ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Αριθμός Απόφασης 593/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
(3ο ΤΜΗΜΑ)
Αποτελούμενο από τη Δικαστή, Ελένη Μούρτζη Εφέτη, που ορίστηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διευθύνσεως του Εφετείου Πειραιώς και από την Γραμματέα Ε.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις ………… για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ :
Των εκκαλούντων -εφεσίβλητων : 1) …………και 2) ………., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους, Στυλιανή Τσάκωνα του Γεωργίου (Α.Μ. ………. Δ.Σ. Πειραιώς).
Των εφεσίβλητων-εκκαλουσών : 1) ……….. και 2) …………., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους, Αναστάσιο Πουλικάκο του Ανάργυρου (ΑΜ …. Δ.Σ. Πειραιώς), βάσει δηλώσεως.
Οι εφεσίβλητες -εκκαλούσες, με την από 11-11-2024 (αριθ. έκθ. κατάθ. Γ.Α.Κ. …/Α.Κ.Δ. …../21-11-2024) αγωγή, την οποία άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, ζήτησαν να γίνει δεκτή. Επί της ως άνω αγωγής εκδόθηκε η με αριθμό 3217/11-7-2025 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που δέχτηκε εν μέρει την ως άνω αγωγή και έταξε όσα αναφέρονται σε αυτή (απόφαση). Την απόφαση αυτή, προσβάλλουν οι ανωτέρω εκκαλούντες α)οι εκκαλούντες (εναγόμενοι) με την από 25-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …/ΕΑΚ …/25-9-2025) έφεσή τους, η οποία κατατέθηκε στη Γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου με αριθμό ΓΑΚ …/ ΕΑΚ …/25-9-2025, προσδιορίστηκε για την στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο και γράφτηκε στο πινάκιο και β)οι εκκαλούσες (ενάγουσες) με την από 26-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …./ΕΑΚ …../26-9-2025) έφεσή τους, η οποία κατατέθηκε στη Γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου με αριθμό ΓΑΚ …./ ΕΑΚ …/8-10-2025, προσδιορίστηκε για την στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο και γράφτηκε στο πινάκιο.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης η πληρεξούσια δικηγόρος των εκκαλούντων -εφεσίβλητων, παραστάθηκε στο ακροατήριο και ζήτησε γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις που κατέθεσε, ενώ ο πληρεξούσιος δικηγόρος των εφεσίβλητων -εκκαλούντων δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, αλλά κατέθεσε την από 3-12-2025 μονομερή δήλωσή του, που έγινε σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και προκατέθεσε προτάσεις.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Οι κρινόμενες εφέσεις, ήτοι α)η από 25-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …./ΕΑΚ …/25-9-2025) έφεση των εναγομένων της από 11-11-2024 (αριθ. έκθ. κατάθ. Γ.Α.Κ. …./Α.Κ.Δ. …/21-11-2024) αγωγής και β)η από 26-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ ../ΕΑΚ …/26-9-2025) έφεση των εναγουσών της παραπάνω αγωγής, κατά της με αριθμό 3217/11-7-2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που δίκασε αντιμωλία των διαδίκων την παραπάνω αγωγή κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (άρθρα 614 επ. του Κ.Πολ.Δ.) και έκανε κατά ένα μέρος δεκτή την αγωγή, αρμοδίως εισάγονται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και έχουν ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα στις 25-9-2025 και στις 26-9-2025, αντίστοιχα, καθόσον η εκκαλουμένη απόφαση επιδόθηκε στους εναγομένους στις 30-7-2025 (βλ. τις με αριθ. ….. και …/20-7-2025 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, …… .) και οι κρινόμενες εφέσεις ασκήθηκαν εντός της τριακονθήμερης προθεσμίας από την επομένη της επίδοσης [άρθρα 19, 143, 144 παρ. 1 και 2, 147 παρ. 2, 495 παρ. 1 και 2 (ως ίσχυε πριν την τροποποίησή του με το άρθρο 42 Ν 5221/2025- ως εκ του χρόνου άσκησης της έφεσης προ την 1-1-2026, σύμφωνα με το άρθρα 126 παρ. 4, 168 παρ. 3 ν 5221/2025 και 19 Ν 5282/2026), 511, 513 παρ. 1 β΄, 516 παρ. 1 και 2, 517 εδ. α΄, 518 παρ. 1 (ως ίσχυε πριν την τροποποίησή του με το άρθρο 43 Ν 5221/2025 -ως εκ του χρόνου δημοσίευσης της εκκαλουμένης προ τις 31-12-2025, σύμφωνα με το άρθρο 126 παρ. 4 του Ν 5221/2025 όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 114 παρ. 1 του Ν 5264/2025), 520 παρ. 2, 591 παρ. 1 και 7, 614 αρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.]. Επίσης, έχει κατατεθεί το απαιτούμενο παράβολο για κάθε έφεση αντίστοιχα (δυνάμει των με αριθ. …./2025 και ……./2025 παραβόλων αντίστοιχα), σύμφωνα με σχετική επισημείωση της Γραμματέως του Δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση επί των εφετηρίων αντίστοιχα, που προβλέπεται στο άρθρο 495 παρ. 3 περ. Α στοιχ. β Κ.Πολ.Δ. (ως ίσχυε κατά το χρόνο άσκησης των ενδίκων εφέσεων). Επομένως, οι κρινόμενες εφέσεις, αφού συνεκδικαστούν λόγω της πρόδηλης συνάφειας μεταξύ τους (άρθρα 246, 524 παρ. 1, 591 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), πρέπει να γίνουν τυπικά δεκτές και να εξεταστούν περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων τους, με την ίδια διαδικασία κατά την οποία εκδόθηκε η εκκαλουμένη απόφαση (άρθρα 533 παρ. 1, 591 παρ. 1 και 7 του Κ.Πολ.Δ.).
Κατά τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 216 Κ.Πολ.Δ. η αγωγή, εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται στα άρθρα 118 και 117 Κ.Πολ.Δ., πρέπει να περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν, σύμφωνα με το νόμο και δικαιολογούν την άσκησή της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου. Διαφορετικά η αγωγή είναι αόριστη. Η αοριστία δε αυτή με την έννοια της ποιοτικής ή ποσοτικής αοριστίας δεν μπορεί να θεραπευτεί, ούτε με τις προτάσεις, ούτε με παραπομπή στο περιεχόμενο άλλου εγγράφου, ούτε μπορεί σε αυτή να γίνει επιφύλαξη διόρθωσης ή συμπλήρωσης από την προσαγωγή ή εκτίμηση αποδείξεων, διότι αυτό αντίκειται στις διατάξεις για την προδικασία του άρθρου 111 Κ.Πολ.Δ., των οποίων η τήρηση ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο. Ειδικότερα, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Ν. 3741/1929 η αγωγή που αφορά διαφορές από την οριζόντια ιδιοκτησία, αρκεί για το ορισμένο της να αναφέρει τις παραβάσεις και την προέλευσή τους, ενώ για το ορισμένο αυτής δεν είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός του ακριβούς χρόνου που τελέστηκαν οι συγκεκριμένες παραβιάσεις (ΑΠ 532/2019, ΑΠ151/2014).
Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 785, 787, 1002 και 1117 Α.Κ., 1, 2 παρ. 1, 3 παρ. 1, 4 παρ. 1, 5 εδάφ. α` και 13 παρ. 1 και 3 του ν. 3741/1929 “περί της ιδιοκτησίας κατ` ορόφους” που διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την εισαγωγή του Αστικού Κώδικα με το άρθρο 54 ΕισΝΑΚ προκύπτει ότι, επί ιδιοκτησίας κατ` ορόφους (οριζόντιας ιδιοκτησίας), δημιουργείται χωριστή κυριότητα επί ορόφου ή διαμερίσματος ορόφου και αναγκαστική κυριότητα, που αποκτάται αυτοδικαίως, κατ` ανάλογη μερίδα, επί των μερών της οικοδομής, που χρησιμεύουν στην κοινή χρήση όλων των οροφοκτητών, μεταξύ των οποίων (κοινών μερών) περιλαμβάνονται, κατά ενδεικτική στις διατάξεις αυτές παράθεση, το έδαφος, τα θεμέλια, οι πρωτότοιχοι, η στέγη, οι καπνοδόχοι, οι αυλές, τα φρεάτια, οι ανελκυστήρες, οι εγκαταστάσεις κεντρικής θέρμανσης, το ηλιακό δώμα κ.λπ.. Επίσης, η κύρια είσοδος της οικοδομής, οι κλίμακες ανόδου προς το δώμα και το ηλιακό δώμα (ταράτσα), εξομοιούμενο με τη στέγη της οικοδομής, αποτελούν αντικείμενο αναγκαίας συγκυριότητας και κοινόχρηστα πράγματα για όλους τους ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων, καθένας από τους οποίους δικαιούται να ποιείται απόλυτη χρήση, εκτός εάν με συμφωνία που τον δεσμεύει, αποκλείστηκε από το δικαίωμα αυτό, το οποίο διαφυλάχθηκε για μερικούς μόνον από τους ιδιοκτήτες. Επίσης ως κοινά μέρη της οικοδομής πρέπει να θεωρηθούν και εκείνα που από τη φύση τους είναι προορισμένα για την ύπαρξη, διατήρηση και χρησιμοποίηση όχι μόνον της όλης οικοδομής, αλλά και για τη χρησιμοποίηση από κάθε χωριστό οροφοκτήτη οποιουδήποτε άλλου κοινού πράγματος αυτής. Έτσι, εκτός από τα παραπάνω, άλλα κοινά πράγματα μπορεί ενδεικτικώς να είναι και οι διάδρομοι, οι εξωτερικοί τοίχοι και η πρόσοψη -εξωτερική εμφάνιση της πολυκατοικίας, οι τοίχοι που άπτονται κοινόχρηστων μερών κ.α.. Εξάλλου, με βάση το άρθρο 2 παράγραφος 1 του Ν. 3741/1929, η οποία ορίζει ότι “αδιαίρετος είναι η ιδιοκτησία και παντός άλλου πράγματος χρησιμεύοντος προς κοινήν των ιδιοκτητών χρήσιν”, προσδιορίζονται τα κριτήρια υπαγωγής στην ομάδα των κοινόκτητων και κοινοχρήστων μερών της οικοδομής, που δεν αναφέρονται ρητά στη συμφωνία ή στο νόμο. Ειδικότερα, ο προσδιορισμός των κοινόκτητων και κοινοχρήστων αυτών μερών της οικοδομής, γίνεται, είτε με τη συστατική της οροφοκτησίας δικαιοπραξία, είτε με ιδιαίτερες συμφωνίες μεταξύ όλων των οροφοκτητών, κατά τα άρθρα 4 παρ. 1, 5 και 13 του Ν. 3741/1929, δηλαδή με σύμφωνη απόφασή τους, που πρέπει να καταρτισθεί με συμβολαιογραφικό έγγραφο και να μεταγραφεί (βλ. ΑΠ 70/2019, ΑΠ 92/2017, ΑΠ 892/2015, ΑΠ 2228/2013, ΑΠ 621/2013, ΑΠ 1250/2011, ΑΠ 464/2006, ΑΠ 101/1996, ΑΠ 1349/1990). Η εν λόγω κοινή συμφωνία των συνιδιοκτητών για τον προσδιορισμό των προς κοινή χρήση μερών και των επί τούτων δικαιωμάτων τους (είτε δια της συστατικής της οροφοκτησίας δικαιοπραξίας ή του τυχόν υφιστάμενου κανονισμού, είτε με ιδιαίτερες μεταξύ τους συμφωνίες, που καταρτίζονται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και υποβάλλονται σε μεταγραφή) δεσμεύει και τους διαδόχους, καθολικούς και ειδικούς, εκείνων που συμβλήθηκαν αρχικά για την κατάρτιση του κανονισμού ή προσχώρησαν μεταγενέστερα σε αυτόν και αντιτάσσονται κατά τρίτων (ΑΠ 1158/2022, ΑΠ 1461/2019, ΑΠ 1300/2014, ΑΠ 562/2014, ΑΠ 849/2013, ΑΠ 635/2010, ΑΠ 1465/2009), άλλως (ήτοι, σε περίπτωση έλλειψης καταρτισμένου κανονισμού για τη ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ των συνιδιοκτητών ή σχετικών προς τούτο συμφωνιών) τα ανωτέρω καθορίζονται από τις προπαρατεθείσες διατάξεις του Αστικού Κώδικα και του Ν. 3741/1929. Ειδικότερα, αν ο προσδιορισμός των κοινόχρηστων μερών, καθώς και ο τρόπος χρήσης των διηρημένων ιδιοκτησιών και των εξ αδιαιρέτου μερών της οικοδομής, δεν ορίζεται ούτε με τη συστατική της οροφοκτησίας δικαιοπραξία ούτε με ιδιαίτερες συμφωνίες του συνόλου των συνιδιοκτητών (ομόφωνες αποφάσεις των συνιδιοκτητών, που έχουν περιβληθεί τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου και μεταγραφεί), τότε ισχύει ο προσδιορισμός που προβλέπεται από τις προαναφερόμενες διατάξεις και τις οικείες πολεοδομικές διατάξεις. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, κριτήριο για το χαρακτηρισμό πράγματος ως κοινόκτητου και κοινόχρηστου, είναι ο κατά τη φύση του προορισμός για την εξυπηρέτηση των συνιδιοκτητών με την κοινή από αυτούς χρήση του, ανεξαρτήτως του αν πράγματι γίνεται ή όχι χρήση (βλ. ΟλΑΠ 5/1991 ΕλΔ/νη 32.750, ΑΠ 1898/2025, ΑΠ 1593/2025, ΑΠ 1675/2024, ΑΠ 594/2024, ΑΠ 970/2022,) ΑΠ 970/2022, ΑΠ 1143/2021, ΑΠ 932/2021, ΑΠ 166/2020, ΑΠ 1655/2018, ΑΠ 92/2017, ΑΠ 639/2010, ΑΠ 477/1993 ΕλΔ/νη 35. 1350). Δεδομένου δε ότι η θεσπιζόμενη με τα άρθρα 1002 του Α.Κ. και 1 επ. του Ν. 3741/1929 αποκλειστική (χωριστή) κυριότητα επί ορόφου ή τμήματος ορόφου αποτελεί την εξαίρεση του κανόνα “superficies solo cedit” (“τα επικείμενα είκει τοις υποκειμένοις”) που έχει περιληφθεί στο άρθρο 1001 εδάφ. α’ του A.K., οποιοδήποτε μέρος του όλου ακινήτου που δεν ορίσθηκε ή δεν ορίσθηκε εγκύρως με τον συστατικό της οροφοκτησίας τίτλο ότι αποτελεί αντικείμενο της αποκλειστικής κυριότητας κάποιου συνιδιοκτήτη, υπάγεται αυτοδικαίως από τον νόμο, κατ’ εφαρμογήν του ανωτέρω κανόνα, στα αντικείμενα της αναγκαστικής συγκυριότητας επί του εδάφους και θεωρείται κοινόκτητο και κοινόχρηστο μέρος του ακινήτου (Ολ. ΑΠ 23/2000, ΑΠ 1944/2025, ΑΠ 1630/2023, ΑΠ 505/2022, ΑΠ 932/2021, ΑΠ 386/2021, ΑΠ 166/2020). Έτσι κάθε ιδιοκτήτης ορόφου ή διαμερίσματος οικοδομής, για την οποία έχει συσταθεί εγκύρως οριζόντια ιδιοκτησία, δικαιούται σε απόλυτη χρήση του ορόφου ή του διαμερίσματός του και, σε περίπτωση έλλειψης συμφωνίας, έχει δικαίωμα, λόγω της αναγκαίας συγκυριότητάς του επί των κοινοχρήστων μερών της οικοδομής, να κάνει χρήση των κοινόχρηστων μερών της οικοδομής, ήτοι, να ωφελείται από όλες τις χρησιμότητες που μπορούν αυτά να του παράσχουν, καθώς και να επιχειρήσει μεταβολές ή προσθήκες στο διαμέρισμά του και στα αδιαιρέτως κοινά μέρη του οικοδομήματος, καθώς και να προβαίνει στην επισκευή ή ανανέωση αυτών, υπό τον όρο όμως ότι δεν θα παραβλάπτει τον συνήθη προορισμό τους, δεν παραβλάπτει τα δικαιώματα των άλλων ιδιοκτητών και δεν παρεμποδίζει τη σύγχρηση εκ μέρους αυτών, δεν επιφέρει μεταβολές στην αισθητική του κτιρίου, δεν δημιουργεί κίνδυνο για τη στατικότητα της οικοδομής ή των διαμερισμάτων της και δεν θίγει την ασφάλειά τους ή του όλου οικοδομήματος, ούτε μεταβάλει τον συνήθη προορισμό τους, λαμβανομένης υπόψη της καλής πίστης και των χρηστών ηθών (ΟλΑΠ 7/1992 ΕλΔ/νη 1992. 751, ΑΠ 1655/2018, ΑΠ 92/2017). Η ενάσκηση του δικαιώματος κάθε συνιδιοκτήτη για απόλυτη χρήση του διαμερίσματος του και των κοινών μερών του οικοδομήματος πρέπει να γίνεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μην βλάπτονται τα δικαιώματα των λοιπών συνιδιοκτητών. Αυτός ο περιορισμός δεν αφορά απλώς μόνο βλάβη του δικαιώματος τους σύγχρησης των κοινών. Δηλαδή, δεν διασφαλίζει μόνο την ίση και όμοια χρήση των κοινών, αλλά απαιτεί η χρήση να γίνεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε, όχι μόνο να μην βλάπτεται η χρήση των κοινών από τους λοιπούς, αλλά οποιοδήποτε δικαίωμα αυτών από το δεσμό της οροφοκτησίας (βλ. ΟλΑΠ 583/1983, ΑΠ 1471/2003, ΑΠ 1598/1999, ΑΠ 392/1997). Τέτοιο δικαίωμα είναι και αυτό που αφορά στην εμφάνιση του όλου οικοδομήματος κατά τρόπο προσήκοντα στην αισθητική και αρχιτεκτονική κατασκευή του. Επομένως, οποιαδήποτε μεταβολή, με την οποία παραβλάπτεται η εμφάνιση αυτή, ως γενομένη πέραν της αρχιτεκτονικής κατασκευής του κτιρίου, παραβλάπτει και τη χρήση των άλλων οροφοκτητών και είναι, για το λόγο αυτόν, ανεπίτρεπτη (ΑΠ 1349/1990). Μπορούν, πάντως, οι οροφοκτήτες, σύμφωνα με το άρθρ. 4 παρ. 1 του ν. 3741/1929, με ομόφωνη απόφασή τους που πρέπει να καταρτιστεί με συμβολαιογραφικό έγγραφο και να μεταγραφεί να ρυθμίσουν με διαφορετικό τρόπο το δικαίωμα χρήσης επί των κοινόκτητων και κοινόχρηστων μερών και, συγκεκριμένα, να συμφωνήσουν ότι κάποιος συνιδιοκτήτης θα έχει δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης επί των κοινών μερών της οικοδομής και γενικότερα να κανονίσουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της συνιδιοκτησίας, να καθορίσουν γενικές συνελεύσεις και να δώσουν σε καθορισμένη πλειοψηφία, που μπορεί να μεταβληθεί ανάλογα με τη σοβαρότητα των αποφάσεων που πρόκειται να ληφθούν, το δικαίωμα να λαμβάνει, προς το κοινό συμφέρον πάντοτε, κάθε απόφαση που είναι σχετική με τη συντήρηση, βελτίωση και χρήση των κοινών μερών. Οι εν λόγω συμφωνίες συνήθως περιλαμβάνονται στον καταρτιζόμενο με κοινή συναίνεση όλων κανονισμό, χωρίς να αποκλείεται να περιληφθούν και στην ίδια τη συστατική πράξη της οροφοκτησίας (ΑΠ 1675/2024, ΑΠ 92/2017, ΑΠ 298/2015, ΑΠ 1300/2014). Επιτρέπεται επομένως, κατά παρέκκλιση από τα οριζόμενα με την ενδοτικής φύσεως διάταξη του άρθρου 2 του Ν. 3741/1929, με ειδική μεταξύ των συνιδιοκτητών του εδάφους συμφωνία, που καταρτίζεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και καταχωρίζεται στα βιβλία μεταγραφών (άρθρο 5 και 13 παρ. 1 του Ν. 3741/1929), το δικαίωμα να παραχωρηθεί αποκλειστικώς σε κάποιους από τους συνιδιοκτήτες ή και σε έναν από αυτούς η χρήση σε κάποιο από αυτά τα κοινά μέρη (άρθ. 7 παρ. 2 ν. 3741/1929), οπότε η χρήση του δεν ανήκει σε όλους από κοινού τους συνιδιοκτήτες του εδάφους (ΑΠ 1593/2025), διότι έτσι δεν αναιρείται η συγκυριότητα αλλά μόνον η κοινή χρήση του πράγματος (ΑΠ 273/2018, ΑΠ 447/2013). Επίσης, με τον κανονισμό ή με λοιπές (συμβολαιογραφικά καταρτισθείσες και μεταγραμμένες) κοινές μεταξύ όλων των συνιδιοκτητών συμφωνίες, έγκυρα επεκτείνεται η εξουσία χρήσης επί των κοινοκτήτων μερών ή, αντιθέτως, καθιερώνονται επιπρόσθετοι περιορισμοί και απαγορεύσεις, οπότε, εάν με κάποιον όρο απαγορεύεται σε συνιδιοκτήτη η ενέργεια μεταβολών ή η χρήση ορισμένων πραγμάτων, τούτο ισχύει ακόμη και όταν από την απαγορευμένη πράξη δεν παραβλάπτεται η χρήση, ούτε θίγονται τα δικαιώματα των λοιπών συνιδιοκτητών, ούτε μειώνεται η ασφάλεια των ιδιοκτησιών ή του όλου οικοδομήματος, ούτε μεταβάλλεται ο συνήθης προορισμός τους (βλ. ΑΠ 263/2004 ΕλΔ/νη 2004. 792). Αν και πότε θίγονται τα δικαιώματα των λοιπών συνιδιοκτητών ή υπάρχει μεταβολή του συνήθους προορισμού των κοινών μερών με τη χρήση τους από ορισμένους συνιδιοκτήτες, κρίνεται, κατά περίπτωση, με βάση τις συγκεκριμένες συνθήκες και στο πλαίσιο του γενικότερου συμφέροντος της ομαλής λειτουργίας της σχέσεως της οροφοκτησίας (ΑΠ 993/2009). Ειδικότερα, βλαπτική για τα δικαιώματα των λοιπών συνιδιοκτητών είναι η χρήση που μειώνει την ασφάλεια αυτών ή του οικοδομήματος και εμποδίζει ή δυσχεραίνει υπερμέτρως αυτούς στη χρήση των οριζόντιων ιδιοκτησιών τους ή και στη σύγχρηση των κοινών μερών, ενώ μεταβολή του συνήθους προορισμού προκαλείται, όταν η συγκεκριμένη χρήση αλλοιώνει τον προορισμό των κοινών μερών, που ορίζεται με δικαιοπρακτική ρύθμιση ή, σε περίπτωση ελλείψεώς της, προκύπτει από την φύση των πραγμάτων και τον σκοπό, που αυτά υπηρετούν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας στη λειτουργία της οροφοκτησίας, καθώς και από τις συνθήκες της συγκεκριμένης περιπτώσεως. Σημειώνεται, ότι στην έννοια της κατά τα άνω χρήσης από τους άλλους ιδιοκτήτες των κοινόχρηστων μερών, εμπεριέχεται και το δικαίωμα της εμφάνισης του όλου οικοδομήματος κατά τρόπο, που προσήκει στην αισθητική και την αρχιτεκτονική κατασκευή του και, συνεπώς, οποιαδήποτε προσθήκη σ’ αυτό, η οποία παραβλάπτει την εμφάνισή του, ως γενόμενη πέρα από την αρχιτεκτονική κατασκευή του, παραβλάπτει τη χρήση των άλλων οροφοκτητών και είναι από το λόγο αυτό ανεπίτρεπτη (ΑΠ 993/2009). Προσβολή δε της χρήσης των άλλων ιδιοκτητών υπάρχει όταν, εξαιτίας προσθήκης ή διαρρύθμισης σε όροφο ή διαμέρισμα ή οικοδόμημα επιβαρύνεται η χρήση των λοιπών ιδιοκτησιών (βλ. ΕφΛαρ 146/2004 Δικογραφία 2004. 466, ΕφΑθ 1933/2003 ΝοΒ 2003. 1041). Εξάλλου, αν υπάρχει υπέρβαση της χρήσης από συνιδιοκτήτη, δηλαδή, σε κάθε περίπτωση που προσβάλλονται οι εξουσίες ιδιοκτήτη, οι οποίες απορρέουν είτε από τη χωριστή κυριότητά του επί ορόφου ή διαμερίσματος ή οικοδομήματος, είτε από τη συγκυριότητά του επί των κοινών μερών, δηλαδή, εφόσον βλάπτεται στη χρήση της δικής του ιδιοκτησίας ή των κοινών πραγμάτων από τις ενέργειες άλλου συνιδιοκτήτη, δικαιούνται οι λοιποί συνιδιοκτήτες να ζητήσουν την άρση της προσβολής ή της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί και την παράλειψή της στο μέλλον (ΑΠ 1675/2024, ΑΠ 594/2024, ΑΠ 1300/2014, ΑΠ 1090/2014, ΑΠ 151/2014) και την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιούν και εκείνοι στο ίδιο μέτρο τα κοινά πράγματα και, επιπλέον, δικαιούνται να αντιταχθούν σε κάθε κατασκευή, προσθήκη ή διαρρύθμιση που προσβάλλει την εμφάνιση του όλου οικοδομήματος, διότι έτσι παραβλάπτεται και το δικαίωμα χρήσης των ιδίων (βλ. ΟλΑΠ 8/2002 ΝοΒ 2003. 649) και δεν ενέχει, άνευ άλλου, καταχρηστικότητα, ακόμη και αν πέρασαν πολλά έτη από τις βλαπτικές ενέργειες (ΑΠ 1898/2025, ΑΠ 1630/2023, ΑΠ 932/2021, ΑΠ 532/2019, ΑΠ 40/2007, ΑΠ 463/2003). Το δε ζήτημα του πότε υπάρχει υπέρβαση ή εάν οι μεταβολές ή προσθήκες επί του κοινού μέρους είναι επιτρεπτές ή όχι, είναι θέμα πραγματικό και κρίνεται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ανάλογα με τις ιδιαίτερες συνθήκες της οριζόντιας και κάθετης ιδιοκτησίας, τις επιμέρους ανάγκες των διαιρετών ιδιοκτησιών και το σκοπό που εξυπηρετεί το κοινό μέρος που υφίσταται τη μεταβολή ή την προσθήκη στη λειτουργία της όλης ιδιοκτησίας. Επιπλέον, στο πλαίσιο των αρχών εφαρμογής των αντίστοιχων διατάξεων του Ν. 3741/1929, εφαρμόζονται συμπληρωματικώς και οι διατάξεις του Γ.Ο.Κ., με τις οποίες ορίζεται, μεταξύ άλλων, και ότι κοινής χρήσης χώροι του κτιρίου και του οικοπέδου είναι οι χώροι που προορίζονται για χρήση από όλους τους ενοίκους του κτιρίου και ότι ο υποχρεωτικός ακάλυπτος χώρος του οικοπέδου πρέπει να είναι προσπελάσιμος από τους χώρους κοινής χρήσης του κτιρίου (βλ. ΑΠ 92/2017). Εξάλλου, στις διαφορές από το άρθρο 17 παρ. του Κ.Πολ.Δ. νομιμοποιείται ενεργητικώς και παθητικώς, πλην του διαχειριστή, τόσο ο ψιλός κύριος, όσο και ο επικαρπωτής ως εξ ιδίου φορέας του δικαιώματος καθένας, αφού ο όρος «ιδιοκτήτες» και «συνιδιοκτήτες» που χρησιμοποιείται στη διάταξη του άρθρου 17 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ. και στις διατάξεις του Ν. 3741/1929, αναφέρεται στη συνήθη περίπτωση, κατά την οποία η ψιλή κυριότητα είναι ενωμένη με την επικαρπία (βλ. ΟλΑΠ 8/2002 ΕλΔ/νη 43. 683). Περιλαμβάνεται, επίσης, στον ανωτέρω όρο και ο κύριος, ψιλός κύριος ή επικαρπωτής μελλοντικής οριζόντιας ιδιοκτησίας, υπέρ του οποίου έχει παρακρατηθεί το δικαίωμα της καθ’ ύψος επέκτασης της ήδη υπάρχουσας οικοδομής.
Περαιτέρω, η απαγόρευση, από τα πιο πάνω άρθρα του Ν. 3741/1929, του κυρίου ορόφου ή διαμερίσματος ορόφου πολυώροφης οικοδομής, που υπάγεται στο σύστημα της οριζόντιας ιδιοκτησίας του νόμου αυτού και των άρθρων 1002 και 1117 Α.Κ., να ενεργεί κατασκευές στους κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής, που είναι αντίθετες στο Ν. 3741/1929, στη συστατική πράξη της οροφοκτησίας ή στον κανονισμό (όταν υπάρχει), οι οποίες παρεμποδίζουν τη σύγχρηση των κοινόχρηστων αυτών χώρων από τους κυρίους των λοιπών αυτοτελών οριζόντιων ιδιοκτησιών, δεν αίρεται από την, κατά τις οικείες πολεοδομικές διατάξεις, νομιμοποίηση των κατασκευών αυτών και την εξαίρεσή τους από την κατεδάφιση, με την πληρωμή των σχετικών προστίμων της πολεοδομικής αρχής, η οποία δεν ασκεί έννομη επιρροή και αλυσιτελώς προβάλλεται, σε κάθε περίπτωση, από τον εναγόμενο, αφού, ούτε νομιμοποιούνται οι κατασκευές αυτές έναντι των λοιπών συνιδιοκτητών της οικοδομής με την πληρωμή των σχετικών προστίμων της πολεοδομικής αρχής και την εξαίρεσή τους από την κατεδάφιση, όταν με αυτές βλάπτονται τα δικαιώματα των τελευταίων, ούτε ακόμη οι πολεοδομικές διατάξεις κατισχύουν του κανονισμού της πολυκατοικίας. Και τούτο, διότι, με τον τρόπο αυτό, οι εν λόγω κατασκευές ούτε νομιμοποιούνται έναντι των λοιπών συνιδιοκτητών της οικοδομής, ούτε παύει η εξ αυτών παρακώλυση της ελεύθερης και απρόσκοπτης χρήσης των κοινόχρηστων πραγμάτων από τους λοιπούς συνιδιοκτήτες (ΑΠ 594/2024, ΑΠ 970/2022, ΑΠ 881/2019, ΑΠ 442/2019, ΑΠ 70/2019, ΑΠ 1655/2018, ΑΠ 1300/2014, ΑΠ 1640/2011, ΑΠ 907/2009). Η νομιμοποίηση, εν προκειμένω, θα ήταν δυνατόν να ισχύει και έναντι των λοιπών συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας αν πριν την κατασκευή του αυθαιρέτου κτίσματος είχε προηγηθεί απόφαση των 2/3 των συνιδιοκτητών της πολυώροφης οικοδομής όπου βρίσκεται το ακίνητο, σύμφωνα με τα οριζόμενα στον κανονισμό της, όπου ορίζεται ότι εις τα κοινά και κοινόχρηστα και σε κάθε τι που έχει άμεση ή έμμεση σχέση με την όλη εμφάνιση του κτιρίου ουδεμία μετατροπή, αφαίρεση και πρόσθεση επιτρέπεται χωρίς έγγραφη έγκριση των 2/3 των συνιδιοκτητών, οπότε, με τη μεταγενέστερη τακτοποίηση της αυθαίρετης κατασκευής δεν θα διέτρεχε τον κίνδυνο, κατόπιν αγωγής συνιδιοκτήτη της πολυκατοικίας του, να κατεδαφιστεί αυτή (βλ. ΑΠ 70/2019). Όμως, εάν οι ανωτέρω απαγορεύσεις, εξεταζόμενες καλόπιστα και κατά τα συναλλακτικά ήθη, δεν δικαιολογούνται σε σχέση με τον προορισμό, τον χαρακτήρα, τη θέση κ.λπ. της οροφοκτησίας, τότε, μόνον, παρίστανται αυθαίρετες και μη ανταποκρινόμενες προς τον οικονομικό και κοινωνικό σκοπό της οροφοκτησίας και δύνανται, κατά το άρθρο 281 Α.Κ., να θεωρηθούν καταχρηστικές (ΑΠ 70/2019, ΑΠ 166/1988, ΑΠ 2156/1984). Επίσης και η αξίωση με την οποία επιδιώκεται η συμμόρφωση στις διατάξεις της περί οριζοντίου ιδιοκτησίας νομοθεσίας, μπορεί να αποκρουστεί ως καταχρηστική, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 281 Α.Κ., όταν η άσκησή της υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη, ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος (ΑΠ 1441/2022, ΑΠ 970/2022). Η υπέρβαση αυτή είναι προφανής όταν η συμπεριφορά του ενάγοντος απέναντι στον εναγόμενο υπήρξε τέτοια, ώστε να δημιουργήσει στον τελευταίο την πεποίθηση ότι δεν θα ασκηθεί το ένδικο δικαίωμα, η ικανοποίηση του οποίου θα ήταν γι’ αυτόν (εναγόμενο) ιδιαίτερα επαχθής οικονομικώς. Επίσης, η υπέρβαση αυτή είναι προφανής και όταν η ικανοποίηση του προβαλλόμενου από τον ενάγοντα δικαιώματος προκαλεί την έντονη εντύπωση αδικίας σε σχέση με το όφελος που θα αποκομίσει ο δικαιούχος (βλ. ΑΠ 442/2019, ΑΠ 521/2011, ΑΠ 381/2009). Η διάταξη δε του άρθρου 281 Α.Κ., έχει εφαρμογή ως προς όλα τα δικαιώματα και επομένως και ως προς τα δικαιώματα των δικαιούχων των επιμέρους ιδιοκτησιών, τα οποία απορρέουν από τη σύσταση της οροφοκτησίας (ΑΠ 1871/1985). Ειδικότερα, κατά το άρθρο 281 Α.Κ., η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, “καλή πίστη” θεωρείται η συμπεριφορά του χρηστού και συνετού ανθρώπου, που επιβάλλεται κατά τους συνηθισμένους τρόπους ενέργειας, ενώ, ως κριτήριο των “χρηστών ηθών” χρησιμεύουν οι ιδέες του, κατά γενική αντίληψη, χρηστώς και εμφρόνως σκεπτόμενου ανθρώπου. Για να θεωρηθεί η άσκηση δικαιώματος ως καταχρηστική, κατά την εν λόγω διάταξη θα πρέπει η προφανής υπέρβαση των ορίων, που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή ο οικονομικός σκοπός του δικαιώματος, να προκύπτει από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου ή από την πραγματική κατάσταση που δημιουργήθηκε ή τις περιστάσεις που μεσολάβησαν ή από άλλα περιστατικά, τα οποία, χωρίς κατά νόμο να εμποδίζουν την γένεση ή επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή την άσκησή του, κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου (ΑΠ 70/2019, ΑΠ 1658/2017, ΑΠ 151/2014). Για την εφαρμογή της διάταξης αυτής, δεν αρκεί καταρχάς μόνη η επί μακρό χρόνο αδράνεια του δικαιούχου να ασκήσει το δικαίωμά του, ούτε η καλόπιστη πεποίθηση του υπόχρεου ότι δεν υπάρχει το δικαίωμα κατ’ αυτού, ή ότι δεν πρόκειται τούτο να ασκηθεί, ούτε, κατ’ ανάγκην, από την άσκησή του να δημιουργούνται απλώς δυσμενείς ή και αφόρητες επιπτώσεις για τον υπόχρεο, αλλά απαιτείται, κατά περίπτωση, συνδυασμός των ανωτέρω και, γενικώς, η συνδρομή ιδιαιτέρων περιστάσεων, αναγόμενων στη συμπεριφορά τόσο του δικαιούχου όσο και του υπόχρεου, εφόσον όμως, αυτή του τελευταίου τελεί σε αιτιώδη σχέση με εκείνη του δικαιούχου και δεν είναι άσχετη με αυτήν, ώστε η άσκηση του δικαιώματος να αποβαίνει αντίθετη στις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου (βλ. ΟλΑΠ 33/2005, ΑΠ 1370/2019, ΑΠ 881/2019, ΑΠ 207/2014). Έτσι, το δικαίωμα θεωρείται ότι ασκείται καταχρηστικώς όταν η συμπεριφορά του δικαιούχου που προηγήθηκε ή η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε ή οι περιστάσεις που μεσολάβησαν, χωρίς κατά νόμο να εμποδίζουν τη γένεση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή τη μεταγενέστερη άσκησή του, κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, αφού τείνουν στην ανατροπή κατάστασης που δημιουργήθηκε υπό ορισμένες ειδικές συνθήκες και διατηρήθηκε για πολύ χρόνο με το επακόλουθο να συνεπάγεται επαχθείς συνέπειες για τον υπόχρεο. Απαιτείται, δηλαδή, για να χαρακτηριστεί καταχρηστική η άσκηση του δικαιώματος, να έχει δημιουργηθεί στον υπόχρεο, από τη συμπεριφορά του δικαιούχου σε συνάρτηση με εκείνη του υπόχρεου, και μάλιστα ευλόγως, η πεποίθηση ότι ο δικαιούχος δεν πρόκειται να ασκήσει το δικαίωμά του. Απαιτείται, ακόμη, οι πράξεις του υπόχρεου και η δημιουργηθείσα από αυτόν κατάσταση, που συνεπάγεται ιδιαιτέρως επαχθείς για τον ίδιο επιπτώσεις, να τελούν σε ουσιώδη σχέση με την προηγούμενη συμπεριφορά του δικαιούχου. Το ζήτημα δε, αν οι συνέπειες που συνεπάγεται η άσκηση του δικαιώματος είναι επαχθείς για τον υπόχρεο, πρέπει να αντιμετωπίζεται σε συνάρτηση με τις αντίστοιχες συνέπειες που μπορεί να επέλθουν σε βάρος του δικαιούχου από την παρακώλυση της ικανοποίησης του δικαιώματος του (βλ. ΟλΑΠ 7/2002, ΑΠ 1052/2021, ΑΠ 514/2021, ΑΠ 521/2011). Επομένως, από το άρθρο 281 Α.Κ. προκύπτει ότι τάσσονται ως αντικειμενικά κριτήρια άσκησης των δικαιωμάτων : (α) η καλή πίστη, δηλαδή, η στον έντιμο και εχέφρονα άνθρωπο υπαγορευόμενη συμπεριφορά, (β) ή τα χρηστά ήθη, δηλαδή, οι ιδέες του, κατά γενική αντίληψη, ηθικού και συνετού, μέσου κοινωνικού ανθρώπου, (γ) ή ο εγκείμενος στο δικαίωμα κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του και απαγορεύεται η άσκησή του όταν υπερβαίνει καταφανώς τα τασσόμενα με τα κριτήρια αυτά ακραία όρια, είτε διότι προηγήθηκε μακρά αδράνεια του δικαιούχου, που δημιούργησε εύλογη πεποίθηση στον υπόχρεο ότι δεν θα ασκηθεί το δικαίωμα, του οποίου η άσκηση πλέον συνεπάγεται δυσανάλογα μεγαλύτερη ζημία για τον δικαιούχο από την ωφέλεια που προσδοκά από την άσκησή του ο υπόχρεος (ΟλΑΠ 2101/1984), είτε διότι η προηγηθείσα της άσκησης του δικαιώματος συμπεριφορά του δικαιούχου καθ’ εαυτή και η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά το μεσολαβήσαν χρονικό διάστημα δεν δικαιολογούν επαρκώς τη μεταγενέστερη άσκησή του, από την οποία προκύπτει προφανής υπέρβαση των ορίων της καλής πίστης (ΟλΑΠ 62/1990), είτε για άλλους λόγους, εφόσον τα προβαλλόμενα και αποδεικνυόμενα με αυτοτελή ισχυρισμό πραγματικά περιστατικά μπορούν να υπαχθούν σε μία από τις προαναφερόμενες περιπτώσεις υπέρβασης των ανεκτών από το νόμο ορίων άσκησης του δικαιώματος (πρβλ. ΟλΑΠ 472/1983). Ωστόσο, δεν αποτελεί ισχυρισμό (δικαιοκωλυτική ένσταση), κατ’ άρθρο 281 Α.Κ., η αμφισβήτηση της ύπαρξης αυτού καθ’ εαυτού του δικαιώματος του ενάγοντος, λόγω, είτε μη επέλευσης των σχετικών δικαιογόνων πραγματικών περιστατικών ή λόγω επέλευσης δικαιοφθόρων (αποσβεστικών περιστατικών), καθότι, η εν λόγω διάταξη δεν δύναται να αντιταχθεί κατά δικαιωμάτων, αλλά του τρόπου άσκησής τους κατά τις άνω προϋποθέσεις (βλ. ΕφΘεσ 601/2005 ΝοΒ 53. 1119), ήτοι, η εφαρμογή της προϋποθέτει ότι ο ενιστάμενος καταφάσκει την ύπαρξη του δικαιώματος (βλ. ΕφΘεσ 721/2010 Αρμ 2011. 951). Πάντως, η άσκηση του δικαιώματος άρσης της προσβολής ή της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί επί του κοινού πράγματος και επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, ώστε να αποκατασταθεί η χρήση του κοινού πράγματος στο ίδιο μέτρο από όλους τους συνιδιοκτήτες, η οποία στηρίζεται στις διατάξεις του Ν. 3741/1929, δεν θεωρείται καταχρηστική (άρθρο 281 ΑΚ), εξαιτίας και μόνον της παρέλευσης ακόμη και πολλών ετών από τις βλαπτικές ενέργειες, καθώς κανένας συνιδιοκτήτης δεν μπορεί να απωλέσει με αχρησία το δικαίωμα συμμετοχής του στην κοινή χρήση των κοινοχρήστων μερών έχει το δικαίωμα να ζητήσει με αγωγή την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση. Το δικαίωμα δε αυτό ασκείται σύμφωνα με τις πιο πάνω διατάξεις νόμου και δεν ασκείται καταχρηστικά ακόμη και αν παρήλθαν πολλά έτη από τη βλαπτική ενέργεια (ΑΠ 70/2019, ΑΠ 1471/2003, ΑΠ 463/2003). Ομοίως, οι διατάξεις του κανονισμού και των συμφωνιών (μεταξύ των οποίων και εκείνες που χαρακτηρίζουν ορισμένα μέρη της οικοδομής ως κοινόκτητα ή κοινόχρηστα) δεν καταργούνται ούτε από τυχόν αχρησία τους, ούτε από την κατ’ επανάληψη παράβασή τους από ορισμένους συνιδιοκτήτες (βλ. ΕφΠειρ 1227/2005 ΠειρΝομ 2006. 29). Η αξίωση, με την οποία επιδιώκεται η συμμόρφωση στις διατάξεις της περί οριζοντίου ιδιοκτησίας νομοθεσίας, δύναται να αποκρουστεί ως καταχρηστική, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 281 Α.Κ., τότε μόνον, όταν η άσκησή της υπερβαίνει προφανώς τα όρια, που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη, ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Η υπέρβαση αυτή είναι προφανής όταν η συμπεριφορά του ενάγοντος απέναντι στον εναγόμενο υπήρξε τέτοια, ώστε να δημιουργήσει στον τελευταίο την πεποίθηση ότι δεν θα ασκηθεί το ένδικο δικαίωμα, η ικανοποίηση του οποίου θα ήταν γι’ αυτόν (εναγόμενο) ιδιαίτερα επαχθής οικονομικώς. Επίσης, η υπέρβαση αυτή είναι προφανής και όταν η ικανοποίηση του προβαλλόμενου από τον ενάγοντα δικαιώματος προκαλεί την έντονη εντύπωση αδικίας σε σχέση με το όφελος που θα αποκομίσει ο δικαιούχος (βλ. ΑΠ 442/2019, ΑΠ 381/2009).
Στην προκείμενη περίπτωση με την από 11-11-2024 (αριθ. έκθ. κατάθ. Γ.Α.Κ. …./Α.Κ.Δ. …./21-11-2024) αγωγή, οι ενάγουσες [και ήδη εκκαλούσες της από 26-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …./ΕΑΚ …./26-9-2025) έφεσης -εφεσίβλητες της από 25-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …./ΕΑΚ …../25-9-2025) έφεσης των εναγομένων], ισχυρίστηκαν ότι έχουν την ψιλή κυριότητα κατά ποσοστό ½ εξ αδιαιρέτου η καθεμία των ειδικότερα περιγραφομένων στην αγωγή δύο οριζοντίων ιδιοκτησιών, που βρίσκονται στην πολυόροφη οικοδομή επί της οδού …………….στον Πειραιά και ότι έχουν το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης του ακάλυπτου χώρου της εν λόγω οικοδομής. Ότι οι εναγόμενοι [και ήδη εκκαλούντες της από 25-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …../ΕΑΚ ……/25-9-2025) έφεσης -εφεσίβλητοι της από 26-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …../ΕΑΚ …../26-9-2025) έφεσης των εναγουσών], είναι ιδιοκτήτες των ειδικότερα περιγραφομένων στην αγωγή οριζοντίων ιδιοκτησιών, ο καθένας αντίστοιχα, που βρίσκονται στην ίδια ως άνω πολυόροφη οικοδομή, η οποία έχει υπαχθεί, δυνάμει της αναφερόμενης στην αγωγή πράξης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας που μεταγράφηκε νόμιμα, στο σύστημα της κατ’ ορόφους ιδιοκτησίας των άρθρων 1002, 1117 Α.Κ. και του Ν. 3741/1929 περί οριζόντιας ιδιοκτησίας, χωρίς όμως να έχει συσταθεί κανονισμός αναφορικά με τον τρόπο χρήσεως των διηρημένων ιδιοκτησιών και των εξ αδιαιρέτου μερών της οικοδομής. Ότι οι εναγόμενοι, χωρίς τη συναίνεσή τους (των εναγουσών), προέβησαν σε αυθαίρετες κατασκευές, εμποδίζοντας τη χρήση των κοινόκτητων και κοινόχρηστων χώρων από τους λοιπούς συνιδιοκτήτες, αλλοίωσαν τις όψεις της οικοδομής παραβλάπτοντας αισθητικά την εμφάνισή της κατά παράβαση της οικοδομικής άδειας και χρησιμοποιώντας αποκλειστικά ακάλυπτο χώρο του ακινήτου, στον οποίο οι ενάγουσες έχουν την αποκλειστική χρήση, όπως οι παραπάνω ενέργειες από κάθε εναγόμενο, περιγράφονται ειδικότερα στο δικόγραφο της αγωγής. Ζήτησαν δε, με απόφαση που θα κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή και με απειλή χρηματικής ποινής ύψους 1.000 ευρώ και προσωπικής κράτησης τριών μηνών σε βάρος των εναγομένων για την περίπτωση μη συμμόρφωσής τους προς τις διατάξεις της εκδοθησόμενης απόφασης, 1) να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, εντός τριών μηνών από την επίδοση της εκδοθησομένης απόφασης, να κατεδαφίσουν και να αφαιρέσουν τις αναφερόμενες στην αγωγή αυθαίρετες προσθήκες και κατασκευές και να αποκαταστήσουν τα πράγματα σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, όπως ειδικότερα αναφέρεται για κάθε εναγόμενο, και συγκεκριμένα : Ι) ο πρώτος εναγόμενος : Α) να κατεδαφίσει τον τοίχο μήκους 7,30 μ. και ύψους 2,70 μ., που έχει κατασκευάσει για να διαχωρίσει το κατάστημα του ισογείου από τον κοινόχρηστο διάδρομο της κεντρικής εισόδου του κτιρίου, Β) να αφαιρέσει την πόρτα που τοποθέτησε σε αυτόν και να κλείσει το άνοιγμα με τοίχο, ώστε να μην επικοινωνεί το κατάστημα του ισογείου με την κοινόχρηστη κεντρική είσοδο του κτιρίου, Γ) να ανοίξει το καταργηθέν παράθυρο πλάτους 0,60 μ. και ύψους 1,00 μ., στη νοτιοδυτική πλευρά της ιδιοκτησίας του (πίσω πλευρά του κτιρίου) και να τοποθετήσει στο άνοιγμα αυτό κατάλληλο λευκό κούφωμα αλουμινίου, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας και να αφαιρέσει την πόρτα πλάτους 1,55 μ. και ύψους 2,85 μ., που υπάρχει στη νοτιοδυτική πλευρά της οριζόντιας ιδιοκτησίας του (πίσω πλευρά του κτιρίου), να κλείσει το άνοιγμα και να ανοίξει στη θέση του το καταργηθέν δεύτερο παράθυρο, τοποθετώντας στο άνοιγμα αυτό κατάλληλο λευκό κούφωμα αλουμινίου, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, Δ) να κατεδαφίσει τον τοίχο, που έχει κατασκευάσει στον χώρο της στοάς (μπροστινή πλευρά του κτιρίου προς την οδό ……………), μήκους 2,90 μ. και ύψους 3,00 μ., καθώς και τη βιτρίνα με τζαμαρία, που βρίσκεται μπροστά από τον τοίχο αυτόν και Ε) να αφαιρέσει τη διαφημιστική πινακίδα και την τέντα, που βρίσκονται στην πρόσοψη του καταστήματός του και επί του εμπρόσθιου εξωτερικού τοίχου του κτιρίου και να αφαιρέσει το σιδερένιο ρολό ασφαλείας, πλάτους 4,30 μ. και ύψους 3,00 μ., που υπάρχει εξωτερικά των μπροστινών κουφωμάτων του καταστήματός του, και ΙΙ) η δεύτερη εναγόμενη : Α) να ανοίξει τη βεράντα, στη νοτιοανατολική πλευρά της οριζόντιας ιδιοκτησίας της, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομής άδειας και να ανοίξει το παράθυρο του κοινόχρηστου κλιμακοστασίου, που οδηγεί από τον ημιώροφο στο δώμα και Β) να αφαιρέσει από την μπροστινή πλευρά της οριζόντιας ιδιοκτησίας της (πρόσοψη του κτιρίου προς την οδό ……………) τα εξωτερικά παράθυρα, τα οποία είναι σταθερά και σε μορφή τριών καμάρων, συνολικού μήκους 6,50 μ. και ύψους 1,50 μ. και στη θέση τους να τοποθετήσει τα τρία επάλληλα λευκά αλουμινίου παράθυρα, που προβλέπονται στην οικοδομική άδεια και να ανοίξει στην πίσω πλευρά της ιδιοκτησίας της (πίσω πλευρά του κτιρίου προς τον ακάλυπτο χώρο) το καταργηθέν παράθυρο, αφαιρώντας τα υαλότουβλα πλάτους 2,00 μ. και ύψους 1,30 μ., τοποθετώντας στο άνοιγμα αυτό κατάλληλο λευκό κούφωμα αλουμινίου, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, επαναφέροντας το παράθυρο του WC στις νόμιμες διαστάσεις, αντί για πλάτος 2,00 μ. και ύψος 1,30 μ., σε πλάτος 0,60 μ. και ύψος 1,00 μ., όπως προβλέπεται στην οικοδομική άδεια, άλλως να επιτραπεί στις ενάγουσες να προβούν στην κατεδάφιση και αφαίρεση των αυθαίρετων προσθηκών και κατασκευών και να αποκαταστήσουν τα πράγματα σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας με δαπάνες των εναγομένων, 2)να απαγορευτεί στον πρώτο των εναγομένων η χρήση του ακάλυπτου χώρου του οικοπέδου και να υποχρεωθεί να απομακρύνει όλα τα αντικείμενα που έχει τοποθετήσει επ’αυτού, άλλως να επιτραπεί στις ενάγουσες με δαπάνη του πρώτου εναγομένου, 3)να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να παραλείπουν στο μέλλον οποιαδήποτε προσβολή του δικαιώματός τους (των εναγουσών) για απόλυτη και ανεμπόδιστη χρήση των κοινοχρήστων και κοινοκτήτων χώρων και μερών της όλης οικοδομής και να υποχρεωθεί ο πρώτος εναγόμενος να παραλείπει στο μέλλον οποιαδήποτε προσβολή του δικαιώματός τους για αποκλειστική χρήση του ακάλυπτου χώρου του οικοπέδου, καθώς και να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στην καταβολή της δικαστικής τους δαπάνης. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφαση απέρριψε την αγωγή ως αόριστη α)ως προς τα αιτήματα για τις οποίες δεν προσδιοριζόταν ο χρόνος τέλεσής τους, καθώς και β)ως προς το αίτημα περί παράλειψης στο μέλλον οποιασδήποτε προσβολής του δικαιώματος τους για απόλυτη και ανεμπόδιστη χρήση εν γένει των κοινόχρηστων και κοινοκτήτων χώρων και μερών της όλης οικοδομής, καθόσον δεν γίνεται σαφής προσδιορισμός αυτών και στη συνέχεια, αφού έκρινε την αγωγή παραδεκτή ως προς τα λοιπά αιτήματά της (αυθαιρεσίες α, β, στ και αίτημα ΙΑ, Β και ΙΙΑ), έκρινε αυτή νόμιμη, πλην του αιτήματος της προθεσμίας εντός της οποίας οφείλουν οι εναγόμενοι να προβούν στην καθαίρεση των επίδικων κατασκευών και αποκατάσταση των πραγμάτων σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, και του αιτήματος περί απειλής προσωπικής κράτησης και χρηματικής ποινής σε βάρος των εναγομένων, τα οποία απορρίφθηκαν ως μη νόμιμα και μετά από την εκτίμηση των αποδείξεων, έκανε δεκτή ως ουσία βάσιμη την ένσταση περί καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος ως προς το υπό στοιχεία Β αίτημα της αγωγής και έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή ως κατ΄ουσίαν βάσιμη, υποχρέωσε τον πρώτο εναγόμενο να κατεδαφίσει τον περιγραφόμενο στο διατακτικό της εκκαλουμένης τοίχο, άλλως επέτρεψε στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής του, να προβούν στην κατεδάφιση με δαπάνες που θα καταλογισθούν στον πρώτο εναγόμενο, υποχρέωσε τη δεύτερη εναγόμενη να ανοίξει τη βεράντα και το παράθυρο που περιγράφονται στο διατακτικό της εκκαλουμένης, άλλως επέτρεψε στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής της, να προβούν στην αφαίρεση των αυθαίρετων προσθηκών και κατασκευών και στην αποκατάσταση των πραγμάτων σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, με δαπάνες που θα καταλογισθούν στη δεύτερη εναγόμενη και συμψήφισε στο σύνολό τους τη δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων. Κατά της παραπάνω απόφασης παραπονούνται με τις κρινόμενες εφέσεις οι εκκαλούντες για τους αναφερόμενους σε κάθε έφεση λόγους, που ανάγονται σε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητούν α)οι μεν εκκαλούντες της από 25-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …./ΕΑΚ ……/25-9-2025) έφεσης (εναγόμενοι), να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση ώστε να απορριφθεί στο σύνολό της η αγωγή, καθώς και να καταδικαστούν οι εφεσίβλητες στα δικαστικά τους έξοδα, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, β)οι δε εκκαλούσες της από 26-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …./ΕΑΚ ……/26-9-2025) έφεσης (ενάγουσες), να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση κατά τα προσβαλλόμενα με την έφεση κεφάλαια ώστε να γίνει δεκτή ως κατ΄ουσίαν βάσιμη στο σύνολό της η αγωγή, καθώς και να καταδικαστούν οι εφεσίβλητοι στα δικαστικά τους έξοδα, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
Οι ενάγουσες και ήδη εκκαλούσες της από 26-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …../ΕΑΚ ……/26-9-2025) με τους πρώτο και τρίτο των λόγων της έφεσης, αποδίδουν στην εκκαλουμένη απόφαση την πλημμέλεια περί εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής του νόμου κατά το μέρος που απέρριψε την αγωγή ως αόριστη ως προς τις υπό στοιχεία γ, δ, ε και ζ αναφερόμενες στην αγωγή αυθαιρεσίες των εφεσίβλητων και αναφορικά με τη χρήση του ακάλυπτου χώρου. Οι προβαλλόμενοι λόγοι έφεσης είναι βάσιμοι, καθόσον, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη, η αγωγή δεν έπασχε αοριστία, αφού αρκεί για το ορισμένο της να αναφέρει τις παραβάσεις και την προέλευσή τους, ενώ για το ορισμένο αυτής δεν είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός του ακριβούς χρόνου που τελέστηκαν οι συγκεκριμένες παραβιάσεις. Επομένως από το περιεχόμενο της κρινόμενης αγωγής που εκτέθηκε πιο πάνω προκύπτει ότι οι ενάγουσες περιέλαβαν για το ορισμένο αυτής, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην παραπάνω μείζονα σκέψη, όλα εκείνα τα στοιχεία που αποτελούν προϋποθέσεις για το ορισμένο αυτής και το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που απέρριψε την αγωγή ως αόριστη για τις υπό στοιχεία γ, δ, ε και ζ αναφερόμενες στην αγωγή αυθαίρετες παραβάσεις (υπό στοιχεία Ι.Γ, Δ, Ε και ΙΙ, Β αιτήματα) καθώς και για αυτές που αφορούν τον ακάλυπτο χώρο και τα σχετικά αιτήματα, έσφαλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων των άρθρων 118, 117, 216 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., 4 του Ν. 3741/1929 και οι σχετικοί λόγοι της έφεσης πρέπει να γίνουν δεκτοί ως κατ’ουσίαν βάσιμοι, γι’ αυτό και πρέπει να γίνει δεκτή η από 26-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …./ΕΑΚ ……./26-9-2025) έφεση, να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση κατά το μέρος που απέρριψε την αγωγή ως αόριστη ως προς τα ανωτέρω, να διακρατηθεί και να δικασθεί η υπόθεση κατά το τούτο από το παρόν Δικαστήριο (ΚΠολΔ 535 παρ. 1) και να ερευνηθεί η αγωγή και κατά τις ανωτέρω παραβάσεις και τα αντίστοιχα αιτήματά της ως προς τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα αυτής. Κατόπιν αυτών, η κρινόμενη αγωγή κατά τα ανωτέρω αιτήματά της είναι παραδεκτή και νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις που παρατέθηκαν στη μείζονα σκέψη και σε αυτές των άρθρων 945 και 176 ΚΠολΔ και επομένως, πρέπει η αγωγή να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ουσίαν. Σημειώνεται τέλος, ότι ως προς τα λοιπά αιτήματα της αγωγής που απορρίφθηκαν κατά τα προαναφερόμενα λόγω αοριστίας και ως μη νόμιμα, δεν προσβάλλονται με τους λόγους των εφέσεων.
Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων, που εξετάστηκαν ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού, καθώς και όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, που προσκομίζονται νομίμως μετ’επικλήσεως από τους διαδίκους, την από Απρίλιος 2024 τεχνική έκθεση φωτοερμηνείας του τοπογράφου μηχανικού …….., την από 23-1-2025 τεχνική έκθεση του αρχιτέκτονα μηχανικού ……….. και την τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού . ……., που συντάχθηκαν με την επιμέλεια των εκκαλούντων -εφεσίβλητων (εναγομένων) και προσκομίζονται μετ’επικλήσεως από τους τελευταίους και εκτιμώνται κατ’άρθρα 390, 391 επ. Κ.Πολ.Δ., συμπεριλαμβανομένων και των προσκομιζομένων μετ’επικλήσεως από τους διαδίκους φωτογραφιών, των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητείται (άρθρα 444 παρ. 1 περ. γ, 448 παρ. 2, 457 παρ. 4 του Κ.Πολ.Δ.), καθώς και αυτών που προσκομίζονται το πρώτον ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και δεν συντρέχει λόγος απόκρουσης αυτών (άρθρο 529 Κ.ΠολΔ.), εκτιμώμενα είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (ΑΠ 1286/2003 ΧρΙΔ 2004.245, ΑΠ 1428/2000 ΕλλΔνη 2000.678), αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : Δυνάμει της με αριθ. ……./29-7-1994 πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, του Συμβολαιογράφου Πειραιά …….., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Πειραιά (τόμος …. αριθ. …….), η ……… (γιαγιά των διαδίκων), ο ……….. (πατέρας των εναγουσών) και η …………… (μητέρα των εναγομένων), συγκύριοι κατά ποσοστό 60/100 εξ αδιαιρέτου η πρώτη και κατά 20/100 εξ αδιαιρέτου ο καθένας από τους λοιπούς, ενός οικοπέδου έκτασης κατά τον τίτλο κτήσης 162,70 τ.μ. και κατά νεότερη καταμέτρηση 168,19 τ.μ., που βρίσκεται στο Δήμο Πειραιά στην οδό …………….., υπήγαγαν το ως άνω ακίνητο και τα κτίσματα που επρόκειτο να ανεγερθούν στις διατάξεις του ν 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 του Α.Κ. και συνέστησαν αυτοτελείς και ανεξάρτητες οριζόντιες ιδιοκτησίες σε οικοδομή αποτελούμενη από υπόγειο, ισόγειο, ημιώροφο και δώμα, ήτοι α) την αποθήκη του υπογείου ορόφου (ΚΑΕΚ ……..) αποτελούμενη από έναν ενιαίο χώρο, επιφάνειας 73 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας εξ αδιαιρέτου επί του οικοπέδου 100/1000, στην οποία ανήκει κατ’αποκλειστική χρήση ο ακάλυπτος χώρος του οικοπέδου και περιήλθε κατά κυριότητα στον …………, β) το κατάστημα του ισογείου (ΚΑΕΚ …/…….), αποτελούμενο από έναν ενιαίο χώρο με WC και προθάλαμο, επιφάνειας 60 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας εξ αδιαιρέτου επί του οικοπέδου 300/1000, στο οποίο ανήκει κατ’αποκλειστική χρήση η στοά πλάτους 3,50 μ., πλην του χώρου προσπελάσεως προς την είσοδο της πολυκατοικίας που αποτελεί κοινόχρηστο και κοινόκτητο χώρο, και περιήλθε κατά πλήρη κυριότητα στην ………., γ) το κατάστημα -αίθουσα του ημιωρόφου (ΚΑΕΚ ……….4), αποτελούμενο από μία ενιαία αίθουσα με WC και προθάλαμο, επιφάνειας 73 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας εξ αδιαιρέτου επί του οικοπέδου 100/1000, στο οποίο ανήκει κατ’αποκλειστική χρήση η βεράντα επιφάνειας 2,80 τ.μ., και περιήλθε κατά πλήρη κυριότητα στην ………… και δ) το δικαίωμα υψούν (ΚΑΕΚ ……..), επιφάνειας 509 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας εξ αδιαιρέτου επί του οικοπέδου 500/1000, που περιήλθε στους συνιδιοκτήτες κατά πλήρη κυριότητα κατά το αρχικό ποσοστό συγκυριότητάς τους επί του ακινήτου. Για τη ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ των συνιδιοκτητών της ανωτέρω οικοδομής, δεν καταρτίστηκε κανονισμός και επομένως τα ανωτέρω καθορίζονται από τις προπαρατεθείσες διατάξεις των άρθρων 1002 και 1117 του Αστικού Κώδικα και του Ν. 3741/1929. Η οικοδομή δε ανεγέρθηκε επί του ανωτέρω ακινήτου κατόπιν της με αριθ. …../22-12-1994 άδειας οικοδομής της Νομαρχίας Πειραιά, Πολεοδομίας Δήμου Πειραιά. Περαιτέρω, η εκ των ανωτέρω συνιδιοκτητών ……….., αποβίωσε στις 21-7-2019, καταλείποντας με την από 29-8-2014 ιδιόγραφη διαθήκη της και την από 10-2-2018 συμπληρωματική αυτής, που δημοσιεύτηκε νόμιμα από το Ειρηνοδικείο Καλλιθέας δυνάμει του με αριθ. ……../2019 πρακτικού, εκ διαθήκης κληρονόμους της α)τον ………. (πατέρα των εναγουσών), ο οποίος απέκτησε κατά πλήρη κυριότητα ποσοστό 30% του δικαιώματος υψούν, αποδεχόμενος την κληρονομία με τη με αριθ. …../2-9-2022 πράξη αποδοχής κληρονομίας της Συμβολαιογράφου Πειραιά …….., νομίμως καταχωρηθείσας στο Κτηματολογικό Γραφείο Πειραιώς και Νήσων, β) την ………… (μητέρα των εναγομένων), η οποία απέκτησε κατά πλήρη κυριότητα ποσοστό 30% του δικαιώματος υψούν, αποδεχόμενη την κληρονομία με τη με αριθ. ……/28-12-2020 πράξη αποδοχής κληρονομίας της ίδιας ως άνω Συμβολαιογράφου, νομίμως καταχωρηθείσας στο Κτηματολογικό Γραφείο Πειραιώς και Νήσων (με αριθ. ……./8-7-2021) και γ) τον πρώτο εναγόμενο (………..), ο οποίος απέκτησε κατά πλήρη κυριότητα το κατάστημα του ισογείου, αποδεχόμενος την κληρονομία με τη με αριθ. ……/27-7-2020 πράξη αποδοχής κληρονομίας της ίδιας ως άνω Συμβολαιογράφου, νομίμως καταχωρηθείσας στο Κτηματολογικό Γραφείο Πειραιώς και Νήσων (με αριθ. ……./21-12-2020) . Στη συνέχεια ο …….. (πατέρας των εναγουσών) μεταβίβασε στις ενάγουσες, κατά ψιλή κυριότητα, σε ποσοστό ½ εξ αδιαιρέτου σε καθεμία την αποθήκη του υπογείου και ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου του δικαιώματος υψούν, παρακρατώντας ο ίδιος το δικαίωμα επικαρπίας αυτών, δυνάμει του με αριθ. ……/25-11-2022 συμβολαίου γονικής παροχής της ίδιας ως άνω Συμβολαιογράφου, νομίμως καταχωρηθείσας στο Κτηματολογικό Γραφείο Πειραιώς και Νήσων. Περαιτέρω, η ………. (μητέρα των εναγομένων), μεταβίβασε κατά πλήρη κυριότητα στη δεύτερη εναγόμενη, το κατάστημα -αίθουσα του ημιωρόφου, δυνάμει του με αριθ. ……../20-3-2019 συμβολαίου γονικής παροχής της ίδιας ως άνω Συμβολαιογράφου, νομίμως καταχωρηθείσας στο Κτηματολογικό Γραφείο Πειραιώς και Νήσων (με αριθ. ……/25-4-2019). Κατόπιν των ανωτέρω, περιήλθε στις ενάγουσες η ψιλή κυριότητα κατά ποσοστό ½ εξ αδιαιρέτου στην καθεμία α)της οριζόντιας ιδιοκτησίας του υπογείου στην οποία ανήκει το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης του ακάλυπτου χώρου του οικοπέδου και β) ποσοστού 50% εξ αδιαιρέτου της οριζόντιας ιδιοκτησίας του δικαιώματος του υψούν μελλοντικούς ορόφους πάνω από τον ημιώροφο της ως άνω οικοδομής, στον δε πρώτο εναγόμενο περιήλθε κατά πλήρη κυριότητα η οριζόντια ιδιοκτησία -κατάστημα του ισογείου, στην οποία ανήκει το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης της προαναφερόμενης στοάς και στη δεύτερη εναγόμενη περιήλθε κατά πλήρη κυριότητα η οριζόντια ιδιοκτησία -κατάστημα -αίθουσα του ημιωρόφου, στην οποία ανήκει το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης της προαναφερόμενης βεράντας. Περαιτέρω αποδεικνύεται ότι ο πρώτος εναγόμενος τον Απρίλιο του 2023, προέβη στη νοτιοανατολική πλευρά της ιδιοκτησίας του (κατάστημα ισογείου), που σύμφωνα με την πράξη οροφοκτησίας και των σχεδίων της οικοδομικής άδειας συνορεύει με τον κοινόχρηστο διάδρομο της κεντρικής εισόδου της οικοδομής, στην κατασκευή τοίχου μήκους 7,30 μ. και ύψους 2,70 μ., προκειμένου να διαχωρίσει το κατάστημα του ισογείου ιδιοκτησίας του, από τον κοινόχρηστο διάδρομο της κεντρικής εισόδου του κτιρίου, καθόσον μέχρι τότε δεν υπήρχε διαχωριστικός τοίχος και το κατάστημα και η κοινόχρηστη κεντρική είσοδος αποτελούσαν ενιαίο χώρο. Ο τοίχος αυτός ξεκινά από την αρχή της κοινόχρηστης κεντρικής εισόδου, συνεχίζει σε ευθεία γραμμή για 7,30 μέτρα (και ακολούθως στρίβει για μερικά μέτρα προς τα δεξιά και εν συνεχεία προς τα αριστερά). Με την ανωτέρω κατασκευή το πλάτος του κοινόχρηστου διαδρόμου ανήλθε στην αρχή (στο νοτιοανατολικό όριο της ιδιοκτησίας του) σε 1,20 μέτρα, σύμφωνα με την από 12/2023 κάτοψη υπογείου και ισογείου του Πολιτικού Μηχανικού ………., ενώ θα έπρεπε να είναι το πλάτος του 1,50 μέτρα, σύμφωνα με την από Μαρτίου 1994 κάτοψη Ισογείου και Ημιωρόφου του Πολιτικού Μηχανικού ………, μειώνοντας έτσι με την ανωτέρω κατασκευή το πλάτος του κοινόχρηστου διαδρόμου. Για την οριοθέτηση του καταστήματος του πρώτου εναγομένου, που αποτελεί αυτοτελή, ανεξάρτητη και διακεκριμένη οριζόντια ιδιοκτησία, καταρχήν δεν χρειαζόταν πρόσθετη συναίνεση των συνιδιοκτητών, εφόσον αυτή διενεργείτο σύμφωνα με τα οριζόμενα στην με αριθμ. …../29-07-1994 σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας και την από Μαρτίου 1994 κάτοψη Ισογείου και Ημιωρόφου του Πολιτικού Μηχανικού ………… Η παρέμβαση όμως του πρώτου εναγομένου, με την οποία μειώνεται το πλάτος του κοινόχρηστου διαδρόμου, ενόψει μάλιστα της θέσης του (στην είσοδο του κτιρίου) και της χρήσης του κτιρίου (εμπορικό), εμποδίζοντας τόσο το άνοιγμα όσο και το κλείδωμα της κεντρικής πόρτας του κτιρίου προς τα μέσα, χωρίς τη συναίνεση των συνιδιοκτητών, πλήττει την απόλυτη και ανεμπόδιστη χρήση των εναγουσών, βλάπτει τα δικαιώματά τους, μειώνει την ασφάλεια του οικοδομήματος και είναι ανεπίτρεπτη. Οι εναγόμενοι με τους πρωτοδίκως υποβληθέντες ισχυρισμούς τους που επαναφέρονται με τον πρώτο λόγο της έφεσής τους και με τον πέμπτο λόγο της έφεσης κατά το οικείο σκέλος αυτού, δεν αμφισβητούν το γεγονός ότι με την κατασκευή του τοίχου μειώθηκε το πλάτος του κοινόχρηστου διαδρόμου και ότι εμποδίζεται το άνοιγμα και κλείδωμα της κεντρικής πόρτας, ισχυρίζονται όμως ότι η μείωση του πλάτους του κοινόχρηστου διαδρόμου οφείλεται στην εσφαλμένη τοποθέτηση των υποστυλωμάτων της οικοδομής, ενώ ισχυρίζονται περαιτέρω ότι έχει κατασκευαστεί εντός των ορίων της ιδιοκτησίας του πρώτου εναγομένου και για τη θεμελίωση των ισχυρισμών τους επικαλούνται και προσκομίζουν την από 11-7-2024 και με αριθ. ΦΑ 79/23 έκθεση αυτοψίας των υπαλλήλων του Τμήματος Κατασκευών της Διεύθυνσης Υπηρεσίας Δόμησης & Γενικού Σχεδιασμού Πόλης της Γενικής Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Πειραιά, στην οποία, κατά τους ισχυρισμούς τους, δεν αναφέρεται σχετική παράβαση, την τεχνική έκθεση του ……………… στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι τα υποστυλώματα αυθαίρετα τοποθετήθηκαν σε άλλη θέση με αποτέλεσμα να μειώνεται το πλάτος του κοινόχρηστου διαδρόμου σημειακά σε σχέση με τον τοίχο που οριοθετεί το κατάστημα του ισογείου και ότι ο τοίχος αυτός κατασκευάστηκε μεταγενέστερα και στη θέση που ορίζεται από την πράξη σύστασης οριζοντίου ιδιοκτησίας, καθώς και την τεχνική έκθεση του ……….. στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι δεν απαιτείται πρόσθετη συναίνεση των ιδιοκτητών δεδομένου ότι οι εργασίες δεν πραγματοποιούνται σε κοινόχρηστους χώρους, αλλά εντός των ορίων της οριζόντιας ιδιοκτησίας. Οι ανωτέρω ισχυρισμοί είναι αβάσιμοι, καθόσον, με την κατασκευή από τον πρώτο εναγόμενο του διαχωριστικού τοίχου (που είναι μεταγενέστερη της επικαλούμενης κατασκευής των υποστυλωμάτων) μειώθηκε το πλάτος του κοινόχρηστου διαδρόμου, κατά τα προεκτεθέντα, εμποδίζοντας τόσο το άνοιγμα όσο και το κλείδωμα της κεντρικής πόρτας του κτιρίου προς τα μέσα, χωρίς την κοινή απόφαση των συνιδιοκτητών (βλ. και τις με αριθ. πρωτ………… διαπιστώσεις αυτοψίας -διακοπή εργασιών της ίδιας ως άνω υπηρεσίας, όπου διαπιστώνεται, μεταξύ άλλων, η κατασκευή διαχωριστικού τοίχου στο ισόγειο με αποτέλεσμα τη μείωση του πλάτους της κυρίας εισόδου στον κοινόχρηστο χώρο από 1,40 σε 1,13 μ. στην είσοδο του κοινόχρηστου διαδρόμου). Ακόμη και αληθής υποτιθέμενος ο ισχυρισμός του πρώτου εναγομένου περί εσφαλμένης τοποθέτησης των υποστυλωμάτων, εφόσον επρόκειτο να επέλθει μεταβολή σε κοινόχρηστο χώρο, που είναι ο διάδρομος και η είσοδος της οικοδομής, με την κατασκευή του διαχωριστικού τοίχου, αντιβαίνει στα όρια που είχαν συμφωνηθεί με τη συστατική πράξη και τα σχέδια της οικοδομής και απαιτείτο η συναίνεση και των λοιπών συνιδιοκτητών, οι οποίοι δικαιούνται να κάνουν απόλυτη χρήση επί των κοινών πραγμάτων. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε ομοίως και έκανε δεκτή την αγωγή κατά το παραπάνω αίτημά της ως ουσία βάσιμη και υποχρέωσε τον πρώτο εναγόμενο να καταδαφίσει τον ως άνω διαχωριστικό τοίχο, άλλως επέτρεψε στις ενάγουσες σε περίπτωση μη συμμόρφωσής του στην υποχρέωσή του αυτή, να προβούν στην κατεδάφιση με δαπάνες που θα καταλογιστούν στον πρώτο εναγόμενο, δεν έσφαλε ως προς την εφαρμογή του νόμου και τις αποδείξεις ορθά εκτίμησε, απορριπτομένων ως αβάσιμων των περί αντιθέτου ισχυρισμών των εναγομένων που προβάλλονται με τους πρώτο λόγο και πέμπτο κατά το οικείο αυτού σκέλος, της έφεσής τους. Επίσης, αποδεικνύεται ότι ο πρώτος εναγόμενος κατά την κατασκευή του ως άνω τοίχου, που διαχωρίζει το κατάστημα του ισογείου από την κοινόχρηστη κεντρική είσοδο του κτιρίου, δημιούργησε άνοιγμα στον ως άνω τοίχο και συγκεκριμένα στο τμήμα αυτού που στρίβει προς τα δεξιά μετά την αρχική ευθεία των 7,30 μ. και τοποθέτησε στο άνοιγμα αυτό πόρτα, προκειμένου να επικοινωνεί το κατάστημά του με την κοινόχρηστη κεντρική είσοδο. Με τις παρεμβάσεις αυτές ο πρώτος εναγόμενος δημιούργησε νέα αυτοτελή είσοδο που δεν προβλέπεται από τη συστατική πράξη της οροφοκτησίας, ούτε στην από Μαρτίου 1994 κάτοψη Ισογείου και Ημιωρόφου του Πολιτικού Μηχανικού ………… και εξυπηρετεί αποκλειστικά την ιδιοκτησία του, περιλαμβάνεται δε στις προδήλως γενικές και ουσιώδεις μεταβολές και διαρρυθμίσεις, παραβλάπτοντας τα δικαιώματα των εναγουσών και ως προς το σκοπό που εξυπηρετεί το κοινό μέρος που υπέστη τη μεταβολή στη λειτουργία της συνιδιοκτησίας, μειώνοντας την ασφάλεια του οικοδομήματος και είναι ανεπίτρεπτη. Επιπλέον, σημειώνεται ότι το κατάστημα του πρώτου εναγομένου, έχει αυτοτελή είσοδο από το δρόμο, ενώ στο κλιμακοστάσιο της οικοδομής έχει πρόσβαση από την κεντρική είσοδο. Η εκ των άρθρων 1, 2 παρ. 1, 3, 4 παρ. 1, 5 περ. α και 13 παρ. 1 και 3 ν. 3741/1929 απαγόρευση του κυρίου ορόφου ή διαμερίσματος ορόφου πολυώροφης οικοδομής, υπαγόμενης στο σύστημα της οριζόντιας ιδιοκτησίας, να ενεργεί κατασκευές στους κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής, οι οποίες παρεμποδίζουν τη σύγχρηση των κοινόχρηστων αυτών χώρων από τους κυρίους των λοιπών αυτοτελών οριζοντίων ιδιοκτησιών, δεν αίρεται από την, κατά τις οικείες πολεοδομικές διατάξεις, νομιμοποίηση των κατασκευών αυτών και την εξαίρεσή τους από την κατεδάφιση, με την πληρωμή των σχετικών προστίμων της πολεοδομικής αρχής, διότι με τον τρόπο αυτόν, οι ανωτέρω κατασκευές ούτε νομιμοποιούνται έναντι των λοιπών συνιδιοκτητών της οικοδομής, ούτε παύει η εξ αυτών παρακώλυση της ελεύθερης και απρόσκοπτης χρήσης των κοινόχρηστων πραγμάτων από τους λοιπούς συνιδιοκτήτες. Επομένως, ενόψει των ανωτέρω και σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκανε δεκτή την ένσταση καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος των εναγουσών αναφορικά με την ως άνω παρέμβαση, με την αιτιολογία ότι η προσθήκη της πόρτας θα καταστήσει ευχερή τη χρήση του καταστήματος, χωρίς να επιβαρύνει την ασφάλεια της οικοδομής ή να βλάπτει τη χρήση των λοιπών οριζόντιων ιδιοκτησιών και απέρριψε το σχετικό αγωγικό αίτημα για την παραπάνω κατασκευή, έσφαλε ως προς την εφαρμογή των προαναφερόμενων διατάξεων του άρθρου 281, 1000, 1117 ΑΚ και αυτών του ν. 3741/1929, καθώς και ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων, κατά παραδοχή ως βάσιμου του δεύτερου λόγου της έφεσης των εναγουσών και πρέπει κατά το κεφάλαιο αυτό να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση, να δικαστεί κατά τούτο κατ’ουσίαν η αγωγή και να γίνει δεκτή η αγωγή κατά το παραπάνω αίτημά της ως ουσία βάσιμη και να υποχρεωθεί ο πρώτος εναγόμενος να αφαιρέσει την πόρτα που έχει τοποθετήσει στον προαναφερόμενο τοίχο και να κλείσει το άνοιγμα αυτό με τοίχο, και σε περίπτωση μη συμμόρφωσής του να επιτραπεί στις ενάγουσες να προβούν στην αφαίρεση της πόρτας που έχει τοποθετήσει στον προαναφερόμενο τοίχο και στο κλείσιμο του ανοίγματος με τοίχο με δαπάνες που θα καταλογιστούν στον πρώτο εναγόμενο. Περαιτέρω αποδεικνύεται ότι ο πρώτος εναγόμενος, στη νοτιοδυτική πλευρά του ανωτέρω καταστήματος που συνορεύει με τον ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου, προέβη στην κατάργηση του παράθυρου διαστάσεων 0,60 μ. Χ 1 μ., καθώς και του δεύτερου παράθυρου, που προβλέπονται στα σχέδια της προαναφερόμενης οικοδομικής άδειας και στη θέση του δεύτερου έχει ανοίξει πόρτα, πλάτους 1,55 μ. και ύψους 2,85 μ. με φεγγίτη, μέσω της οποίας το κατάστημα επικοινωνεί με τον ακάλυπτο χώρο της οικοδομής, επί του οποίου, ως προεκτέθηκε, οι ενάγουσες, σύμφωνα με την πράξη σύστασης οροφοκτησίας, έχουν την αποκλειστική χρήση, γεγονός που δεν αμφισβητείται από τους εναγομένους, και επίσης ο πρώτος εναγόμενος, χωρίς τη συναίνεση των εναγουσών, αυθαίρετα και παράνομα, προέβη στην τοποθέτηση εντός του ακάλυπτου χώρου αντικειμένων με τρόπο μάλιστα που αλλοιώνουν την εμφάνιση και την αισθητική της πολυκατοικίας (βλ. ιδ. προσκομιζόμενη από τις ενάγουσες με αριθ. σχετικού 28 φωτογραφία). Με τις ανωτέρω παρεμβάσεις και ενέργειες του πρώτου εκκαλούντος στους εξωτερικούς τοίχους της οικοδομής και στον ακάλυπτο χώρο, παραβλάπτονται τα δικαιώματα χρήσης των εναγουσών επί κοινόχρηστων μερών, κατά τα προεκτεθέντα στη μείζονα σκέψη, ακόμη και από αισθητικής άποψης της εξωτερικής όψης της οικοδομής, ως γενόμενες πέραν της αρχιτεκτονικής κατασκευής και είναι ανεπίτρεπτη κατά τα άρθρα 1000 ΑΚ και 3 παρ. 1 του ν 3741/1929, αλλά επιπλέον και επί του ακάλυπτου χώρου οι ενάγουσες θίγονται στο δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης αυτού (άρθρο 7 παρ. 2 ν. 3741/1929), το οποίο παραβλάπτεται από το αυθαίρετο και χωρίς τη συναίνεσή τους άνοιγμα θύρας επί του εξωτερικού τοίχου για την εξυπηρέτηση της ιδιοκτησίας του, καθώς και με την τοποθέτηση από τον τελευταίο αντικειμένων εντός αυτού, που δεν συνάδει με τη συνήθη χρήση του κοινόχρηστου αυτού χώρου. Μόνο το γεγονός του επιτρεπτού των μεταβολών αυτών, αναφορικά με τα παράθυρα και τη διάνοιξη ανοίγματος (πόρτας) σε εξωτερικό τοίχο [που είναι κοινόχρηστος χώρος σύμφωνα με το νόμο (ν. 3741/1929, ΓΟΚ και Κτιριοδομικός Κανονισμός)], από την άποψη πολεοδομικών διατάξεων με την τυχόν εκ των υστέρων νομιμοποίηση αυτών, δεν τις καθιστά επιτρεπτές και έναντι των εναγουσών ως λοιπών συνιδιοκτητριών της επίδικης οικοδομής και χωρίς να έχει προηγηθεί απόφαση όλων των συνιδιοκτητών, δεδομένου ότι δεν υφίσταται κανονισμός. Επομένως, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή ως ουσία βάσιμη κατά το ανωτέρω αίτημά της και να υποχρεωθεί ο πρώτος εναγόμενος α)να προβεί στη διάνοιξη του καταργηθέντος παράθυρου πλάτους 0,60 μ. και ύψους 1,00 μ., στη νοτιοδυτική πλευρά της ιδιοκτησίας του (πίσω πλευρά του κτιρίου) και να τοποθετήσει στο άνοιγμα αυτό κατάλληλο λευκό κούφωμα αλουμινίου, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας και να αφαιρέσει την πόρτα πλάτους 1,55 μ. και ύψους 2,85 μ., που υπάρχει στη νοτιοδυτική πλευρά της οριζόντιας ιδιοκτησίας του (πίσω πλευρά του κτιρίου), να κλείσει το άνοιγμα και να ανοίξει στη θέση του το καταργηθέν δεύτερο παράθυρο, τοποθετώντας στο άνοιγμα αυτό κατάλληλο λευκό κούφωμα αλουμινίου, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, άλλως να επιτραπεί στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής του στην υποχρέωσή του αυτή, να προβούν στις ανωτέρω ενέργειες με δαπάνες που θα καταλογιστούν στον πρώτο εναγόμενο και β) να απομακρύνει όλα τα αντικείμενα που έχει τοποθετήσει επί του ακάλυπτου χώρου της οικοδομής, άλλως να επιτραπεί στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής του στην υποχρέωσή του αυτή, να προβούν στην απομάκρυνση των αντικειμένων αυτών από τον ακάλυπτο χώρο της οικοδομής με δαπάνες που θα καταλογιστούν στον πρώτο εναγόμενο. Επίσης, ο πρώτος εναγόμενος στη βορειοανατολική πλευρά του ανωτέρω καταστήματος, που συνορεύει με στοά και πέραν αυτής με την οδό …………, έχει κατασκευάσει στο χώρο της στοάς, επί της οποίας, ως προεκτέθηκε, έχει το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης, τοίχο μήκους 2,90 μ. και ύψους 3 μ., κάθετα στην πρόσοψη του καταστήματος και στο δεξιό κοινό όριο του οικοπέδου, έμπροσθεν του τοίχου αυτού έχει κατασκευάσει βιτρίνα με τζαμαρία. Το με συμφωνία παρεχόμενο σε συνιδιοκτήτη δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης κοινόχρηστου πράγματος δεν περιέχει και την εξουσία άρσης του προβλεπόμενου προορισμού του, αλλά η παραχώρηση αυτή και η αντίστοιχη χρήση θα γίνεται για τον προορισμό που το τμήμα αυτό από τη φύση του έχει και προκύπτει από τις λειτουργικές χρησιμότητες του οικοδομήματος που ορίζονται με τη συμφωνία, την τοποθεσία του ακινήτου και τις τακτικές συνήθειες της περιοχής (ΑΠ 603/2010). Οι ανωτέρω παρεμβάσεις του πρώτου εναγομένου αποτελούν προσθήκη που μεταβάλει τη χρήση του χώρου της στοάς και δεν εξυπηρετούν το σκοπό του συγκεκριμένου χώρου, με αποτέλεσμα να παραβλάπτονται οι ενάγουσες στη χρήση του κοινόκτητου αυτού μέρους και επομένως, το σχετικό αγωγικό αίτημα, πρέπει να γίνει δεκτό ως ουσία βάσιμο και να υποχρεωθεί ο πρώτος εναγόμενος να κατεδαφίσει τον τοίχο, που έχει κατασκευάσει στον χώρο της στοάς (μπροστινή πλευρά του κτιρίου προς την οδό ……..), μήκους 2,90 μ. και ύψους 3,00 μ., καθώς και τη βιτρίνα με τζαμαρία, που βρίσκεται μπροστά από τον τοίχο αυτόν, άλλως να επιτραπεί στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής του στην υποχρέωσή του αυτή, να προβούν στην κατεδάφιση με δαπάνες που θα καταλογιστούν στον πρώτο εναγόμενο. Επιπλέον, αποδεικνύεται ότι στην πρόσοψη του καταστήματος και επί του εμπρόσθιου εξωτερικού τοίχου του κτιρίου, ο πρώτος εναγόμενος έχει τοποθετήσει διαφημιστική πινακίδα και πάνω από αυτή τέντα και επίσης έχει τοποθετήσει εξωτερικά των μπροστινών κουφωμάτων από υαλοπίνακες του καταστήματός του, σιδερένιο ρολό ασφαλείας μήκους 4,30 μ. και ύψους 3 μ.. Οι εν λόγω ενέργειες στον εξωτερικό τοίχο της ιδιοκτησίας του πρώτου εναγομένου, συντελούν στη βελτίωση, ασφάλεια και αποδοτικότερη χρήση και εκμετάλλευση του καταστήματος και δεν αποτελούν σημαντική μεταβολή κοινόχρηστου μέρους και δεν τίθεται θέμα αποκατάστασης, ανακατασκευής ή καθαίρεσης αυτών, καθόσον οι εν λόγω προσθήκες δεν αλλοιώνουν ουσιωδώς αισθητικά την οικοδομή, ενώ δεν μεταβλήθηκε ουσιωδώς η χρήση αυτής, ούτε άλλωστε παρεμποδίστηκε ή δυσχεράνθηκε υπερμέτρως με οιονδήποτε τρόπο το δικαίωμα χρήσης του κοινόχρηστου αυτού μέρους εκ μέρους των εναγουσών, καθώς η χρήση αυτού είναι εκ των πραγμάτων περιορισμένη για τις ίδιες αφορώσα κυρίως την αισθητική της οικοδομής, καθόσον οι συγκεκριμένες προσθήκες συνάδουν με το συνήθη προορισμό και σκοπούς του καταστήματος. Επομένως η αγωγή κατά το παραπάνω αίτημά της πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμη. Περαιτέρω, αποδεικνύεται ότι η δεύτερη εναγόμενη, ιδιοκτήτρια της οριζόντιας ιδιοκτησίας του ημιωρόφου, στην οποία, ως προεκτέθηκε ανήκει το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης της ανοιχτής βεράντας επιφανείας 2,80 τ.μ., έκλεισε αυθαίρετα στις αρχές του 2023 τη βεράντα, την οποία προηγουμένως, περί τις αρχές του έτους 2019, είχε διανοίξει η δικαιοπάροχος μητέρα της ………, για την πραγματοποίηση του συμβολαίου γονικής παροχής (βλ. τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από τις ενάγουσες φωτογραφίες με αριθ. σχετικών 31 και 32), αλλοιώνοντας την εμφάνιση του οικοδομήματος, κατά τρόπο που δεν προσήκει στην αισθητική και αρχιτεκτονική κατασκευή του, με αποτέλεσμα να παραβλάπτεται η χρήση του οικοδομήματος για τις ενάγουσες, στην οποία, σύμφωνα και με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη, περιλαμβάνεται και το δικαίωμά τους στην αισθητική και αρχιτεκτονική μορφή των μερών αυτών και είναι από το λόγο αυτό ανεπίτρεπτη. Οι εναγόμενοι με τον δεύτερο λόγο της έφεσής τους αποδίδουν στην εκκαλουμένη απόφαση την πλημμέλεια της εσφαλμένης εκτίμησης των αποδείξεων και επαναφέρουν τον πρωτοδίκως προβληθέντα ισχυρισμό τους ότι ο εν λόγω εξώστης κατασκευάστηκε ως περίκλειστος ήδη κατά το στάδιο ανέγερσης της εν λόγω οικοδομής και είχε ολοκληρωθεί έως την 15-9-1999, προσκομίζοντας μετ’επικλήσεως για τη θεμελίωση του ισχυρισμού τους την προαναφερόμενη τεχνική έκθεση φωτοερμηνείας του …………, που επιβεβαιώνεται κατά τους ισχυρισμούς τους και από τις λοιπές προσκομιζόμενες τεχνικές εκθέσεις, που συντάχθηκαν με τη δική τους επιμέλεια. Οι ανωτέρω ισχυρισμοί των εναγομένων είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι, καθόσον αποδείχτηκε ότι η εν λόγω βεράντα, που είναι εξ ορισμού ανοικτό μέρος και επέκταση του δαπέδου ενός ορόφου μέχρι του κατακόρυφου επιπέδου των όψεων του κτιρίου, έκλεισε αυθαίρετα στις αρχές του 2023, την οποία προηγουμένως, περί τις αρχές του έτους 2019, είχε διανοίξει η δικαιοπάροχος μητέρα της ……………., για την πραγματοποίηση του συμβολαίου γονικής παροχής. Επί της βεράντας αυτής ορίστηκε με την πράξη σύστασης οριζοντίου ιδιοκτησίας ότι ο ιδιοκτήτης της οριζόντιας ιδιοκτησίας του ημιορόφου θα έχει την αποκλειστική χρήση της βεράντας και το δικαίωμα αυτό δεν περιλαμβάνει και εξουσία άρσης του προβλεπόμενου προορισμού του και καθ’υπέρβαση των σχεδίων της οικοδομικής άδειας. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκανε δεκτή την αγωγή κατά το παραπάνω αίτημα και υποχρέωσε τη δεύτερη εναγόμενη να ανοίξει τη βεράντα, που βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά της ιδιοκτησίας της, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, άλλως επετράπη στις ενάγουσες για την περίπτωση μη συμμόρφωσής στης στην υποχρέωση αυτή, να προβούν στην αφαίρεση των αυθαίρετων προσθηκών και κατασκευών και στην αποκατάσταση των πραγμάτων σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας με δαπάνες που θα καταλογιστούν στη δεύτερη εναγόμενη, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα αντιθέτως υποστηριζόμενα με το δεύτερο λόγο της έφεσης των εναγομένων, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα. Επίσης, αποδεικνύεται ότι η δεύτερη εναγόμενη στις αρχές του έτους 2023 έκλεισε το παράθυρο του κοινόχρηστου κλιμακοστασίου, που οδηγεί από τον ημιώροφο στο δώμα, τοποθετώντας μεγάλο ξύλινο ντουλάπι έμπροσθεν αυτού, αποκλείοντας τον αερισμό και ηλιασμό του κλιμακοστασίου, παραβλάπτοντας την απόλυτη και ανεμπόδιστη χρήση των εναγουσών και επομένως το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφαση έκρινε ομοίως και έκανε δεκτό το σχετικό αγωγικό αίτημα ως ουσία βάσιμο, υποχρεώνοντας τη δεύτερη εναγόμενη να ανοίξει το παράθυρο του κοινόχρηστου κλιμακοστασίου που οδηγεί από τον ημιώροφο στο δώμα, άλλως επετράπη στις ενάγουσες για την περίπτωση μη συμμόρφωσής στης στην υποχρέωση αυτή, να προβούν στην ενέργεια αυτή και στην αποκατάσταση των πραγμάτων σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας με δαπάνες που θα καταλογιστούν στη δεύτερη εναγόμενη, ορθά τις αποδείξεις εκτίμησε απορριπτομένων ως αβάσιμων των περί αντιθέτων ισχυρισμών των εναγομένων που προβάλλονται με τον τρίτο λόγο της έφεσης. Περαιτέρω, αποδεικνύεται ότι η δεύτερη εναγόμενη στην μπροστινή πλευρά της οριζόντιας ιδιοκτησίας της (ήτοι στην πρόσοψη του κτιρίου προς την οδό ……….), προέβη στην τοποθέτηση παραθύρων τα οποία είναι σταθερά με σε μορφή τριών καμάρων, συνολικού μήκους 6,50 μ. και ύψους 1,50 μ., ενώ στα σχέδια της οικοδομικής άδειας προβλέπονται τρία επάλληλα λευκά παράθυρα αλουμινίου. Επιπλέον στην πίσω πλευρά της ιδιοκτησίας της (προς τον ακάλυπτο χώρο) προέβη στην κατάργηση του παράθυρου που προβλέπεται στα σχέδια της οικοδομικής άδειας και τοποθέτησε υαλότουβλα πλάτους 2 μ. και ύψους 1,30 μ. και επίσης επαύξησε τις διαστάσεις του παράθυρου του WC της ιδιοκτησίας της από πλάτος 0,60 και ύψος 1 μ., σε 2. μ. πλάτος και 1,30 ύψος. Οι παρεμβάσεις της δεύτερης εναγόμενης σε κοινόχρηστους χώρους έχουν επίπτωση στην καλή αισθητική -αρχιτεκτονική εμφάνιση του κτιρίου, αποκλείονται και είναι αντίθετες στην έννοια της προσήκουσας χρήσης της αυτοτελούς ιδιοκτησίας κάθε συνιδιοκτήτη και των κοινών μερών εκ μέρους των συνιδιοκτητών και συνακόλουθα οι παρεμβάσεις αυτές είναι ανεπίτρεπτες. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτή η αγωγή κατά τα παραπάνω αιτήματά της και να υποχρεωθεί η δεύτερη εναγόμενη να αφαιρέσει από την μπροστινή πλευρά της οριζόντιας ιδιοκτησίας της τα εξωτερικά παράθυρα, τα οποία είναι σταθερά και σε μορφή τριών καμάρων, συνολικού μήκους 6,50 μ. και ύψους 1,50 μ. και στη θέση τους να τοποθετήσει τα κουφώματα, που προβλέπονται στην οικοδομική άδεια, ήτοι τρία επάλληλα λευκά αλουμινίου και επίσης στην πίσω πλευρά της οριζόντιας ιδιοκτησίας της (πίσω πλευρά του κτιρίου προς τον ακάλυπτο χώρο) να ανοίξει το καταργηθέν παράθυρο αφαιρώντας τα υαλότουβλα πλάτους 2,00 μ. και ύψους 1,30 μ., τοποθετώντας στο άνοιγμα αυτό κατάλληλο λευκό κούφωμα αλουμινίου, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, επαναφέροντας το παράθυρο του WC στις νόμιμες διαστάσεις, αντί για πλάτος 2,00 μ. και ύψος 1,30 μ., σε πλάτος 0,60 μ. και ύψος 1,00 μ., όπως προβλέπεται στην οικοδομική άδεια, άλλως επιτρέπει στις ενάγουσες να προβούν στην κατεδάφιση και αφαίρεση των αυθαίρετων προσθηκών και κατασκευών και να αποκαταστήσουν τα πράγματα σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας με δαπάνες που θα καταλογιστούν στη δεύτερη εναγόμενη. Από τις ανωτέρω μεταβολές, κατασκευές και προσθήκες στις οποίες προέβησαν οι εναγόμενοι, αυθαίρετα και παράνομα, χωρίς τη συναίνεση των εναγουσών συνιδιοκτητριών της οικοδομής, παραβλάπτεται η χρήση και θίγονται τα δικαιώματα των συνιδιοκτητών τους -εναγουσών, καθώς και η αισθητική του όλου οικοδομήματος, ως γενόμενες πέραν της αρχιτεκτονικής κατασκευής και είναι ανεπίτρεπτη κατά τις διατάξεις των άρθρων 1000, 1117 ΑΚ, 3 παρ. 1 ν 3741/1929. Τυχόν νομιμοποίηση αυθαίρετων κατασκευών με την τυχόν πληρωμή των σχετικών προστίμων στην Πολεοδομική Αρχή, δεν αίρουν την υποχρέωση κάθε συνιδιοκτήτη να μην ενεργεί κατασκευές στους κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής, οι οποίες παρεμποδίζουν τη σύγχρηση των κοινόχρηστων χώρων από τους λοιπούς συνιδιοκτήτες, απορριπτομένων ως αβάσιμων των περί αντιθέτου ισχυρισμών των εναγομένων που προβάλλονται προς απόκρουση της έφεσης των εναγουσών. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι με τον τέταρτο λόγο της έφεσής τους, επαναφέρουν την παραδεκτώς προβληθείσα πρωτοδίκως ένσταση καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος των εναγουσών που ασκείται με την αγωγή, αναφορικά με τα ανωτέρω αιτήματα της αγωγής που έγιναν δεκτά με την εκκαλουμένη απόφαση, θεμελιούμενη στο ότι οι ίδιοι δεν ευθύνονται για τις αυθαιρεσίες τις οποίες σε κάθε περίπτωση έχουν νομιμοποιήσει, επικαλούμενη τη μακρά (επί 30 έτη) αδράνεια των εναγουσών και του δικαιοπαρόχου τους και των ιδιαιτέρως επαχθών συνεπειών που προκαλούνται από την άσκηση του δικαιώματός τους. Τον ίδιο ισχυρισμό επαναφέρουν και με τις κατατεθείσες προτάσεις τους προς απόκρουση της έφεσης των εναγουσών, αναφορικά με τα λοιπά αιτήματα της αγωγής. Ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι το ασκούμενο με την ένδικη αγωγή δικαίωμα των εναγουσών αναφορικά με τις ανωτέρω ενέργειες και κατασκευές παρίσταται καταχρηστικό, δεν βρίσκει έρεισμα στο άρθρο 281 ΑΚ, αφενός, διότι το ασκούμενο δικονομικό δικαίωμα των εναγουσών (που απέκτησαν το δικαίωμα ψιλής κυριότητας το έτος 2022) ως προς τις ανωτέρω παραβάσεις έχει βάσιμο έρεισμα στο νόμο και στην πράξη σύστασης οροφοκτησίας, αφετέρου δε, διότι η συμπεριφορά τους απέναντι στους εναγόμενους, βάσει των αποδειχθέντων, δεν υπήρξε τέτοια, ώστε να δημιουργήσει σε αυτούς την πεποίθηση ότι δεν θα ασκήσουν το ένδικο δικαίωμά τους (προέβησαν άμεσα μόλις αντιλήφθηκαν τις ανωτέρω παραβάσεις μετά και τις γενόμενες αυτοψίες και διαπιστώσεις αυτών από την αρμόδια υπηρεσία, στην άσκηση της αγωγής), ούτε δημιούργησαν στους εναγόμενους την εύλογη εντύπωση ότι θα συναινέσουν σε αυτές τις προσθήκες – κατασκευές. Επίσης, το δικαίωμα των θιγομένων συνιδιοκτητριών -εναγουσών στην περίπτωση αυτή ασκείται σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις του νόμου και δεν ενέχει άνευ άλλου καταχρηστικότητα, ακόμη και αν πέρασαν πολλά έτη από τις βλαπτικές ενέργειες, καθώς κανένας συνιδιοκτήτης δεν μπορεί να απωλέσει με αχρησία το δικαίωμα συμμετοχής του στην κοινή χρήση των κοινόχρηστων μερών. Ακόμη, οι ισχυρισμοί των εναγομένων που προβάλλονται με τον τέταρτο λόγο της έφεσης κατά το οικείο σκέλος αυτού περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος των εναγουσών στηριζόμενοι στη διαφοροποίηση της θέσης των υποστυλωμάτων αναφορικά με τον κοινόχρηστο διάδρομο καθ’υπέρβαση της οικοδομικής άδειας, δεν μπορούν να θεμελιώσουν ένσταση στηριζόμενη στο άρθρο 281 Α.Κ., επειδή η ενδεχόμενη παραβίαση των υποχρεώσεων αυτών ακόμη και αν τα επικαλούμενα από τους εναγόμενους περιστατικά υποτεθούν αληθινά, δεν καθιστά από μόνη της την άσκηση των κρινομένων δικαιωμάτων τους καταχρηστική, αλλά παρέχει απλώς στις εναγόμενους αγώγιμες αξιώσεις. Επομένως η ένσταση καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη. Τέλος, αλυσιτελώς προβάλλεται με τον τέταρτο λόγο της έφεσης των εναγομένων κατά το οικείο σκέλος αυτού, αλλά και με τον πέμπτο λόγο της έφεσής τους, αναφορικά με τις ανωτέρω παρεμβάσεις τους, ο ισχυρισμός τους περί νομιμοποίησής τους, διότι, σύμφωνα και με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη, η απαγόρευση του κυρίου ορόφου ή διαμερίσματος οικοδομής, η οποία έχει υπαχθεί στο καθεστώς της οριζόντιας ιδιοκτησίας, να ενεργεί κατασκευές που είναι αντίθετες στο ν. 3744/1929, στη συστατική πράξη της οροφοκτησίας ή στον κανονισμό, δεν αίρεται από την κατά τις οικείες πολεοδομικές διατάξεις νομιμοποίηση των κατασκευών (βλ. και ΑΠ 1898/2025). Και τούτο, διότι, με τον τρόπο αυτό, οι εν λόγω κατασκευές ούτε νομιμοποιούνται έναντι των λοιπών συνιδιοκτητών της οικοδομής, ούτε παύει η εξ αυτών παρακώλυση της ελεύθερης και απρόσκοπτης χρήσης των κοινόχρηστων πραγμάτων από τους λοιπούς συνιδιοκτήτες. Μόνο δε το γεγονός του (ενδεχόμενου) επιτρεπτού των ως άνω επίδικων παρεμβάσεων ή της ενδεχόμενης εκ των υστέρων νομιμοποίησης (ή έστω τακτοποίησης), που προβάλλεται αλυσιτελώς από τους εναγομένους, δεν τις καθιστά επιτρεπτές και έναντι των εναγουσών -συνιδιοκτητριών της ως άνω οικοδομής, αφού έλαβαν χώρα υπό τις προπεριγραφείσες πραγματικές συνθήκες (κατά παράβαση της συστατικής πράξης της οροφοκτησίας και των διατάξεων των άρθρων 1000,1117 ΑΚ, του ν. 3741/1929, του Γ.Ο.Κ., καθ’υπέρβαση της οικοδομικής άδειας, αλλά και παραβλάπτοντας το επί των επίδικων κοινόκτητων και κοινόχρηστων μερών δικαίωμα χρήσης των εναγουσών, αλλά και το δικαίωμα τους για εμφάνιση του όλου οικοδομήματος κατά τρόπο που προσήκει στην αισθητική και αρχιτεκτονική κατασκευή του), διότι σε αυτήν την περίπτωση θα μπορούσαν να επέλθουν μόνον ύστερα από κοινή απόφαση των συνιδιοκτητών, η οποία εν προκειμένω δεν είχε προηγηθεί.
Κατ’ακολουθίαν των ανωτέρω και ενόψει του ότι δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι των εφέσεων προς έρευνα, πρέπει α)να απορριφθούν οι λόγοι έφεσης της από 25-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …./ΕΑΚ ……/25-9-2025) έφεσης των εναγομένων ως αβάσιμοι και η έφεση στο σύνολο της ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη των εφεσίβλητων του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας σε βάρος των εκκαλούντων λόγω της ήττας τους (άρθρα 191 παρ. 2, 183, 176 του Κ.Πολ.Δ.), καθώς και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τους τελευταίους για την άσκηση της έφεσης, παραβόλου, στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 εδ. ε του Κ.Πολ.Δ.), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό και β) η από 26-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …../ΕΑΚ …/26-9-2025) έφεση των εναγουσών να γίνει δεκτή κατά ως κατ’ουσίαν βάσιμη (κατά παραδοχή των προαναφερόμενων λόγων της) και να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη στο σύνολό της, για λόγους ενότητας του τίτλου της εκτέλεσης, (πλην των κρίσεων και διατάξεων αυτής κατά τα κεφάλαια που δεν εκκαλούνται με τις εφέσεις-άρθρο 522 ΚΠολΔ) και ως προς τη διάταξη αυτής περί δικαστικής δαπάνης, να κρατηθεί η υπόθεση από το Δικαστήριο τούτο και να γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή, κατά το μέρος που κρίθηκε ορισμένη και νόμιμη, ως ουσία βάσιμη και Α) να υποχρεωθεί ο πρώτος εναγόμενος να κατεδαφίσει, να αφαιρέσει τις αναφερόμενες στο σκεπτικό και κατωτέρω προσθήκες και κατασκευές και να αποκαταστήσει τα πράγματα σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, που έχουν γίνει επί της οικοδομής που βρίσκεται στο Δήμο Πειραιά στην οδό ……….. και συγκεκριμένα 1)να κατεδαφίσει τον τοίχο μήκους 7,30 μ. και ύψους 2,70 μ. περίπου, που κατασκεύασε για να διαχωρίσει το κατάστημα του ισογείου από τον κοινόχρηστο διάδρομο της κεντρικής εισόδου του κτιρίου, άλλως επιτρέπει στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής του στην υποχρέωσή του αυτή, να προβούν στην κατεδάφιση με δαπάνες που θα καταλογιστούν στον πρώτο εναγόμενο, 2) να αφαιρέσει την πόρτα που τοποθέτησε στον ως άνω τοίχο και να κλείσει το άνοιγμα αυτό με τοίχο, ώστε να μην επικοινωνεί το κατάστημα του ισογείου με την κοινόχρηστη κεντρική είσοδο του κτιρίου, άλλως επιτρέπει στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής του στην υποχρέωσή του αυτή, να προβούν στην αφαίρεση της πόρτας αυτής και στο κλείσιμο του ως άνω ανοίγματος με τοίχο, με δαπάνες που θα καταλογιστούν στον πρώτο εναγόμενο, 3) να προβεί σε διάνοιξη του καταργηθέντος παράθυρου πλάτους 0,60 μ. και ύψους 1,00 μ., στη νοτιοδυτική πλευρά της ιδιοκτησίας του (πίσω πλευρά του κτιρίου) και να τοποθετήσει στο άνοιγμα αυτό κατάλληλο λευκό κούφωμα αλουμινίου, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας και να αφαιρέσει την πόρτα πλάτους 1,55 μ. και ύψους 2,85 μ., που υπάρχει στη νοτιοδυτική πλευρά της οριζόντιας ιδιοκτησίας του (πίσω πλευρά του κτιρίου), να κλείσει το άνοιγμα και να ανοίξει στη θέση του το καταργηθέν δεύτερο παράθυρο, τοποθετώντας στο άνοιγμα αυτό κατάλληλο λευκό κούφωμα αλουμινίου, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, άλλως επιτρέπει στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής του στην υποχρεώσεις του αυτές, να προβούν στις ως άνω ενέργειες με δαπάνες που θα καταλογιστούν στον πρώτο εναγόμενο, 4) να κατεδαφίσει τον τοίχο, που έχει κατασκευάσει στον χώρο της στοάς (μπροστινή πλευρά του κτιρίου προς την οδό ………..), μήκους 2,90 μ. και ύψους 3,00 μ., καθώς και τη βιτρίνα με τζαμαρία, που βρίσκεται μπροστά από τον τοίχο αυτόν, άλλως επιτρέπει στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής του στην υποχρεώσεις του αυτές, να προβούν στις ως άνω ενέργειες με δαπάνες που θα καταλογιστούν στον πρώτο εναγόμενο και 5)να απομακρύνει όλα τα αντικείμενα που έχει τοποθετήσει επί του ακάλυπτου χώρου, άλλως επιτρέπει στις ενάγουσες να προβούν στην απομάκρυνση των αντικειμένων αυτών, με δαπάνη που θα καταλογιστεί στον πρώτο εναγόμενο και Β) να υποχρεωθεί η δεύτερη εναγόμενη να κατεδαφίσει, να αφαιρέσει τις αναφερόμενες στο σκεπτικό και κατωτέρω προσθήκες και κατασκευές και να αποκαταστήσει τα πράγματα σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, που έχουν γίνει επί της οικοδομής που βρίσκεται στο Δήμο Πειραιά στην οδό ………….. και συγκεκριμένα : 1) να ανοίξει τη βεράντα, που βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά της οριζόντιας ιδιοκτησίας της, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομής άδειας και να ανοίξει το παράθυρο του κοινόχρηστου κλιμακοστασίου, που οδηγεί από τον ημιώροφο στο δώμα, άλλως επιτρέπει στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής της στις υποχρεώσεις της αυτές, να προβούν στην αφαίρεση των αυθαίρετων προσθηκών και κατασκευών και στην αποκατάσταση των πραγμάτων σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, με δαπάνες που θα καταλογιστούν στη δεύτερη εναγόμενη και 2) να αφαιρέσει από την μπροστινή πλευρά της οριζόντιας ιδιοκτησίας της (πρόσοψη του κτιρίου προς την οδό ………….) τα εξωτερικά παράθυρα, τα οποία είναι σταθερά και σε μορφή τριών καμάρων, συνολικού μήκους 6,50 μ. και ύψους 1,50 μ. και στη θέση τους να τοποθετήσει τα κουφώματα που προβλέπονται στα σχέδια της οικοδομικής άδειας, ήτοι τα τρία επάλληλα λευκά αλουμινίου παράθυρα, που προβλέπονται στην οικοδομική άδεια και να ανοίξει στην πίσω πλευρά της ιδιοκτησίας της (πίσω πλευρά του κτιρίου προς τον ακάλυπτο χώρο) το καταργηθέν παράθυρο, αφαιρώντας τα υαλότουβλα πλάτους 2,00 μ. και ύψους 1,30 μ., τοποθετώντας στο άνοιγμα αυτό κατάλληλο λευκό κούφωμα αλουμινίου, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, επαναφέροντας το παράθυρο του WC στις νόμιμες διαστάσεις, αντί για πλάτος 2,00 μ. και ύψος 1,30 μ., σε πλάτος 0,60 μ. και ύψος 1,00 μ., όπως προβλέπεται στην οικοδομική άδεια, άλλως επιτρέπει στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής της στις υποχρεώσεις της αυτές, να προβούν στην κατεδάφιση και αφαίρεση των ως άνω προσθηκών και κατασκευών και να αποκαταστήσουν τα πράγματα σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας με δαπάνες των εναγομένων, κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό. Επίσης, πρέπει να επιβληθεί μέρος της δικαστικής δαπάνης των εναγουσών-εκκαλουσών και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας σε βάρος των εναγομένων -εφεσίβλητων, λόγω της εν μέρει νίκης και ήττας κάθε διαδίκου (άρθρα 191 παρ. 2, 183, 178 του Κ.Πολ.Δ.) και να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου που κατατέθηκε για την άσκηση της έφεσης αυτής στις ενάγουσες -εκκαλούσες (άρθρο 495 παρ. 3 εδ. ε του Κ.Πολ.Δ.), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Συνεκδικάζει αντιμωλία των διαδίκων α) την από 25-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …/ΕΑΚ …/25-9-2025) έφεση των εναγομένων της από 11-11-2024 (αριθ. έκθ. κατάθ. Γ.Α.Κ. …/Α.Κ.Δ. …/21-11-2024) αγωγής και β) την από 26-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …/ΕΑΚ …./26-9-2025) έφεση των εναγουσών της παραπάνω αγωγής, κατά της με αριθμό 3217/2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (ειδική διαδικασία).
Δέχεται τυπικά τις ως άνω εφέσεις.
Απορρίπτει κατ’ουσίαν την από 25-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …./ΕΑΚ …/25-9-2025) έφεση.
Επιβάλλει σε βάρος των εκκαλούντων της από 25-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …/ΕΑΚ …../25-9-2025) έφεσης τη δικαστική δαπάνη των εφεσίβλητων του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, την οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ.
Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από τους εκκαλούντες για την άσκηση της ως άνω από 25-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …./ΕΑΚ …../25-9-2025) έφεσης και αναφέρεται στο σκεπτικό, στο Δημόσιο Ταμείο.
Δέχεται κατ’ουσίαν την από 26-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …./ΕΑΚ …./26-9-2025) έφεση.
Εξαφανίζει τη με αριθμό 3217/2025 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (ειδική διαδικασία).
Κρατεί και δικάζει επί της από 11-11-2024 (αριθ. έκθ. κατάθ. Γ.Α.Κ. …./Α.Κ.Δ. …./21-11-2024) αγωγής.
Απορρίπτει ό,τι στο σκεπτικό κρίθηκε απορριπτέο.
Δέχεται κατά ένα μέρος την αγωγή.
Υποχρεώνει τον πρώτο εναγόμενο να κατεδαφίσει, να αφαιρέσει τις αναφερόμενες στο σκεπτικό και κατωτέρω προσθήκες και κατασκευές και να αποκαταστήσει τα πράγματα σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, που έχουν γίνει επί της οικοδομής που βρίσκεται στο Δήμο Πειραιά στην οδό ……….. και συγκεκριμένα 1)να κατεδαφίσει τον τοίχο μήκους 7,30 μ. και ύψους 2,70 μ. περίπου, που κατασκεύασε για να διαχωρίσει το κατάστημα του ισογείου από τον κοινόχρηστο διάδρομο της κεντρικής εισόδου του κτιρίου, άλλως επιτρέπει στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής του στην υποχρέωσή του αυτή, να προβούν στην κατεδάφιση με δαπάνες που θα καταλογιστούν στον πρώτο εναγόμενο, 2) να αφαιρέσει την πόρτα που τοποθέτησε στον ως άνω τοίχο και να κλείσει το άνοιγμα αυτό με τοίχο, ώστε να μην επικοινωνεί το κατάστημα του ισογείου με την κοινόχρηστη κεντρική είσοδο του κτιρίου, άλλως επιτρέπει στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής του στην υποχρέωσή του αυτή, να προβούν στην αφαίρεση της πόρτας αυτής και στο κλείσιμο του ως άνω ανοίγματος με τοίχο, με δαπάνες που θα καταλογιστούν στον πρώτο εναγόμενο, 3) να προβεί σε διάνοιξη του καταργηθέντος παράθυρου πλάτους 0,60 μ. και ύψους 1,00 μ., στη νοτιοδυτική πλευρά της ιδιοκτησίας του (πίσω πλευρά του κτιρίου) και να τοποθετήσει στο άνοιγμα αυτό κατάλληλο λευκό κούφωμα αλουμινίου, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας και να αφαιρέσει την πόρτα πλάτους 1,55 μ. και ύψους 2,85 μ., που υπάρχει στη νοτιοδυτική πλευρά της οριζόντιας ιδιοκτησίας του (πίσω πλευρά του κτιρίου), να κλείσει το άνοιγμα και να ανοίξει στη θέση του το καταργηθέν δεύτερο παράθυρο, τοποθετώντας στο άνοιγμα αυτό κατάλληλο λευκό κούφωμα αλουμινίου, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, άλλως επιτρέπει στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής του στην υποχρεώσεις του αυτές, να προβούν στις ως άνω ενέργειες με δαπάνες που θα καταλογιστούν στον πρώτο εναγόμενο, 4) να κατεδαφίσει τον τοίχο, που έχει κατασκευάσει στον χώρο της στοάς (μπροστινή πλευρά του κτιρίου προς την οδό …………….), μήκους 2,90 μ. και ύψους 3,00 μ., καθώς και τη βιτρίνα με τζαμαρία, που βρίσκεται μπροστά από τον τοίχο αυτόν, άλλως επιτρέπει στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής του στην υποχρεώσεις του αυτές, να προβούν στις ως άνω ενέργειες με δαπάνες που θα καταλογιστούν στον πρώτο εναγόμενο και 5)να απομακρύνει όλα τα αντικείμενα που έχει τοποθετήσει επί του ακάλυπτου χώρου, άλλως επιτρέπει στις ενάγουσες να προβούν στην απομάκρυνση των αντικειμένων αυτών, με δαπάνη που θα καταλογιστεί στον πρώτο εναγόμενο.
Υποχρεώνει τη δεύτερη εναγόμενη να κατεδαφίσει, να αφαιρέσει τις αναφερόμενες στο σκεπτικό και κατωτέρω προσθήκες και κατασκευές και να αποκαταστήσει τα πράγματα σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, που έχουν γίνει επί της οικοδομής που βρίσκεται στο Δήμο Πειραιά στην οδό . ………….. και συγκεκριμένα : 1) να ανοίξει τη βεράντα, που βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά της οριζόντιας ιδιοκτησίας της, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομής άδειας και να ανοίξει το παράθυρο του κοινόχρηστου κλιμακοστασίου, που οδηγεί από τον ημιώροφο στο δώμα, άλλως επιτρέπει στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής της στις υποχρεώσεις της αυτές, να προβούν στην αφαίρεση των αυθαίρετων προσθηκών και κατασκευών και στην αποκατάσταση των πραγμάτων σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, με δαπάνες που θα καταλογιστούν στη δεύτερη εναγόμενη και 2) να αφαιρέσει από την μπροστινή πλευρά της οριζόντιας ιδιοκτησίας της (πρόσοψη του κτιρίου προς την οδό …………) τα εξωτερικά παράθυρα, τα οποία είναι σταθερά και σε μορφή τριών καμάρων, συνολικού μήκους 6,50 μ. και ύψους 1,50 μ. και στη θέση τους να τοποθετήσει τα κουφώματα που προβλέπονται στα σχέδια της οικοδομικής άδειας, ήτοι τα τρία επάλληλα λευκά αλουμινίου παράθυρα, που προβλέπονται στην οικοδομική άδεια και να ανοίξει στην πίσω πλευρά της ιδιοκτησίας της (πίσω πλευρά του κτιρίου προς τον ακάλυπτο χώρο) το καταργηθέν παράθυρο, αφαιρώντας τα υαλότουβλα πλάτους 2,00 μ. και ύψους 1,30 μ., τοποθετώντας στο άνοιγμα αυτό κατάλληλο λευκό κούφωμα αλουμινίου, σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας, επαναφέροντας το παράθυρο του WC στις νόμιμες διαστάσεις, αντί για πλάτος 2,00 μ. και ύψος 1,30 μ., σε πλάτος 0,60 μ. και ύψος 1,00 μ., όπως προβλέπεται στην οικοδομική άδεια, άλλως επιτρέπει στις ενάγουσες, για την περίπτωση μη συμμόρφωσής της στις υποχρεώσεις της αυτές, να προβούν στην κατεδάφιση και αφαίρεση των ως άνω προσθηκών και κατασκευών και να αποκαταστήσουν τα πράγματα σύμφωνα με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας με δαπάνες των εναγομένων.
Επιβάλλει μέρος των δικαστικών εξόδων των εκκαλουσών -εναγουσών και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας σε βάρος των εφεσίβλητων -εναγομένων, τα οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων (700) ευρώ.
Διατάσσει την επιστροφή στις εκκαλούσες του παραβόλου που κατατέθηκε για την άσκηση της από 26-9-2025 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΓΑΚ …../ΕΑΚ ……/26-9-2025) έφεσης και αναφέρεται στο σκεπτικό.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στον Πειραιά, στις 7 Σεπτεμβρίου 2026 χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ