ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
4ο ΤΜΗΜΑ
Αριθμός αποφάσεως 648 /2026
ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αποτελούμενο από τους Δικαστές Θεώνη Μπούρη, Πρόεδρο Εφετών, Δημήτριο Καβαλλάρη, Εφέτη, Βασιλική Παπιγκιώτη, Εφέτη – εισηγήτρια, τους οποίους όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοίκησης του Εφετείου Πειραιά, και από τη Γραμματέα Σ.Φ
Συνεδρίασε, δημόσια, στο ακροατήριό του, στις …………., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της καλούσας – εκκαλούσας: ……………., η οποία παραστάθηκε αυτοπροσώπως ως δικηγόρος, με δήλωση κατ΄άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Του καθού η κλήση – εφεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό των Οικονομικών που εδρεύει στην Αθήνα, οδός …………… το οποίο εκπροσωπήθηκε από τη Δικαστική πληρεξουσία ΝΣΚ Άννα Κωστοπούλου, με δήλωση κατ΄ άρθρο 242 παρ 2 ΚΠολΔ.
Η εκκαλούσα άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά την από 17-4-2015 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ………../2015 αγωγή, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ΄ αριθμ. 11/2017 απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου, με την οποία κήρυξε εαυτόν καθ΄ ύλην αναρμόδιο και παρέπεμψε τη συζήτηση της υπόθεσης στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά, το οποίο, συζητήσεως γενομένης, εξέδωσε την υπ΄ αριθμ. 3549/2017 απόφασή του, με την οποία απέρριψε την αγωγή.
Την απόφαση αυτή προσέβαλε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα με την από 9-7-2019 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενώπιον του Πρωτοδικείου Πειραιά ……/2019 έφεσή της (αριθμός κατάθεσης δικογράφου και προσδιορισμού δικασίμου ενώπιον του Εφετείου Πειραιά, …………/2019), έφεσή της, η οποία συζητήθηκε στις 3-11-2022 και εκδόθηκε η υπ΄αριθμ. 512/2023 μη οριστική απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, δυνάμει της οποίας αναβλήθηκε η εκδίκαση της προκείμενης υπόθεσης μέχρι να εκδοθεί από τη Διοίκηση, στην οποία αναπέμφθηκε η υπόθεση με την με αριθ. Α930/2016 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, διοικητική πράξη της αρμοδίας Δευτεροβάθμιας Επιτροπής του άρθρου 14 Ν. 998/1979 άλλως της κατά παραπομπή ισόβαθμης Επιτροπής Εξέτασης Αντιρρήσεων [(ΕΠ.ΕΑ), άρθ. 18, 19 παρ. 3 Ν. 3889/2010)] κατά της οποίας δεν θα χωρεί πλέον καμία προσφυγή, ορίζοντας προθεσμία για την υποβολή της σχετικής αίτησης ενώπιον της αρμοδίας Επιτροπής της Διοίκησης από την ενδιαφερόμενη διάδικο έξι (6) μηνών από την δημοσίευση της ως άνω απόφασης. Ήδη με την από 16-9-2025 και με αριθμό κατάθεσης …………../2025 κλήση της εκκαλούσας, η υπόθεση επανεισήχθη προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, η οποία εκφωνήθηκε από τη σειρά της στο οικείο πινάκιο, η εκκαλούσα (με την ιδιότητα της δικηγόρου) και η δικαστική πληρεξουσία του εφεσίβλητου δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, αλλά προκατέθεσαν προτάσεις, με τις οποίες ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Νόμιμα, με την από 16-9-2025 κλήση της εκκαλούσας επαναφέρεται προς συζήτηση η από 9-7-2019 έφεσή της, κατόπιν έκδοσης της υπ΄αριθμ. 512/2023 μη οριστικής απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου, δυνάμει της οποίας αναβλήθηκε η εκδίκαση της προκείμενης υπόθεσης μέχρι να εκδοθεί από τη Διοίκηση, στην οποία αναπέμφθηκε η υπόθεση με την με αριθμ. Α930/2016 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, διοικητική πράξη της αρμοδίας Δευτεροβάθμιας Επιτροπής του άρθρου 14 Ν. 998/1979 άλλως της κατά παραπομπή ισόβαθμης Επιτροπής Εξέτασης Αντιρρήσεων [(ΕΠ.ΕΑ), άρθ. 18, 19 παρ. 3 Ν. 3889/2010)] κατά της οποίας δεν θα χωρεί πλέον καμία προσφυγή, ορίζοντας προθεσμία για την υποβολή της σχετικής αίτησης ενώπιον της αρμοδίας Επιτροπής της Διοίκησης από την ενδιαφερόμενη διάδικο έξι μηνών από την δημοσίευση της ως άνω απόφασης. Ήδη, με την προαναφερόμενη απόφαση η υπό κρίση έφεση κρίθηκε τυπικά δεκτή, πλην όμως δεν εξετάστηκε ο λόγος έφεσης.
Με την από 17-4-2015 αγωγή η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα εκθέτει ότι τυγχάνει αποκλειστική κυρία, ενός αγροτεμαχίου εκτάσεως 6812,36 τ.μ., που βρίσκεται στη θέση “…..” του δημοτικού διαμερίσματος “…..”, του Δήμου Αίγινας, όπως αυτό περιγράφεται κατά θέση, έκταση και όρια στο αγωγικό δικόγραφο. Ότι το εν λόγω ακίνητο απέκτησε το έτος 2008, κατά τον αναφερόμενο παράγωγο τρόπο, με το υπ’ αριθμ. …………/25-7-2008 αγοραπωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών, …………, νομίμως μεταγεγραμμένο. Ότι το περιγραφόμενο ακίνητο έχει περιέλθει σε αυτή, πλην του ως άνω παραγώγου τρόπου κτήσης και πρωτοτύπως, και με τα προσόντα της τακτικής άλλως και έκτακτης χρησικτησίας, αφού, τόσο η ιδία όσο και οι δικαιοπάροχοί της, άμεσοι και απώτεροι, νέμονταν αυτό ασκώντας τις αναφερόμενες πράξεις νομής (καλλιέργεια με αμπέλια, εκχέρσωση, ανέγερση οικοδομής, επίβλεψη, εκπλήρωση φορολογικών υποχρεώσεων), με διάνοια κυρίου, νόμιμο τίτλο και καλή πίστη συνεχώς από το έτος 2008, με προσμέτρηση στον δικό της χρόνο νομής και εκείνου των δικαιοπαρόχων της από το έτος 1850 τουλάχιστον κατά τα ειδικότερα ιστορούμενα. Ότι από το έτος 2002 το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο αμφισβητεί την κυριότητα μείζονος έκτασης του ως άνω αγροτεμαχίου, χαρακτηρίζοντας τμήμα επιφάνειας μ.τ 6.242 ως δασική έκταση, κατόπιν έκδοσης της υπ΄αριθμ. 63/2004 απόφασης της Πρωτοβάθμιας Επιτροπής Επιλύσεως Δασικών Αμφισβητήσεων Νομ.Πειραιά. Ότι στις 21-2-2012 εκδόθηκε σε βάρος της το υπ’ αριθ. ……/2012 Πρωτόκολλο Διοικητικής Αποβολής επικαλούμενο κατάληψη δημοσίου δάσους επιφάνειας 6.242 τ.μ. με σκοπό την απόκτηση δικαιωμάτων κατοχής και κυριότητας επί αυτού. Ζήτησε δε, α) να αναγνωριστεί η κυριότητά της επί του ανωτέρω αγροτεμαχίου επιφάνειας 6.812,36 τ.μ., β) να παύσει το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο να διαταράσσει την κυριότητά της επί αυτού και γ) να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινά εκτελεστή και να καταδικαστεί το εναγόμενο στη δικαστική της δαπάνη. Επί της ως άνω αγωγής, εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 3549/2017 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, με την οποία το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, απέρριψε α) ως απαράδεκτη, λόγω αοριστίας κατά το αμφισβητούμενο ως δασικό τμήμα, επιφάνειας 6.242 τ.μ και λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος κατά το μη αμφισβητούμενο από το εναγόμενο τμήμα, επιφάνειας 370 τ.μ. και β) ως μη νόμιμη τη σωρευόμενη αρνητική αγωγή για το λόγο ότι μόνη η έγγραφη αντιποίηση της ιδιοκτησίας της ενάγουσας ως δημοσίου δάσους, δεν συνιστά διατάραξη. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται η ηττηθείσα ενάγουσα με τον μοναδικό, ουσιαστικά, λόγο της έφεσής της που ανάγεται στην εσφαλμένη απόρριψη της αναγνωριστικής της αγωγής εν μέρει ως αόριστης και εν μέρει ελλείψει εννόμου συμφέροντος. Επισημαίνεται ότι το κεφάλαιο της εκκαλουμένης, με το οποίο απορρίφθηκε ως μη νόμιμη η σωρευομένη αρνητική αγωγή, δεν πλήττεται με την υπό κρίση έφεση, και συνεπώς δεν μπορεί να καταστεί αντικείμενο αυτεπάγγελτης έρευνας από το Δικαστήριο, η εξουσία του οποίου οριοθετείται από τους λόγους της έφεσης και το αίτημα που στηρίζεται σε αυτή (ΑΠ 194/2021, ΝΟΜΟΣ).
Από τη διάταξη του άρθρου 216 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει, εκτός από τα στοιχεία που απαιτούνται για τη νομική θεμελίωσή της, ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και ορισμένο αίτημα. Η ακριβής περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς είναι συνυφασμένη με την υποβολή αιτήματος ορισμένου και όχι αορίστου. Διαφορετικά το δικαστήριο βρίσκεται σε αδυναμία να εκδώσει απόφαση συγκεκριμένη και επιδεκτική εκτέλεσης. Όταν στο δικόγραφο της αγωγής δεν περιέχονται τα πιο πάνω στοιχεία ή όταν αυτά περιέχονται κατά τρόπο ελλιπή ή ασαφή, τότε η έλλειψη αυτή καθιστά μη νομότυπη την άσκησή της, επιφέρει δε την απόρριψή της ως απαράδεκτης λόγω αοριστίας, είτε κατόπιν προβολής της σχετικής ένστασης, είτε και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας. Προκειμένου, ειδικότερα, περί διεκδικητικής ή αναγνωριστικής της κυριότητας ακινήτου αγωγής, απαιτείται για το ορισμένο αυτής, εκτός από τα απαιτούμενα κατά το άρθρο 1094 ΑΚ στοιχεία και ακριβής περιγραφή του επιδίκου ακινήτου, δηλαδή ο προσδιορισμός του κατά θέση, έκταση, ιδιότητα και όρια και μάλιστα τόσο λεπτομερής, ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία ως προς την ταυτότητά του. Μάλιστα, όταν το διεκδικούμενο ακίνητο φέρεται ως τμήμα μεγαλύτερου ακινήτου, ο ενάγων έχει υποχρέωση, εκτός από την έκταση του διεκδικούμενου αυτού τμήματος, να προσδιορίσει τη θέση του μέσα στο μεγαλύτερο ακίνητο, ώστε να είναι δυνατόν, στον εναγόμενο μεν να αντιτάξει άμυνα περί συγκεκριμένου και όχι ασαφούς επιδίκου αντικειμένου, στο δικαστήριο δε να τάξει το προσήκον θέμα αποδείξεως και να εκδώσει απόφαση δεκτική εκτελέσεως (ΑΠ 999/2009, ΑΠ 503/2009). Η ανωτέρω αοριστία δεν μπορεί να θεραπευθεί με τις προτάσεις ή με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή σχεδιαγράμματα, εάν δεν προσαρτώνται στην αγωγή. Η περιγραφή όμως του ακινήτου μπορεί να γίνει και με την αποτύπωσή του σε ενσωματωμένο στο δικόγραφο της αγωγής τοπογραφικό διάγραμμα υπό κλίμακα (AΠ 1347/2010, ΑΠ 493/2007, ΑΠ 1296/1983).
Με τον μοναδικό ουσιαστικά λόγο έφεσης, η εκκαλούσα, όπως προαναφέρθηκε, διαμαρτύρεται για την απόρριψη της αναγνωριστικής της αγωγής εν μέρει ως αόριστης και εν μέρει ελλείψει εννόμου συμφέροντος. Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι η ίδια με την αγωγή της αιτήθηκε να αναγνωριστεί η κυριότητα του όλου ακινήτου της και όχι του τμήματος που αμφισβητείται από το εφεσίβλητο ως δασικό. Ωστόσο, στην υπό κρίση αγωγή αναφέρεται ότι το εναγόμενο αμφισβητεί την κυριότητά της ενάγουσας σε τμήμα του όλου ακινήτου της, επιφάνειας 6.242 τ.μ. Το επίδικο αυτό τμήμα δεν προσδιορίζεται σε ποιο σημείο του μεγαλύτερου ακινήτου βρίσκεται, ούτε τα όριά του και ο προσανατολισμός του, ώστε να μη γεννάται αμφιβολία για την ταυτότητά του. Το επισυναπτόμενο δε στην αγωγή από Ιανουάριο 2006 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού …….., το από Σεπτεμβρίου 1972 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού υπομηχανικού ……………, καθώς και η υπ΄αριθμ. ……../1972 πολεοδομική άδεια της Νομαρχίας Πειραιά, επίσης δεν δύναται να συμπληρώσουν την ανωτέρω αοριστία, διότι δεν αποτυπώνουν κατά θέση, προσανατολισμό και όρια το επίδικο τμήμα σε σχέση με την ευρύτερη ιδιοκτησία της ενάγουσας. Αναφορικά με το τμήμα του ακινήτου, επιφάνειας 370 τ.μ., η ίδια η ενάγουσα ουδέν αναφέρει περί αμφισβήτησης της κυριότητας της από το εναγόμενο. Αντιθέτως, στην αγωγή εκθέτει ότι μόνο το τμήμα των 6.242 τ.μ. αμφισβητείται ως δασικό. Επομένως, εφόσον το Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει αμφισβητήσει την κυριότητα της ενάγουσας επί του τμήματος των 370 τ.μ., δεν υφίσταται ούτε αβεβαιότητα για την κυριότητα της ενάγουσας στο πιο πάνω εδαφικό τμήμα, και, επομένως, ούτε έννομο συμφέρον αυτής για την άσκηση της υπό κρίση αγωγής. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που δέχθηκε όσα και το παρόν, και απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη κατά τα προαναφερόμενα, ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε τον νόμο, και ο λόγος έφεσης τυγχάνει απορριπτέος. Ελλείψει δε άλλου λόγου έφεσης, πρέπει η τελευταία να απορριφθεί κατ’ ουσίαν, στο σύνολό της. Τέλος πρέπει να καταδικαστεί η εκκαλούσα, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου, κατόπιν του σχετικού αιτήματός του, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), μειωμένα όμως σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 1 ν. 3693/1957, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό, καθώς και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος κατά την άσκηση της έφεσης παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ την από 9-7-2019 έφεση αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ αυτήν κατ’ ουσίαν.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παραβόλου, που καταβλήθηκε από την εκκαλούσα κατά την άσκηση της έφεσής της.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την εκκαλούσα στα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε στον Πειραιά την 1-10-2026.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του, σε έκτακτη συνεδρίαση, στις 9-10-2026, με άλλη σύνθεση, λόγω προαγωγής και αναχώρησης του Εφέτη Δημητρίου Καβαλλάρη, αποτελούμενη από τους Δικαστές Θεώνη Μπούρη, Πρόεδρο Εφετών, Αγγελική Καγιούλη και Βασιλική Παπιγκιώτη, Εφέτες και με την ίδια Γραμματέα, με απόντες τους διαδίκους και τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ