ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
Αριθμός 694/2026
ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
2ο Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Κωνσταντίνα Ταμβάκη, Πρόεδρο Εφετών, Ευαγγελία Πανταζή, Εφέτη, Μαρία Ι. Παπαδοπούλου, Εφέτη-Εισηγήτρια και από τη Γραμματέα Ε.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις …………, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της εκκαλούσας: ………………, η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης από την πληρεξούσια δικηγόρο της Έλλη Παπαδοπούλου (ΑΜ/ΔΣΑ ……….).
Του εφεσίβλητου: ………….., ο οποίος εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Σταματογιάννη (ΑΜ/ΔΣΠ …………).
Ο ενάγων, άσκησε σε βάρος της δεύτερης εναγόμενης-ήδη εκκαλούσας και του …………, μη διαδίκου στην παρούσα δίκη, την από 11-01-2024 (αριθμ.εκθ.καταθ. ……./19-01-2024) αγωγή ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά, αφού δίκασε ερήμην του πρώτου εναγόμενου, θεωρούμενου ως αντιπροσωπευόμενου από την παριστάμενη δεύτερη εναγόμενη ως προς τη σωρευθείσα στο δικόγραφο αγωγή περί διορισμού διαχειριστή του επίκοινου και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων, με την τακτική διαδικασία, την ως άνω αγωγή, με την 4065/2025 οριστική απόφασή του, κατά το μέρος που την έκρινε παραδεκτή και νόμιμη, την έκανε εν μέρει δεκτή ως βάσιμη κατ’ ουσίαν.
Η εκκαλούσα – δεύτερη εναγομένη με την από 27-10-2025 (αρ.εκθ.καταθ. ………../2910-2025) έφεσή της, η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και εγγράφηκε στο πινάκιο, προσέβαλε την απόφαση αυτή.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε αντιμωλία των διαδίκων.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων παραστάθηκαν στο ακροατήριο όπως μνημονεύεται ανωτέρω, κατέθεσαν έγγραφες προτάσεις, στις οποίες αναφέρθηκαν και ζήτησαν όσα σε αυτές εκτίθενται.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 517 του ΚΠολΔ, η έφεση απευθύνεται κατά εκείνων που ήταν διάδικοι στην πρωτόδικη δίκη ή των καθολικών διαδόχων ή των κληροδόχων τους. Αν υπάρχει αναγκαστική ομοδικία, η έφεση πρέπει να απευθύνεται κατά όλων των ομοδίκων, αλλιώς απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Εξάλλου, με την παρ. 1 του άρθρου 76 του ΚΠολΔ ορίζεται, εκτός των άλλων, ότι, όταν η ισχύς της απόφασης που θα εκδοθεί εκτείνεται σε όλους τους ομοδίκους, οι πράξεις του καθενός ωφελούν και βλάπτουν τους άλλους, οι δε ομόδικοι που μετέχουν νόμιμα στη δίκη ή έχουν προσεπικληθεί, αν δεν παραστούν, θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύονται από εκείνους που παρίστανται. Περαιτέρω, στην παρ. 3 του ίδιου παραπάνω άρθρου 76 του ΚΠολΔ ορίζεται ότι οι απόντες ομόδικοι καλούνται σε κάθε μεταγενέστερη δικαστική πράξη, ενώ στην παρ. 4 ορίζεται ότι η άσκηση των ένδικων μέσων από κάποιον από τους ομόδικους της παραγράφου 1 έχει αποτέλεσμα και για τους άλλους. Η τελευταία αυτή ρύθμιση έχει την έννοια ότι, αν ένας αναγκαίος ομόδικος ασκήσει ένδικο μέσο, θεωρείται από το νόμο ότι το άσκησαν και οι ομόδικοι αυτού, παρόλο ότι αυτοί αδράνησαν. Κατά συνέπεια, δεν απαιτείται από το νόμο να απευθύνεται η έφεση που άσκησε αναγκαίος ομόδικος, με ποινή το απαράδεκτο, και κατά την ομόδικών του, αφού, στην αντίθετη περίπτωση, ο αναγκαστικός ομόδικος του εκκαλούντος θα εμφανίζεται να έχει ταυτόχρονα την ιδιότητα του εφεσιβλήτου και του εκκαλούντος, πράγμα που είναι λογικά και νομικά απαράδεκτο (ΟλΑ.Π. 321/1983, Νο.Β. 1983, 1575, Α.Π. 197/2020, Α.Π. 1822/2017, Α.Π. 617/2014, Α.Π. 1599/2008, Α.Π. 284/2008, Α.Π. 863/2006, Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ). Απαιτείται, όμως οι αναγκαίοι ομόδικοι του εκκαλούντος να καλούνται, σύμφωνα με τα άρθρα 76 παρ. 3 και 110 παρ. 2 του ΚΠολΔ, στη συζήτηση της έφεσης, αλλιώς, σε περίπτωση μη εμφάνισης αυτών, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους (άρθρα 524 παρ. 3 εδ. α’ και 272 παρ. 2 σε συνδυασμό με 271 παρ. 1 και 2 του Κ.Πολ.Δ, Α.Π. 1671/2010, ΑΠ 1602/2000, ΑΠ 770/2009, ΑΠ 1383/1999, ΕφΠειρ 73/2024, ΕφΠειρ 2614/2023, ΕφΑθ 4443/2023, ΕφΠειρ 80/2022, ΕφΠειρ 336/2021 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 122, 123, 134 και 135 του ΚΠολΔ (πριν την τροποποίηση των άρθρων 134 και 135 με τα άρθρα 19 και 21 αντίστοιχα του Ν.5221/28-07-2025 ΦΕΚ 133Α, που ισχύουν σύμφωνα με το άρθρο 168 παρ.3 του ΚΠολΔ, από 01-01-2026) συνάγεται ότι αν είναι άγνωστος ο τόπος ή η ακριβής διεύθυνση διαμονής εκείνου προς τον οποίο πρέπει να γίνει η επίδοση, η επίδοση γίνεται στον Εισαγγελέα του Δικαστηρίου, στο οποίο εκκρεμεί η δίκη και συγχρόνως δημοσιεύεται σε δύο ημερήσιες εφημερίδες, από τις οποίες η μία πρέπει να εκδίδεται στην Αθήνα και η άλλη στην έδρα του Δικαστηρίου, διαφορετικά και η άλλη πρέπει να εκδίδεται στην Αθήνα, ύστερα από υπόδειξη του Εισαγγελέα στον οποίο γίνεται η επίδοση, περίληψη του δικογράφου που κοινοποιήθηκε. Η περίληψη συντάσσεται και υπογράφεται από εκείνον που ενεργεί την επίδοση και πρέπει να αναφέρει το ονοματεπώνυμο των διαδίκων, το είδος του δικογράφου που επιδόθηκε, το αίτημά του, το Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η δίκη και, αν εκείνος προς τον οποίο γίνεται η επίδοση καλείται να εμφανιστεί ή να ενεργήσει ορισμένη πράξη, πρέπει να αναφέρεται ο τόπος και ο χρόνος εμφάνισης, καθώς και το είδος της πράξης. Η ως άνω επίδοση που αφορά πρόσωπα άγνωστης διαμονής θεωρείται, σύμφωνα με το άρθρο 136 παρ. 1 του ΚΠολΔ, συντελεσμένη από τη δημοσίευση της περίληψης του δικογράφου στις εφημερίδες. Η μη τήρηση των διατάξεων αυτών καθιστά απαράδεκτη τη συζήτηση αν απουσιάζει ο διάδικος, λόγω μη τηρήσεως της εκ του νόμου προβλεπομένης προδικασίας για την κλήτευσή του (πρβλ. ΑΠ 1083/2013, ΕφΘεσ 414/2010). Τέλος, κατά το άρθρο 790 του ΑΚ, αν η διοίκηση και η χρησιμοποίηση κοινού πράγματος δεν καθορίστηκε με κοινή συμφωνία ή με πλειοψηφία (των κοινωνών), καθένας από τους κοινωνούς έχει δικαίωμα να ζητήσει να την κανονίσει το δικαστήριο με τον τρόπο που είναι ο πιο πρόσφορος και συμφέρει περισσότερο σε όλους τους κοινωνούς. Αν υπάρχει ανάγκη, το δικαστήριο μπορεί να διορίσει διαχειριστή (ΑΠ 59/2025, ΑΠ 620/2022, ΑΠ 825/2004). Αν οι εναγόμενοι είναι περισσότεροι, συντρέχει περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας, καθόσον το αντικείμενο της δίκης είναι επιδεκτικό ενιαίας μόνο ρύθμισης (άρθρο 76 παρ.1 του ΚΠολΔ, βλ. Β.Βαθρακοκοίλη, ΕΡΜΑΚ, έκδ.2006, Τόμος Γ΄, υπό άρθρο 790 σελ.247).
Στην προκειμένη περίπτωση, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου αρμοδίως κατ’ άρθρο 19 του ΚΠολΔ, φέρεται προς συζήτηση η από 27-10-2025 (αρ.εκθ.καταθ. ………../29-10-2025) έφεση της εκκαλούσας – δεύτερης εναγομένης κατά της 4065/2025 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, που δίκασε ερήμην του πρώτου εναγόμενου, θεωρούμενου ως αντιπροσωπευόμενου από την παριστάμενη δεύτερη εναγόμενη ως προς τη σωρευθείσα στο δικόγραφο αγωγή περί διορισμού διαχειριστή του επίκοινου και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων, με την τακτική διαδικασία (άρθρα 237 επ. του ΚΠολΔ), την από 11-01-2024 (αριθμ.εκθ.καταθ……../19-01-2024) αγωγή. Έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τα άρθρα 495, 511, 513 παρ. 1 εδ. α΄ στοιχ. β’, 516 παρ. 1, 517 εδ. α’, 518 παρ.1 σε συνδ. με άρθρα 144 επ., καθώς και 520 παρ.1 του ΚΠολΔ, μέσα στη τριακονθήμερη προθεσμία, που προβλέπει το άρθρο 518 παρ.1 εδ.α’ του ΚΠολΔ, εφόσον η εκκαλουμένη απόφαση επιδόθηκε με επιμέλεια του πληρεξούσιου δικηγόρου του εφεσίβλητου στην αντίκλητο – πληρεξούσια δικηγόρο της εκκαλούσας, …………, στις 29-09-2025 και η υπό κρίση έφεση κατατέθηκε στη γραμματεία του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου στις 29-10-2025. Επίσης, καταβλήθηκε από την εκκαλούσα, για το παραδεκτό της ένδικης εφέσεως, το προσήκον e παράβολο του Δημοσίου, με αριθμό ……………/2025, ποσού 150 ευρώ, κατ’ άρθρο 495 παρ. 3 Α περ. β΄ του ΚΠολΔ, όπως το άρθρο αυτό ισχύει μετά την αντικατάστασή του: i] από το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015 [ΦΕΚ Α΄87/23-7-2015] που εφαρμόζεται για τα κατατεθειμένα από την 1-1-2016 ένδικα μέσα, ii] από τα άρθρα 35 παρ.2 και 45 του Ν. 4446/2016 [ΦΕΚ Α΄ 240/22-12-2016] με έναρξη ισχύος από 23-01-2017 και από το άρθρο 22 του Ν.5134/2024 (ΦΕΚ Α΄146), με έναρξη ισχύος, σύμφωνα με το άρθρο 120 παρ.1 του ίδιου νόμου, από 16-09-2024. Περαιτέρω, για το παραδεκτό της συζήτησης της ένδικης έφεσης, ο ενάγων, ήδη εφεσίβλητος, επιχείρησε να επιδώσει στις 24-11-2025, ακριβές αντίγραφο της έφεσης με την έκθεση κατάθεσης αυτής, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, στον πρώτο εναγόμενο και αναγκαίο ομόδικο της εκκαλούσας, ………., και δη στη διεύθυνση ……… στον …….. Αττικής, με θυροκόλληση, όπως προκύπτει από την υπ’αριθμόν …….΄/24-11-2025 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Πειραιά, ……….. την από 24-11-25 απόδειξη παραλαβής αντιγράφου δικογράφου του αξιωματικού υπηρεσίας του ΑΤ Δημ Θεάτρου και την από 24-11-25 βεβαίωση του ως άνω δικαστικού επιμελητή περί αποστολής ταχυδρομικώς συστημένης επιστολής στον ……………. στην ως άνω διεύθυνση, που προσκόμισε μετ’ επικλήσεως (άρθρο 76 παρ.3 του ΚΠολΔ) ο εφεσίβλητος. Ωστόσο, όπως προκύπτει από την παραδεκτή στο σημείο τούτο επισκόπηση των εγγράφων και δη της υπ’ αριθμόν ……/17-05-2024 έκθεσης βίαιης αφαίρεσης κατοχής ακινήτου και εγκαταστάσεως του ίδιου ως άνω δικαστικού επιμελητή που προσκόμισε μετ’ επικλήσεως ο εφεσίβλητος, ο τελευταίος απέβαλε τον ………….. από το επίδικο διαμέρισμα του ισογείου ορόφου πολυώροφης οικοδομής που κείται στην ανωτέρω διεύθυνση, στις 17-05-2024, εξ αυτού του λόγου αναφέρεται στην πρώτη σελίδα της ένδικης έφεσης ότι ο τελευταίος είναι «ήδη αγνώστου διαμονής». Πλην όμως, δεν έγινε νομότυπη επίδοση στον ανωτέρω ………… με τις διατάξεις των άρθρων 122, 123, 134 και 135 του ΚΠολΔ, κατά τα διαλαμβανόμενα στην πιο πάνω νομική σκέψη, εφόσον πρόκειται για πρόσωπο αγνώστου διαμονής. Εφόσον, επομένως, ο ανωτέρω αναγκαίος ομόδικος της εκκαλούσας δεν κλήθηκε νομότυπα, σύμφωνα με τα άρθρα 76 παρ. 3, 110 παρ. 2 και 517 εδ.β΄ του ΚΠολΔ, στη συζήτηση της ένδικης έφεσης, και δεν εμφανίστηκε, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους. Εξάλλου, επί παραλείψεως κηρύξεως του ανωτέρω προσωρινού απαραδέκτου, που επιβάλλεται από το νόμο προεχόντως προς κατοχύρωση του θεμελιώδους δικονομικού δικαιώματος της υπερασπίσεως (άρθρο 110 παρ.2 του ΚΠολΔ), ιδρύεται λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ 14 του ΚΠολΔ (Ολ. ΑΠ 12/2000, ΑΠ 122/2003 ό.π. ΕφΠειρ 170/2016 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜΕφΛαρ 399/2018 ΤΝΠ ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ). Διάταξη περί ορισμού παράβολου προς άσκηση ανακοπής ερημοδικίας δεν θα περιληφθεί στην παρούσα, γιατί η απόφαση αυτή δεν είναι οριστική (ΑΠ 989/2009,ΕφΔωδ 288/2017, ΕφΛαμ 140/2020 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 27-10-2025 (αρ.εκθ.καταθ. ……../29-10-2025) έφεσης κατά της 4065/2025 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε, στον Πειραιά στις 7 Οκτωβρίου 2026 και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στον Πειραιά και στο ακροατήριό του, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και του πληρεξούσιων δικηγόρων τους, παρουσία και της γραμματέως στις 2 Νοεμβρίου 2026.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ