ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Αριθμός αποφάσεως 595/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
(2ο Τμήμα)
Αποτελούμενο από τον Δικαστή Βασίλειο Πορτοκάλλη, Εφέτη, που όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοικήσεως του Εφετείου Πειραιώς και από την Γραμματέα Ε.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις …………, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της εκκαλούσας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «……….» και τον διακριτικό τίτλο «……..», που εδρεύει στη ……… Αττικής, νομίμως εκπροσωπουμένης, με ΑΦΜ …….., ως μη δικαιούχος διάδικος, δυνάμει του Ν. 5072/2023 και της υπ’ αριθ. 225/1/2024 πράξης της Εκτελεστικής Επιτροπής της Τράπεζας της Ελλάδος και διαχειρίστρια των απαιτήσεων της αλλοδαπής εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία «………….», με έδρα το ………, δυνάμει του από 11/4/2022 ιδιωτικού συμφωνητικού διαχείρισης απαιτήσεων, η οποία παραστάθηκε διά της πληρεξουσίας δικηγόρου της, Πιπίνας Σταύρου (Α.Μ Δ.Σ.Α ……..).
Του εφεσίβλητου ……….., ο οποίος παραστάθηκε διά της πληρεξουσίας δικηγόρου του Σταματίας Αποστολακίδη (Α.Μ Δ.Σ.Α ……..).
Ο ανακόπτων και ήδη εφεσίβλητος άσκησε σε βάρος της καθ’ ής η ανακοπή και ήδη εκκαλούσας, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς: 1) την από 20/5/2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …………/2025 ανακοπή του, καθώς και τους από 20/10/2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …………/2025 πρόσθετους λόγους αυτής, με την οποία ζητούσε την ακύρωση της υπ’ αριθ. ……/2025 διαταγής πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς και 2) την από 11/7/2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ……../2025 ανακοπή του, καθώς και τους από 20/10/2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ………./2025 πρόσθετους λόγους αυτής, με την οποία ζητούσε την ακύρωση: α) της από 23/4/2025 επιταγής προς πληρωμή, κάτωθι αντιγράφου του πρώτου εκτελεστού απογράφου της ως άνω διαταγής πληρωμής και β) της υπ’ αριθ. ……./28-5-2025 έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, ……….. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς, συνεκδίκασε τις ως άνω ανακοπές και τους πρόσθετους λόγους αυτών, στις 31/10/2025, αντιμωλία των διαδίκων και με την υπ’ αριθ. 5431/2025 οριστική απόφασή του, δέχθηκε τις ανακοπές και τους πρόσθετους λόγους αυτών. Κατά της προαναφερόμενης αποφάσεως η καθ’ ής οι ανακοπές άσκησε την από 5/1/2026 έφεση της, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …………/2026, ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, η οποία προσδιορίσθηκε προς συζήτηση για την ανωτέρω δικάσιμο.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η κρινόμενη από 5/1/2026 έφεση, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ……../2026, η οποία στρέφεται κατά της υπ’ αριθ. 5431/2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε, κατά την διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, επί: α) της από 20/5/2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ……../2025 ανακοπής καθώς και των από 20/10/2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ……/2025 πρόσθετων λόγων αυτής και 2) της από 11/7/2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ……./2025 ανακοπής, καθώς και των από 20/10/2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …………./2025 πρόσθετων λόγων αυτής, που άσκησε ο ανακόπτων και ήδη, εφεσίβλητος, κατά της καθ’ ής η ανακοπή και ήδη, εκκαλούσας, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν αντιμωλία των διαδίκων, αρμοδίως και παραδεκτά φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρο 19 ΚΠολΔ), έχει, δε, ασκηθεί νομότυπα, με κατάθεση της στη Γραμματεία του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου (άρθρο 495 παρ. 1, 2, 511, 513 παρ.1 εδ. β΄, 516, 517, 520, 591 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα, στις 7/1/2026, ήτοι προ πάσης επιδόσεως της απόφασης στην εκκαλούσα και εντός ενός (1) έτους από της δημοσιεύσεως της, που έλαβε χώρα στις 24/11/2025 (άρθρο 518 παρ. 2 ΚΠολΔ, όπως ισχύει τροποποιηθέν από το άρθρο 43 Ν. 5221/2025, από 1/1/2026), έχει, δε, κατατεθεί και το απαιτούμενο παράβολο (άρθρο 495 περ. 3A ΚΠολΔ). Επομένως πρέπει η έφεση να γίνει τυπικά δεκτή (άρθρο 532 ΚΠολΔ) και να εξεταστεί ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της, κατά την διαδικασία περιουσιακών διαφορών, κατά την οποία δικάστηκε η πρωτόδικη υπόθεση (άρθρο 533, 591 παρ.7 ΚΠολΔ).
Με τις υπό κρίση ανακοπές, ο ανακόπτων ζητά, για τους εκτιθέμενους στις ανακοπές και τους πρόσθετους λόγους αυτών, λόγους, να ακυρωθούν: α) η υπ’ αριθ. ……/2025 διαταγή πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, β) η από 23/4/2025 επιταγή προς πληρωμή, κάτωθι αντιγράφου του πρώτου εκτελεστού απογράφου της ως άνω διαταγής πληρωμής και γ) η υπ’ αριθ. ……./28-5-2025 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, ……….. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς, συνεκδίκασε τις ως άνω ανακοπές και τους πρόσθετους λόγους αυτών και με την υπ’ αριθ. 5431/2025 απόφαση του, έκανε δεκτές τις ανακοπές, ακυρώνοντας τις ως άνω πράξεις εκτέλεσης. Ήδη, με την κρινόμενη έφεση της, η εκκαλούσα προσβάλλει την ανωτέρω απόφαση και παραπονείται για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου, ζητώντας να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη, να απορριφθούν καθ’ ολοκληρίαν οι ανακοπές και οι πρόσθετοι λόγοι αυτών και να επικυρωθούν οι προσβαλλόμενες πράξεις εκτέλεσης.
Σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 449 του ΚΠολΔ «Αντίγραφα των οποίων η ακρίβεια βεβαιώνεται από τον αρμόδιο υπάλληλο έχουν αποδεικτική δύναμη ίση με το πρωτότυπο», ενώ κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου «Φωτογραφίες ή φωτοτυπίες εγγράφων έχουν αποδεικτική δύναμη ίση με το πρωτότυπο, εφόσον η ακρίβειά τους βεβαιώνεται από πρόσωπο που είναι κατά το νόμο αρμόδιο να εκδίδει αντίγραφα». Το αντίγραφο του οποίου η ακρίβεια δεν βεβαιώνεται με αντιπαραβολή από το πρωτότυπο από κάποιο αρμόδια υπάλληλο ή από δικηγόρο, είναι ανίσχυρο και δεν έχει καμία αποδεικτική δύναμη. Λαμβάνεται όμως υπόψη ως αποδεικτικό μέσο που δεν πληροί τους όρους του νόμου, εφόσον δεν αμφισβητείται ή αποδεικνύεται η γνησιότητα του (άρθρο 340 ΚΠολΔ, ΑΠ 1286/2003, ΕλλΔνη 2005/406). Πρόσωπα αρμόδια να εκδίδουν κυρωμένα αντίγραφα είναι ο, κατ’ επιταγή ειδικού κάθε φορά νόμου, αρμόδιος δημόσιος υπάλληλος, ο συμβολαιογράφος, ο υποθηκοφύλακας, ο δικαστικός επιμελητής και ο δικηγόρος, σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ. 2 εδ. β’ του Δικηγορικού Κώδικα (Ν.4194/2013). Εξάλλου, στα πλαίσια της δικαιοδοτικής έρευνας του, εκδικάζοντος την ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, δικαστηρίου περί του κύρους της έκδοσής της, εμπίπτει και η εξέταση της αποδεικτικής δύναμης των, με την αίτηση προς έκδοσή της, συνυποβληθέντων δημοσίων ή ιδιωτικών εγγράφων, που αποδεικνύουν την απαίτηση και τη νομιμοποίηση, όπως αν αυτά έχουν συνταχθεί κατά τους νόμιμους τύπους, και, σε περίπτωση που προσκομίζονται σε αντίγραφο, αν είναι νομίμως επικυρωμένα από δημόσια αρχή ή δικηγόρο κατά τις προαναφερόμενες διατάξεις. Έτσι, δεν μπορούν να αποτελέσουν θεμέλιο για την έκδοση διαταγής πληρωμής έγγραφες αποτυπώσεις που αποδεικνύουν τα κρίσιμα στοιχεία απλώς ως δικαστικά τεκμήρια ή μη πληρούντα τους όρους του νόμου αποδεικτικά μέσα. Δηλαδή, ένα άκυρο έγγραφο λόγω μη νόμιμης χαρτοσήμανσης ή επικύρωσης, το οποίο, μπορεί, μεν, να εκτιμηθεί σε δίκη ως δικαστικό τεκμήριο ή ως μη πληρούν τους όρους του νόμου αποδεικτικό μέσο, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την έκδοση διαταγής πληρωμής (Πάρις Αρβανιτάκης, Η διαταγή πληρωμής κατά τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, έκδ. 2012, σελ. 105 – 109). Το εκδικάζον, δε, την ανακοπή δικαστήριο δεν δεσμεύεται από την υπάρχουσα στην διαταγή πληρωμής βεβαίωση του εκδόσαντος αυτή δικαστού, ότι τα, για την έκδοσή της, προσαχθέντα έγγραφα είναι νομίμως επικυρωμένα ή χαρτοσημασμένα. Η τοιούτου περιεχομένου βεβαίωση, αναγόμενη στο νομικό ζήτημα της εγκυρότητας της επικύρωσης του εγγράφου, εντεύθεν, δε, και στην αποδεικτική του δύναμη, όσον αφορά την απαίτηση για την οποία εκδόθηκε η διαταγή πληρωμής, δεν παράγει κανένα τεκμήριο νομιμότητας περί της γενομένης ως άνω επικυρώσεως του εγγράφου, του νομικού τούτου ζητήματος ανήκοντος στην αρμοδιότητα του εκδικάζοντος την ανακοπή δικαστηρίου, ως προδικαστικού ζητήματος της υπάρξεως του διαπλαστικού δικαιώματος του οφειλέτη κατά του οποίου εκδόθηκε η διαταγή πληρωμής.
Με την υπό κρίση έφεση της, η εκκαλούσα παραπονείται ότι εσφαλμένα η εκκαλουμένη απόφαση δέχθηκε τον όγδοο πρόσθετο λόγο της από 20/5/2025 ανακοπής και ακύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις, δεχόμενη ότι η από 11/4/2022 σύμβαση διαχείρισης απαιτήσεων που συνάφθηκε μεταξύ της εκκαλούσας, ως διαχειρίστριας, και της εταιρείας «……………….», ως δικαιούχου της επίδικης απαίτησης κατά του εφεσίβλητου, όπως αυτή καταχωρήθηκε νόμιμα στα βιβλία του Ενεχυροφυλακείου Αθηνών, με αριθμό πρωτοκόλλου …./11-4-2022, στον τόμο …., με αύξοντα αριθμό ……, δεν προσκομίσθηκε σε νόμιμο επικυρωμένο αντίγραφο για την έκδοση της ανακοπτομένης διαταγής πληρωμής και επομένως η ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής και οι, βάσει αυτής, λοιπές πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης είναι άκυρες.
Από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα του ανακόπτοντος, ……………………., κατά τη δικάσιμο στις 31/10/2025, ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, η οποία περιέχεται στα, ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση, απομαγνητοφωνημένα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης και από όλα τα έγγραφα, που επικαλούνται και νομίμως προσκομίζουν οι διάδικοι και τα οποία λαμβάνονται υπόψη είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, για μερικά από τα οποία γίνεται ειδική αναφορά κατωτέρω, χωρίς, όμως, να έχει παραλειφθεί κάποιο για την ουσιαστική διάγνωση της ένδικης διαφοράς (ΑΠ 1628/2003 ΕλλΔνη 2004/723), σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως (άρθρο 336 παρ.4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν, πλήρως, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η καθ’ ης αιτήθηκε την έκδοση διαταγής πληρωμής κατά του ανακόπτοντος για ποσό 59.755,79 ευρώ πλέον τόκων και εξόδων, οφειλόμενο από την υπ’ αριθ. …../4.4.2008 σύμβαση στεγαστικού δανείου μετά της πρόσθετης πράξης αυτής, την οποία είχε συνάψει ο ανακόπτων με την «………..». Η καθ’ ης, με την αίτηση της, προσκόμισε μεταξύ άλλων εγγράφων και το, αναφερόμενο στην ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής ως σχετικό με αριθμό 24, από 11.4.2022 Ιδιωτικό Συμφωνητικό Διαχείρισης Απαιτήσεων μεταξύ της «………» και της καθ’ ης, όπως αυτό καταχωρήθηκε στα βιβλία του Ενεχυροφυλακείου Αθηνών με αριθμό πρωτοκόλλου …./11.4.2022 στον τόμο …. και με αύξοντα αριθμό ……. Το ως άνω έγγραφο είναι βασικό για την απόδειξη της νομιμοποίησης της καθ’ ης, δεδομένου ότι με την αναφερόμενη σε αυτό σύμβαση, της ανατέθηκε η διαχείριση των απαιτήσεων της δικαιούχου εταιρείας, μεταξύ των οποίων και η επίδικη απαίτηση κατά του ανακόπτοντος, βάσει της οποίας εκδόθηκε η ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής. Από την επισκόπηση όμως του ανωτέρου εγγράφου, προκύπτει σαφώς ότι στην τελευταία σελίδα του, έχει τεθεί μεν σφραγίδα που αναγράφει: «Ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο εκ του πρωτοτύπου, Αθήνα …….. 20…., Ο Επικυρών Δικηγόρος, ………… κλ.π», πλην όμως απουσιάζει τόσο η αναγραφή της ημερομηνίας επικύρωσης, όσο και η υπογραφή του επικυρούντος δικηγόρου. Σύμφωνα, δε, με τα αναφερόμενα στην ως άνω μείζονα σκέψη, για την έκδοση της διαταγής πληρωμής απαιτούνται έγγραφα που αποδεικνύουν την απαίτηση και τη νομιμοποίηση, αν αυτά έχουν συνταχθεί κατά τους νόμιμους τύπους, και, σε περίπτωση που προσκομίζονται σε αντίγραφο, πρέπει να είναι νομίμως επικυρωμένα από δημόσια αρχή ή δικηγόρο. Έτσι, δεν μπορούν να αποτελέσουν θεμέλιο για την έκδοση διαταγής πληρωμής έγγραφες αποτυπώσεις που αποδεικνύουν τα κρίσιμα στοιχεία απλώς ως δικαστικά τεκμήρια ή μη πληρούντα τους όρους του νόμου αποδεικτικά μέσα. Επομένως, ορθά η εκκαλουμένη απόφαση δέχθηκε ότι δεν αποδείχθηκε η νομιμοποίηση της καθ’ ης, λόγω ακυρότητας του ως άνω εγγράφου, δέχθηκε, δε, τον ως άνω λόγο ανακοπής και ακύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις εκτέλεσης.
Κατόπιν τούτων και μη υπάρχοντος άλλου λόγου προς εξέταση στην έφεση της εκκαλούσας, πρέπει αυτή να απορριφθεί στο σύνολό της, ως αβάσιμη στην ουσία και να καταδικασθεί η εκκαλούσα, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου, που κατέβαλε η εκκαλούσα, στο Δημόσιο Ταμείο, λόγω της ήττας της (άρθρο 495 παρ.3 εδαφ.τελ. ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.
Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ’ ουσίαν την έφεση.
Επιβάλλει σε βάρος της εκκαλούσας, τα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου, τα οποία ορίζει, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, στο ποσό των δύο χιλιάδων τετρακοσίων (2.400) ευρώ.
Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου για την άσκηση της έφεσης στο Δημόσιο Ταμείο.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στον Πειραιά, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 8 Σεπτεμβρίου 2026.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Β. ΠΟΡΤΟΚΑΛΛΗΣ ΕΛΕΝΗ ΔΟΥΚΑ