγής.
ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την ανωτέρω αγωγή.
ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ την εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των ένδεκα χιλιάδων εννιακοσίων δύο ευρώ και σαράντα δύο λεπτών (11.902,42 ευρώ), με το νόμιμο τόκο από την 4.3.2023 μέχρι πλήρους και ολοσχερούς εξόφλησης.
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος της εναγομένης μέρος της δικαστικής δαπάνης του ενάγοντος αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, το ύψος της οποίας ορίζει στο ποσό εξακοσίων (600) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στον Πειραιά σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους, στις 22.7.2026.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ