ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
TAKTIKH ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Αριθμός αποφάσεως 650/2026
ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
(2o Τμήμα)
Αποτελούμενο από τους Δικαστές Θεώνη Μπούρη, Πρόεδρο Εφετών, Χρυσή Φυντριλάκη, Εφέτη, Βασίλειο Πορτοκάλλη, Εφέτη – Εισηγητή και από την Γραμματέα Ε.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις ……….., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του εκκαλούντος ……….., ο οποίος παραστάθηκε διά της πληρεξουσίας δικηγόρου του Σοφίας Χανιωτάκη (Α.Μ Δ.Σ.Α ……..).
Της εφεσίβλητης ……….., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Ζαρκαδούλα (Α.Μ Δ.Σ.Α …………), με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.
Ο ενάγων και ήδη εκκαλών άσκησε σε βάρος της εναγομένης και ήδη εφεσίβλητης, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, την από 22/9/2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ………../2023 αγωγή, με την οποία ζητούσε τα αναφερόμενα σε αυτή. Το ως άνω Δικαστήριο, συζήτησε την ως άνω αγωγή στις 22/1/2025, αντιμωλία των διαδίκων και με την υπ’ αριθ. 1513/2025 οριστική απόφασή του, απέρριψε την αγωγή. Κατά της προαναφερόμενης αποφάσεως ο ενάγων άσκησε την από 8/6/2025 έφεση του, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης: α) ένδικου μέσου ……../2025 και β) δικογράφου …………./2025, ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, η οποία προσδιορίσθηκε προς συζήτηση για την ανωτέρω δικάσιμο.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά την έννοια των άρθρων 2 και 8 του Ν. ΓπΟΗ/1912 “περί δικαστικών ενσήμων”, όπως ερμηνεύθηκε αυθεντικώς με το Ν.Δ. 1544/1942, τροποποιήθηκε με το Ν.Δ. 4189/1961 και ισχύει, ο ενάγων, εάν παραλείψει την προκαταβολή του οφειλομένου τέλους δικαστικού ενσήμου, λογίζεται ερήμην δικαζόμενος και η αγωγή του απορρίπτεται, η απόρριψη, δε, αυτή θεωρείται ότι γίνεται για ουσιαστικό (κι όχι για τυπικό) λόγο, γεγονός που συνεπάγεται τη δημιουργία δεδικασμένου περί της ουσιαστικής αβασιμότητας της αγωγής, εάν η σχετική απόφαση καταστεί τελεσίδικη (ΑΠ 1461/2021, ΑΠ 1337/2011, ΑΠ 1107/2005, Sakkoulas-Online). Κατά της απόφασης που απορρίπτει την αγωγή, λόγω μη καταβολής του τέλους δικαστικού ενσήμου, ο ενάγων δικαιούται να ασκήσει έφεση, μοναδικός λόγος της οποίας είναι η άρση της πιο πάνω παράλειψης με την εκ των υστέρων καταβολή του ως άνω τέλους (ΑΠ 181/2023, ΑΠ 65/2022, Sakkoulas-Online), κατά, δε, την άσκηση της έφεσης, κατά το άρθρο 495 ΚΠολΔ. δηλαδή κατά την κατάθεσή της στη γραμματεία του δικαστηρίου, του οποίου η απόφαση προσβάλλεται, πρέπει να γίνεται και συγκεκριμένη επίκληση της καταβολής με το εφετήριο κατ’ εφαρμογή του άρθρου 529 παρ. 1 ΚΠολΔ (ΑΠ 1461/2021, ο.π), αφού, σε αντίθετη περίπτωση, δεν υφίσταται λυσιτελής λόγος έφεσης για να ερευνηθεί κατ’ ουσίαν και να κριθεί βάσιμος. Αν ο λόγος αυτός (περί γενομένης καταβολής του δικαστικού ενσήμου) κριθεί βάσιμος, η πρωτόδικη απόφαση εξαφανίζεται. Μετά δε την εξαφάνισή της χωρεί ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, νέα συζήτηση της υποθέσεως, κατά την οποία ο ενάγων, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 528 ΚΠολΔ, δύναται να προτείνει όλους τούς πραγματικούς ισχυρισμούς, τους οποίους και πρωτοδίκως μπορούσε να προτείνει, χωρίς να δεσμεύεται από τους περιορισμούς του άρθρου 527 ΚΠολΔ (ΑΠ 1461/2021, ΑΠ 538/2019, ΑΠ 668/2015, ΑΠ 1572/2013, ΑΠ 1095/2006, Sakkoulas-Online). Επομένως, η καταβολή του δικαστικού ενσήμου πρέπει να δηλώνεται στο δικόγραφο της έφεσης και δεν αρκεί η απλή μνεία στο εφετήριο της πρόθεσης του εκκαλούντος να καταβάλει το μη καταβληθέν ως άνω τέλος μέχρι ή κατά τη συζήτηση του ενδίκου μέσου και η μεταγενέστερη, συνακόλουθα, επίκληση της καταβολής αυτού με τις προτάσεις του εκκαλούντος. Έτσι, η (κατά τα λοιπά) νομότυπη και εμπρόθεσμη άσκηση της έφεσης μόνον όταν συνοδεύεται και με την καταβολή του προσήκοντος δικαστικού ενσήμου, συνεπάγεται την εξαφάνιση, όπως αναφέρθηκε, της πρωτόδικης απόφασης και νέα συζήτηση της υπόθεσης ενώπιον τον δευτεροβάθμιού δικαστηρίου (ΑΠ 964/2020, Sakkoulas-Online).
Η κρινόμενη από 8/6/2025 έφεση, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης: α) ένδικου μέσου ………../2025 και β) δικογράφου ………./2025, η οποία στρέφεται κατά της υπ’ αριθ. 1513/2025 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία, επί της από 22/9/2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …………./2023 αγωγής του ενάγοντος και ήδη εκκαλούντος κατά της εναγομένης και ήδη εφεσίβλητης, η οποία συζητήθηκε αντιμωλία των διαδίκων, αρμοδίως και παραδεκτά φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρο 19 ΚΠολΔ), έχει, δε, ασκηθεί νομότυπα, με κατάθεσή της στη Γραμματεία του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου (άρθρο 495 παρ. 1, 2, 511, 513 παρ.1 εδ. β΄, 516, 517, 520 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα, στις 10/7/2025, ήτοι προ πάσης επιδόσεως της απόφασης στον εκκαλούντα και εντός δύο (2) ετών από της δημοσιεύσεως της, που έλαβε χώρα στις 3/4/2025 (άρθρο 518 παρ. 2 ΚΠολΔ), έχει, δε, κατατεθεί και το απαιτούμενο παράβολο (άρθρο 495 περ. 3A ΚΠολΔ) καθώς και το προσήκον τέλος δικαστικού ενσήμου ποσού 511,60 ευρώ. Πρέπει, επομένως, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στην παραπάνω νομική σκέψη, να γίνει τυπικά δεκτή η κρινόμενη έφεση, με την οποία ο εκκαλών παραπονείται για κακή εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον η αγωγή, ως προς το δεύτερο σκέλος αυτής που πλήττεται με την υπό κρίση έφεση, απορρίφθηκε λόγω της ερημοδικίας του, λόγω της μη προσκόμισης του δικαστικού ενσήμου, ως ουσία αβάσιμη και ζητά να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση, μέσα στα όρια που καθορίζονται με την έφεση, αφού πλήττεται, ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων, που οδήγησαν στην απόρριψη του δεύτερου σκέλους της αγωγής, δικαιούμενου του εκκαλούντος να προβάλει όλους τους ισχυρισμούς, που μπορούσε να προτείνει πρωτοδίκως και να γίνει δεκτή η αγωγή ως προς το άνω σκέλος της. Στη συνέχεια, αφού κρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο (άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔ), πρέπει να ερευνηθεί η νομική και ουσιαστική βασιμότητα του δεύτερου σκέλους της αγωγής, κατά την ως άνω τακτική διαδικασία, ενώ πρέπει να διαταχθεί η απόδοση του νομίμου παραβόλου της έφεσης, στον εκκαλούντα (άρθρο 495 περ. 3 τελ.παρ. εδαφ.γ ΚΠολΔ).
Με την υπό κρίση αγωγή του, ο ενάγων, εκθέτει ότι με την εναγομένη, πρώην σύζυγο του, είναι συγκύριοι εξ αδιαιρέτου, κατά ποσοστό 50% έκαστος, του ευρισκόμενου στον Πειραιά, επί της οδού ……………., υπό στοιχεία Ζ1 διαμερίσματος του εβδόμου ορόφου, επιφάνειας 61,87 τ.μ., μετά της επ’ αυτού υπ’ αριθ. 8 αποθήκης, επιφάνειας 5,23 τ.μ. και της υπό στοιχεία Θ.ΣΤ.8 θέσης στάθμευσης, επιφάνειας 14,46 τ.μ. Ότι από την λύση του γάμου του με την εναγομένη, δυνάμει της υπ’ αριθ. 5080/2018 αμετάκλητης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (ειδική διαδικασία διαφορών από την οικογένεια, τον γάμο και την συμβίωση) και μέχρι την άσκηση της αγωγής, η εναγομένη χρησιμοποιεί αποκλειστικώς τα κοινά ακίνητα, τα οποία αποτελούσαν την πρώην οικογενειακή τους στέγη, για δικό της λογαριασμό και χωρίς τη συναίνεσή του, κατοικώντας σε αυτά μαζί με τα κοινά ανήλικα τέκνα τους. Ότι η μισθωτική αξία αυτών κατά το χρόνο της αποκλειστικής χρήσης ανέρχεται για το ως άνω διαμέρισμα και την αποθήκη, στο ποσό των 1.100 ευρώ μηνιαίως, για τα έτη 2018 έως και 2023, ενώ όσον αφορά την ως άνω θέση στάθμευσης, στο ποσό των 300 ευρώ μηνιαίως για το ίδιο χρονικό διάστημα. Ότι η εναγομένη δεν του έχει αποδώσει την ανάλογη, προς το ποσοστό της συγκυριότητάς του, μερίδα από το όφελος που αποκόμισε από τη χρήση των ανωτέρω ακινήτων, συνιστάμενο στην, κατά το χρόνο της αποκλειστικής χρήσης, μισθωτική αξία της μερίδας του, αποκλεισμένου από τη χρήση, ενάγοντος, η οποία υπολογίζεται σε 48.300 ευρώ για το χρονικό αυτό διάστημα. Με βάση τα ανωτέρω εκτεθέντα και επικαλούμενος ότι η εναγομένη δεν συναινεί στην πώληση των επίκοινων ακινήτων, η εμπορική αξία των οποίων κατά το χρόνο ασκήσεως της αγωγής, ανέρχεται κατά τους αγωγικούς ισχυρισμούς στο συνολικό ποσό των 300.000 ευρώ, ο ενάγων ζητεί: α) προς το σκοπό λύσεως της κοινωνίας, να διαταχθεί η πώλησή τους με πλειστηριασμό, ώστε να λάβει κάθε κοινωνός το μέρος του πλειστηριάσματος που αναλογεί στη μερίδα του και β) να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει το ποσό των 48.300 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στην αποζημίωση για τη χρήση των ακινήτων που αυτή πραγματοποίησε για το χρονικό διάστημα από 1-1-2018 μέχρι και την 30-9-2023, με το νόμιμο τόκο για κάθε μηνιαία οφειλή από την δήλη ημέρα που κάθε επιμέρους ποσό έγινε ληξιπρόθεσμο και απαιτητό, άλλως από την επίδοση της αγωγής και να καταδικασθεί η εναγομένη στην δικαστική του δαπάνη.
Επί της ως άνω αγωγής εκδόθηκε η εκκαλουμένη υπ’ αριθ. 1513/2025 απόφαση, η οποία, δικάζοντας αντιμωλία των διαδίκων προκειμένου να μην υπάρξει κατακερματισμός του διατακτικού της, απέρριψε την αγωγή: α) ως προς το αίτημα διανομής των επίδικων ακινήτων, ως απαράδεκτη λόγω μη εγγραφής της στο κτηματολογικό φύλλο των ακινήτων εντός 30 ημερών από την κατάθεση της και β) ως προς το αίτημα αποζημίωσης χρήσης κατά της συγκοινωνού εναγομένης, ως ουσία αβάσιμη, λόγω πλασματικής ερημοδικίας του ενάγοντος, ο οποίος δεν κατέβαλε το προσήκον τέλος δικαστικού ενσήμου. Ως προελέχθη, με την υπό κρίση έφεση του, ο ενάγων προσβάλλει την εκκαλουμένη απόφαση μόνο ως προς την απόρριψη της δεύτερης νομικής βάσης της αγωγής. Ακολούθως, με το ως άνω περιεχόμενο η υπό κρίση αγωγή, ως προς το δεύτερο αίτημα της, αρμοδίως καθ’ ύλην και κατά τόπο φέρεται ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού (άρθρο 19 ΚΠολΔ), για να δικασθεί κατά την τακτική διαδικασία, είναι επαρκώς ορισμένη και νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 346, 786, 792 παρ.2, 961, 962, 1113 ΑΚ, 176 ΚΠολΔ, πλην του παρεπόμενου αιτήματος περί επιδίκασης τόκων από την δήλη ημέρα καταβολής, καθώς η απαίτησή αυτή δεν έχει το χαρακτήρα μισθώματος, αλλά το χαρακτήρα της αποδοτέας κατά τις περί κοινωνίας διατάξεις ωφέλειας και επομένως τόκοι οφείλονται από την όχληση και όχι από την δήλη ημέρα καταβολής την οποία ο ενάγων δεν επικαλείται (ΑΠ 1646/2007, areiospagos.gr, ΑΠ 480/2000 ΕλλΔνη 2001/670). Επομένως ως προς το μέρος που κρίθηκε νόμιμη η αγωγή, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.
Από την εκτίμηση της υπ’ αριθ. ……/18.1.2024 ενόρκου βεβαιώσεως του μάρτυρα ………….., ενώπιον της Ειρηνοδίκη Πειραιώς, την οποία προσκομίζει η εναγομένη και ελήφθη κατόπιν εμπρόθεσμης και νομοτύπου κλητεύσεως του ενάγοντος (βλ. την με αριθμό ……../12.1.2024 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς, ………….., των εγγράφων, που οι διάδικοι νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν, μεταξύ των οποίων και έγγραφα που παραδεκτώς προσκομίσθηκαν το πρώτον ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρο 529 παρ.1 εδ.α ΚΠολΔ), εφόσον δεν προέκυψε ότι δεν προσκομίσθηκαν πρωτοδίκως από πρόθεση στρεψοδικίας ή βαριά αμέλεια, τα οποία λαμβάνονται υπόψη είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 591 παρ. 1 εδ. α΄ και 336 παρ. 3 ΚΠολΔ), για μερικά από τα οποία γίνεται ειδική αναφορά κατωτέρω, χωρίς, όμως, να έχει παραλειφθεί κάποιο για την ουσιαστική διάγνωση της ένδικης διαφοράς (ΑΠ 1628/2003 ΕλλΔνη 2004/723), σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως (άρθρο 336 παρ.4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν πλήρως, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:
Ο ενάγων τέλεσε νόμιμο θρησκευτικό γάμο με την εναγομένη στις 4/10/2002, στον Πειραιά, κατά τη διάρκεια του οποίου απέκτησαν δύο τέκνα, την …… και τον …….., ηλικίας, κατά την συζήτηση της παρούσας, 20 και 15 ετών, αντίστοιχα. Ο γάμος των διαδίκων λύθηκε δυνάμει της υπ’ αριθ. 5080/2018, ήδη αμετάκλητης, απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι ο ενάγων και η εναγομένη, είναι συγκύριοι εξ αδιαιρέτου, κατά ποσοστό 50% έκαστος, του ευρισκόμενου στον Πειραιά, επί της οδού …………, υπό στοιχεία Ζ1 διαμερίσματος του εβδόμου ορόφου, επιφάνειας 61,87 τ.μ., μετά της επ’ αυτού υπ’ αριθ. 8 αποθήκης, επιφάνειας 5,23 τ.μ. και της υπό στοιχεία Θ.ΣΤ.8 θέσης στάθμευσης, επιφάνειας 14,46 τ.μ. Κατά το επίδικο χρονικό διάστημα ήτοι τα έτη 2018 – 2023, η εναγομένη χρησιμοποίησε αποκλειστικώς τα ως άνω κοινά ακίνητα, τα οποία αποτελούσαν την πρώην οικογενειακή τους στέγη, για δικό της λογαριασμό, κατοικώντας σε αυτά μαζί με τα κοινά, τότε, ανήλικα τέκνα τους. Η μετοίκηση του ενάγοντος από την οικογενειακή οικία, διατάχθηκε το πρώτον προσωρινά, με την υπ’ αριθ. 415/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) και εν συνεχεία, ο ενάγων αποδέχθηκε εν τοις πράγμασι την ρύθμιση αυτή, μην αμφισβητώντας δικαστικά την αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης από την πρώην σύζυγο και τα τέκνα του. Με την παρούσα αγωγή ο ενάγων επικαλείται ότι η εναγομένη δεν του έχει αποδώσει την ανάλογη, προς το ποσοστό της συγκυριότητάς του, μερίδα από το όφελος που αποκόμισε από τη χρήση των ανωτέρω ακινήτων, συνιστάμενο στην, κατά το χρόνο της αποκλειστικής χρήσης των ετών 2018 – 2023, μισθωτική αξία της μερίδας του. Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι δυνάμει της υπ’ αριθ. 2480/2018 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, κατόπιν συνεκδίκασης αντίθετων αγωγών μεταξύ των διαδίκων, υποχρεώθηκε, μεταξύ άλλων ο ενάγων να καταβάλλει στην εναγομένη διατροφή, συνολικού ποσού 650 ευρώ μηνιαίως για τα ως άνω ανήλικα τέκνα τους, για το χρονικό διάστημα 22/7/2016 – 22/7/2018, στο οποίο περιλαμβάνεται και μέρος του επίδικου χρονικού διαστήματος ήτοι από 1/1/2018 – 22/7/2018. Για τον προσδιορισμό της διατροφής αυτής, το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά αναφέρει στο σκεπτικό του (σελ.9): «Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι τα ως άνω τέκνα διαμένουν στην προαναφερόμενη οικία ιδιοκτησίας των γονέων τους και συνεπώς δεν βαρύνονται με δαπάνες στέγασης…». Ομοίως δυνάμει της υπ’ αριθ. 1028/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, κατόπιν εκδίκασης αγωγής την εδώ εναγομένης κατά του εδώ ενάγοντος, υποχρεώθηκε, μεταξύ άλλων ο ενάγων να καταβάλλει στην εναγομένη διατροφή, συνολικού ποσού 700 ευρώ μηνιαίως, για τα ως άνω ανήλικα τέκνα τους, για το χρονικό διάστημα 23/7/2018 – 28/10/2024, στο οποίο περιλαμβάνεται και το υπόλοιπο μέρος του επίδικου χρονικού διαστήματος ήτοι από 23/7/2018 – 31/12/2023. Για τον προσδιορισμό της διατροφής αυτής, το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά αναφέρει στο σκεπτικό του (σελ.8): «Τα ως άνω ανήλικα τέκνα των διαδίκων … διαμένουν με τη μητέρα τους σε ιδιόκτητο διαμέρισμα στον Πειραιά … οπότε δεν επιβαρύνονται με έξοδα ενοικίου». Από τα ως άνω αναφερθέντα καθώς και από το σύνολο των λοιπών αποδείξεων, προκύπτει σαφώς, έστω και αν δεν διατυπώνεται ρητώς στις ως άνω αποφάσεις, ότι για τον προσδιορισμό του ποσού της διατροφής που ο ενάγων υποχρεώθηκε να καταβάλλει στην πρώην σύζυγο του για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων τους, για το επίδικο χρονικό διάστημα, λήφθηκε υπόψη από τα ανωτέρω δικαστήρια και προσμετρήθηκε στο μέτρο της διατροφής, η παραχώρηση της χρήσης του ποσοστού ιδιοκτησίας του ενάγοντος επί της οικογενειακής οικίας, στα ανήλικα τέκνα του για την διαμονή τους. Επομένως πρέπει να γίνει δεκτή η ένσταση της εναγομένης περί καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος του ενάγοντος, δεδομένου ότι τυχόν αποδοχή της αγωγής του θα σήμαινε ότι θα του επιδικαζόταν αποζημίωση χρήσης για το ποσοστό ιδιοκτησίας του, ενώ αυτή είχε ήδη υπολογιστεί για τον προσδιορισμό της υποχρέωσης διατροφής του ιδίου προς τα ανήλικα τέκνα του. Επομένως η αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμη ενώ τα δικαστικά έξοδα της εναγομένης – εφεσίβλητης για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του ενάγοντος – εκκαλούντος, λόγω της ήττας του, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό (άρθρα 176, 189, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.
Δέχεται τυπικά και κατ’ ουσίαν την έφεση.
Εξαφανίζει την εκκαλουμένη υπ’ αριθ. 1513/2025 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, μόνο κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.
Κρατεί και δικάζει την υπόθεση επί της από 22/9/2023 αγωγής, μόνο κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.
Απορρίπτει την αγωγή.
Επιβάλλει σε βάρος του εκκαλούντος τα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης, τα οποία ορίζει, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.
Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου για την άσκηση της έφεσης στον καταθέσαντα τούτο.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Πειραιά την 1/10/2026.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΘΕΩΝΗ ΜΠΟΥΡΗ Ε.Δ.
Δημοσιεύτηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του με άλλη σύνθεση, λόγω προαγωγής των Εφετών Χρυσής Φυντριλάκη και Βασιλείου Πορτοκάλλη, αποτελούμενη από τους Δικαστές, Θεώνη Μπούρη, Πρόεδρο Εφετών, Ευαγγελία Πανταζή και Ευδοξία Πιστιόλα, Εφέτες, και με την ίδια Γραμματέα, χωρίς να παρευρίσκονται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΘΕΩΝΗ ΜΠΟΥΡΗ Ε.Δ.