Αριθμός 449/2026
ΤΟ MONOMΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
[ΤΜΗΜΑ 3ο]
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Μαρία – Φανή Παλαμίδη, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διευθύνσεως του Εφετείου Πειραιώς και από τη Γραμματέα E.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ………….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των :
ΤΩΝ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΩΝ : 1. ……….. και 2. ………….., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο Θεοδώρα Γιαννακοπούλου (ΔΣΠ) με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: …………., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Ρούσση (ΔΣΑ).
Οι εκκαλούντες άσκησαν ενώπιον του Ειρηνοδικείου Πειραιώς την από 2.03.2023 και με αριθ. εκθ. καταθ. ………./2023 αγωγή, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθ. 5684/2025 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, που δέχτηκε τ’ αναφερόμενα σ’ αυτή. Την απόφαση αυτή προσέβαλαν οι εκκαλούντες με την από 29.12.2025 έφεσή τους, προς το Δικαστήριο τούτο, που έχει κατατεθεί με αριθμό …………../2025 και ορίστηκε δικάσιμος αυτής με την υπ’ αριθμ. καταθ. ………../2025 πράξη του Γραμματέα του Δικαστηρίου τούτου η δικάσιμος που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο (αρ. ….).
Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε. Η πληρεξούσια δικηγόρος των εκκαλούντων δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αλλά κατέθεσε μονομερή δήλωση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ και προκατέθεσε προτάσεις. Η πληρεξούσια δικηγόρος της εφεσίβλητης παραστάθηκε στο ακροατήριο του δικαστηρίου, όπως αναφέρεται παραπάνω και ανέπτυξε τις απόψεις της με τις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσε.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με το άρθρο 19 του ΚΠολΔ, όπως το άρθρο 19 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 7 του Ν.5134/11-09-2024 [146 Α], και ισχύει, σύμφωνα με την παρ.1 του άρθρου 120 του ίδιου νόμου από 16-09-2024, «στην αρμοδιότητα των μονομελών εφετείων υπάγονται οι εφέσεις α] κατά των αποφάσεων των μονομελών πρωτοδικείων της περιφέρειάς τους, για τις οποίες δεν είναι αρμόδια τα πολυμελή πρωτοδικεία κατά την παρ.2 του άρθρου 18 και β] κατά των αποφάσεων του άρθρου 17. Στην αρμοδιότητα των τριμελών εφετείων υπάγονται οι εφέσεις κατά των αποφάσεων των πολυμελών πρωτοδικείων της περιφέρειας τους.». Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 18 παρ.2 του ΚΠολΔ, όπως το άρθρο 18 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 6 του Ν.5134/11-09-2024 [146 Α], και ισχύει, σύμφωνα με την παρ.1 του άρθρου 120 του ίδιου νόμου από 16-09-2024 «στην αρμοδιότητα των πολυμελών πρωτοδικείων υπάγονται και οι εφέσεις κατά των αποφάσεων των μονομελών πρωτοδικείων της περιφέρειας τους: …(β)… της περ. 1) του άρθρου 16, εφόσον το συμφωνημένο μηνιαίο μίσθωμα δεν υπερβαίνει τα οκτακόσια (800) ευρώ». Περαιτέρω, στο άρθρο 46 του ΚΠολΔ, ορίζεται ότι: «Αν το δικαστήριο δεν είναι καθ` ύλην ή κατά τόπον αρμόδιο, αποφαίνεται γι` αυτό αυτεπαγγέλτως και προσδιορίζει το αρμόδιο δικαστήριο, στο οποίο παραπέμπει την υπόθεση. Η παραπεμπτική απόφαση, όταν τελεσιδικήσει, είναι υποχρεωτική, τόσο για την αναρμοδιότητα του δικαστηρίου, που παρέπεμψε, όσο και για την αρμοδιότητα του δικαστηρίου στο οποίο γίνεται η παραπομπή. Οι συνέπειες που έχει η άσκηση της αγωγής διατηρούνται». Το γράμμα του νόμου επιβάλλει σε κάθε περίπτωση αναρμοδιότητας την παραπομπή της υπόθεσης στο αρμόδιο δικαστήριο, ερευνώντας τις διαδικαστικές προϋποθέσεις της δίκης, πριν από την έρευνα της βασιμότητας της αγωγής (Δ. Κονδύλης Το δεδικασμένο, έκδοση Β, σελ.338). Με την παραπομπή διατηρούνται οι συνέπειες της άσκησης της αγωγής τόσο του δικονομικού όσο και του ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 221 του ΚΠολΔ- ΕφΠειρ 406/2022,ΕφΠειρ 514/2021 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Η απόφαση που διατάσσει την παραπομπή είναι οριστική, κατά την έννοια του άρθρου 191 παρ.1 του ΚΠολΔ, καθόσον το Δικαστήριο απεκδύεται από κάθε εξουσία για την υπόθεση και συνεπώς, επιβάλλεται δικαστική δαπάνη. Εξάλλου, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των άρθρων 46, 522, 533 παρ. 2 του ΚΠολΔ, το Εφετείο, στο οποίο μεταβιβάζεται η υπόθεση με την άσκηση της έφεσης, εξετάζει αυτεπαγγέλτως, στα πλαίσια του μεταβιβαστικού αποτελέσματος, και χωρίς την υποβολή με την έφεση ειδικού παραπόνου, τόσο την ιδία αυτού υλική αρμοδιότητα, όσο και του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και εάν κρίνει ότι είναι υλικά αναρμόδιο για την εκδίκαση της έφεσης υποχρεούται να παραπέμψει την υπόθεση στο αρμόδιο Δικαστήριο, εφαρμόζοντας τις διατάξεις του άρθρου 46 του ΚΠολΔ και μάλιστα χωρίς να ερευνήσει προηγουμένως το παραδεκτό της εφέσεως (βλ. Μ. Μαργαρίτης- Α. Μαργαρίτη, 2η Εκδ. τόμος I, άρθρο 522, σελ.821, Κεραμέας/Κονδύλης/Νίκας, ΚΠΟΛΔ Ι [2000] 498, αρ.6, 532 αρ.4, ΕφΘεσσ 522/2024, ΕφΠειρ 406/2022 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Στην προκειμένη περίπτωση οι ενάγοντες και ήδη εκκαλούντες άσκησαν ενώπιον του Ειρηνοδικείου Πειραιά την από 2.03.2023 (αρ.εκθ.καταθ…………/2023) αγωγή τους, στην οποία εξέθεταν ότι δυνάμει του από 29.7.2022 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσαν από την εναγομένη και ήδη εφεσίβλητη ως κατοικία, μία μονοκατοικία επιφανείας 134,90 τμ εντός οικοδομής που βρίσκεται στο Πέραμα Αττικής. Ότι η διάρκεια της μίσθωσης ήταν διετής με έναρξη την 1.9.2022 και λήξη την 31.8.2024 κι ότι το μηνιαίο μίσθωμα ορίστηκε στο ποσό των 550 ευρώ. Ότι κατά τη σύναψη της μίσθωσης, οι ενάγοντες κατέβαλαν το ποσό των 1100 ευρώ ως εγγύηση. Ότι παρ’ όλο που κατά τη σύναψη της μίσθωσης το μίσθιο ήταν σε καλή κατάσταση, κατά τους πρώτους φθινοπωρινούς μήνες του έτους 2022 και ειδικότερα το μήνα Οκτώβριο, το ταβάνι είχε ρηγματώσεις και οι πλάκες οροφής είχαν προβλήματα στεγάνωσης, πράγματα που καθιστούσαν τη χρήση του ακινήτου αδύνατη. Ότι οι ενάγοντες ενημέρωσαν την εναγομένη αναφορικά με τις φθορές που παρουσίαζε το μίσθιο προκειμένου να προβεί στις σχετικές ενέργειες και εργασίες επισκευής προς άρση αυτών και αποκατάσταση των εξ’ αυτών συνεπειών, πλην όμως αυτή δεν ανταποκρίθηκε. Ότι κατόπιν τούτου, οι ενάγοντες, δυνάμει της από 23.11.2022 εξώδικης δήλωσης – πρόσκλησης – διαμαρτυρίας – καταγγελίας της μίσθωσης που επιδόθηκε στην εναγομένη στις 23.11.2022 κατήγγειλαν για τους ανωτέρω λόγους την μίσθωση και κάλεσαν την εναγομένη να παραλάβει τα κλειδιά του ακινήτου, τα οποία και παρέδωσαν στις 12.12.2022. Με βάση το ιστορικό αυτό, οι ενάγοντες ζήτησαν να υποχρεωθεί η εναγομένη να τους καταβάλει με τις διατάξεις της ενδοσυμβατικής ευθύνης άλλως επικουρικώς με τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού τα κάτωθι ποσά: 1. Το ποσό των 1000 ευρώ της καταβληθείσας εγγύησης, 2. Το ποσό των 1100 ευρώ που αντιστοιχεί στα καταβληθέντα μισθώματα των μηνών Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου 2022, 3. Το ποσό των 85 ευρώ που αντιστοιχεί σε ηλεκτρολογικές εργασίες, 4. Το ποσό των 223,20 ευρώ που κατέβαλαν σε πολιτικό μηχανικό για την εκπόνηση μελέτης και αυτοψίας προς διαπίστωση της κατάστασης του επίδικου μισθίου, 5. Το ποσό των 248 ευρώ που κατέβαλαν σε ψυκτικό για την μετεγκατάσταση των κλιματιστικών και 6. Το ποσό των 470 ευρώ που κατέβαλαν για την μετακόμιση, όλα τα παραπάνω ποσά με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινά εκτελεστή και να επιβληθεί η δικαστική τους δαπάνη σε βάρος της εναγομένης. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την εκκαλούμενη υπ’ αριθ. 5684/2025 απόφασή του, απέρριψε την αγωγή ως μη νόμιμη. Κατά της αποφάσεως αυτής παραπονούνται οι ενάγοντες και ήδη εκκαλούντες, με την υπό κρίση έφεσή τους και ζητούν την εξαφάνισή της για λόγους που ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ώστε να γίνει δεκτή η αγωγή στο σύνολό της και να καταδικαστεί η εναγομένη και ήδη εφεσίβλητη στην καταβολή των δικαστικών τους εξόδων και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας.
Πλην όμως, το παρόν Δικαστήριο, τυγχάνει καθ’ύλην αναρμόδιο για την εκδίκαση της ένδικης έφεσης, αφού, όπως ελέχθη στην πιο πάνω νομική σκέψη, σύμφωνα με το άρθρο 18 παρ. 2 εδαφ. β ΄του ΚΠολΔ, όπως ισχύει στην προκειμένη περίπτωση, στην αρμοδιότητα των πολυμελών πρωτοδικείων υπάγονται και οι εφέσεις κατά των αποφάσεων των μονομελών πρωτοδικείων της περιφέρειάς τους, εφόσον πρόκειται για διαφορά της περ. 1 του άρθρου 16 ΚΠολΔ και το συμφωνημένο μηνιαίο μίσθωμα δεν υπερβαίνει τα οκτακόσια (800) ευρώ. Στην προκειμένη περίπτωση, η ένδικη διαφορά έχει τον χαρακτήρα μισθωτικής διαφοράς, εφόσον απορρέει από μίσθωση πράγματος (ακινήτου) και αφορά αποζημίωση από μη προσήκουσα εκτέλεση της σύμβασης συνεπεία πραγματικών ελαττωμάτων τα οποία εμπόδισαν ολικά τη συμφωνημένη χρήση του μισθίου, το δε συμφωνηθέν μίσθωμα ανέρχεται στο ποσό των 550 ευρώ. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, το παρόν Δικαστήριο θα πρέπει να κηρυχθεί καθ’ ύλην αναρμόδιο προς εκδίκαση της υπό κρίση έφεσης και να παραπέμψει την εκδίκαση της ένδικης έφεσης στο καθ ’ύλην και κατά τόπον αρμόδιο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά, κατά το άρθρο 46 του ΚΠολΔ, κάνοντας δεκτό τον σχετικό ισχυρισμό της εφεσίβλητης, ο οποίος περιέχεται στις προτάσεις που κατέθεσε ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου. Τέλος, πρέπει να καταδικαστούν οι εκκαλούντες που ηττήθηκαν, στα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, κατά παραδοχή του σχετικού νόμιμου αιτήματός του (άρθρα 176, 106, 183 και 191 § 2 του ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων την από 29.12.2025 (αρ.εκθ.καταθ. ……………../2025) έφεση κατά της 5684/2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά.
Κηρύσσει εαυτό αναρμόδιο καθ’ύλην.
Παραπέμπει την έφεση προς εκδίκαση ενώπιον του αρμόδιου καθ’ ύλην και κατά τόπον Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά.
Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, σε βάρος των εκκαλούντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων (500) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στον Πειραιά στο ακροατήριό του, σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση, χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους στις 2.7.2026.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ