ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
4ο ΤΜΗΜΑ
Αριθμός αποφάσεως 524/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Βασιλική Παπιγκιώτη, Εφέτη, την οποία όρισε η Διευθύνουσα το Εφετείο Πρόεδρος Εφετών και από τη Γραμματέα Σ.Φ
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ………… για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του εκκαλούντος: …………….., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Πωλίνα Λάγιου.
Της εφεσίβλητης: Της Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία «…………….» (……..) που εδρεύει στον Πειραιά, οδός …….., με Α.Φ.Μ. ………….. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τoν πληρεξούσιo δικηγόρο της Δημήτριο Λάγουρο με δήλωση κατ΄άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Ο ανακόπτοντων και ήδη εκκαλών άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά την από 18-1-2024 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ………./2024 ανακοπή του κατά της εδώ εφεσίβλητης, αλλά και του Ελληνικού Δημοσίου, ζητώντας τα διαλαμβανόμενα σε αυτή. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 2286/2025 απόφαση, με την οποία απέρριψε την ανακοπή. Την απόφαση αυτή προσέβαλε ο ανακόπτων, με την από 2-7-2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενώπιον του Πρωτοδικείου Πειραιά …/…./2025 έφεσή του (αριθμός κατάθεσης δικογράφου και προσδιορισμού δικασίμου ενώπιον του Εφετείου Πειραιά, …./…../2025), δικάσιμος για τη συζήτηση της οποίας ορίστηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, η οποία εκφωνήθηκε από τη σειρά της στο οικείο πινάκιο, η πληρεξούσια δικηγόρος του εκκαλούντος παραστάθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις της, ο δε πληρεξούσιος δικηγόρος της εφεσίβλητης δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, αλλά προκατέθεσε προτάσεις, με τις οποίες ανέπτυξε τους ισχυρισμούς της.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η από 2-7-2025 έφεση του εκκαλούντος προς εξαφάνιση της υπ’ αριθμ. 2286/2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά (ειδική διαδικασία περιουσιακών διαφορών), που δικάζοντας αντιμωλία των διαδίκων την από 18-1-2024 ανακοπή του εκκαλούντος κατά της εδώ εφεσίβλητης αλλά και του Ελληνικού Δημοσίου, απέρριψε αυτή, έχει ασκηθεί νομότυπα με κατάθεση του δικογράφου της στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου κατ’ άρθρο 495 παρ. 1 ΚΠολΔ, στις 2-7-2025 και εντός τριάντα ημερών από την κοινοποίηση στον εκκαλούντα της εκκαλουμένης που έλαβε χώρα στις 2-6-2025 (άρθρο 518 παρ. 1 ΚΠολΔ – βλ επισημείωση του δικαστικού επιμελητή ……….. σε αντίγραφο της εκκαλουμένης). Επομένως, η έφεση, η οποία αρμοδίως κατ’ άρθρο 19 περ. 1 ΚΠολΔ, εισάγεται ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου για να συζητηθεί με την ίδια ως πρωτοδίκως ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών κατ’ άρθρο 591 παρ. 7 ΚΠολΔ, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της κατ’ άρθρο 533 παρ.1 ΚΠολΔ. Για το παραδεκτό του ένδικου μέσου κατατέθηκε από τον εκκαλούντα κατ’ άρθρο 495 παρ. 3 Α στοιχ. β’ ΚΠολΔ, το με κωδικό ……………. e-παράβολο του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης ποσού 100 ευρώ, εξοφλημένο (βλ. συνημμένα στο εφετήριο αντίγραφο του e- παράβολου).
Με την ως άνω ένδικη ανακοπή του ο ανακόπτων (ήδη εκκαλών) ζητεί, για τους προβαλλόμενους με το δικόγραφο λόγους να ακυρωθεί άλλως μεταρρυθμιστεί, ως μη νόμιμη, η ανακοπτόμενη πράξη αναγκαστικής κατάσχεσης εις χείρας τρίτου που επιβλήθηκε σε βάρος του λόγω καταλογισμού του ……… κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο δικόγραφο. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλούμενη απόφαση, απέρριψε την ανακοπή. Ειδικότερα, εξέτασε και απέρριψε τους τρίτους πρώτους λόγους που αφορούν στη νυν εφεσίβλητη, απέρριψε δε σιγή τους λοιπούς λόγους καθώς δεν αφορούσαν στον ………… Αναφορικά με το καθού η ανακοπή Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, με την εκκαλουμένη απορρίφθηκε η ανακοπή ως απαράδεκτη ελλείψει παθητικής νομιμοποίησης του τελευταίου. Ήδη, με την υπό κρίση έφεσή του ο ανακόπτων παραπονείται ότι εσφαλμένα το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν δέχθηκε τους λόγους ανακοπής του, και ζητεί να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη, ώστε να γίνει δεκτή η ανακοπή του. Τέλος ζητεί να καταδικασθεί η εφεσίβλητη στο σύνολο της δικαστικής του δαπάνης.
Με την υπό κρίση ανακοπή ο ανακόπτων ισχυρίζεται ότι η μητέρα του, ………….., διατηρούσε από το έτος 1998, κατόπιν παραχώρησης από τον ………… επιχείρηση παροχής γευμάτων και ποτών (κυλικείο), ευρισκόμενη ………………., την εκμετάλλευση της οποίας διέκοψε από τον Απρίλιο του έτους 2005, λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας, ενώ αντίστοιχη δήλωση διακοπής δραστηριότητας στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. υπέβαλε την 12-9-2006, χωρίς, μέχρι την ημερομηνία του θανάτου της (28-5-2015), να ασκήσει ξανά οποιαδήποτε εργασία ή επιχείρηση. Στη συνέχεια, δυνάμει του υπ’ αριθ. πρωτ. …./2018 και με αριθ. ειδ. βίβλου …./2014 ηλεκτρονικού κατασχετηρίου εγγράφου του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ε’ Πειραιά εις χείρας της τράπεζας «…………..», ως τρίτης, επιβλήθηκε αναγκαστική κατάσχεση στον τηρούμενο σε αυτή τραπεζικό λογαριασμό του ανακόπτοντος, υπό την ιδιότητά του ως κληρονόμου της θανούσης μητέρας του, ………….., έως του ποσού των 16.296,47, για την είσπραξη ισόποσης απαίτησης της ανώνυμης εταιρείας «………», προερχόμενης από δικαιώματα ηλεκτροδότησης, υδροδότησης και παγίων επ’ αυτών χρεώσεων, κατά της ως άνω οφειλέτιδας, …………….. Ο ανακόπτων ισχυρίζεται ότι για τις ανωτέρω οφειλές της θανούσης μητέρας του έλαβε το πρώτον γνώση μετά την επιβολή της επίδικης κατάσχεσης και κατόπιν επίσκεψής του στην Ε΄ Δ.Ο.Υ.Πειραιά, όπου ενημερώθηκε για τον εις βάρος της καταλογισμό από τον ……, που φέρεται να έλαβε χώρα το έτος 2012, για αρχικό ποσό οφειλής ύψος 11.056,79 ευρώ, το οποίο, μετά των σχετικών προσαυξήσεων, ανήλθε σε 16.296,47 ευρώ, επί συνόλου οφειλών της θανούσας ποσού 21.711,62 ευρώ, ήτοι η συγκεκριμένη οφειλή προς τον …….. καλύπτει ποσοστό 75% των συνολικών της οφειλών προς το Ελληνικό Δημόσιο. Με τον πρώτο λόγο έφεσης ο ανακόπτων επαναφέρει τον πρώτο λόγο ανακοπής, δυνάμει του οποίου ισχυρίζεται ότι δεν υφίσταται απαίτηση του ………….., διότι ο καταλογισμός που έλαβε χώρα για τα έτη 2007-2012 για το ποσό των 11.056,79 ευρώ, σύμφωνα με τον από 15-1-2019 πίνακα οφειλών της «………….», είναι μη νόμιμος, καθ’ όσον η θανούσα μητέρα του είχε διακόψει κάθε επιχειρηματική ή επαγγελματική δραστηριότητα λόγω προβλημάτων υγείας από τον μήνα Απρίλιο του έτους 2005 και μέχρι τον θάνατό της. Ωστόσο, όπως προκύπτει από το σύνολο των εγγράφων που οι διάδικοι προσκομίζουν, η θανούσα …………….., το πρώτον στις 21-3-2013 κατέθεσε στην εφεσίβλητη την από 25-10-2012 υπεύθυνη δήλωσή της, την οποία γνωστοποίησε προς τη Διεύθυνση Εξυπηρέτησης Επιβατών και Εκμετάλλευσης Χώρων, με την υπ΄αριθμ. ………./21-3-2013 αίτησή της και με την οποία δήλωσε (για πρώτη φορά) ότι έχει αποχωρήσει από το ένδικο κυλικείο από το έτος 2005, ζήτησε δε και την απαλλαγή της από τα βεβαιωθέντα από την Ε΄ Δ.Ο.Υ.Πειραιά χρέη της. Επιπλέον, προσκόμισε υπεύθυνη δήλωση του συζύγου της, αναφέρουσα ότι ο ίδιος έχει αναλάβει προσωπικά το εν λόγω κυλικείο από 1-4-2005, αφετέρου αντίγραφο της υπ΄αριθμ. ……./19-9-2006 δήλωσης βεβαίωσης διακοπής εργασιών της αρμόδιας Δ.Ο.Υ. Επομένως, έως τις 21-3-2013 ουδεμία ενημέρωση ή γνωστοποίηση υπήρξε από την πιο πάνω θανούσα προς την εφεσίβλητη, περί διακοπής εργασιών εκ μέρους της και εκμετάλλευσης από τον σύζυγό της. Αντιθέτως, αποδεικνύεται ότι η …………. μεταξύ των ετών 2006 έως 2010 προσέρχονταν στα γραφεία της εφεσίβλητης, αιτούμενη να υπάρξει διακανονισμός με δόσεις των ληξιπρόθεσμων προς την εταιρεία χρεών της. Συνεπώς, ο υπό κρίση λόγος έφεσης είναι απορριπτέος, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο δε που απέρριψε τον πρώτο λόγο ανακοπής ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και εφάρμοσε τον νόμο
Με τον δεύτερο λόγο έφεσης ο ανακόπτων επαναφέρει τον δεύτερο λόγο ανακοπής, δυνάμει του οποίου ισχυρίζεται ότι η επίδικη απαίτηση της «…………….» σε βάρος του έχει υποκύψει στην τριετή παραγραφή του άρθρο 91 παρ. 1 ν.δ. 576/1974, λόγω παρέλευσης χρόνου μεγαλύτερου της τριετίας από την απόκτηση του οικείου νόμιμου τίτλου μέχρι την ταμειακή βεβαίωσή του, άλλως, λόγω παρέλευσης του πενταετούς χρόνου παραγραφής, που ορίζεται από το άρθρο. 28 του Κανονισμού Οικονομικής Διαχείρισης της ………….. σε συνδυασμό με το άρθρο 249 ΑΚ. Ωστόσο, ο λόγος αυτός ανακοπής είναι αόριστος και, ως εκ τούτου, απορριπτέος. Ειδικότερα, ο ανακόπτων ουδόλως αναφέρει τις ημερομηνίες κατά τις οποίες εκδόθηκαν τα επί μέρους τιμολόγια της «…………..», ούτε τις ημερομηνίες που επιδόθηκαν αυτά προς τη μητέρα του, ώστε να αποδεικνύεται η όχληση και η διακοπή της παραγραφής. Αντιθέτως, όλως αορίστως, επικαλείται ότι η συνολική απαίτηση για την οποία επιβλήθηκε η προς αυτόν κατάσχεση, ύψους 16.296,47 ευρώ προερχόταν από καταλογισμό σε βάρος της θανούσας μητέρας του, δεν αναφέρει όμως τις ημερομηνίες έκδοσης και επίδοσης των τιμολογίων προς τη μητέρα του, ώστε να προκύπτει ο ακριβής χρόνος όχλησης αυτής από την «…………….» και η επέλευση τυχόν παραγραφής. Συνεπώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ορθά εφάρμοσε το νόμο που απέρριψε με την ίδια αιτιολογία τον δεύτερο λόγο ανακοπής και ο δεύτερος λόγος έφεσης τυγχάνει απορριπτέος.
Περαιτέρω, ο τρίτος λόγος έφεσης αφορά στη μη επίδοση στον ανακόποντα ατομικής ειδοποίησης, αναφορικά με το αποδιδόμενο σε αυτόν χρέος, ο τέταρτος λόγος αφορά στον εσφαλμένο υπολογισμό της κληρονομικής του μερίδας για την επαγωγή των χρεών της κληρονομίας κατ΄άρθρο 1885 ΑΚ και ο πέμπτος λόγος στην αναδρομική εφαρμογή ΠΟΛ 1006/2016 – απαλλαγή από προσαυξήσεις. Οι λόγοι αυτοί τυγχάνουν απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, διότι δεν αφορούν στην εφεσίβλητη, αλλά στο Ελληνικό Δημόσιο και στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. που δεν είναι διάδικοι εν προκειμένω. Άρα, εκλείπει η παθητική νομιμοποίηση της εφεσίβλητης και ως, εκ τούτου, οι πιο πάνω λόγοι έφεσης απαραδέκτως προβάλλονται.
Μετά ταύτα, επειδή δεν υπάρχει άλλος λόγος της έφεσης προς εξέταση, αυτή πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη. Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί ο εκκαλών στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της εφεσίβλητης, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό (άρθρο 176 παρ.1, 191 παρ.2 και 183 ΚΠολΔ), και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος κατά την άσκηση της έφεσης παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ την από 2-7-2025 έφεση αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και απορρίπτει ουσιαστικά την έφεση.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παραβόλου που καταβλήθηκε από τον εκκαλούντα κατά την άσκηση της έφεσής του.
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος του εκκαλούντος τα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει σε τετρακόσια ευρώ (400 €).
Kρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους, στον Πειραιά, στις 31.7.2026
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ H ΓPAMMATEAΣ