ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αριθμός Απόφασης 701/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Τμήμα 4ο
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Αγγελική Καγιούλη, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από το Τριμελές Συμβούλιο Διοίκησης του Εφετείου Πειραιώς και από τη Γραμματέα Ε.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ……………. για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του εκκαλούντος: Του Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, ο οποίος κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τη δικαστική πληρεξουσία ΝΣΚ, Δέσποινα Ντουρντουρέκα.
Των εφεσίβλητων: 1) ………..2) ……….. 3) ……….4) ……και 5) ……………, οι οποίοι παραστάθηκαν δια δηλώσεως, κατ’ άρθρ. 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, της πληρεξουσίας δικηγόρου τους Μαρίας Τριανταφύλλη, η οποία προκατέθεσε προτάσεις.
Το ενάγον με την από την από 26/7/2022 (αριθμ. εκθ. καταθ. …………/2022) αγωγή του, απευθυνόμενη ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, κατά των ανωτέρω εφεσίβλητων-εναγόμενων, ζήτησε τα όσα σε αυτή αναφέρονται. Επί της αγωγής εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 3430/2023 απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου, η οποία απέρριψε την αγωγή κατά το μέρος που στρέφεται κατά του τρίτου εναγόμενου και της τέταρτης εναγόμενης και ανέστειλε τη συζήτηση της αγωγής, κατά το μέρος που στρέφεται κατά των υπόλοιπων εναγομένων (1ου, 2ης και 5ης). Την απόφαση αυτή, κατά την οριστική της διάταξη, προσέβαλε το εκκαλούν με την υπό κρίση από 16/10/2025 έφεση, που κατατέθηκε στην Γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιώς με αριθμό κατάθεσης …………/2025 και ορίστηκε δικάσιμος αυτής με την υπ’ αριθμ. …………./2025 πράξη του Γραμματέα του Δικαστηρίου τούτου η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμος και γράφτηκε στο πινάκιο.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης η πληρεξουσία δικηγόρος των εφεσίβλητων αφού ανέπτυξε τους ισχυρισμούς της, ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις έγγραφες προτάσεις της, η δε δικαστική πληρεξουσία ΝΣΚ, κατόπιν δήλωσής της, που έγινε σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ, δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, αλλά προκατέθεσε προτάσεις.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η από 16/10/2025 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου …………/2025 έφεση του ενάγοντος και ήδη εκκαλούντος, Ελληνικού Δημοσίου κατά της υπ’ αριθμ. 3430/2023 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, καθώς το εκκαλούν άσκησε την κατ’ αυτής έφεση με την κατάθεση του δικογράφου της, στις 17/10/2025, στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Πειραιά, κατ’ άρθρο 495 παρ.1 ΚΠολΔ, πριν παρέλθει διετία από τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης (στις 19/10/2023) κατ’ άρθρο 518 παρ.2 του ίδιου Κώδικα, χωρίς να απαιτείται η κατάθεση εκ μέρους του Δημοσίου του παραβόλου, που ορίζεται από το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, σύμφωνα με το άρθρο 19 παρ. 1 κ.δ. από 26-6/10-7-1944 «Περί κώδικος νόμων περί δικών του Δημοσίου» και την αναλογικά εφαρμοζόμενη, για την ταυτότητα του νομικού λόγου, διάταξη του άρθρου 30 ν.δ. 22-4/16-5-1926 «Περί διοικητικής αποβολής από των κτημάτων της Αεροπορικής Αμύνης». Είναι, συνεπώς, παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω κατά την ίδια διαδικασία ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Το ενάγον-εκκαλούν με την από 26/7/2022 (αριθμ. εκθ. καταθ. ………./2022) αγωγή του, εκθέτει ότι είναι αποκλειστικός κύριος του με ΚΑΕΚ ………. γεωτεμαχίου, επιφάνειας 180 τ.μ., που βρίσκεται στη θέση «ΝΙΚΑΙΑ ΑΡ. ….. Ο.Τ. Σ……», εκτός σχεδίου πόλης της Δημοτικής Ενότητας Νίκαιας του Δήμου Νίκαιας-Αγίου Ιωάννη Ρέντη της Περιφερειακής Ενότητας Πειραιά, όπως αυτό περιγράφεται κατ’ είδος, θέση και έκταση και αποτυπώνεται στο συνημμένο στην αγωγή απόσπασμα κτηματολογικού διαγράμματος από το Κτηματολογικό Γραφείο Πειραιώς και Νήσων. Ότι το επίδικο αποτελεί δασική έκταση, καλυπτόμενη ανέκαθεν από δασική βλάστηση και περιλαμβανόμενη σε ευρύτερο πολύγωνο δασικού χαρακτήρα, που αποτελεί δασικό οικοσύστημα, και αποτυπώνεται ως τέτοια (με χαρακτηρισμό «ΔΔ») στον αναρτημένο Δασικό Χάρτη της Δημοτικής Ενότητας Νίκαιας. Ότι το επίδικο ανήκει στην αποκλειστική κυριότητά του, επειδή είχε ανέκαθεν δασικό χαρακτήρα και για αυτό κατά το οθωμανικό δίκαιο ανήκε στην κατηγορία των δημόσιων γαιών και περιήλθε στο ενάγον, ως διάδοχο του τουρκικού δημοσίου, με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, σε κάθε περίπτωση δε, ως αδιαφιλονίκητα εθνική έκταση, συντρέχοντος υπέρ του ενάγοντος του τεκμηρίου κυριότητας που προβλέπουν οι διατάξεις του β.δ. της 17/29-11-1836 «περί ιδιωτικών δασών», αφού το επίδικο αποτελούσε τμήμα ευρύτερης δασικής έκτασης, για την οποία δεν υποβλήθηκαν από ιδιώτη, εντός της νόμιμης προθεσμίας, νόμιμοι τίτλοι ιδιοκτησίας προς αναγνώριση, σύμφωνα με τις διατάξεις του ίδιου ως άνω βασιλικού διατάγματος, άλλως, κατά τις διατάξεις του από 10.07.1837 β.δ. «περί διακρίσεως κτημάτων», ως ανέκαθεν μη δεσποζόμενη (εξ αρχής αδέσποτη) έκταση, ήτοι έκταση που ουδέποτε δεσπόσθηκε από τρίτους, λόγω της μορφολογίας της. Ότι το ενάγον υπέβαλε δήλωση ιδιοκτησίας κατά τη διαδικασία της κτηματογράφησης για την ευρύτερη δασική έκταση, στην οποία εμπίπτει το επίδικο, πλην όμως στα οικεία κτηματολογικά βιβλία καταχωρίστηκαν η μεν ……………. ως αποκλειστική κυρία αυτού κατά τις πρώτες εγγραφές, με τίτλο κτήσης συμβόλαιο αγοράς νομίμως μεταγεγραμμένο, η δε πέμπτη εναγόμενη ως ειδική διάδοχος της πρώτης, με τίτλο κτήσης συμβόλαιο δωρεάς νομίμως μεταγραμμένο, προσβάλλοντας το εμπράγματο δικαίωμα του ενάγοντος επί του επιδίκου. Ότι η ανωτέρω αρχικώς καταχωρισθείσα ως κυρία, ………, απεβίωσε στις 2/9/2016 και κληρονομήθηκε από τα τρία τέκνα της, ήτοι τον πρώτο εναγόμενο, τη δεύτερη εναγόμενη και τον ………., ως μοναδικούς εξ αδιαθέτου κληρονόμους της, που αποδέχθηκαν σιωπηρά την επαχθείσα σε αυτούς κληρονομιά, πλην όμως, ο …………… ήδη απεβίωσε στις 16/4/2020 και κληρονομήθηκε από τα τέκνα του, ήτοι τον τρίτο εναγόμενο και την τέταρτη εναγόμενη, ως μοναδικούς εξ αδιαθέτου κληρονόμους του, για το μέρος της κληρονομιάς που δεν εξαντλήθηκε με την εγκατάσταση κληρονόμων σε δήλα, δυνάμει της διαθήκης που άφησε ο κληρονομούμενος, οι δε τρίτος και τέταρτη δεν αποποιήθηκαν την κληρονομιά του πατέρα τους. Με βάση το ανωτέρω ιστορικό, ζητεί: α) να αναγνωρισθεί ως αποκλειστικός κύριος του επιδίκου, β) να διορθωθούν οι ανωτέρω ανακριβείς αρχική και μεταγενέστερη εγγραφή, έτσι ώστε να καταχωριστεί το ενάγον ως αποκλειστικός κύριος του επιδίκου, λόγω του δημόσιου και δασικού χαρακτήρα του και γ) να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στην πληρωμή των δικαστικών του εξόδων. Επί της αγωγής αυτής εξεδόθη, αντιμωλία των διαδίκων, η υπ’ αριθμ. 3430/2023 απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, η οποία απέρριψε την αγωγή κατά το μέρος που στρέφεται κατά του τρίτου εναγόμενου και της τέταρτης εναγόμενης, επέβαλε σε βάρος του ενάγοντος τα δικαστικά έξοδα των ανωτέρω εναγομένων και ανέστειλε τη συζήτηση της αγωγής, κατά το μέρος που στρέφεται κατά των υπόλοιπων εναγομένων (1ου, 2ης και 5ης) μέχρι τη δημοσίευση του κυρωμένου δασικού χάρτη για την περιοχή του Δήμου Νίκαιας-Αγ. Ιωάννη Ρέντη στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, για τον οριστικό χαρακτηρισμό του επίδικου γεωτεμαχίου με ΚΑΕΚ ……. ως δασικού ή μη. Το εκκαλούν με την ένδικη έφεσή του προσέβαλε την ως άνω απόφαση, κατά την οριστική της διάταξη, με την οποία παραπονείται για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία του νόμου, ζητώντας να εξαφανιστεί η απόφαση ώστε να κριθεί παραδεκτή η αγωγή του και ως προς τους τρίτο και τέταρτη των εναγομένων και περαιτέρω να ανασταλεί και ως προς αυτούς η συζήτηση της αγωγής και να καταδικαστούν οι εφεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη του και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας.
Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την επισκόπηση του δικογράφου της αγωγής, αλλά και από τα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, το επίδικο είναι το με ΚΑΕΚ …… γεωτεμάχιο επιφάνειας 180 τ.μ., που βρίσκεται στη θέση «ΝΙΚΑΙΑ ΑΡ. … Ο.Τ.Σ…..» εκτός σχεδίου πόλεως της Δημοτικής Ενότητας Νίκαιας του Δήμου Νίκαιας-Αγίου Ιωάννη Ρέντη της Περιφερειακής Ενότητας Πειραιά, όπως αυτό αποτυπώνεται στο …. αρ. πρωτ. …../2022 απόσπασμα κτηματολογικού διαγράμματος του Κτηματολογικού Γραφείου Πειραιώς και Νήσων. Στο κτηματολογικό φύλλο του επίδικου ακινήτου έχει καταχωριστεί, ως κυρία αυτού, κατά τις αρχικές εγγραφές, η …………, με τίτλο κτήσης το υπ’ αριθμ. …./18-1-1973 συμβόλαιο πώλησης του συμβολαιογράφου Αθηνών ………, νομίμως μεταγεγραμμένου στις 16/2/1973 στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Νίκαιας στον τόμο … με αριθμό …., η οποία απεβίωσε στις 2/9/2016, ήτοι μετά την έναρξη του Κτηματολογίου στην περιοχή της Νίκαιας και κληρονομήθηκε από τα τέκνα της, ως μοναδικούς εξ αδιαθέτου κληρονόμους της, εκ των οποίων εν ζωή βρίσκονται ο πρώτος και η δεύτερη των εναγόμενων, που δεν αποποιήθηκαν την κληρονομιά (όπως προκύπτει από τη με στοιχεία …./……/2016 ληξιαρχική πράξη θανάτου της ………., εκδοθείσα από τη Ληξίαρχο της Δ.Ε. Νίκαιας, το με αρ. πρωτ. …../1-12-2016 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών, εκδοθέν από τον Δήμο Αγίας Βαρβάρας, όπου αυτή κατοικούσε εν ζωή, τα με αριθμούς …./26-6-2022 και …./31-5-2022 πιστοποιητικά του Ειρηνοδικείου Αθηνών περί μη δημοσίευσης διαθήκης και περί μη αποποίησης της κληρονομιάς, καθώς και τη με στοιχεία …../…../2020 ληξιαρχική πράξη θανάτου του ….. …., εκδοθείσα από τη Ληξίαρχο Σαλαμίνας). Κατά δε μεταγενέστερη εγγραφή, καταχωρίστηκε στο κτηματολογικό φύλλο του επιδίκου ως κυρία αυτού η πέμπτη εναγόμενη, με τίτλο κτήσης το υπ’ αριθμ. …./2011 συμβόλαιο δωρεάς εν ζωή της συμβολαιογράφου Αιγάλεω ….., που καταχωρίστηκε στα κτηματολογικά βιβλία με αριθμό καταχώρισης ……./14-10-2011, από το οποίο προκύπτει ότι η ……………., μεταβίβασε, λόγω δωρεάς εν ζωή, στην πέμπτη εναγόμενη, κατά πλήρη κυριότητα το επίδικο. Σύμφωνα με το άρθρο 6 του νόμου 2664/1998 με τίτλο «Πρώτες εγγραφές – Προθεσμία αμφισβήτησης»: 1. Πρώτες εγγραφές είναι εκείνες που καταχωρίζονται ως αρχικές εγγραφές στο Κτηματολογικό βιβλίο, κατά μεταφορά από τους κτηματολογικούς πίνακες, σύμφωνα με την παράγραφο 2 περίπτωση β` του άρθρου 3. Οι πρώτες εγγραφές, επί των οποίων στηρίζεται κάθε μεταγενέστερη εγγραφή, υπόκεινται στις ρυθμίσεις του παρόντος κεφαλαίου. 2. α) Σε περίπτωση ανακριβούς πρώτης εγγραφής, μπορεί να ζητηθεί, με αγωγή ενώπιον του αρμόδιου καθ’ ύλην και κατά τόπον Πρωτοδικείου, η αναγνώριση του δικαιώματος που προσβάλλεται με την ανακριβή εγγραφή και η διόρθωση, ολικά ή μερικά, της πρώτης εγγραφής. Η αγωγή, αναγνωριστική ή διεκδικητική, ασκείται από όποιον έχει έννομο συμφέρον μέσα σε αποκλειστική προθεσμία που λήγει την 31η Δεκεμβρίου του έτους, εντός του οποίου συμπληρώνονται οκτώ (8) έτη από την έναρξη της προθεσμίας, σύμφωνα με την περ. γ’ της παρούσας. γ) Η αποκλειστική προθεσμία για την άσκηση της αγωγής της περ. α` αρχίζει από τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της απόφασης του Δ.Σ. του Φορέα, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 1. Η αγωγή απευθύνεται κατά του αναγραφόμενου ως δικαιούχου του δικαιώματος στο οποίο αφορά η πρώτη εγγραφή ή κατά των καθολικών του διαδόχων. Σε περίπτωση ειδικής διαδοχής στο δικαίωμα στο οποίο αφορά η πρώτη εγγραφή, η αγωγή πρέπει να στραφεί τόσο κατά του φερόμενου με την πρώτη εγγραφή ως δικαιούχου ή των καθολικών του διαδόχων όσο και κατά των ειδικών διαδόχων αυτού». Ακολούθως, με την υπ’ αριθμ. πρωτ. 24414/4876/8-9-1997 απόφαση του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ (ΦΕΚ Β΄836/17-9-1997) κηρύχθηκε υπό κτηματογράφηση ο Δήμος Νίκαιας του Νομού Αττικής (ήδη Δημοτική Ενότητα Νίκαιας του Δήμου Νίκαιας-Αγ. Ιωάννη Ρέντη) και με την υπ’ αριθμ. πρωτ. 318/5/1-8-2005 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΚΧΕ διαπιστώθηκε η περαίωση της διαδικασίας κτηματογράφησης για τα ακίνητα της περιοχής του Δήμου Νίκαιας και με την υπ’ αριθμ. 322/2/31-8-2005 απόφαση του Δ.Σ. του ΟΚΧΕ (ΦΕΚ Β΄1277/12-9-2005, όπως διορθώθηκε με ΦΕΚ Β΄1333/21-9-2005) διαπιστώθηκε η ολοκλήρωση της διαδικασίας καταχώρησης των πρώτων εγγραφών στο κτηματολογικό βιβλίο του Δήμου Νίκαιας και ορίστηκε ημερομηνία έναρξης του Κτηματολογίου στην περιοχή αυτή η 12/9/2005. Όπως ήδη προεκτέθηκε στο κτηματολογικό φύλλο του επίδικου ακινήτου έχει καταχωριστεί, ως κυρία αυτού, κατά τις αρχικές εγγραφές, η ………….. και κατά μεταγενέστερη εγγραφή, καταχωρίστηκε στο κτηματολογικό φύλλο του επιδίκου ως κυρία αυτού η πέμπτη εναγόμενη, καθώς η ………………., μεταβίβασε, λόγω δωρεάς εν ζωή, στην πέμπτη εναγόμενη, κατά πλήρη κυριότητα το επίδικο, η οποία είναι ειδική διάδοχος αυτής. Συνεπώς, η αγωγή κατά το μέρος που στρέφεται κατά των τρίτου και τέταρτης των εναγομένων, είναι απαράδεκτη λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης αυτών, καθώς αυτοί δεν φέρονται ούτε είναι καθολικοί ή ειδικοί διάδοχοι της ανωτέρω αναγραφόμενης, με την αρχική εγγραφή, ως κυρίας στο κτηματολογικό φύλλο του επιδίκου, ……………. αφού είναι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του κληρονόμου αυτής, ………… Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε ομοίως, ορθά ερμήνευσε τον νόμο και ο μοναδικός λόγος της υπό κρίση έφεσης τυγχάνει απορριπτέος, σύμφωνα με όσα διαλαμβάνονται ανωτέρω.
Συνεπώς, εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος εφέσεως προς έρευνα, πρέπει η υπό κρίση έφεση να απορριφθεί στο σύνολό της ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη. Τα δικαστικά έξοδα των εφεσίβλητων του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, πρέπει, κατά παραδοχή σχετικού νομίμου αιτήματος αυτών (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), να επιβληθούν σε βάρος του εκκαλούντος, λόγω της ήττας του (άρθρα 178 παρ.1, 183 και 191 παρ.1 ΚΠολΔ), μειωμένα όμως κατά το άρθρο 22 παρ.1 ν. 3693/1957, όπως ισχύει μετά τη με αριθμό 134423/8.12.1992/20.1.1993 ΚΥΑ των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, που εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ. 12 του ν. 1738/1987.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.
Δέχεται τυπικά την έφεση και απορρίπτει αυτή κατ’ ουσίαν.
Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα των εφεσίβλητων για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας σε βάρος του εκκαλούντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στον Πειραιά σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριό του συνεδρίαση, στις 5.11.2026, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων των διαδίκων.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ