ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αριθμός Απόφασης 634/2026
ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
(4ο Τμήμα )
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Θεώνη Μπούρη, Πρόεδρο Εφετών, Ηλία Σταυρόπουλο Εφέτη, Αναστασία Παρούση Εφέτη-Εισηγήτρια και από τη Γραμματέα Ε.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις …….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ :
Του εκκαλούντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, ο οποίος κατοικοεδρεύει στην Αθήνα οδός ………. με ΑΦΜ …. και ήδη από 1/1/2017 από το Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΦΜ …..) και εν προκειμένω και από τον Προϊστάμενο της ΔΟΥ Α΄-Γ΄ Πειραιά και ήδη ΚΕΒΕΙΣ Αττικής, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τη δικαστική πληρεξούσια ΝΣΚ Καλλιόπη Στόλη (ΑΜ …..) βάσει δηλώσεως (άρθρο 242παρ.2 του ΚΠολΔ)και προκατέθεσε προτάσεις.
Του εφεσίβλητου: ………, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Μαρία Κουμουνδούρου (ΔΣΠ …….) βάσει δηλώσεως (άρθρο 242παρ.2 του ΚΠολΔ)και προκατέθεσε προτάσεις.
Ο ενάγων ήδη εφεσίβλητος άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 23.5.2024 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ……../23.5.2024) αγωγή, επί της οποίας εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία η υπ’αριθμ. 4447/2025 οριστική απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, που έκανε δεκτή την αγωγή. Το εναγόμενο ήδη εκκαλούν, προσβάλλει την απόφαση αυτή με την από 8.12.2025 (αριθμός έκθεσης κατάθεσης στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιώς ΓΑΚ/ΕΑΚ ………./8.12.2025 και αριθμός έκθεσης κατάθεσης δικογράφου και προσδιορισμού δικασίμου ενώπιον του Εφετείου Πειραιώς ΓΑΚ/ΕΑΚ …………../10.12.2025) έφεση, η οποία προσδιορίστηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο κι εγγράφηκε στο πινάκιο με αριθμό …… ζητώντας να γίνει δεκτή για τους λόγους που αναφέρονται σε αυτήν.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης και κατά την εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως αναφέρεται ανωτέρω και ειδικότερα οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο αλλά κατέθεσαν μονομερή δήλωση, που έγινε σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και προκατέθεσαν προτάσεις.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η κρινόμενη έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 4447/30.9.2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, με την οποία έγινε δεκτή η από 23.5.2024 (ΓΑΚ/ΕΑΚ …………/23.5.2024) αγωγή του ενάγοντος ήδη εφεσίβλητου, παραδεκτά φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (άρθρο 19 του ΚΠολΔ) και έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, αφού από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας, προκύπτει ότι ο ενάγων επέδωσε την εκκαλουμένη στο εναγόμενο στις 7/11/2025 (βλ. σχετική επισημείωση του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών …………… στο σώμα της εκκαλουμένης) και η υπό κρίση έφεση ασκήθηκε στις 8/11/2025, δηλαδή εντός της γνήσιας προθεσμίας των τριάντα [30] ημερών, η οποία άρχεται από την επομένη της επίδοσης της εκκαλουμένης, [άρθρα 19, 495 παρ. 1, 511, 513 παρ. 1 περ. β΄, 516 παρ. 1, 517, 518 παρ. 1 του ΚΠολΔ σε συνδυασμό με 242ΑΚ]. Σημειωτέον, ότι για το παραδεκτό της δεν απαιτείται να κατατεθεί το αναλογούν παράβολο υπέρ του Δημοσίου και ΤΑΧΔΙΚ (άρθρο 495 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ, όπως η παρ.4 προστέθηκε με το άρθρο 12 του Ν.4055/2012 και αντικαταστάθηκε εκ νέου το άρθρο από το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν.4335/2015, ΦΕΚ Α΄ 87/23.7.2015), δεδομένου ότι το Δημόσιο και τα ΝΠΔΔ, κατά το άρθρο 19 1 του Κωδ. Δ/τος της 26.6/10.7.1944 σε συνδυασμό με άρθρο 36 ΠΔ. 28/1931 (ΦΕΚ Α’ 239/1931), απαλλάσσονται της προκαταβολής των τελών της δίκης, μεταξύ των οποίων και το εν λόγω παράβολο. Πρέπει, επομένως, η έφεση αυτή να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω, κατά την ίδια ως άνω τακτική διαδικασία ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Κατά το άρθρο 1857 εδ. β περ. α’ , γ’ και δ’ του ίδιου Κώδικα, η αποδοχή της κληρονομίας που οφείλεται σε πλάνη κρίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις για τις δικαιοπραξίες, η δε πλάνη σχετικά με το ενεργητικό ή το παθητικό της κληρονομίας δεν θεωρείται ουσιώδης, ενώ οι διατάξεις του άρθρου αυτού εφαρμόζονται και σε αποδοχή που συνεπάγεται από την παραμέληση της προθεσμίας για αποποίηση, κατά δε το άρθρο 1901 εδ. α ΑΚ ο κληρονόμος ευθύνεται και με τη δική του περιουσία για τα χρέη της κληρονομίας. Περαιτέρω, κατά τα άρθρα 140 και 141 ΑΚ, αν κάποιος καταρτίζει δικαιοπραξία και η δήλωση του δεν συμφωνεί από ουσιώδη πλάνη με τη βούλησή του, έχει δικαίωμα να ζητήσει την ακύρωση όταν αναφέρεται σε σημείο τόσο σπουδαίο για την όλη δικαιοπραξία, ώστε αν το πρόσωπο γνώριζε την πραγματική κατάσταση, δεν θα επιχειρούσε τη δικαιοπραξία. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η αποδοχή της κληρονομίας που συνάγεται από την παραμέληση της προθεσμίας αποποίησης, μπορεί να προσβληθεί από τον κληρονόμο λόγω πλάνης, όταν με τον τρόπο αυτό η συναγόμενη κατά πλάσμα του νόμου αποδοχή δεν συμφωνεί με τη βούλησή του, από ουσιώδη πλάνη, δηλαδή από άγνοια ή εσφαλμένη γνώση της κατάστασης που διαμόρφωσε τη βούλησή του, όταν αυτή αναφέρεται σε σημείο τόσο σπουδαίο για την αποδοχή της κληρονομίας, ώστε αν ο κληρονόμος γνώριζε την αληθινή κατάσταση ως προς το σημείο αυτό, δε θα άφηνε να παρέλθει άπρακτη η προθεσμία αποποίησης. Η εσφαλμένη δε γνώση ή άγνοια, που δημιουργεί τη μεταξύ βούλησης και δήλωσης διάσταση, η οποία όταν είναι ουσιώδης θεμελιώνει δικαίωμα προσβολής της δήλωσης λόγω πλάνης, μπορεί να οφείλεται και σε άγνοια ή εσφαλμένη γνώση των προαναφερομένων νομικών διατάξεων για την αποδοχή της κληρονομίας. Υπάρχει δε πλάνη περί το δίκαιο της αποδοχής της κληρονομίας και όταν ο κληρονόμος τελεί σε άγνοια που ανάγεται α) στο σύστημα της κτήσης της κληρονομίας κατά τον ΑΚ που επέρχεται αμέσως μετά το θάνατο του κληρονομουμένου, οπότε η προθεσμία του άρθρου 1847 ΑΚ δεν αρχίζει, γιατί η άγνοια αποκλείει την γνώση της επαγωγής της κληρονομίας και β) σε άγνοια μόνο της ύπαρξης της προθεσμίας του άρθρου 1847 ΑΚ προς αποποίηση ή της κατά το άρθρο 1850 ΑΚ νομικής σημασίας της παρόδου της προθεσμίας αυτής άπρακτης (Ολ ΑΠ 3/1989, ΑΠ 827/2017 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, γνώση της επαγωγής, ως γεγονός της έναρξης της τετράμηνης προθεσμίας, νοείται η γνώση από τον κληρονόμο του θανάτου του κληρονομούμενου, γνώση δε του λόγου επαγωγής συνιστά η εκ διαθήκης ή κατά την εξ αδιαθέτου διαδοχή κλήση του κληρονόμου στην κληρονομιά. Εξάλλου, όταν πρόκειται για εξ αδιαθέτου διαδοχή, οπότε η συγγενική σχέση μεταξύ κληρονόμου και κληρονομουμένου είναι από την αρχή δεδομένη και γνωστός στον κληρονόμο ο χρόνος του θανάτου του κληρονομούμενου, η τετράμηνη προς αποποίηση προθεσμία αρχίζει κατά κανόνα (εκτός συνδρομής μεταγενέστερων της επαγωγής γεγονότων, όπως έκπτωση του προηγουμένου, αποποίηση κλπ.) από τότε που ο κληρονόμος έλαβε γνώση του θανάτου του κληρονομούμενου συγγενούς του. (ΑΠ 1534/2011, ΑΠ 426/2002, ΕφΘεσ 1920/2013 ΤΝΠ Νόμος). [ΤρΕφΠειρ 575/2025 δημοσιευμένη σε ΝΟΜΟΣ] Σε κάθε περίπτωση απαιτείται θετική γνώση της επαγωγής και του λόγου της, ενώ ακόμα και η ύπαρξη βάσιμων αμφιβολιών δεν επιτρέπει την κίνηση της προθεσμίας (ΑΠ 424/2005 βλ. και Αστικός Κώδικας κατ’ άρθρο Ερμηνεία Γεωργιάδη-Σταθόπουλου, Κληρονομικό Δίκαιο 1996 σελ542)
Στην υπό κρίση αγωγή, όπως παραδεκτά διορθώθηκε με τις νόμιμα και εμπρόθεσμα κατατεθείσες ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου προτάσεις του (άρθρο 224 ΚΠολΔ) ο ενάγων εξέθετε ότι στις 26-7-2023 απεβίωσε στον Πειραιά, χωρίς να αφήσει διαθήκη, ο πατέρας του ……………… καταλείποντας κατά το χρόνο θανάτου του, πλησιέστερο συγγενή τον ίδιο (ενάγοντα). Ότι με τον αποβιώσαντα δεν είχε καμία επικοινωνία από την πρωτοχρονιά του έτους 1993 και ότι έκτοτε η μόνη πληροφόρηση που είχε για τον πατέρα του ήταν από δημοσιεύματα, αφού αυτός είχε εμπλακεί με παράνομες δραστηριότητες, απάτες και εμπόριο ναρκωτικών ουσιών και κρατείτο σε δικαστικές φυλακές έχοντας απομακρυνθεί έκτοτε από την οικογένεια του. Ότι την επιμέλεια και διατροφή του καθώς αυτός ήταν ανήλικος, γεννηθείς στις 31/1/1983, ανέλαβε αποκλειστικά η μητέρα του δυνάμει της υπ’ αριθμ.620/1994 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Ότι περί τα τέλη Αυγούστου 2023 κλήθηκε από το αστυνομικό τμήμα Πειραιά, όπου του ανακοινώθηκε ότι είχε ανευρεθεί στον Πειραιά νεκρό άτομο, το οποίο κατά πάσα πιθανότητα ήταν ο πατέρας του. Ότι στις 10/10/2023 υπέβαλε αίτηση στο Δήμο Πειραιά, προκειμένου να του χορηγηθεί ληξιαρχική πράξη του θανάτου του πατέρα του σε απάντηση της οποίας έλαβε αρχικά το υπ’αριθμ……../16.10.2023 έγγραφο από τον ανωτέρω Δήμο ότι δεν βρέθηκε τέτοια πράξη. Ότι στις 27/11/2023 του χορηγήθηκε τελικά ληξιαρχική πράξη θανάτου, καθώς η ταφή είχε λάβει χώρα στις 15/11/2023 και προ αυτής δεν ήταν δυνατή η σύνταξη της σχετικής πράξης. Ότι στην ανωτέρω ληξιαρχική πράξη αναφερόταν ως χρόνος θανάτου η 26/7/2023 και ως αιτία θανάτου πρόσφατη ισχαιμία του μυοκαρδίου. Ότι μέχρι τη χορήγηση της εν λόγω ληξιαρχικής πράξης δεν είχε καμία βέβαιη γνώση ότι το ανευρεθέν στον Πειραιά νεκρό άτομο ήταν ο πατέρας του. Ότι ακολούθως στις 4/12/2023 υπέβαλε δήλωση αποποίησης της εξ αδιαθέτου κληρονομίας του πατέρα του και συντάχθηκε η υπ’ αριθμ. ……/2023 έκθεση αποποίησης, στην οποία αναγράφηκε ότι αυτός έλαβε γνώση του θανάτου του πατέρα του ένα μήνα μετά το θάνατό του, ενώ τότε το μόνο που γνώριζε ήταν ότι είχε αποβιώσει άτομο που πιθανό να ήταν ο πατέρας του, αφού ο ίδιος έλαβε γνώση στις 27/11/2023 όταν του χορηγήθηκε η συνταχθείσα στις 15/11/2023 ληξιαρχική πράξη θανάτου. Ότι στην εν λόγω δήλωση αποποίησης προέβη χωρίς να έχει γνώση των διατάξεων του ΑΚ περί αποποίησης της κληρονομίας, καθώς ο ίδιος είναι τελειόφοιτος τεχνικής σχολής του ΟΑΕΔ καθώς επίσης ότι ο αποβιώσας πατέρας του όφειλε μεγάλα χρηματικά ποσά στο Ελληνικό Δημόσιο. Με βάση το ιστορικό αυτό ζητούσε α) να ακυρωθεί, λόγω ουσιώδους πλάνης η πλασματική, λόγω άπρακτης παρέλευσης της προθεσμίας αποποίησης, αποδοχή κληρονομίας του θανόντος πατέρα του ………… και β) να αναγνωριστεί η εγκυρότητα της υπ’ αριθμ. ……./4.12.2023 δήλωσης αποποίησης κληρονομίας ενώπιον του Ειρηνοδικείου Πειραιώς αφού έλαβε χώρα εντός της τετράμηνης προθεσμίας από τότε που έλαβε γνώση για την επαγωγή της κληρονομίας. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την εκκαλουμένη υπ’ αριθμ. 4447/2025 απόφαση, δικάζοντας αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, αφού απέρριψε ως μη νόμιμο το αίτημα περί ακύρωσης της πλασματικής αποδοχής κληρονομίας, λόγω πλάνης, διότι από τα εκτιθέμενα στην αγωγή, ο ενάγων δεν γνώριζε με βεβαιότητα το χρόνο θανάτου του κληρονομούμενου ώστε να εκκινήσει η τετράμηνη προθεσμία αποποίησης και ως εκ τούτου η άγνοια περί της επαγωγής της κληρονομίας σε αυτόν καθώς και του λόγου αυτής δεν συνιστά πλάνη, η οποία θεμελιώνει αγωγή ακύρωσης πλασματικής αποδοχής κληρονομίας καθώς δεν υπήρξε παραμέληση της προσθεσμίας αποποίησης, ακολούθως δε κρίνοντας ότι ο ενάγων πληροφορήθηκε με βεβαιότητα το θάνατο του κληρονομούμενου στις 27/11/2023 όταν του χορηγήθηκε η συνταχθείσα στις 15/11/2023, ήτοι σε μεταγενέστερο του θανάτου χρόνο, ληξιαρχική πράξη θανάτου έκανε δεκτή την αγωγή ως προς το αναγνωριστικό της αίτημα, αναγνωρίζοντας ότι η από 4/12/2023 δήλωση αποποίησης του ενάγοντος ενώπιον του Γραμματέα του Ειρηνοδικείου Πειραιώς για την οποία συντάχθηκε η υπ’ αριθμ. ……/4.12.2023 έκθεση καταχωρίσεως δηλώσεως αποποίησης κληρονομίας της ως άνω Γραμματέα είναι νόμιμη και εμπρόθεσμη και συνεπώς ο ενάγων δεν κατέστη κληρονόμος του ως άνω αποβιώσαντος πατέρα του. Κατά της ως άνω οριστικής απόφασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, παραπονείται το εκκαλούν-εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο με την κρινόμενη έφεση, επικαλούμενο με το μοναδικό λόγο έφεσης μη ορθή ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου για το λόγο ότι η εκκαλουμένη έκρινε έγκυρη τη μεταγενέστερη δήλωση αποποίησης του ενάγοντος ενώπιον του Γραμματέα του αρμοδίου Δικαστηρίου χωρίς όμως να ακυρώσει προηγουμένως την προγενέστερη πλασματική αποδοχή κληρονομίας, καθώς απέρριψε ως μη νόμιμο το σχετικό αίτημα της αγωγής. Ζητεί δε την εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης ώστε η ως άνω αγωγή να απορριφθεί στο σύνολό της.
Ωστόσο, βάσει των ιστορούμενων στην αγωγή πραγματικών περιστατικών η νόμιμη προθεσμία για αποποίηση εκ μέρους του ενάγοντος της κληρονομίας του αποβιώσαντος πατέρα του δεν εκκίνησε από το χρόνο θανάτου του αποβιώσαντος πατέρα του στις 26/7/2023 αλλά εκκίνησε στις 27/11/2023 όταν χορηγήθηκε στον ενάγοντα η συνταχθείσα στις 15/11/2023 ληξιαρχική πράξη θανάτου (με αναγραφόμενο χρόνο θανάτου 26/7/2023 και ημερομηνία ταφής 15/11/2023) του αποβιώσαντος πατέρα του, που εν προκειμένω πρόκειται για γεγονός μεταγενέστερο του θανάτου του ανωτέρω κληρονομούμενου, καθώς μόνο τότε ο ενάγων απέκτησε βέβαιη γνώση ότι το ανευρεθέν νεκρό άτομο για το οποίο ειδοποιήθηκε στα τέλη Αυγούστου 2023 ήταν πράγματι ο πατέρας του. Επομένως, η επακολουθήσασα στις 4-12-2023 εκ μέρους του ενάγοντος αποποίηση της κληρονομίας του ανωτέρω αποβιώσαντος έλαβε χώρα εντός της τετράμηνης προθεσμίας από τότε που ο ενάγων είχε θετική γνώση της επαγωγής και του λόγου αυτής, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη νομική σκέψη της παρούσας και δεν υφίσταται περίπτωση εκ μέρους του παραμέλησης της προθεσμίας και παρέλευσης αυτής απράκτου, ώστε να τίθεται ζήτημα πλασματικής αποδοχής της κληρονομίας εκ μέρους του. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε ομοίως και αφού απέρριψε ως μη νόμιμο το αίτημα περί ακύρωσης της πλασματικής αποδοχής κληρονομίας, λόγω πλάνης και ακολούθως αναγνώρισε ότι η από 4/12/2023 δήλωση αποποίησης εκ μέρους του ενάγοντος ενώπιον του Γραμματέως του Ειρηνοδικείου Πειραιώς για την οποία συντάχθηκε η υπ’ αριθμ. ……./4.12.2023 έκθεση καταχωρίσεως δηλώσεως αποποίησης κληρονομίας της ως άνω Γραμματέως είναι νόμιμη και εμπρόθεσμη και ως εκ τούτου ο ενάγων δεν κατέστη κληρονόμος του ως άνω αποβιώσαντος πατέρα του ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και πρέπει ο μοναδικός λόγος της υπό κρίση έφεσης να απορριφθεί ως νομικά αβάσιμος. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου για τον δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, πρέπει, γενομένου δεκτού του σχετικού αιτήματός του, να επιβληθούν σε βάρος του ηττηθέντος εκκαλούντος, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 183, 176 και 191 παρ.2 του ΚΠολΔ, μειωμένα όμως κατ’ άρθρο 22 του ν. 3693/1957, σύμφωνα με όσα ειδικότερα αναφέρονται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων την από 8.12.2025(αριθμός έκθεσης κατάθεσης στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιώς ΓΑΚ/ΕΑΚ ………./8.12.2025 και αριθμός έκθεσης κατάθεσης δικογράφου και προσδιορισμού δικασίμου ενώπιον του Εφετείου Πειραιώς ΓΑΚ/ΕΑΚ …………../10.12.2025) έφεση κατά της αριθμό 4447/2025 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά (τακτική διαδικασία) που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων.
Δέχεται τυπικά και Απορρίπτει κατ’ ουσίαν την ως άνω έφεση.
Επιβάλλει σε βάρος του εκκαλούντος τα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου για τον δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας και ορίζει αυτά στο ποσό των τριακοσίων (300,00) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε την 1/10/2026.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε δε στις 1/10/2026 σε έκτακτη και δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού, με άλλη σύνθεση, λόγω προαγωγής του Εφέτη Ηλία Σταυρόπουλου, αποτελούμενη από τους Δικαστές Θεώνη Μπούρη, Πρόεδρο Εφετών, Αναστασία Παρούση και Βασιλική Παπιγκιώτη, και με Γραμματέα την Ε.Δ, με απόντες τους διαδίκους, την δικαστική πληρεξουσία ΝΣΚ του εκκαλούντος και την πληρεξούσια δικηγόρο του εφεσίβλητου.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ