Αριθμός απόφασης 497/2026

EΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΤΜΗΜΑ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ

Αριθμός    497/2026

ΤΟ MONOΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Αποτελούμενο από τον Δικαστή Κωνσταντίνο Σπυράκο, Εφέτη, ο οποίος ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Εφετείου Πειραιώς και από τη  Γραμματέα  Ε.Δ.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ……………….,  για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των :

Της εκκαλούσας : της εταιρείας με την επωνυμία «……………..», που εδρεύει στις …………….. και έχει εγκαταστήσει γραφείο στον Πειραιά Αττικής (επί της συμβολής των οδών ………….), δυνάμει των Ν. 27/1975 & Α.Ν. 378/1968, με ΑΦΜ ………… και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Δημητρίου (ΑΜ/ΔΣΠ ……..), βάσει δήλωσης.

Των εφεσίβλητων: 1) …………… και 2) ……………., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Γερασίμου (ΑΜ/ΔΣΠ ………), βάσει δήλωσης.

Η εκκαλούσα, άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά την από 19.4.2024 και με αριθμ. καταθ. ………/2024 αγωγή κατά των εφεσίβλητων, επί της οποίας εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, η 1882/2025 απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου (διαδικασία περιουσιακών – εργατικών διαφορών) που απέρριψε την αγωγή. Κατά της απόφασης αυτής η ενάγουσα άσκησε την από 12.6.2025 έφεση  με αρ. κατ. …………/2025 στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιώς, αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε στη Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης …………../2025, η οποία προσδιορίστηκε να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας, και εγγράφηκε στο πινάκιο.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των  διαδίκων δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο αλλά προκατέθεσαν προτάσεις με μονομερείς δηλώσεις τους κατ΄ άρθρο 242 ΚΠολΔ.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση από 12.6.2025 (αρ. κατ. εφετ. ………./2025) έφεση της ενάγουσας και ήδη εκκαλούσας κατά της 1882/2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των  διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών – εργατικών διαφορών, επί της από 19.4.2024 και με αριθμ. καταθ. …………/2024 αγωγής της ενάγουσας κατά των νυν εφεσίβλητων, ασκήθηκε σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις και εμπροθέσμως (αρ. 144 § 1, 145, 495 §§1, 2, 3, 496, 498, 499, 500, 511, 513 §1 εδάφ. α΄, 516 § 1, 517 εδάφ. α΄, 518 § 1 και 520 §1 ΚΠολΔ), δια καταθέσεώς της στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου στις 12/6/2025 (αρ. κατ. …………./2025), ήτοι εντός της οριζόμενης προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών από την επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης στην εκκαλούσα, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 13.5.2025, όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση επί του επιδοθέντος σε αυτήν αντιγράφου της εκκαλουμένης, από τον δικαστικό επιμελητή …………….. Επομένως, φερόμενη νομίμως ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, που είναι αρμόδιο για την εκδίκασή της ενόψει και της ναυτικής φύσης της διαφοράς (άρθρα 19 και 31 παρ.1 του ΚΠολΔ, και 51 παρ.6 στοιχ. α΄του ν.2172/1993), πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρα 522 και 533 παρ. 1 του ΚΠολΔ), κατά την ίδια όπως και πρωτοδίκως διαδικασία με την επισήμανση ότι για το παραδεκτό της άσκησης της έφεσης καταβλήθηκε το με αριθμό ……….. e- παράβολο ποσού 150 ευρώ σε συνδυασμό με το από 26.9.2024 αποδεικτικό πληρωμής της ΑLPHΑ ΒΑΝΚ.

Με την από  19.4.2024 αγωγή της η ενάγουσα, ήδη  εκκαλούσα, εξέθετε ότι τυγχάνει αλλοδαπή εταιρεία με έδρα τις Νήσους Μάρσαλ και γραφείο εγκατάστασης στον Πειραιά, με αντικείμενο την παροχή υπηρεσιών μεσίτη ναυτιλιακών ασφαλίσεων και αντασφαλίσεων πλοίων. Ότι οι εναγόμενοι είχαν υποχρέωση πίστης προς την ενάγουσα, η πρώτη εναγομένη ως  μία εκ των τριών (μαζί με τις ………… και ……………) μετόχων της, αλλά και συνδεόμενη μαζί της ως υπάλληλός της, καθώς είχε προσληφθεί από αυτή με σχέση έμμισθης εντολής, ως εκ της δικηγορικής της ιδιότητας και απασχολούνταν σε αυτή ως νομική σύμβουλος και μεσίτρια ναυτιλιακών ασφαλίσεων, ο δε δεύτερος εναγόμενος, σύζυγος της πρώτης, ως υπάλληλος της ενάγουσας, καθώς είχε προσληφθεί από αυτή με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και εργαζόταν με εκ περιτροπής απασχόληση ως υπεύθυνος μηχανοργάνωσης από τις 16.4.2022. Ότι τον 9° του 2022, όταν ο τζίρος της ενάγουσας είχε πολλαπλασιαστεί, η πρώτη εναγόμενη απευθύνθηκε στις άλλες δύο μετόχους αξιώνοντας να της αποδοθεί ποσοστό 90% επί των καθαρών κερδών διότι η κερδοφορία της εταιρείας οφειλόταν στις προμήθειες επί ασφαλιστικών συμβολαίων που καταρτίζονταν από δικούς της πελάτες, ήτοι από τις ναυτιλιακές εταιρείες …………….. και ………………, για λογαριασμό των οποίων η ενάγουσα είχε καταρτίσει το από 23.5.2022 συμφωνητικό περί θαλάσσιας ασφάλισης κατά κινδύνων πολέμου με την, μεσίτρια ασφαλίσεων πλοίων εταιρεία «…………………..» με έδρα το ……, με τους στην αγωγή αναφερόμενους όρους, διάρκειας από 29.4.2022 έως 29.4.2023. Ότι οι αξιώσεις αυτές της πρώτης εναγόμενης δεν έγιναν αποδεκτές από τις άλλες δύο μετόχους και ότι ακολούθως αυτή, μαζί με τον δεύτερο εναγόμενο, τον Δεκέμβριο του 2022, ίδρυσαν εν κρυπτώ δική τους ανταγωνιστική εταιρεία, τη «……………….» με έδρα στη ……. και νόμιμο εκπρόσωπο και διαχειριστή της τον δεύτερο εναγόμενο, στην οποία διοχέτευσαν μέρος του πελατολογίου της ενάγουσας, καθώς η εταιρεία με την επωνυμία «……..» συμβλήθηκε με τις ανωτέρω πελάτιδες της ενάγουσας και κατάρτισε για λογαριασμό τους ασφαλιστικές συμβάσεις, στις οποίες θα είχε μεσολαβήσει κατά τη συνήθη ροή των γεγονότων  η ενάγουσα, με αποτέλεσμα να στερηθεί αυτή τη συμφωνηθείσα προμήθεια των αντίστοιχων ασφαλιστικών συμβάσεων, την οποία καρπώθηκαν οι εναγόμενοι μέσω της εταιρείας τους, όπως οι προμήθειες αυτές αναλυτικά προσδιορίζονται στην αγωγή τους με βάση τις κινήσεις των πλοίων των ανωτέρω εταιρειών, των διελεύσεών τους από περιοχές κινδύνου για τις οποίες η ενάγουσα θα τα ασφάλιζε κατά κινδύνων πολέμου βάσει της ανωτέρω από 23.5.2022 σύμβασης και θα εισέπραττε τις αναλυτικά προσδιοριζόμενες προμήθειες επί των ποσών επασφαλίστρων που οι ασφαλιζόμενες αυτές θα της κατέβαλαν, αν οι εναγόμενοι δεν είχαν αποσπάσει τις πελάτιδες αυτές. Ότι με τη μεθόδευση αυτή, οι τελευταίοι παρέβησαν την υποχρέωση πίστης τους έναντι της  ενάγουσας, η πρώτη ως εκ της διττής ιδιότητάς της ως μέτοχος και υπάλληλός της και ο δεύτερος ως υπάλληλός της, και τη ζημίωσαν κατά το ποσό των προμηθειών που στερήθηκε και αποτελούν διαφυγόντα κέρδη της, τα οποία, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, θα είχε με βεβαιότητα εισπράξει, όπως οι προμήθειες αυτές αναλύονται στην αγωγή και ανέρχονται, κατόπιν διόρθωσης και περιορισμού της αγωγής που έλαβε παραδεκτά χώρα  στον πρώτο βαθμό (αρ. 223 -224 ΚΠολΔ) για το επίδικο διάστημα από τον Ιανουάριο του 2023 έως τον Μάρτιο του 2023 σε 640.046,33  δολάρια ΗΠΑ. Ότι την ανωτέρω παράνομη και υπαίτια δραστηριότητα των εναγομένων, ήτοι ότι από κοινού έκαναν χρήση των απόρρητων πληροφοριών των πελατών της ενάγουσας τις οποίες ο δεύτερος εναγόμενος είχε στην κατοχή του λόγω της υπαλληλικής του ιδιότητας στην ενάγουσα, η τελευταία την αντιλήφθηκε στις 16.3.2023 όταν διαπίστωσε ότι ο στόλος των πλοίων των ανωτέρω τριών εταιρειών (πελατών της) εξυπηρετούνταν από την εταιρεία των εναγόμενων, εκ των οποίων η πρώτη παραιτήθηκε από τη θέση της νομικής συμβούλου στις 13.3.2023 και ο δεύτερος απολύθηκε από την ενάγουσα στις 30.3.2023. Με βάση το ιστορικό αυτό και επικαλούμενη, ότι από την ανωτέρω παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των εναγομένων υπέστη, εκτός της ανωτέρω υλικής ζημίας και, προσβολή στην εμπορική αξιοπιστία και επαγγελματική φήμη της, ζητούσε: Α) να αναγνωρισθεί η υποχρέωση των εναγομένων να της καταβάλουν, εις ολόκληρον έκαστος, το ποσό των 640.064,33 δολΗΠΑ για διαφυγόντα κέρδη κατά το ισόποσο σε ευρώ με βάση την ισοτιμία δολΗΠΑ/ευρώ του χρόνου απώλειας εκάστης διαφυγούσας προμήθειας, ήτοι συνολικά 589.237,97 ευρώ, άλλως 599.740,27 ευρώ, Β) να αναγνωρισθεί ότι οι εναγόμενοι υποχρεούνται να της καταβάλουν αλληλεγγύως και εις ολόκληρον το ποσό των 50.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη της, αμφότερα τα ποσά νομιμοτόκως από τον χρόνο άσκησης της αγωγής και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, Γ) να υποχρεωθεί η πρώτη εναγομένη να παύσει να παραλείπει στο μέλλον κάθε προσβολή της υποχρέωσης πίστης προς την ενάγουσα και ειδικότερα να παραλείπει τη συμμετοχή της, αφενός στην ανταγωνιστική επιχείρηση με την επωνυμία «……………..» και αφετέρου σε οποιαδήποτε άλλη ανταγωνιστική επιχείρηση σε όλη την αγορά της παροχής υπηρεσιών μεσίτη ασφαλίσεων και αντασφαλίσεων και να καταδικαστεί σε χρηματική ποινή 10.000 ευρώ για κάθε παράβαση και να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στη δικαστική της δαπάνη. Με την εκκαλουμένη απόφαση, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έκρινε την αγωγή παραδεκτή και νόμιμη, ως ερειδόμενη στις διατάξεις των άρθρων 57, 59, 299, 330, 345, 346, 914, 919, 926, 932 ΑΚ, 1,16,17,18,22 του Ν. 146/1914, 68, 70, 176, 191 αρ. 2, 907, 908, 947 παρ.1 και 2 ΚΠολΔ και την απέρριψε ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη. Με την ένδικη  έφεσή της, η εκκαλούσα ζητά, για τους λόγους που εκτίθενται ειδικότερα σε αυτή και ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση και να γίνει καθ΄ολοκληρία δεκτή η αγωγή της, καταδικαζομένων των εφεσίβλητων στη δικαστική της δαπάνη και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας.

Από τα άρθρα 281 και 288 ΑΚ απορρέει η γενική αρχή της καλόπιστης εκπλήρωσης των συμβάσεων, ιδίως αυτών που παράγουν διαρκή ενοχή και εμφανίζουν έντονο το στοιχείο της εμπιστοσύνης μεταξύ των συμβαλλομένων, από την οποία απορρέει στο πεδίο των προσωπικών εταιριών του εμπορικού δικαίου, η υποχρέωση πίστης των εταίρων, που επιβάλλει την πρόταξη του εταιρικού συμφέροντος σε περίπτωση αντίθεσής του προς τα ατομικά συμφέροντά τους (ΜονΕφΕυβ 92/2016, ΧρΙΔ 2017/362, Απ. Γεωργιάδης, Ενοχικό Δίκαιο, Ειδικό Μέρος, ΙΙ, 2007, § 32, αρ. 66, σελ. 740). Η υποχρέωση πίστης θετικά επιτάσσει τον εταίρο να πράττει ο,τιδήποτε απαιτείται για την πραγμάτωση του εταιρικού σκοπού και αρνητικά του απαγορεύει κάθε συμπεριφορά που δυσχεραίνει την ευόδωσή του (ΑΠ 1315/2017, ΤΝΠ Νόμος, ΜονΕφΘεσ 664/2019, Αρμ. 2020/1671, ΜονΕφΘεσ 1901/2018, Αρμ. 2018/1494, 1990). Η θετική όψη συνάγεται [και] από τη διάταξη του άρθρου 741 ΑΚ, που συγκεκριμενοποιεί την υποχρέωση των εταίρων να επιδιώκουν με αμοιβαίες εισφορές την επίτευξη κοινού σκοπού και, επομένως, να διαφυλάσσουν τα συμφέροντα της εταιρίας και των συνεταίρων τους, ενώ η αρνητική αποτυπώνεται κανονιστικά στη διάταξη του άρθρου 747 ΑΚ, που εισάγει γενική ρήτρα και ορίζει ότι ο εταίρος δεν δικαιούται να ενεργεί για δικό του ή ξένο λογαριασμό πράξεις αντίθετες με τα συμφέροντα της εταιρίας. Αντίθετη στο εταιρικό συμφέρον είναι κάθε ενέργεια (πράξη ή παράλειψη) που παραβλάπτει ή διακινδυνεύει την επίτευξη του εταιρικού σκοπού, ανεξαρτήτως αν επιχειρείται για λογαριασμό του ίδιου του εταίρου ή τρίτου. Η εξειδίκευση της γενικής ρήτρας γίνεται με βάση την καλή πίστη και τα χρηστά συναλλακτικά ήθη, λαμβανομένων υπόψη του πράγματι επιδιωκόμενου εταιρικού σκοπού (ΕφΠειρ 871/2002, ΠειρΝ 2002/472) και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του τύπου της συγκεκριμένης εταιρίας (ΕφΠατρ 903/2007, ΑχΝομ 2008/536), μεταξύ των οποίων και η ένταση του προσωπικού συμβατικού δεσμού των εταίρων (Ρ. Γιοβαννόπουλος, σε Απ. Γεωργιάδη ΣΕΑΚ, τ. Ι, 2010, άρθρο 747, αρ. 4, σελ. 1435 επομ., Μ. Μηνούδης, σε Απ. Γεωργιάδη – Μ. Σταθόπουλου, Αστικός Κώδικας, Κατ’ Άρθρο Ερμηνεία, τόμος IV, 1982, άρθρο 747, αρ. 3, σελ. 24). Την πρακτικά σημαντικότερη περίπτωση παράβασης του άρθρου 747 ΑΚ, ιδίως στις εταιρίες που επιδιώκουν οικονομικό σκοπό, αποτελεί η διενέργεια από τον εταίρο πράξεων ανταγωνισμού της εταιρίας (ΑΠ 339/2010, ΧρΙΔ 2011/206, ΤριμΕφΘεσ 1875/2021, ΤΝΠ Νόμος). Ως ανταγωνιστικές πράξεις θεωρούνται εκείνες που εμπίπτουν στο περιεχόμενο του εταιρικού σκοπού (ΤριμΕφΘεσ 1097/2015, ΕπισκΕΔ 2015/258, ΕφΔωδ 209/1998, ΕπισκΕΔ 1999/822), ενώ στην ανταγωνιστική δραστηριότητα περιλαμβά­νεται τόσο ο άμεσος (που εκδηλώνεται με την ίδρυση νέας ή την ενεργοποίηση υφιστάμενης μεν πλην αδρανοποιημένης ανταγωνιστικής επιχείρησης), όσο και ο έμμεσος ανταγωνισμός, υπό την έννοια της συμμετοχής του εταίρου σε άλλη εταιρία, που δραστηριοποιείται στον ίδιο ή παραπλήσιο επιχειρηματικό τομέα με την εταιρία στην οποία είναι ήδη μέλος (ΑΠ 339/2010, ο.π.), αφού η ενέργεια αυτή διακινδυνεύει την οικονομική βιωσιμότητά της και θάλπει τον ανταγωνισμό άλλου, ιδίως όταν αυτός ο τελευταίος εκμεταλλεύεται για δικό του όφελος επιχειρηματικές ευκαιρίες σχετιζόμενες με επικείμενες συναλλαγές με τρίτους, με αποτέλεσμα να αυξάνει τον κύκλο εργασιών του σε βάρος της εταιρίας. Στην περίπτωση αυτή ο εταίρος ευθύνεται υπό δύο προϋποθέσεις και, συγκεκριμένα, εφόσον οι επικείμενες συναλλαγές υπάγονται στο πεδίο της πραγματικής δραστηριότητας της εταιρίας του, η οποία, όμως, δεν πρέπει να εμποδίζεται από λόγους οικονομικούς ή νομικούς να τις συνάψει η ίδια (πρβλ Ε. Καραμανάκου, Η υποχρέωση πίστης των μετόχων, 2013, σελ. 346 – 349). Η υποχρέωση παράλειψης ανταγωνισμού παύει να ισχύει με την καθ’ οιονδήποτε τρόπο λήξη ή με την παύση της ιδιότητας του μετόχου. Η απαγόρευση ανταγωνισμού καταλαμβάνει όχι μόνο τις πράξεις που συνιστούν αθέμιτο ανταγωνισμό, αλλά και την τέλεση θεμιτών ανταγωνιστικών πράξεων, κρίσιμο δε στοιχείο αποτελεί η επικινδυνότητα της ανταγωνιστικής πράξης. Έτσι το ποιες πράξεις απαγορεύονται ειδικότερα κρίνεται από το σύνολο των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της συγκεκριμένης εταιρίας και ιδίως από τον εταιρικό σκοπό (ΕφΠατρ 77/2023, ΤΝΠ Νόμος, Ελ. Καραμανάκου, Η Υποχρέωση Πίστης των Μετόχων ο.π., σελ. 344 – 347). Η απαγόρευση ανταγωνισμού (και η υποχρέωση πίστης γενικότερα) ισχύει καθ’ όλη τη διάρκεια της παραγωγικής λειτουργίας της εταιρίας αλλά καταρχήν και μετά τη λύση της και μέχρι τη λήξη της εκκαθάρισής της, οπότε θραύεται ο εταιρικός δεσμός (ΤριμΕφΠατρ 210/2018, ΤΝΠ Νόμος). Καθώς, όμως, στο εκκαθαριστικό στάδιο ο εταιρικός σκοπός περιορίζεται στην περάτωση των εκκρεμών εννόμων σχέσεων που είχαν δημιουργηθεί προηγουμένως, αντίστοιχα περιστέλλεται το περιεχόμενο και το μέτρο της υποχρέωσης πίστης, με αποτέλεσμα η απαγόρευση από το άρθρο 747 ΑΚ να καταλαμβάνει πλέον μόνον εκείνες τις πράξεις που διακινδυνεύουν την επιτυχή ολοκλήρωση της εκκαθάρισης, που κατατείνει στην εξόφληση των εταιρικών χρεών, την απόδοση των εισφορών στους εταίρους και στη διανομή του τυχόν προκύπτοντος υπολοίπου (άρθρα 780 και 782 ΑΚ). Υπό την έννοια αυτή ο εταίρος απαλλάσσεται από την υποχρέωση να απέχει από πράξεις ανταγωνισμού της εταιρίας του και, συγκεκριμένα, από τη συμμετοχή του σε ανταγωνίστρια εταιρία ή από τη σύναψη επικερδών συναλλαγών με τρίτους στο όνομά του και για δικό του λογαριασμό, αφού αυτές δεν παραβλάπτουν το σκοπό της εκκαθάρισης, που αποβλέπει στη διατήρηση της υφιστάμενης κατά τη λύση της εταιρίας περιουσίας της και όχι, πλέον, στην επαύξησή της. Άλλωστε, κατά το στάδιο της εκκαθάρισης, ιδίως αν αυτό επέρχεται συννόμως πριν τη λήξη της συμβατικής διάρκειας της εταιρίας, η σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των εταίρων, από την οποία απορρέει η υποχρέωση πίστης, έχει ήδη, αν όχι διαρραγεί, τουλάχιστον ατονήσει και για το λόγο αυτό δεν μπορεί, εξαιτίας μόνης της εταιρικής του ιδιότητας, να αξιωθεί από τον εταίρο, που αναγκάζεται εκ των πραγμάτων να μεριμνήσει για τη μελλοντική επιχειρηματική του δραστηριότητα, να απέχει από πράξεις που οποιοσδήποτε τρίτος θα επιχειρούσε ακωλύτως (Α. Παπαδόπουλου, Υποχρέωση πίστης των εταίρων στις προσωπικές εμπορικές εταιρίες, Αρμ. 1983/633 επομ.). Η υποχρέωση πίστης και συνακόλουθα η απαγόρευση ανταγωνισμού παύει επίσης να ισχύει όταν, πριν τη λύση της εταιρίας, ο εταίρος εξέρχεται για οποιονδήποτε λόγο από αυτήν (ΕφΘεσ 870/2008, Αρμ 2009/883). Στην περίπτωση αυτή, όμως, είναι επιτρεπτή η επέκταση με ειδική συμφωνία της απαγόρευσης ανταγωνισμού στο μετασυμβατικό στάδιο μετά τη λύση της εταιρίας ή την αποχώρηση του εταίρου από αυτήν. Στο δίκαιο των εταιριών η υποχρέωση μη ανταγωνισμού είτε συναγόμενη από την υποχρέωση πίστης για όσο χρόνο διαρκεί η εταιρική ιδιότητα είτε ρητώς συνομολογούμενη βάσει ρήτρας μετενέργειας έχει για τον εταίρο το χαρακτήρα παροχής συνιστάμενης σε παράλειψη κατά την έννοια του άρθρου 287 εδαφ. β΄ ΑΚ και η παραβίασή της γεννά ευθύνη συμβατική (Μ. – Θ. Μαρίνος, ο.π., σελ. 73, Β. Αντωνόπουλος, Δίκαιο Προσωπικών Εταιριών, 2012, σελ. 143 επομ., Γ. Μπαμπέτας, παρατ. σε ΔΕΕ 2015/140 επομ.). Η παραβίαση της υποχρέωσης πίστης με τη διενέργεια πράξεων ανταγωνισμού της εταιρίας από τον εταίρο που εξακολουθεί να έχει την εταιρική ιδιότητα, όπως και η αθέτηση της ρήτρας μη ανταγωνισμού για το συμφωνηθέν χρονικό διάστημα μετά την αποχώρηση του εταίρου από την εταιρία και τη λήξη της εταιρικής σχέσης θεμελιώνουν αξίωση για άρση και παράλειψη στο μέλλον της ανταγωνιστικής δραστηριότητας, έστω και αν ο εταίρος ενεργεί ανυπαίτια, ενώ αν τον βαρύνει υπαιτιότητα ευθύνεται και προς αποζημίωση κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 330, 361, 746 και 747 ΑΚ (ΑΠ 339/2010, ΤριμΕφΘεσ 1875/2021, ΤριμΕφΠατρ 210/2018, ο.π.). Σε κάθε περίπτωση η ευθύνη του προς αποζημίωση είναι δευτερογενής ενδοσυμβατική, καθώς ο νόμιμος λόγος της είναι η συμβατική παράβαση και όχι η αδικοπραξία, αφού η διενέργεια πράξεων ανταγωνισμού δεν θα ήταν καθαυτή παράνομη αν έλλειπε η συμβατική δέσμευση προς παράλειψή τους (ΟλΑΠ 967/1973, ΝοΒ 1974/505, ΑΠ 895/2004, ΧρΙΔ 2004/1009), δεδομένου ότι τότε ο ανταγωνισμός θα είναι καταρχήν θεμιτός. Άλλωστε, η διάταξη του άρθρου 747 ΑΚ δεν ιδρύει αυτοτελή νόμιμο λόγο ευθύνης προς αποζημίωση, η οποία προϋποθέτει και υπαιτιότητα, που κρίνεται κατά το άρθρο 330 ΑΚ σε συνδυασμό προς το τυχόν ειδικότερα ισχύον μέτρο ευθύνης (Μ. Μηνούδης, ο.π., αρ. 6, σελ. 25, πρβλ, όμως, ΕφΑθ. 5131/2011, ο.π., κατά την οποία η παραβίαση της υποχρέωσης παράλειψης ανταγωνισμού ιδρύει αδικοπρακτική ευθύνη του διευθύνοντος συμβούλου ανώνυμης εταιρίας, επειδή η υποχρέωσή του αυτή προβλέπεται από το νόμο). Πάντως, αδικοπρακτική ευθύνη του εταίρου που παραβιάζει την υποχρέωση μη ανταγωνισμού ή τη ρήτρα μετενέργειας μπορεί να στοιχειοθετηθεί, αν ο ανταγωνισμός είναι αθέμιτος, όταν δηλαδή συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 919 ΑΚ και της σχετικής ειδικής νομοθεσίας, δεδομένου ότι η παράβαση των συμβατικών απαγορεύσεων ανταγωνισμού δεν καθιστά αυτόν άνευ ετέρου αθέμιτο (ΑΠ 167/2015, ΑΠ 852/2015, ΤριμΕφΑθ 2666/2021, ΤριμΕφΠειρ 76/2020, ΤΝΠ Νόμος, ΕφΑθ 3598/2008, ΔΕΕ 2009/53, με σημείωμα Ε. Μαστρομανώλη, Μ. – Θ. Μαρίνος, Αθέμιτος Ανταγωνισμός, 2021, αρ. 10.74, σελ. 310, Ν. Ρόκας, γνμδ σε ΕΕμπΔ 2006/725 επομ., Λ. Κοτσίρης, Δίκαιο Ανταγωνισμού, 2015, αρ. 132 – 133, σελ. 111).  Η ανωτέρω υποχρέωση πίστης βρίσκει εφαρμογή κατ’ αρχήν στις προσωπικές εταιρείες. Στην ανώνυμη εταιρία, όπως και σε ανάλογους τύπους κεφαλαιουχικών εταιρειών, η οποία έχει ως βάση για την ίδρυσή της τη συγκέντρωση κεφαλαίων προκείμενου να επιτύχει τον σκοπό της, για την άντληση των οποίων απευθύνεται σε ευρύ κοινό, δεδομένου ότι το κεφάλαιό της είναι διαιρεμένο σε πολλά μερίδια μικρής αξίας που είναι ενσωματωμένα σε αξιόγραφα (μετοχές), το πρόσωπο των εταίρων δε είναι αδιάφορο για την υπόστασή της και για το λόγο αυτό οι εταίροι (μέτοχοι), τουλάχιστον στις ακραιφνείς κεφαλαιουχικές εταιρίες, δεν έχουν ούτε δικαίωμα, ούτε υποχρέωση εταιρικής συνεργασίας. Επομένως, εφόσον δεν υπάρχουν προσωπικές σχέσεις μεταξύ των εταίρων μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας, όπως είναι ανώνυμη, δεν μπορεί να γίνει λόγος, κατ΄αρχήν, για ύπαρξη υποχρέωσης πίστης. Ωστόσο, τη μορφή της ανώνυμης εταιρείας μπορούν να προσλάβουν και επιχειρήσεις στις οποίες οι μετοχές τους δεν είναι διασκορπισμένες και δεν κυκλοφορούν, αλλά κατέχονται από μικρό και πολλές φορές κλειστό αριθμό προσώπων, συνήθως μελών οικογενειών (οικογενειακές α.ε., προσωποπαγείς α.ε.). Συνεπώς, σε μια τέτοια εταιρεία που έχει έντονα στοιχεία προσωπαγούς χαρακτήρα, δηλαδή ο μεταξύ των εταίρων δεσμός είναι ιδιαίτερα στενός και υπάρχει προσωπική μεταξύ τους συνεργασία και επαφή, με στόχο την επίτευξη του κοινού εταιρικού σκοπού, σε αντιδιαστολή με όσα εκτέθηκαν ανωτέρω για τις ακραιφνείς κεφαλαιουχικές εταιρίες, πρέπει να γίνει δεκτό ότι υπάρχει υποχρέωση πίστης μεταξύ των εταίρων – μετόχων. Η υποχρέωση πίστης συνίσταται, κατά τα ανωτέρω, στην υποχρέωση προώθησης του κοινού εταιρικού σκοπού (θετική έκφανση της υποχρέωσης πίστης) και στην υποχρέωση παράλειψης κάθε πράξης που παρεμποδίζει την επίτευξη του κοινού σκοπού και είναι αντίθετη προς τα συμφέροντα της εταιρίας και των λοιπών εταίρων (αρνητική έκφανση της υποχρέωσης πίστης). Ακολούθως, κατά τη διάταξη του άρθρου 652 ΑΚ, ο εργαζόμενος έχει υποχρέωση πίστης, που κατά τα προεκτεθέντα αποτελεί εξειδίκευση του γενικού κανόνα της καλής πίστης (άρθρο 288 ΑΚ) και καλύπτει και τις παρεπόμενες υποχρεώσεις, που απορρέουν από την όλη δομή της εργασιακής σχέσης. Η υποχρέωση πίστης αποτελεί υποχρέωση του εργαζόμενου να αποφεύγει κάθε βλαπτική ενέργεια σε βάρος του εργοδότη (αρνητικός ορισμός), επιβάλλει επιμελή και καλόπιστη εκπλήρωση της σύμβασης εργασίας και περιλαμβάνει δέσμη επί μέρους υποχρεώσεων, που ποικίλουν αναλόγως του αντικειμένου της σύμβασης εργασίας. Τέτοιες ειδικότερες υποχρεώσεις είναι κυρίως η υποχρέωση εχεμύθειας, η υποχρέωση μη παράλληλης απασχόλησης σε άλλον εργοδότη και η υποχρέωση αποφυγής ανταγωνισμού. Η απαγόρευση ανταγωνισμού, ως έκφανση της υποχρέωσης πίστης του εργαζομένου απέναντι στο πρόσωπο και την επιχείρηση του εργοδότη του, ισχύει κατά τη διάρκεια της εργασιακής σχέσης, χωρίς να απαιτείται να έχει συμφωνηθεί ειδικώς (ΑΠ 1192/1992 ΕΕργΔ 52.915, ΕφΘεσ 94/1994 Αρμ 1994. 952). Η απαγόρευση ανταγωνισμού δεν ισχύει μετά τη λύση της σύμβασης εργασίας, διότι έκτοτε ο εργαζόμενος μπορεί να αξιοποιήσει τις επαγγελματικές γνώσεις που απέκτησε με όποιον τρόπο επιθυμεί και δεν εμποδίζεται να ασκήσει ανταγωνιστική δραστηριότητα ή να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε τρίτη επιχείρηση ανταγωνιστική (Δ.Λιούρδης, Οι ρήτρες απαγόρευσης ανταγωνισμού για το μετά τη λύση της εργασιακής συμβάσεως διάστημα, ΔΕΝ 59.337 επ.). Θεμιτή είναι και η απόσπαση πελατείας του προηγούμενου εργοδότη, εκτός εάν συντρέχουν ιδιαίτερες συνθήκες που καθιστούν στη συγκεκριμένη περίπτωση τις σχετικές ενέργειες του εργαζομένου παράνομες (βλ. Ζερδελή, Ατομικές Εργασιακές Σχέσεις, έκδοση 1999, σ. 374 επ.). Ο εργοδότης και ο εργαζόμενος όμως, στο πλαίσιο της ελευθερίας των συμβάσεων, έχουν τη δυνατότητα να επεκτείνουν την απαγόρευση του ανταγωνισμού και για το μετά τη λύση της σύμβασης διάστημα, με τη συνομολόγηση σχετικής ρήτρας (ΕφΑθ 5359/2009 ΕλλΔνη 2010.531). Περαιτέρω, με το άρθρο 1 του Ν. 146/1914 «περί αθέμιτου ανταγωνισμού» θεσπίζεται απαγόρευση κάθε πράξης κατά τις εμπορικές, βιομηχανικές ή γεωργικές συναλλαγές που τελείται με σκοπό ανταγωνισμού και είναι αντίθετη στα χρηστά ήθη και ιδρύεται ευθύνη του παραβάτη για άρση και παράλειψη στο μέλλον της ανταγωνιστικής ενέργειας και για αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε από αυτήν. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, που εισάγει γενική ρήτρα απαγόρευσης, ουσιώδεις προϋποθέσεις για τη θεμελίωση αξίωσης για αποζημίωση επί αθέμιτου ανταγωνισμού, που πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά (ΕφΑθ 7770/2007, ΔΕΕ 2008/575), είναι, πρώτον, να εκτελείται η πράξη που φέρεται να συνιστά ανταγωνιστική ενέργεια, με σκοπό ανταγωνισμού προς την από άλλον ασκούμενη εμπορική κλπ επιχείρηση και, δεύτερον, να αντίκειται η ίδια ενέργεια στα χρηστά ήθη (ΑΠ 483/2021, ΤΝΠ Νόμος). Ως πράξη ανταγωνισμού νοείται η κατευθυνόμενη στη σύναψη πελατειακών σχέσεων και η αντικειμενικά ικανή να προωθήσει προϊόντα ή υπηρεσίες ενός προσώπου σε βάρος άλλου δίνοντας στο πρώτο ανταγωνιστικό προβάδισμα (ΤριμΕφΘεσ 1357/2016, ΕπισκΕΔ 2018/485) και, επομένως, να διατηρήσει ή να επαυξήσει την πελατεία εκείνου που τη διενεργεί (ή και τρίτου) σε βάρος άλλων ανταγωνιστών (ΑΠ 97/2016, ΤΝΠ Νόμος). Υπό την έννοια αυτή η πράξη ανταγωνισμού αποτελεί εκδήλωση της δραστηριότητας της επιχείρησης στην αγορά, η οποία επιδρά στους συμμετέχοντες σ’ αυτήν και στον ανταγωνισμό. Σκοπός ανταγωνισμού υπάρχει όταν η πράξη γίνεται με πρόθεση ενίσχυσης του ίδιου ή ξένου ανταγωνισμού (ΑΠ 419/2018, ΕΕμπΔ 2019/790) και η ύπαρξή του προϋποθέτει προϋπάρχουσα σχέση ανταγωνισμού μεταξύ του υποκειμένου της πράξης και τρίτων (ΑΠ 1664/2014, ΕΕμπΔ 2015/739), που αναπτύσσεται στο πλαίσιο σχετικής αγοράς στην οποία εκδηλώνεται η δραστηριότητα των επιχειρήσεων που ανταγωνίζονται (ΑΠ 613/2009, ΧρΙΔ 2010/52) απευθυνόμενες, συνήθως, στον ίδιο κύκλο πελατών (ΤριμΕφΘεσ 1514/2011, ΕΕμπΔ 2012/455). Κάθε ανταγωνιστικά πρόσφορη επιχειρηματική πράξη θεωρείται ότι ενέχει και ανταγωνιστική πρόθεση εκείνου που την επιχειρεί, τεκμαίρεται δηλαδή (μαχητώς βέβαια) ότι τελείται με σκοπό την ενίσχυση της ανταγωνιστικής θέσης του στην αγορά (ΑΠ 1223/2014, ΕΕμπΔ 2014/1028). Πάντως, πρόθεση βλάβης του ανταγωνιστή δεν απαιτείται αλλά αρκεί ότι το πρόσωπο που ενήργησε τη ζημιογόνα πράξη ή παράλειψη τελούσε σε γνώση ότι η συμπεριφορά του είναι δυνατόν να προκαλέσει ζημία και παρόλα αυτά δεν απέσχε από την πράξη ή παράλειψη από την οποία επήλθε και ούτε είναι αναγκαίο ο σκοπός ανταγωνισμού να αποτελεί το μόνο σκοπό της πράξης (ΑΠ 533/2016, ΤΝΠ Νόμος). Η εν λόγω ανταγωνιστική πράξη καθίσταται αθέμιτη και παράνομη όταν αντίκειται στα χρηστά ήθη, με προσδιοριστικό κριτήριο τις ιδέες του μέσου κοινωνικού ανθρώπου του οικείου συναλλακτικού κύκλου, ο οποίος, κατά τη γενική αντίληψη, σκέπτεται και ενεργεί με φρόνηση και χρηστότητα (ΑΠ 991/2014, ΕΕμπΔ 2014/743). Η σχετική δικαστική κρίση δεν πρέπει να περιορίζεται στην εκτίμηση μεμονωμένων στοιχείων, όπως τα αίτια ή ο σκοπός του δράστη, αλλά πρέπει να εκτείνεται και να καλύπτει το σύνολο των περιστάσεων που συνοδεύουν την προσβαλλόμενη ως αθέμιτη συμπεριφορά (ΑΠ 571/2011, ΕΕμπΔ 2011/715), λαμβανομένων επιπλέον υπόψη των οικονομικών και λοιπών συνθηκών της συγκεκριμένης αγοράς, στην οποία εμφανίζονται αθέμιτες ανταγωνιστικές συμπεριφορές, δεδομένου ότι αντικείμενο προστασίας δεν είναι μόνον το συμφέρον των ανταγωνιστών στην ατομική διάστασή του, αλλά και το συμφέρον των καταναλωτών και κατ’ επέκταση η λειτουργία της ίδιας της αγοράς και η εγγυημένη από το άρθρο 5 § 1 Σ οικονομική ελευθερία (ΑΠ 991/2014, ο.π., ΑΠ 1664/2014, ΕΕμπΔ 2015/739, ΑΠ 613/2009, ΧρΙΔ 2010/52). Οι λοιπές προϋποθέσεις της αξίωσης προς αποκατάσταση της ζημίας κατά το άρθρο 1 του Ν. 146/1914 καθορίζονται από τις γενικές αδικοπρακτικές διατάξεις του ΑΚ και μεταξύ αυτών καταλέγεται ο αιτιώδης σύνδεσμος της αθέμιτης ανταγωνιστικής πράξης και της ζημίας που προκλήθηκε (ΤριμΕφΑθ 2709/2021, ΤΝΠ Νόμος), ο οποίος καταφάσκεται όταν η θιγόμενη επιχείρηση ήταν και η ίδια σε θέση να αποκομίσει το εμπορικό κέρδος που εξαιτίας της επιλήψιμης ανταγωνιστικής συμπεριφοράς του δράστη στερήθηκε (πρβλ ΕφΑθ. 5131/2011, ΤΝΠ Νόμος), είχε δηλαδή τη δυνατότητα να προβεί στις ίδιες συναλλαγές με εκείνον αλλά δεν το κατόρθωσε επειδή ο τελευταίος απέκτησε αθέμιτα ανταγωνιστικό προβάδισμα στην οικεία αγορά. Περαιτέρω, η πλήρωση του πραγματικού της διατάξεως του άρθρου 1 του Ν. 146/1014, που εισάγει ειδική αδικοπραξία και για το λόγο αυτό εκτοπίζει τη γενική διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ (ΤριμΕφΑθ 2709/2021, ΤριμΕφΔωδ. 233/2017, ΤΝΠ Νόμος), με αποτέλεσμα να αποκλείεται η συρροή των διατάξεων αυτών (αντιθέτως, η συρροή είναι δυνατή όταν μια ανταγωνιστική πράξη πληροί συγχρόνως το πραγματικό των άρθρων 919 και 920 ΑΚ, (ΤριμΕφΘεσ 1514/2011, ΕΕμπΔ 2012/455, ΕφΑθ 7770/2008, ο.π.), έχει ως έννομη συνέπεια την υποχρέωση του παραβάτη να αποκαταστήσει τη θετική ζημία, δηλαδή τη μείωση της περιουσίας ή το διαφυγόν κέρδος του θιγέντος, που προσδιορίζονται με βάση τις γενικές αρχές του δικαίου της αποζημίωσης, χωρίς να αποκλείεται και επιπλέον αξίωση για χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης εκείνου σε βάρος του οποίου έγινε η αθέμιτη ανταγωνιστική ενέργεια (ΤριμΕφΑθ 698/2020, ΤΝΠ Νόμος, ΤριμΕφΘεσ 1628/2004, ΕΕμπΔ 2004/512). Η αποκαταστατέα θετική ζημία συνίσταται κυρίως στη μείωση του κύκλου εργασιών του ακαθάριστου εισοδήματος του προσβληθέντος (Λ. Κοτσίρης, ο.π., αρ. 377, σελ. 350), ενώ ως διαφυγόν θεωρείται το κέρδος του οποίου η απώλεια συνδέεται αιτιωδώς με την αθέμιτα ανταγωνιστική δραστηριότητα του εναγόμενου (πρβλ Θ. Λιακόπουλο, Η νομοθετική ρύθμιση του ζητήματος της αποζημίωσης στη βιομηχανική ιδιοκτησία, σε Αφιέρωμα εις Κωνσταντίνον Ν. Ρόκαν, 1986, σελ. 449 επομ.). Ειδικότερα, κατά τη διάταξη του άρθρου 298 εδαφ. β ΑΚ, ως διαφυγόν κέρδος λογίζεται εκείνο που προσδοκά κανείς με πιθανότητα, σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και, ιδίως, τα μέτρα που έχουν ληφθεί, εφόσον η απώλειά του οφείλεται αιτιωδώς στην αθέμιτη ανταγωνιστική ενέργεια τρίτου, που απέτρεψε την επαύξηση της περιουσίας του ζημιωθέντος. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για την επιδίκαση διαφυγόντος κέρδους πρέπει να πιθανολογηθούν (ΑΠ 325/2016, ΤΝΠ Νόμος) το μέγεθος του αναμενομένου κέρδους και η απώλειά του (Αστ. Γεωργιάδης, Ενοχικό Δίκαιο, Γενικό Μέρος, Ι, 2007, σελ. 145 επομ.). Επί ανταλλακτικών συμβάσεων, όταν η εκπλήρωση της παροχής του ενός μέρους προϋποθέτει κόστος, που βαρύνει τον ίδιο, είναι προφανές ότι το κέρδος του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί δικαστικά η αποκατάσταση, αν απωλέστηκε, συνίσταται στο ποσό της διαφοράς του συμβατικού ανταλλάγματος έναντι του κόστους που είναι υποχρεωμένος να καταβάλει ο δανειστής για την προσήκουσα εκπλήρωση της ενοχής του. Έτσι, επί συμβάσεως παροχής υπηρεσιών έναντι ανταλλάγματος, το κέρδος αυτού που παρέχει τις υπηρεσίες προκύπτει από την αφαίρεση του κόστους της παροχής των υπηρεσιών του (που απαιτείται είτε για την εξασφάλιση της πραγματικής ικανότητας παροχής των υπηρεσιών του ή για το σύννομο της εκτελέσεως της συμβάσεως είτε για τις αμοιβές του προσωπικού που χρησιμοποιεί για να εκπληρώσει τη συμβατική του υποχρέωση) από το συνολικό συμβατικό αντάλλαγμα, καθώς μόνον το προκύπτον υπόλοιπο αποδίδει την έννοια της επαύξησης της περιουσίας του και, συνεπώς, της αποκαθιστάμενης αποθετικής περιουσιακής του ζημίας (ΕφΑθ 8513/2005, Δνη 2006/1698). Από δε την ίδια ως άνω διάταξη (του άρθρου 298 ΑΚ) σε συνδυασμό προς εκείνη του άρθρου 216 § 1 ΚΠολΔ, από την οποία συνάγεται ότι αναγκαίο στοιχείο της αγωγής, για να είναι αυτή ορισμένη, αποτελεί η πληρότητα της ιστορικής της βάσης, δηλαδή η σαφής έκθεση στο αγωγικό δικόγραφο όλων των περιστατικών που σύμφωνα με τον εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου θεμελιώνουν την ζητούμενη έννομη συνέπεια (ΑΠ 6/2022, ΑΠ 192/2016, αμφότερες σε ΤΝΠ Νόμος), προκύπτει περαιτέρω ότι για την πληρότητα της περί επιδικάσεως διαφυγόντος κέρδους αγωγής, πρέπει να εκτίθενται σαφώς σ’ αυτήν τα περιστατικά που προσδιορίζουν την προσδοκία του αντίστοιχου κέρδους. Προς το σκοπό αυτό δεν αρκεί να αναφέρονται αφηρημένα στο δικόγραφο οι σχετικές με τον προσδιορισμό του διαφυγόντος κέρδους εκφράσεις του νόμου αλλά απαιτείται η εξειδικευμένη και λεπτομερής, κατά περίπτωση, μνεία των περιστατικών που καθιστούν πιθανό το κέρδος, ώστε να μπορεί να διαταχθεί απόδειξη (ΟλΑΠ 20/1992, ΝοΒ 1993/85, ΑΠ 1678/2014, ΑΠ 220/2012, ΑΠ 886/2010, ΑΠ 1062/2008, ΤριμΕφΠειρ 374/2014, ΤΝΠ Νόμος). Διαφορετικά η αγωγή είναι αόριστη και για το λόγο αυτό απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Το απαράδεκτο αυτό εξετάζεται και αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο, γιατί ανάγεται στην προδικασία, η οποία αφορά τη δημόσια τάξη (ΤριμΕφΠειρ 541/2015, ΤΝΠ Νόμος).

Από την επανεκτίμηση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρα ανταπόδειξης, …………, που εξετάστηκε στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και περιλαμβάνεται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασής του, της υπ’ αρ. ……/1.11.2024 ένορκης βεβαίωσης της ………….. ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών …………. και των υπ’ αρ. ΔΣΑ _ ΕΒ _ ………… / 11 – 11 – 2024 και  ΔΣΑ _ ΕΒ _ …………. / 11 – 11 – 2024 ενόρκων βεβαιώσεων των ……….. και του . ……….., οι οποίες λήφθηκαν ενώπιον της δικηγόρου Αθηνών ………… με μέριμνα των εναγομένων μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη  κλήτευση της ενάγουσας, όπως προκύπτει από την …./6-11-2024 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της Περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών ………, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι υπ’ αρ. …../11.11.2024 και ……./19.11.2024 ένορκες βεβαιώσεις της ………. και η …./11.11.2024 ένορκη βεβαίωση του ……………,  οι οποίες τυγχάνουν ανυπόστατες και δεν λαμβάνονται υπόψη ούτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων καθώς οι εν λόγω ενόρκως βεβαιούντες τύγχαναν κατά τη λήψη των βεβαιώσεων μέλη της διοίκησης της ενάγουσας εταιρείας,  όπως συνάγεται από το από 20.6.2023 πρακτικό της Γενικής Συνέλευσης των Μετόχων της, εκ του οποίου προκύπτει ότι εκλέχθηκαν μέλη του ΔΣ αυτής και διευθύντρια και ταμίας της η πρώτη και διευθυντής και γραμματέας της ο δεύτερος και συνεπώς κατάθεση ως μάρτυρα του ίδιου του διαδίκου ή του νομίμου εκπροσώπου νομικού προσώπου ή του μέλους της διοίκησής του, ως εν προκειμένω, συνιστά ανυπόστατο αποδεικτικό μέσο (βλ. ΑΠ 187/2014, ΑΠ 2076/2017 ιστοσελίδα ΑΠ), και όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, που νόμιμα προσκομίζουν με επίκληση οι διάδικοι, είτε προς άμεση είτε προς έμμεση απόδειξη, για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 336 παρ. 3, 339 και 395 ΚΠολΔ), μεταξύ των οποίων και οι ένορκες βεβαιώσεις που λήφθηκαν εξ αφορμής άλλης δίκης μεταξύ (και) των εδώ διαδίκων και λαμβάνονται υπόψη ως δικαστικά τεκμήρια, χωρίς να παραλείπεται κανένα από αυτά κατά την ουσιαστική διερεύνηση της υπόθεσης ακόμη και αν δεν μνημονεύεται ρητά παρακάτω και τα οποία λαμβάνονται υπόψη έστω και αν δεν πληρούν τους όρους του νόμου ως πλήρη αποδεικτικά μέσα, απορριπτόμενου του αιτήματος των εναγομένων να μη ληφθεί υπόψη η από Φεβρουαρίου 2025 σειρά ηλεκτρονικών μηνυμάτων μεταξύ …………. και …… που η ενάγουσα έλαβε εκ παραδρομής στην ηλεκτρονική της διεύθυνση «…………………..» (σχετ. VI της ενάγουσας) για το λόγο ότι αφορούν σε διάστημα μεταγενέστερο του επίδικου, καθώς πρόκειται για νέο αποδεικτικό μέσο που παραδεκτά προσκομίζεται το πρώτον στον παρόντα βαθμό (αρ. 529 αρ. 1 ΚΠολΔ) και θα εκτιμηθεί ελεύθερα κατά την επί της ουσίας εξέταση της υπόθεσης, σε συνδυασμό και με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως (άρθρ. 336 παρ. 4 ΚΠολΔ, βλ. ΑΠ 811/2008, ΤΝΠ Νόμος), αποδεικνύονται κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η πρώτη εναγομένη είναι δικηγόρος και εργάζεται επί σειρά ετών ως μεσίτρια ναυτασφαλίσεων, αρχικά ως υπάλληλος της εταιρίας «………», και ακολούθως, κατόπιν εξαγοράς της εταιρείας αυτής από την «…………….», στην τελευταία. Στις εταιρείες αυτές εργάζονταν και η ……… και …….., η πρώτη επίσης ως μεσίτρια ναυτασφαλίσεων και η δεύτερη στο λογιστήριο και διοίκηση (back office). Στα πλαίσια της πολυετούς συνεργασίας τους ανέπτυξαν στενές προσωπικές σχέσεις και το 2020 αποφάσισαν να συνεργαστούν και επαγγελματικά στον τομέα δραστηριότητάς τους, αξιοποιώντας την πολυετή εμπειρία τους και τον κύκλο γνωριμιών που είχαν αποκτήσει εργαζόμενες στο ως άνω πεδίο. Έτσι τον Απρίλιο του 2021 προέβησαν στη σύσταση της ενάγουσας εταιρείας “……………..” υπό το δίκαιο των νησιών Μάρσαλ, με καταστατική έδρα στο …… των νησιών Μάρσαλ και πραγματική, από όπου ασκούνταν η διοίκησή της, στον Πειραιά, όπου και εγκατέστησε η ενάγουσα γραφείο τον Ιούνιο του 2021, υπό το καθεστώς των Ν. 27/1975 και Α.Ν. 378/1968, με αντικείμενο την παροχή υπηρεσιών μεσιτείας ναυτιλιακών ασφαλίσεων και αντασφαλίσεων. Στο κεφάλαιο της ενάγουσας μετείχαν οι ανωτέρω ιδρύτριές της, με 166 ονομαστικές μετοχές έκαστη (επί συνόλου 498 μετοχών), που αντιστοιχούν στο 33,33% του κεφαλαίου, κατά το οποίο ποσοστό και συμφώνησαν να μετέχουν στα κέρδη και τις ζημίες της εταιρείας, η δε …… εκλέχθηκε μοναδική νόμιμη εκπρόσωπος (διευθύνουσα σύμβουλος) αυτής. Για  την ίδρυση της εταιρείας τα μέλη της δεν βασίστηκαν στην εισφορά κεφαλαίου αλλά στην παροχή της εργασίας τους και της εισφοράς των γνωριμιών τους (ειδικά η πρώτη εναγομένη και η …….) από τις προηγούμενες εργασίες τους, που θα αποτελούσαν την εν δυνάμει πελατεία τους. Στη λειτουργική οργάνωση της ενάγουσας συνέβαλε σημαντικά ο δεύτερος εναγόμενος, ηλεκτρολόγος μηχανικός και ναυπηγός, με μεγάλη εμπειρία στην παροχή υπηρεσιών σε ναυτιλιακές και παραναυτιλιακές επιχειρήσεις, ο οποίος εγκατέστησε τη μηχανογραφική υποδομή της ενάγουσας, ήτοι των υπολογιστών της, του δικτύου της, του τηλεφωνικού της κέντρου, του ιστοτόπου της, το όνομα χώρου του οποίου κατοχύρωσε στο όνομά του, των λογαριασμών ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της εταιρείας και των στελεχών της και του αποθηκευτικού χώρου σε παρόχους cloud (υπολογιστικού νέφους) για τα ηλεκτρονικά αρχεία και δεδομένα της εταιρείας. Ο εναγόμενος αυτός προσελήφθη από την ενάγουσα τον Απρίλιο του 2022 ως υπεύθυνος μηχανογράφησης και πληροφοριακών συστημάτων με σύμβαση εξαρτημένης εκ περιτροπής εργασίας αορίστου χώρου. Και οι τρεις ιδρύτριες της ενάγουσας προσλήφθηκαν από αυτή, η μεν πρώτη εναγομένη με σύμβαση έμμισθης εντολής, λόγω της ειδικότητάς της ως δικηγόρος, εκτελώντας χρέη τόσο μεσίτριας ασφαλίσεων όσο και νομικής συμβούλου, οι δε λοιπές με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου. Βασικοί πελάτες της ενάγουσας, χάρη στους οποίους δημιουργήθηκε το μείζον μέρος του εισοδήματος της από το χρόνο της ίδρυσής της και μέχρι το πρώτο εξάμηνο του 2023 ήταν, αφενός η εταιρεία ……………, συμφερόντων ……………. και, αφετέρου, οι εταιρείες …………….. και …………, συμφερόντων ………… («Όμιλος …..»). Αμφότεροι οι ανωτέρω ναυτιλιακοί όμιλοι υπήρξαν προηγουμένως πελάτες της εταιρείας «…………» και, εν συνεχεία, της εταιρείας «…….», οι οποίοι ακολούθησαν την ……… (η …..) και την πρώτη εναγομένη (η …..), κατά την αποχώρησή τους. Μέχρι τον Φεβρουάριο του 2022, βασική πηγή εισοδήματος της ενάγουσας ήταν οι προμήθειες επί των ασφαλίστρων που κατέβαλαν οι ανωτέρω πελάτες στα πλαίσια των ασφαλίσεων «Κύτους και Μηχανών» (Hull & Machinery) των πλοίων που βρίσκονταν υπό τη διαχείρισή τους. Το ξέσπασμα της πολεμικής σύγκρουσης μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας το Φεβρουάριο του 2022 και οι δραματικές αλλαγές που προκάλεσε στην παγκόσμια ναυτιλιακή αγορά, αλλά και στις συνθήκες διεξαγωγής του παγκόσμιου διαμετακομιστικού εμπορίου και των θαλάσσιων μεταφορών ειδικότερα, επέδρασε κατά απρόσμενα θετικό τρόπο και στην κερδοφορία της ενάγουσας και δη λόγω των συμβολαίων επασφαλίστρων κινδύνου πολέμου που σύναπτε ο όμιλος εταιρειών ……, τον οποίο διαχειριζόταν η πρώτη εναγομένη. Ειδικότερα η εναγομένη αυτή, χάρη στη γνωριμία της με τα στελέχη της …….. κατόρθωσε να αναλάβει η ενάγουσα να αντιπροσωπεύει ως μεσίτρια ασφαλίσεων τις ναυτιλιακές εταιρείες …………, καθώς και των εκπροσωπούμενων από αυτές πλοιοκτητριών εταιρειών των πλοίων “AT” (σημαίας Νήσων Μάρσαλ, ΙΜΟ ….), ” PH” (σημαίας Νήσων Μάρσαλ, ΙΜΟ ….), “CDII” (σημαίας Νήσων 4άρσαλ, ΙΜΟ …..), “ALI” (σημαίας Παναμά, ΙΜΟ ….), “FS” (σημαίας Νήσων Μάρσαλ ΙΜΟ ….), “LD (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ ….), “E” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ …), “SL” (σημαίας Νήσων Μάρσαλ, ΙΜΟ …….), “SB” (σημαίας Νήσων Μάρσαλ ΙΜΟ ….), “SC” (σημαίας Νήσων Μάρσαλ, ΙΜΟ …), “ASY” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ ….), “ΜΙ” (σημαίας Νήσων Μάρσαλ, ΙΜΟ ….), “ART” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ …..), “AC” (σημαίας Νήσων Μάρσαλ, ΙΜΟ …), “EZ (σημαίας Νήσων Μάρσαλ, ΙΜΟ ……), “TQ” (σημαίας Νήσων Μάρσαλ, ΙΜΟ …..), “TLΑ” (σημαίας Νήσων Μάρσαλ ΙΜΟ ….), “AMN” (σημαίας Νήσων Μάρσαλ, ΙΜΟ ….), “W” (σημαίας Νήσων Μάρσαλ, ΙΜΟ ….), “SP” (σημαίας Νήσων Μάρσαλ, ΙΜΟ ….), “K” (σημαίας Νήσων Μάρσαλ, ΙΜΟ ….), “EC” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ ….), “BC” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ ….), “CH” (σημαίας Λιβερίας, ΙΜΟ ……), “AW” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ …….), “PF” (σημαία Λιβερίας ΙΜΟ ….), “BARONESS” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ ….), “CB” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ ….), “SCT” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ ….), “GM” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ ….), “SI” (σημαίας Νήσων Μάρσαλ, ΙΜΟ …), “F” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ …), “ΝT” (σημαίας Σιγκαπούρης ΙΜΟ ….), “P” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ …), “AQ” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ …), “ΜW” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ ….), “U” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ …), “CPH” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ ….), “N” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ …) και “MS” (σημαίας Λιβερίας ΙΜΟ ….). Συγκεκριμένα η πρώτη εναγομένη, ενεργώντας ως στέλεχος της ενάγουσας, κατήρτισε για λογαριασμό των ανωτέρω εταιρειών του ομίλου ….., το από 23.05.2022 συμφωνητικό περί θαλάσσιας ασφάλισης κατά κινδύνων πολέμου (War Risks), με την, επίσης δραστηριοποιούμενη στη μεσιτεία ασφαλίσεων πλοίων, εταιρεία “……………..”, με έδρα το Λονδίνο, η οποία σύμβαση προέβλεπε, μεταξύ άλλων, τα εξής: α) Ότι σε περίπτωση πραγματοποίησης ταξιδιών από τα προαναφερόμενα πλοία και κατόπιν σχετικού αιτήματος εκ μέρους των προαναφερθεισών πλοιοκτητριών ή/και διαχειριστριών εταιρειών (οι «Ασφαλιζόμενοι»), οι ασφαλιστές θα παρείχαν σε εκείνες ασφαλιστική κάλυψη κινδύνων πολέμου, περιορισμένης χρονικής διάρκειας (ήτοι ίσης με την παραμονή του εκάστοτε πλοίου σε περιοχές χαρακτηρισμένες ως «Περιοχές Υψηλού Κινδύνου»), με αντικείμενο την αποζημίωση των Ασφαλιζόμενων σε περίπτωση επέλευσης ζημίας ή/και ολικής απώλειας των ασφαλιζόμενων πλοίων, εξ αιτίας πολεμικών συγκρούσεων και ενεργειών, πειρατείας δολιοφοθορών κλπ. Πέραν αυτών, η σύμβαση προέβλεπε ότι αντικείμενο της ασφαλιστικής κάλυψης θα περιλάμβανε και περιπτώσεις κάλυψης αστικής ευθύνης έναντι τρίτων σχετιζόμενης με περιστατικά εχθροπραξιών ή πολεμικών επιχειρήσεων, τα οποία είτε δεν εμπίπτουν, είτε ρητώς εξαιρούνται από τα συνηθη ασφαλιστήρια αστικής ευθύνης (Protection & Indemnity) του εκάστοτε ασφαλιζόμενου πλοίου, κατά περίπτωση, β) Ότι οι κατά περίπτωση ασφαλιστικές καλύψεις θα συγκεκριμενοποιούνταν και θα ενεργοποιούνταν με την κατάρτιση Πρόσθετων Πράξεων (Endorsements) επί της κύριας σύμβασης, για το εκάστοτε ασφαλιζόμενο έννομο συμφέρον, κατόπιν σχετικών αιτημάτων προς τους ασφαλιστές εκ μέρους των ασφαλιζόμενων. γ) Ότι αντισυμβαλλόμενοι συν-ασφαλιστές θα ήταν οι εταιρείες ……………….., όλες μέλη του συνδικάτου ασφαλιστών των Lloyd’s του Λονδίνου, δ) Ότι η ασφαλιστική κάλυψη θα περιλάμβανε δικαίωμα αποζημίωσης των Ασφαλιζόμενων, με όριο κάλυψης τις προσυμφωνημένες ασφαλιστέες αξίες των εν θέματι πλοίων, οι οποίες είχαν ως εξής: 1. Αξία Κύτους και Μηχανής (Η&Μ), η οποία αφορά στο όριο ασφαλιστικής κάλυψης για την αποκατάσταση ζημιών στο κύτος και στο μηχανολογικό εξοπλισμό ενός πλοίου, οι οποίες (ζημίες) προκλήθηκαν από τον ασφαλιζόμενο κίνδυνο. 2. Επαυξημένη Ασφαλιστέα Αξία (Increased Value), η οποία αντιπροσωπεύει τη διαφορά μεταξύ της ασφαλιστέας αξίας Κύτους και Μηχανών ενός πλοίου και της αγοραίας αξίας του (πραγματική αξία) κατά το χρόνο επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου. 3. Αξία Επαυξημένου Κόστους Αντικατάστασης (Increased Cost Replacement Value), η οποία αντιπροσωπεύει την αξία του κόστους επισκευής ή αντικατάστασης του κύτους και του μηχανολογικού εξοπλισμού ενός πλοίου, καθ’ υπέρβαση του ορίου ασφαλιστικής κάλυψης Κύτους και Μηχανών της παραγράφου 1, ανωτέρω, ε) Ότι οι συντελεστές υπολογισμού των επασφαλίστρων προσυμφωνήθηκαν και προσδιορίστηκαν ανά περιοχή και αναλόγως των συνθηκών του εκάστοτε ταξιδιού, ως ποσοστό επί των προσυμφωνημένων ορίων ασφαλιστέων αξιών. Ως εκ τούτου, ο συντελεστής υπολογισμού για περιοχές υψηλού κινδύνου με ενεργές πολεμικές συρράξεις (λ.χ. στη Μαύρη Θάλασσα) ήταν υψηλότερος σε σχέση με περιοχές στις οποίες υπήρχε απλός κίνδυνος εκδήλωσης περιστατικών πειρατείας (λ.χ. στον Ινδικό Ωκεανό), ενώ παράγοντες περιορισμού του ασφαλιστικού κινδύνου (λ.χ. η παρουσία ενόπλων φρουρών επί του πλοίου κατά το ταξίδι), αλλά και η προηγούμενη μη επέλευση ασφαλιστικού κινδύνου (no claims bonus), καθώς και η ίδια η συνέχιση της συνεργασίας (continuity credit), θα επέφεραν μειώσεις επί των επασφαλίστρων (εκπτώσεις), οι οποίες θα συμφωνούνταν κατά περίπτωση και αναλόγως της Εκάστοτε Περιοχής Υψηλού Κινδύνου, στ) Ότι τα επασφάλιστρα θα αφορούσαν σε ελάχιστη διάρκεια της εκάστοτε ασφαλιστικής κάλυψης, η οποία (ελάχιστη διάρκεια) θα ήταν κατ’ ελάχιστο επτά (7) ημέρες. Ζ) Ότι τα επασφάλιστρα θα τιμολογούνταν για λογαριασμό των συν-ασφαλιστών από την εταιρεία …….., μετά το πέρας του εκάστοτε ταξιδιού (ούτως ώστε να είναι δυνατός και ο υπολογισμός τους με βάση τη διάρκεια παραμονής των πλοίων στις Περιοχές Υψηλού Κινδύνου), καθώς και ότι η εξόφλησή τους θα γινόταν εντός αποκλειστικής προθεσμίας 60 ημερών από την τιμολόγηση, η) Ότι, τέλος, η διάρκεια της ανωτέρω ασφαλιστικής σύμβασης θα ήταν ετήσια, ήτοι από τις 29.04.2022 έως και τις 29.04.2023. Η ανωτέρω σύμβαση αποτελούσε σύμβαση ανοιχτής θαλάσσιας ασφάλισης, η οποία περιείχε τους βασικούς όρους της ασφαλιστικής σύμβασης (πχ. τον λήπτη της ασφάλισης/ασφαλισμένο, το χρονικό διάστημα ασφαλιστικής κάλυψης, τα ταξίδια που θα καλύπτονται ασφαλιστικά, τους προβλεπόμενους – πολεμικούς εν προκειμένω κινδύνους τους οποίους ανέλαβαν να ασφαλίσουν οι συν-ασφαλιστές, ενόψει ενός μελλοντικού έννομου συμφέροντος κλπ. Αποσκοπούσε, δε, στο να παρέχει στις ασφαλιζόμενες εταιρείες τη δυνατότητα να ασφαλίζουν άμεσα τα πλοία τους έναντι Κινδύνων Πολέμου (War Risks) αναγγέλλοντας, απλώς, την επικείμενη παρουσία των πλοίων τους σε Περιοχές Υψηλού Κινδύνου, υπό συμφωνημένους όρους και με ιδιαιτέρως ανταγωνιστικά ασφάλιστρα, το ύψος και ο τρόπος υπολογισμού των οποίων είχε προσυμφωνηθεί για ένα ολόκληρο έτος. Ωστόσο, η ουσιαστική έναρξη της σύμβασης θαλάσσιας ασφάλισης, θα λάμβανε χώρα όταν ο εκάστοτε ασφαλισμένος θα ανακοίνωνε την επικείμενη παρουσία του πλοίου του εντός κάποιας Περιοχής Υψηλού Κινδύνου, οπότε οι συνασφαλιστές ουσιαστικά θα αναλάμβαναν να καλύψουν τον ασφαλιστικό κίνδυνο. Στην περίπτωση αυτή, οι συνασφαλιστές (διά του αντιπροσώπου τους -……) θα εξέδιδαν προς τον εκάστοτε ασφαλισμένο μια «Πρόσθετη Πράξη» (Endorsement) επί του ασφαλιστηρίου, για το συγκεκριμένο ασφαλιστικό συμφέρον, ήτοι για το συγκεκριμένο πλοίο, για το συγκεκριμένο ταξίδι και για συγκεκριμένο (ελάχιστο) χρονικό διάστημα. Μετά το πέρας, δε, του ταξιδιού, και αναλόγως της διάρκειας παραμονής του ασφαλισμένου πλοίου εντός της Περιοχής Υψηλού Κινδύνου, θα εκδίδετο το αντίστοιχο τιμολόγιο επασφαλίστρου, για την ασφαλιστική κάλυψη που έχει ήδη παρασχεθεί στον ασφαλισμένο κατά τη διάρκεια του (προηγηθέντος) ταξιδιού. Περαιτέρω, δυνάμει σχετικής συμφωνίας μεταξύ της ενάγουσας εταιρείας και της εταιρείας ….., η συμφωνηθείσα μεσιτική αμοιβή για την κατάρτιση των εν θέματι ασφαλιστικών συμβάσεων, μέσω της τελευταίας, ήταν προμήθεια ύψους μεταξύ 18% και 25% επί του εκάστοτε εισπραχθησόμενου επασφαλίστρου (ανάλογα με το ύψος του επασφαλίστρου). Η εν λόγω προμήθεια, αποτυπωνόταν σε όλα τα τιμολόγια επασφαλίστρων της ……. προς την ενάγουσα, με την ένδειξη «Deductions» (έκπτωση). Συμφωνήθηκε, δε, ότι κατόπιν της αποστολής από την …… του εκάστοτε τιμολογίου επασφαλίστρων, η ενάγουσα θα τιμολογούσε, ολόκληρο το επασφάλιστρο στους ασφαλισμένους, θα το εισέπραττε απευθείας από εκείνους και, στη συνέχεια, θα το απέδιδε στην εταιρεία …….., αφού προηγουμένως παρακρατούσε τη σχετική προμήθειά της, η οποία αποτυπωνόταν στα τιμολόγια της …….. προς την ενάγουσα, αλλά όχι και στα τιμολόγια της ενάγουσας προς τους ασφαλισμένους. Τα σχετικά τιμολόγια επασφαλίστρου της …. προς την ενάγουσα εκδίδονταν αμέσως μετά το πέρας εκάστου ταξιδιού και ήταν εξοφλητέα εντός 60 ημερών. Αντίστοιχα, η ενάγουσα, κατά πάγια πρακτική, τιμολογούσε στους ασφαλισμένους στο τέλος εκάστου μηνός, εντός του οποίου λάμβανε χώρα το κάθε ταξίδι. Με βάση την ανωτέρω, από 23.05.2022 σύμβαση ανοιχτής θαλάσσιας ασφάλισης κινδύνων πολέμου (σύμβαση «πλαίσιο»), καταρτίστηκαν μεταξύ των, ως άνω, ασφαλιζόμενων και των συνασφαλιστών, κατά την περίοδο Απριλίου – Δεκεμβρίου 2022, δεκάδες επί μέρους συμβάσεις θαλάσσιας ασφάλισης, όπως προκύπτει από τις με επίκληση προσκομιζόμενες από την ενάγουσα πρόσθετες πράξεις και τα σχετικώς εκδοθέντα πιστωτικά και χρεωστικά σημειώματα της ……..,   και ενδεικτικά : α) Στις 14.11.2022 κατόπιν αιτήματος της εταιρείας ………………. οι ανωτέρω συνασφαλιστές, παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εταιρεία ……….., για το, υπό την πλοιοκτησία της φορτηγό πλοίο SI, κατά την παραμονή του στο λιμένα ………… της Ρωσίας από 24.11.2022 έως 29.11.2022 (5 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα εταιρεία τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 37.734,38 ΔολΗΠΑ στην ανωτέρω πλοιοκτήτρια, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύψους 7.075,20 ΔολΗΠΑ (18,75%) και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία …………………, προκειμένου να αποδοθεί στους συν-ασφαλιστές. Το ύψος του επασφαλίστρου, με βάση τη σχετική από 28.12.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Endorsement), υπολογίστηκε ως ποσοστό 0,15% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 23.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 5.750.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (ICR Value), ύψους 5.750.000 ΔολΗΠΑ. Επί του, ως άνω, δε, επασφαλίστρου, χορηγήθηκε από τους συνασφαλιστές έκπτωση ύψους 12,5% ως bonus διαρκούς συνεργασίας (34.500 + 4.312,50 + 4.312,50 – 5.390,62). β) Κατόπιν αιτήματος της εταιρείας ………………… οι ανωτέρω συνασφαλιστές παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εταιρεία ………….., για το υπό την πλοιοκτησία της δεξαμενοπλοίο AC, κατά την παραμονή του στο λιμένα …… της Ρωσίας μεταξύ 15.8.2022 και 17.8.2022 (3 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 375.000 ΔολΗΠΑ στην ανωτέρω πλοιοκτήτρια, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύψους 67.500 ΔολΗΠΑ (18%) και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία ………., προκειμένου να αποδοθεί στους συνασφαλιστές. Το ύψος του επασφαλίστρου, με βάση τη σχετική από 28.12.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Endorsement), υπολογίστηκε ως ποσοστό 1% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 30.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 7.500.000 ΔολΗΠΑ, ποσοστού 0,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» Value), ύψους 7.500.000 ΔολΗΠΑ (300.000 + 37.500 + 37.500). γ) Ομοίως, στις 05.05.2022, κατόπιν αιτήματος της εταιρείας ………….. οι συνασφαλιστές παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εδρεύουσα στη εταιρεία …….., για το υπό την πλοιοκτησία της φορτηγό πλοίο “MS”, κατά την παραμονή του στο λιμένα ……… της Ρωσίας μεταξύ 05.05.2022 και 08.05.2022 (4 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα εταιρεία τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 105.000 ΔολΗΠΑ στην ανωτέρω πλοιοκτήτρια, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύφους 18.900 ΔολΗΠΑ (18%) και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία ……, προκειμένου να αποδοθεί στους συνασφαλιστές. Το ύψος του επασφαλίστρου, με βάση τη σχετική από 26.05.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Endorsement), υπολογίστηκε ως ποσοστό 0,2% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 35.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,2% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,2% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (ICR Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ (70.000+17.500 +17.500). δ) Στις 11.05.2022 κατόπιν αιτήματος της εταιρείας …………. οι συνασφαλιστές παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εδρεύουσα στη Λιβερία εταιρεία ……., για το υπό την πλοιοκτησία της και υπό σημαία Λιβερίας φορτηγό πλοίο “AQ”, κατά την παραμονή του στο λιμένα …….. της Ρωσίας μεταξύ 11.05.2022 και 15.05.2022 (5 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 689,062.50 ΔολΗΠΑ στην ανωτέρω πλοιοκτήτρια εταιρεία, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύψους 124.031,25 ΔολΗΠΑ και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία ….., προκειμένου να αποδοθεί στους συν-ασφαλιστές. Το ύψος του επασφαλίστρου, με βάση τη σχετική από 26.05.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Endorsement), υπολογίστηκε ως ποσοστό 1,5% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 35.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 1,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 1,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (ICR Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ. Επί του, ως άνω, δε, επασφαλίστρου, χορηγήθηκε από τους συνασφαλιστές έκπτωση ύψους 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας (525.000 + 131.250 + 131.250 – 98.437,5). ε) Στις 30.04.2022 κατόπιν αιτήματος της εταιρείας …………. οι συνασφαλιστές παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εδρεύουσα στη Λιβερία εταιρεία …….., για το υπό την πλοιοκτησία της και υπό σημαία Λιβερίας δεξαμενόπλοιο “BC», κατά τη διέλευσή του από τον Ινδικό Ωκεανό μεταξύ 30.04.2022 και 04.05.2022 (5 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα εταιρεία τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 3.322,27 ΔολΗΠΑ στην ανωτέρω πλοιοκτήτρια, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύψους 830,57 ΔολΗΠΑ (25%) και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία ………, προκειμένου να αποδοθεί στους συνασφαλιστές. Το ύψος του επασφαλίστρου, με βάση τη σχετική από 26.05.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Endorsement), υπολογίστηκε ως ποσοστό 0,015% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 55.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 12.500.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (ICR Value), ύψους 12.500.000 ΔολΗΠΑ. Το, δε, ως άνω επασφάλιστρο, μειώθηκε στο ήμισυ λόγω μη προηγούμενης ενεργοποίησης του ασφαλιστηρίου, ενώ χορηγήθηκε από τους συνασφαλιστές στους ασφαλιζόμενους και επιπλέον έκπτωση ύψους 25%, ως bonus μείωσης κινδύνου λόγω παρουσίας ενόπλων φρουρών, καθώς και επιπρόσθετη έκπτωση ύψους 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας (8.250 + 937,50 + 937,50 – 5.062 – 1.265,62 – 474,61). στ) Στις 20.06.2022 κατόπιν αιτήματος της εταιρείας ……….. οι συνασφαλιστές παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εδρεύουσα στη Λιβερία εταιρεία ………………, για το υπό την πλοιοκτησία της και υπό σημαία Λιβερίας δεξαμενόπλοιο “LDI”, κατά την παραμονή του στο λιμένα …….. της Ρωσίας μεταξύ 20.06.2022 και 23.06.2022 (4 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 65.625 ΔολΗΠΑ στην ανωτέρω πλοιοκτήτρια εταιρεία, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύψους 11.812,50 ΔολΗΠΑ (18%) και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία …………………, προκειμένου να αποδοθεί στους συν-ασφαλιστές. Το ύψος του επασφαλίστρου, με βάση τη σχετική από 21.07.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Endorsement), υπολογίστηκε ως ποσοστό 0,15% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύφους 40.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 10.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (ICR Value), ύψους 10.000.000 ΔολΗΠΑ. Επί του, δε, ως άνω επασφαλίστρου χορηγήθηκε έκπτωση προς τους ασφαλισμένους, ύψους 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας (60.000 + 7.500 + 7.500 – 9.375). ζ) Στις 23.06.2022 κατόπιν αιτήματος της εταιρείας ………………… .. οι ανωτέρω συνασφαλιστές παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εδρεύουσα στις Νήσους Μάρσαλ εταιρεία ……., για το υπό την πλοιοκτησία της και υπό σημαία Νήσων Μάρσαλ δεξαμενόπλοιο “AT”, κατά την παραμονή του στους λιμένες … και …… των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (διέλευση Περσικού Κόλπου) μεταξύ 23.06.2022 και 28.06.2022 (6 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 12.988,28 ΔολΗΠΑ στην ανωτέρω πλοιοκτήτρια εταιρεία, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύψους 3.247,07 ΔολΗΠΑ (25%) και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία …………………, προκειμένου να αποδοθεί στους συνασφαλιστές. Το ύψος του επασφαλίστρου, με βάση τη σχετική από 29.06.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Endorsement), υπολογίστηκε ως ποσοστό 0,095% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 25.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0475% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 6.250.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0475% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (ICR Value), ύψους 6.250.000 ΔολΗΠΑ. Το, δε, ως άνω επασφάλιστρο, μειώθηκε στο ήμισυ λόγω μη προηγούμενης ενεργοποίησης το ασφαλιστηρίου, ενώ χορηγήθηκε από τους συνασφαλιστές στους ασφαλιζόμενους επιπλέον έκπτωση ύψους 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας (23.750 +2.968,75 +2.968,75-14.843,75 -1.855,47). η) Στις 29.6.2022 κατόπιν αιτήματος της εταιρείας ………………… .. οι ανωτέρω συνασφαλιστές παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εδρεύουσα στη Λιβερία εταιρεία ……………., για το υπό την πλοιοκτησία της και υπό σημαία Λιβερίας δεξαμενόπλοιο “F”, κατά την παραμονή του στο λιμένα ………… της Ρωσίας μεταξύ 29.06.2022 και 04.07.2022 (6 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 375.000 ΔολΗΠΑ στην ανωτέρω πλοιοκτήτρια εταιρεία, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύψους 100.781,25 ΔολΗΠΑ και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία …………………, προκειμένου να αποδοθεί στους συνασφαλιστές. Το ύψος του επασφαλίστρου, με βάση τη σχετική από 04.07.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Endorsement), υπολογίστηκε ως ποσοστό 1% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 30.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 7.500.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (ICR Value), ύψους 7.500.000 ΔολΗΠΑ (300.000 + 37.500 + 37.500). θ) Στις 18.05.2022 κατόπιν αιτήματος της εταιρείας ………………… S.A. οι ως άνω συνασφαλιστές παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εδρεύουσα Λιβερία εταιρεία …….., για το υπό την πλοιοκτησία της και υπό σημαία Παναμά δεξαμενόπλοιο “ALI”, κατά την παραμονή του στο λιμένα ………… της Λιβύης μεταξύ 18.05.2022 και 21.05.2022 (4 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα εταιρεία τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 27.346,75 ΔολΗΠΑ στη ρηθείσα πλοιοκτήτρια εταιρεία, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύψους 6.835,94 ΔολΗΠΑ (25%) και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία …………………, προκειμένου να αποδοθεί στους συνασφαλιστές. Το ύψος του επασφαλίστρου, με βάση τη σχετική από 06.06.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Endorsement) υπολογίστηκε ως ποσοστό 0,1% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 50.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,05% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύφους 12.500.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,05% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (ICR Value), ύψους 12.500.000 ΔολΗΠΑ. Το, δε, ως άνω επασφάλιστρο, μειώθηκε στο ήμισυ λόγω μη προηγούμενης ενεργοποίησης του ασφαλιστηρίου, ενώ χορηγήθηκε από τους συνασφαλιστές στους ασφαλιζόμενους επιπλέον έκπτωση ύψους 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας (50.000 + 6.250 + 6.250 -31.250 -3.906,25). ι) Στις 09.12.2022 κατόπιν αιτήματος της εταιρείας ………………… .. οι συνασφαλιστές παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εδρεύουσα στη Λιβερία εταιρεία …………., για το υπό την πλοιοκτησία της και υπό σημαία Λιβερίας δεξαμενόπλοιο “N”, κατά την παραμονή του στο λιμένα ……. της Ρωσίας μεταξύ 09.12.2022 και 14.12.2022 (6 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 44.296,88 ΔολΗΠΑ στην ανωτέρω πλοιοκτήτρια εταιρεία, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύψους 8.305,67 ΔολΗΠΑ (18,75%) και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία …………………, προκειμένου να αποδοθεί στους συνασφαλιστές. Το ύψος του επασφαλίστρου, με βάση τη σχετική από 23.12.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Endorsement), υπολογίστηκε ως ποσοστό 0,15% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 27.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (ICR Value), ύψους 6.750.000 ΔολΗΠΑ. Επί του, δε, ως άνω επασφαλίστρου χορηγήθηκε έκπτωση προς τους ασφαλισμένους, ύψους 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας (40.500 + 5.062,50 + 5.062,50 – 6.328,12). ια) Στις 15.08.2022 κατόπιν αιτήματος της εταιρείας ………………… …. οι συν-ασφαλιστές παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εδρεύουσα στη Λιβερία εταιρεία ……, για το υπό την πλοιοκτησία της και υπό σημαία Λιβερίας δεξαμενόπλοιο “U”, κατά την παραμονή του στο λιμένα ……….. της Ρωσίας μεταξύ 15.08.2022 και 19.08.2022 (5 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα εταιρεία τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 57.421,88 ΔολΗΠΑ στην ανωτέρω πλοιοκτήτρια εταιρεία, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύψους 10.335,94 ΔολΗΠΑ (18%) και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία …………………, προκειμένου να αποδοθεί στους συν-ασφαλιστές. Το ύψος του επασφαλίστρου, με βάση τη σχετική από 22.08.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου
(Endorsement), υπολογίστηκε ως ποσοστό 0,15% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 35.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (ICR Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ. Επί του ως άνω επασφαλίστρου χορηγήθηκε έκπτωση προς τους ασφαλισμένους, ύψους 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας (52.500 +6.562,50 +6.562,50 -8.203,12). ιβ) Στις  09.11.2022 κατόπιν αιτήματος της εταιρείας ………………… .. οι συνασφαλιστές παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εδρεύουσα στη Λιβερία εταιρεία ………., για το υπό την πλοιοκτησία της και υπό σημαία Λιβερίας δεξαμενόπλοιο “CB”, κατά την παραμονή του στο λιμένα …….. της Ρωσίας μεταξύ 09.11.2022 και 14.11.2022 (6 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα εταιρεία τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 212.500 ΔολΗΠΑ στην ανωτέρω πλοιοκτήτρια εταιρεία, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύψους 38.250 ΔολΗΠΑ (18%) και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία …………………, προκειμένου να αποδοθεί στους συνασφαλιστές. Το ύψος του επασφαλίστρου, με βάση τη σχετική από 07.12.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Endorsement), υπολογίστηκε ως ποσοστό 1% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 17.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 4.250.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (ICR Value), ύψους 4.250.000 ΔολΗΠΑ (170.000 +21.250 +21.250). ιγ) Στις 23.08.2022 κατόπιν αιτήματος της εταιρείας ………….. οι συνασφαλιστές παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εδρεύουσα στη Λιβερία εταιρεία ……….., για το υπό την πλοιοκτησία της και υπό σημαία Λιβερίας φορτηγό πλοίο “P”, κατά τη διέλευσή του από τον Κόλπο του Άντεν (Ερυθρά Θάλασσα) μεταξύ 23.08.2022 και 26.08.2022 (4 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα εταιρεία τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 2.153,32 ΔολΗΠΑ στην ανωτέρω πλοιοκτήτρια εταιρεία, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύψους 538,33 ΔολΗΠΑ (25%) και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία …………………, προκειμένου να αποδοθεί στους συνασφαλιστές. Το ύψος του επασφαλίστρου, με βάση τη σχετική από 31.08.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Endorsement), υπολογίστηκε ως ποσοστό 0,015% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 35.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (ICR Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ. Το, δε, ως άνω επασφάλιστρο, μειώθηκε στο ήμισυ λόγω μη προηγούμενης ενεργοποίησης του ασφαλιστηρίου, ενώ χορηγήθηκε από τους συνασφαλιστές στους ασφαλιζόμενους και επιπλέον έκπτωση ύψους 25%, ως bonus μείωσης κινδύνου λόγω παρουσίας ενόπλων φρουρών, καθώς και επιπρόσθετη έκπτωση ύψους 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας (5.250 + 656,25 + 656,25 – 3.281,25 – 820,31 – 307,61).  ιδ) Στις 29.07.2022 κατόπιν αιτήματος της εταιρείας ………. οι συνασφαλιστές παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εδρεύουσα στη Λιβερία εταιρεία ……….., για το υπό την πλοιοκτησία της και υπό σημαία Λιβερίας φορτηγό πλοίο “E”, κατά τη διέλευσή του από τον Κόλπο του Άντεν (Ερυθρά Θάλασσα) μεταξύ 29.07.2022 και 03.08.2022 (6 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα εταιρεία τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 1.636,52 ΔολΗΠΑ στην ανωτέρω πλοιοκτήτρια εταιρεία, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύψους 409,13 ΔολΗΠΑ (25%) και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία …………………, προκειμένου να αποδοθεί στους συνασφαλιστές. Το ύψος του επασφαλίστρου, με βάση τη σχετική από 11.08.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Endorsement), υπολογίστηκε ως ποσοστό 0,015% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 26.600.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 6.650.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (ICR Value), ύψους 6.650.000 ΔολΗΠΑ. Το, δε, ως άνω επασφάλιστρο, μειώθηκε στο ήμισυ λόγω μη προηγούμενης ενεργοποίησης του ασφαλιστηρίου, ενώ χορηγήθηκε από τους συνασφαλιστές στους ασφαλιζόμενους και επιπλέον έκπτωση ύψους 25%, ως bonus μείωσης κινδύνου λόγω παρουσίας ενόπλων φρουρών, καθώς και επιπρόσθετη έκπτωση ύψους 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας (3.990 + 498,75 + 498,75 – 2.493.75 – 623,44 – 233,79). ιε) Στις 16.06.2022 κατόπιν αιτήματος της εταιρείας ………. οι συνασφαλιστές παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εδρεύουσα στις Νήσους Μάρσαλ, εταιρεία ………, για το υπό την πλοιοκτησία της και υπό σημαία Νήσων Μάρσαλ φορτηγό πλοίο “SL”, κατά την παραμονή του στο λιμένα ……. της Ρωσίας μεταξύ 16.06.2022 και 22.06.2022 (7 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα εταιρεία τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 250.000 ΔολΗΠΑ στην ανωτέρω πλοιοκτήτρια εταιρεία, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύψους 45.000 ΔολΗΠΑ (18%) και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία …………………, προκειμένου να αποδοθεί στους συνασφαλιστές. Το ύψος του επασφάλιστρου, με βάση τη σχετική από 15.06.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Endorsement), υπολογίστηκε ως ποσοστό 1% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 20.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 5.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (ICR Value), ύψους 5.000.000 ΔολΗΠΑ (200.000 + 25.000 + 25.000). ιστ) Στις 30.06.2022 κατόπιν αιτήματος της εταιρείας ………….. οι συνασφαλιστές παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων πολέμου στην εδρεύουσα στη Λιβερία εταιρεία …………, για το υπό τη πλοιοκτησία της και υπό σημαία Λιβερίας φορτηγο πλοίο “EC”, κατά τη διέλευσή του από τον Κόλπο του Άντεν (Ερυθρά Θάλασσα) μεταξύ 30.06.2022 και 04.07.2022 (5 ημέρες). Μετά, δε, το πέρας του ταξιδιού, η ενάγουσα τιμολόγησε το αντίστοιχο επασφάλιστρο για την ανωτέρω περίοδο (ελάχιστη διάρκεια 7 ημερών), ποσού 2.460,94 ΔολΗΠΑ στην ανωτέρω πλοιοκτήτρια εταιρεία, το εισέπραξε, παρακράτησε τη συμφωνηθείσα προμήθεια (μεσιτική αμοιβή) ύψους 615,24 ΔολΗΠΑ (25%) και απέδωσε το υπόλοιπο στην εταιρεία …………………, προκειμένου να αποδοθεί στους συν-ασφαλιστές. Το ύψος του επασφαλίστρου, με βάση τη σχετική από 7.7.2022 «Πρόσθετη Πράξη» επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Endorsement), υπολογίστηκε ως ποσοστό 0,015% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 40.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύφους 10.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (ICR Value), ύψους 10.000.000 ΔολΗΠΑ. Το, δε, ως άνω επασφάλιστρο, μειώθηκε στο ήμισυ λόγω μη προηγούμενης ενεργοποίησης του ασφαλιστηρίου, ενώ χορηγήθηκε από τους συνασφαλιστές στους ασφαλιζόμενους και επιπλέον έκπτωση ύψους 25%, ως bonus μείωσης κινδύνου λόγω παρουσίας ενόπλων φρουρών, καθώς και επιπρόσθετη έκπτωση ύψους 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας (6.000 + 750 + 750 – 3.750 – 937,50 – 351,56).  Με τον τρόπο αυτό η ενάγουσα πέτυχε κατά το έτος 2022 υψηλότατη κερδοφορία, που ανήλθε στο ποσό των 3.639.314,52 ΔολΗΠΑ, εκ των οποίων τα 3.270.757,94 ΔολΗΠΑ, ήτοι το 90% περίπου,  προήλθαν από συμβόλαια των εταιρειών …………… που διαχειριζόταν η πρώτη εναγομένη. Αυτή, διαβλέποντας ότι η διανομή των εσόδων αυτών στα μέλη της ενάγουσας θα γίνει ισομερώς, με βάση το ποσοστό συμμετοχής τους, και εκτιμώντας ότι η εξέλιξη αυτή δεν ανταποκρίνεται στην ανωτέρω συνεισφορά της στην κερδοφορία της εταιρείας,  το φθινόπωρο του 2022, ζήτησε από τις συνεταίρους της μεγαλύτερο μερίδιο στα επιτευχθέντα κέρδη και να επαναδιαπραγματευτούν τον τρόπο με τον οποίο θα διανέμονται τα κέρδη εφεξής, με βάση τη συνεισφορά εκάστης μετόχου στα επιτυγχανόμενα  αποτελέσματα, πρόταση την οποία απέκρουσαν οι λοιπές μέτοχοι της ενάγουσας, προς δυσαρέσκεια της εναγομένης. Οι συνέταιροί της δε, προσφέρθηκαν να της αποδώσουν, ως επιχορήγημα (bonus) για τη συνεισφορά της στην πορεία της εταιρείας το ποσό των 374.875 δολΗΠΑ που αντιστοιχούσε στο 10% των ετήσιων κερδών, περίπου, ενώ διένειμαν μέρος των λοιπών κερδών και έλαβαν το ποσό των 843.333,33 δολΗΠΑ έκαστη. Ενόψει της εξέλιξης αυτής η πρώτη εναγομένη σταμάτησε από τα τέλη του 2022 να μεσολαβεί στην κατάρτιση των ασφαλιστηρίων της …………… για λογαριασμό της ενάγουσας, με αποτέλεσμα την κάθετη πτώση των εσόδων της τελευταίας, και άρχισε να μεσολαβεί στην κατάρτιση των συμβολαίων του άνω πελάτη για λογαριασμό της ιδίας και του συζύγου της. Ειδικότερα, ο δεύτερος εναγόμενος, εν γνώσει, προφανώς, της συζύγου του και εν αγνοία των συνεταίρων της, προέβη στις 11.11.2022 στην ίδρυση εξωχώριας εταιρείας με την επωνυμία «…………..» με έδρα τη Λιβερία, η οποία εγκατέστησε γραφείο στην Ελλάδα τον Φεβρουάριο του 2023, υπό το καθεστώς των Ν. 27/1975 και Α.Ν. 378/1968 (βλ. ΦΕΚ τ. Β 727/13.2.2023), με αντικείμενο δραστηριότητας ναυλώσεις, διακανονισμό αβαριών, μεσιτεία ναυλώσεων ή αγοραπωλησιών ή ναυπηγήσεων ή ασφαλίσεων πλοίων με ελληνική ή ξένη σημαία πάνω από 500 κόρους ολικής χωρητικότητας, με εξαίρεση τα επιβατηγά ακτοπλοϊκά πλοία και τα εμπορικά πλοία που εκτελούν εσωτερικούς πλόες, καθώς και με την αντιπροσώπευση επιχειρήσεων που έχουν σαν αντικείμενο εργασιών τις ίδιες με τις παραπάνω δραστηριότητες, ενώ ως κύρια δραστηριότητά της βάσει Κωδικού Αριθμού Δραστηριότητας δηλώθηκε η μεσιτεία ασφαλίσεων / αντασφαλίσεων, που ήταν κατά την κρίση του Δικαστηρίου και το μοναδικό αντικείμενο πραγματικής δραστηριότητάς της, δεδομένου ότι ουδεμία άλλου αντικειμένου δραστηριότητά της παρουσίασαν οι εναγόμενοι. Επίσης, η δικαιολογία τους ότι η εταιρεία αυτή ιδρύθηκε για την επαγγελματική αποκατάσταση του υιού τους δεν κρίνεται πειστική, καθόσον αυτός ήταν ακόμα φοιτητής μηχανολογίας  – ναυπηγικής και δεν εξηγήθηκε σε τι θα του χρησίμευε η συσταθείσα εταιρεία. Μοναδικός διευθυντής – πρόεδρος – γραμματέας και ταμίας της εταιρείας αυτής ορίστηκε ο δεύτερος εναγόμενος. Οι συνέταιροι της εναγομένης, από τις αρχές του 2023, αντιλήφθηκαν  ότι  η …………… σταμάτησε απότομα να τους αναθέτει νέα συμβόλαια, παρά το γεγονός ότι τα πλοία της, που προσδιορίζονταν στο από 23.5.2022 συμφωνητικό, διέρχονταν από τις περιοχές πολέμου και υψηλού κινδύνου που καλύπτονταν από αυτό. Τότε άρχισαν να εκφράζουν την ανησυχία τους στην πρώτη εναγομένη ζητώντας της επίμονα εξηγήσεις για τα αίτια της εξέλιξης αυτής, πλην όμως η τελευταία απέφευγε να τους απαντήσει. Συγκεκριμένα η εκ των μετόχων ………. απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα στην πρώτη εναγομένη στις 20.2.2023, με το οποίο της υποδείκνυε διελεύσεις υψηλού κινδύνου από ασφαλισμένα πλοία της ……………, τις οποίες είχε εντοπίσει μέσω έρευνας από το marinetraffic, για τις οποίες δεν είχαν λάβει αιτήματα πρόσθετων πράξεων ασφάλισης από την ……………, όπως παγίως μέχρι πρότινος συνέβαινε και την καλούσε να το διερευνήσει και να την ενημερώσει άμεσα. Ακολούθησε και δεύτερο ομοίου περιεχομένου μήνυμά της την επομένη, ενώ στις 7.3.2023, η ανωτέρω μέτοχος ζήτησε εκ νέου να πληροφορηθεί τι συμβαίνει, επισημαίνοντας τη  βεβαιότητά της ότι η πρώτη εναγομένη γνώριζε την αιτία του προβλήματος, ενώ με το από 10.3.2023 μήνυμά της προς την εναγομένη επανέλαβε τις ερωτήσεις της διαμαρτυρόμενη για το ότι δεν είχε λάβει καμία απάντηση. Ακολούθως η πρώτη εναγομένη, με το από 13.3.2023 ηλεκτρονικό της μήνυμα, δήλωσε την πρόθεσή της να παραιτηθεί από υπάλληλος της ενάγουσας, ενώ η  . ……. της πρότεινε να διαπραγματευτούν εκ του σύνεγγυς ώστε να βρεθεί λύση στο πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί. Επειδή η πρώτη εναγομένη δεν  μπορούσε να παραστεί στη συνάντηση των μετόχων, επικαλούμενη λόγους υγείας, ζήτησε να εκπροσωπηθεί από τον σύζυγό της, με τον οποίο προφανώς διατηρούσε ταυτόσημα συμφέροντα ως εκ της συζυγικής σχέσης τους, πράγμα που έγινε στις 14.3.2023 στα γραφεία της ενάγουσας. Ακολούθησε η από 17.3.2023 ηλεκτρονική επιστολή της .. ….. προς την εναγομένη με την οποία της παρουσίαζε πρόταση περί τροποποίησης του καταστατικού της εταιρείας, μεταξύ άλλων, και σε σχέση με τον τρόπο διανομής των κερδών εφεξής, προσεγγίζοντας τις θέσεις που είχε σε προγενέστερο χρόνο διατυπώσει η πρώτη εναγομένη, ενώ έθετε ως όρο τη λύση της «………….», την ύπαρξη και λειτουργία της οποίας είχε στο μεταξύ πληροφορηθεί. Η πρώτη εναγομένη με το από 27.3.2023 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου απάντησε ότι η πρόταση αυτή έρχεται πολύ καθυστερημένα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μπορεί να την είχε αποδεχθεί αν παρουσιαζόταν στα τέλη του 2022. Επίσης δήλωσε την παραίτησή της από τη θέση της ως υπαλλήλου της ενάγουσας, η οποία έγινε αποδεκτή με το από 27.3.2023 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της ….., ενώ την ίδια ημέρα με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που απέστειλε η ……………… στον δεύτερο εναγόμενο, κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας του για σπουδαίο λόγο και δη εξαιτίας της σύστασης και λειτουργίας από αυτόν  της ανωτέρω ανταγωνιστικής προς την ενάγουσα εταιρείας. Εν όψει των ανωτέρω καθίσταται κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου προφανές ότι οι εναγόμενοι, ενεργώντας κατά παράβαση της υποχρέωσης πίστης που υπείχαν έναντι της ενάγουσας ως εργαζόμενοι σε αυτή, η πρώτη δε  εναγομένη και ως εταίρος της αφού, παρά την κεφαλαιουχική της μορφή, η ενάγουσα είχε τον χαρακτήρα της κλειστής προσωποπαγούς κεφαλαιουχικής εταιρείας, από τη συμμετοχή στην οποία δύναται να απορρέει υποχρέωσή πίστης έναντί της, ενόψει των αναφερθέντων ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του τρόπου σύστασης και λειτουργίας της, σύμφωνα με τα ειδικότερα εκτιθέμενα στην προηγηθείσα νομική σκέψη. Συγκεκριμένα αποδείχθηκε ότι λόγω της διαφωνίας της πρώτης εναγομένης με τις συνεταίρους της, αυτή  από τα τέλη του 2022 σταμάτησε να εισφέρει στην ενάγουσα, τα ασφαλιστήρια του πελάτη της ……………, τον οποίο αυτή αποκλειστικά διαχειριζόταν, και άρχισε να παρέχει τις υπηρεσίες της σε αυτόν, ατομικά και για λογαριασμό της κατά παράκαμψη της ενάγουσας,  μέσω της ανωτέρω εταιρείας που ο σύζυγός της συνέστησε αποκλειστικά για τον σκοπό αυτό. Έτσι οι εναγόμενοι λειτούργησαν ανταγωνιστικά προς την ενάγουσα, κατά παράβαση της υποχρέωσης πίστης τους. Οι τελευταίοι αρνούνται ότι έδρασαν ανταγωνιστικά έναντί της, πλην όμως ο ισχυρισμός τους αυτός δεν κρίνεται βάσιμος λαμβανομένης υπόψη της αλληλουχίας των ανωτέρω συνθηκών και γεγονότων, καθώς η πρώτη εναγομένη, αποδεδειγμένα, ήταν η μόνη που βρισκόταν σε επαφή με τον ανωτέρω πελάτη, με τον οποίο είχε κτίσει σχέση εμπιστοσύνης λόγω της μακρόχρονης συνεργασίας τους και ο οποίος την ακολούθησε και κατά την αποχώρησή της από την «…………». Η διακοπή της εισροής συμβολαίων στην ενάγουσα από τον πελάτη της αυτόν, συνέπεσε χρονικά με τη λήψη της απόφασής της να αποχωρήσει από την ενάγουσα εταιρεία, στα τέλη του 2022, απόφαση που εμμέσως συνάγεται και από την από 27.3.2023 ηλεκτρονική επιστολή της προς την ……………,  ότι ενδεχομένως θα δεχόταν την από 17.3.2023 πρόταση της τελευταίας, αν την είχε λάβει νωρίτερα, μέχρι τα τέλη του 2022, οπότε είχε αρχίσει η διαδικασία απόσπασης από την εταιρεία του πελάτη ……………. Επειδή όμως δεν την έλαβε, άρχισε έκτοτε να μην εξυπηρετεί μέσω της ενάγουσας τα συμβόλαια της ………, τα οποία συνέχισε να εξυπηρετεί η ίδια, λαμβάνοντας αυτή τις αναλογούσες προμήθειες, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από το ότι ουδεμία άλλη πειστική εκδοχή παρουσίασε σε σχέση με την τύχη αυτών των συμβολαίων, αφού δεν αναφέρει ούτε ότι τα πλοία ταξίδευαν ανασφάλιστα ούτε ποιος μεσίτης τα εξυπηρετούσε αντ’ αυτής, γεγονότα τα οποίο αυτή ασφαλώς και γνώριζε, ενόψει των στενών σχέσεών της με τα στελέχη του πελάτη. Άλλωστε το ότι τα συμβόλαια αυτά εξυπηρετήθηκαν από την ανωτέρω εταιρεία του συζύγου της – δεύτερου εναγομένου, έγινε γνωστό στις λοιπές μετόχους της ενάγουσας, όπως προκύπτει από τις ένορκες βεβαιώσεις των ……… και ……, αλλά συνάγεται και από την από 17.3.2023 επιστολή της …….. προς την πρώτη εναγομένη, το περιεχόμενο της οποίας η τελευταία ουδόλως αμφισβήτησε με την από 27.3.2023 απάντησή της. Περαιτέρω, ναι μεν η εταιρεία του δεύτερου εναγομένου είχε ποικίλους σκοπούς, μεταξύ των οποίων και τη μεσιτεία ασφαλειών, πλην όμως το Ελληνικό της υποκατάστημα ως κύριο ΚΑΔ είχε τη μεσιτεία ασφαλίσεων και αντασφαλίσεων, ήτοι δραστηριότητα με την οποία ο δεύτερος εναγόμενος ουδεμία σχέση είχε, όπως αποδεικνύεται και από το αναλυτικά παρατιθέμενο στις προτάσεις του βιογραφικό του, αλλά ετέθη, προφανώς, προς εξυπηρέτηση της δραστηριότητας της συζύγου του, η οποία σημειωτέον ουδεμία μετοχική η διοικητική σχέση εμφανίζεται να έχει με την εν λόγω εταιρεία. Το συμπέρασμα αυτό, περί της εξυπηρέτησης των συμβολαίων της …………… από την πρώτη εναγομένη και την εταιρεία του συζύγου της, επιβεβαιώνεται και από την από 30.3.2023 ηλεκτρονική επιστολή του ……, στελέχους της …… που ενεργούσε ως μεσίτρια ασφαλιστικού κινδύνου για μέρος του στόλου της ……………, με την οποία πληροφορούσε την ενάγουσα ότι είχε ενημερωθεί από τη ……… να μην κοινοποιήσει το έγγραφο που αναγράφει τον μεσίτη αναφοράς σε τρίτα μέρη, καθώς η …………… το θεωρούσε ως εμπιστευτικό έγγραφο. Επίσης επιβεβαιώνεται και από τη μετ’ επικλήσεως  προσκομιζόμενη υπ΄αρ. ……………… από 19.10.2023 σύμβαση θαλάσσιας ασφάλισης κύτους και μηχανών του πλοίου «AK» (ΙΜΟ ……) την οποία εξέδωσε ως μεσίτρια τοποθέτησης ασφαλιστικού κινδύνου η εταιρεία ……………, όπου αναγράφεται ως ασφαλισμένη η διαχειρίστρια του πλοίου …………………. και ως μεσίτρια και αντιπρόσωπός της, η  ………. αλλά και από την από Φεβρουαρίου 2025 ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ ……. – ………… – ……………. σχετικά με ασφάλιση του πλοίου AL1 της τελευταίας, ενόψει επικείμενης διέλευσής του από την Ερυθρά Θάλασσα. Τα τελευταία, ενδεικτικώς προσκομιζόμενα έγγραφα, ναι μεν αφορούν σε χρόνους μεταγενέστερους του επίδικου χρονικού διαστήματος, πλην όμως επιβεβαιώνουν τη διαχείριση του εν λόγω πελάτη από τους εναγόμενους, που αποδεδειγμένα ξεκίνησε εν όψει των ανωτέρω από τα τέλη του 2022. Με βάση τα παραπάνω αποδεικτικά μέσα, τα οποία τυγχάνουν απολύτως επαρκή για τον σχηματισμό πλήρους δικανικής πεποίθησης, αποδεικνύεται ότι οι εναγόμενοι από τα τέλη του 2022, πράγματι άρχισαν να δρουν ανταγωνιστικά προς την ενάγουσα εταιρεία με αποτέλεσμα να υποστεί αυτή υλική ζημία, συνισταμένη στην απώλεια των κερδών που μετά βεβαιότητας θα αποκόμιζε αν συνέχιζαν να ενεργούν με γνώμονα την προώθηση των συμφερόντων της, όπως υποχρεούνταν, ήτοι αν συνέχιζε η πρώτη εναγομένη να διαχειρίζεται τα συμβόλαια του ανωτέρω πελάτη μέσω της ενάγουσας, όπως έπραττε μέχρι τότε. Περαιτέρω, από τα ίδια αποδεικτικά μέσα, δεν προέκυψε ότι οι εναγόμενοι, πέραν της παράβασης της συμβατικής τους υποχρέωσης πίστης έναντι της ενάγουσας εταιρείας, ενέργησαν κατά τρόπο αντίθετο στα χρηστά ήθη και συνεπώς ότι την ανταγωνίστηκαν κατά τρόπο αθέμιτο, αφού δεν απεδείχθη ότι απέσπασαν την πελατεία της ενάγουσας με αθέμιτες πρακτικές (όπως πχ δυσφημώντας την ενάγουσα ή καταχρώμενοι εμπιστευτικές πληροφορίες που περιήλθαν σε γνώση τους εκ της θέσης τους στην ενάγουσα). Αυτό, δεδομένου ότι, η πρώτη εναγομένη ήταν αυτή που γνώριζε και είχε εισφέρει τον συγκεκριμένο πελάτη στην ενάγουσα και η ίδια είχε σχεδιάσει τη στρατηγική προσέγγισης και εξυπηρέτησής του, ήτοι κάνοντας χρήση πληροφοριών που ήδη κατείχε και στην οποία κίνηση προέβη όταν οι συνέταιροί της αρνήθηκαν να διαπραγματευτούν την πρότασή της, στην οποία ήταν διαθέσιμες να συμφωνήσουν στην πορεία, όταν η ρήξη στη σχέση τους είχε ήδη διαφανεί. Ενόψει αυτού, ούτε η αντισυμβατική συμπεριφορά του δεύτερου εναγομένου να εκκινήσει τη λειτουργία μιας ανταγωνιστικής προς την ενάγουσα εταιρείας και να μην παραδώσει τους κωδικούς χειρισμού των ηλεκτρονικών λογαριασμών της ενάγουσας συνιστούν πράξη αθέμιτου ανταγωνισμού εναντίον της, αφού, όπως αποδείχθηκε ο ρόλος του ήταν απλά επιβοηθητικός στη δράση της πρώτης εναγομένης που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί παράνομη κατά τα ανωτέρω, η δε ενέργειά του να κρατήσει τα ηλεκτρονικά αρχεία της ενάγουσας και να μην της αποδώσει του κωδικούς πρόσβασης σε αυτά, αν και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αθέμιτη, εντούτοις ουδόλως συνδέεται αιτιωδώς με την πρόκληση της επίδικης βλάβης της ενάγουσας, ήτοι με την απώλεια των προσδοκώμενων κερδών της, η οποία θα επερχόταν ανεξάρτητα από την ενέργεια αυτή του εναγομένου. Συνεπώς η αγωγή κατά το σκέλος της που ερείδεται στις επί των διατάξεων του αθέμιτου ανταγωνισμού βάση της τυγχάνει απορριπτέα, όπως και το αίτημα επιδίκασης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης που προϋποθέτει την παράνομη συμπεριφορά των εναγομένων, όπως ορθά κρίθηκε από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο. Ωστόσο το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο απορρίπτοντας την αγωγή και κατά την επί της ενδοσυμβατικής ευθύνης των εναγομένων βάση της, χωρίς διάκριση, κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε η ανταγωνιστική δράση των εναγομένων επειδή η ενάγουσα δεν προσκόμισε έγγραφα ή συγκεκριμένες μαρτυρίες στελεχών των εμπλεκόμενων εταιρειών, έσφαλε ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων, όπως βάσιμα παραπονείται η εκκαλούσα με τους πρώτο, τρίτο και τέταρτο λόγους της έφεσής της, οι οποίοι πρέπει να γίνουν δεκτοί, παρελκούσης της εξέτασης των λοιπών λόγων της έφεσης, και να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη, καθ΄ολοκληρίαν για την ενότητα του τίτλου,  προκειμένου να διακρατηθεί η αγωγή προς επί της ουσίας κρίση από το παρόν Δικαστήριο. Το αίτημα της ενάγουσας περί επίδειξης εγγράφων αποδεικτικών της συνεργασίας μεταξύ της ………. και της ……………, τυγχάνει απορριπτέο προεχόντως ως απαράδεκτο, αφενός λόγω αοριστίας, αφού δεν εξατομικεύονται τα έγγραφα των οποίων ζητείται η επίδειξη και αφετέρου λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης των εναγομένων, αφού κατά την ενάγουσα κάτοχος των εγγράφων φέρεται να είναι η …… που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη. Περαιτέρω απεδείχθη η ανωτέρω  ανταγωνιστική συμπεριφορά των εναγομένων προς τα συμφέροντα της ενάγουσας, κατά παράβαση της υποχρέωσης πίστης τους, και η υπαιτιότητά τους, υπό τη μορφή του δόλου, ήτοι της γνώσης τους ότι με τις ενέργειές τους ζημίωναν την ενάγουσα και της αποδοχής του επιζήμιου αυτού αποτελέσματος και ως εκ τούτου η αγωγή θα πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή και να επιδικαστούν στην ενάγουσα τα κέρδη που απώλεσε εξαιτίας της ανωτέρω αντισυμβατικής συμπεριφοράς των εναγομένων, τα οποία μετά βεβαιότητας θα αποκόμιζε κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, δεδομένων των προπαρασκευαστικών πράξεων στις οποίες είχε ήδη προβεί και των συνθηκών που είχε εξασφαλίσει, καθόσον πρόκειται για κέρδη προερχόμενα από μία σύμβαση που ήδη λειτουργούσε και η οποία θα συνέχιζε να λειτουργεί μέχρι τις 29.4.2023 αν δεν μεσολαβούσαν οι ενέργειες των εναγομένων, οι οποίοι σταμάτησαν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους για λογαριασμό της ενάγουσας και άρχισαν να τις παρέχουν προς ίδιον όφελος, καθώς, όταν λάμβαναν αίτημα ασφάλισης από την …………… ενόψει επικείμενης διέλευσης πλοίου συμφερόντων της από περιοχή κινδύνου, δεν γνωστοποιούσαν το ταξίδι στην εταιρεία …………………, στα πλαίσια της από 23.05.2022 σύμβασης ασφάλισης για λογαριασμό της ενάγουσας, αλλά προέβαιναν  στην κατάρτιση σύμβασης θαλάσσιας ασφάλισης Κινδύνων Πολέμου μέσω της εταιρείας ……………. του δεύτερου εναγομένου, η οποία μεσολαβούσε, αναθέτοντας την εξεύρεση ασφαλιστών σε άλλη μεσίτρια ασφαλίσεων (πιθανότατα στην “…………..” που μεσολάβησε και στην ασφάλιση του πλοίου «ΑK» κατά τα ανωτέρω), ακολούθως (η …….)  τιμολογούσε το συμφωνηθέν επασφάλιστρο και εισέπραττε τη σχετική μεσιτική προμήθεια. Συγκεκριμένα, όπως αποδεικνύεται από τις καταχωρήσεις της ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων SEA SEARCΗERER που προσκομίζει η ενάγουσα, τα κατωτέρω πλοία  της ……………  διήλθαν κατά τις κατωτέρω ημερομηνίες από περιοχές κινδύνου εμπίπτοντος στις καλύψεις της από 23.5.2023 σύμβασης με την …………………, εκ της οποίας η ενάγουσα θα λάμβανε τις κατωτέρω προμήθειες για επασφάλιστρα κατά κινδύνων πολέμου/πειρατείας, εάν δεν μεσολαβούσαν οι ανωτέρω ενέργειες των εναγομένων, όπως οι προμήθειες αυτές υπολογίζονται με βάση τα ποσά αξίας των πλοίων (κύτους και μηχανών, αυξημένη αξία και αυξημένου κόστους αντικατάστασης), τους συντελεστές υπολογισμού των επασφαλίστρων, τα ποσοστά προμηθειών και εκπτώσεων που προκύπτουν από την από 23.5.2022 σύμβαση και τις προφορικές συμφωνίες της ενάγουσας με την …………………, όπως αυτές συνάγονται από την πρακτική της συνεργασίας τους που αποτυπώνεται στις παρατεθείσες πρόσθετες πράξεις ασφάλισης, που ολοκληρώθηκαν με τη μεσολάβηση της ενάγουσας. Ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι η αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως αόριστη, άλλως ως αβάσιμη, επειδή η ενάγουσα δεν προσδιορίζει το ποσοστό υπολογισμού των επασφαλίστρων και επειδή το από 23.5.2022 συμφωνητικό δεν ήταν δεσμευτικό για την ……………, τον οποίο επαναφέρουν με τις προτάσεις τους, τυγχάνει απορριπτέος κατά το μεν περί αοριστίας σκέλος του, καθώς η αγωγή περιλαμβάνει άπαντα τα αναγκαία για την πληρότητά της στοιχεία και την κατά νόμο θεμελίωση των αξιούμενων διαφυγόντων κερδών, αφού με σαφήνεια προσδιορίζει τους συντελεστές υπολογισμού επασφαλίστρων ανά ταξίδι και πλοίο, όπως και τις προπαρασκευαστικές πράξεις που είχε κάνει και καθιστούσαν βέβαιη την αποκόμιση των αξιούμενων διαφυγόντων κερδών, το δε περί ουσιαστικής αβασιμότητάς της, αφού οι συντελεστές επασφαλίστρων σαφώς αποδεικνύονται για κάθε προορισμό, με βάση τις προπαρατεθείσες πρόσθετες πράξεις, το ύψος των οποίων ουδόλως αμφισβητούν οι εναγόμενοι με την παράθεση άλλων πρόσφορων προς σύγκριση συμβολαίων, που έχουν στην κατοχή τους (δεδομένου ότι ο δεύτερος εναγόμενος διατηρεί ολόκληρο το ηλεκτρονικό αρχείο της ενάγουσας), το γεγονός δε ότι η από 23.5.2022 σύμβαση δεν ήταν δεσμευτική για την ……………, υπό την έννοια ότι μπορούσε ελεύθερα να συνεργαστεί και με άλλους μεσίτες προς ανεύρεση συμφερότερων προτάσεων ασφάλισης, ουδόλως καθιστά τα αξιούμενα διαφυγόντα κέρδη μη πιθανά, αφού, ουδόλως αποδείχθηκε ότι όντως η εταιρεία αυτή βρήκε άλλους μεσίτες για τις συγκεκριμένες τοποθετήσεις ασφαλιστικών κινδύνων, αντιθέτως δε συνέχισε να συνεργάζεται με την πρώτη εναγομένη, με τη διαφορά ότι αυτή λειτουργούσε έκτοτε για δικό της λογαριασμό και όχι για την ενάγουσα. Εν όψει των παραπάνω, τα διαφυγόντα κέρδη της ενάγουσας πιθανολογούνται ως ακολούθως : (α)  από τη διέλευση του πλοίου “S” από την Ερυθρά θάλασσα μεταξύ 7 και 10 Φεβρουαρίου η ενάγουσα εταιρεία απώλεσε τη μεσιτική προμήθεια ύψους 353,76 ΔολΗΠΑ, ποσοστού 25%, επί του επασφαλίστρου για κάλυψη ελάχιστης διάρκειας 7 ημερών, ύψους 1.415,04 ΔολΗΠΑ, τα οποίο θα διαμορφωνόταν ως ποσοστό 0,015% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 23.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 5.750.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (Increased Cost Replacement Value), ύψους 5.750.000 ΔολΗΠΑ, μειωμένο κατά το ήμισυ λόγω μη προηγούμενης επέλευσης ασφαλιστικού κινδύνου (bonus μη-χρήσης), με επιπλέον μείωση 25% λόγω της παρουσίας ενόπλων φρουρών (κατά τη συνήθη πρακτική της …………… σε αυτές τις διελέυσεις), καθώς και με έκπτωση 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας. (β) από τη διέλευση του ίδιου πλοίου από τον Ινδικό Ωκεανό την δεύτερη εβδομάδα του Φεβρουαρίου 2023 η ενάγουσα εταιρεία απώλεσε τη μεσιτική προμήθεια ύψους 353,76 ΔολΗΠΑ, βάσει των αυτών ως άνω υπολογισμών.  (γ) από το ταξίδι του ίδιου πλοίου “SI”  στον λιμένα ……… της Ρωσίας την δεύτερη και τρίτη εβδομάδα του Ιανουαρίου 2023 η ενάγουσα εταιρεία απώλεσε τη μεσιτική προμήθεια ύψους 7.075,19 ΔολΗΠΑ, ποσοστού 18,75% επί του επασφαλίστρου για κάλυψη ελάχιστης διάρκειας 7 ημερών, ύψους 37.734,37  ΔολΗΠΑ, τα οποίο θα διαμορφωνόταν ως ποσοστό 0,15% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 23.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 5.750.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (Increased Cost Replacement Value), ύψους 5.750.000 ΔολΗΠΑ, μειωμένο κατά 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας. (δ)  Από τo ταξίδι του πλοίου “ACE” στο Novorrossiysk στις 8 Ιανουαρίου η ενάγουσα εταιρεία απώλεσε τη μεσιτική προμήθεια ύψους 61.523,44 ΔολΗΠΑ, ποσοστού 18,75%, επί του επασφαλίστρου για κάλυψη ελάχιστης διάρκειας 7 ημερών, ύψους 328.125 ΔολΗΠΑ, τα οποίο θα διαμορφωνόταν ως ποσοστό 0,1% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 30.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 7.500.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (Increased Cost Replacement Value), ύψους 7.500.000 ΔολΗΠΑ, μειωμένο κατά το 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας.  (ε) Από το ταξίδι του ίδιου πλοίου στο Novorrossiysk στις 23.1.2023 η ενάγουσα απώλεσε μεσιτική προμήθεια ύψους 61.523,44 ΔολΗΠΑ, βάσει των αυτών ως άνω υπολογισμών. (στ) Από το ταξίδι του ίδιου πλοίου στο …. στις 12.2.2023 η ενάγουσα απώλεσε μεσιτική προμήθεια ύψους 61.523,44 ΔολΗΠΑ, βάσει των αυτών ως άνω υπολογισμών. (ζ) Από το ταξίδι του ίδιου πλοίου στο …… στις 14.3.2023 η ενάγουσα απώλεσε μεσιτική προμήθεια ύψους 61.523,44 ΔολΗΠΑ, βάσει των αυτών ως άνω υπολογισμών. (η) Από τo ταξίδι του πλοίου “CB” πλοιοκτησίας της εταιρείας “AW” στο ……. της Ρωσίας στις 20 Ιανουαρίου 2023, η ενάγουσα εταιρεία απώλεσε τη μεσιτική προμήθεια ύψους 5.229,49ΔολΗΠΑ, ποσοστού 18,75%, επί του επασφαλίστρου για κάλυψη ελάχιστης διάρκειας 7 ημερών, ύψους 27.890,62 ΔολΗΠΑ, τo οποίο θα διαμορφωνόταν ως ποσοστό 0,15% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 17.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 4.250.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (Increased Cost Replacement Value), ύψους 4.250.000 ΔολΗΠΑ, μειωμένο κατά το 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας. (θ) Από τo ταξίδι του πλοίου “AQ” πλοιοκτησίας της εταιρείας “………………..” στον λιμένα Ust Luga της Ρωσίας στις 28 Ιανουαρίου 2023 , η ενάγουσα εταιρεία απώλεσε τη μεσιτική προμήθεια ύψους 10.766,60ΔολΗΠΑ, ποσοστού 18,75%, επί του επασφαλίστρου για κάλυψη ελάχιστης διάρκειας 7 ημερών, ύψους 57.421,87 ΔολΗΠΑ, τo οποίο θα διαμορφωνόταν ως ποσοστό 0,15% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 35.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (Increased Cost Replacement Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ, μειωμένο κατά το 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας. (ι) Από τo ταξίδι του πλοίου “F” πλοιοκτησίας της εταιρείας “ ……….” στον λιμένα ………. της Ρωσίας στις 8 Ιανουαρίου 2023, η ενάγουσα εταιρεία απώλεσε τη μεσιτική προμήθεια ύψους 9.228,51ΔολΗΠΑ, ποσοστού 18,75%, επί του επασφαλίστρου για κάλυψη ελάχιστης διάρκειας 7 ημερών, ύψους 49.218,75 ΔολΗΠΑ, τo οποίο θα διαμορφωνόταν ως ποσοστό 0,15% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 30.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 7.500.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (Increased Cost Replacement Value), ύψους 7.500.000 ΔολΗΠΑ, μειωμένο κατά το 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας. (ια) Από τo ταξίδι του πλοίου “BC” πλοιοκτησίας της εταιρείας “………………” στον λιμένα ……… της Νιγηρίας στις 7 Μαρτίου 2023, η ενάγουσα εταιρεία απώλεσε τη μεσιτική προμήθεια ύψους 2.657,81ΔολΗΠΑ, ποσοστού 18%, επί του επασφαλίστρου για κάλυψη ελάχιστης διάρκειας 7 ημερών, ύψους 14.765,62 ΔολΗΠΑ, τo οποίο θα διαμορφωνόταν ως ποσοστό 0,05% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 55.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,025% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 12.500.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,025% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (Increased Cost Replacement Value), ύψους 12.500.000 ΔολΗΠΑ, μειωμένο κατά το ήμισυ ως bonus μη χρήσης και κατά 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας. (ιβ) Από τo ταξίδι του πλοίου “AL1” πλοιοκτησίας της εταιρείας “……………….” στον λιμένα …….. της Σαουδικής Αραβίας στις 19 Φεβρουαρίου 2023, η ενάγουσα εταιρεία απώλεσε τη μεσιτική προμήθεια ύψους 4.675,78 ΔολΗΠΑ, ποσοστού 18%, επί του επασφαλίστρου για κάλυψη ελάχιστης διάρκειας 7 ημερών, ύψους 25.976,56 ΔολΗΠΑ, τo οποίο θα διαμορφωνόταν ως ποσοστό 0,095% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 50.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0475% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 12.500.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0475% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (Increased Cost Replacement Value), ύψους 12.500.000 ΔολΗΠΑ, μειωμένο κατά το ήμισυ ως bonus μη χρήσης και κατά 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας. (ιγ) Από τo ταξίδι του πλοίου “U” πλοιοκτησίας της εταιρείας “…………. ” στον λιμένα ……….. της Ρωσίας στις 15 Φεβρουαρίου 2023, η ενάγουσα εταιρεία απώλεσε τη μεσιτική προμήθεια ύψους 10.766,60 ΔολΗΠΑ, ποσοστού 18,75%, επί του επασφαλίστρου για κάλυψη ελάχιστης διάρκειας 7 ημερών, ύψους 57.421,88 ΔολΗΠΑ, τo οποίο θα διαμορφωνόταν ως ποσοστό 0,15% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 35.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (Increased Cost Replacement Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ, μειωμένο κατά 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας. (ιδ) Από τo ταξίδι του πλοίου “AT” πλοιοκτησίας της εταιρείας “………….” στον λιμένα ……. των ΗΑΕ στις 16 Φεβρουαρίου 2023, η ενάγουσα εταιρεία απώλεσε τη μεσιτική προμήθεια ύψους 2.337,89 ΔολΗΠΑ, ποσοστού 18,00%, επί του επασφαλίστρου για κάλυψη ελάχιστης διάρκειας 7 ημερών, ύψους 12.988,28 ΔολΗΠΑ, τo οποίο θα διαμορφωνόταν ως ποσοστό 0,095% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 25.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0475% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 6.250.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0475% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (Increased Cost Replacement Value), ύψους 6.250.000 ΔολΗΠΑ, μειωμένο κατά το ήμισυ ως bonus μη χρήσης και κατά 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας. (ιε) Από τo ταξίδι του πλοίου “N” πλοιοκτησίας της εταιρείας “……………” στον λιμένα …….. της Ρωσίας στις 10 Μαρτίου 2023, η ενάγουσα εταιρεία απώλεσε τη μεσιτική προμήθεια ύψους 63.281,25 ΔολΗΠΑ, ποσοστού 18,75%, επί του επασφαλίστρου για κάλυψη ελάχιστης διάρκειας 7 ημερών, ύψους 337.500 ΔολΗΠΑ, τo οποίο θα διαμορφωνόταν ως ποσοστό 0,1% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 27.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 6.750.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (Increased Cost Replacement Value), ύψους 6.750.000 ΔολΗΠΑ, μειωμένο κατά 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας. (ιστ) Από το ταξίδι του ίδιου πλοίου στον λιμένα …….. της Ρωσίας στις 23 Μαρτίου 2023 η ενάγουσα απώλεσε μεσιτική προμήθεια ύψους 63.281,25 ΔολΗΠΑ, βάσει των αυτών ως άνω υπολογισμών. (ιζ) Από τη διέλευση του πλοίου “P” πλοιοκτησίας της εταιρείας “……………..” από τον Ινδικό Ωκεανό την πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου 2023, η ενάγουσα εταιρεία απώλεσε τη μεσιτική προμήθεια ύψους 538,33 ΔολΗΠΑ, ποσοστού 25%, επί του επασφαλίστρου για κάλυψη ελάχιστης διάρκειας 7 ημερών, ύψους 2.153,32 ΔολΗΠΑ, τo οποίο θα διαμορφωνόταν ως ποσοστό 0,015% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 35.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (Increased Cost Replacement Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ, μειωμένο κατά το ήμισυ λόγω μη προηγούμενης επέλευσης ασφαλιστικού κινδύνου (bonus μη-χρήσης), με επιπλέον μείωση 25% λόγω της παρουσίας ενόπλων φρουρών (κατά τη συνήθη πρακτική της …………… σε αυτές τις διελεύσεις), καθώς και με έκπτωση 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας. (ιη) Από τo ταξίδι του πλοίου “MS” πλοιοκτησίας της εταιρείας “……….” στον λιμένα ……… της Ρωσίας τη δεύτερη εβδομάδα του Ιανουαρίου 2023, η ενάγουσα εταιρεία απώλεσε τη μεσιτική προμήθεια ύψους 71.777,34 ΔολΗΠΑ, ποσοστού 18,75%, επί του επασφαλίστρου για κάλυψη ελάχιστης διάρκειας 7 ημερών, ύψους 382.812,50 ΔολΗΠΑ, τo οποίο θα διαμορφωνόταν ως ποσοστό 1% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 35.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,5% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (Increased Cost Replacement Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ, μειωμένο κατά 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας. (ιθ) Από τη διέλευση του ίδιου πλοίου από τον Ινδικό Ωκεανό την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου 2023, η ενάγουσα απώλεσε μεσιτική προμήθεια ύψους 538,33 ΔολΗΠΑ, ποσοστού 25%, επί του επασφαλίστρου για κάλυψη ελάχιστης διάρκειας 7 ημερών, ύψους 2.153,32 ΔολΗΠΑ, τo οποίο θα διαμορφωνόταν ως ποσοστό 0,015% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 35.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (Increased Cost Replacement Value), ύψους 8.750.000 ΔολΗΠΑ, μειωμένο κατά το ήμισυ λόγω μη προηγούμενης επέλευσης ασφαλιστικού κινδύνου (bonus μη-χρήσης), με επιπλέον μείωση 25% λόγω της παρουσίας ενόπλων φρουρών (κατά τη συνήθη πρακτική της …………… σε αυτές τις διελεύσεις), καθώς και με έκπτωση 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας. (κ) Από τη διέλευση του πλοίου EC πλοιοκτησίας της εταιρείας “……………”, από τον Ινδικό Ωκεανό την τελευταία εβδομάδα του Μαρτίου 2023, η ενάγουσα απώλεσε μεσιτική προμήθεια ύψους 353,76 ΔολΗΠΑ, ποσοστού 25%, επί του επασφαλίστρου για κάλυψη ελάχιστης διάρκειας 7 ημερών, ύψους 1.415,04 ΔολΗΠΑ, τo οποίο θα διαμορφωνόταν ως ποσοστό 0,015% επί της δηλωθείσας ασφαλιστέας αξίας Κύτους & Μηχανών (Hull & Machinery) του πλοίου, ύψους 23.000.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένης Αξίας» (Increased Value), ύψους 5.750.000 ΔολΗΠΑ, πλέον ποσοστού 0,0075% επί του ασφαλιστέου ποσού «Αυξημένου Κόστους Αντικατάστασης» (Increased Cost Replacement Value), ύψους 5.750.000 ΔολΗΠΑ, μειωμένο κατά το ήμισυ λόγω μη προηγούμενης επέλευσης ασφαλιστικού κινδύνου (bonus μη-χρήσης), με επιπλέον μείωση 25% λόγω της παρουσίας ενόπλων φρουρών (κατά τη συνήθη πρακτική της …………… σε αυτές τις διελεύσεις), καθώς και με έκπτωση 12,5%, ως bonus διαρκούς συνεργασίας. Τα κονδύλια της αγωγής για διαφυγόντα κέρδη από ταξίδια των πλοίων E, D και S πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα διότι κατά τους επίμαχους χρόνους των ταξιδιών, τα πλοία αυτά είχαν πωληθεί από τις εταιρείες της …………. σε νέες πλοιοκτήτριες, άσχετες με τους εναγόμενους, όπως βάσιμα υποστηρίζουν οι τελευταίοι κι έτσι οι αντίστοιχες προμήθειες δεν αποτελούν διαφυγόντα κέρδη της. Επομένως από την ανωτέρω ζημιογόνα συμπεριφορά των εναγομένων, η ενάγουσα υπέστη αποθετική ζημία ύψους 499.309,41 δολΗΠΑ τα οποία θα πρέπει να της επιδικαστούν σε ευρώ με βάση την ισοτιμία ευρώ – δολαρίου κατά τον χρόνο επέλευσης της ζημίας (ΑΠ 497/2021 ΤΝΠ Νόμος), ήτοι κατά την ημερομηνία κατά την οποία θα είχαν εισπραχθεί οι προμήθειες εάν δεν είχε λάβει χώρα η επιζήμια συμπεριφορά των εναγομένων, δηλαδή κατά την τελευταία ημέρα του μήνα εντός του οποίου πραγματοποιήθηκε έκαστο ταξίδι. Επομένως, η ζημία της ανέρχεται σε 458.799,71 ευρώ. Η ένσταση των εναγομένων περί καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, την οποία νομίμως επαναφέρουν στον παρόντα βαθμό με τις προτάσεις τους, είναι απορριπτέα ως μη νόμιμη αφού ανάγεται σε αμφισβήτηση της ουσιαστικής βασιμότητας της αγωγής και, συνεπώς, και αληθή υποτιθέμενα τα επικαλούμενα προς επιστήριξή της πραγματικά περιστατικά, δε συγκροτούν νομικά την έννοια της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, καθόσον απαιτείται να συντρέχουν ειδικές συνθήκες και περιστάσεις, ενόψει των οποίων, η άσκηση υπαρκτού δικαιώματος που τείνει σε ανατροπή της πραγματικής κατάστασης που δημιουργήθηκε υπό τις παραπάνω ειδικές συνθήκες και διατηρήθηκε επί μακρό χρόνο, εξέρχεται των ορίων, που επιβάλλει η διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ (ΟλΑΠ 16/2006, ΟλΑΠ 7/2002, ΟλΑΠ 8/2001, ΟλΑΠ 17/1995, ΑΠ 332/2014, ΑΠ 568/2014, ΑΠ 612/2012 ΤΝΠ Νόμος), στοιχεία που δεν επικαλούνται οι εναγόμενοι. Το αίτημα να απαγορευθεί στην πρώτη εναγομένη να προβαίνει σε ανταγωνιστικές πράξεις έναντι της ενάγουσας θα πρέπει να απορριφθεί καθώς πλέον δεν τυγχάνει υπάλληλός της και επίσης, παρά το ότι διατηρεί τη μετοχική της ιδιότητα, ο δεσμός της με τις λοιπές μετόχους της ενάγουσας έχει πλήρως διαρραγεί όπως και η σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των εταίρων, ενώ έχει αποκοπεί από τη διοίκηση της εταιρείας (βλ. την από 14.8.2024 με αρ. κατ. ………………/2024 αίτησή της προς το Μονομελές Πρωτοδικείου Πειραιώς περί έκτακτου διαχειριστικού ελέγχου της ενάγουσας) και συνεπώς δεν μπορεί πλέον, εξαιτίας μόνης της μετοχικής της ιδιότητας, να αξιώνεται να απέχει από πράξεις που οποιοσδήποτε τρίτος θα επιχειρούσε ακωλύτως, κατά τα συναφώς εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη (βλ. Α. Παπαδόπουλου, Υποχρέωση πίστης των εταίρων στις προσωπικές εμπορικές εταιρίες, ο.π.) που εφαρμόζονται αναλογικά εν προκειμένω.  Κατ΄ ακολουθία των ανωτέρω, η αγωγή θα πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή ως βάσιμη και από ουσιαστική άποψη και να αναγνωριστεί ότι υποχρεούνται οι εναγόμενοι να καταβάλουν στην ενάγουσα, εις ολόκληρον έκαστος, το ποσό των 458.799,71 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι πλήρους εξόφλησης. Μέρος των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας, αμφοτέρων των βαθμών της δικαιοδοσίας θα πρέπει να επιβληθεί σε βάρος   των εναγομένων ανάλογα με την έκταση της νίκης και ήττας εκάστου μέρους  (άρθρα 178, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό ενώ θα πρέπει να διαταχθεί η απόδοση του παραβόλου άσκησης της έφεσης στην εκκαλούσα, λόγω αποδοχής της έφεσής (άρθρο 495 παρ.3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει την έφεση αντιμωλία των διαδίκων.

Δέχεται κατά το τυπικό μέρος και κατ’ ουσίαν την έφεση.

Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου άσκησης της έφεσης στην εκκαλούσα.

Εξαφανίζει την 1882/2025 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (διαδικασίας περιουσιακών – εργατικών διαφορών).

Κρατεί και δικάζει επί της από 19.4.2024 (αρ. κατ. ……./2024) αγωγής.

Δέχεται αυτήν εν μέρει.

Αναγνωρίζει ότι οι εναγόμενοι υποχρεούνται να καταβάλουν στην ενάγουσα, έκαστος εις ολόκληρον, το συνολικό ποσό των τετρακοσίων πενήντα οκτώ χιλιάδων επτακοσίων ενενήντα εννέα ευρώ και εβδομήντα ενός λεπτών (458.799,71€), με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής.

Επιβάλλει σε βάρος των εφεσίβλητων, μέρος της δικαστικής δαπάνης της εκκαλούσας για αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας, το οποίο ορίζει στο ποσό των έξι χιλιάδων ευρώ (6.000) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στον Πειραιά, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 22-8-2026 απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.

O ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                                   Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ